Νικόλαος Σωτηρόπουλος: "Η Αγία Γραφή" (Αντιχιλιαστικό Εγχειρίδιο - Απαντήσεις στους "Μάρτυρες του Ιεχωβά")

Συνεχῶς οἱ Χιλιασταί ὁμιλοῦν περί Γραφῆς καί ἱσχυρίζονται, ὅτι ὅλας τάς διδασκαλίας των στηρίζουν εἰς τήν Γραφήν. Ἀρέσκονται δέ νά ὀνομάζωνται «Σπουδασταί τῆς Γραφῆς». Ἀλλ' ἀφοῦ δέν παραδέχονται τήν αὐθεντίαν τῆς Ἐκκλησίας, εἰς χεῖρας των χάνει καί ἡ Γραφή τό κῦρος καί τήν σημασίαν της. Διότι ποῖος βεβαιώνει, ὅτι ἡ Γραφή εἶνε ἁγία; Ποῖος ἐγγυᾶται τήν θεοπνευστίαν καί τήν γνησιότητά της; Ποῖος λέγει, ὅτι τά θεόπνευστα βιβλία εἶνε τόσα καί ὄχι τόσα, αὐτά καί ὄχι ἐκεῖνα; Καί ποῖος ἑρμηνεύει τήν Γραφήν ὀρθῶς, ὥστε ἡ ἀλήθεια νά μή ἀποβαίνη πλάνη, αἵρεσις, ψεῦδος καί καταστροφή; Ἡ Ἐκκλησία! Αὐτή εἶνε «ὁ στῦλος καί τό ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας» (Α' Τιμ. γ' 15).

Νικόλαος Σωτηρόπουλος: "Εκκλησία" (Αντιχιλιαστικό Εγχειρίδιο - Απαντήσεις στους "Μάρτυρες του Ιεχωβά")

Οι Χιλιασταί διδάσκουν, ότι την Εκκλησίαν αποτελούν μόνον 144.000 εκλεκτοί της Καινής Διαθήκης, όλοι Μάρτυρες του Ιεχωβά, και ότι αυτοί μόνον υπάγουν εις τον ουρανόν. Όλοι δε οι άλλοι όσοι σώζονται εκ των εποχών της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης είνε δήθεν εκτός της Εκκλησίας και θα κληρονομήσουν την γην. Την παράδοξον αυτήν διδασκαλίαν οι Χιλιασταί προσπαθούν να στηρίξουν εις τα εξής χωρία:

«Μή φοβοῦ, τό μικρόν ποίμνιον ὅτι εὐδόκησεν ὁ πατήρ ὑμῶν δοῦναι ὑμῖν τήν βασιλείαν» (Λουκ. ιβ' 32).

«Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσι, καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν» (Ίωάν. ι' 16).

Νικόλαος Σωτηρόπουλος: Θρησκεία (Αντιχιλιαστικό Εγχειρίδιο - Απαντήσεις στους "Μάρτυρες του Ιεχωβά")

Οι Χιλιασταί, συμφώνως προς παλαιότερα έντυπά των, αρνούνται και αυτήν ακόμη την θρησκείαν. Η θρησκεία κατ' αυτούς είναι επινόησις του Σατανά! Αλλ' η Γραφή ρητώς ομιλεί περί θρησκείας και θρήσκου άνθρωπου. «Εἴ τις δοκεῖ θρῆσκος εἶναι ἐν ὑμῖν μὴ χαλιναγωγῶν γλῶσσαν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἀπατῶν καρδίαν αὐτοῦ, τούτου μάταιος ἡ θρησκεία. Θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου» (Ιακ. α' 26-27. Ίδέ και Πράξ. κστ' 5).

Οι Χιλιασταί κατ' ακρίβειαν δεν είνε θρησκεία, αλλ' οργάνωσις και κίνησις με πολιτικούς μάλλον και οικονομικούς σκοπούς.

Νικόλαος Σωτηρόπουλος: Τα ονόματα (Αντιχιλιαστικό Εγχειρίδιο - Απαντήσεις στους "Μάρτυρες του Ιεχωβά")

To όνομα «Iεχωβά»

Ιεχωβά κατά τήν μεταγενεστέραν προφοράν των Μασοριτών*, Γιαχβέ κατα τήν αρχικήν ορθήν ή ως έγγιστα ορθήν προφοράν, είνε το όνομα του αληθινού Θεού εις τα Εβραϊκά. Ο Θεός βεβαίως δεν έχει όνομα καθ' εαυτόν. Ούτε ομιλούνται εν ουρανώ Εβραϊκά! Αλλ' εις τον Μωυσήν εμφανισθείς ο Θεός, έδωσεν εις εαυτόν συμβατικώς το εν λόγω εβραϊκόν όνομα, το οποίον παραδόξως είνε εις ρηματικήν μορφήν και εις τα Ελληνικά μεταφράζεται «ο Εστί». Δια του συμβατικού και παραδόξου αυτού ονόματος ο Θεός ηθέλησε να εκφράσει την αλήθειαν, ότι αυτός είνε ο ων, ο υπάρχων, το όντως ον, ο αυθύπαρκτος, ο αληθινός Θεός, ενώ οι άλλοι θεοί δεν είνε, δεν υπάρχουν, είνε ψευδείς (Εξοδ. γ' 13-15). Εάν ο Θεός ενεφανίζετο εις τον Σωκράτη, ασφαλώς δεν θα έδιδεν εβραϊκόν όνομα, αλλ' ελληνικόν. Εν τούτοις οι Χιλιασταί επιμένουν, ότι όλοι οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως της εθνικής και μητρικής αυτών γλώσσης, είνε υποχρεωμένοι να ονομάζουν τον Θεόν με την εβραϊκήν λέξιν Ιεχωβά, άλλως δεν σώζονται!

Νικόλαος Σωτηρόπουλος: Απάντησις στους μάρτυρες του Ιεχωβά περί του προσώπου της Παναγίας

Οι Χιλιασταί δεν παραδέχονται την μητέρα του Κυρίου ως Θεοτόκον και αειπάρθενον, ισχυρίζονται ότι μετά τον Χριστόν απέκτησε και άλλα τέκνα εκ σαρκικής μίξεως μετά του Ιωσήφ, και δεν αποδίδουν εις αυτήν ιδιαιτέραν τιμήν. 

Ουδέποτε χρησιμοποιούν περί αυτής ονόματα δεικνύοντα τρυφεράν αγάπην, θαυμασμόν και σεβασμόν, ως π.χ. το όνομα Παναγία, αλλά πάντοτε ομιλούν περί αυτής ως ομιλεί τις περί συνήθους γυναικός. Η Μαρία και η Μαρία, λέγουν συνεχώς, ως εάν επρόκειτο περί εξαδέλφης των! Αλλ' η Γραφή ελέγχει την ασέβειάν των.