Ο ισχυρός δεσμός που υπάρχει ανάμεσα στα αισθητά και τα νοητά, και ακόμη ανάμεσα στην κτιστή φύση και την άκτιστη, αποδεικνύεται από την ακατάλυτη σχέση ανάμεσα στους λόγους των όντων και τη δημιουργική βούληση του τριαδικού Θεού.
Εδώ δεν πρόκειται για μια κοσμολογική ή τελολογική απόδειξη για την ύπαρξη του Θεού, όπως την καθιέρωσε ο Διαφωτισμός, επηρεάζοντας σε πολλά σημεία τη χριστιανική Απολογητική.