του Ανδρέα Αργυρόπουλου
Για πολλές δεκαετίες η γιορτή των Τριών Ιεραρχών στα σχολεία και όχι
μόνο, προσφερόταν για την αναπαραγωγή θεολογιών στερεοτύπων και παράθεση
ηθικοπλαστικών προτροπών προς τους νέους. Αποτελεί ευτύχημα ότι τα
τελευταία χρόνια μεγάλος αριθμός θεολόγων αλλά και κληρικών όλων των
βαθμίδων προβάλλει το επαναστατικό μήνυμα των Τριών Πατέρων της
Εκκλησίας, μήνυμα που έρχεται να μας θυμίσει τη χριστιανική
αυθεντικότητα, και να δώσει κατευθύνσεις, που γεμίζουν ελπίδα και
απελευθερώνουν.
Οι Τρεις Ιεράρχες χαρακτηρίζονταν για τη θεολογική αλλά και την
ευρύτερη επιστημονική τους συγκρότηση, τη ριζοσπαστική κοινωνική τους
παρουσία, την ανοικτότητα του πνεύματος και την κριτική στάση τους
απέναντι στο θρησκευτικό και πολιτικό κατεστημένο της εποχής τους,
θύματα του οποίου υπήρξαν.
Οι Τρεις Πατέρες της Εκκλησίας μας τάραξαν τα νερά της εποχής τους
και άφησαν παρακαταθήκες με αιώνια αξία. Παγκοσμίως δεν είναι λίγοι οι
ερευνητές από το χώρο της Ιατρικής, της Κοινωνιολογίας, των Πολιτικών
Επιστημών, της Παιδαγωγικής, της Φιλοσοφίας, της Θεολογίας και της
Ψυχολογίας που μελέτησαν το έργο των Πατέρων της Εκκλησίας τονίζοντας
την αξία του. Στη Γερμανία για παράδειγμα μεγάλοι κοινωνιολόγοι του
προηγούμενου αιώνα αλλά και σύγχρονοι στοχαστές όπως ο Έριχ Φρόμ,
αναφέρονται με θαυμασμό στις κοινωνικές απόψεις των Πατέρων της
Εκκλησίας μας.
