Κεντρική ομιλία της υποψηφίας Δημάρχου Χαϊδαρίου, Ελένης Καμπόλη

κλικ για μεγέθυνση

Πόλη Προοπτικής - Επίσκεψη και συζήτηση της Ελένης Καμπόλη με κατοίκους της Αστυθαίας

Δ Ε Λ Τ Ι Ο   Τ Υ Π Ο Υ

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΚΑΜΠΟΛΗ ΜΕ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΘΑΙΑΣ

«Είμαστε αποφασισμένοι να πραγματοποιηθούν άμεσα τα αντιπλημμυρικά έργα ώστε να μην δημιουργούνται επικίνδυνες συνθήκες από τις καταρρακτώδες βροχές τα προβλήματα της περιοχής είναι σοβαρά », δήλωσε η Υποψήφια Δήμαρχος Χαϊδαρίου κα. Ελένη Καμπόλη, η οποία μαζί με στελέχη της Δημοτικής Κίνησης «Πόλη Προοπτικής» επισκέφτηκαν την Αστυθαία και συνομίλησαν με τους κατοίκους της περιοχής.

Πόλη Προοπτικής - Δελτίο Τύπου

Χαϊδάρι 28-3-2014
Δ Ε Λ Τ Ι Ο   Τ Υ Π Ο Υ

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΛΑΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

Η Υποψήφια Δήμαρχος Χαϊδαρίου, κα. Ελένη Καμπόλη μαζί με στελέχη της Δημοτικής Κίνησης «Πόλη Προοπτικής» επισκέφτηκε τη λαϊκή αγορά στο Δάσος. Η κα. Ελένη Καμπόλη συνομίλησε με τους κατοίκους της περιοχής για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εκφράζοντας την αποφασιστικότητά της  να εργαστεί στο πλευρό τους για να τα επιλύσουν.

Αμέσως μετά η κ. Καμπόλη δήλωσε :

Δελτίο Τύπου - Πόλη Προοπτικής Εγκαίνια Γραφείου

‘Δημιουργούμε σήμερα τις βάσεις για να δώσουμε μια νέα προοπτική στο Χαϊδάρι’. Με αυτή τη φράση, η Ελένη Καμπόλη, Υποψήφια Δήμαρχος Χαϊδαρίου και επικεφαλής της δημοτικής κίνησης ‘Πόλη Προοπτικής’, ανακοίνωσε επίσημα την κάθοδο της στις εκλογές του Μαΐου.

Στα εγκαίνια του πολιτικού γραφείου της ‘Πόλης Προοπτικής’, παρευρέθηκαν περισσότεροι από 400 δημότες, οι οποίοι δήλωσαν τη στήριξή και συστράτευσή τους στη νέα αυτή προσπάθεια.

Η συμμετοχή των δημοτών ήταν τόσο μεγάλη που για πρακτικούς λόγους η ομιλία πραγματοποιήθηκε στο πλακόστρωτο της οδού Ελευθερίας κάτω από τα γραφεία  υπό τα θερμά χειροκροτήματα των παρευρισκόμενων.

Δελτίο Τύπου της υποψήφιας Δημάρχου Χαϊδαρίου Ελένης Καμπόλη

Η Δυτική Αττική τιμά τον Μέγα Αλέξανδρο

Η μεγαλοπρεπής προτομή του Μεγάλου Αλεξάνδρου κοσμεί από την Κυριακή το πρωί τη Δυτική Είσοδο της πόλεως των Αθηνών, στη συμβολή της Ιεράς Οδού με τη Λεωφόρο Αθηνών στο Χαϊδάρι σε περίοπτη θέση.

Με τη συμβολή του Δήμου Χαϊδαρίου και ύστερα από επίπονες προσπάθειες του δραστήριου προέδρου της Ένωσης Μακεδόνων Δυτικής Αττικής κ. Απόστολου Καραπέτρου και την ενεργό συμμετοχή και συμπαράσταση των μελών του Δ.Σ., ένα όνειρο ετών έγινε πραγματικότητα.

Τα αποκαλυπτήρια της προτομής έκαναν ο Νομάρχης Αθηνών κ. Δημήτρης Σγουρός και ο Δήμαρχος Χαϊδαρίου κ. Δημήτρης Μαραβέλιας.

Οι Ρειτοί ή λίμνη Κουμουνδούρου

Σύγχρονη άποψη της λίμνης Κουμουνδούρου από τα δυτικά προς τα ανατολικά.

Δυτικά του ιερού της Αφροδίτης, ο Παυσανίας είδε τους Ρειτούς:

«Οι λεγόμενοι Ρειτοίμόνο που ρέουν όπως τα ποτάμια- το νερό τους είναι θαλασσινό. θα μπορούσε να πιστέψει κανείς πως από τον Εύριπο της Χαλκίδας ρέουν κάτω από το έδαφος σε μια θάλασσα χαμηλότερη. Οι Ρειτοί από παράδοση θεωρούνται αφιερωμένοι στην Κόρη και τη Δήμητρα, και ψάρια από αυτούς μπορούν να πιάνουν μόνο οι ιερείς.

Οι Ρειτοί, όπως μαθαίνω, στην παλιά εποχή αποτελούσαν το σύνορο της χώρας των Ελευσινίων προς τους άλλους αθηναίους».

Οι Ρειτοί ήταν δύο μικρές τεχνητές λίμνες που σχηματίστηκαν από ομάδα πηγών στις δυτικότατες παρυφές του όρους Αιγάλεω και γύρω στα 300 μέτρα βορείως της ακτής. Οι πηγές βρίσκονταν σε φυσικά βαθουλώματα του εδάφους, τα οποία κατά την αρχαιότητα φράχτηκαν προς την πλευρά της θάλασσας. Τα ρεύματα που περιγράφει ο Παυσανίας είναι οι εκροές των φραγμάτων προς τον κόλπο της Ελευσίνας. Αυτές ήταν γεφυρωμένες, προκειμένου να διευκολύνεται η διέλευση των ταξιδιωτών.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η διαμόρφωση των λιμνών και των διαρροών των υδάτων προς τη θάλασσα έγινε στα κλασικά χρόνια. Πριν από αυτά η διέλευση από το σημείο αυτό θα πρέπει να ήταν αδύνατη εξαιτίας των ρευμάτων και των ελών που τα τελευταία θα σχημάτιζαν- έτσι, η Ιερά Οδός θα πρέπει αρχικά να έκανε παράκαμψη προς τα βόρεια, ώστε να περάσει πίσω από τις πηγές. To νερό των Ρειτών ήταν υφάλμυρο λόγω της μικρής απόστασης που τους χώριζε από τη θάλασσα.

Η Ιερά Οδός κατά μήκος της μήκος της παραλίας προς τη λίμνη Κουμουνδούρου στις αρχές της δεκαετίας του 1930 (Πρακτικά Αρχαιολογικής Εταιρείας 1937, σελ. 40, εικ. 19).

Η βόρεια λίμνη ήταν αφιερωμένη στη θεά Δήμητρα, ενώ η «προς το άστυ» στην κόρη της Περσεφόνη. Μόνο οι ιερείς των θεοτήτων αυτών είχαν το δικαίωμα να ψαρεύουν εκεί. Η νότια λίμνη της Περσεφόνης διατηρείται μέχρι σήμερα και είναι γνωστή ως λίμνη Κουμουνδούρου- εντοπίζεται στα σύνορα του σύγχρονου Δήμου Χαϊδαρίου με τον Δήμο Ασπροπύργου.

Αντίστοιχα, στην αρχαιότητα οι Ρειτοί αποτελούσαν το όριο μεταξύ Αθηνών και Ελευσίνας. Στο κέντρο περίπου της λίμνης Κουμουνδούρου ο Ιωάννης Τραυλός εντόπισε μακρύ τοίχο, που προφανώς αποτελούσε μέρος του φράγματος που συγκρατούσε τα ύδατα και διαμόρφωνε τη λίμνη. Ο Τραυλός αναγνώρισε ότι οι λίθοι που είχαν χρησιμοποιηθεί στο φράγμα ήταν σε δεύτερη χρήση και βάσει της μορφολογίας τους τους συνέδεσε με το δομικό υλικό του ελευσινιακού τελεστηρίου που είχε ανεγείρει ο Πεισίστρατος και κατακάηκε από τους Πέρσες το 479 π.Χ..

Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ελευσίνας υπάρχει επιγραφή με τμήμα ψηφίσματος της αθηναϊκής βουλής σχετικά με τη γεφύρωση ενός από τα δύο ρεύματα των Ρειτών. Η επιγραφή χρονολογείται στο 421 π.Χ. και αναφέρει ότι οι Αθηναίοι είχαν αποφασίσει να κατασκευάσουν λίθινη γέφυρα πλάτους πέντε ποδών, δηλαδή περίπου 1,5 μέτρου, προκειμένου οι ιερείς που μετέφεραν τα ιερά της Δήμητρας στην Αθήνα να περνούν με ασφάλεια τα ρεύματα. Παράλληλα, το μικρό πλάτος της γέφυρας απαγόρευε την έλευση τροχοφόρων, καθώς οι συνοδοί των ιερών αντικειμένων της θεάς ήταν υποχρεωμένοι να είναι πεζοί.

To ψηφισματικό ανάγλυφο για τη γεφύρωση των Ρειτών (ύψος 0,9 μ. και πλάτος 0,57 μ.), 422/421 π.Χ. (Αρχαιολογικό Μουσείο Ελευσίνας).

Η επιγραφή επιστέφεται από ανάγλυφη παράσταση που απεικονίζει τις ελευσινιακές και τις αθηναϊκές θεότητες. Στην αριστερή άκρη έχουμε τη Δήμητρα και δίπλα της την Περσεφόνη που κρατά δάδες, ενώ στα δεξιά εικονίζεται η θεά Αθηνά πάνοπλη να δίνει το δεξί χέρι σε νέο άνδρα που στέκεται μπροστά της, δίπλα στην Περσεφόνη. Αυτός έχει ταυτιστεί από κάποιους αρχαιολόγους με τον ελευσίνιο ήρωα Τριπτόλεμο, ενώ άλλοι θεωρούν ότι πρόκειται για προσωποποίηση του Δήμου των Ελευσινίων.

Παρότι ο Παυσανίας αναφέρει μόνο τα ρεύματα, είναι βέβαιο πως είδε και τις λίμνες οι οποίες, σύμφωνα με διάφορους περιηγητές, διατηρούνταν καθ’ όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα μ.Χ. Μάλιστα, οι εκροές των λιμνών προς τη θάλασσα χρησιμοποιούνταν για να θέτουν σε κίνηση δύο παράλιους υδρόμυλους, που είχαν χτιστεί κοντά στις λίμνες στις αρχές του περασμένου αιώνα, αν όχι νωρίτερα. Ο François Pouqueville επισκέφτηκε την περιοχή κατά το πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 1810:

«Αφού πήρα μερικά δείγματα του εδάφους (μετά TO στενό πέρασμα μεταξύ Ποικίλου και Αιγάλεω), επέστρεψα στην Ιερά οδό και την ακολούθησα ως τους Ρειτούς ή αλμυρές πηγές αφιερωμένες στη Δήμητρα και την Περσεφόνη, δίπλα στις οποίες έχουν κτίσει μύλους. Απ' αυτό το σημείο έχασα τα ίχνη τροχών που είχαν σχηματίσει οι ρόδες των κάρων και τα οποία ακολουθούσαμε από το ναό της Φίλης Αφροδίτης (ιερό Αφροδίτης Σκαραμαγκά}».

Ασβεστολιθική βάση (ύψος 0,47 μ. και πλάτος 1,18 μ.) για στήριξη όρου, στην κορυφή του λόφου της Ηχούς (Πρακτικά Αρχαιολογικής Εταιρείας 1937, σελ. 39, εικ. 18).

Ο Gustave Flaubert κατά τα τέλη του 1850, ακολούθησε ανάλογη πορεία με τον Pouqueville:

«Μονομιάς, στο τέλος της κατεβασιάς (αμέσως μετά το πέρασμα μεταξύ Ποικίλου και Αιγάλεω), στρίβουμε δεξιά, οι βράχοι είναι κομμένοι ίσια, ο δρόμος έχει κατασκευαστεί απάνω τους: είναι δίχως αμφιβολία ο αρχαίος δρόμος. Ο δρόμος περνάει ανάμεσα στη θάλασσα και τις λίμνες Ρειτοί, ένα γεφύρι σου επιτρέπει να περάσεις TO μικρό αυλάκι που τις ενώνει. Οι λίμνες Ρειτοί θυμίζουν τους ορμίσκους που διαμορφώνει η παλίρροια. Λένε οι λίμνες- εγώ βλέπω μόνο μία ή μάλλον κάτι σαν πλημμυρισμένο βάλτο».

Παλαιοί κάτοικοι της περιοχής Σκαραμαγκά αναφέρουν ότι και οι δύο λίμνες υπήρχαν μέχρι και τη δεκαετία του 1950. Τις περιγράφουν με πεντακάθαρα, συνεχώς ανανεούμενα ύδατα, γεμάτες ψάρια, κυρίως κέφαλους αλλά και λαυράκια, χέλια κ.ά. Περιβάλλονταν από ψηλούς καλαμιώνες, όπου έβρισκαν καταφύγιο πολλά πουλιά και αποτελούσαν πραγματικούς υδροβιότοπους.

Η ονομασία της νότιας λίμνης, δηλαδή της λίμνης Κουμουνδούρου, ανάγεται είτε στο όνομα οικογένειας γαιοκτημόνων στους οποίους ανήκε η περιοχή κατά τον 19ο αιώνα είτε στον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Κουμουνδούρο (1817-1883), στη θητεία του οποίου κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1860, έγιναν έργα επιχωμάτωσης και οδοποιίας μεταξύ της ακτής του Σκαραμαγκά και της λίμνης. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η επιφάνεια της λίμνης Κουμουνδούρου μειώθηκε σημαντικά εξαιτίας της διαπλάτυνσης της εθνικής οδού Αθηνών - Κορίνθου.

Η βόρεια λίμνη, γνωστή ως Κεφαλάρι, αποστραγγίστηκε και επιχωματώθηκε κατά τη δεκαετία του 1950 ως συνέπεια της εγκατάστασης διυλιστηρίων στην παράκτια περιοχή του Ασπροπύργου. Σήμερα η θέση της λίμνης αυτής υποδηλώνεται από βάλτο που σχηματίζεται μεταξύ των Ελληνικών Διυλιστηρίων Ασπροπύργου (ΕΛΔΑ) και της λίμνης Κουμουνδούρου.

Πηγή: Δήμος Χαϊδαρίου

Για τη σημερινή κατάσταση της λίμνης μπορείτε να δείτε και να διαβάσετε εδώ.

Λίμνη Κουμουνδούρου: Σεμινάρια Ντίζελ

Το Blog "Λίμνη Κουμουνδούρου" (limnik.blogspot.com) μας έστειλε ένα εξαιρετικό, σαρκαστικό (και πικρό) κείμενο που αναδυκνείη την οικολογική καταστροφή στη Λίμνη Κουμουνδούρου. Από το ίδιο blog διαβάζουμε ότι δίνεται μάχη από οικολογικές ομάδες να αποτραπεί η μεταφορά των δεξαμενών της SHELL στην περιοχή.

'Λίμνη Κουμουνδούρου''.
Υγροβιοντιζελότοπος 5 σε 1.

Πλωτή δεξαμενή καυσίμων - Αρχαιολογικός χώρος - Περιαστικό πάρκο - Στραγγιστήριο ΧΑΔΑ Φυλής - Υγροβιότοπος...

Μάθημα πρώτο : Εξοπλισμός.

Η λίμνη τροφοδοτείται με νερό από καρστικές πηγές της Πάρνηθας.
Μετά τον εκσυγχρονισμό της με δυναμικό εξοπλισμό, οι πηγές της εμπλουτίστηκαν και παράγουν πλέον ένα εξαιρετικό μίγμα πετρελαίου, νερού και πηχτού υγρού χωματερής. Η επαναστατική μέθοδος διαχωρίζει τα παράγωγα πετρελαίου - για χρήση - και διοχετεύει το υπόλοιπο προϊόν προς βρώση ( των πουλιών ) και εμπλουτισμό του οικοσυστήματος!

Ακολουθεί ανάλυση του συστήματος :

Δεξιά το φράγμα πετρελαιοειδών γύρω από τις πηγές τροφοδοσίας. Κάτω αριστερά η απόληξη σωλήνα περισυλλογής, στο κέντρο υλικά υποστήριξης πυθμένα και στην επιφάνεια, σε διάφορες αποχρώσεις - ανάλογα της ποιότητας , τα προϊόντα καυσίμων.

Μέσα στο φράγμα.

Αριστερά, φτερωτή περιδίνησης για την άντληση των πετρελαιοειδών που αναβλύζουν σε συνθήκες σταθερής παραγωγής. Ταυτόχρονα εξασφαλίζουν ''κατωκοσμικές'' συνθήκες προσομοίωσης για τη προστασία και συντήρηση του ''αγάλματος'' της Περσεφόνης στον αρχαιολογικό χώρο.

Στον δεύτερο δακτύλιο του φράγματος διακρίνεται ο εμπλουτισμός του εδάφους με τα εξελιγμένα προϊόντα και ταυτόχρονα πιστοποιείται η αντοχή τους σε όλα τα καιρικά φαινόμενα αλλά και την κλίμακα του χρόνου!

Δεξιά η αντλία συλλογής πετρελαίου, στο κέντρο η φτερωτή και το γειτνιάζον ''άγαλμα''.

Σε άλλη προοπτική, τα προϊόντα που αναβλύζουν ανάμεσα στην αντλία και την φτερωτή. Εξ αποτελέσματος, ο άρτιος σχεδιασμός για την μέγιστη απόδοση!

Πηγή: Foreign Press