 |
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
|
Τριάντα οχτώ χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και την καταβολή του πιο ακριβού τιμήματος, που ήταν η καταστροφή της Κύπρου, βρισκόμαστε μπροστά στο επόμενο καταστροφικό δίδυμο: Αυτό της κρίσης και της λήθης.
Στην Ελλάδα, η επέτειος καταργήθηκε – κατά τη γνώμη μου όχι λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά επειδή, αν και καταβλήθηκαν αρκετές προσπάθειες και επιχειρήθηκαν διάφοροι πειραματισμοί, δεν στάθηκε δυνατόν να βρεθεί ένας αξιοπρεπής τρόπος για να τιμάται η επέτειος.
Περιορίστηκε σε μια δεξίωση στους κήπους του Προεδρικού, φορτώθηκε με ένα σωρό μπιχλιμπίδια και άθλια ψιμύθια και μετά άρχισαν οι προσθαφαιρέσεις: Έξω οι κοσμικοί, μέσα οι αντιστασιακοί. Έξω οι σολομοί, μέσα οι πορτοκαλάδες. Όχι βράδυ, αλλά πρωί.