WELCOME

Καλωσορίσατε σε αυτό εδώ τον ιστότοπο “Book blog info” Ο χώρος αυτός δημιουργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε ως βοηθητικό εργαλείο προβολής των προϊόντων του εκδοτικού οίκου ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ κάποτε. Καθ' οδόν προστέθηκαν και μερικά λουλουδάκια για διακόσμηση - τα οποία ήρθαν και με βρήκαν - στην κάθετη στήλη. Διάφορα ποιηματάκια ξεπήδησαν από τα βιβλία της βιβλιοθήκης μου και προέκυψε έτσι το «1 ΠΟίΗΜΑ 1 ΛΟΥΛΟύΔΙ» Από το 2011 και μετά το blog αυτό θα ταξιδεύει σε νέους βιβλιότοπους και σας καλεί να τον παρακολουθείτε πού και πού... Χρήστος Ρουμελιώτης. e-mail : novus.sales@gmail.com

Ευχαριστώ για την επίσκεψή σας. Καλά κοιταγματάκια…

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βούλα Γκιολή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βούλα Γκιολή. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η ροδιά της Βούλας


Πέρασε από το πιο όμορφο πράσινο
στα πιο λαμπερά κόκκινα άνθη
απο τα ρόδια με τα χιλιάδες ρουμπίνια
στο κίτρινο για το τέλος εποχής
Η πρασινοκοκκινοκίτρινη ροδιά
της Βούλας

Σεισμός Σάμου Κλαίρη και Αρης από Βούλα Γκιολή

Για την Κλαίρη κ τον Άρη...
Όταν οι ψυχές σας
από ενα σεισμο- Χάροντα
ετοξευτηκαν στον ουρανό,
το άστρο της Βηθλεέμ
έτρεξε μαζί σας
σας φώτιζε το δρόμο
καθώς " ταξιδεύατε" αγκαλιασμενα
για τον χορό των αγγέλων!
Δύο ψυχές μαζί
Ψυχές μου,
ενός αγοριού
κ ενός κοριτσιού.
Μαζί, μαζί, μαζί...
στη ζωή κ στον θάνατο....
ψυχές τρυφερές, Αθάνατες!
Κι εγώ, δασκάλα παιδιών, ....θρηνώ .....
( Βούλα Γκιολη - Χαριτιδη)

Δικαίωση (;) (για τη Μαγδα Φύσσα) Βούλα Γκιολή- Χαριτίδη


Δικαίωση

Η μάννα απλώνει τα χέρια
Η μάννα υψώνει τα χέρια
Υψώνει το βλέμμα
Τα δάκρυα τρέχουν
Εκείνος δεν είναι εκει
Ποια Δικαίωση;
(για τη Μαγδα Φύσσα)
Βούλα Γκιολή- Χαριτίδη

Μοιρολόι, ποίημα "Εις Μνήμην Γεωργίου Γκιολή" της Κας Παρασκευής Γκιολή

 3 χρόνια!!!!! Γιώργο μου!!!!!....
Εκεί ψηλά στους Ουρανούς
Που βλέπεις κ αγναντεύεις
Ρίξε μας μια γλυκιά ματιά 
κ πες μας γιατί φεύγεις;
Βάλε το χέρι απαλά
Κ σκούπισε το δάκρυ
Στο μάγουλο του γιόκα σου
Της κόρης κ αδελφών σου
Πες μας αν συναντήθηκες
Με μάννα κ πατέρα
Αν ήρθε η Μαίρη να σε βρει
Εκεί ψηλά στ' αστέρια
Μήπως κ αντρειεύτηκε 
που σ είδε εκεί πέρα;
Δεν τόξερε...Σε ζήταγε
Της κρύβαμε τ αλλόκοτο το νέο...
Έλα κ πες μας πως περνάς;
Σου λείπουνε οι φίλοι, οι γείτονες
Το σπίτι σου, δικοί, κ αγαπημένοι;
Είστε πολλοί εκεί ψηλά
Τα λέτε όλη μέρα;
Μην κλαίτε, αδελφούλη μου
Κ μην στενοχωριέστε
Αν τ άστρα είναι μακριά
Εμείς, μες στην καρδιά μας
Σας έχουμε ολημερίς
Κ από βραδύς σας κλαίμε
Γιατί μας λείπετε πολύ!!!!
Αλίμονο....πικράθηκε η ζωή μας
Χωρίς αγάπες κ αγκαλιές!
Οι θύμησες μας πνίγουν......
28/3 /2017-28/3/2020
Βούλα Γκιολή 

Ποίημα Εις Μνήμην Γεωργίου Γκιολή
Η κυρία Γκιολή είναι φιλόλογος