Νέα ποιητική συλλογή Σωτήρης Βαρνάβας, Sortiris Varnavas, Σε ιδίωμα δένδρων, se idioma dendron

 
Ι

Καθώς εξακολουθούμε να υπάρχουμε λέξεις

ένα βελόνι

μια ραπτομηχανή

αδελφή μου υπάρχεις,

καθώς εξακολουθούμε να υπάρχουμε χρόνος

μια πρόβα μόλις που πρόλαβες να μου πεις

ωραίο πουκάμισο σου πάει

και συ αδελφή μου υπάρχεις.

ΙΙ

Καθώς εξακολουθούμε να υπάρχουμε λέξεις

υνί και χωράφι

πατέρα υπάρχεις,

καθώς εξακολουθούμε να υπάρχουμε χρόνος

από αιχμαλωσία επιστρέφεις τα βράδια

και υπάρχεις πατέρα.

ΙΙI

Καθώς εξακολουθούμε να υπάρχουμε λέξεις

γέννα

μητέρα μαία υπάρχεις,

καθώς εξακολουθούμε να υπάρχουμε χρόνος

γυρίζεις χαράματα

με μια ποδιά κλάμα παιδιού

και υπάρχεις μητέρα

"Καταφύγιο", νέο ποίημα του Σωτήρη Βαρνάβα από τη συλλογή Διαστάσεις του Χωροχρόνου

Διαστάσεις του Χωροχρόνου

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Κάθε φορά που βγαίνω στο μπαλκόνι του

λαξευτή μια πέτρα από ασβεστόλιθο

ή σαν κοιτάζω απ’ την αυλή γυμνό το σώμα του

χάνομαι στις σελίδες της ιστορίας του.

Ρωτούσα τον παππού προτού πεθάνει

τους απωθήσανε έλεγε ως εδώ κάτι κουρσάροι

Σωθήκανε χάρις στη σύσταση του βράχου

προνόμιο δίνοντας στο σπίτι

να εξοβελίζει κάθε τι που αναίτια του επιτίθεται.

Και να ’μαι εδώ ασφαλής κάθε φορά

που υποφέρω από πονοκεφάλους
--
Ο Σωτήρης Π. Βαρνάβας γεννήθηκε στη Μηλιά Αμμοχώστου και φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Φυσιογνωστικές Επιστήμες και στη συνέχεια Γεωλογία. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Imperial College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σήμερα είναι καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διδάσκει και αναπτύσει ερευνητική δραστηριότητα στις Περιβαλλοντικές Επιστήμες. Αποτελέσματα των ερευνών του δημοσιεύει σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά. Το 2006 εκδόθηκε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Ψήγματα απείρου". 

"Ο Χαρταετός", νέο ποίημα του Σωτήρη Βαρνάβα από τη συλλογή Διαστάσεις του Χωροχρόνου

Διαστάσεις του Χωροχρόνου

Ο ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ

Πέρασα απ’ το μαγαζί με καραβόσκοινα

λίγο να πάρω σπάγκο

για το χαρταετό

δυνατοί οι άνεμοι

να κρατηθεί σαν θα πετάξει.

Κάβοι

πολλών λογιών σχοινιά

δένανε τις σκέψεις μου

όπως κι ελπίδες ανθρώπων σε λιμάνια.

– Για πόσα μέτρα μιλάμε;

ρώτησε

– Πάνω απ’ τον ουρανό

κι από το σύννεφο πιο πέρα

ωσότου να χάνεται

η μοναξιά κι η σιωπή

Ωσότου η κλωστή να εξαντληθεί

και μόνος του ο χαρταετός να ταξιδεύει.
--
Ο Σωτήρης Π. Βαρνάβας γεννήθηκε στη Μηλιά Αμμοχώστου και φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Φυσιογνωστικές Επιστήμες και στη συνέχεια Γεωλογία. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Imperial College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σήμερα είναι καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διδάσκει και αναπτύσει ερευνητική δραστηριότητα στις Περιβαλλοντικές Επιστήμες. Αποτελέσματα των ερευνών του δημοσιεύει σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά. Το 2006 εκδόθηκε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Ψήγματα απείρου". 

"Δια αλληλογραφίας", νέο ποίημα του Σωτήρη Βαρνάβα από τη συλλογή Διαστάσεις του Χωροχρόνου

Διαστάσεις του Χωροχρόνου

ΔΙΑ ΑΛΛΗΛΟΓ ΡΑΦΙΑΣ

Στιγμή να μεταφέρει η γραφή

ό,τι αποθησαυρίζει η σκέψη

από συνειρμό μια ανάμνηση

ή κάποια αίσθηση που ο χρόνος

κατεχράσθη

φλόγα τ’ ανάγλυφου, κανόνες

εχεμύθειας να τηρηθούν

της γης γαλάζια μέρη να γνωρίσεις

ζώσης φωνής απούσης

απώλειες συνεπάγονται

Δέσμες τοπία άφωνα

στη σάκα μεταφέρει ο ταχυδρόμος.
--
--Ο Σωτήρης Π. Βαρνάβας γεννήθηκε στη Μηλιά Αμμοχώστου και φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Φυσιογνωστικές Επιστήμες και στη συνέχεια Γεωλογία. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Imperial College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σήμερα είναι καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διδάσκει και αναπτύσει ερευνητική δραστηριότητα στις Περιβαλλοντικές Επιστήμες. Αποτελέσματα των ερευνών του δημοσιεύει σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά. Το 2006 εκδόθηκε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Ψήγματα απείρου".

"Να μιλήσουμε θέλω", νέο ποίημα του Σωτήρη Βαρνάβα από τη συλλογή Διαστάσεις του Χωροχρόνου

Διαστάσεις του Χωροχρόνου

ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΘΕΛΩ

Καθώς αποδεχθήκαμε πως υπάρχουμε λέξεις

Καθώς αποδεχθήκαμε πως υπάρχουμε χρόνος

ας κάνουμε μιαν αρχή,

να μιλήσουμε θέλω.

Λέω να σου πω πως θέλω να υπάρχεις

λέω να σου πω πως θέλω να υπάρχω

να υπάρχουμε αλήθεια στο ποίημα.

Πάντα θα υπάρχουμε λέξεις

θα εξακολουθούμε να υπάρχουμε χρόνος και σιωπή

από χώμα από γη κι από στάχυ

Κι όσες δε γράφουμε

μια ανάμνηση

υπάρχεις στιγμή και φωτιά

αγωνία

κι όλα τα γράμματα άγχος να μεταμορφωθούνε

υπάρχω

κι όλα τα γράμματα άγχος να μεταμορφωθούνε

υπάρχεις

ωσότου τα χέρια μου

κομμάτι από γη

θα υπάρχω χώμα

και τότε ματιά και φωτιά εσύ

ομοούσια γη

το πρόσωπό σου ποίημα

αιώνια εσύ θα υπάρχεις αγάπη.
--
Ο Σωτήρης Π. Βαρνάβας γεννήθηκε στη Μηλιά Αμμοχώστου και φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Φυσιογνωστικές Επιστήμες και στη συνέχεια Γεωλογία. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Imperial College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σήμερα είναι καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διδάσκει και αναπτύσει ερευνητική δραστηριότητα στις Περιβαλλοντικές Επιστήμες. Αποτελέσματα των ερευνών του δημοσιεύει σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά. Το 2006 εκδόθηκε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Ψήγματα απείρου". 

"Σου γράφω", νέο ποίημα του Σωτήρη Βαρνάβα από τη συλλογή Διαστάσεις του Χωροχρόνου

Διαστάσεις του Χωροχρόνου

ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ

Ήταν ο τόπος μας πηγάδια

ήτανε κυπαρίσσια και ευκάλυπτοι

ήτανε γνώμες που γονιμοποιούσαν οι αιώνες

χειμώνα καλοκαίρι.

Συμφωνημένοι σπόροι

από παγωμένα ημισφαίρια

μας τους μοιράσαν αιφνιδίως σωρηδόν.

Να πιάσουν φως

τους απλώναμε με τη σοδειά μας

Nα πιάσουν ήλιο

τους διαβάζαμε τα γεγονότα.

Σταθήκαμε απάνω τους με τους κουβάδες

ελπίζοντας υγιή να βγάλουν φύτρα

Μικρά ζωύφια μες στο σακί

κανείς δεν πρόσεξε

μεταμορφώνανε το χώμα μας σε γαϊδουράγκαθα.
--
Ο Σωτήρης Π. Βαρνάβας γεννήθηκε στη Μηλιά Αμμοχώστου και φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Φυσιογνωστικές Επιστήμες και στη συνέχεια Γεωλογία. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Imperial College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Σήμερα είναι καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου διδάσκει και αναπτύσει ερευνητική δραστηριότητα στις Περιβαλλοντικές Επιστήμες. Αποτελέσματα των ερευνών του δημοσιεύει σε ελληνικά και διεθνή περιοδικά. Το 2006 εκδόθηκε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Ψήγματα απείρου". 

Η Φωνή των πραγμάτων, Σωτήρης Π. Βαρνάβας, βιβλίο, ποιήματα, Γράμματα Εμπράγματα, εκδόσεις Γαβριηλίδης 2015

Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
Έχω μια αδυναμία να ανακατεύω
τα συρτάρια μου
μην τα τακτοποιείτε
πονάνε τα πράγματα να περιμένουν
τα δάκτυλα να τ’ αγγίξουν
κάποια νιώθουν το βάρος των άλλων
στην πλάτη τους
δεν ομιλούν παρά περιμένουν
ένας χαρτοκόπτης
που δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ
ένα μπρελόκ
που κανένα κλειδί δεν του γύρεψε
να το θυμηθεί σε κάποια έξοδο
ένα συρτάρι που τελικά ποτέ του δεν άνοιξε.
Όλα τα πράγματα έχουν δικαίωμα
να πάρουν μια θέση στο ποίημα,
αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο
τα πράγματα στα συρτάρια μου
δεν έχουν μια ορισμένη θέση.
Κάποια κιόλας γίνανε λέξεις
χωρίς όμως σημεία στίξης
χωρίς το χρόνο να τα ενοχλεί
με αλληλουχίες.
Καταφέρνω έτσι να διώξω το φόβο
απ’ τα πράγματα
και να ακούγεται εδώ άφοβα η φωνή τους.

Σωτήρης Π. Βαρνάβας
από το βιβλίο Γράμματα Εμπράγματα
εκδόσεις Γαβριηλίδης 2015

Αντανακλάσεις, Σωτήρης Π. Βαρνάβας από τη συλλογή, Ψήγματα Απείρου, εκδόσεις Γαβριηλίδης 2006

Αντανακλάσεις

Αυλή του Απρίλη ο ουρανός
τροφή το σύννεφο στη γη χαρίζει
το χώμα χαίρεται χοροπηδά,
χλόη στα πόδια της ελιάς
στον ώμο της κεραμιδί
μικρό πουλί κτενίζει τα μαλλιά της
κέντημα κόκκινη ποδιά
χρυσή γιρλάντα
Γη γεμάτη τ’ ουρανού παιδιά.
Σωτήρης Π. Βαρνάβας
από τη συλλογή Ψήγματα Απείρου
εκδόσεις Γαβριηλίδης 2006

Μητέρα, από τα ποιήματα της συλλογής "Χρεόγραφο" του Σωτήρη Π.Βαρνάβα, εκδόσεις Γαβριηλίδη, Αθήνα 2013

ΜΗΤΕΡΑ

Αμίλητη η μητέρα καθόταν στην αυλή

πλέκοντας τη ζωή της παπαρούνες

στάχυα και τριαντάφυλλα

μα πιο πολύ ζωγράφιζε με τις κλωστές

αδύνατα πουλιά με ανοιχτές φτερούγες

και πάνω τους ο ήλιος με τις αχτίνες του

τα χαιρετούσε,

χαμόγελο φωλιάς είτε του ύπνου ανάσα

δε φάνηκε στη ζωγραφιά της

εξόν στις ανθοδέσμες του θανάτου της.

Ήχοι μ’ ακολουθούν απ’ το δοξάρι του αργαλειού

μέσα στη νύχτα

και στα λευκά σεντόνια που ύφαινε

διαβάζω διαδρομές

ονόματα σταθμών στην ούγια τους τα γεγονότα.

Σωτήρης Π. Βαρνάβας,

Από το βιβλίο:

Χρεόγραφο

Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2013

Σωτήρης Π. Βαρνάβας, νέα ποιήματα, η θημωνιά, ο χάρτης της πατρίδας μου, του αλόγου τα μάτια, πλάστιγκα, το μελανοδοχείο, Μίλτος Σαχτούρης, η ραπτομηχανή, οι διάλογοι με τον Χρόνη Μπότσογλου, ξεχασμένες εικόνες, Σωκράτης Λ. Σκαρτσής, η τέχνη των τεχνών

ΣΩΤΗΡΗΣ Π. ΒΑΡΝΑΒΑΣ

Ο Σωτήρης Π. Βαρνάβας γεννήθηκε στη Μηλιά Αμμοχώστου και φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο Λευκωσίας. Σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Φυσιογνωστικές Επιστήμες και Γεωλογία. Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Imperial College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και υπηρέτησε ως καθηγητής στο Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Είναι μέλος της οργανωτικής επιτροπής του Συμποσίου Ποίησης που πραγματοποιείται στο Πανεπιστήμιο Πατρών και μέλος της οργανωτικής επιτροπής Σεμιναρίων Ποίησης του Πανεπιστημίου. Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές Ψήγματα Απείρου (2006), Ηχογράμματα (2008), Χρεόγραφο (2013) και Γράμματα Εμπράγματα (2015) από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Είναι συνεπιμελητής της Ανθολογίας Κυπρίων Ποιητών (2008), εκδόσεις Ταξιδευτής.

Η ΘΗΜΩΝΙΑ

Στοίβαζε η μάνα μ’ ένα διχάλι τα δεμάτια
κι εγώ μες στην καρδιά μου τις ματιές της
σαν μου ’γνεφε να της τα δίνω
κι άλλο βλέμμα
κι άλλο δεμάτι
κι όλο δουλεύαμε
κι όλο αισθήσεις κινούσανε το κάρο
κανένα κενό δε χώριζε τα δώδεκά μου χρόνια
απ’ τα δικά της.
Κι ήταν η θημωνιά μας τελειωμένη
αλώβητα να μείνουνε τα στάχυα
φυλάγανε το ένα τ’ άλλο με το στήθος.
Μα ένα φίδι ξαφνικά
έφερε τα πάνω κάτω
γυρίζανε στον αέρα οι τροχοί
Ανάποδα το διχάλι τα δεμάτια κι οι ματιές της
το καλοκαίρι εκείνο.
Ένα απέραντο κενό.
Ψηλαφητά ψάχνω ακόμα μες στο χωράφι
κι έρχεται τις νύχτες
και μου γνέφει για τ’ άλλο δεμάτι.

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΟΥ

Μαχαίρι της πατρίδας μου ο χάρτης.
Τι αχρείες εκδόσεις
σταγόνες αίμα τα μήκη χωριών
βογκητά οικισμοί
πλάνη τα τείχη των πόλεων
χαοτικά τυπωμένα
αποκρύπτουν τα πυκνόφυτα χώματα
προφοράς κανένα υπόμνημα
κάθε χρόνο ουδεμία προσθήκη
ή έστω εκ των υστέρων
ένας πίνακας παροραμάτων.

ΤΟΥ ΑΛΟΓΟΥ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

Σωριάστηκε στο στάβλο κάτω
κι είχε τα μάτια του ανοιχτά,
όπως σαν κάλπαζε μες στο χωράφι
και το χλιμίντρισμά του έσκαβε τον ορίζοντα,
ν’ ανοίξει αδύνατο η πόρτα
θυμάμαι την έσπασε ο πατέρας
λωρίδες έγινε η καρδιά μας
μιλούσε μόνο εκείνο
δεμένοι εμείς με τα λουριά του
άροτρο σέρναμε τη σιωπή μας.

ΠΛΑΣΤΙΓΓΑ

Πίσω από τα πιθάρια στο κατώι
μια πλάστιγγα από κείνες που ζυγίζανε
οι προγόνοι τις προθέσεις
σωτήρια αποδείχθηκε
με τ’ ακριβή σταθμά που διαθέτει
ζωντανούς ζυγίζω τους θανάτους μου.

ΤΟ ΜΕΛΑΝΟΔΟΧΕΙΟ

Στο καφενείο
έρχεται ο χοντρός νονός μου
με τις λίρες.
Ούτε μία δεν είναι για σένα, λέει
γιατί δεν έγινες ο βαφτιστικός μου
που περίμενα.
Τότε λέω κι εγώ στο γκαρσόνι, πλάι μου
– Φέρε μου ένα φλιτζάνι με μελάνι.

ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ

Ένα δοχείο τόσο δα
βλέπεις απέξω μελανί
και τίποτε άλλο
πιο μέσα βλέπουνε μονάχα οι ποιητές
φλέβες που το γεμίζουνε
φόβοι να το βαθαίνουν
δαιμόνοι τ’ αναδεύουνε
πάντα ψηλά η στάθμη
χωράει μέσα νταβατζήδες, «Αγαρηνούς»
χοντρούς νονούς
και τους αδειάζουνε.

Η ΡΑΠΤΟΜΗΧΑΝΗ

μνήμη της αδελφής μου Ρουπίνας
Κάτω απ’ τον ίσκιο της κληματαριάς
η ραπτομηχανή
γυρίζανε τα δάκτυλα τη ρόδα του απογεύματος
γαζώνοντας τις ώρες μας
με τις κλωστές των παιδικών μας χρόνων.
Αντλούσαμε νερό απ’ το πηγάδι της αυλής
φύλλα πανέρια απλώναμε μουριάς
να κινηθούν απάνω τους οι λέξεις.
Κι ενόσω ταξίδευε ο μεταξοσκώληκας τη μοίρα του
κι άπλωνε γύρω εκείνη τη μελωδό στιγμή
τύλιγα πλάι της σ’ ένα τετράδιο
όσο μετάξι απέμεινε πριν απ’ τη δύση.

Δ ΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΗ ΜΠΟΤΣΟΓΛΟΥ

Μειλίχια καθώς μιλούσε
κι οι λέξεις του ζωγράφιζαν λάμψη του πρωινού
κάτι απ’ το φως του ουρανού,
φτερούγιζαν οι άγγελοι πάνω απ’ την κεφαλή του
το λογισμό και τ’ όνειρο.
Ρίγος οι πινελιές
τοπίο τέλειο το ατελιέ,
πιο κει ο Van Gogh
το βήμα του απαλό
όλο να πλησιάζει,
ποθούσε υποθέτω
όπως κι εγώ
να έχουν τη χάρη οι στιγμές
να διαρκέσουνε τα χρώματα
να παραμείνει
ξέχειλο και το ποτάμι του ήλιου.
Κι ενόσω κρατούσε η ανάδυση
και του βουνού οι χαράδρες
πέρασμα ανοίγαν φοβερό
κάτω και πίσω απ’ τα πράγματα,
ψιθύρους ήθελα ν’ ακούσω της ψυχής του
κι άκουσα ολάκερη φωνή
αίμα να πάλλεται
κάτι από φλέβας κίνηση
πολύ μου στοίχισε η αποχώρηση.
Να μιλώ με τη γη
μαθαίνω απ’ την τέχνη του τη γλώσσα των βράχων.

ΞΕΧΑΣΜΕΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

...λαμπερες ρυτιδες ιριδες νερου ανεμου
φως θέας
ετσι αφηνονται τα πραγματα
χωμα και πνευμα....

ΣΩΚΡΑΤΗΣ Λ. ΣΚΑΡΤΣΗΣ

Ι
Σαν κοιτάζω μια παλιά ραπτομηχανή
στο κατώι ξεχασμένη
γυρεύω τα δάκτυλα του κοριτσιού
τις κλωστές την υφή του καιρού
που γαζώνουν στην ούγια το χρόνο.

ΙΙ

Μια μηχανή σκουριασμένη συρμού
σαν συναντώ σε μέρη ορυχείου
ακούω τρόμου φωνές τα φουρνέλα
γεύομαι στον ουρανίσκο τη σκόνη
αδειάζουν μπροστά μου
καλάθια μοναξιάς
άνθρωποι της γης μαυρισμένοι.

ΙΙΙ

Σαν κοιτάζω γερμένο σκαρί
να κάθεται άπραγο στην προκυμαία
μυρίζω μπογιά το σανίδι παίρνει ξανά
το χρώμα της θάλασσας
ρόζοι στα χέρια του ναύτη
ανασύρουνε κάβο βαρύ
βλέπω κόμπο να δένουν στο στήθος
το σινιάλο της μάνας με δάκρυ.

ΙV

Σαν κοιτάζω το κανόνι στο κάστρο
μυρίζω αίμα στη χλαίνη
το γένι κρύβει το πρόσωπο
κύμα τ’ ανέμου η αρετή πίσω με πάει
τόλμη κάπου κοντά
περιφρονεί το θάνατο.

Η ΤΕΧΝΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ

Ο σιδεράς θέλει φωτιά
να φτιάξει πέταλα
τέχνη φοβερή
μια λίμα ο πεταλωτής
και δυο καρφιά
πόνο απ’ το πόδι να αφαιρέσει
μαδέρια ο μαραγκός
πετσί κι ένα σφυρί ο τσαγκάρης
και μάτι ακριβείας
να βγαίνουνε στα μέτρα σου οι μπότες.
Κι αν έχεις σύνεργα του σιδερά
και τη φωτιά
τις λίμες του πεταλωτή
και γιατρικά
του μαραγκού και κτίστη αλφάδι
και χέρια για όλες τις τέχνες
κι αγέλες άλογα
να πεταλώσεις
κι έπιπλα ωραία και μαγαζιά να αρματώσεις
αν ως απόδημος διαβιοίς
μην επαφίεσαι σ’ αυτά
μάθε οπωσδήποτε την τέχνη
του ν’ αντέχεις
συκοφαντίες διασυρμούς και τα λοιπά.

Σωτήρης Π. Βαρνάβας

Αρμύρα

Αρμύρα

Στο μόλο τα σκαριά γυρίζανε νωρίς

σκούνες καίκια αναψυχής και ψαροκάικα

κάθε λογής πλεούμενα αράδες αραγμένα

πάνω πετούμενα λευκά πουλιά

λευκαίνανε με πούπουλα κηλίδες στα πανιά

κουβέρτες δίκτυα σωροί

κουρασμένοι κάβοι

κομμάτια πάγοι διάφανοι,

κατάμαυροι φανοί απ' το πυροφάνι

κι οι σημαδούρες από την κουπαστή

του λιμανιού σημαίνανε γιορτή

βράδυ σκιές κινούμενες

κλωστές στα δίκτυα δεμένες

ήχοι παράξενοι μες στο σκοτάδι

ναύτες καλούσανε να ρίξουνε παραγάδι.

Πιστός στη θάλασσα ο φάρος

στο πιάτο του μονάχα το αλάτι

ολονυχτίς ορθώνει το κορμί

κι ανοιγοκλείνοντας το μάτι

με φώς παλεύει το σκοτάδι.

Σωτήρης Π. Βαρνάβας

ΧΡΕΟΓΡΑΦΟ

Σχέδια Χρόνης Μπότσογλου

Εκδόσεις Γαβριηλίδης

Αθήνα 2013

Λιγμένο δίπλωμα

Λιγμένο δίπλωμα

Κάπου τ' απόγευμα αργά

απ' τη δουλειά γυρνώντας

μου χαλάει το σαράβαλο συχνά

καλού κακού πάντα στη άκρη.

Λευκό στο χρώμα

κλειστό προσπέρασε το φορτηγό

μέσα από τις ρόδες οι ψυχές

με νύχια και με δόντια

πασκίζανε να ανακτήσουμε φτερά

παράνομα τα δένει πάνω της η άσφαλτος

Όνειρα απ' την Ασία

Ελπίδες από την Αφρική

Φόβοι συσκευασμένοι σε καφάσι

κάνανε νόημα απ' το κλουβί

στα πρώτα φανάρια να πετάξουν

Του κώδικα κυκλοφορίας αλλαγές

Των μηχανών οι οξειδώσεις

απαιτούν ξανά να δώσουμε εξετάσεις.

Σωτήρης Π. Βαρνάβας
ΧΡΕΟΓΡΑΦΟ
Σχέδια Χρόνης Μπότσογλου
Εκδόσεις Γαβριηλίδης
Αθήνα 2013

Οδηγείτε προσεκτικά

Οδηγείτε προσεκτικά

Ενα ταξί

αλλάζοντας απότομα λωρίδα

προσπέρασε επικίνδυνα το τζιπ

Όνειρα ντυμένα στο χακί

έχοντας στο χέρι τη σκανδάλη

τρέχανε πίσω

απ' το όριο ταχύτητας

Φορτηγό φρενάρισε δείχνοντας επιδειχτικά

τη δύναμη της ρόδας του στο Ι.Χ.

υπάλληλος ανοίγοντας το τζάμι

τύλιξε με τα διόδια την καλημέρα

σε απόδειξη μηχανής

Νυσταγμένη χάθηκε στη μελάνη.

Σκοτάδι εξ αναβολής

οι ξεχασμένοι από πολλούς φανοί ομίχλης

δίχως εγγύηση οι νέοι προβολείς

πρωτοφανείς ατέλειες στην άσφαλτο

λησμονημένα εργοτάξια στο χάρτη

λασπόνερα εξ ελλαγής του κλίματος

ακόμα κι όταν ξημερώσει

επιβάλλουν

καλού κακού να κρατάμε αποστάσεις.

Σωτήρης Π. Βαρνάβας

ΧΡΕΟΓΡΑΦΟ

Σχέδια Χρόνης Μπότσογλου

Εκδόσεις Γαβριηλίδης

Αθήνα 2013