Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κινηματογράφος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 30 Δεκεμβρίου 2017

«Η δήλωσή του σκηνοθέτη ότι θα σύρει κριτικούς στα δικαστήρια

«Η δήλωσή του σκηνοθέτη ότι θα σύρει κριτικούς στα δικαστήρια είναι και μια απόδειξη ότι η σκέψη του είναι τόσο συμβατική, όσο και ο τρόπος που κάνει ταινίες. Είναι αλαζονικό να αποκαλείς ύβρεις τις κακές κριτικές για το έργο σου»
#Σμαραγδής

Η δήλωσή του σκηνοθέτη ότι θα σύρει κριτικούς στα δικαστήρια είναι και μια απόδειξη ότι η σκέψη του είναι τόσο συμβατική, όσο και ο τρόπος που κάνει…
PROTAGON.GR

Τετάρτη 27 Δεκεμβρίου 2017

Γιώργος Παπαστεφάνου: Αυτή τη φωτογραφία σάς την έχω τάξει από καιρό.

Αυτή τη φωτογραφία σάς την έχω τάξει από καιρό. Είναι το πρώτο αυτόγραφο που απόχτησα γράφοντας σε μια διασημότητα! Χρειάζεται να πω το όνομά της; Είναι η Τζίνα Λολομπρίτζιντα! Παιδί ήμουν ακόμη, στην αρχή τες εφηβείας, όταν τής έστειλα στην Τσινετσιτά το γράμμα μου. Ήδη, ως φανατικός του σινεμά, είχα προλάβει να τη δω στο «Ψωμί, έρωτας και φαντασία», στις «Ωραίες της νύχτας», στο «Φανφάν λα Τυλίπ». Και προφανώς με είχε γοητεύσει. Αν όχι με το ταλέντο της, με την ομορφιά της οπωσδήποτε. Φίλοι μου που την έχουν δει από κοντά, μού λένε πως εκτός οθόνης ήταν ακόμα ωραιότερη. Μια κούκλα με μάτια σαν αμύγδαλα. Αλλά μικροκαμωμένη. Ίσως γι' αυτό να βγήκε τρίτη στον διαγωνισμό για την Μις Ιταλία του 1947. Η Λουτσία Μποζέ που κέρδισε τον τίτλο ήταν κάπως ψηλότερη. 1.65 η Λολό, 1.78 η Λουτσία. Πάντως και χωρίς το στέμμα η Τζίνα θαυματούργησε. Και όπως πολύ σωστά έχει πει, τα κατάφερε όλα μόνη της. Η Συλβάνα Μάγκανο, η Σοφία Λόρεν, η Κλάουντια Καρντινάλε είχαν παραγωγούς συζύγους να τις νοιάζονται. Το δικό της σύζυγο, που ήθελε να τής κάνει και τον μάνατζερ, τον Σλοβένο Μίλκο Σκόφιτς, η Τζίνα τον απέλυσε, γιατί ξέχασε, λέει, να τής πει πως την ήθελε για την Dolce vita o Φελίνι και τον ρόλο τον πήρε η Υβόν Φυρνώ. Δεν έχω αυταπάτες. Πρέπει να είσαι πολύ σκληρό καρύδι και να διαθέτεις και μυαλό, για να κάνεις μια τόσο εντυπωσιακή και μακρόχρονη διεθνή καριέρα. Ο Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ που έπαιξε με την Τζίνα είχε πει, πως μπροστά της η Μαίρυλιν Μονρόε έμοιαζε Σίρλεϋ Τεμπλ. Με την Λολό είχε παίξει και η Μελίνα, στο «Νόμο» του Ντασέν. Αλλά δεν τα πήγανε καλά. Ανταγωνιστική και δύστροπη μού την είχε περιγράψει η Μελίνα. Και στους δημοσιογράφους, όταν είχαν τελειώσει τα γυρίσματα, η Μελίνα είχε κάνει την παρακάτω δήλωση: «Είναι μια φαλακρή, που φοράει όλο περούκες». Εννοείται πως η Τζίνα της το κράτησε κι όταν την ρώτησαν για την Μελίνα την τελευταία φορά που είχε έρθει στην Αθήνα «γι' αυτήν μη μού μιλάτε, δεν θέλω να την θυμάμαι», είχε πεί. Κατά σύμπτωση, η μητέρα τής Λολό λεγόταν Giuseppina Mercuri. Η Τζίνα δεν πέτυχε μόνο στο σινεμά. Ασχολήθηκε και με την φωτογραφία και με την γλυπτική που είχε σπουδάσει, επίσης με τα καλλυντικά και με την μόδα. Όπως καταλαβαίνετε, το ταμείο της το γέμισε στο φουλ. Προσθέστε και τα κοσμήματα της πλούσιας συλλογής της, και θά'χετε ακόμα καλύτρη εικόνα. Επιτυχημένη υπήρξε και στο κεφάλαιο «έρωτας» η Τζίνα. «Η ζωή με κακόμαθε, γιατί ήταν πάντα πολλοί οι θαυμαστές μου» έχει πει. Ένας απ' τους πολλούς κι ο καρδιοχειρουργός, ο Κρίστιαν Μπάρναρντ, ακόμα και ο Γκαγκάριν Όταν στα μέσα της δεκαετίας του '50, η Σοφία Λόρεν έκανε το θρόνο της Λολομπρίτζιντα να τρίζει, δεν σάς κρύβω πως πολύ μού κακοφάνηκε. Καλή ήταν κι η Σοφία όταν έκανε την Ναπολιτάνα, αλλά εγώ ψήφιζα Τζίνα. Όπως σας έχω ξαναπεί, την Σοφία Λόρεν την είχα πλησιάσει στην πρεμιέρα των αμερικάνικων μπαλέτων στο Θέατρο Κοτοπούλη, τότε που είχε έρθει στην Ελλάδα για το «Παιδί και το δελφίνι» και μού είχε φανεί λιγάκι αντιπαθής, καθώς αρνήθηκε να μού δώσει το αυτόγραφο που της ζήτησα. Ενώ η Τζίνα στο γράμμα που τής έστειλα, μού είχε απαντήσει, βάζοντας πάνω από την υπογραφή τις λέξεις «με συμπάθεια». Εκείνο το βράδυ στο φουαγιέ του Κοτοπούλη, καθώς φωτογραφίζανε τη Λόρεν, εγώ την μελετούσα. Μού φάνηκαν όλα της μεγάλα, το στόμα της, το στήθος, το κορμί, κανονική νταρντάνα. Αντίθετα τρελάθηκα με την Κλάουντια Καρντινάλε, όταν τη συνάντησα στην παλιά πόλη της Ρόδου. Δεν ήταν μόνο καλλονή, αλλά και πάρα πολύ γλυκιά και φιλική. Το καλοκαίρι που μάς πέρασε η Τζίνα Λολομπρίτζιντα γιόρτασε με μεγάλη φιέστα τα 90. Γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου του 1927. Όπως μαθαίνω, ακόμα τής αρέσει να πηγαίνει τα βράδια όπου την καλούν. Κι όταν τη ρωτούν τί σημαίνουν για εκείνη τα 90, απαντά 30 συν 30 συν 30.
Φωτογραφία του Γιώργος Παπαστεφάνου.

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε

Δευτέρα 2 Οκτωβρίου 2017

Η Τζένη Καρέζη σε περίπτερο στην Κω,για την ταινία του 1961 "Ποιά είναι η Μαργαρίτα"

Ο χρήστης Μία φωτογραφία,χίλιες λέξεις. κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Πρόσωπα του χτες.
Η Τζένη Καρέζη σε περίπτερο στην Κω,για την ταινία του 1961 "Ποιά είναι η Μαργαρίτα"
Πρόσωπα του χτες.
Η Τζένη Καρέζη σε περίπτερο στην Κω,για την ταινία του 1961 "Ποιά είναι η Μαργαρίτα"

Έλλη Λαμπέτη....

Έλλη Λαμπέτη....

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε

Το γιλεκάκι - Διάσημοι εκτός

Κάποτε έτυχε να συνταξιδεύω στο αεροπλάνο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Και στο αεροδρόμιο του Ελληνικού πριν φύγουμε και στο αεροσκάφος μέσα, φαντάζεστε πόσες χαρές τής κάνανε. Όταν όμως φτάσαμε στην Ιταλία, κανείς δεν τής έδινε σημασία. Για τους Ιταλούς ήταν μια απλή επιβάτις, σαν όλους τους υπόλοιπους. Εκείνη την ημέρα σκέφτηκα για ακόμη μια φορά, πόσα σκαλοπάτια έχει η διασημότητα. Άλλο να είσαι πρώτος στο χωριό κι άλλο στον κόσμο όλο. Η Νάνα Μούσχουρη και ο Ντέμης Ρούσσος ανήκουν στις διασημότητες, που η δόξα τους έφτασε μακριά, πολύ μακριά. Θυμάμαι στις Βρυξέλλες, με πόσο σεβασμό και θαυμασμό είχαν μιλήσει για τη Νάνα σε μια συγκέντρωση για τα πνευματικά δικαιώματα, αλλά και για τα γλυπτά του Παρθενώνα, που εκείνη την εποχή έμοιαζε θέμα φλέγον. Ο Jean Michel Jarre, που πήρε το λόγο πρώτος, είχε πλέξει το εγκώμιο της Νάνας. Και ύστερα ένας υψηλόβαθμος εκπρόσωπος της Philips, έδειξε πολύ να καμαρώνει, όχι μόνο γιατί οι δίσκοι της είχαν πουλήσει εκατομμύρια, αλλά και γιατί η Μούσχουρη στην μακρόχρονη καριέρα της, ποτέ δεν άλλαξε εταιρία. Με την Νάνα συνδέθηκα πολύ. Τον Ντέμη Ρούσσο τον έζησα λιγότερο. Τι λέω! Σχεδόν καθόλου. Την μέρα όμως που τυχαία τον συνάντησα σε κάποιο διάδρομο της ΕΡΤ, ένιωσα σαν να είχα περάσει μαζί του ολόκληρη ζωή. Ήταν έξω καρδιά. Πρώτα έφτασε το γέλιο του στ' αυτιά μου και ύστερα τον είδα και τον ίδιο, με το πλούσιο καφτάνι του, νά' ρχεται προς το μέρος μου με ολάνοιχτη αγκαλιά. Έτσι ζεστός και εγκάρδιος είναι και στο βίντεο που θα δείτε. Η Νάνα Μούσχουρη τον είχε καλέσει το 1974 στην εκπομπή The show of the week, ένα από τα πολλά τηλεοπτικά προγράμματα που έκανε εκείνα τα χρόνια για το BBC η Νάνα. Η βρετανική μουσική πιάτσα, ως γνωστόν, δεν φημίζεται ως ιδιαίτερα φιλόξενη. Εκτός κι αν είσαι Αμερικάνος, Καναδός ή Αυστραλός. Η Νάνα και ο Ντέμης είναι από τις εξαιρέσεις που πέρασαν την πύλη την κλειστή. Το τραγούδι που θα τους ακούσουμε να λένε τώρα εδώ, είναι το περίφημο «Γιλεκάκι που φορείς», μερακλίδικο, γλετζέδικο τραγούδι από τα χρόνια του '30. Στους δίσκους των 78 στροφών το είχαν τραγουδήσει τότε και ο Πέτρος Κυριακός με τη Νίτσα Μωρέττι και η Μαρίκα Νέζερ, όλοι τους από το χώρο του μουσικού θεάτρου. Στα νεότερα χρόνια όμως το ηχογράφησαν και λαϊκές φωνές, η Άννα Χρυσάφη, η Σωτηρία Μπέλλου, η Βίκυ Μοσχολιού. Είναι απ' τραγούδια που μεγάλωσαν γενιές. Λένε πως η μελωδία του είναι ιταλική, όπως και του «Μπάρμπα Γιάννη κανατά». Στην ΑΕΠΙ πάντως έχουν δηλωθεί ως δημιουργοί, ο Σπύρος Ολλανδέζος για την μουσική, ο Γιάννης Θεοδωρίδης για τους στίχους.

Οικοδέσποινα σ' αυτό το Show of the week του BBC ήταν η Νάνα Μούσχουρη. Και φιλοξενούμενος, ο αγαπημένος Ντέμης Ρούσσος, που εκείνη την εποχή, 1974, συνέχιζε...

Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου 2017

Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ-ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ


ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ-ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ



ΠΡΟΣΩΠΑ ΘΕΑΤΡΟΥ | Ελένη Χατζηαργύρη



***
Bιογραφία Ελένης Χατζηαργύρη μέσα σε ένα λεπτό περίπου
Σαν να μιλάει ο αυτόματος!
Η ουσία είναι... ότι είναι η βιογραφία της...

YOUTUBE.COM

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε
***
Xατζηαργύρη... Μινωτής...

*Μετάφραση Παύλος Μάτεσις* *Σκηνοθεσία Αλέξης Μινωτής* *Βοηθός σκηνοθέτη Γιώργος Μεσσάλας* *Παίζουν με τη σειρά που ακούγονται Ελένη Χατζηαργύρη, Τζόλυ Γαρμπ...
YOUTUBE.COM
***



Μονόγραμμα... αφιέρωμα στην Ελένη Χατζηαργύρη
***


ΠΡΟΣΩΠΑ ΘΕΑΤΡΟΥ | Ελένη Χατζηαργύρη


***

Ελένη Χατζηαργύρη

Από τη
την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ελένη Χατζηαργύρη
ΓέννησηΕλένη Γαρυφαλλίδου-Χατζηαργύρη
9 Νοεμβρίου 1923
Χαλκίδα
Θάνατος1 Οκτωβρίου 2004 (80 ετών)
Αθήνα
ΕθνικότηταΕλληνική
ΥπηκοότηταΕλληνική
Ιδιότηταηθοποιός
Είδος τέχνηςηθοποιός
Η Ελένη Χατζηαργύρη (Χαλκίδα9 Νοεμβρίου 1923 - 1 Οκτωβρίου 2004)[1][2][3], το γένος Γαρυφαλλίδου, ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικογένειά της καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε θέατρο με καθηγητή τον Κάρολο Κουν. Διακρίθηκε για τις ερμηνείες της κυρίως σε δραματικούς θεατρικούς ρόλους.

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την καριέρα της στο θέατρο ξεκίνησε ως φοιτήτρια, τον Νοέμβριο του 1942, και έχοντας ήδη παντρευτεί τον Κώστα Χατζηαργύρη, του οποίου το επίθετο κράτησε στην υπόλοιπη ζωή της. Πρωτομεφανίστηκε στο Θέατρο Τέχνης στο θεατρικό έργο Rosmersholm του Ιψεν (Henrik Ibsen), στο ρόλο της Rebecca West. Συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους για να φθάσει στο Εθνικό Θέατρο, το (1950), και όπου, αργότερα, προσελήφθη ως μόνιμη πρωταγωνίστρια και παρέμεινε επί εικοσαετία (1962 - 1981). Οι θεατρικοί τύποι μέσα από τους οποίους η Ελένη Χατζηαργύρη διέπρεψε και καθιερώθηκε ως κορυφαία δραματική ηθοποιός ήταν το αρχαίο δράμα και το κλασικό ρεπερτόριο. Από τους πρώτους της ρόλους ήταν της Ιούς με τον Αλέξη Μινωτή στον Προμηθέα Δεσμώτη και της Masha στις Τρεις Αδελφές του Τσέχωφ (Anton Chekhov), το 1951, που αποτέλεσαν σταθμούς στην καριέρα της.
Το 1945, σε ηλικία 20 ετών, έπαιξε στο Κρατικό (τότε Βασιλικό) Θέατρο Βορείου Ελλάδος και την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στο δυναμικό του θιάσου Κατερίνας Ανδρεάδη - Γιώργου Παππά, ερμηνεύοντας Μπέρναρντ Σω, Πρέσλεϋ, Lillian Hellman και Γιαλαμά. Η επιστροφή της στο Θέατρο Τέχνης σηματοδοτείται από την συμμετοχή της σε έργα ΑισχύλουΦεντερίκο Γκαρθία ΛόρκαΞενόπουλου. Παράλληλα συνεργάσθηκε με τους θιάσους Μανωλίδου - Παππά, Μουσούρη - Βεάκη - Παππά, Κοτοπούλη.
Τη δεκαετία του 1950 την υποδέχεται για πρώτη φορά το Εθνικό Θέατρο, όπου μοιράστηκε τη σκηνή με τον Αλέξη Μινωτή και την Κατίνα Παξινού. Στην συνέχεια δοκίμασε ποικιλία ρόλων και θεατρικών ειδών συνεργαζόμενη με τους θιάσους Νίκου ΧατζίσκουΚώστα Μουσούρη και Μίμη Φωτόπουλου. Θα παίξει Μ. Σκουλούδη, ΣαίξπηρΔημήτρη Ψαθά, Πρίσλεϋ, Σακελλάριο - Γιαννακόπουλο, Γιαλαμά - Πρετεντέρη, Δημ. Γιαννουκάκη και Στέφ. Φωτιάδη. Το 1962 προσλαμβάνεται ως μόνιμη πρωταγωνίστρια στο Εθνικό Θέατρο όπου παραμένει μέχρι το 1981. Έπαιξε στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή, το 1978, που ήταν το κύκνειο άσμα του δασκάλου-σκηνοθέτη Δημήτρη Ροντήρη. Το Εθνικό Θέατρο θα την ξαναδεχθεί το 1996 ως πρωταγωνίστρια στους Αστεγους της Μαριέττας Ριάλδη και στους Βρυκόλακες του Ιψεν (1997), σε σκηνοθεσία Σπ. Ευαγγελάτου.
Εκτός της μεγάλης κρατικής σκηνής, θα συμπρωταγωνιστήσει ως Αλίνα Σόλνες με τον Δημήτρη Χορν στο Αρχιμάστορας Σόλνες του Ιψεν, το 1983, και ως Άτοσσα με τον Αλέξη Μινωτή στη τραγωδία Πέρσες του Αισχύλου, το 1984. Από το 1987 συμμετείχε στο θίασο του Αμφιθέατρου του Σπ. Ευαγγελάτου, όπου η παρουσία της κορυφώθηκε με τον ρόλο της Κλυταιμνήστρας στην κατά Ευαγγελάτον ερμηνεία της τραγωδίας Ορέστεια του Αισχύλου, το 1990.

Κινηματογράφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επίσης το 1946 ξεκίνησε την εμφάνισή της στον Ελληνικό Κινηματογράφο και σχεδόν σαράντα χρόνια μετά στην ελληνική τηλεόραση. Τα πρώτα χρόνια, ο κινηματογράφος τής έδωσε ευκαιρίες, τις οποίες φαίνεται ότι δεν εκμεταλλεύτηκε, ίσως, διότι όπως και πολλοί άλλοι καταξιωμένοι ηθοποιοί την εποχή εκείνη, είχε συνείδηση ηθοποιού του θεάτρου. Έπαιξε σε αρκετές ταινίες όπως Καταδρομή (1946) του Μ. Καραγάτση, Η αγνή του λιμανιού του Γ. Τζαβέλλα (1952) με τον Αλέκο ΑλεξανδράκηΗ μοίρα γράφει την ιστορία του Δημ. Ιωαννόπουλου, Έγκλημα στο Κολωνάκι του Τζανή Αλιφέρη (1959), Ήρθες αργά της πρώτης Ελληνίδας σκηνοθέτιδος Μαρίας Πλυτά - Χατζηνάκου (1961).

Διδασκαλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επί σαράντα χρόνια ήταν καθηγήτρια σε πολλές Δραματικές Σχολές. Η κριτική έγραψε γι' αυτήν ότι υπηρέτησε τη θεατρική ιδέα με συνέπεια, σεμνότητα και αυτοσεβασμό. Ο Κάρολος Κουν την είχε χαρακτηρίσει δραματική ντάμα.

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2001 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο και στις 17 Μαΐου 2003, σε ειδική συνεδρία στην Μεγάλη Αίθουσα Τελετών, η Ελένη Χαρζηαργύρη ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης, ο Δήμος Χαλκιδέων την ετίμησε με έκθεση φωτογραφίας της Ε. Χατζηαργύρη από το θέατρο και τον κινηματογράφο και, σε ειδική τελετή το Σάββατο 19 Ιουλίου 2003, με ομιλία από τη δημοσιογράφο Ροζίτα Σώκου με θέμα «Η προσφορά της Ε. Χατζηαργύρη στο Ελληνικό Θέατρο και τον Κινηματογράφο».

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1942, μέσω του Κουν, γνώρισε και παντρεύτηκε τον χρηματοδότη της ίδρυσης του Θεάτρου Τέχνης[4] και αργότερα πεζογράφο Κώστα Χατζηαργύρη και μαζί του απέκτησε ένα γιο, τον Δημοσθένη Χατζηαργύρη. Εγγονή της είναι η επίσης ηθοποιός Σάννυ Χατζηαργύρη. Η διάρκεια του γάμου της ήταν σύντομη (1942-1946). Αργότερα συνδέθηκε επαγγελματικά (στο θέατρο και τον κινηματογράφο), αλλά και συναισθηματικά με τον επίσης ηθοποιό του κλασικού ρεπερτορίου Νίκο Τζόγια. Το 1966 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Νίκο Λίβα που πέθανε το 1982.
Ύστερα από σύντομη νόσηση με καρκίνο, η Ελένη Χατζηαργύρη πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΈτοςΤίτλοςΡόλος
1946Καταδρομή στο ΑιγαίοΆννα
1948Μαντάμ Σουσού
1950Λυπηθείτε το παιδί μουΡόη
1952Ο άλλος
Η Αγνή του λιμανιού
Λιάνα
Αγνή
1955Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας
Καταδικασμένη κι από το παιδί της
Μάρω
Άννα Παύλου
1956Η θυσία της μάναςΜάγδα Τεγά
1957Της τύχης τα γραμμένα
Της νύχτας τα καμώματα
Η μοίρα γράφει την ιστορία
Όπου φτώχεια και φιλότιμο
Ο μεγαλοκαρχαρίας - κατά λάθος διάσημη
Λίζα
Ελένη
Σίβυλλα Μπότη
Κάτια
Λίνα
1958Το μυστικό της κατηγορουμένης
1959Αντίο ζωή
Έγκλημα στο Κολωνάκι
Επιστροφή από το μέτωπο
Άννα
Ζουλιέτ
Άννα Φλερύ
1960Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύΝτόρα Φλερ
1961Ήρθες αργά
Το δράμα μιας αμαρτωλής
Μαργαρίτα
μάνα Αλέκου

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

***