Ελένη Χατζηαργύρη

Ελένη Χατζηαργύρη
Ελένη Χατζηαργύρη
Γέννηση	Ελένη Γαρυφαλλίδου-Χατζηαργύρη; 9 Νοεμβρίου 1923; Χαλκίδα
Θάνατος	1 Οκτωβρίου 2004 (80 ετών); Αθήνα
Εθνικότητα	Ελληνική
Υπηκοότητα	Ελληνική
Ιδιότητα	ηθοποιός
Είδος τέχνης	ηθοποιός
	δεδομένα ( π • σ • ε )

Η Ελένη Χατζηαργύρη (Χαλκίδα, 9 Νοεμβρίου 1923 - 1 Οκτωβρίου 2004)^[1]^[2]^[3], το γένος Γαρυφαλλίδου, ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Πίνακας περιεχομένων

[Απόκρυψη]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οικογένειά της καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε θέατρο με καθηγητή τον Κάρολο Κουν. Διακρίθηκε για τις ερμηνείες της κυρίως σε δραματικούς θεατρικούς ρόλους.

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την καριέρα της στο θέατρο ξεκίνησε ως φοιτήτρια, τον Νοέμβριο του 1942, και έχοντας ήδη παντρευτεί τον Κώστα Χατζηαργύρη, του οποίου το επίθετο κράτησε στην υπόλοιπη ζωή της. Πρωτομεφανίστηκε στο Θέατρο Τέχνης στο θεατρικό έργο Rosmersholm του Ιψεν (Henrik Ibsen), στο ρόλο της Rebecca West. Συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους για να φθάσει στο Εθνικό Θέατρο, το (1950), και όπου, αργότερα, προσελήφθη ως μόνιμη πρωταγωνίστρια και παρέμεινε επί εικοσαετία (1962 - 1981). Οι θεατρικοί τύποι μέσα από τους οποίους η Ελένη Χατζηαργύρη διέπρεψε και καθιερώθηκε ως κορυφαία δραματική ηθοποιός ήταν το αρχαίο δράμα και το κλασικό ρεπερτόριο. Από τους πρώτους της ρόλους ήταν της Ιούς με τον Αλέξη Μινωτή στον Προμηθέα Δεσμώτη και της Masha στις Τρεις Αδελφές του Τσέχωφ (Anton Chekhov), το 1951, που αποτέλεσαν σταθμούς στην καριέρα της.

Το 1945, σε ηλικία 20 ετών, έπαιξε στο Κρατικό (τότε Βασιλικό) Θέατρο Βορείου Ελλάδος και την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στο δυναμικό του θιάσου Κατερίνας Ανδρεάδη - Γιώργου Παππά, ερμηνεύοντας Μπέρναρντ Σω, Πρέσλεϋ, Lillian Hellman και Γιαλαμά. Η επιστροφή της στο Θέατρο Τέχνης σηματοδοτείται από την συμμετοχή της σε έργα Αισχύλου, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Ξενόπουλου. Παράλληλα συνεργάσθηκε με τους θιάσους Μανωλίδου - Παππά, Μουσούρη - Βεάκη - Παππά, Κοτοπούλη.

Τη δεκαετία του 1950 την υποδέχεται για πρώτη φορά το Εθνικό Θέατρο, όπου μοιράστηκε τη σκηνή με τον Αλέξη Μινωτή και την Κατίνα Παξινού. Στην συνέχεια δοκίμασε ποικιλία ρόλων και θεατρικών ειδών συνεργαζόμενη με τους θιάσους Νίκου Χατζίσκου, Κώστα Μουσούρη και Μίμη Φωτόπουλου. Θα παίξει Μ. Σκουλούδη, Σαίξπηρ, Δημήτρη Ψαθά, Πρίσλεϋ, Σακελλάριο - Γιαννακόπουλο, Γιαλαμά - Πρετεντέρη, Δημ. Γιαννουκάκη και Στέφ. Φωτιάδη. Το 1962 προσλαμβάνεται ως μόνιμη πρωταγωνίστρια στο Εθνικό Θέατρο όπου παραμένει μέχρι το 1981. Έπαιξε στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή, το 1978, που ήταν το κύκνειο άσμα του δασκάλου-σκηνοθέτη Δημήτρη Ροντήρη. Το Εθνικό Θέατρο θα την ξαναδεχθεί το 1996 ως πρωταγωνίστρια στους Αστεγους της Μαριέττας Ριάλδη και στους Βρυκόλακες του Ιψεν (1997), σε σκηνοθεσία Σπ. Ευαγγελάτου.

Εκτός της μεγάλης κρατικής σκηνής, θα συμπρωταγωνιστήσει ως Αλίνα Σόλνες με τον Δημήτρη Χορν στο Αρχιμάστορας Σόλνες του Ιψεν, το 1983, και ως Άτοσσα με τον Αλέξη Μινωτή στη τραγωδία Πέρσες του Αισχύλου, το 1984. Από το 1987 συμμετείχε στο θίασο του Αμφιθέατρου του Σπ. Ευαγγελάτου, όπου η παρουσία της κορυφώθηκε με τον ρόλο της Κλυταιμνήστρας στην κατά Ευαγγελάτον ερμηνεία της τραγωδίας Ορέστεια του Αισχύλου, το 1990.

Κινηματογράφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επίσης το 1946 ξεκίνησε την εμφάνισή της στον Ελληνικό Κινηματογράφο και σχεδόν σαράντα χρόνια μετά στην ελληνική τηλεόραση. Τα πρώτα χρόνια, ο κινηματογράφος τής έδωσε ευκαιρίες, τις οποίες φαίνεται ότι δεν εκμεταλλεύτηκε, ίσως, διότι όπως και πολλοί άλλοι καταξιωμένοι ηθοποιοί την εποχή εκείνη, είχε συνείδηση ηθοποιού του θεάτρου. Έπαιξε σε αρκετές ταινίες όπως Καταδρομή (1946) του Μ. Καραγάτση, Η αγνή του λιμανιού του Γ. Τζαβέλλα (1952) με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, Η μοίρα γράφει την ιστορία του Δημ. Ιωαννόπουλου, Έγκλημα στο Κολωνάκι του Τζανή Αλιφέρη (1959), Ήρθες αργά της πρώτης Ελληνίδας σκηνοθέτιδος Μαρίας Πλυτά - Χατζηνάκου (1961).

Διδασκαλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επί σαράντα χρόνια ήταν καθηγήτρια σε πολλές Δραματικές Σχολές. Η κριτική έγραψε γι' αυτήν ότι υπηρέτησε τη θεατρική ιδέα με συνέπεια, σεμνότητα και αυτοσεβασμό. Ο Κάρολος Κουν την είχε χαρακτηρίσει δραματική ντάμα.

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2001 τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο και στις 17 Μαΐου 2003, σε ειδική συνεδρία στην Μεγάλη Αίθουσα Τελετών, η Ελένη Χαρζηαργύρη ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης, ο Δήμος Χαλκιδέων την ετίμησε με έκθεση φωτογραφίας της Ε. Χατζηαργύρη από το θέατρο και τον κινηματογράφο και, σε ειδική τελετή το Σάββατο 19 Ιουλίου 2003, με ομιλία από τη δημοσιογράφο Ροζίτα Σώκου με θέμα «Η προσφορά της Ε. Χατζηαργύρη στο Ελληνικό Θέατρο και τον Κινηματογράφο».

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1942, μέσω του Κουν, γνώρισε και παντρεύτηκε τον χρηματοδότη της ίδρυσης του Θεάτρου Τέχνης^[4] και αργότερα πεζογράφο Κώστα Χατζηαργύρη και μαζί του απέκτησε ένα γιο, τον Δημοσθένη Χατζηαργύρη. Εγγονή της είναι η επίσης ηθοποιός Σάννυ Χατζηαργύρη. Η διάρκεια του γάμου της ήταν σύντομη (1942-1946). Αργότερα συνδέθηκε επαγγελματικά (στο θέατρο και τον κινηματογράφο), αλλά και συναισθηματικά με τον επίσης ηθοποιό του κλασικού ρεπερτορίου Νίκο Τζόγια. Το 1966 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Νίκο Λίβα που πέθανε το 1982.

Ύστερα από σύντομη νόσηση με καρκίνο, η Ελένη Χατζηαργύρη πέθανε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος	Τίτλος	Ρόλος
1946	Καταδρομή στο Αιγαίο	Άννα
1948	Μαντάμ Σουσού
1950	Λυπηθείτε το παιδί μου	Ρόη
1952	Ο άλλος Η Αγνή του λιμανιού	Λιάνα Αγνή
1955	Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας Καταδικασμένη κι από το παιδί της	Μάρω Άννα Παύλου
1956	Η θυσία της μάνας	Μάγδα Τεγά
1957	Της τύχης τα γραμμένα Της νύχτας τα καμώματα Η μοίρα γράφει την ιστορία Όπου φτώχεια και φιλότιμο Ο μεγαλοκαρχαρίας - κατά λάθος διάσημη	Λίζα Ελένη Σίβυλλα Μπότη Κάτια Λίνα
1958	Το μυστικό της κατηγορουμένης
1959	Αντίο ζωή Έγκλημα στο Κολωνάκι Επιστροφή από το μέτωπο	Άννα Ζουλιέτ Άννα Φλερύ
1960	Ο δολοφόνος αγαπούσε πολύ	Ντόρα Φλερ
1961	Ήρθες αργά Το δράμα μιας αμαρτωλής	Μαργαρίτα μάνα Αλέκου

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άλμα πάνω↑

[1] Άλμα πάνω↑

[1]

[2]

[3]

[4]

Το ξάνοιγμα (2017)

Παρασκευή 11 Ιουνίου 2021

ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΤΗΝ ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΤΖΟΥΡΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΤΗΣ ΠΤΥΧΙΟ! ΑΞΙΑ!

Τρίτη, 18 Μαΐου 2021

Ορκωμοσία

Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου 2017

Παρουσίαση Βιβλίου "λίγες γραμμές... έτσι... " στην Αθήνα!!

Παρουσίαση Βιβλίου "λίγες γραμμές... έτσι... " στην Αθήνα!!

Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017

Παρουσίαση βιβλίου «λίγες γραμμές… έτσι…»

Παρουσίαση βιβλίου «λίγες γραμμές… έτσι…»

Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΡΟΣΩΠΑ ΘΕΑΤΡΟΥ | Ελένη Χατζηαργύρη

Ελένη Χατζηαργύρη

Ελένη Χατζηαργύρη

Ελένη Χατζηαργύρη

ΠΡΟΣΩΠΑ ΘΕΑΤΡΟΥ | Ελένη Χατζηαργύρη

Ελένη Χατζηαργύρη

Πίνακας περιεχομένων

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέατρο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κινηματογράφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διδασκαλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ελένη Χατζηαργύρη
Γέννηση	Ελένη Γαρυφαλλίδου-Χατζηαργύρη 9 Νοεμβρίου 1923 Χαλκίδα
Θάνατος	1 Οκτωβρίου 2004 (80 ετών) Αθήνα
Εθνικότητα	Ελληνική
Υπηκοότητα	Ελληνική
Ιδιότητα	ηθοποιός
Είδος τέχνης	ηθοποιός
δεδομένα ( π • σ • ε )