Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χαρούλα Φράγκου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χαρούλα Φράγκου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 30 Δεκεμβρίου 2017

...ΓΕΝΝΗΣΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗ.....

...ΓΕΝΝΗΣΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗ.....
Δοξαστικόν
Λόγε Θεού, που ενσαρκώθεις δι' ημάς
την βασιλεία του Ανθρώπου να υπομείνεις
Θεός Εσύ, εν φάτνη γεννηθείς
με τους βοσκούς μοιράστηκες το χνώτο
Λιβάνι, σμύρνα και χρυσό
σου αφήκαν βασιλείς...
Προσκυνηταί εν Βηθλεέμ
στη νύχτα τη θαμβή
άστρο λαμπρό τους οδηγεί
και "Δόξα εν υψίστοις"
*
Έλαμψες Φως ώ Κύριε
εγέλασεν η φύση
Τ' αγρίμια καταλάγιασαν
απλώθηκε γαλήνη
Έλαμψες Φως ώ Κύριε
πληρούμεθα χαράς
και "επί γης Ειρήνη"
*
Γέννα Χριστού
Αρχή Ζωής
Το δάκρυ στάλες μόνον
Η θλίψη χαμογελαστή
στο λίκνο Του ακουμπάει
Περιπεσούσα η ψυχή δεήσεται
κι από το Λυτρωτή
συγχώρεση ζητάει
*
Ετέχθη σήμερον Σωτήρ
Τα σήμαντρα σημαίνουν
Υιός Θεού Γεννήσεται
Τα σύμπαντα ηχείστε
Μαρία τέξεται Υιόν
Υμνείστε εν ευλογία
Ελπίδα καύχημα πιστών
"Ανθρώποις ευδοκία"
*
Χριστός Γεννάται
ταπεινό παιδί ανασκιρτάει
Απ' τα σκοτάδια του κακού
αναχαράζει Φως
"Ο Λόγος σαρξ εγένετο"
Η Αγάπη Του ακουμπάει
στις έχθρες του πλανήτη μας
Παγκόσμιος Θεός...
..............
Χ.Φ. 24/12/2017
(ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ)

.....ΕΠΑΙΤΗΣ.......

.....ΕΠΑΙΤΗΣ.......
Πρόσφορο Κυριακάτικης λειτουργίας
το χαμόγελό σου....
Άπλωσα το χέρι στο παγκάρι
Ας μου γενεί η χάρη....
..........
Χ.Φ 21/12/2017

.....ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ....

.....ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ....
(κάλαντα)
Είναι ωραία απόψε το βράδυ
Η νύχτα μοσχομυρίζει
σαν χνώτο μικρού παιδιού
καραμέλα και γιασεμί...
Η φεγγαροβολή χυμένη στο σκοτάδι
αφήνει τα χνάρια της στο χιόνι
που μοιραία σκεπάζει η επανάληψη.
Ανάρριχτο το λευκό στο λευκό
διακοσμεί τα κλωνάρια
ανοιξιάτικες μυγδαλιές,
μια παραχώρηση ελπίδας
στο παγωμένο τοπίο....
Κρύφιες ισκιές ιχνηλατούν
στο γκρίζο του χώρου,
ανυποψίαστες παρουσίες
που ασταμάτητα κατρακυλούν
στο κρυσταλλένιο γυαλί.
Παγιδεύτηκα στο δωμάτιο
να χαράζω φωνήματα και σιωπές
Λυπημένοι άνθρωποι χαμογελούν
και βιάζονται να με χαιρετήσουν.
Στην άχνη του παραθύρου
ένα παιδί παίζει τρομπέτα
και μυρίζει ολόκληρο
καραμέλα και γιασεμί....
Η γιορτινή φεγγοβολή
αφήνει τα χνάρια του στο χιόνι.
Μια παραχώρηση ελπίδας
στην παγωμένη ψυχή μου....
.................
Χ.Φ. ( ..κατά δύναμιν 2011)

....Τα Μικρά μεγάλα της Αγάπης.......

....Τα Μικρά μεγάλα της Αγάπης.......
Κι' απ' την Αγάπη του Κόσμου τη μισή
αυτή του κόκκου της άμμου ας μου χάριζες...
Κι' όσα μικρά της Γης το πιο μικρό
Απ' την αγάπη που ατελείωτη η λέξη αφήνει
Μισή αγάπη από τύχη
κι' αν τύχει μισό χαμόγελο
Ολόκληρο τον ήλιο δε ζητούν
όσοι από μια αχτίδα του γεννιούνται
Τι, είναι η Ψυχή του Κόσμου κάμπος καρπερός.....
.........
Χ.Φ (Μελίρρυτοι λόγοι)
Καλή Χρονιά κι' ευλογημένη.

Δευτέρα 25 Δεκεμβρίου 2017

...ΓΕΝΝΗΣΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗ..... Χαρούλα Φράγκου

...ΓΕΝΝΗΣΕΤΑΙ ΑΓΑΠΗ.....
Δοξαστικόν
Λόγε Θεού, που ενσαρκώθεις δι' ημάς
την βασιλεία του Ανθρώπου να υπομείνεις
Θεός Εσύ, εν φάτνη γεννηθείς
με τους βοσκούς μοιράστηκες το χνώτο
Λιβάνι, σμύρνα και χρυσό
σου αφήκαν βασιλείς...
Προσκυνηταί εν Βηθλεέμ
στη νύχτα τη θαμβή
άστρο λαμπρό τους οδηγεί
και "Δόξα εν υψίστοις"
*
Έλαμψες Φως ώ Κύριε
εγέλασεν η φύση
Τ' αγρίμια καταλάγιασαν
απλώθηκε γαλήνη
Έλαμψες Φως ώ Κύριε
πληρούμεθα χαράς
και "επί γης Ειρήνη"
*
Γέννα Χριστού
Αρχή Ζωής
Το δάκρυ στάλες μόνον
Η θλίψη χαμογελαστή
στο λίκνο Του ακουμπάει
Περιπεσούσα η ψυχή δεήσεται
κι από το Λυτρωτή
συγχώρεση ζητάει
*
Ετέχθη σήμερον Σωτήρ
Τα σήμαντρα σημαίνουν
Υιός Θεού Γεννήσεται
Τα σύμπαντα ηχείστε
Μαρία τέξεται Υιόν
Υμνείστε εν ευλογία
Ελπίδα καύχημα πιστών
"Ανθρώποις ευδοκία"
*
Χριστός Γεννάται
ταπεινό παιδί ανασκιρτάει
Απ' τα σκοτάδια του κακού
αναχαράζει Φως
"Ο Λόγος σαρξ εγένετο"
Η Αγάπη Του ακουμπάει
στις έχθρες του πλανήτη μας
Παγκόσμιος Θεός...
..............
Χ.Φ. 24/12/2017
(ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ)

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε

.....ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ.... (κάλαντα) - Χαρούλα Φράγκου

.....ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ....
(κάλαντα)
Είναι ωραία απόψε το βράδυ
Η νύχτα μοσχομυρίζει
σαν χνώτο μικρού παιδιού
καραμέλα και γιασεμί...
Η φεγγαροβολή χυμένη στο σκοτάδι
αφήνει τα χνάρια της στο χιόνι
που μοιραία σκεπάζει η επανάληψη.
Ανάρριχτο το λευκό στο λευκό
διακοσμεί τα κλωνάρια
ανοιξιάτικες μυγδαλιές,
μια παραχώρηση ελπίδας
στο παγωμένο τοπίο....
Κρύφιες ισκιές ιχνηλατούν
στο γκρίζο του χώρου,
ανυποψίαστες παρουσίες
που ασταμάτητα κατρακυλούν
στο κρυσταλλένιο γυαλί.
Παγιδεύτηκα στο δωμάτιο
να χαράζω φωνήματα και σιωπές
Λυπημένοι άνθρωποι χαμογελούν
και βιάζονται να με χαιρετήσουν.
Στην άχνη του παραθύρου
ένα παιδί παίζει τρομπέτα
και μυρίζει ολόκληρο
καραμέλα και γιασεμί....
Η γιορτινή φεγγοβολή
αφήνει τα χνάρια του στο χιόνι.
Μια παραχώρηση ελπίδας
στην παγωμένη ψυχή μου....
.................
Χ.Φ. ( ..κατά δύναμιν 2011)

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε

Σάββατο 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΟΠΩΡΗ : Χαρούλα Φράγκου

Ένα καράβι που μας σεργιανά ο χρόνος, δίχως τη γνώση των προορισμών του. Με αντήλια την παλάμη επιβάτες απερίσκεπτα ρομαντικοί εμείς, φωτογραφίζοντας ανθρώπους και γεγονότα υποκύπτουμε στη γοητεία και το όνειρο της αλλαγής....
ΟΠΩΡΗ
Γοργά που έφυγε το καλοκαίρι.....
Τα χρυσαφένια πρωϊνά
στρώσαν κρεβάτια από σταφύλια
να κοιμηθούν
Έβρεξε στάχτη ο ουρανός
κι' από τα μάτια, σταγόνες δάκρυ
γέμισαν τα ρυάκια παράπονο.
Σχιζόφτερα πουλιά, νότες πεντάγραμμου
χορεύουν κι' επιμελούνται ταξίδια.
Είναι ωραία η μυρουδιά του αέρα
Το αλέτρι οργώνοντας ξεθάφτει την καλοσύνη
κι' ένα σπορί περαστικό, βολικά
θρονιάζεται στην καρπερή γη,
με την ελπίδα του θερισμού....
Ξανθές πορτοκαλιές λικνίζουν τους κόρφους
και ξεκουμπώνουν τις χυμώδεις οπώρες,
στο ιλαρό κάλεσμα του Σεπτέμβρη!
Στην κοντινή καφετέρια πλάϊ στο κύμα
διαβάζεις ανορθογράφως
"κλειστόν ή τέλος εποχής"
Ανάμεσα στις ξεχασμένες καρέκλες
κάποια όνειρα ακροβατούν
στον απελθόντα χρόνο,
υποσχόμενα μελλούμενους έρωτες......

ΑΓΑΠΗ: Χαρούλα Φράγκου

Όταν λες σ' αγαπώ, κοίτα με στα μάτια, αυτά δε λεν ποτέ ψέματα
ΑΓΑΠΗ
Εγώ δεν έχω να σου δώσω παρά αγάπη. 
Δεν έχω για σένα παρά το φευγαλέο
άγγιγμα του χεριού.
Θα σου δείχνω ένα πρόσωπο γελαστό.
Τα δάκρυα θα τα κρατώ για μένα.
Δεν υπάρχουν όρια "μέχρι εδώ από κει και πέρα δεν πρέπει"
Η αγάπη είναι ποτάμι και τα
δάκρυα φουσκώνουν τις κοίτες
Δεν μπορείς να κρύψεις
ένα ποτάμι στα όριά του.
Θα γίνει χείμαρρος,
για να σου δείξει τη δύναμή του.
Δεν υπάρχουν όρια στο ποτάμι
Κυλάει και γίνεται η θάλασσα....
Μπορώ σαν θάλασσα να σ' αγαπώ
και σαν ποτάμι
Κι' ένα που θέλω, να δροσιστείς
στο νερό μου.
Κι' ένα που θέλω είναι να πεις.
Αυτή η θάλασσα είναι για μένα
Αυτό το ποτάμι δακρύζει και τραγουδάει
"Επιτέλους ας το ακούσω"
Σεπτέμβρης 2017

Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 2017

ΣΥΝΤΟΜΗ ΦΥΓΗ - Χαρούλα Φράγκου

Στις όμορφες Αυγουστιάτικες αποδράσεις και επιστροφές.......
ΣΥΝΤΟΜΗ ΦΥΓΗ
Λίγος ήλιος μπήκε στο δωμάτιο...
Άπλωσα τα πόδια μου στην πολυθρόνα
σαν το σκουλήκι
που ξεδιπλώνει τα δαχτυλίδια του
στο νωπό χώμα...
Οι μελίχρυσοι κόκκοι της σκόνης
αιωρούνται στο φως...
-Μ' αρέσει που γύρισα-
και το δωμάτιο το ελαφρώς
ασυγύριστο.
-Πως ξέχασα να γείρω τις γρίλιες...
οι ροζ κουρτίνες ξεθώριασαν!
Το ροζ στο ηλιόφεγγο κόβει.
-Τι με κοιτάς θυμωμένα Μυρσίνη;
Ήταν που έφυγα ξαφνικά
και τα λουλούδια στο βάζο
και το φλιτζάνι του καφέ
με το ξερό σημάδι του κραγιόν...
Όμως εγώ πέρασα καλά
Ήταν μια μέρα;
Ένας χρόνος;
Δε θυμάμαι...
Το ταξίδι στα Κύθηρα μ' άρεσε
Την άλλη φορά να'ρθεις και συ
Όλο σπίτι, σπίτι.....
-Τι κάθομαι και μυθολογεύω-
πρέπει να κάνω μιαν αρχή.
Η σκόνη στο ηλιοχρύσωμα φαίνεται
-Που έχεις κρύψει το φτερό Μυρσίνη,
πρέπει ν' αρχίσω..
( Αύγουστος 2017 Χ.Φ)

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις
Σχολιάστε