Είναι μια σύνδεση, αγνή, όσο δεν παίρνει.

Αναρωτήθηκα, πως μπορεί, εγώ (της Κατερίνας), Αυτές τις Άγιες Μέρες, να έχω φάτσα κάρτα, ένα κοτόπουλο... με χιούμορ!
(Προηγούμενη ανάρτηση).
Προέκυψε. Ήταν κόντρα ρόλος, μεγάλη αλήθεια πως αυτές οι μέρες, κατάντησαν μόνο, απόλαυση στομαχιού και τα λοιπά και τα λοιπά.
Αν ζεις, εν έτει 2017, εύκολα ξεφεύγεις της ουσίας... Προσαρμόζεσαι στον Χορό, είτε σ' αρέσει, είτε όχι! Αλλιώς... πας στα βουνά και βόσκεις πρόβατα...

Πέτυχα, κι ήταν νύχτα, αυτή την φώτο.
Είδα πόση γλύκα εκπέμπει.
Είναι αυτή που χάθηκε στην άνοστη εποχή μας.

***

Ο χρήστης Πρόσωπα του χθες και του σήμερα κοινοποίησε τη δημοσίευση του χρήστη Βασιλική Αγγελου.

6 ώρες · 

Βασιλική Αγγελου

8 ώρες · 

Καθαρίζοντας τη Χριστουγεννιάτικη γαλοπούλα!!

2 κοινοποιήσεις

2626

Μου αρέσει!Δείτε περισσότερες αντιδράσεις

Σχολιάστε

Κοινοποιήστε

***

Κι επειδή κολυμπούσε στην επιφάνεια μια φωτογραφία εποχής, αλλά σε έγχρωμη (1968), όλο και τριγυρνούσε γύρω απ' τον νεροχύτη μου, δικαίως διεκδίκησε και φτάνει πρώτη, κι εδώ, μαζί με την ΤΕΧΝΗ!
Είναι μια σύνδεση, αγνή, όσο δεν παίρνει.

Είναι από ένα κοριτσάκι που είχε για κουκλόσπιτο, ένα στάβλο από γουρούνια, μα αγαπούσε πολύ ένα προβατάκι, κι έφαγε και ξύλο άγριο, για να μην το σφάξουν... (ούτε αυτό, ούτε τα γουρουνάκια της...)
Άλλο παραμύθι αυτό, δεν κυκλοφορεί, μην το ψάξετε!

Δικαίωμα, εκκρεμότητα χρόνων, ανέγγιχτο, τέλος!

Ο Μύθος | Νένα Βενετσάνου | Μέγαρο Μουσικής 1999

Ο Μύθος | Νένα Βενετσάνου | Μέγαρο Μουσικής 1999

Στίχοι: Θρασύβουλος Σταύρου Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Μούτσιος & Μαρία Δουράκη ( Ντουέτο ) Άλλες ερμηνείες: Μαρινέλλα Δήμητρα Γαλάνη & Μανώλης Μητσιάς ( Ντουέτο ) Μαρία Φαραντούρη Νανά Μούσχουρη Ένα μύθο θα σας πω που τον μάθαμε παιδιά. (δις) Ήταν κάποιος μια φορά που 'φυγε στην ερημιά. (δις) Κι από τότε στα βουνά ζούσε πια με το κυνήγι. (δις) Κι από μίσος στις γυναίκες δεν κατέβη στο χωριό. (δις) Για τον μύθο που μας λέτε άλλον μύθο θα σας πω. (δις) Ήταν κάποιος μια φορά δίχως σπίτι και γωνιά. (δις) Για τους άνδρες είχε φρίκη κι ένα μίσος φοβερό. (δις) Όμως όλες τις γυναίκες τις αγάπαγε θαρρώ. (δις)

Τι τραβάνε και τα παραμύθια, τα καημένα!

Το "έκλεψα":

Σου το είπα από την αρχή.Ο κάθε ένας - είτε αρκούδος είτε άνθρωπος -  είναι διαφορετικός.Τίποτα δεν είναι το ίδιο και κανένας όμοιος με κανένα!Αυτή είναι η ομορφιά του κόσμου.Να ψάξεις μέσα σ΄αυτόν τον κόσμο, να βρεις ανθρώπους ή αρκούδους που έχεις κάποια κοινά. Όσα περισσότερα είναι τα κοινά σας στοιχεία , τόσο καλύτερα.Γίνεται καλύτερη η επικοινωνία.


***
από ένα αληθινό παραμυθάκι που μιλούσε για φιλία, για αρκουδάκια, για λουλουδάκια, για ανθρώπους, για Αλτσχάϊμερ και άλλα πολλά, από την σελίδα της παλιάς αγαπημένης φίλης, την Βαρβάρα, από ΕΔΩ!

Απ' τη ζωή βγαίνει το παραμύθι

Μια υπεύθυνη αποστολή

  - Τι κόσμος κι αυτός!
    Να θέλουν να χωρέσουν εμένα  ένα γνήσιο χνουδωτό αρκουδάκι, μέσα σε ένα  τόσο δα  καροτσάκι!






   Αφήστε με ελεύθερο!Αρκετό στριμωξίδι ένοιωθα στο
πολυκατάστημα!Έβλεπα τα πρόσωπα που περνούσαν μπροστά
μου καθημερινά  και μέσα μου ευχόμουν να απλώσουν σε μένα
το  χέρι τους!
Όμως χθες ήταν αλλιώς!Ευτυχώς εδώ κάτι όμορφο διαισθάνομαι!
με βλέπουν με ξαναβλέπουν, με πιάνουν με τρυφερότητα,
βλέπουν πως φορώ τα καλά μου, και το πλεκτό μου κόκκινο
παπιγιόν και αποφάσισαν!
Είμαι το κατάλληλο αρκουδάκι να μου αναθέσουν μια υπεύθυνη 
αποστολή!Το καταλαβαίνω από αυτά που λένε μεταξύ τους...
 Δεν γνωρίζω τις προθέσεις τους, όμως τα χαμογελαστά πρόσωπά
 τους με προδιαθέτουν ευχάριστα.
 Δυο χαμογελαστά πρόσωπα με πλησιάζουν.Μετά από σκέψη
 δευτερολέπτων η όμορφη κοπέλα απλώνει το χέρι της και με ξεχωρίζει από τους φίλους μου στα πολύχρωμα
ράφια.Αφήνομαι απαλά μέσα στο καρότσι όπου υπάρχουν διάφορα όμορφα πράγματα.Πράγματα όμορφα
αλλά ...πράγματα.
 Εγώ είμαι κάτι ξεχωριστό!

******************

*****
...Προέκυψε ¨κλοπή" παραμυθιού, για μικρούς και μεγάλους.

Προέκυψε αποστολή δημόσιας ευχής, σε μια νέα γιαγιά!

"ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ, ΒΑΡΒΑΡΑ ΜΟΥ! ΓΕΡΗ, ΚΑΛΟΤΥΧΗ και ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ!"

Η συνέχεια του παραμυθιού και οι ευχές σας, ΕΚΕΙ!