Η έξυπνη καρδιά μας (ΕΙ)

Ο όρος Συναισθηματική Νοημοσύνη (EI) διατυπώθηκε επίσημα, για πρώτη φορά, το 1990 από τους ψυχολόγους Mayer και Salovey ως:

1) Να γνωρίζεις πώς νιώθεις, πώς νιώθουν οι άλλοι και τι πρέπει να κάνεις για αυτό.

2) Να γνωρίζεις τι σε κάνει να αισθάνεσαι καλά, τι σε κάνει να αισθάνεσαι άσχημα και πώς να πας από το "καλά" στο "άσχημα".

3) Η συναισθηματική αυτογνωσία, η ευαισθησία και οι διαχειριστικές ικανότητες που μας βοηθούν να μεγιστοποιήσουμε την μακροπρόθεσμη ευτυχία και επιβίωσή μας.

Πιο πρόσφατα ανανέωσαν τον ορισμό τους:
"Η συναισθηματική νοημοσύνη περικλείει την ικανότητα να αντιλαμβάνεσαι με ακρίβεια, να εκτιμάς και να εκφράζεις το συναίσθημα, την ικανότητα να αναδύεις και να γεννάς συναισθήματα όταν αυτά βοηθούν τη σκέψη, την ικανότητα να καταλαβαίνεις το συναίσθημα και την συναισθηματική γνώση, και την ικανότητα να ελέγχεις τα συναισθήματα ώστε να προωθείς τη συναισθηματική και διανοητική ανάπτυξη".

Στο τέλος του 20ου αιώνα παρατηρήθηκε μια απαράμιλλη έξαρση μελετών για τα συναισθήματα, το έως τότε ανεξερεύνητο πεδίο, επειδή ο ρόλος των συναισθημάτων στο νοητικό επίπεδο είχε υποτιμηθεί από την αναγωγική προσέγγιση της επιστήμης.

Υπήρχε μια εποχή που το IQ θεωρούνταν ως ο βασικός συντελεστής επιτυχίας στη ζωή, αλλά κατά την τελευταία δεκαετία ο ψυχολόγος Daniel Goleman υποστηρίζει ότι η Συναισθηματική Νοημοσύνη ή EI, είναι πιο σημαντική.
Προσπαθεί να εξηγήσει γιατί τόσοι άνθρωποι με υψηλό IQ καταλήγουν να εργάζονται για ανθρώπους με μέτριο IQ και σχολιάζει ότι η απήχηση του βιβλίου του "Συναισθηματική Νοημοσύνη" μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι "επιβεβαιώνει την άποψη ότι οι άνθρωποι μπορούν να είναι έξυπνοι με κατά κάποιον τρόπο ανεξάρτητο από βαθμολογία IQ".

Αυτή η δημοφιλής άποψη δεν αποτελεί απλώς μια περίπτωση μέσω της οποίας οι άνθρωποι που έχουν πάρει χαμηλή βαθμολογία στα τεστ μέτρησης IQ προσπαθούν να νιώσουν καλύτερα.
Γίνεται αυξανόμενα εμφανές ότι τα τεστ δεν βαθμολογούν τις ικανότητες που μετρούν περισσότερο στη ζωή, αλλά εκτιμούν την ικανότητα να κάνεις το συγκεκριμένο τεστ.

Οι κοινωνίες ορίζουν την ευφυΐα υπό το συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο: Για παράδειγμα, οι πρωτόγονες κοινωνίες εξαρτιόνταν από πρακτικά προσόντα και από την εφαρμογή αυτών, ενώ οι τεχνολογικές κοινωνίες απαιτούν ικανότητες αφηρημένης σκέψης μεταδιδόμενες μέσω της επίσημης εκπαίδευσης. Συνεπώς αυτό που ορίζεται ως ευφυΐα σε μια τεχνολογική κοινωνία αντικατοπτρίζει παράγοντες που εγγυώνται την επιτυχία στο σχολείο.

Διάσημοι επιστήμονες έχουν πει ότι οι ανακαλύψεις τους αποτελούν, απλά, αποκαλύψεις των μυστικιστών του παρελθόντος.
Ακόμα και ο αλαζονικά σκεπτόμενος Φρόυντ έγραψε, "όπου κι αν πάω, βρίσκω έναν ποιητή που έχει πάει εκεί πριν από εμένα". Οι ποιητές και οι μυστικιστές γνώριζαν από πάντα ότι η αληθινή ευφυΐα είναι μια ευλογία του μυαλού και της καρδιάς, της σκέψης και του αισθήματος. Και τώρα η ψυχολογία προχωρά προς έναν ορισμό του τι μπορεί να είναι η EI (Emotional Intelligence).

Ίσως η ΕΙ θα μπορούσε να γίνει κατανοητή ως η ποιότητα του αόριστου Εαυτού, του πέρα από το εγώ (το μικρό εγώ/εαυτό με μικρό 'ε') και πέρα από το υπερ-εγώ (συνθήκες, συνήθειες) και όχι μόνο ως το αντίβαρο για το IQ. Το αριστερό ημισφαίριο, (το οποίο ελέγχει τη δεξιά πλευρά του σώματος), πιστοποιείται με τη λογική αντίληψη, ενώ το δεξί ημισφαίριο, (που συνδέεται με την αριστερή πλευρά του σώματος), θεωρείται ως η περιοχή τη διαίσθησης.
Όμως, η ΕΙ δεν είναι ακριβώς το αντίθετο του IQ και δεν θα έπρεπε να θεωρείται ως μια αμιγώς δεξιού ημισφαιρίου ποιότητα.
Μερικοί άνθρωποι έχουν αρκετή και από τις δύο μορφές ευφυΐας, ενώ μερικοί έχουν λίγη από τη κάθε μία.

Η συναισθηματική ζωή αναπτύσσεται σε μία περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται το "μεταιχμιακό σύστημα" (limbic system) και πιο συγκεκριμένα στον "αμυγδαλοειδή πυρήνα" του.
Η μεταιχμιακή περιοχή είναι εκείνη μέσω της οποία βιώνουμε χαρά πέρα από το δυαδισμό της ευτυχίας και της δυστυχίας, μία ευφυΐα πέρα από το "ανοιγόκλεισμα" του εγώ και των συνθηκών.

Το βιβλίο του Goleman είναι κάτι περισσότερο από απλά μια αφηρημένη θέση.
Ψάχνει για αντίδοτα ώστε να αποκατασταθεί ο πολιτισμός στους δρόμους μας και η τρυφερότητα στην κοινωνική μας ζωή.
Στην αρχή του βιβλίου του μεταφέρει λόγια του Αριστοτέλη:
"Οποιοσδήποτε μπορεί να θυμώσει - αυτό είναι εύκολο. Αλλά το να εκφράσεις το θυμό σου στο σωστό άτομο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για το σωστό λόγο και με σωστό τρόπο - αυτό δεν είναι εύκολο".

Ο Goleman θεωρεί την αυτογνωσία ως την πιο σημαντική πτυχή της ΕΙ, επειδή επιτρέπει τον αυτοέλεγχο. Όταν αυτή η αυτογνωσία γίνει Αυτο-γνωσία, τότε αυτόματα οδηγεί στη γνήσια εμπάθεια με το να βλέπει κανείς τον Εαυτό στους άλλους.
Ορίζει, δηλαδή, την ΕΙ με τέτοιο τρόπο ώστε να συμπεριλαμβάνει αυτογνωσία, έλεγχο του παρορμητισμού, ζήλο και κινητοποίηση, εμπάθεια και κοινωνικές ικανότητες.
Αυτά είναι τα προσόντα τα οποία ταυτοποιεί ως προϋποθέσεις για επιτυχία στην καριέρα και τις σχέσεις.

"Είναι μόνο η καρδιά

που μπορεί να δει τα αληθή, 

η ουσία δεν είναι ορατή 
στο γυμνό μάτι"
(Antoine de Saint-Exupery)

To Matrix, ο Πλάτων, ο Planck και ΕΜΕΙΣ!

Πόσο αληθινός είναι ο κόσμος μας;
Πόσο αυθεντικοί είμαστε
εμείς σαν άνθρωποι;
Είμαστε άραγε αυτοί που νομίζουμε;
Φιλόσοφοι αλλά και επιστήμονες έχουν επισημάνει εδώ και αιώνες την απατηλότητα αυτού του κόσμου, το κατά πόσον είμαστε αυτοί που νομίζουμε και πιο ποσοστό ελευθερίας έχει ο άνθρωπος για να αναδείξει τον «πραγματικό» του εαυτό.

Ας εξετάσουμε όμως πρώτα τον άνθρωπο:
Η απατηλότητα της ιδέας για τον εαυτό μας αλλά και τον κόσμο έχει παρουσιαστεί από τον Πλάτωνα, εδώ και 2.500 χρόνια με το «Μύθο της Σπηλιάς» που παρουσιάζεται στην «Πολιτεία» του.
Εκεί ο Πλάτωνας παρουσιάζει τους ανθρώπους δεμένους με αλυσίδες στο βάθος μιας σπηλιάς, να παρακολουθούν σκιές που παρουσιάζονται σε έναν τοίχο, τις οποίες αυτοί αντιλαμβάνονται σαν πραγματικότητες.
Επιπλέον οι δεσμώτες αντιλαμβάνονται τις αλυσίδες τους σαν «κοσμήματα», σαν πολύτιμα εργαλεία που τους δένουν με τον κόσμο, χωρίς όμως να συνειδητοποιούν ότι πρόκειται για τα δεσμά που τους εμποδίζουν να απομακρυνθούν από τη σπηλιά και να αντικρίσουν το φως του ήλιου και τη ζωή που σφύζει έξω από τη σπηλιά.


Ο συμβολισμός αυτού του μύθου είναι σαφής και παραπέμπει στους περιορισμούς του κόσμου που ζούμε, τους οποίους τείνει ο άνθρωπος να μην αντιλαμβάνεται χάνοντας έτσι την ευκαιρία να ζήσει πραγματικά, να γνωρίσει τον εαυτό του, ενώ παράλληλα πιστεύει ακράδαντα ότι ξέρει ποιος είναι, τι πιστεύει και τι θέλει!


Μια ανάλογη ιδέα διατύπωνε και ο Όσκαρ Ουάιλντ όταν δήλωνε:
«Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι 'άλλοι άνθρωποι'. Οι σκέψεις τους είναι απόψεις άλλων ανθρώπων, η ζωή τους είναι μίμηση άλλων ζωών».
Και αν όντως θέλουμε να κοιτάξουμε βαθιά μέσα μας θα διαπιστώσουμε ότι λίγο - πολύ ο Ουάιλντ έχει δίκιο!


Πόσες από τις ιδέες μας και τα «πιστεύω» μας είναι αυθεντικά δικά μας δίχως να μας έχουν υποβληθεί ή να τα έχουμε υιοθετήσει από συνήθεια, είτε επειδή είναι η γνώμη των πολλών, είτε επειδή το αποδεχθήκαμε ως «κοινά παραδεκτά».
Η ιδέα μας για τον άνθρωπο και τον κόσμο, οι αξίες μας και τα ιδανικά μας είναι όντως «δικά μας» ή μήπως τα «κληρονομήσαμε» δίχως να τα φιλτράρουμε με το δικό μας κριτήριο;
Μήπως πιστεύουμε πράγματα από συνήθεια, επειδή δεν κάναμε τον κόπο να σκεφτούμε τη δική μας γνώμη για τα πράγματα;

Πόσο αυθεντικοί είμαστε τελικά
και πόσο γνωρίζουμε τον εαυτό μας;
Μια ματιά «σε βάθος» θα μας έδειχνε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δηλώνουν πιστοί μιας θρησκείας επειδή είναι η επικρατούσα της χώρας που γεννήθηκαν, πολλοί ψηφίζουν ένα κόμμα επηρεασμένοι απλά από το περιβάλλον τους, υποστηρίζουν την ομάδα της περιοχής που γεννήθηκαν και απλά & αφήνονται στο να υιοθετήσουν τις ιδέες και τις προτιμήσεις των πολλών... δηλαδή απλά «μαζικοποιούνται»! Αποτέλεσμα; Η απώλεια της «μοναδικότητάς» μας ως ανθρώπινα όντα, της ατομικότητάς μας, της διάθεσης να βελτιωθούμε και να βελτιώσουμε τον κόσμο γύρω μας...
Απλά επειδή αυτή η «πραγματικότητα» μας βολεύει!


Για να μην τα παρουσιάζουμε όμως όλα τόσο «σκοτεινά», ας δούμε και την άλλη πλευρά...
Ότι υπάρχουν και άνθρωποι που προσπαθούν να ενεργοποιήσουν το εσωτερικό τους δυναμικό, να τολμήσουν να γνωρίσουν τον εαυτό τους, εξετάζοντας εξ αρχής τα δεδομένα, έχοντας το θάρρος να αναζητήσουν μια «Αλήθεια» παραπάνω και πέρα από τις «βεβαιότητές» τους.


Κι εδώ έρχεται και μία σύγχρονη ταινία να συμπληρώσει το «παζλ» του Μύθου του Πλάτωνα. Αναφερόμαστε στο πολυσυζητημένο "Matrix" και τον ήρωά του τον Neo, πνεύμα ανήσυχο και αναζητητή της αλήθειας. Λίγο από διαίσθηση, λίγο από τύχη και πολύ από ρίσκο είναι η συνταγή της ταινίας, μέχρι ο ήρωας να φτάσει στη διαπίστωση μιας σκληρής πραγματικότητας: Ότι ο κόσμος που ζει (που ζούμε) δεν είναι πραγματικός, αλλά η προβολή μιας Διάνοιας, μία «μήτρα» ("Matrix") μια εικονική πραγματικότητα από όντα που θέλουν να σκλαβώσουν τους ανθρώπους.
Με άλλα λόγια η «πλατωνική σπηλιά» σε σύγχρονη, φουτουριστική εκδοχή!


Πώς όμως βγαίνει κανείς
από τη «σπηλιά»;
Η συνταγή του Neo είναι απαραίτητη: περιέργεια, θάρρος, αμφιβολία για βεβαιότητες, ρίσκο και πίστη στον εαυτό μας (κι ας μην τον ξέρουμε καλά). Ίσως είναι μια «μαθηματική φόρμουλα», τόσο απλή στη διατύπωση αλλά τόσο δύσκολη στην επίτευξη:


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ (ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ) = ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ + ΕΝΤΑΣΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ


Πάνω από όλα όμως είναι το στοιχείο της απόφασης, αυτή που έκανε o Neo, ο ήρωας του "Matrix", όταν κλήθηκε να επιλέξει ανάμεσα στο μπλε χάπι που θα τον επέστρεφε στον κόσμο της ασφάλειάς του (αλλά και της άγνοιας), μέσα δηλαδή στη «σπηλιά» και στο κόκκινο χάπι που θα τον έβαζε σε περιπέτειες αλλά θα του έδειχνε την πορεία προς την κατάκτηση της Αλήθειας.


Όσο για την απατηλότητα του κόσμου τι να πούμε;
Δεν είναι μόνο ο μύθος της «Σπηλιάς» του Πλάτωνα που τονίζει την απατηλότητα του.
Στην Ινδική φιλοσοφία, επίσης, υπάρχει η έννοια της «Μάγια» της «Μεγάλης Πλάνης» που κάνει τον άνθρωπο να βλέπει σαν «πραγματικότητες» αυτά που δεν υπάρχουν.


Αλλά ας πάμε και κάπου πιο κοντά στην εποχή μας:
Στον διάσημο φυσικό Max Planck, τον πατέρα της Κβαντικής Φυσικής, που δήλωνε καθώς παραλάμβανε το βραβείο Νόμπελ:


«Ως άνθρωπος που αφιέρωσα όλη μου τη ζωή στην μελέτη της ύλης, μπορώ να πω αυτό σαν αποτέλεσμα της έρευνάς μου σχετικά με τα άτομα: η ύλη ως τέτοια δεν υπάρχει. Όλη η ύλη πηγάζει και υπάρχει μονάχα ως συνέπεια μιας δύναμης που κάνει τα άτομα να δονούνται και τα συγκρατεί μαζί για μια στιγμή. Πρέπει να υποθέσουμε πίσω από αυτή τη δύναμη την ύπαρξη μιας συνείδησης και ενός έξυπνου Νου. Αυτός ο Νους είναι η μήτρα ("Matrix") όλης της ύλης».


Κι έτσι το... «παζλ της απατηλότητας» συμπληρώνεται δείχνοντας ένα μονοπάτι που οδηγεί σε μια πιο... «πραγματική πραγματικότητα» από τον κόσμο και τις καταστάσεις συνείδησης που βιώνουμε...

Το ζήτημα είναι:
Ποιός τολμάει να ακολουθήσει τον Neo;
---------------------------
Πηγή: Esoterica.gr

Ενεργοποιήστε τη διαίσθησή σας

Τα πιο σημαντικά πράγματα της καθημερινότητάς μας, καλύπτονται από ένα πέπλο αβεβαιότητας, όπως για παράδειγμα οι αποφάσεις που αφορούν τις σχέσεις, την εργασία, την αγορά ενός σπιτιού ή μια μελλοντική μας κίνηση.
Η λογική σχεδόν ποτέ δεν είναι αρκετή.
Οι αποφάσεις επηρεάζονται από καταστάσεις τις οποίες έχουμε ζήσει στο παρελθόν, καθώς και από τις συναισθηματικές μας αναμνήσεις (εκτιμήσεις που κάναμε στο παρελθόν και βιώνουμε στο παρόν).
Τις περισσότερες φορές αυτές οι εκτιμήσεις είναι συγκαλυμμένες, αλλά βοηθούν στη λήψη αποφάσεων στο επίπεδο του υποσυνείδητου.
Όταν όμως αυτές οι αναμνήσεις περάσουν στη σφαίρα του συνειδητού, αποκτούν μια άλλη ταυτότητα: ονομάζονται ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ.

«Η διαίσθηση και τα βαθύτερα ένστικτά μας έχουν μια ισχυρή βιολογική βάση», ανέφερε πριν λίγα χρόνια ο Δρ. Αντόνιο Νταμάσιο, νευροεπιστήμονας και σημερινός διευθυντής του Ινστιτούτου για τον Εγκέφαλο και τη Δημιουργικότητα στο Πανεπιστήμιο στη Ν. Καλιφόρνια, επιβεβαιώνοντας, με πειραματικό τρόπο, ότι η διαίσθηση δεν ανήκει στη σφαίρα του μεταφυσικού, αλλά μπορεί να εξηγηθεί με επιστημονικούς και βιολογικούς όρους.

Τα πρώτα αυτά στοιχεία του Νταμάσιο περί διαίσθησης, ήρθε να επιβεβαιώσει μια άλλη έρευνα που διενήργησε ο Δρ. Ματίας Πεσιλιόνε του University College του Λονδίνου, η οποία δημοσιεύτηκε στη βρετανική Επιθεώρηση Neuron.
«Πολλές φορές η διαίσθησή μας μπορεί να μας οδηγήσει σε ένα καλύτερο αποτέλεσμα από ό,τι η λογική σκέψη», δήλωσε ο Πεσιλιόνε και, όπως φαίνεται σύμφωνα με την πειραματική μελέτη του, έχει δίκαιο.

Η έρευνα του Πεσιλιόνε αποδεικνύει ότι «ο υποσυνείδητος εγκέφαλός μας είναι αρκετά έξυπνος, έτσι ώστε να κάνει για εμάς τις καλύτερες επιλογές».

Η ανεξήγητη αυτή φωνή, που μας έχει γλιτώσει πολλές φορές από λανθασμένες κινήσεις ή επιλογές, δεν κατοικεί στην ψυχή, αλλά στο μυαλό μας και συνδέεται άμεσα με τη σκέψη και το συνειδητό μέρος του εγκεφάλου μας.

Οι πέντε αισθήσεις μας λειτουργούν σαν κανάλια που μεταφέρουν τα ερεθίσματα και τις πληροφορίες τις οποίες λαμβάνουμε από το περιβάλλον στον εγκέφαλο. Ο μεγάλος όγκος τους, όμως, δεν επιτρέπει στις αισθήσεις μας να τις φιλτράρουν στο σύνολό τους. Κάποιες από αυτές τις πληροφορίες, περνούν χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε στο υποσυνείδητο, το οποίο με τη σειρά του θα στείλει στο συνειδητό μόνο εκείνες που θεωρεί πολύ σημαντικές. Οι υπόλοιπες πληροφορίες παραμένουν σε αδράνεια μέχρι ο εγκέφαλός μας να τις χρειαστεί και να τις βγάλει στην επιφάνεια…

Και τότε έρχεται στο προσκήνιο ο μαγικός αυτός μηχανισμός που ονομάζουμε ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ.

Όπως συμβαίνει και με τη μνήμη, η διαίσθησή μας μπορεί να «ανθίσει» και να εξελιχτεί, αρκεί να κινηθούμε και εμείς προς αυτή την κατεύθυνση με πέντε απλά βήματα:

1. ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
Ψάχνοντας βαθιά μέσα μας και βρίσκοντας τα θέλω, τις επιθυμίες και τις προθέσεις μας έχουμε μεγάλες πιθανότητες να έρθουμε σε επαφή με το μεγαλείο της διαίσθησής μας.

2. ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΜΑΣ 
Δεν πρέπει να σκεφτόμαστε με προκαταλήψεις, ούτε να παρασυρόμαστε και να υποκύπτουμε στις κοινωνικές φόρμες ή σε διάφορες ανώφελες συνήθειες. Μόνο έτσι θα απελευθερωθούμε και θα ακούσουμε ξεκάθαρα τη φωνή της διαίσθησής μας.

3. ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΜΑΣ 
Βλέπουμε, ακούμε, μυρίζουμε, νιώθουμε. Ανοίγουμε τις κεραίες μας, παρατηρούμε και συλλέγουμε όλες εκείνες τις πληροφορίες και τα σημάδια που θα κάνουν τη διαίσθησή μας να δουλέψει καλά.

4. ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟ
Να μην επιτρέπουμε στο φόβο και την έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας να κατευθύνουν τη ζωή μας. Κάθε φορά που μια απόφασή μας βγαίνει αβίαστα, πρέπει να την παίρνουμε και να μην την μπλοκάρουμε με έξτρα σκέψη και αναλύσεις. Αν δεν μας βγει σε καλό, την επόμενη φορά θα μπορούμε να χειριστούμε το θέμα καλύτερα.

5. ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑ ΜΑΣ
Δεν αφήνουμε τον κόσμο να προχωράει και να εξελίσσεται χωρίς εμάς. Ψάχνουμε, ανακαλύπτουμε και αναλύουμε κάθε καινούργιο ερέθισμα, κάθε πρωτότυπη ιδέα, κάθε νέα γνωριμία. Ρωτάμε και μαθαίνουμε. Η γνώση είναι ένα από τα κλειδιά που μπορούν να ανοίξουν την πόρτα της διαίσθησής μας.

Το γεγονός πάντως είναι ότι ΟΛΟΙ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ και υπάρχουν τρόποι να την αναπτύξουμε.

Μήπως ήρθε η ώρα να πάρουμε στα σοβαρά το ένστικτό μας και να ακολουθήσουμε τη διαίσθησή μας;

Η δύναμη της βλακείας

«Δύο πράγματα είναι ατελείωτα: το σύμπαν και η βλακεία του ανθρώπου, όμως για το σύμπαν δεν είμαι ακόμα σίγουρος». Αυτή η φράση, που αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν, εκφράζει μια πανάρχαια ιδέα.
Άλλωστε ο πρώτος βλάκας της ιστορίας δεν ήταν άλλος από τον Αδάμ, που έχασε τον Παράδεισο, για να φάει ένα φρούτο.
Είναι η πιο επικίνδυνη δύναμη του κόσμου. 
Δεν μπορούμε να την εξαλείψουμε, αλλά μπορούμε να την αναγνωρίσουμε.
Αν και, κάποιες φορές, μας βοηθά να προοδεύσουμε. 

Στην άκρη της γλώσσας

Τι εννοούμε όμως με τη λέξη «βλακεία»;
Η έννοια, αν και είναι ενστικτωδώς γνωστή σε όλους, μοιάζει να ξεφεύγει από οποιονδήποτε θεωρητικό ορισμό. Δεν είναι απλώς το αντίθετο της εξυπνάδας, γιατί υπάρχουν έξυπνοι άνθρωποι που, κάποιες φορές, συμπεριφέρονται σαν βλάκες.

Ο μοναδικός που κατάφερε να δώσει έναν πειστικό ορισμό στη βλακεία ήταν, το 1988, ο ιστορικός και οικονομολόγος Κάρλο Τσιπόλα: βλάκας είναι αυτός που προκαλεί ζημιά σε κάποιον άλλο αλλά παράλληλα δεν πετυχαίνει κάποιο πλεονέκτημα για τον εαυτό του ή ακόμα και υφίσταται ζημιά και ο ίδιος.
«Η ζωή μας είναι γεμάτη απώλειες χρήματος, χρόνου, ενέργειας, ησυχίας και καλής διάθεσης, λόγω των απίθανων πράξεων κάποιου παράλογου πλάσματος που μας τυχαίνει τις πιο απρόσμενες στιγμές και ζημιώνει, ακυρώνει και δυσκολεύει τη ζωή μας, χωρίς να έχει απολύτως τίποτα να κερδίσει από τις πράξεις του», γράφει ο Τσιπόλα.
Ένα πράγμα είναι λοιπόν ξεκάθαρο:  
η βλακεία έχει μια ευκρινή κλίση να μεταφράζεται σε πράξεις, και αυτό την καθιστά επικίνδυνη. 

Πηγή γέλιου

Σύμφωνα με τον Τσιπόλα, που αναγνώρισε τους «5 θεμελιώδεις νόμους της βλακείας», τα έξυπνα άτομα έχουν την τάση να υποτιμούν τους κινδύνους που συνδέονται με τη βλακεία.
Με αυτόν τον τρόπο η βλακεία γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη από την κακία, γιατί η κακία διαθέτει μια κατανοητή λογική, και έτσι μπορεί να προβλεφθεί και να αντιμετωπιστεί. 

Ακριβώς για να απομακρύνουμε το φόβο της βλακείας (καταλογίζοντάς την σε άλλους) ή για να παρηγορηθούμε για το πόσο αναπόφευκτη είναι, ανέκαθεν η βλακεία προσφέρει πλούσια κωμικά εναύσματα.
Βλάκες είναι πολλοί πρωταγωνιστές κινηματογραφικών ταινιών, αλλά πριν από αυτούς βλάκες ήταν κάποιες μορφές της λογοτεχνίας, όπως ο πρωταγωνιστής στο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «Τα καινούρια ρούχα του αυτοκράτορα»: ένας (βλάκας) ηγεμόνας πείθεται από έναν απατεώνα ράφτη να φορέσει ένα εκπληκτικό ρούχο, που θα είναι αόρατο στους βλάκες. Ο αυτοκράτορας πέφτει στην παγίδα, όμως κανείς, για να μην παραδεχτεί τη βλακεία του και εναντιωθεί στο βασιλιά, δεν τολμά να πει ότι δε βλέπει το ρούχο (που δεν υπάρχει).  
Μόνο ένα παιδί φωνάζει δυνατά ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός, αποκαλύπτοντας την απάτη.

Βλάκες είναι επίσης οι αστυνομικοί που πρωταγωνιστούν σε διάφορα ανέκδοτα αλλά και τα γαϊδούρια των παραμυθιών, όπως ο γάιδαρος στον οποίο μεταμορφώνεται ο Πινόκιο όταν σταματά να μελετά για να μπορεί να γλεντά.
Στο έργο Δείπνο ηλιθίων, οι πρωταγωνιστές έχουν ένα χόμπι: ψάχνουν βλάκες για να τους καλούν για φαγητό, ώστε να διασκεδάζουν σε βάρος τους (όμως στο τέλος ένας βλάκας θα τους κοροϊδέψει).
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται τα Βραβεία Δαρβίνου, μια αναγνώριση για όσους «συνέβαλαν στη βελτίωση της ανθρώπινης γενετικής δεξαμενής αποχωρώντας από αυτή με τρόπο θεαματικά βλακώδη».
Ένα παράδειγμα: Ο 33χρονος Άγγλος που τραυματίστηκε θανάσιμα, ενώ ήθελε να διαπιστώσει αν το μπουφάν που φορούσε μπορούσε να αντέξει τις μαχαιριές.

Πώς λειτουργεί;

Όταν όμως γελάμε με τη βλακεία, μπορούμε να την κάνουμε «συμπαθητική» και συνεπώς να την υποτιμήσουμε περαιτέρω. Αν στην τέχνη ο βλάκας είναι εντελώς αναγνωρίσιμος, δεν ισχύει το ίδιο για την αληθινή ζωή.
Έχει βασική σημασία να συνειδητοποιήσουμε περί τίνος πρόκειται, για να μπορέσουμε να ελέγξουμε καλύτερα τις συνέπειες. Δε θα μπορέσουμε ποτέ να τη νικήσουμε ολοκληρωτικά, όμως τα αποτελέσματά της μπορούν να είναι λιγότερο βαριά αν καταλάβουμε πώς λειτουργεί. Άλλωστε η βλακεία έχει τρία χαρακτηριστικά.

Σαν τα διαμάντια

1) Η βλακεία είναι ασυναίσθητη και υποτροπιάζει. «Ο κίνδυνος της βλακείας προέρχεται από τον βλάκα που δεν ξέρει ότι είναι βλάκας», εξηγεί ο Τσιπόλα. «Αυτό δίνει μεγαλύτερη δύναμη και αποτελεσματικότητα στην καταστρεπτική δράση της». Ο βλάκας δε γνωρίζει τα όριά του, παραμένει προσκολλημένος στις πεποιθήσεις του και δεν ξέρει πώς να αλλάξει, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνει επ’ άπειρον τα ίδια λάθη.

Σε κλινικό επίπεδο, η βλακεία είναι η χειρότερη ασθένεια, γιατί είναι αθεράπευτη. Ο βλάκας έχει την τάση να επαναλαμβάνει πάντα την ίδια συμπεριφορά, γιατί δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τη ζημιά που προκαλεί και συνεπώς δεν μπορεί να αυτοδιορθωθεί. Ο βλάκας είναι σαν τα διαμάντια: παντοτινός.

Μεταδοτικότητα

2) Η βλακεία είναι μεταδοτική. Το πλήθος, δηλαδή, συμπεριφέρεται με περισσότερο βλακώδη τρόπο από τα μεμονωμένα άτομα που το συνθέτουν. Αυτό εξηγεί γιατί ολόκληροι λαοί (όπως η ναζιστική Γερμανία και η φασιστική Ιταλία) μπορούν εύκολα να χειραγωγηθούν, ώστε να επιδιώκουν τρελούς σκοπούς. Αυτό το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα γνωστό στην ψυχολογία. Η συναισθηματική μετάδοση, που είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της ομάδας, μειώνει την κριτική ικανότητα. Παρατηρείται τότε η «πόλωση της λήψης αποφάσεων»: επιλέγεται η πιο απλή λύση, που συνήθως είναι και η λιγότερο έξυπνη.

Έπαινοι και κολακείες

3) Εκτός από το πλήθος, υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας που γιγαντώνει τη βλακεία: η εξουσία.  «Η εξουσία αποβλακώνει», έγραψε ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε.  
Τα άτομα που έχουν εξουσία τείνουν να πιστεύουν ότι, ακριβώς επειδή έχουν εξουσία, είναι οι καλύτεροι, οι πιο ικανοί, οι πιο έξυπνοι, οι πιο σοφοί από όλη την ανθρωπότητα.
Εξάλλου, περιστοιχίζονται από αυλικούς, οπαδούς και κερδοσκόπους, που ενισχύουν διαρκώς αυτή την ψευδαίσθηση.
Με αυτό τον τρόπο όποιος βρίσκεται στην εξουσία καταλήγει να διαπράττει κατά γενική ομολογία τις μεγαλύτερες ανοησίες.
Άλλωστε η εξουσία (πολιτική, οικονομική ή γραφειοκρατική) αυξάνει το βλαπτικό δυναμικό ενός βλάκα.

Το πιο ακραίο παράδειγμα έρχεται από την ταινία S.O.S. Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, όπου μια ομάδα ηλιθίων φτάνει στο σημείο να πυροδοτήσει μια συσκευή που θα φέρει το τέλος του κόσμου, αφανίζοντας τον πλανήτη. Δε χρειάζεται όμως να ανατρέξουμε στην επιστημονική φαντασία, καθώς η ιστορία βρίθει περιστατικών με συγκλονιστικά λάθη εκτίμησης.

Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ στις 14 Ιουλίου του 1789 (την ημέρα της κατάληψης της Βαστίλης, το γεγονός με το οποίο ξεκίνησε η Γαλλική Επανάσταση) σημείωσε στο ημερολόγιό του: «Σήμερα τίποτα καινούριο».
Η ίδια ανόητη αίσθηση του ανίκητου ίσως οδήγησε τον Τζορτζ Άρμστρογκ Κάστερ να επιτεθεί στους Ινδιάνους της Μοντάνα το 1876 (κοντά στον πύργο Λιτλ Μπιγκ Χορν εκατοντάδες άντρες του αμερικανικού στρατού κατασφάχτηκαν από τη συμμαχία των Ινδιάνων Σιου με τους Σεγιέν) ή τον Ναπολέοντα να εισβάλει στη Ρωσία το χειμώνα του 1812 (κατά τη διάρκεια του οποίου η Μεγάλη Στρατιά της Γαλλίας αποδεκατίστηκε από το κρύο και την ανέχεια). Χωρίς να υπολογίσουμε τις –προβλεπόμενες– πανωλεθρίες στο Βιετνάμ και το σημερινό Ιράκ.

Και αν είμαι εγώ ο βλάκας;

Σε αυτό το σημείο, όμως, ήρθε η ώρα για ένα συλλογισμό. Δεδομένου ότι το χαρακτηριστικό του βλάκα είναι ότι δε γνωρίζει πως είναι βλάκας, αν πιστεύουμε ότι δεν είμαστε βλάκες, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι δεν είμαστε. Τουλάχιστον κάποιες φορές ή σε κάποιες περιπτώσεις.  
Έχουμε την τάση να χαρακτηρίζουμε βλακεία όλες τις συμπεριφορές που δεν εντάσσονται στα δικά μας νοητικά σχήματα. Όμως το να πιστεύουμε πως μόνο οι άλλοι είναι βλάκες είναι ένας φαύλος κύκλος και... μεγάλη βλακεία.
Σε καθένα από εμάς υπάρχει ένας παράγοντας βλακείας που είναι πάντα μεγαλύτερος απ’ όσο πιστεύουμε, κάτι το οποίο δεν είναι υποχρεωτικά μπελάς. Ίσως μάλιστα η βλακεία να έχει εξελικτική λειτουργία: μας αναγκάζει να κάνουμε ριψοκίνδυνες πράξεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις μπορούν να είναι περισσότερο χρήσιμες από την απραξία.

Η βλακεία, καθώς είναι μια παράλογη συμπεριφορά, επιτρέπει στον άνθρωπο να δέχεται προκλήσεις που διαφορετικά δε θα δεχόταν. Και η παρεκτροπή λόγω της βλακείας οδηγεί στην πρόοδο και την ανεύρεση καινοτόμων λύσεων.
Η βλακεία, λοιπόν, μας επιτρέπει να κάνουμε λάθη, και από την εμπειρία του λάθους έρχεται πάντα η πρόοδος της γνώσης. Συνεπώς ένα σημείο-κλειδί για να εξαλείψουμε τη βλακεία είναι να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και να διορθωθούμε. Όπως έλεγε ο Γάλλος συγγραφέας Πολ Βαλερί: «Υπάρχει ένας βλάκας μέσα μου. Πρέπει να επωφεληθώ από τα λάθη του».

Με ποιον τρόπο όμως;

Μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Έξετερ στη Μεγάλη Βρετανία, που δημοσιεύτηκε τον περασμένο Ιούλιο στο Journal of Cognitive Neuroscience, εντόπισε μια περιοχή του εγκέφαλου, στον κροταφικό φλοιό, που ενεργοποιείται κάθε φορά που πρόκειται να διαπράξουμε το ίδιο λάθος: ένας συναγερμός μας εμποδίζει να πέσουμε στα ίδια σφάλματα.
Αν λοιπόν η βλακεία οφείλεται σε μια ανωμαλία σε αυτή την περιοχή, ίσως μια μέρα καταφέρουμε να τη διορθώσουμε με μια χειρουργική επέμβαση.  
Αρκεί να μην πέσουμε στα χέρια ενός βλάκα γιατρού!

Αγαπήστε τον εαυτό σας, είναι θεραπευτικό!

Όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε ότι η διάθεση και ο τρόπος αντιμετώπισης των καταστάσεων, ευχάριστων και μη, στη καθημερινή μας ζωή είναι επιλογή μας. Δηλαδή, μπορούμε να ελέγξουμε όχι το πώς νιώθουμε, αλλά το πώς θα το εκφράσουμε, γεγονός που μπορεί περαιτέρω να καθορίσει τη λεγόμενη στάση ζωής μας.

Υπάρχουν, λοιπόν, άνθρωποι που έχουν διαλέξει να ζουν με μια πιο αισιόδοξη αντίληψη απέναντι στον εαυτό τους και τη ζωή, σε αντίθεση με εκείνους που αφήνοντας σε πιο πεσιμιστικές θεωρήσεις των πραγμάτων. Και βέβαια, οι θεωρήσεις αυτές μπορεί να επηρεάσουν όχι μόνο την έκβαση κάποιου θεραπευτικού σχήματος στην αντιμετώπιση μιας ασθένειας, αλλά και τη γενικότερη σωματική και πνευματική μας ισορροπία και ευεξία.

Όπως καταδεικνύουν πολλές επιστημονικές έρευνες σε διάφορους τομείς της υγειάς, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας, αλλά και το περιβάλλον μας είναι δυνατό να βοηθήσει στο να έχουμε ένα καλύτερο επίπεδο υγείας, δηλαδή να προλάβουμε ή ακόμα και να αντιμετωπίσουμε πολλές παθήσεις.

Ο εγκέφαλος παρουσιάζει την ιδιότητα να «προγραμματίζεται» ανάλογα με τις σκέψεις μας. Δηλαδή, κάποιες λέξεις που περικλείουν αρνητικότητα, όπως «δεν μπορώ», «δεν είμαι ικανός» κλπ. ανατροφοδοτούν ουσιαστικά τον εγκέφαλο μας με αρνητικά μηνύματα. Το αποτέλεσμα συνήθως είναι η γέννηση ή επανεκδήλωση αρνητικών συναισθημάτων, δημιουργώντας έναν κύκλο, γεγονός που μπορεί να βασιστεί στην απλή αρχή αιτίου-αιτιατού.

Η θετικότητα των σκέψεων μας, σε οποιοδήποτε επίπεδο, μπορεί να μας κάνει όχι μόνο πιο ήρεμους και ισορροπημένους, αλλά και περισσότερο υγιείς. Είναι πλέον επιστημονικά τεκμηριωμένο το γεγονός ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των παθήσεων έχουν ψυχοσωματική βάση. Φαίνεται ότι ο ανθρώπινος οργανισμός έχει εξαρχής ανεπτυγμένους αμυντικούς μηχανισμούς, που ελέγχονται από τον εγκέφαλο, οι οποίοι προσπαθούν να επαναφέρουν την ισορροπία όταν αυτή για κάποιο λόγο φορτίζει αρνητικά.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι οι λέξεις λειτουργούν ως σύμβολα τόσο για εμάς όσο και για τον εγκέφαλο μας. Κάθε λέξη είναι σε θέση να υπενθυμίσει, όχι πάντα σε εκούσιο επίπεδο, κάποια δυσάρεστη ή ευχάριστη κατάσταση, γεγονός που στην συνέχεια πυροδοτεί μια σειρά από αντιδράσεις του οργανισμού προκειμένου αυτός να ανταπεξέλθει στο βιολογικό status που τα γεννηθέντα συναισθήματα έχουν διαμορφώσει. Δηλαδή, αν η λέξη που χρησιμοποιήσαμε προκάλεσε τη δημιουργία άγχους ή στενοχώριας, τότε σαν απόκριση, ο οργανισμός παράγει κάποιες ορμόνες, οι οποίες μπορούν να έχουν ιδιαίτερα βλαπτικές επιδράσεις. Παράδειγμα αποτελεί η ορμόνη κορτιζόλη, η οποία έχει σαν φυσιολογικό ρόλο την προσαρμογή του οργανισμού σε περιόδους παρατεταμένης νηστείας.

Η υπερέκκριση κορτιζόλης για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως επέρχεται ως αποτέλεσμα ιδιαίτερα αγχωτικών καταστάσεων, προκαλεί πολλές «φθορές» στον οργανισμό μας με συνολικό αποτέλεσμα την εξασθένηση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Το αντίθετο προκαλεί μια ευχάριστη σκέψη. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε αύξηση της συγκέντρωσης κάποιων βιογενών αμινών και πεπτιδίων, όπως η σεροτονίνη, που ενισχύουν τα συναισθήματα της ικανοποίησης και της ευχαρίστησης, βελτιώνουν τη διάθεση, καταπραΰνουν το άγχος και εξασφαλίζουν έναν ήσυχο ύπνο.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφερόμαστε ότι η επίδραση των ορμονών στην άμυνα του οργανισμού μας και στη γενικότερη σωματική μας υγεία οφείλεται στο ότι οι ορμόνες δεν εντοπίζονται μόνο στο νευρικό μας σύστημα, αλλά και σε άλλα σημεία του σώματος μας, όπου κατέχουν διαφορετικούς ρόλους. Για παράδειγμα, η σεροτονίνη βρίσκεται επίσης στα αιμοπετάλια, σε ορισμένα κύτταρα του ανοσοποιητικού και του πεπτικού μας συστήματος, ενώ η κορτιζόλη έχει πρωτεύοντα ρόλο στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού.

Καθίσταται σαφές, λοιπόν, ότι η αυξημένη ένταση και στενοχώρια, είναι σε θέση όχι μόνο να επηρεάσουν αρνητικά την αντιμετώπιση των παθήσεων, αλλά μπορούν ακόμα και να προκαλέσουν την πάθηση. Η υπερέκκριση κορτιζόλης προκαλεί εξασθένιση του ανοσοποιητικού, αύξηση της πιθανότητας εμφάνισης λοιμώξεων, καρκίνου, χειροτερεύει τα συμπτώματα του σακχαρώδους διαβήτη και καταστρέφει τα νευρικά κύτταρα.

Επειδή ο σύγχρονος ρυθμός ζωής επιβάλλει δυσάρεστες και αγχωμένες σκέψεις, είναι δείγμα καλής σχέσης με τον εαυτό μας η προσπάθεια εύρεσης τρόπων χαλάρωσης, καθώς και η παρατεταμένη εσωτερική παρατήρηση. Μην παραδίδεστε αμαχητί στο πνεύμα των ημερών που συνιστά αδιάκοπη και αλόγιστη χρήση σκευασμάτων, όπως είναι τα ηρεμιστικά, που βοηθούν στην επίτευξη μιας πλασματικής μόνο ημέρας, η οποία ουσιαστικά μετατρέπει την υπερευαισθησία ορισμένων ατόμων σε άκαμπτη αναλγησία.

Επιλέξτε πιο φυσικούς και λιγότερο «επικίνδυνους» τρόπους να χαλαρώσετε και προσπαθήστε να είστε πάντα σε επαφή με τον εαυτό σας και τα συναισθήματα σας. Αν και αυτή είναι η δύσκολη οδός, σίγουρα θα σας αποζημιώσει. Άλλωστε, πως θα είσαστε σε θέση να νιώσετε την ευτυχία, αν δε μπορείτε να νιώσετε τίποτα; Κάντε μια καλή αρχή, συμπεριφερθείτε στον εαυτό σας σαν να μιλούσατε σε κάποιον άνθρωπο που αγαπάτε, όπως για παράδειγμα στον καλύτερο σας φίλο. Θα του συνιστούσατε ποτέ να ζει βυθισμένος στο άγχος και τη στενοχώρια; Θα τον παρηγορούσατε;

Χρησιμοποιήστε τις ίδιες λέξεις με τις οποίες θα απευθυνόσασταν στο αγαπημένο σας πρόσωπο, όμως αυτή τη φορά μιλήστε έτσι στον εαυτό σας. Είναι μια τεχνική που μπορεί να προγραμματίσει τον εγκέφαλο με τέτοιο τρόπο, ώστε με την πάροδο του χρόνου να ελαττωθεί το άγχος και να αναπτυχθούν ιδιαίτερα ωφέλιμοι αυτό-προστατευτικοί μηχανισμοί, οι οποίοι βελτιώνουν την ποιότητα ζωής τόσο σε ψυχικό όσο και σε σωματικό επίπεδο.

Είναι πράγματι ύψιστης σημασίας η επίτευξη και διατήρηση της ψυχικής μας ισορροπίας για να είμαστε υγιείς, αλλά και ευτυχισμένοι.
Άλλωστε, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρώτος ο πατέρας της ιατρικής υποστήριξε ότι
«πρώτα νοσεί η ψυχή και μετά το σώμα».

Αγαπήστε τον εαυτό σας…

Είναι μια αγάπη 
που δεν θα σας προδώσει ποτέ!..
------------------------------------------------------------
Πηγή : [ "Ομοιοπαθητική Ιατρική", Ειρήνης Μωελλά-Καφίρη, 
Φαρμακοποιός, τεύχος 40, σ30 ]

Τα 20 επαγγέλματα του μέλλοντος!

Το Βρετανικό Υπουργείο Επιχειρήσεων, Καινοτομίας και Δεξιοτήτων ζήτησε πρόσφατα από μια ομάδα επιστημόνων που ασχολούνται με τις τεχνολογίες του μέλλοντος να περιγράψουν πώς η τεχνολογική και επιστημονική πρόοδος θα επηρεάσει τα σημερινά επαγγέλματα.

Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν από την ομάδα Fast Future Research στην Έκθεση «Shape of Jobs to Come» και ήταν πραγματικά εκπληκτικά. Η μελέτη παρουσίασε 20 επαγγέλματα, που ενδέχεται να θεωρούνται συνηθισμένα το 2020 ή το 2030 σήμερα όμως ακούγονται σαν... σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Χειρουργοί που θα κάνουν επεμβάσεις για να δίνουν μεγαλύτερη χωρητικότητα μνήμης στους ανθρώπους, ελεγκτές καιρού, κατασκευαστές ζωντανών ανθρώπινων μελών και «κάθετοι» αγρότες είναι μόνο μερικά από τα μελλοντικά επαγγέλματα που παρουσιάστηκαν.

Διαβάστε παρακάτω τη λίστα με τα 20 πιο ενδιαφέροντα επαγγέλματα του μέλλοντος:

1. Κατασκευαστές μελών του ανθρώπινου σώματος: Η τεχνολογία θα προχωρήσει αρκετά ώστε να δημιουργούνται ζωντανά ανθρώπινα μέλη με αποτέλεσμα να υπάρξει ανάγκη κατασκευαστών μελών του σώματος και καταστημάτων που θα τα πωλούν και θα τα επισκευάζουν.

2. Νανο-γιατροί: Πρόοδοι στον τομέα της νανοτεχνολογίας για τη δημιουργία υποατομικών συσκευών και θεραπειών είναι πολύ πιθανόν να φέρουν αλλαγές στην προσωπική περίθαλψη και έτσι θα χρειαστεί μια νέα γενιά νανο-ειδικών ιατρικής που θα διαχειρίζονται τις νέες θεραπείες.

3. Αγρότες γενετικά τροποποιημένων τροφίμων: Οι αγρότες νέας γενιάς θα καλλιεργούν φυτά και θα εκτρέφουν ζώα που θα είναι γενετικά τροποποιημένα έτσι ώστε να παράγουν περισσότερη τροφή και να περιέχουν θρεπτικές πρωτεΐνες.

4. Διαχειριστές/ σύμβουλοι ηλικιωμένων: Θα χρειαζόμαστε ειδικούς οι οποίοι θα διαχειρίζονται την υγεία και τις ανάγκες του πληθυσμού ηλικιωμένων. Θα μπορούν να χρησιμοποιούν μια σειρά από νέες θεραπείες φαρμάκων, ψυχικής υγείας και εκγύμνασης.

5. Χειρούργοι αύξησης της μνήμης: Χειρουργοί θα μπορούν να προσθέσουν επιπλέον μνήμη σε ανθρώπους και να βοηθήσουν αυτούς που είναι υπερβολικά εκτεθειμένοι σε πληροφορίες και χρειάζονται περισσότερη μνήμη για να αποθηκεύουν την ενέργεια.

6. Ηθικιστές της Νέας επιστήμης: Καθώς η επιστημονική πρόοδος επιταχύνεται σε τομείς όπως η κλωνοποίηση, ενδέχεται να χρειαστεί μια νέα γενιά ανθρώπων που θα καταλαβαίνουν την επιστήμη και θα βοηθούν την κοινωνία να κάνει ηθικές επιλογές εξέλιξης. Δεν θα είναι πια ζήτημα το αν μπορούμε να κάνουμε κάτι αλλά το αν πρέπει.

7. Διαστημικοί πιλότοι, τουριστικοί ξεναγοί και αρχιτέκτονες: Με εταιρείες ήδη πολλά υποσχόμενες στον τουριστικό χώρο, θα χρειαστούμε πιλότους και ξεναγούς του διαστήματος καθώς και αρχιτέκτονες που θα σχεδιάζουν που θα ζούμε και θα εργαζόμαστε. Τρέχοντα έργα στο SICSA (Πανεπιστήμιο του Χιούστον) περιλαμβάνουν ένα θερμοκήπιο στον Άρη, σεληνιακά φυλάκια και οχήματα εξερεύνησης του διαστήματος.

8. Κάθετοι αγρότες: Τα κάθετα αγροκτήματα, σε ουρανοξύστες στο κέντρο των πόλεων θα αυξηθούν εντυπωσιακά μέχρι το 2020.

9. Ειδικοί αντιστροφής της κλιματικής αλλαγής: Όσο αυξάνονται οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, θα χρειαστούν μηχανικοί – επιστήμονες για να συμβάλουν στη μείωση ή ανατροπή των αποτελεσμάτων. Το φάσμα των επιστημών και τεχνολογιών που χρησιμοποιούν θα περιλαμβάνει, ενδεχομένως, τη συμπλήρωση των ωκεανών με ρινίσματα σιδήρου και την τοποθέτηση γιγαντιαίων ομπρελών που θα εκτρέπουν τις ακτίνες του ήλιου.

10. Εφαρμοστές καραντίνας: Εάν ένας θανατηφόρος ιός αρχίσει να εξαπλώνεται ταχέως, λίγες χώρες, και λίγοι άνθρωποι, θα είναι έτοιμοι. Οι νοσοκόμες δεν θα επαρκούν. Καθώς τα ποσοστά θνησιμότητας αυξάνονται και οι πόλεις θα κλείνουν, κάποιος θα αναλαμβάνει τη φύλαξη των πυλών.

11. Αστυνομία καιρικών μετατροπών: Η κλοπή σύννεφων για να δημιουργηθεί βροχή, είναι κάτι που ήδη συμβαίνει σε κάποιες γωνιές του πλανήτη και στο μέλλον θα χρειάζονται ειδικά σώματα που θα προστατεύουν τα σύννεφα και θα ελέγχουν ποιος έχει δικαίωμα να ψεκάσει με ιωδίδια (τα ιωδίδια με την πάροδο του χρόνου υφίστανται σε περιορισμένη έκταση διάσπαση, κατά την οποία ελευθερώνεται ιώδιο) αργύρου για να προκαλέσει βροχή από τα περαστικά σύννεφα.

12. Εικονικοί δικηγόροι: Όσο περισσότερο επικοινωνούμε online, τόσο θα αυξάνεται η ανάγκη για ειδικούς δικηγόρους που θα επιλύουν νομικές διαφορές μεταξύ ατόμων που ζουν σε διαφορετικές χώρες με διαφορετικά νομικά συστήματα.

13. Εικονικοί διαχειριστές / ψηφιακοί καθηγητές: Ευφυή είδωλα ή χαρακτήρες υπολογιστών (avatar) ενδέχεται να βοηθούν ή ακόμα και να αντικαταστήσουν τους εκπαιδευτικούς στις τάξεις.

14. Κατασκευαστές εναλλακτικών οχημάτων: Θα χρειαστούμε σχεδιαστές και κατασκευαστές της επόμενης γενιάς μέσων μεταφοράς, χρησιμοποιώντας εναλλακτικά υλικά και καύσιμα...

15. Προσωπικοί παρουσιαστές ειδήσεων: Καθώς το τηλεοπτικό, ραδιοφωνικό και διαδικτυακό περιεχόμενο γίνεται όλο και περισσότερο εξατομικευμένο, θα υπάρχουν θέσεις εργασίας για ανθρώπους που θα εργάζονται με παραγωγούς και διαφημιστές ώστε να δημιουργούν ειδήσεις και θέματα ανάλογα με τα προσωπικά ενδιαφέροντα του καθενός. Η εξατομίκευση θα γίνεται από ηλεκτρονικούς υπολογιστές ενώ η παρουσίαση των ειδήσεων θα γίνεται από ανθρώπους.

16. Καθαρίστριες δεδομένων: Καθώς αυξάνονται τα ηλεκτρονικά δεδομένα και οι πληροφορίες για τον καθένα μας, θα χρειαζόμαστε οπωσδήποτε ειδικές καθαρίστριες-ές που θα ξεφορτώνεται με ασφάλεια ό,τι δεν χρειαζόμαστε.

17. Οικιακή ηλεκτρονική βοηθός: Οι ηλεκτρονικές βοηθοί θα μας βοηθούν να οργανώνουμε την ηλεκτρονική ζωή μας, θα οργανώνουν τα email μας, θα εξασφαλίζουν τη σωστή αποθήκευση των προφίλ, των δεδομένων και των passwords μας.

18. Χρηματιστές χρόνου: Ο χρόνος πάντα ήταν χρήμα και υπάρχουν ήδη άνθρωποι που αναλαμβάνουν διαχείριση χρόνου. Στο μέλλον, ενδεχομένως να προκύψουν και αγορές όπου ο χρόνος θα διαπραγματεύεται ως εναλλακτική νομισματική μονάδα.

19. Υπάλληλοι κοινωνικής δικτύωσης: Ενδεχομένως να χρειαστούμε εργαζόμενους που θα αναλάβουν ανθρώπους που έχουν υποστεί τραύματα ή έχουν μπει στο περιθώριο της κοινωνικής δικτύωσης.

20. Προσωπικοί μάνατζερ: Αυτή η δουλειά θα είναι προέκταση του ρόλου που σήμερα παίζουν οι στυλίστες και οι μάνατζερς των διασημοτήτων. Θα είναι ο υπεύθυνος για την δημιουργία της προσωπικής μας «μάρκας» χρησιμοποιώντας κοινωνική δικτύωση και άλλα μέσα.

Όπως όλα δείχνουν φίλες και φίλοι, βρισκόμαστε στο κομβικό σημείο της εποχής των μεγάλων αλλαγών και ανατροπών στην ανθρωπότητα και στη ζωή μας.
Ας είμαστε προετοιμασμένοι και αισιόδοξοι!

Ο Νόμος της Πρόθεσης και της Επιθυμίας

Κάθε πρόθεση και κάθε επιθυμία διαθέτει εγγενείς μηχανισμούς για την πραγματοποίηση της ... 

Η πρόθεση και η επιθυμία στο πεδίο της καθαρής δυνατότητας διαθέτει απεριόριστη οργανωτική δύναμη. Όταν εισαγάγουμε μια πρόθεση στο εύφορο έδαφος της καθαρής δυνατότητας, επιστρατεύουμε αυτήν την απεριόριστη οργανωτική δύναμη ώστε να εργαστεί για µας. 

Στην αρχή υπήρξε η επιθυμία, η οποία ήταν το πρώτο σπέρμα του νου. 

Οι σοφοί, αφού πρώτα διαλογίστηκαν βαθιά, ανακά­λυψαν μέσα στη σοφία τους τη σχέση του υπαρκτού µε το ανύ­παρκτο.  

(Ύμνος της Δημιουργίας, από τη Ριγκ Βέντα)

Ένας από τους βασικούς Πνευματικούς Νόμους για την Επιτυχία του ανθρώπου είναι ο Νόμος της Πρόθεσης και της Επιθυμίας. Αυτός ο νόμος βασίζεται στο γεγονός ότι η ενέργεια και οι πληροφορίες ενυπάρχουν παντού μέσα στη φύση.
Πράγματι, στο κβαντικό πεδίο δεν υπάρχουν παρά µόνο ενέργεια και πληροφορίες. Και φυσικά, το κβαντικό πεδίο της μοντέρνας φυσικής είναι απλά ένα ακόμα όνομα για το πεδίο της καθαρής συνείδησης ή καθαρής δυνατότητας.
Ας εξετάσουμε αυτόν τον ισχυρισμό µε κάποια λεπτομέρεια.

Ένα λουλούδι, ένα ουράνιο τόξο, ένα δέντρο, ένα χορταράκι, ένα ανθρώπινο σώμα, όταν διασπαστούν στα βασικά τους στοιχεία, αποτελούνται από ενέργεια και πληροφορίες. Ολόκληρο το σύμπαν - στην ουσιαστική του μορφή - δεν είναι παρά μια κίνηση της ενέργειας και των πληροφοριών. Η μόνη διαφορά ανάμεσα σ' εσάς και ένα δέντρο είναι οι πληροφορίες και η ενέργεια που περιέχουν τα αντίστοιχα σώματα. 
Στο υλικό επίπεδο, τόσο εσείς όσο και το δέντρο αποτελείστε από τα ίδια ανακυκλώσιμα υλικά: άνθρακα, υδρογόνο, οξυγόνο, άζωτο και μερικά άλλα στοιχεία σε απειροελάχιστες ποσότητες. Θα μπορούσατε ν' αγοράσετε αυτά τα υλικά από μια αποθήκη µε μερικά χιλιάρικα ... 
Η διαφορά, λοιπόν, ανάμεσα σ' εσάς και το δέντρο δεν είναι ο άνθρακας, το υδρογόνο και το οξυγόνο. Στην πραγματικότητα, εσείς και το δέντρο ανταλλάσσετε συνεχώς άνθρακα και οξυγόνο μεταξύ σας. Η αληθινή διαφορά ανάμεσά σας βρίσκεται στην ενέργεια και τις πληροφορίες που σας χαρακτηρίζουν.

Μέσα στο σχέδιο της φύσης, εγώ και εσείς αποτελούμε προνομιούχα όντα. Διαθέτουμε ένα νευρικό σύστημα που μπορεί ν' αντιλαμβάνεται το ενεργειακό και πληροφοριακό περιεχόμενο του εντοπισμένου χω­ροχρονικά πεδίου το οποίο δημιουργούν τα φυσικά µας σώματα. Αισθανόμαστε αυτό το πεδίο εμπειρικά, µε τη μορφή σκέψεων, συναισθημάτων, επιθυμιών, αναμνήσεων, ενστίκτων, ορμών και πεποιθήσεων. Το ίδιο επίπεδο αντιλαμβανόμαστε στην ύλη ως φυσικό σώμα - και μέσα από το υλικό µας σώμα αντιλαμβανόμαστε αυτό το πεδίο σαν τον "κόσμο γύρω µας". 

Όλα όμως είναι ένα και το αυτό.

Οι αρχαίοι σοφοί αναφωνούσαν:  

"Είμαι αυτό, είστε αυτό, 

όλα είναι αυτό, 

κι αυτό είναι το µόνο που υπάρχει".

Το σώμα σας δεν είναι κάτι ξεχωριστό από το σώμα του σύμπαντος, αφού σε επίπεδο κβαντομηχανικής δεν υπάρχουν καθορισμένα όρια. Μοιάζετε µ' ένα κύμα, ένα σπασμό, έναν παλμό, μια δίνη, μια εντοπισμένη διαταραχή μέσα στο ευρύτερο κβαντικό πεδίο. Το ευρύτερο κβαντικό πεδίο - το σύμπαν - στην ουσία δεν είναι παρά το εκτεταμένο σώμα σας.
Το ανθρώπινο νευρικό σύστημα, όχι µόνο μπορεί ν' αντιληφθεί την ενέργεια και τις πληροφορίες του δικού του κβαντικού πεδίου, αλλά επειδή η ανθρώπινη συνείδηση είναι εξαιρετικά εύπλαστη, μέσα από αυτό το υπέροχο νευρικό σύστημα μπορείτε ν' αλλάξετε συνειδητά τα πληροφοριακά δεδομένα που αποτελούν το υλικό σας σώμα. Μπορείτε ν' αλλάξετε συνειδητά το ενεργειακό και πληροφοριακό περιεχόμενο του δικού σας κβαντομηχανικού σώματος, επηρεάζοντας µ' αυτό τον τρόπο το ενεργειακό και πληροφοριακό περιεχόμενο του εκτεταμένου σας σώματος ­του περιβάλλοντός σας και ολόκληρου του κόσμου - προκαλώντας την υλοποίηση πραγμάτων και καταστάσεων μέσα του.

Αυτή η συνειδητή αλλαγή επιτυγχάνεται µε τη βοήθεια δυο εγγενών παραμέτρων της συνείδησης: της προσοχής και της πρόθεσης. 
Η προσοχή ενεργοποιεί και η πρόθεση μεταμορφώνει. 
Οτιδήποτε στο οποίο στρέφετε την προσοχή σας θα ισχυροποιηθεί στη ζωή σας. 
Οτιδήποτε απ' το οποίο απομακρύνετε την προσοχή σας, ελαττώνεται, αποσυντίθεται και εξαφανίζεται. 
Η πρόθεση, από την άλλη μεριά, προκαλεί τη μεταμόρφωση της ενέργειας και των πληροφοριών. Η πρόθεση οργανώνει την ίδια της την εκπλήρωση.

Η ποιότητα της πρόθεσης πάνω στο αντικείμενο της προσοχής, θα ενορχηστρώσει μια απειρία χωροχρονικών γεγονότων για να επιφέρει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, µε την προϋπόθεση πως κάποιος θα ακολουθεί και τους υπόλοιπους πνευματικούς νόμους της επιτυχίας. Αυτό συμβαίνει επειδή η πρόθεση έχει απεριόριστη οργανωτική δύναμη μέσα στο εύφορο έδαφος της προσοχής. Απεριόριστη οργανωτική δύναμη, σημαίνει δύναμη για την οργάνωση μιας απειρίας χωροχρονικών γεγονότων, όλων ταυτόχρονα. 
Βλέπουμε την έκφραση αυτής της δύναμης σε κάθε φύλλο χορταριού, σε κάθε άνθος μηλιάς, σε κάθε κύτταρο του κορμιού µας. Τη διακρίνουμε σ' οτιδήποτε είναι ζωντανό.

Μέσα στο σχέδιο της φύσης, όλα σχετίζονται και συνδυάζονται μεταξύ τους. Η μαρμότα βγαίνει απ' τη φωλιά της μόλις έρθει η άνοιξη. Τα πουλιά μεταναστεύουν προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, σε μια συγκεκριμένη εποχή του χρόνου. Η φύση είναι μια συμφωνία και αυτή η συμφωνία ενορχηστρώνεται σιωπηλά στο υπέρτατο πεδίο της δημιουργίας.

Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα καλό παράδειγμα αυτής της συμφωνίας. Ένα και µόνο κύτταρο του σώματος κάνει περίπου έξι τρισεκατομμύρια πράγματα το δευτερόλεπτο και πρέπει συγχρόνως να γνωρίζει τι κάνουν όλα τα άλλα κύτταρα την ίδια στιγμή! 
Το ανθρώπινο σώμα μπορεί να παίζει μουσική, να σκοτώνει μικρόβια, να δημιουργεί ένα μωρό, να απαγγέλλει ποίηση και να παρακολουθεί τις κινήσεις των άστρων ταυτόχρονα, επειδή το πεδίο της απεριόριστης συσχέτισης είναι μέρος του πεδίου των πληροφοριών.

Το αξιοθαύμαστο µε το νευρικό σύστημα του ανθρώπινου είδους, είναι πως μπορεί να ελέγχει αυτή την απεριόριστη οργανωτική δύναμη µέσω της συνειδητής πρόθεσης. Η πρόθεση στο ανθρώπινο είδος δεν περιορίζεται σ' ένα άκαμπτο δίκτυο ενέργειας και πληροφοριών. Έχει απεριόριστη ευκαμψία. Με δυο λόγια, εφ' όσον δεν παραβιάζετε τους άλλους νόμους της φύσης, µέσω της πρόθεσής σας μπορείτε κυριολεκτικά να ελέγχετε τις δυνάμεις της φύσης για να εκπληρώσετε τα όνειρα και τις επιθυμίες σας.

Μπορείτε να βάλετε αυτόν τον κοσμικό υπολογιστή µε την απεριόριστη οργανωτική του δύναμη, να δουλέψει για λογαριασμό σας. Μπορείτε να ταξιδέψετε σ' αυτό το υπέρτατο έδαφος της δημιουργίας και να φυτέψετε εκεί μια πρόθεση, ενεργοποιώντας µ' αυτό τον τρόπο το πεδίο του άπειρου συσχετισμού.

Η πρόθεση βάζει τα θεμέλια για την άκοπη, αυτόματη και ανεμπόδιστη ροή καθαρής δυνατότητας, η οποία αναζητά έκφραση απ' το ανεκδήλωτο στο εκδηλωμένο. Η µόνη προϋπόθεση είναι πως θα πρέπει να χρησιμοποιείτε την πρόθεσή σας για το καλό της ανθρωπότητας.

Η αληθινή δύναμη πίσω από την πρόθεση είναι η επιθυμία. Η πρόθεση από μόνη της είναι πολύ ισχυρή, επειδή ουσιαστικά είναι μια επιθυμία χωρίς προσκόλληση στο αποτέλεσμα. Η επιθυμία από μόνη της είναι αδύναμη, μια και στους περισσότερους ανθρώπους δεν είναι τίποτε άλλο από προσοχή συνδυασμένη με προσκόλληση. Η πρόθεση είναι μια επιθυμία αυστηρά σύμφωνη με όλους τους άλλους νόμους, αλλά ειδικά με το Νόμο της Απόσπασης.
Η πρόθεση σε συνδυασμό με την αποστασιοποίηση οδηγεί σε μια αντίληψη η οποία επικεντρώνεται στη ζωή και στο παρόν, οπότε κάθε πράξη είναι πολύ πιο αποτελεσματική όταν εκτελείται μέσα στην αντίληψη του παρόντος. Η πρόθεσή σας μπορεί να προσβλέπει στο μέλλον, αλλά η προσοχή σας βρίσκεται στο παρόν. Εφ' όσον η προσοχή σας βρίσκεται στραμμένη στο παρόν, η πρόθεσή σας για το μέλλον θα υλοποιηθεί, αφού το μέλλον πλάθεται μέσα στο παρόν. Πρέπει να δεχτείτε το παρόν όπως έχει. Αποδεχτείτε το παρόν και στοχεύστε στο μέλλον. Το μέλλον είναι κάτι που μπορείτε πάντα να διαμορφώσετε μέσω της αποστασιοποιημένης πρόθεσης, αλλά δεν πρέπει ποτέ να αντιπαλεύετε το παρόν.

Παρελθόν, παρόν και μέλλον, αποτελούν όλα ιδιότητες της συνείδησης. 
Το παρελθόν είναι η μνήμη και η θύμηση, το μέλλον η προσμονή και το παρόν η επίγνωση.
Γι' αυτό το λόγο, ο χρόνος δεν είναι τίποτε άλλο από την κίνηση της σκέψης. Τόσο το παρελθόν όσο και το μέλλον γεννιούνται μέσα στη φαντασία. Μόνο το παρόν, δηλαδή η αντίληψη της στιγμής, είναι αληθινό και αιώνιο. Υπάρχει και αποτελεί το δυναμικό του χωροχρόνου, της ύλης και της ενέργειας. Είναι ένα αιώνιο πεδίο πιθανοτήτων, το οποίο αποκτά την εμπειρία του εαυτού του µε τη μορφή αφηρημένων δυνάμεων όπως το φως, η θερμότητα, ο ηλεκτρισμός, ο μαγνητισμός ή η βαρύτητα. 
Αυτές οι δυνάμεις δεν βρίσκονται ούτε στο παρελθόν, ούτε στο μέλλον. 
Απλώς υπάρχουν.
Ο τρόπος µε τον οποίο αντιλαμβανόμαστε αυτές τις αφηρημένες δυνάμεις, µας προσφέρει την εμπειρία των συγκεκριμένων φαινομένων και μορφών. Οι αναμνήσεις των ερμηνειών αυτών των αφηρημένων δυνάμεων, δημιουργούν την εμπειρία του παρελθόντος και οι προσδοκώμενες ερμηνείες των ίδιων δυνάμεων δημιουργούν το μέλλον. Αυτές είναι οι ιδιότητες της προσοχής μέσα στη συνείδηση. Όταν οι ιδιότητες αυτές απαλλαχθούν από το βάρος του παρελθόντος, τότε η δράση στο παρόν γίνεται το εύφορο έδαφος για τη δημιουργία του μέλλοντος.

Η πρόθεση, αν είναι γειωμένη σ' αυτή την αποστασιοποιημένη ελευθερία του παρόντος, εξυπηρετεί σαν καταλύτης για το σωστό μείγμα ύλης, ενέργειας και χωροχρονικών γεγονότων, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει οτιδήποτε επιθυμήσετε.

Αν έχετε μια αντίληψη επικεντρωμένη στη ζωή και στο παρόν, τότε τα φανταστικά εμπόδια - τα οποία αποτελούν τουλάχιστον το ενενήντα τοις εκατό των θεωρούμενων εμποδίων - διαλύονται και εξαφανίζονται! Το υπόλοιπο πέντε µε δέκα τοις εκατό μπορεί να μετουσιωθεί σε νέες ευκαιρίες µέσω της εστιασμένης πρόθεσης.

Η εστιασμένη πρόθεση είναι η ιδιότητα της προσοχής που παραμένει αμετακίνητη στο στόχο της. Εστιασμένη πρόθεση σημαίνει να κρατάτε την προσοχή σας πάνω στο σκοπούμενο αποτέλεσμα, µε τέτοια αμετακίνητη αποφασιστικότητα, ώστε να µην επιτρέπετε σε κανένα εμπόδιο να την ελαττώσει ή να την καταστρέψει. Μ' αυτό τον τρόπο αποκλείετε ολοκληρωτικά όλα τα εμπόδια απ' τη συνείδησή σας. Μπορείτε να διατηρείτε μια ακλόνητη γαλήνη, ενώ παράλληλα αφιερώνεστε στο στόχο σας µε έντονο πάθος. Αυτή είναι η δύναμη του συνδυασμού αποστασιοποιημένης αντίληψης και εστιασμένης πρόθεσης.

Μάθετε να τιθασεύετε τη δύναμη της πρόθεσης, και θα μπορείτε να δημιουργήσετε οτιδήποτε επιθυμείτε. Μπορείτε ασφαλώς να δείτε αποτελέσματα και μέσα απ' τις σκληρές προσπάθειες, αλλά αυτά θα έχουν το ανάλογο κόστος τους, µε τη μορφή άγχους, καρδιακών προσβολών και της ελαττωμένης λειτουργίας του ανοσοποιητικού σας συστήματος. Είναι πολύ καλύτερο ν' ακολουθήσετε τα παρακάτω πέντε βήματα του Νόμου της Πρόθεσης και της Επιθυμίας.

 
Ακλουθώντας την παρακάτω διαδικασία για την πραγματοποίηση των επιθυμιών, η πρόθεσή απελευθερώνει αβίαστα τη δική της μοναδική δύναμη:

(1) Γλιστρήστε μέσα στο "κενό". Αυτό σημαίνει πως πρέπει να επικεντρωθείτε σ' εκείνο το σιωπηλό διάστημα ανάμεσα στις σκέψεις, δηλαδή να βρεθείτε μέσα στη σιωπή -το επίπεδο της Ύπαρξης που αποτελεί την ουσιαστική σας πρωταρχική κατάσταση.

(2) Μέσα σ' αυτή την κατάσταση, απελευθερώστε τις προθέσεις και τις επιθυμίες σας. Όταν βρισκόσαστε κυριολεκτικά μέσα στο κενό, δεν υπάρχουν σκέψεις ούτε επιθυμίες, αλλά καθώς θα βγαίνετε απ' το κενό - στο όριο ανάμεσα στο κενό και μια σκέψη - μπορείτε να εισαγάγετε την πρόθεση. Αν έχετε μια σειρά από στόχους, μπορείτε να τους γράψετε σ' ένα κομμάτι χαρτί και να εστιάσετε την προσοχή σας επάνω τους πριν περάστε στο κενό. Αν επιθυμείτε επιτυχημένη καριέρα, για παράδειγμα, µπείτε στο κενό µ' αυτή την πρόθεση, και η πρόθεσή σας θα σας συνοδεύει σαν ένα αμυδρό λαμπύρισμα της συνείδησής. Αν εγκαταλείψετε τις προθέσεις και τις επιθυμίες σας μέσα στο κενό, είναι σαν να τις φυτεύετε στο εύφορο έδαφος της καθαρής δυνατότητας και να περιμένετε να βλαστήσουν όταν έρθει η κατάλληλη εποχή. Δεν πρέπει να σκεφτείτε ν' ανασκάψετε τους σπόρους των επιθυμιών σας για να δείτε αν πράγματι μεγαλώνουν, ούτε και να προσκολληθείτε άκαμπτα στον τρόπο µε τον οποίο θα εξελιχθούν. Απλώς θέλετε να τους σπείρετε.

(3) Παραμείνετε στην κατάσταση της έσω-αναφοράς. Αυτό σημαίνει να έχετε αντίληψη του αληθινού Εαυτού σας - του πνεύματός σας, της σύνδεσής σας µε το πεδίο της καθαρής δυνατότητας. Σημαίνει επίσης πως δεν θα κοιτάτε τον εαυτό σας μέσα απ' τα µάτια του κόσμου, ούτε και θα επιτρέψετε να σας επηρεάσουν οι γνώμες και οι κριτικές των άλλων. Ένας καλός τρόπος για να διατηρείτε αυτή την κατάσταση της έσω-αναφοράς, είναι να κρατάτε τις επιθυμίες σας κρυφές. Μην τις μοιράζεστε µε κανέναν άλλο, εκτός κι αν είναι κοινές µε συγκεκριμένους ανθρώπους µε τους οποίους είστε πολύ στενά δεμένοι.

(4) Μην προσκολληθείτε στο αποτέλεσμα. Εγκαταλείψτε την προσμονή μιας συγκεκριμένης εξέλιξης και ζήστε µε τη σοφία της αβεβαιότητας. Απολαύ­στε κάθε στιγμή του ταξιδιού σας στη ζωή, ακόμα κι αν δεν γνωρίζετε τι θα σας συμβεί στη συνέχεια.

(5) Αφήστε το σύμπαν να χειριστεί τις λεπτομέρειες. Οι προθέσεις και οι επιθυμίες σας, όταν απελευθερωθούν μέσ' στο κενό, έχουν απεριόριστη οργανωτική δύναμη. Πιστέψτε πως αυτή η οργανωτική δύναμη της πρόθεσης θα ενορχηστρώσει όλες τις λεπτομέρειες για λογαριασμό σας.

Να θυμάστε πως στην πραγματική σας φύση είστε καθαρό πνεύμα. 
Μεταφέρετε τη συνείδηση του πνεύματος σας όπου κι αν βρίσκεστε, απελευθερώνοντας αβίαστα τις επιθυμίες σας, και το σύμπαν θα αναλάβει τα υπόλοιπα.

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΗΣ 
ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ

Θα θέσω σ' εφαρμογή το Νόμο της Πρόθεσης και της Επιθυμίας αποφασίζοντας να ακολουθήσω τα παρακάτω βήματα:

(1) Θα κάνω έναν κατάλογο όλων των επιθυμιών µου και θα τον έχω μαζί µου όπου κι αν βρεθώ. Θα τον διαβάζω πριν περάσω στη σιωπή και το διαλογισμό, πριν πέσω για ύπνο και μόλις ξυπνήσω το πρωί.

(2) Θ' απελευθερώσω αυτόν τον κατάλογο των επιθυμιών µου και θα τον παραδώσω στη μήτρα της δημιουργίας, πιστεύοντας πως όταν τα πράγματα δείχνουν να µην έρχονται όπως τα θέλω, υπάρχει κάποιος λόγος και πως το σύμπαν έχει για µένα πολύ μεγαλύτερα σχέδια απ' ό,τι έχω φανταστεί.

(3) Θα υπενθυμίζω στον εαυτό µου να εξασκώ πάντα την αντίληψη του παρόντος σ' όλες µου τις ενέργειες. Θ' αρνηθώ να επιτρέψω στα όποια εμπόδια συναντήσω, να καταστρέψουν την ποιότητα της προσοχής µου στην παρούσα στιγμή. Θα αποδέχομαι το παρόν όπως είναι και θα υλοποιώ το μέλλον μέσα απ' τις πιο βαθιές και ειλικρινείς προθέσεις και επιθυμίες µου.
-------------------------------------------------
 Πηγή : [“Οι επτά πνευματικοί νόμοι της επιτυχίας” Deepak Chopra, Εκδ. Έσοπτρον, 1996]

Πως να γίνουμε χαρούμενοι και δημιουργικοί

Σύμφωνα με την Λογο-θυμική θεραπεία του Albert Ellis στη ρίζα των ψυχολογικών μας προβλημάτων κρύβονται κάποιες βαθιά ριζωμένες αρνητικές πεποιθήσεις.

Μπορούμε να ξεπεράσουμε αρνητικά αισθήματα έντονου και παρατεταμένου άγχους, ενοχής, κατωτερότητας, ζήλιας και εξάρτησης με την εκμάθηση περισσότερο ορθολογικών τρόπων αντιμετώπισης της ζωής, αξιολόγησης του εαυτού μας και των άλλων. 

Για να αμφισβητήσουμε και να ανατρέψουμε τις αρνητικές μας πεποιθήσεις μπορούμε να υποβάλλουμε στον εαυτό μας τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Υπάρχει καμιά πραγματική ένδειξη (απόδειξη) ότι αυτή η πεποίθηση είναι αληθινή;
2. Ποιες ενδείξεις (αποδείξεις) υπάρχουν ότι αυτή η πεποίθηση είναι λανθασμένη;
3. Ποιο είναι το χειρότερο που θα μπορούσε να σου συμβεί αν εγκαταλείψεις αυτή την πεποίθηση;
4. Ποιο είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να σου συμβεί αν εγκαταλείψεις αυτή την πεποίθηση;

Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις βασικές αρνητικές πεποιθήσεις που βρίσκονται συνήθως στη ρίζα των αρνητικών μας αισθημάτων και τις αντίστοιχες θετικές πεποιθήσεις με τις οποίες θέλουμε να τις αντικαταστήσουμε για να είμαστε περισσότερο χαρούμενοι και δημιουργικοί.

Αλλαγή των αρνητικών πεποιθήσεων σε θετικές

Αρνητικές πεποιθήσεις	Θετικές πεποιθήσεις
Περιμένω να με αγαπούν και να με επιδοκιμάζουν όλοι οι άνθρωποι με τους οποίους συναναστρέφομαι.	Είναι σημαντικό να με αγαπούν και να με επιδοκιμάζουν αλλά μπορώ να τα καταφέρω και χωρίς αυτό.
Για να αξίζω ως άνθρωπος πρέπει πάντοτε να πετυχαίνω σε όλα και να μην κάνω λάθη.	Προσπαθώ όσο μπορώ χωρίς να καταπιέζομαι. Σέβομαι τον εαυτό μου ανεξάρτητα από το πόσο αποδίδω.
Όποιος κάνει λάθη θα πρέπει να τιμωρείται.	Είναι αναπόφευκτο να κάνω λάθη.
Είναι τρομερό να μην πηγαίνουν τα πράγματα όπως θα ήθελα.	Δεν υπάρχει νόμος που να λέει ότι τα πράγματα θα είναι όπως τα θέλω.
Τα άσχημα συναισθήματα που νιώθω οφείλονται σε εξωτερικούς παράγοντες όπως: οι άλλοι, η κοινωνία, οι περιστάσεις. Έτσι δεν μπορώ να κάνω κάτι για να αλλάξω αυτό που αισθάνομαι	Δεν μπορώ να ελέγξω όλες τις καταστάσεις. Όμως μπορώ κάθε φορά να κάνω το καλύτερό μου. Σκέπτομαι αισιόδοξα και ενεργώ δυναμικά. Έτσι αλλάζω προς το καλύτερο τις συνθήκες της ζωής μου.
Όταν μου συμβαίνει κάτι δυσάρεστο είναι φυσικό να ανησυχώ και να το έχω συνέχεια στο μυαλό μου.	Η ανησυχία δεν μπορεί να βελτιώσει τις καταστάσεις. Αντιμετωπίζω τις δυσκολίες και αποδέχομαι φιλικά αυτό που δεν μπορώ να αλλάξω.
Θα περάσω καλύτερα αν αποφεύγω να αντιμετωπίσω με υπευθυνότητα τα προβλήματά μου.	Αν δεν αντιμετωπίσω υπεύθυνα τα προβλήματά μου δεν πρόκειται να λυθούν από μόνα τους.
Χρειάζομαι οπωσδήποτε δίπλα μου κάποιον να με στηρίζει.	Είναι εντάξει να χρειάζομαι βοήθεια. Μαθαίνω όμως να εμπιστεύομαι τον εαυτό μου και τη δική μου κρίση.
Πρέπει να νιώθω πάντα καλά και άνετα αλλιώς δεν μπορώ να το αντέξω.	Θέλω να νιώθω καλά αλλά μπορώ να αντέξω και στα δύσκολα. Οι αντιξοότητες μου δείχνουν το πόσο δυνατός είμαι.
Υπάρχει μια τέλεια λύση για κάθε πρόβλημα και πρέπει οπωσδήποτε να την βρω.	Κάνω αυτό που νομίζω και μπορώ με απλότητα χωρίς να ψάχνω την τέλεια λύση.
Το παρελθόν μου με προσδιορίζει απόλυτα. Άρα δεν είναι δυνατόν να αλλάξω ριζικά τη ζωή μου.	Μαθαίνω από τις εμπειρίες του παρελθόντος. Αλλάζω τη συμπεριφορά μου στο κάθε παρόν και γίνομαι όλο και καλύτερος.
Όταν οι άλλοι αντιμετωπίζουν προβλήματα είναι φυσικό να αισθάνομαι πολύ άσχημα.	Η στενοχώρια μου δεν βοηθά τους άλλους. Κάνω με χαρά ότι μπορώ για να τους βοηθήσω χωρίς να φθείρω τον εαυτό μου.

Ο παραπάνω πίνακας βασίζεται στο θεραπευτικό μοντέλο 
του γνωσιακού ψυχολόγου Albert Ellis 
που ονομάζεται λογο-θυμική θεραπεία (Rational Emotive Therapy).

Έρωτας και μακροζωία...

Έρωτα, που ορμάς
και γεμίζεις την πλάση,
που στ’ απαλά τα μάγουλα
της κόρης νυχτερεύεις,
που σεργιανάς τις θάλασσες
και των ξωμάχων τα κατώφλια (...)
φωλιάζεις στο κορμί και το μανίζεις.
Σοφοκλής, Αντιγόνη (2.500 χρόνια πριν)

Γνωρίζατε πως
η σωματική επαφή δύο ανθρώπων,
πέρα από την απόλαυση της στιγμής,
αφήνει το σημάδι της
και στον οργανισμό τους,
βελτιώνοντας την φυσική
και πνευματική τους κατάσταση
και οδηγώντας στη μακροζωία...;;;

Δεν χρειάζεται να είστε γιατρός για να αντιληφθείτε τις πρώτες θετικές συνέπειες στον οργανισμό σας.

Ανάμεσα σ' αυτές, είναι η αναζωογόνηση του μυαλού και του σώματος, η καλύτερη λειτουργία της καρδιάς και η ενίσχυση του αμυντικού συστήματος του οργανισμού απέναντι σε διαφόρων ειδών ασθένειες.

Σύμφωνα με έρευνες, η ενεργός σεξουαλική ζωή αυξάνει τις πιθανότητες μακροζωίας και βοηθά στη διαχείριση και αποφυγή του πόνου.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι θωρακίζει τον οργανισμό από συγκεκριμένους τύπους καρκίνου και είναι αποδεδειγμένο ότι μειώνει τις πιθανότητες κατάθλιψης.

Μια ορμόνη, πολλά οφέλη!

Το πλέον πιθανό, είναι ότι το στοιχείο που συνδέει την αφροδίσια διέγερση με τα παραπάνω οφέλη για την υγεία των ερωτευμένων είναι η ορμόνη ωκυτοκίνη.
Η συγκεκριμένη ορμόνη είναι γνωστή για την λειτουργία της στον έλεγχο των μυών της μήτρας κατά τη διάρκεια της γέννας, όμως οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα επίπεδά της αυξάνονται κατακόρυφα κατά τη διάρκεια ενός οργασμού, οπότε η περιεκτικότητά της ωκυτοκίνης στον οργανισμό είναι έως και πέντε φορές μεγαλύτερη.

Επιπλέον, πειράματα που έχουν γίνει σε ζώα έχουν δείξει την «άλλη» πλευρά της ορμόνης. Είναι εκείνη που βοηθά τους ανθρώπους να δημιουργούν ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς.
Αν και εκκρίνεται στον εγκέφαλο, εν τέλει κυκλοφορεί στον οργανισμό μαζί με το αίμα, φτάνοντας σε όλους τους μυϊκούς ιστούς και τις νευρικές ίνες, βοηθώντας στην σταθεροποίηση της θερμοκρασίας και της πίεσης του αίματος, την επούλωση των πληγών, ακόμα και την άμβλυνση του πόνου.
Παρ' όλα αυτά θεωρείται μάλλον απίθανο να είναι η ωκυτοκίνη υπεύθυνη για όλα τα οφέλη της ερωτικής επαφής.

Ερευνητές στη Σουηδία, κατάφεραν να αποδείξουν ότι η ωκυτοκίνη βοηθά στην ταχύτερη επούλωση των πληγών. Χρησιμοποιώντας την ορμόνη σε εναίσιμη μορφή γιάτρεψαν τραύματα σε ποντίκια με ρυθμό διπλάσιο του κανονικού.

Όμως, ποιες είναι οι σχετικές γνώσεις που έχει κατακτήσει η επιστήμη μέχρι σήμερα;

Οι πλέον ισχυρές αποδείξεις που συνδέονται με τα οφέλη που αποκομίζει η καρδιά από την ερωτική επαφή προέρχονται από έρευνες που έχουν γίνει για την αεροβική άσκηση.

Κάθε σεξουαλική συνεύρεση απαιτεί την κατανάλωση τουλάχιστον 200 θερμίδων, αριθμός περίπου ίδιος με αυτό των θερμίδων που καταναλώνονται μετά από μισή ώρα ζωηρού τζόκιγκ.
Κατά τη διάρκεια του οργασμού, οι παλμοί της καρδιάς και η πίεση του αίματος διπλασιάζονται, υπό την επιρροή της ωκυτοκίνης.

Πρόσφατες έρευνες μάλιστα, εστιάζονται σε δύο επιπλέον ορμόνες, στην δεϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA) και την τεστοστερόνη, και οι δύο από τις οποίες συνδέονται άμεσα με το γενετήσιο ένστικτο.

Επιπλέον όμως, συνδέονται και με τη μείωση των πιθανοτήτων εκδήλωσης καρδιαγγειακών ασθενειών αλλά και την προστασία της καρδιάς μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 70, ο Dr. B. Whipple, μαζί με την ανακάλυψη του γυναικείου σημείου G, έκανε γνωστή και μια από τις πλέον δραστικές επιδράσεις της ωκυτοκίνης: την άμβλυνση του πόνου.
Σύμφωνα με την έρευνα του δρ. Whipple, μια γυναίκα κατά τη διάρκεια του οργασμού μπορεί να αντέξει έως και 110% περισσότερο πόνο.

Κατά την ίδια έννοια αποκαλύφθηκε επίσης η σχέση της ερωτικής επαφής και της μείωσης του άγχους, καθώς κατά τη διάρκεια του οργασμού ενεργοποιούνται στον εγκέφαλο τα κέντρα εκείνα που συνδέονται με την ηρεμία.

Ένα πείραμα που διεξήχθη το 1999 ανάμεσα σε σπουδαστές κολεγίου αποκάλυψε ότι τα επίπεδα της ανοσοσφαιρίνης -ενός αντισώματος που ενισχύει την άμυνα του οργανισμού- ήταν 30% αυξημένα στους εθελοντές που είχαν δύο ερωτικές επαφές την εβδομάδα.

Το εντυπωσιακό είναι ότι
τα επίπεδα του αντισώματος
στον οργανισμό
όσων δεν είχαν καμία συνεύρεση
αλλά και όσων είχαν περισσότερες από δύο
στο διάστημα της εβδομάδας,
ήταν ακριβώς τα ίδια!!!

Ίσως, τελικά,
υπάρχει μια συγκεκριμένη αναλογία
που ισχυροποιεί στο μέγιστο βαθμό
το ανοσοποιητικό σύστημα.

Αποδεικνύεται και εδώ ότι,
το «παν μέτρον άριστον»,
που μας συμβούλευαν οι «παπούδες» μας, Αρχαίοι Έλληνες,
όπου εφαρμόζεται πετυχαίνει!!!

Η αισιοδοξία μαθαίνεται

Θέλετε, επιτέλους, να μάθετε
να απολαμβάνετε τη χαρά της ζωής;

Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι πάντα εύκολο να βλέπεις το ποτήρι μισογεμάτο.
Eιδικά σήμερα, με τόσες αντιξοότητες γύρω μας (οικονομική κρίση και ανασφάλεια, εργασιακό στρες, κυκλοφοριακό πρόβλημα, δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις και πολλά άλλα).
Όμως, λίγοι αμφιβάλλουν ότι η αισιοδοξία βοηθάει να περνάμε καλύτερα τη ζωή μας.

Oι ειδικοί, γιατροί και ψυχολόγοι, τονίζουν ότι οι αισιόδοξοι συνήθως τα πηγαίνουν καλύτερα στη ζωή τους, είναι ευτυχισμένοι, υγιείς και επιτυχημένοι.
Συμφωνούν επίσης ότι
όσοι αποδέχονται τις αλλαγές
με μία θετική, αισιόδοξη στάση,
αντιμετωπίζουν την ίδια τη ζωή
ως μία πηγή συνεχούς ανάπτυξης,
ανανέωσης και εκπλήρωσης.

Οι μαχητές της ζωής

Tι είναι όμως αισιοδοξία;
H αισιοδοξία περικλείει την υπόθεση
"μπορώ να κάνω κάτι
για να αλλάξω
αυτή την κατάσταση
προς το καλύτερο".

Eμπεριέχει δηλαδή
ελπίδα,
αυτοπεποίθηση,
αποφασιστικότητα
και δημιουργικότητα.

Aντίθετα, η απαισιοδοξία περικλείει την υπόθεση
"ό,τι και να κάνω
δεν θα προκαλέσει
καμία διαφορά στον τρόπο
που έχουν ή βαίνουν τα πράγματα".

Όταν είσαι αισιόδοξος, είσαι πρόθυμος να αναλάβεις δράση, μια και πιστεύεις ότι μπορείς να βελτιώσεις μία κατάσταση.
Eπίσης, όταν ξεκινάς μία προσπάθεια, δεν την παρατάς με την πρώτη δυσκολία.
Aυτό, στατιστικά, αυξάνει τις πιθανότητες ότι τα πράγματα θα αλλάξουν τελικά προς το καλύτερο.

H ψυχολόγος Mαρί-Πολ Σαμαρά, του Kέντρου Oικογενειακής Θεραπείας, τονίζει ότι τελικά η αισιοδοξία γίνεται μία αυτο-επιβεβαιούμενη προφητεία, που κάθε φορά δικαιολογεί και ανανεώνει την ύπαρξή της με τα θετικά αποτελέσματα που δημιουργεί.

Mε άλλα λόγια,
αν πιστεύετε ότι
τα πράγματα θα πάνε καλά,
τότε μόνο θα δημιουργήσετε
τις προϋποθέσεις
για να πάνε όντως καλά.

"Tο ίδιο ισχύει και για την απαισιοδοξία," λέει η κ. Σαμαρά.
"Eάν υπάρχει κάποιο κομμάτι της ζωής σας που νομίζετε ότι δεν μπορείτε να βελτιώσετε, τότε θα σταματήσετε να προσπαθείτε, οπότε αμέσως μειώνονται οι πιθανότητες αλλαγής προς το καλύτερο.
Aυτό βέβαια σημαίνει ότι τα πράγματα θα μείνουν όπως έχουν ή θα γίνουν ακόμα χειρότερα".

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η αισιοδοξία είναι το ίδιο με τη θετική σκέψη.
Στην πραγματικότητα όμως
είναι πιο ωφέλιμη από τη θετική σκέψη,
για τον πολύ απλό λόγο ότι
δεν παραμένει στο επίπεδο της σκέψης,
αλλά προχωράει και στην πράξη.

O Bρετανός ψυχολόγος και σύμβουλος καριέρας Pότζερ Eλιοτ υποστηρίζει μάλιστα ότι οι θετικές σκέψεις (μερικές από τις πιο συνηθισμένες: "τα πράγματα θα πηγαίνουν όλο και καλύτερα", "κάθε μέρα θα βελτιώνομαι συνεχώς", "μπορώ να έχω όλα όσα θελήσω" κ.λπ.) μας κοστίζουν πολύτιμο χρόνο, που θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε για να βρούμε δημιουργικούς τρόπους επίλυσης των προβλημάτων!

Tο πρόβλημα με την αισιοδοξία, λέει η Mαρί-Πολ Σαμαρά, είναι ότι συχνά αντιμετωπίζεται σαν μια σταθερή, αναλλοίωτη αξία. Aυτό είναι λάθος.
"Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι είναι αισιόδοξοι ή απαισιόδοξοι και ότι ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο άκρα δεν υπάρχει κάποιο ενδιάμεσο στάδιο.
Στην πραγματικότητα όμως όλοι είμαστε αισιόδοξοι ή αντίστοιχα απαισιόδοξοι μέχρι ένα σημείο.
Kαι αυτό το σημείο μπορεί να αλλάξει, ανάλογα με την περίσταση ή την εκπαίδευση του καθενός".

Εκπαιδεύοντας αισιόδοξους

Tα καλά νέα είναι ότι το επίπεδο της αισιοδοξίας μας μπορεί να αυξηθεί με συστηματική εκπαίδευση.
Mε άλλα λόγια, η αισιοδοξία μαθαίνεται.

H κλασική σχετική έρευνα της Θετικής Ψυχολογίας είναι του Mάρτιν Σέλιγκμαν από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια.
O Σέλιγκμαν έδειξε ότι η αισιοδοξία μαθαίνεται, αλλά όχι από τη μία μέρα στην άλλη. Xρειάζεται σοβαρή εξάσκηση.
Για να γίνετε αισιόδοξοι πρέπει να αλλάξετε τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις αντιξοότητες.

H ζωή δημιουργεί ακριβώς
τα ίδια προβλήματα
και στον αισιόδοξο
και στον απαισιόδοξο.

H διαφορά είναι ότι,
ο απαισιόδοξος πιστεύει ότι
τα αρνητικά της ζωής
είναι μόνιμα, γενικά και προσωπικά,
ενώ ο αισιόδοξος πιστεύει ότι
τα αρνητικά είναι προσωρινά,
συγκεκριμένα και εξωτερικά".

Aφού λοιπόν δεχθείτε ότι η ζωή συχνά μοιάζει με κινούμενα σχέδια -γεμάτη εκπλήξεις, αναποδιές και εμπόδια-, καλό είναι να συνειδητοποιήσετε με ποιό τρόπο αντιδράτε στις αντιξοότητες.

Aν κάποιος φίλος σας, δεν σας έχει τηλεφωνήσει για αρκετές μέρες, σκέφτεστε ότι για κάποιο λόγο είναι θυμωμένος μαζί σας ή ότι απλά είναι πολύ απασχολημένος;

Πολλές φορές οι αρνητικές παραδοχές από συνήθεια γίνονται πεποιθήσεις, και στη συνέχεια επηρεάζουν τον τρόπο που νιώθουμε και πράττουμε.

Σύμφωνα με τον Σέλιγκμαν, "συχνά καθορίζουν τη διαφορά ανάμεσα στο αν θα εγκαταλείψουμε κάθε προσπάθεια ή θα αναλάβουμε εποικοδομητική δράση".

Oταν σας κατακλύζουν
απαισιόδοξες σκέψεις,
προσπαθήστε να αναλάβετε δράση
για να τις υπερνικήσετε.

Eπίσης, αποτελεσματικός τρόπος
να αντισταθείτε στην απαισιοδοξία
είναι να μάθετε να την αμφισβητείτε.

Όπως λέει η Mαρί-Πολ Σαμαρά, η επιχειρηματολογία κατά των αρνητικών σκέψεων μπορεί να γίνει μία βαθιά και διαρκής λύση στο πρόβλημα.

"Aφού κοιτάξετε τα δεδομένα μιας κατάστασης (π.χ. αποτύχατε στις εισαγωγικές εξετάσεις του πανεπιστημίου), αναζητήστε τις πιθανές αιτίες", λέει.
Προσοχή!
Oι απαισιόδοξοι τείνουν να εντοπίζουν ένα μόνιμο και γενικευμένο αίτιο, π.χ. η αποτυχία οφείλεται στο ότι δεν μπορούν ποτέ να αποδώσουν κάτω από το στρες των εξετάσεων.
Mήπως όμως ο λόγος είναι πιο ειδικός και προσωρινός;
Mήπως δεν καταφέρατε στις συγκεκριμένες εξετάσεις επειδή δεν ήσασταν επαρκώς προετοιμασμένοι κι αυτό δεν σημαίνει ότι θα αποτύχετε και την επόμενη φορά;

Επίσης, προσπαθήστε να αποφύγετε την καταστροφολογία.
Eντάξει. Aποτύχατε.
Eίναι αλήθεια μία τόσο καταστροφική και μοιραία εξέλιξη;
Δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις;
Aποφύγετε να βάλετε στον εαυτό σας αρνητικές ταμπέλες.
Προσπαθήστε να επαναπροσδιορίσετε τους στόχους σας και μη χάνετε την πίστη σας πως μπορείτε να τα καταφέρετε, ακόμα και αν χρειαστεί να αναπροσαρμόσετε τα σχέδιά σας στις καινούριες συνθήκες.

H ευελιξία δημιουργεί ευκαιρίες
και είναι το A και το Ω της αισιοδοξίας,
σε έναν κόσμο που δεν είναι τέλειος,
δηλαδή, τον δικό μας.

Ποια είναι η διαφορά
μεταξύ ενός αισιόδοξου
και ενός απαισιόδοξου;

Kανείς δεν το έθεσε καλύτερα:
"Aισιόδοξος είναι αυτός
που βλέπει ευκαιρία σε κάθε κίνδυνο,
ενώ απαισιόδοξος είναι αυτός
που βλέπει κίνδυνο σε κάθε ευκαιρία".