Ervand Abrahamian

Η 1η Μαΐου 1979 ήταν μια μεγάλη δημόσια γιορτή στο Ιράν. Κύματα χαρούμενων διαδηλωτών ξεχύθηκαν στους δρόμους γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα των Εργατών καθώς και «την αληθινή άνοιξη της ελευθερίας μετά από 2.500 χρόνια μοναρχίας». Από τότε η Ισλαμική Δημοκρατία συνεχίζει να γιορτάζει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την Πρωτομαγιά. Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο παράδοξο. Η Πρωτομαγιά είναι μια «επινοημένη παράδοση» του σοσιαλιστικού κινήματος του 19ου αιώνα στη Δύση. Φέρνει στο νου εικόνες από την τραγωδία του Χέιμαρκετ· τους μάρτυρες του Σικάγου στην αγχόνη να επιβεβαιώνουν την πίστη τους στον σοσιαλισμό, τον αναρχισμό και τον αθεϊσμό· βαριά μηχανήματα, προλεταριακά καπέλα και καμινάδες· καθώς και τη Δεύτερη Διεθνή του Μαρξ, για να μην αναφέρουμε την Τρίτη Διεθνή του Λένιν. Επίσης, φέρνει στο νου την βιομηχανοποίηση, τον μαχητικό συνδικαλισμό και τον σοσιαλιστικό διεθνισμό που καταρρίπτει κάθε μορφή στενοκεφαλιάς, ειδικά όσον αφορά τη θρησκεία, την εθνικότητα και το φύλο. Η Ισλαμική Δημοκρατία, από την άλλη πλευρά, θεωρεί τον εαυτό της ως την αυθεντική ενσάρκωση του αγνού Ισλάμ· έχει υψηλή συνείδηση της πολιτικής δύναμης των τελετουργιών, των εικόνων, των συμβόλων και της γλώσσας· και ισχυρίζεται ότι απορρίπτει όλες τις δυτικές έννοιες, ειδικά αυτές του ανθρωπισμού, του σοσιαλισμού, του φεμινισμού και, της πιο ύπουλης από όλες, του μαρξισμού.

Πλοία του στόλου αναχαιτίστηκαν παράνομα στην ελληνική ζώνη SAR με το ελληνικό λιμενικό να «κοιτάει από μακριά». Δεν θα μείνουμε σιωπηλοί. Όλοι και όλες στους δρόμους. Δεν σταματάμε να πλέουμε. Θα πραγματοποιηθεί κινητοποίηση στο Υπουργείο εξωτερικών Πέμπτη 30/4 στις 18.00 στην Αθήνα! Σας καλούμε σε κάθε πόλη , σε κάθε γωνιά της Ελλάδας να βγούμε στους δρόμους για να υψώσουμε την φωνή μας ενάντια στην ελληνική συνενοχή αλλά και για να εγγυηθούμε ότι ο στόλος θα συνεχίσει την πορεία του προς τη Γάζα! Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Ervand Abrahamian

Ένα κρύο πρωινό του χειμώνα του 1971, δεκατρείς νεαροί Ιρανοί οπλισμένοι με τουφέκια, πολυβόλα και χειροβομβίδες επιτέθηκαν στο φυλάκιο της χωροφυλακής στο χωριό Σιακάλ, στην άκρη των δασών της Κασπίας. Σκοτώνοντας τρεις χωροφύλακες, προσπάθησαν να απελευθερώσουν δύο συντρόφους τους που είχαν συλληφθεί λίγες μέρες νωρίτερα και, αφού δεν βρήκαν τους κρατούμενους στο φυλάκιο της χωροφυλακής, διέφυγαν στα απόκρημνα βουνά του Γκιλάν. Χωρίς να το γνωρίζουν ούτε οι συμμετέχοντες ούτε ο έξω κόσμος, αυτό το περίφημο «περιστατικό του Σιακάλ» πυροδότησε οκτώ χρόνια έντονης ανταρτικής δραστηριότητας και ενέπνευσε πολλούς άλλους ριζοσπάστες, τόσο ισλαμιστές όσο και μαρξιστές, να πάρουν τα όπλα εναντίον του καθεστώτος Παχλαβί.

Από τις εκδόσεις Τόπος κυκλοφόρησε το 2025 το βιβλίο του Γκέοργκ Λούκατς, «Για την Οντολογία του Κοινωνικού Είναι. Ι. Marx. ΙΙ. Εργασία». Περιλαμβάνει δυο κεντρικά κεφάλαια από το μεγάλο καταληκτικό έργο του Λούκατς, αφιερωμένα στον Μαρξ και την Εργασία, καθώς και ένα εκτενές εισαγωγικό δοκίμιο του Νικόλας Τερτουλιάν. Με αυτή την αφορμή ο Κώστας Καλλωνιάτης πήρε την ακόλουθη συνέντευξη από το μεταφραστή του έργου Χρήστο Υφαντή, ο οποίος προλογίζει και την έκδοση.

Rezgar Akrawi

Στις 30 Μαρτίου 2026, η ισραηλινή Κνεσέτ ψήφισε νόμο που επιβάλλει τη θανατική ποινή με απαγχονισμό σε Παλαιστινίους που καταδικάζονται από στρατιωτικά δικαστήρια σε υποθέσεις που αφορούν θανατηφόρες επιθέσεις, με την εκτέλεση να πραγματοποιείται εντός ενενήντα ημερών από την έκδοση της ποινής. Δεν πρόκειται για ποινικό νόμο. Πρόκειται για ένα νομοθετημένο μέσο εθνοκάθαρσης, που λειτουργεί στο πλαίσιο ενός αποδεδειγμένου συστήματος απαρτχάιντ, προστατευόμενο από μια άνευ προηγουμένου πολιτική κάλυψη εκ μέρους των ΗΠΑ. Για να κατανοήσουμε τι έχει συμβεί, δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε μόνο από τον νόμο. Πρέπει να ξεκινήσουμε από την ολόκληρη δομή που τον δημιούργησε.

Dan La Botz

Η κουβανική κυβέρνηση που εγκαθιδρύθηκε με την Επανάσταση του 1959 και είναι κομμουνιστική από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 φαίνεται να είναι καταδικασμένη να εξαφανιστεί μέσα σε λίγους μήνες και είναι βέβαιο ότι θα ανατραπεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μέχρι το τέλος του έτους. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε πρόσφατα: «Πιστεύω ότι θα έχω την τιμή να καταλάβω την Κούβα. Αυτή είναι μεγάλη τιμή. Να καταλάβω την Κούβα με κάποιο τρόπο. Εννοώ, είτε να την απελευθερώσω, είτε να την καταλάβω. Νομίζω ότι μπορώ να κάνω ό,τι θέλω με αυτήν, αν θέλετε να μάθετε την αλήθεια». Προς το παρόν, αυτό φαίνεται να ισχύει. Η κουβανική οικονομία έχει καταρρεύσει και κανένας από τους πρώην συμμάχους της δεν έχει έρθει σε βοήθεια της χώρας. Η κυβέρνηση έχει χάσει τη λαϊκή υποστήριξη. Όπως έχουμε δει στη Βενεζουέλα και το Ιράν, ο Τραμπ είναι έτοιμος να χρησιμοποιήσει στρατιωτική δύναμη για να επιτύχει τους στόχους του. Δεν φαίνεται να υπάρχει προς το παρόν τίποτα που να εμποδίζει τον Τραμπ να βάλει τέλος στην κουβανική κομμουνιστική διακυβέρνηση.

Οι Ουκρανοί εθελοντές της αποστολής Global Sumud Flotilla στη Γάζα δηλώνουν ότι η συμμετοχή τους αποτελεί έκκληση για ανθρωπιστική πρόσβαση, διεθνή λογοδοσία και αλληλεγγύη ενάντια στην κατοχή. Οι δύο εκπρόσωποι του ουκρανικού κινήματος για τα ανθρώπινα δικαιώματα ανακοίνωσαν τη συμμετοχή τους στη διεθνή αποστολή πολιτών στη Γάζα, ενώνοντας τις δυνάμεις τους με εθελοντές από όλο τον κόσμο σε μια προσπάθεια να παραδώσουν ανθρωπιστική βοήθεια και να αμφισβητήσουν τον ισραηλινό ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας.

Andryi Movtxan

Συνέντευξη του Andryi Movtxan, Ουκρανού ακτιβιστή που συμμετέχει στο στόλο για τη Γάζα.

Και οι δύο λαοί υποφέρουν από κατοχή, προσάρτηση και αποικιοκρατία στα κατεχόμενα εδάφη. Τόσο στη Δυτική Όχθη όσο και στην Ουκρανία, όπου υπάρχουν έποικοι που μετακινούνται από τη Ρωσία για να αλλοιώσουν την εθνοτική σύνθεση αυτών των εδαφών. Υπάρχουν πολλές ομοιότητες και αυτό θα έπρεπε να είναι προφανές για τον λαό μας, έστω και αν δεν είναι πάντα έτσι… Αλλά για μένα πρέπει να είναι σαφές ποιος είναι ο καταπιεστής και ποιος ο καταπιεζόμενος, και όλοι όσοι θέλουν δικαιοσύνη πρέπει να στέκονται στο πλευρό του καταπιεζόμενου.

Siyavash Shahabi

Έγραψα αυτό το άρθρο επειδή παρατήρησα ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο στα δυτικά και περσόφωνα μέσα ενημέρωσης: αντί να παρουσιάζουν το Κουρδιστάν ως μια πραγματική κοινωνία, η κάλυψη δημιουργεί μια πολιτική εικόνα που παραμορφώνει την πολυπλοκότητά του. Το βασικό μου επιχείρημα είναι ότι αυτή η παραποίηση εμποδίζει την πραγματική κατανόηση του Κουρδιστάν ως μιας ζωντανής, εξελισσόμενης κοινωνίας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το Κουρδιστάν δεν εμφανίζεται ως μια ζωντανή κοινωνία με πόλεις, κοινωνικές τάξεις, θεσμούς, γενιές, εντάσεις και αντιφάσεις. Αντίθετα, εμφανίζεται ως κάτι που καταναλώνεται εύκολα: βουνά, όπλα, σημαίες, μια χούφτα στρατιωτικές οργανώσεις και ένας αφηρημένος ορίζοντας που υποτίθεται ότι είτε θα απελευθερώσει ολόκληρο το Ιράν, είτε θα το διαλύσει, είτε θα το συνδέσει με ένα από τα υπάρχοντα γεωπολιτικά σχέδια της περιοχής.

Mazdoor Inquilab

Μόλις πριν από λίγους μήνες, οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι της Indian Oil Company είχαν ξεκινήσει μια άγρια απεργία. Διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες εργασίας των συμβασιούχων εργαζομένων. Η εξέγερση αυτή ενέπνευσε τους εργαζόμενους στη βιομηχανία πετροχημικών στο Σουράτ, όπου επικρατούσαν οι ίδιες συνθήκες. Τώρα, η φωτιά εξαπλώνεται από το Πανιπάτ της Χαριάνα στους δρόμους της Νόιντα, στο Ουτάρ Πραντές. Η Νόιντα είναι η λεγόμενη πόλη της χιλιετίας της Ινδίας, ένα πρότυπο της νεοφιλελεύθερης ανάπτυξης. Οι μαχητικές διαμαρτυρίες των εργαζομένων έχουν καταρρίψει αυτή την ψευδαίσθηση της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής ανάπτυξης.