Όσιος και Ομολογητής Νικήτας Μηδικίου

+++

+++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ

++

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΣ, ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ

 

 

Μνήμη: 17η Μαρτίου

 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙΑ 

ΘΕΟΣΤΗΡΙΚΤΟΣ ὁ Ὅσιος καὶ Ὁμολογητὴς Πατὴρ ἡμῶν ἐγεννήθη ἐν Τριγλίᾳ τῆς Μικρᾶς Ἀσίας περὶ τὰς ἀρχὰς τοῦ Η΄ αἰῶνος. Εὐσεβὴς δὲ καὶ φιλομόναχος ἐκ νεότητος ὑπάρχων, εὐθὺς ὡς ἐπεράτωσε τὰ ἐγκύκλια μαθήματα ἀπελθὼν εἰς τὴν ἐκεῖσε Μονὴν τῆς Πελεκητῆς ἐκάρη εἰς αὐτὴν Μοναχός, ἐκτιμηθεὶς δὲ διὰ τὰς ἀρετάς του ἐγένετο βραδύτερον καὶ Ἡγούμενος ταύτης.

Ὅτε δὲ ἐξέσπασεν ἐπὶ Κωνσταντίνου Ε΄ τοῦ Κοπρωνύμου (741-775) φοβερὸς κατὰ τῶν σεπτῶν καὶ ἁγίων Εἰκόνων διωγμὸς ἐπρόσταξεν ὁ αὐτοκράτωρ τὸν ἡγεμόνα τῆς Ἀσίας Μιχαὴλ τὸν Λαχανοδράκοντα, τὸν διὰ τὴν ὠμότητά του ἀποκληθέντα Μηχανοδράκοντα, ὅπως διὰ παντὸς τρόπου τιμωρήσῃ σκληρῶς τοὺς προσκυνοῦντας τὰς ἁγίας Εἰκόνας. Ἐλθὼν δὲ ἐκεῖνος εἰς τὴν Μονὴν τῆς Πελεκητῆς κατ’ αὐτὴν τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Πέμπτην καὶ καθ’ ἣν ὥραν ἐτελεῖτο ἡ θεία Λειτουργία ἀνέτρεψεν ὁ ἐναγὴς τὴν Ἱερὰν Μυσταγωγίαν καὶ τοὺς μὲν ἐκλεκτοτέρους τῶν Μοναχῶν, τριάκοντα καὶ ὀκτὼ τὸν ἀριθμόν, ἀφοῦ διαφόρως ἐβασάνισεν ἐνέκλεισεν εἰς παλαιόν τι λουτρὸν καὶ κτίσας τὴν θύραν ἀφῆκεν αὐτοὺς ἐκεῖ καὶ ἀπέθανον ἀπὸ τὴν πεῖναν, τοὺς δὲ λοιποὺς ἄλλους μὲν ἔδειρε καὶ ἐβασάνισε, κόπτων αὐτῶν τὴν ρῖνα, χρίων μὲ πίσσαν τὰ γένεια καὶ διαφόρους ἄλλας ἐνεργῶν κατ’ αὐτῶν τιμωρίας, τὴν δὲ Μονὴν καὶ τὰς Ἐκκλησίας παντελῶς κατέκαυσε. Τὸν δὲ μακάριον Θεοστήρικτον, ἀφοῦ σκληρῶς καὶ αὐτὸν ἐβασάνισε κόψας καὶ αὐτοῦ τὴν ρῖνα καὶ χρίσας τὰ γένεια μὲ πίσσαν καὶ νάφθαν, τὸν ἔδεσε καὶ τὸν ὡδήγησεν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ὅπου καὶ τὸν ἐνέκλεισεν εἰς τὰς φυλακὰς τοῦ Πραιτωρίου μετὰ καὶ τῶν ἄλλων τριακοσίων τεσσαράκοντα δύο (342) Πατέρων, οἵτινες καὶ αὐτοὶ δὲν ἐδέχοντο νὰ συμφωνήσουν εἰς τὴν ἄθεσμον ἐντολὴν τοῦ αὐτοκράτορος.

Μετὰ ταῦτα ἐξελθὼν ὁ Ἅγιος τῆς φυλακῆς, ἀρκετὰ γέρων πλέον, ἐπέστρεψεν εἰς τὴν καταστραφεῖσαν Μονὴν τῆς Πελεκητῆς, ὅπου συνηντήθη καὶ μετὰ τοῦ Ὁσίου καὶ Ὁμολογητοῦ Νικήτα, Ἡγουμένου τῆς πλησίον ἐκεῖ κειμένης Μονῆς τοῦ Μηδικίου [4], ὅστις ὑπῆρξε διδάσκαλος αὐτοῦ καὶ τοῦ ὁποίου ἔγραψε μετὰ ταῦτα καὶ τὸν Βίον [5]. Συνέθεσε δὲ ὁ Ὅσιος Θεοστήρικτος, καὶ «Κανόνα Παρακλητικὸν εἰς τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, ψαλλόμενον ἐν πάσῃ θλίψει τῆς ψυχῆς καὶ περιστάσει». Ζήσας δὲ ὁ μακάριος εἰς γῆρας βαθὺ πρὸς Κύριον ἐξεδήμησεν.

*  *  *

ΠΑΥΛΟΣ ὁ Ὅσιος καὶ Ὁμολογητὴς Πατὴρ ἡμῶν ἦτο ἀπὸ τὴν Κρήτην εἰς τὴν ὁποίαν ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ δυσσεβοῦς καὶ εἰκονομάχου βασιλέως Κωνσταντίνου Ε’ τοῦ Κοπρωνύμου (741-775). Ὅτε δὲ ὁ ἐναγὴς οὗτος ἐξαπέλυσε τὸν κατὰ τῶν σεπτῶν καὶ ἁγίων Εἰκόνων διωγμόν, συλληφθεὶς ὁ μακάριος Παῦλος ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ τῆς Κρήτης Θεοφάνους τοῦ Λαρδατύρη προσήχθη πρὸς ἐξέτασιν καὶ ἐβιάζετο νὰ καταπατήσῃ τὴν ἁγίαν Εἰκόνα τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Δεικνύων δὲ ὁ μιαρὸς ἐκεῖνος στρατηγὸς τὴν ἁγίαν Εἰκόνα καὶ βασανιστήριον τι ὄργανον, καταπέλτην καλούμενον, λέγει πρὸς τὸν Ἅγιον· «Ἓν ἀπὸ τὰ δύο ταῦτα ποίησον, ἢ τὴν Εἰκόνα νὰ πατήσῃς διὰ νὰ ζήσῃς, ἢ θὰ σὲ βάλω εἰς ταύτην τὴν βάσανον». Ἐνδυναμωθεὶς τότε ὑπὸ τῆς Χάριτος τοῖ Παναγίου Πνεύματος ὁ μακάριος Παῦλος ἀπεκρίθη· «Μὴ γένοιτο, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, νὰ πατήσω τὴν Εἰκόνα Σου», ὁμοῦ δὲ μὲ τὸν λόγον γονυπετήσας εἰς τὴν γῆν ἔκυψε καὶ ἠσπάσθη τὴν ἁγίαν Εἰκόνα.

Τούτου ἕνεκα ἐδέθη κατὰ διαταγὴν τοῦ στρατηγοῦ ὁ Ἅγιος εἰς τὸν καταπέλτην μὲ δύο σανίδας δυνατάς, εἶτα τοῦ ἐπέρασαν σίδηρα εἰς ὅλον τὸ σῶμα καὶ κατόπιν, κρεμάσαντες αὐτὸν κατωκέφαλα, ἔθεσαν πῦρ καὶ τὸν κατέκαυσαν. Οὕτως ἀπέλαβεν ὁ μακάριος τοῦ Μαρτυρίου τὸν στέφανον.

 

 

++

Ο ΑΓΙΟΣ, ΠΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑ 7η ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟ (Ταράσιος)

+++

Ο ΑΓΙΟΣ ΤΑΡΑΣΙΟΣ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

 Μνήμη: 25η Φεβρουαρίου


...Ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς αἱρετικοὺς ἔδειξε θερμῶς καὶ μετὰ θάνατο
τὸν θεῖον ζῆλον, τὸν ὁποῖον εἶχε κατ' αὐτῶν, διότι,
ὅταν ἐβασίλευεν ὁ Λέων Ε΄ ὁ Ἀρμένιος,
ὅστις ἐπροστάτευε τὴν αἵρεσιν τῶν Εἰκονομάχων,
εἶδεν εἰς ὅραμα, καθὼς αὐτὸς τὸ ἐφανέρωσε
μὲ τὸ στόμα του ἔτι ζῶν, ὅτι παρουσιάσθη εἰς αὐτὸν
ὁ μέγας Ταράσιος μὲ ὀργὴν αὐστηρὰν καὶ ἐπρόσταξε
κάποιον Μιχαὴλ τὸ ὄνομα νὰ τὸν φονεύση μὲ τὸ ξίφος
καὶ ὅτι ὁ Μιχαὴλ ὑπακούσας εἰς τὴν προσταγήν του
ἐφόνευσεν οὕτω τὸν Λέοντα· καὶ οὕτως ἔγινεν.
Διότι κατὰ τὴν ἑορτὴν τῶν Γενεθλίων τοῦ Χριστοῦ
ἐφονεύθη ὁ Λέων ὁ Ἀρμένιος ἀπό τὸν Μιχαὴλ τὸν Τραυλὸν
μέσα εἰς τὴν Μεγάλην Ἐκκλησίαν,
καθὼς τοῦ τὸ προεῖπεν ὁ μακάριος Ταράσιος.
Οὗ ταῖς ἁγίαις πεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός,
διαφύλαξον τὴν Ἐκκλησίαν Σου ἀνεπηρέαστον
ἐκ πάσης αἱρέσεως, ἵνα δοξάζῃ Σου τὸ Πανάγιον ὄνομα
σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἀγίῳ Πνεύματι,
εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν!

* * *


Ὁ κατὰ πλάτος Βίος τοῦ Μεγάλου Ἁγίο

 

++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΤΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΑΣ, ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΩΣΑΣΗΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΝ (VIDEO)

--

ΤΡΟΠΑΡΙΑ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΗΝ ΑΥΓΟΥΣΤΑ
ΤΗΝ ΣΤΕΡΕΩΣΑΣΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ, ΤΟΝ ΑΓΙΟ, ΠΟΥ "ΕΒΑΖΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΕΠΑΝΩ ΑΠ' ΟΛΑ" (ΘΕΟΔΩΡΟ ΣΤΟΥΔΙΤΗ)

+++


ΤΑΠΕΙΝΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ
ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΠΑΤΕΡΑ ΗΜΩΝ
ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ
 ΘΕΟΔΩΡΟ ΤΟΝ ΣΤΟΥΔΙΤΗ

 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

1. Ὁ Ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν Θεόδωρος ὁ Στουδίτης (Εἰκόνα, Τροπάρια, Βίος)

 

2.Ἕνας Ἅγιος, ποὺ ἔβαζε τὸν Χριστὸ ἐπάνω ἀπ' ὅλα

  3. Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου καὶ Τροπάρια

4.  Κατήχησις τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου
περὶ ἐγκρατείας
καὶ περὶ τῆς Ὁμολογίας τῶν Ἁγίων Εἰκόνων

5. Βίος τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου 

 

6. Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου

 

7. ΣΤΟΝ ΥΠΕΡΜΑΧΟ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ 

Μνήμη: 11ῃ Νοεμβρίου
Ἀνακομιδή: 26ῃ Ἰανουαρίου


Τροπάρια ἀπὸ τὸν Ἑσπερινό





+++

Βίος του Οσίου πατρός ημών και ομολογητού Θαδδαίου του Στουδίτου

--

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ

ΘΑΔΔΑΙΟΥ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ


Μνήμη 29η Δεκεμβρίου


Εἰ καὶ γένει βάρβαρος ἦν ὁ Θαδδαῖος,
ἀλλ' ἀσεβεῖς ἤλεγχε σὺν παρρησίᾳ.


ΘΑΔΔΑΙΟΣ ὁ ἐν ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν πρότερον μὲν ἦτο δοῦλος
τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου.
Ὕστερον δὲ ἠλευθερώθη ἀπὸ τῆς δουλείας
καὶ ἔγινε Μοναχὸς ἐν τῇ Μονῇ Στουδίου.

Ἔκτοτε μεταχειριζόμενος πολιτείαν θεάρεστον,
ἠγαπήθη παρ' ὅλων, ἐσχόλαζεν εἰς νηστείας καὶ ἀγρυπνίας πολλάς,
ἦτο ἐγκρατὴν εἰς τὰς ὀμιλίας, εἶχε προσοχὴν εἰς τοὺς θείους λόγους,
μετεχειρίζετο χαμευνίαν, ὑπακοὴν ὑπερβάλλουσαν καὶ ἀκτημοσύνην μεγάλην,
διότι οὐδὲν ἔτερον ὁ τρισμακάριος ἐκέκτητο εἰμὴ μόνον
ἐκεῖνα τὰ ἐνδύματα τὰ ὁποῖα ἐφόρει.

Ἐπειδὴ δὲ τότε κατὰ θείαν παραχώρησιν ἐβασίλευσαν
δυσσεβεῖς καὶ εἰκονομάχοι βασιλεῖς,
ἤτοι Μιχαὴν ὁ Τραυλὸς καὶ ὁ τούτου υἱὸς Θεόφιλος,
ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς Ἐπίσκοποι καὶ Ἡγούμενοι τῶν Μοναστηρίων,
ἄλλοι μὲν ἐφυλακίζοντο, ἄλλοι δὲ ἐξωρίζοντο,
εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν ἦτο καὶ ὁ μέγας ἀγωνιστὴς Θεόδωρος,
ὁ τούτου τοῦ Ὁσίου Θαδδαίου Ἡγούμενος.


Μετέβη δέ ποτε μετὰ τοῦ Ἁγίου Θεοδώρου καὶ ὁ Ὅσιος οὗτος
εἰς τὰ ἀνάκτορα καὶ ὑπὸ θείου ζήλου φλεχθεὶς ἤλεγξε
τὸν δυσσεβὴ βασιλέα ἐνώπιον τῶν ἀρχόντων τῆς Συγκλήτου.
Τότε ὁ βασιλεύς προσέταξε νὰ φέρουν τὴν ἁγίαν Εἰκόνα
τοῦ Σωτῆρος καὶ νὰ τὴν θέσουν κατὰ γῆς, ὁ δὲ Ὅσιος,
ἀφοῦ δεθῆ σφιγκτὰ ὑπὸ ρωμαλέων ἀνδρῶν,
νὰ τεθῇ ἐπὶ τῆς ἁγίας Εἰκόνος
καὶ νὰ κρατῆται ἐπ' αὐτῆς ἐν ἀκινησίᾳ,
εἰς τρόπον ὥστε καὶ χωρὶς τὴν θέλησίν του
νὰ πατῆ ἐπάνω εἰς αὐτήν.

Τούτου γενομένου, εἶπεν ὁ τύραννος πρὸς τὸν Ὅσιον·
«Βλέπε, ὅτι κατεπάτησας τὴν Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ σου·
λοιπὸν συγκατάνευσον εἰς τοὺς λόγους μας».
Τότε ὁ ἐν ἀληθείᾳ πεφωτισμένος τὴν ψυχὴν
ἀπεκρίθη πρὸς αὐτόν· «Ἐγώ, δυσσεβέστατε
καὶ πάσης ἀκαθαρσίας πεπληρωμένε τύραννε,
δὲν ἔπραξα τοῦτο οἰκείᾳ βουλήσει, μὴ γένοιτο!
ἀλλὰ σὺ ἔκαμες τὸ σχέδιον τῆς ἰδικῆς σου πανουργίας καὶ ἀδίκου κρίσεως.
Προσκυνῶ δὲ ἐγὼ τὴν ἁγίαν Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ μου,
καὶ κατασπάζομαι αὐτήν, προτιμῶν νὰ ἀποθάνω δι' αὐτὴν προθύμως».


Οἱ λόγοι οὗτου κατῄσχυναν πολὺ τὸν ἀλιτήριον τύραννον
καὶ μάλιστα διότι ὑβρίσθη ὑφ' ἑνὸς ἀγροίκου
καὶ Σκύθου κατὰ τὸ γένος· ὅθεν προστάσσει
νὰ ριφθῆ ὁ Ὅσιος κατὰ γῆς ἔμπροσθέν του
καὶ νὰ δέρηται ἀσπλάγχνως.
Τόσον δὲ πολὺ ἔδειραν τὸν ἀοίδιμον μὲ χονδρὰς ράβδους,
ὥστε ὅλοι ἐνόμισαν ὅτι ἀπέθανε, διὸ καὶ ἔσυραν αὐτὸν ἔξω.
Ἔπειτα δέσαντες αὐτὸν ἐκ τῶν ποδῶν, τὸν ἔσυραν
ὡς θνησιμαῖον καὶ ἀκάθαρτον δι' ὅλης τῆς ἀγορᾶς
καὶ ἔρριψαν αὐτὸν πλησίον εἰς τὸ τεῖχος τῆς πόλεως·
ἐλθόντες δὲ εἰς πηγήν τινα ἐπλύθησαν, ὡς ἀκάθαρτον ἐγγίσαντες.
Ὁ δὲ μακάριος Θαδδαῖος πάντα τὰ ἀνωτέρω
ἀνδρείως καὶ εὐχαρίστως ὑπομείνας, ἔζησε τρεῖς ἡμέρας
καὶ μετὰ ταῦτα ἀπῆλθε πρὸς Κύριον.




--

Βίος του Οσίου Πατρός ημών και Ομολογητού Θεοδώρου του Γραπτού

--

Μνήμη 27η Δεκεμβρίου

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ 

 

 

--

Ο Άγιος Ευθύμιος Σάρδεων, ο Ομολογητής

--

Μνήμη: 26η Δεκεμβρίου

...Τότε ὁ Ἅγιος καὶ ἔνδοξος τοῦ Χριστοῦ Ὁμολογητὴς Εὐθύμιος, 
ἀναλαβὼν τόλμην γενναίαν καὶ θάρρος ἀκαταπτόητον
 καὶ πλησθεὶς θείου ζήλου, ἤλεγξεν ἀποτόμως τὸν βασιλέα 
καὶ ἀφοῦ τὸν ὀνόμασε δυσσεβῆ καὶ παράνομον,
ἐχθρὸν τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας, ἐβόησε λαμπρᾷ τῇ φωνῇ λέγων:

«Ὅστις δὲν προσκυνεῖ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν
ἐν Εἰκόνι περιγραπτόν, κατὰ τὸ ἀνθρώπινον,
καὶ τὴν πανάχραντον Αὐτοῦ Μητέρα καὶ Δέσποιναν ἡμῶν,
ὡς καὶ τῶν λοιπῶν Ἁγίων τὰ ἐκτυπώματα,
εἴη τῷ αἰωνίῳ ἀναθέματι ὑπόδικος καὶ μακρὰν
τῆς τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ὁμηγύρεως»...

 

 

Αφιέρωμα στον Γενναίο Υπερασπιστή των Ιερών Εικόνων εδώ
 

 

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν ΕΥΘΥΜΙΟΥ Ἐπισκόπου Σάρδεων τοῦ Ὁμολογητοῦ. ἢ μᾶλλον εἰπεῖν, τοῦ Ἱερομάρτυρος

ΕΥΘΥΜΙΟΣ ὁ ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν ἔζη κατὰ τοὺς χρόνους τῶν εὐσεβῶν καὶ Ὀρθοδόξων βασιλέων Κωνσταντίνου Ϛ΄ (780-797) καὶ Εἰρήνης (797-802) τῆς μητρὸς αὐτοῦ, ἦτο δὲ ἔκ τινος χώρας Οὔζαρα λεγομένης, καὶ εὑρισκομένης εἰς τὰ ὅρια τῆς Λυκαονίας [1], υἱὸς Χριστιανῶν γονέων, οἵτινες ἔχοντες κτήματα ἴδια, ἀμπέλους, ἀγρούς, ζῷα καὶ ἄλλα κινητὰ καὶ ἀκίνητα πράγματα, ἔζων μὲ αὐτάρκειαν. Εἶχον δὲ καὶ ἄλλα τέκνα, τὰ ὁποῖα ἔβαλον εἰς διαφόρους τέχνας, τὸν δὲ Ἅγιον ἔδωκαν οἱ γονεῖς του εἰς τὴν μάθησιν τῶν γραμμάτων, τὰ ὁποῖα ἔμαθε καλῶς εἰς ὀλίγον διάστημα, ὁμοίως καὶ ὅλην τὴν ἐκκλησιαστικὴν τάξιν καὶ Ἀκολουθίαν, διότι εἶχε νοῦν δεξιὸν καὶ φυσικὴν ἐπιτηδειότητα εἰς τὸ μανθάνειν.

Βλέπων τὴν τοιαύτην προκοπὴν τοῦ νέου ὁ πατήρ του καὶ ἐπειδὴ ἐπιμόνως τὸν παρεκάλει, τὸν ἀπέστειλεν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, ὅπου μαθητευθεὶς καὶ τὴν ἑλληνικὴν παιδείαν ἐπέστρεψεν εἰς τὴν πατρίδα του, εἰς τὴν ὁποίαν ὅμως ὀλίγον παρέμεινε, διότι φλεγόμενος ὑπὸ τῆς ἐπιθυμίας νὰ γίνῃ Μοναχὸς ἔλαβε τὴν ἄδειαν τοῦ πατρός του —ἡ μήτηρ του εἶχεν ἐν τῷ μεταξὺ ἀποθάνει— καὶ ἐπορεύθη εἴς τι ἐκεῖ πλησίον Μοναστήριον ἔνθα ἐνδυθεὶς τὸ Ἀγγελικὸν Σχῆμα ἔμεινεν εἱς τὴν ὑπακοὴν τοῦ Ἡγουμένου. Τοσαύτην δὲ ὑπακοὴν καὶ ταπείνωσιν ἀπέκτησεν ὁ Ὅσιος, ὥστε οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς ἄλλους Πατέρας τοῦ Μοναστηρίου ἠμπόρεσε νὰ φθάσῃ εἰς τὴν πολιτείαν αὐτοῦ. Βλέπων δὲ ὁ Ἡγούμενος τὴν ἐνάρετον ζωήν του καὶ τὸ ἀγγελικὸν πολίτευμα, τὸν ἐχειροτόνησεν Ἱεροδιάκονον καὶ μετ’ ὀλίγον καιρὸν τὸν ἐχειροτόνησε καὶ Πρεσβύτερον. Τότε ὁ Ὅσιος ἐδόθη εἰς περισσοτέραν ἄσκησιν καὶ σκληραγωγίαν, προσθέτων ἐγκράτειαν εἰς τὴν ἐγκράτειαν καὶ ἀγρυπνίαν εἰς τὴν ἀγρυπνίαν, ὥστε καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ πατέρας, ἔχοντες τὸν Ὅσιον τύπον καὶ κανόνα, ἐμιμοῦντο τὰς ἀρετάς του.

Τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, πληρώσαντος τὸ κοινὸν χρέος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου τῆς Μητροπόλεως Σάρδεων, οἱ Χριστιανοὶ ἐζήτουν νὰ εὕρουν ἐνάρετόν τινα καὶ ἄξιον Ποιμένα, διὰ νὰ ἀναδεχθῇ τὸν θρόνον τῶν Σάρδεων. Ἡ πόλις αὕτη εἶναι Μητρόπολις τῆς ἐπαρχίας, ἥτις πάλαι μὲν ὠνομάζετο Λυδία [2], τώρα δὲ καλεῖται Καρασικλί. Ἡ δὲ πόλις τῶν Σάρδεων τὴν σήμερον ὀνομάζεται Σάρτι [3]...

 

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

 

--

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός (ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΦΗΜΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΩΝ)

--


Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΣ

Μνήμη: 4η Δεκεμβρίου


Οἱ περίφημοι τρεῖς «Λόγοι Ἀπολογητικοὶ
πρὸς τοὺς διαβάλλοντας τὰς Ἁγίας Εἰκόνας» 

 

* * * 


Ο ΚΑΤΑ ΠΛΑΤΟΣ ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ

 

--