ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

++

Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Ανάλυση της θεολογίας της Εικόνας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ


1. ΧΑΙΡΕ ΝΥΜΦΗ ΑΝΥΜΦΕΥΤΕ

2. Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 

3. ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

4. ΣΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

5. ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ Α΄ (Video)

6. ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ B΄ (Video)

7. ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ Γ΄ (Video) 

++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

--

 

ΜΙΚΡΟ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
ΣΤΗΝ ΥΠΑΠΑΝΤΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ
ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἑορτάζεται 2 Φεβρουαρίου

 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΘΕΟΤΟΚΕ, Η ΕΛΠΙΣ...

 

ΥΠΑΠΑΝΤΗ: ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ Ο ΣΚΟΠΟΣ

 

Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ, ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ «ΥΠΑΠΑΝΤΗ» 

 

* * *

 

Μετὰ τὸν Πολυέλεον

 Κάθισμα. Ἦχος δ'. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ

Νηπιάζει δι' ἐμέ, ὁ Παλαιὸς τῶν ἡμερῶν,

καθαρσίων κοινωνεῖ, ὁ καθαρώτατος Θεός,

ἵνα τὴν σάρκα πιστώσῃ μου, τὴν ἐκ Παρθένου.

Καὶ ταῦτα Συμεὼν μυσταγωγούμενος,

ἐπέγνω τὸν αὐτόν, Θεὸν φανέντα σαρκί,

καὶ ὡς ζωὴν ἠσπάζετο, καὶ χαίρων,

πρεσβυτικῶς ἀνεκραύγαζεν·

Ἀπόλυσόν με· σὲ γὰρ κατεῖδον,

τὴν ζωὴν τῶν ἁπάντων.

Διαβᾶστε ἐδῶ γιὰ τὴν Εἰκονολογία τῆς Ἑορτῆς

--

Μικρό Αφιέρωμα στα Εισόδια της Θεοτόκου

+++


ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
  ΣΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ


 

Ἑορτάζονται: 21ὴ Νοεμβρίου


Ἀπολυτίκιον

Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τό προοίμιον
καί τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις.
Ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται
καί τόν Χριστόν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται.
Αὐτῇ καί ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν·
Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.


Κοντάκιον

Ὁ καθαρώτατος Ναός τοῦ Σωτῆρος,
ἡ πολυτίμητος παστὰς καὶ Παρθένος,
τὸ ἱερὸν θησαύρισμα τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ,
σήμερον εἰσάγεται ἐν τῷ Οἴκω Κυρίου,
τὴν Χάριν συνεισάγουσα τὴν ἐν Πνεύματι Θείῳ·
Ἣν ἀνυμνοῦσιν Ἄγγελοι Θεοῦ·
Αὕτη ὑπάρχει, σκηνὴ ἐπουράνιος.


*  *  *

 

ΣΥΝΑΞΑΡΙ

Τῇ ΚΑ΄ (21ῃ) τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου ἡ ἐν τῷ Ναῷ Εἴσοδος
τῆς Ὑπεραγίας Δεσποίνης ἡμῶν ΘΕΟΤΟΚΟΥ καὶ ἀειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ

Τοιχογραφία ἐκ τῆς Ἱ. Μονῆς Σουντένιτσας
ἐν Γιουγκοσλαβίᾳ. Ἔργον ΙΓʹ αἰῶνος

Η ΕΙΣΟΔΟΣ τῆς Κυρίας Θεοτόκου εἰς τὸν νομικὸν ναὸν ἐπροξένησεν εἰς τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανους ἑορτὴν θαυμαστὴν καὶ παγκόσμιον, ἐπειδὴ ἐγένετο αὕτη μὲ παράδοξον τρόπον καὶ ἦτο προοίμιον τοῦ μεγίστου καὶ φρικτοῦ Μυστηρίου τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, τὸ ὁποῖον διὰ τῆς Θεοτόκου ἔμελλε νὰ γίνῃ εἰς τὸν κόσμον. Ἔλαβε δὲ τὴν ἀφορμὴν ἡ ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων ἀπὸ τὴν ἑξῆς ὑπόθεσιν: Ἡ παναοίδιμος Ἄννα, ἐπειδὴ ὅλην σχεδὸν τὴν ζωήν της διῆλθε στεῖρα, χωρὶς νὰ γεννήσῃ παιδίον, παρεκάλει τὸν Δεσπότην τῆς φύσεως μετὰ τοῦ συζύγου της Ἰωακεὶμ νὰ χαρίσῃ εἰς αὐτοὺς τέκνον, καὶ ἂν ἐπιτύχωσι τοῦ ποθουμένου, εὐθὺς νὰ ἀφιερώσωσιν αὐτὸ εἰς τὸν Θεόν. Ὅθεν ἐγέννησεν ἡ Ἄννα παραδόξως τὴν πρόξενον γενομένην τῆς σωτηρίας τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων, τὴν καταλλαγὴν καὶ φιλίωσιν τοῦ Θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, τὴν αἰτίαν τῆς ἀναπλάσεως τοῦ πεσόντος Ἀδὰμ καὶ τῆς τούτου ἐγέρσεως καὶ θεώσεως· αὐτήν, λέγω, τὴν Πανυπέραγνον καὶ Δέσποιναν Θεοτόκον Μαρίαν.

Ὅταν λοιπὸν ἡ θεόπαις Μαριὰμ ἔγινε τριῶν ἐτῶν, ἔλαβον αὐτὴν οἱ γονεῖς της καὶ τὴν προσέφεραν κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν εἰς τὸν ναόν, καὶ πληροῦντες τὰς ὑποσχέσεις των, ἀφιέρωσαν τὴν θυγατέρα αὐτῶν εἰς τὸν χαρισάμενον ταύτην Θεόν. Παραδίδουσι δὲ αὐτὴν εἰς τοὺς ἱερεῖς καὶ μάλιστα εἰς τὸν τότε ἀρχιερέα Ζαχαρίαν, ὁ ὁποῖος ταύτην παραλαβὼν εἰσήγαγεν εἰς τὸ ἐνδότατον τοῦ ναοῦ, ὅπου μόνος ὁ ἀρχιερεὺς ἅπαξ τοῦ ἔτους εἰσήρχετο καὶ τοῦτο ἐποίησε κατὰ βούλησιν Θεοῦ, ὅστις ἔμελλε μετ’ ὀλίγον νὰ γεννηθῇ ἐξ αὐτῆς, πρὸς ἀνάπλασιν καὶ σωτηρίαν τοῦ κόσμου. Ἐκεῖ λοιπὸν ἡ Παρθένος διέμεινε δώδεκα ἔτη, τρεφομένη μὲν ξενοπρεπῶς ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελον Γαβριὴλ μὲ τροφὴν οὐράνιον, ἀξιουμένη δὲ τῆς τοῦ Θεοῦ ἐμφανείας, ἕως ὅτου ἐπλησίασεν ὁ καιρὸς τοῦ θείου Εὐαγγελισμοῦ καὶ τῶν οὐρανίων καὶ ὑπερφυσικῶν ἐκείνων μηνυμάτων, τὰ ὁποῖα ἐμήνυον, ὅτι ὁ Θεὸς ηὐδόκησε νὰ σαρκωθῇ ἐξ αὐτῆς φιλανθρώπως, ἵνα ἀναπλάσῃ τὸν φθαρέντα ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας κόσμον. Τότε δὲ ἡ Θεοτόκος ἐξελθοῦσα ἀπὸ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, παρεδόθη εἰς τὸν μνήστορα Ἰωσήφ, ἵνα ἐκεῖνος ὑπάρχῃ φύλαξ καὶ μάρτυς τῆς παρθενίας αὐτῆς καὶ ἵνα ὑπηρετήσῃ τόσον εἰς τὸν ἄσπορον τόκον της, ὅσον καὶ εἰς τὴν φυγήν της εἰς Αἴγυπτον καὶ εἰς τὴν ἀπ’ ἐκείνης ἐπάνοδον εἰς τὴν γῆν Ἰσραήλ.

*  *  *

Σχετικές ἀναρτήσεις


ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 

ΧΑΙΡΕ ΠΑΝΤΩΝ Η ΕΛΠΙΣ

 

ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΝΗΣΤΕΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
 

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (Εἰκονολογία τῆς Ἑορτῆς) [Χ. Γ. Γκότση)] 


ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (Χ. Πέππα)


ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ H ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ


ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (Εἰκόνα) 


Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ


Ο ΠΟΘΟΣ ΥΠΕΡΝΙΚΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ 


ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΕΝ ΓΥΝΑΙΞΙ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΓΝΗ 

 





+++

Μικρό Αφιέρωμα στις Αγγελικές Δυνάμεις

+++

ΜΙΚΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Σύναξις: 8ῃ Νοεμβρίου

...Πρὸς τὸ τελείωμα τῆς δόξας ἀρχίζουν οἱ τρεῖς
ζῶνες τῶν «ἐπουρανίων Δυνάμεων ἀσωμάτων».
Στὴν πρώτη ζώνη οἱ τρεῖς ἀνώτατες Ταξιαρχίες,
κατὰ τὸν μέγιστο ἑρμηνευτὴ τῶν Οὐρανίων,
Ἅγιο Διονύσιο τὸν Ἀρεοπαγίτη:
Χερουβίμ, Σεραφὶμ καὶ Θρόνοι, μὲ τέσσερις
ἀντιπροσώπους ἡ κάθε μία, συνολικῶς δώδεκα μορφές.

Ὡς ἄμεσες καὶ πρῶτες μέτοχες τοῦ ἀπροσίτου
καὶ ἀνεσπέρου Φωτὸς, ζωγραφίστηκαν μὲ τὰ ἴδια ἀκριβῶς 

χρώματα τῆς δόξης, ὥστε νὰ ἐξομοιώνονται
ἐμφανῶς καὶ σὲ μεγάλο βαθμὸ μὲ τὸ Φῶς, τὸ Ὁποῖο
δέχονται, νὰ γίνονται καὶ αὐτὲς φῶς...
 

 

 * * *

Παλαιότερες σχετικές δημοσιεύσεις


Α. Τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Εἰς τὴν σύναξιν τῶν ἑννέα Ταγμάτων

Θρόνων, Χερουβίμ, καὶ Σεραφίμ,
Κυριοτήτων, Δυνάμεων καὶ Ἐξουσιῶν,
Ἀρχῶν, Ἀρχαγγέλων καὶ Ἀγγέλων.

Β. Ὁ Φύλαξ μου Ἄγγελος

Γ. Ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ

+++

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

+++


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ
ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

 

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΙΚΟΝΑ: ΦΩΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΚΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΟ

 

ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ Ι. ΝΑΟΥ ΑΓ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ (2021-22)

 

«ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ, ΠΟΥ ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΙ...»

 

...ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΘΕΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΜΕΝΗ ΣΑΡΚΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
 

Η ΚΥΡΑ-ΦΩΤΕΙΝΙΩ ΚΑΙ ΤΟ ΑΚΤΙΣΤΟ ΦΩΣ
(ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΦΩΤΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ)


Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΝΕΦΕΛΗ


ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ


Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ
(+ Επ. Χρυσοστόμου Νασλίμη)
 

Ο ΦΩΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΦΩΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ΜΑΣ
 

Η ΦΩΤΕΙΝΗ ΝΕΦΕΛΗ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΘΑΒΩΡ


ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΗΣΥΧΑΣΜΟΣ-ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ-ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΙΣ
 

«ΦΩΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΦΑΙΝΕΙ ΠΑΣΙ»


«Ο ΠΑΛΑΙ Τῼ ΜΩΣΕΙ ΣΥΛΛΑΛΗΣΑΣ...»





...Μέσα σὲ μιὰ Ἐκκλησία ἡ διακόσμηση δὲν εἶναι ἕνα μάζευμα
ἀπὸ διάφορες Εἰκόνες, ἀλλὰ συγκροτεῖ, κατὰ ἕναν τρόπο,
μιὰ γενικὴ εἰκόνα τῆς Ἐκκλησίας, κι ἡ Λειτουργία, ἤγουν
«ἡ κοινὴ πρᾶξις», συγκεντρώνει τὴ σύνοδο τῶν Ἁγίων,
ποὺ εἶναι ζωγραφισμένοι, καὶ τῶν πιστῶν.
Οἱ Ἅγιοι εἶναι γυρισμένοι πρὸς τὸ μέρος τῶν δεομένων
καὶ μαζὶ πρὸς τὸν Κύριον, εἰσακούοντες τὶς παρακλήσεις
τῶν πιστῶν καὶ μεσιτεύοντες πρὸς τὸν Θεόν.



Σήμερα παύσαμε νὰ καταλαβαίνουμε τὴ μεσιτεία
ποὺ μᾶς προσφέρει ἡ Εἰκόνα, ἐπειδὴ χάσαμε τὸ κλειδὶ
τῆς γλώσσας μὲ τὴν ὁποία μιλᾶ ἡ Εἰκόνα.
Αὐτὸ τὸ κλειδὶ εἶναι ἡ συγκεκριμένη καὶ ζωντανὴ ἔννοια
τῆς Μεταμορφώσεως, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κεντρικὴ ἰδέα
τῆς Χριστιανικῆς διδασκαλίας.
Ὅπως ἔλεγε ἕνας παλαιὸς Ρῶσσος Ἐπίσκοπος τοῦ ιθ΄ αἰῶνος,
ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος Μπρανχανίνωφ, «καὶ ἡ γνῶσις ἀκόμα
πὼς τὸ ἀνθρώπινο σῶμα ἔχει τὴν ἱκανότητα νὰ ἁγιασθεῖ,
χάθηκε σήμερα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους».
Ἡ Εἰκόνα εἶναι ἡ ἀπόδειξη τῆς συγκεκριμένης αὐτῆς γνώσης
ποὺ τὴν ζεῖ ὁ ἄνθρωπος μὲ τὸν καθαγιασμὸ τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος,
μὲ τὴν μεταμόρφωσή του.
Ὅπως ὁ λόγος, ἔτσι κι' ἡ Εἰκόνα μᾶς δείχνει πὼς ἡ Θεία Χάρις
εἰσχωρεῖ στὸ πλάσμα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ καθαγιάζει.



Ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος γράφει:
«Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἡ ψυχή του ἔγινε ὅλως πῦρ,
μεταδίδει καὶ εἰς τὸ σῶμα του ἀπὸ τὴν ἰδικήν της λαμπρότητα,
καθὼς καὶ τὸ αἰσθητὸν πῦρ μεταδίδει εἰς τὸ σίδερον
ἀπὸ τὴν ἰδικήν του ἐνέργειαν» (Λόγος πγ΄)...

Απόσπασμα απὸ τὸ βιβλιαρίδιο του Λεων. Ουσπένσκη
«Η ΕΙΚΟΝΑ. Λίγα λόγια γιά τη δογματική έννοιά της»

* * *




 
+++

ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΤΡΟΦΟΥΣΑ, Η ΓΛΥΚΕΙΑ ΜΑΣ ΜΑΝΟΥΛΑ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ...ΘΗΛΑΖΟΥΜΕ!

+++

ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΑΛΑΚΤΟΤΡΟΦΟΥΣΑ

(Σύναξις: 3η Ἰουλίου)


Η ιερὰ Εικόνα της Παναγίας Γαλακτοτροφούσης, σύμφωνα με προφορικές
παραδόσεις, βρισκόταν στη Λαύρα του Όσιου Σάββα του Ηγιασμένου.
Πριν κοιμηθεί ο Όσιος Σάββας είπε σ' αυτούς που ήταν γύρω από το κρεβάτι του,
ότι κάποτε θα επισκεφθεί τη Λαύρα κάποιο βασιλοπαίδι, Σάββας ονομαζόμενος
και αυτός, στον οποίο έπρεπε να δοθεί η Εικόνα της Παναγίας Γαλακτοτροφούσης,
μαζί με αυτήν της Τριχερούσης, ως ευλογία.

Αυτό πραγματοποιήθηκεε τον 13ο αιώνα, όταν τη Λαύρα επισκέφθηκε
ο Άγιος Σάββας, πρώτος Αρχιεπίσκοπος Σερβίας και κτήτορας
της Ιεράς Μονής Χιλιανδαρίου του Αγίου Όρους.
Αυτός μετέφερε την Αγία αυτήν Εικόνα στο Άγιο Όρος,
και συγκεκριμένα στη Μονή την οποία ο ίδιος ίδρυσε.
Ο Άγιος Σάββας την αφιέρωσε στο σερβικό Κελλί των Καρυών «Τυπικαριό»,
όπου ο ίδιος συχνά διέμενε και όπου υπάρχει μέχρι σήμερα, τοποθετημένη
στο τέμπλο στα δεξιά της Ωραίας Πύλης, δηλαδή στη θέση της Εικόνας του Χριστού,
η οποία εδώ βρίσκεται στα αριστερά, αντίθετα με την επικρατούσα συνήθεια.


** * * * * * * * * * * * * * * *

Από το Περιοδικό "Άγιος Κυπριανός"

+++

Αφιέρωμα στο «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ» (ΕΙΚΟΝΑ, ΥΜΝΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ)

+++

«ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ»

(ΕΙΚΟΝΑ, ΥΜΝΟΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΟ)

Σύναξις: 11ῃ Ἰουνίου


ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ. ΗΧΟΣ ΠΛ. Α΄


ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙΝ (ΗΧΟΣ ΠΛ. Α΄) from agiografikesmeletes on Vimeo.


...Ἀπὸ τῆς ἐποχῆς ἐκείνης ὁ μὲν Ἀρχαγγελικὸς ὕμνος
διεδόθη εἱς ὅλην τὴν οἰκουμένην, ἵνα ψάλληται εἰς τὴν Θεομήτορα
ὑφ' ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων, καὶ ὑπ' αὐτῶν τῶν παίδων·
ἡ δὲ Ἁγία Εἰκὼν τῆς Θεοτόκου ἡ εὑρισκομένη εἰς τὴν Ἐκκλησίαν
τοῦ κελλίου ἐκείνου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐγένετο τὸ τοιοῦτον θαῦμα,
μετεφέρθη ὑπὸ τῶν Πατέρων τοῦ Ἁγίου Ὄρους
εἰς τὴν μεγαλοπρεπῆ Ἐκκλησίαν τοῦ Πρωτάτου,
καὶ ἐκεῖ εὑρίσκεται μέχρι σήμερον, ἐνθρονισμένη
ἐπὶ τοῦ ἱεροῦ συνθρόνου ἐντὸς τοῦ Ἁγίου Βήματος,
ἐπειδὴ ἐνώπιον τῆς Εἰκόνος ταύτης ἐψάλη τὸ πρῶτον
ὑπὸ τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ ὁ ὕμνος οὗτος...

*  *  *

+++

Θεολογία της Εικόνας της Πεντηκοστής

+++


ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Ἡ Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς εἶναι ἑορτή τῆς Ἁγίας Τριάδος
(τό Ἅγιο Πνεῦμα τιμᾶται ἀποκλειστικά τήν ἑπόμενη μέρα, τή Δευτέρα
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος). Ἡ Πεντηκοστή εἶναι καί θεωρεῖται
ἑορτή τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἐπειδή μέ τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
μάθαμε ὅ τι ὁ Θεός εἶναι Τριαδικός. Καί προηγουμένως,
τόσο στήν Παλαιά Διαθήκη, σκιωδῶς, ὅσο καί στή διδασκαλία
τοῦ Χριστοῦ οἱ ἄνθρωποι μάθαιναν τό Τριαδικό τοῦ Θεοῦ,
ἀλλά ἀπέκτησαν ἐμπειρική πεῖρα τῆς τριαδικῆς Ὑποστάσεώς Του
μόνο κατά τήν Πεντηκοστή. Ἡ λύτρωση τοῦ ἀνθρωπίνου γένους
πραγματοποιήθηκε μέ τή θέληση καί τήν ἐνέργεια καί τῶν τριῶν
Θείων Προσώπων. Ἡ Ἁγία Τριάδα ἀποκαλύπτεται μέσα
στόν κόσμο καί τά τρία Πρόσωπα συνεργάζονται
γιά τή σωτηρία ὁλόκληρου τοῦ κόσμου.

Ὁ Πατήρ ἐξαπέστειλε τόν Υἱό Του τό Μονογενῆ καί Αὐτόςμέ τό Αἷμα Του
ἐξαγόρασε κι ἔσωσε τήν ἀνθρώπινη φύση
ἀπό τή φθορά καί τό θάνατο. Τώρα πλέον, ὁ ἄνθρωπος καθίστατο
ἱκανός νά δεχθεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα καί νά πραγματώσει τόν ἀνώτατο στόχο
γιά τόν ἑαυτό του, πού ἦταν ἡ θέωση.

Ἡ Πεντηκοστή εἶναι ἡ γενέθλιος ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας.

Πενήντα μέρες ἀπό τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ ἤ δέκα μέρες
ἀπό τήν Ἀνάληψή Του, ἡ Οἰκονομία τῆς Τριάδος ἐκπληρώνεται
μέ τήν ἀποκάλυψη τοῦ Πατρός μέσα στό ἔργο τοῦ Χριστοῦ
καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ ἄνθρωπος, δεχόμενος τά δῶρα 
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, γίνεται μέτοχος τῆς Τριαδικῆς ζωῆς
καί προγεύεται τή θέωσή του. Στήν εἰκόνα τῆς Πεντηκοστῆς,
τό γεγονός τῆς ἐπιφοίτησης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος διαδραματίζεται
μπροστά σέ ἕνα κτίριο καί ὄχι μέσα σέ αὐτό, γιά νά φανεῖ ὅτι ἡ σημασία
τοῦ γεγονότος δέν ἐξαντλεῖται σέ ἐκεῖνο τόν συγκεκριμένο τόπο,
οὔτε τή συγκεκριμένη στιγμή. Χαράσσεται μία ἀπέραντη προοπτική
πού ὑπερβαίνει τήν ἱστορική στιγμή καί ἐκφράζει τόν ἐσωτερικό λόγο
τῶν γεγονότων. Τό Ἅγιο Πνεῦμα διατηρεῖ παντοτινά τήν παρουσία Του
μέσα στήν Ἐκκλησία καί ἀποτελεῖ τόν ἀπαραίτητο ὅρο γιά τήν τέλεση
τῶν Μυστηρίων της. Ἡ διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὀρθή διδασκαλία,
ἡ Ἱεραποστολή, ἡ διαμόρφωση τῶν ὕμνων, τῶν προσευχῶν
καί τῆς ὀρθόδοξης Ἁγιογραφίας εἶναι τρανή ἀπόδειξη ὅτι ἡ Ἐκκλησία
δέν εἶναι ἕνα ἀνθρώπινο καθίδρυμα, ἀλλά μία ζωντανή καί οὐσιαστική
κοινότητα Θεοῦ καί ἀνθρώπων μέ κεφαλή τό Χριστό.
Ἡ εἰκόνα τῆς Πεντηκοστῆς παρουσιάζει τούς Ἀποστόλους νά κάθονται
πάνω σέ ἕνα πάγκο, πού ἔχει ἡμικυκλικό σχῆμα.

 
Καταλαμβάνουν καί τίς δύο πλευρές του. Ἕξι στή μία σειρά
 καί ἕξι στήν ἄλλη. Ὅλοι βρίσκονται στό ἴδιο ἐπίπεδο, γιά νά δηλωθεῖ
ἡ ἰσοτιμία, ἡ ἰσότητά τους καί ἡ ἁρμονία πού ἐπικρατεῖ στή σύνοδό τους.
Γι’ αὐτό οἱ Πατέρες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων τοποθετοῦνται στίς εἰκόνες
μέ τόν ἴδιο τρόπο. Σύμφωνα μέ τή διήγηση στίς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων,
ἦταν ἀναγκαία ἡ συμπλήρωση τῆς θέσης τοῦ Ἰούδα. Καί οἱ Ἀπόστολοι
ἐξέλεξαν μεταξύ δύο, τό Ματθία (βλ. Πράξ. α΄, 26), ὥστε νά εἶναι
καί πάλι δώδεκα. Ὁ ἀριθμός δώδεκα θυμίζει τίς δώδεκα φυλές
τοῦ Ἰσραήλ καί ἔχει συμβολικό χαρακτῆρα, τόσο στήν Παλαιά ὅσο
καί στήν Καινή Διαθήκη. Δηλώνει τήν τελειότητα τῆς Διαθήκης,
τήν πληρότητα τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ. Αὐτός ὁ ἀριθμητικός συμβολισμός
φανερώνει ἕνα δογματικό στοιχεῖο τῆς Πεντηκοστῆς, ὅτι τά χαρίσματα
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δόθηκαν σέ ὁλόκληρη τήν Ἐκκλησία, πού ἀποτελεῖται
ἀπό πλῆθος ἀνθρώπων ἑνωμένων διά τοῦ Πνεύματος σέ Σῶμα Χριστοῦ.
Παρόλα αὐτά, στήν εἰκόνα δέ βρίσκονται ὅλοι οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ.
Αὐτό δέ σημαίνει ὅτι ὁ ἁγιογράφος κάνει διακρίσεις. Ἀντίθετα,
τοποθετεῖ κι ἄλλους Ἀποστόλους, τονίζοντας ὅτι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ
δέν περιορίζεται στούς δώδεκα καί στούς ἑβδομήκοντα μαθητές, 
ἀλλά ὅτι φωτίζεται καί ἁγιάζεται μέ τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
ὅλο τό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καί οἱ Εὐαγγελιστές Μᾶρκος καί Λουκᾶς,
ἄν καί δέν ἦταν παρόντες τήν ὥρα τοῦ γεγονότος, ἐντούτοις ἁγιογραφοῦνται,
διότι κι αὐτοί φωτίστηκαν, ὅπως καί τόσοι ἄλλοι, τόσο πού μέ τίς πράξεις,
τά λόγια καί τά ἔργα τους ἑδραίωσαν τήν Ἐκκλησία. Ἰδιαίτερα, ὁ Μᾶρκος
καί ὁ Λουκᾶς, τοποθετοῦνται στήν εἰκόνα, γιατί μέ τή συγγραφή
τοῦ Εὐαγγελίου τους ἔγιναν φορεῖς καί μάρτυρες τῆς πλήρωσης τῆς ὑποσχέσεως
τοῦ Θεοῦ πρός τό λαό Του. Αὐτοί πού ἔγραψαν Εὐαγγέλιο τό κρατοῦν
στά χέρια τους, γιά νά θυμίζουν στό λαό ὅτι ἡ ζωή καί ἡ διδακαλία
τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ μεταδόθηκε στούς μάρτυρες τῆς ζωῆς Του
καί θά διαδοθεῖ σέ ὅλα τά μήκη καί πλάτη τῆς γῆς μέ τήν ἐνέργεια
τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (βλ. Πράξ. α΄, 8). Οἱ ὑπόλοιποι Ἀπόστολοι
κρατοῦν στά χέρια τους εἰλητάρια, πού συμβολίζουν τό κήρυγμα.

Ἄν καί δέν εἶχαν καταγράψει ὁ,τιδήποτε, μέ τά εἰλητάρια δηλώνεται
ἡ ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Χριστοῦ σχετικά μέ τήν ἀποστολή
 τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό ὁποῖο θά ἐξηγοῦσε στούς Ἀποστόλους
 τή διδασκαλία τοῦ Κυρίου (βλ. Ἰω. ιδ΄, 26), τήν ὁποία θά κήρυτταν
σ’ ὅλη τήν οἰκουμένη. Οἱ δύο πρωτοκορυφαῖοι Ἀπόστολοι, Πέτρος καί Παῦλος,
κάθονται ἀπέναντι στή μέση τοῦ τόξου καί μεταξύ τους δημιουργεῖται κενό.
Εἶναι ἡ θέση τοῦ Διδασκάλου Χριστοῦ, πού εἶναι ἡ Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας
τήν ὁποία ἐπισκοπεῖ, κυβερνᾶ καί κατευθύνει ἀοράτως.
 Ἡ Παναγία δέ βρίσκεται στήν Εἰκόνα τῆς Πεντηκοστῆς, ὅπως συμβαίνει
στήν Εἰκόνα τῆς Ἀνάληψης, γιατί ἀπό τή στιγμή τῆς ἐκ Πνεύματος Ἁγίου
συλλήψεως τοῦ Χριστοῦ εἶχε ἤδη ἐπισκιαστεῖ ἀπό τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Ὁ Οὐσπένκυ, σχολιάζοντας τό θέμα, ἀναφέρει ὅτι, ἄν ἡ Παναγία βρισκόταν
στή σύνθεση, τότε θά ἦταν αὐτή τό κύριο πρόσωπο καί οἱ Ἀπόστολοι
σέ δεύτερο ἐπίπεδο. Ὁ στόχος τῆς Εἰκόνας, τόν ὁποῖο καί πετυχαίνει,
εἶναι νά φανεῖ ἡ ἰσοτιμία ὁλόκληρου τοῦ Ἀποστολικοῦ κύκλου. Στίς ἄκρες
κάτω κάθονται δύο νέοι, ὅπως καί στό τραπέζι τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου.
Κάθονται ὁ Φίλιππος καί ὁ Θωμᾶς. Ὁ χορός τῶν Ἀποστόλων ἀποτελεῖ
τό θεμέλιο της Ἐκκλησίας καί οἱ χειροτονίες πού πραγματοποίησαν
δηλώνουν τήν ἐγκυρότητα τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς στό Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας.
Αὐτή ἡ ἀποστολική διαδοχή εἶναι βασική προϋπόθεση γιά τή γνησιότητα
τῆς Ἐκκλησίας μέχρι σήμερα, ὅπως τήν ὁμολογοῦμε στό Σύμβολο τῆς Πίστεως. 
Δέν εἶναι τυχαία ἡ τοποθέτηση νέων στίς ἄκρες. Δηλώνει ὅτι ὁ Ἀποστολικός
κύκλος δέν περιορίζεται. Συνεχίζονται οἱ σειρές ἀπό νέους Ἀποστόλους
καί θά συνεχίζονται μέχρι τό τέλος τῶν αἰώνων. Τό Ἅγιο Πνεῦμα παραμένει
συνεχῶς στήν Ἐκκλησία καί ἁγιάζει ὅλους ὅσους Τό δέχονται (βλ. Ἰω. ιδ΄, 16 - 17).
Κανένας ἀπό τούς Ἀποστόλους δέν ἔχει τήν ἴδια στάση ἤ κίνηση μέ ἄλλον.
Ἀπουσιάζει ἡ μονοτονία, ὅπως καί τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
διαφέρουν μεταξύ τους. Παρόλα αὐτά, ἡ ἑτερότητα μέσα στήν ἑνότητα
ἐκφράζει τήν καθολικότητα τῆς Ἐκκλησίας. Πάνω ἀπό τούς Ἀποστόλους
ἀπεικονίζεται, σέ σχῆμα ἑνός ἡμικυκλίου, τό οὐράνιο στερέωμα, ἀπό τό ὁποῖο
κατέρχεται τό Ἅγιο Πνεῦμα ὡς ἀκτίνες, δηλαδή μέ τή μορφή πύρινων γλωσσῶν.
Κάθε Ἀπόστολος παίρνει τά δῶρα, τάχαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Οἱ πύρινες γλῶσσες κατέβηκαν χωριστά γιά κάθε ἕνα μέλος τῆς Ἐκκλησίας.
 Ὁ ἁγιασμός δέ δόθηκε σέ ἕνα πρόσωπο κι ἀπό αὐτό σέ ἄλλο, ἀλλά ἄμεσα
στό κάθε μέλος τῆς Ἐκκλησίας. Τώρα, ὁ ἄνθρωπος δέ δέχεται ἐξωτερικά
τήν Τριαδική ἀποκάλυψη, ὅπως ἔγινε στή Βάπτιση τοῦ Χριστοῦ καί στή
Μεταμόρφωση, ἀλλά ἐσωτερικά, ὅπως ἔγινε τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. 
Σκοπός τῆς ἀποκάλυψης αὐτῆς εἶναι ἡ πνευματική ἐν Χριστῷ τελείωση
τοῦ ἀνθρώπου μέ τή βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, μέσα ἀπό τό Βάπτισμα
καί τή σφραγίδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέ τό μυστήριο τοῦ Χρίσματος.
Κάτω σέ μία μαύρη ἁψίδα, βρίσκεται ἕνας ἡλικιωμένος βασιλιάς.

Εἶναι ἡ προσωποποίηση τοῦ κόσμου. Σέ μερικές ἁγιογραφίες στή θέση
τοῦ κόσμου βρίσκονται ἄνθρωποι διαφόρων ἐθνῶν μέ τά δικά τους
 ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά. Τό σκοτάδι πού περιβάλλει τόν κόσμο
καί τούς ἀνθρώπους, φανερώνει τό σκοτάδι τῆς ἀγνωσίας, τήν ἀπουσία
τοῦ νοήματος τῆς ζωῆς καί τή σκιά τοῦ θανάτου πού κυριαρχεῖ,
ὅταν ἀπουσιάζει ὁ Λόγος τῆς Ζωῆς καί τό Πνεῦμα τό Ἅγιο πού ὁδηγεῖ
στήν ἀλήθεια (βλ. Ἰω. ιστ΄, 13). Τείνει τά χέρια του νά πάρει κι αὐτός
τή Χάρη τοῦ Εὐαγγελίου. Κρατεῖ μέ σεβασμό μία σινδόνη μέ τά δώδεκα
εἰλητάρια τῶν Ἀποστόλων, πού εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ πού θά κηρυχθεῖ
σέ ὅλη τήν οἰκουμένη. Ἡ Εἰκόνα τῆς Πεντηκοστῆς μᾶς προτρέπει νά δοῦμε
τό φῶς πού περιβάλλει τούς Ἀποστόλους σέ ἀντίθεση μέ τό σκοτάδι,
στό ὁποῖο ρίχθηκε ὁ κόσμος μετά τήν πτώση του. Ἄρα, σκοπός
τοῦ Παρακλήτου εἶναι, διά μέσου τῆς Ἐκκλησίας, ὁ κόσμος νά κατηχηθεῖ,
νά ἁγιαστεῖ, νά ὁλοκληρωθεῖ καί νά ἀναγεννηθεῖ πνευματικά,
γιά νά μπορέσει νά ζήσει ἀληθινά.

Δέσποινας Ἰωάννου - Βασιλείου
Πρεσβυτέρας - Ἐκπαιδευτικοῦ

+++

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΜΕΣΟΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

+++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ 
ΣΤΙΣ ΕΟΡΤΕΣ ΤΟΥ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΑΡΙΟΥ






Η΄
(Τὸ ἱστορικὸ τῆς Ἑορτῆς τῆς Μεσοπεντηκοστῆς)

 ...Κάποτε η εορτή της Μεσοπεντηκοστής ήταν η μεγάλη Εορτή
της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως,
και συνέτρεχαν κατ' αυτή στον μεγάλο Ναό πλήθη λαού...




... Είναι Μεσσίας ο Ιησούς η δεν είναι;
Είναι η διδασκαλία του Ιησού εκ Θεού η δεν είναι;
Νέο λοιπόν θέμα προστίθεται: ο Χριστός είναι διδάσκαλος.
Αυτός που ενώ δεν έμαθε γράμματα, κατέχει το πλήρωμα της σοφίας,
γιατί είναι η Σοφία του Θεού, η κατασκευάσασα τον κόσμον.





Εκείνος που διδάσκει στον Ναό, στο μέσον των διδασκάλων
του Ιουδαϊκού λαού, στο μέσον της Eορτής,
είναι ο Μεσσίας, ο Χριστός, ο Λόγος του Θεού.
Αυτός που αποδοκιμάζεται από τους δήθεν σοφούς του λαού Του,
είναι η του Θεού Σοφία...




Ἐδῶ ὁλόκληρο τὸ σύντομο ὑπόμνημα
στὸ ἱστορικὸ τῆς Ἑορτῆς τῆς Μεσοπεντηκοστῆς



+++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑ ΑΓΙΟΥ ΕΝΔΟΞΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ

+++

+++