ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ 2019

+++

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΕΔΩ

+++

ΕΞΕΛΙΞΗ Α΄ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ 2019 (ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ)

+++

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ, ΠΡΟΣΟΧΗ!
ΛΟΓῼ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΧΟΛΙΩΝ
Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΕΔΩ

 

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ, ΠΛΗΚΤΟΛΟΓΕΙΣΤΕ
ΤΙΣ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ, ΩΣ ΣΧΟΛΙΑ...

+++

EIKONOΛΟΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (VIDEO)

+++

EIKONOΛΟΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Eikonologiki Analysi - Genethlion Theotokou (Berouti) B from agiografikesmeletes on Vimeo.

+++

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΝΤΑΝΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ

+++

Ανώνυμος20 Ιανουαρίου 2014 - 9:03 μ.μ.

Για σας. Θα ηθελα να ρωτησω σαν νεα αγιογραφος , εαν θα πρεπει να κραταει ο αγιογραφος την ταυτοτητα του την στιγμη της δημιουργιας μεσω προσευχης ετσι ωστε να πετυχει με την βοηθεια του υψιστου το καλυτερο αποτελεσμα , η να προσπαθεί να κανει ενα καλο αντιγραφο χωρις ομως να φαίνεται πουθενα το στυλ του. 

+++

Συνέχεια της Εικονολογικής Συζήτησης

+++


Συνέχεια της Εικονολογικής Συζήτησης: 

1. AΠ11 Νοεμβρίου 2013 - 12:20 π.μ.

   Η εικονογραφια ειναι προιον ησυχιας και οχι ανησυχιας. Ο αγιογραφος δεν αναζητει γιατι ηδη εχει βρει. Η Εικονα δεν μπορει να αντιμετωπιστει σαν εργο τεχνης. Το εργο τεχνης ανοιγεται σε μια ατομικη φαντασια που ο θεατης του την ακολουθει. Η εικονα προσδιοριζεται απο μια πραγματικοτητα εκκλησιας και ο προσκυνητης της την διαμορφωνει. Οπωσδήποτε ο αγιογράφος σαν συμμετέχον πρόσωπο θα βάλει την προσωπική του σφραγίδα. Όμως εχοντας δεχθει τις δωρεές του Αγιου Πνεύματος απο το όντως Πρόσωπο, του Κυρίου μας, δεν μπορεί παρά να βάλει την σφραγίδα αυτή πολλαπλάσια και υπό το πρίσμα των πατερικών κανόνων της Ζ οικουμενικης: Η ορθόδοξος εικών δεν κρατεί ειμή μόνον τα απαραιτήτως αναγκαία δια την αναγνώρισιν της ιστορικότητας ενός γεγονότος ή της πνευματικότητας του προσώπου ενός Αγίου…
   Εξ άλλου ολόκληρη η Αγία Γραφή είναι προκλητικά λιτή κι απέριττη, όπως και διαχρονικά αναλλοίωτη. Γιατί να μας ανησυχεί το απλό και επαναλαμβανόμενο; Οι ανησυχίες μας έτσι αναγκαστικά θα στραφούν στο ουσιαστικό. Το θείο επιδιωκόμενο. Γιατί θα πρέπει τις αναζητησεις και καινοτομίες μας να τις περάσουμε στις εικόνες και όχι αντίστροφα;
   
   Αν η εικονα ειναι προιον πολιτισμού;
   Πολιτισμός είναι το σύνολο των υλικών, πνευματικών, τεχνικών επιτευγμάτων και επιδόσεων, που είναι αποτέλεσμα των δημιουργικών δυνάμεων και των ικανοτήτων του ανθρώπου και που εκφράζεται ιστορικά στους τύπους και στις μορφές οργάνωσης και δράσης της κοινωνίας καθώς και στη δημιουργία υλικών και πνευματικών αξιών (http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82&dq).
   Η άποψη μου είναι ότι ναι, μπορεί η Εικόνα να θεωρηθεί προιον πολιτισμού υπό την έννοια ότι η δημιουργική δύναμη του αυτοβούλου ανθρώπου επαφίεται οδηγούμενη από τη πίστη του να υπηρετήσει Θεο και Ανθρωπο. Εδώ, ό,τι συμβαίνει, είναι από συνειδητή επιλογή ώστε να υπάρχει ένα συγκεκριμμένο αποτέλεσμα. Αυτό προυποθέτει όπως εχετε προαναφέρει, βιώματα, μελέτη, γνώση, θεολογία. Το γενικά παραδεκτό γεγονός της μετοχής της Θείας Χάρητος στην δημιουργία των εικόνων, το βλέπω μάλλον σαν ευλογία του πολιτισμού παρά... άνωθεν σφετερισμό του

   Απάντηση
2. 
   Μ.γ.Γ.11 Νοεμβρίου 2013 - 9:16 π.μ.

   
   Καλημέρα!
   
   Σε παλαιότερα σημεία της συζήτησής μας, αλλά και σε μελέτες της Μονής μας, διαφαίνεται η θέση μας στο λεπτό, αλλά σοβαρό αυτό θέμα, το οποίο μας έχει απασχολήσει αρκετά.
   
   Παραθέτουμε για τον αδ. Δημοσθένη και τους νεώτερους φίλους της συζήτησής μας, στο σημείο αυτό, σχετικό απόσπασμα από μελέτη της Μονής μας [«Η ΙΕΡΑ ΕΙΚΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ᾿Απόπειρα γιὰ μία νέα προσέγγισι» (http://hsir.org/p/uz)], ως μία επιβεβαίωση των όσων διαπιστώνει ο αγαπητός μας κ. Φίλιππος για την ορθότητα των θέσεων που κατέθεσε ο αγαπητός Δημοσθένης.
   
   …ἡ ἀπόπειρά μας ἀντιπαρέρχεται τὸ ψευδο-δίλημμα: «Δημιουργία ἢ Μίμηση;», τὸ ὁποῖο τίθεται συνεχῶς καὶ ἀφορᾶ τὶς ᾿Εκκλησιαστικὲς Τέχνες ἐν γένει, ἀλλὰ καὶ τὸ θεμέλιό τους, δηλαδὴ τὴν ᾿Ορθόδοξη Θεολογία.
   
   α. ῾Η νέα μας προσέγγισις προϋποθέτει τὴν πεποίθησι τῆς ζώσης Παραδόσεως, βάσει τῆς ὁποίας στὰ χαρισματικὰ «ὅρια» τῆς ᾿Ορθοδόξου ᾿Εκκλησίας ὑφίστατο ἀνέκαθεν ἡ Δημιουργικὴ Συνέχεια, ὡς ἀνακαινιστικὴ καὶ μεταμορφωτικὴ παρέμβασις καὶ ἐπίδρασις στὴν ῾Ιστορία.
   
   β. Τοῦτο σημαίνει, ὅτι ἡ ᾿Εκκλησία, ὡς «χῶρος» ἐντὸς τοῦ ὁποίου βιώνεται δυναμικὰ τὸ διαρκὲς παρὸν τοῦ Θεοῦ, «χωρίον τοῦ ἀπείρου Πλαστουργοῦ», δὲν ὑποκύπτει ποτὲ στὸν πειρασμὸ νὰ προσκολλᾶται δουλικὰ στὸ παρελθόν· ἄν τοῦτο συνέβαινε, τότε ὁ χαρακτήρας Της θὰ ἦταν βεβαίως στατικός, δηλαδὴ ἀν-ιστορικὸς καὶ κατὰ συνέπειαν μονοφυσιτικὸς καὶ μὴ σωτηριολογικός.
   
   γ. ῾Η ζῶσα παρουσία καὶ μαρτυρία τῆς ᾿Εκκλησίας, διὰ μέσου ἐν προκειμένῳ τῶν Λειτουργικῶν Τεχνῶν Της, σημαίνει κατ᾿ οὐσίαν μίαν διαρκῆ διαδικασία, μέσῳ τῆς ὁποίας ἐπαναπροσλαμβάνονται δημιουργικὰ τὰ γνήσια καὶ δόκιμα στοιχεῖα τῆς Παραδόσεώς Της, προκειμένου νὰ «σαρκωθοῦν» αὐτὰ στὸ νέο ἱστορικὸ περιβάλλον της καὶ τοιουτοτρόπως νὰ ἀντιμετωπισθοῦν λυσιτελῶς οἱ προκλήσεις τοῦ ἑκάστοτε ἱστορικοῦ παρόντος.
   
   δ. Τὸ ζητούμενον ἀνέκαθεν ἦταν ἡ μεταμορφωτική, ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ, πρόσληψις τοῦ Παρόντος, ὡς συνέχεια καὶ «αὒξησις» τοῦ ἀεὶ ζῶντος Παρελθόντος, ὑπὸ τὴν ἀνακαινιστικὴν προοπτικὴν τοῦ Μέλλοντος, δηλαδὴ τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ ῾Οποία εἶναι ἤδη παροῦσα.
   
   ε. ῾Ομιλοῦντες ἐκκλησιαστικὰ γιὰ Παρελθὸν-Παρὸν-Μέλλον, ἐννοοῦμε τὸν ἄτμητο καὶ ἑνιαῖο «χῶρο» τῆς ῾Ιερᾶς ῾Ιστορίας, ὅπου ὑφίσταται δυναμικὰ τὸ διαρκὲς παρὸν τοῦ Θεοῦ, «χῶρος θεοφανίας», ὅπως ἀκριβῶς ἡ ζωὴ εἶναι δυναμικὰ παροῦσα καὶ ἑνιαία στὴν ρίζα, τὸν κορμὸ καὶ τούς κλάδους ἑνὸς δένδρου.
   
   Ϛ. ῾Ως ἐκ τούτου, μακρὰν τοῦ παραπαίοντος ψευδοπροβληματισμοῦ μεταξὺ συντηρητισμοῦ καὶ φιλελευθερισμοῦ, ἤτοι ἀν-ιστορικότητος καὶ ἐκ-κοσμικεύσεως, τὰ ὁποῖα εἶναι «στοιχεῖα τοῦ κόσμου τούτου», ἡ εἰκαστικὴ πρότασις τῆς ᾿Ορθοδοξίας, ὡς χαρισματικὸ γεγονός, εἶναι πάντοτε «καινὴ»/ νέα, ἀείποτε «ἀνακαινιζομένη» καὶ «ἀνακαινίζουσα», δηλαδὴ πάντοτε «σύγχρονος», ὡς διαρκὴς φανέρωσις τῆς «Καινῆς Κτίσεως»: «ὥστε εἴ τις ἐν Χριστῷ καινὴ κτίσις· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε καινὰ τὰ πάντα» (Β΄ Κορινθ. ε´ 17).
   Ο όρος «Δημιουργική Συνέχεια της Παράδοσης» νομίζουμε ότι εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την ορθή πορεία, την «πορεία του ευσυνείδητου Αγιογράφου», επάνω σ’ αυτό το «λεπτό τεντωμένο σχοινί», η οποία δεν του επιτρέπει όμως να κρίνει όσους αγωνίζονται ή κι όσους ακόμη δεν αγωνίζονται, αλλά έχουν παραδοθεί στο ένα ή το άλλο άκρο (εδώ βρίσκεται ο λόγος που γράψαμε τα περί ρουτίνας). Του επιτρέπει όμως να διακρίνει με σαφήνεια τα δύο αυτά επικίνδυνα άκρα και να τα κρίνει και αποφεύγει, βαδίζοντας αυτήν την «στενή και τεθλιμμένη», αλλά ωραία και σωτήρια μέση οδό…
   Πιστεύουμε ότι η Ορθόδοξη Εικόνα αποτελεί στοιχείο του κατ’ εξοχήν Πολιτισμού, του Μόνου Πολιτισμού, ο οποίος διαχρονικά εμπνέει τον άνθρωπο να καταθέτει την μικρή του προσπάθεια, συνυφασμένη από την δική του μεγάλη αδυναμία και την Παντοδύναμο Χάρη του Θεού, στα Άχραντα Πόδια του Μόνου δυνατού να καταξιώσει αιώνια το κάθε ανθρώπινο Πρόσωπο και το έργο του.

   Απάντηση
3. 
   ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ11 Νοεμβρίου 2013 - 10:19 π.μ.

   Καλημέρα σας !
   Η Εικόνα ως αποτέλεσμα πνευματικής αλλά και εικαστικής αναζήτησης είναι στοιχείο του Ελληνορθόδοξου πολιτισμού μας. Και μάλιστα οι εικαστικές της ρίζες ξεκινούν ακόμη βαθύτερα στον χρόνο, από τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό.
   Η καλοπροαίρετη πρότασή σας, όσον αφορά την χρήση του χρυσού, υφίσταται κατά καιρούς, ποτέ δεν απορρίφτηκε, αλλά προς το παρόν η προσοχή μου στρέφεται στην ανάδειξη του ‘’αγνού λευκού’’ (ψιμύθι), ως πρωταγωνιστή της θέασης των εικονιζόμενων.

   Απάντηση
4. 
   ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ11 Νοεμβρίου 2013 - 10:40 π.μ.

   Προς τον κ. Μ.γ.Γ.
   Σας ευχαριστώ για την άνωθεν κατάθεσή σας, πράγματι εντυπωσιακός και ωφέλιμος λόγος. Καταπληκτική προσέγγιση η παράγραφος γ.
   Θα ήθελα όμως μία διασαφήνιση σε ότι αφορά την παράγραφο ζ. Πως αντιλαμβάνεστε την έννοια «καινή» και «ανακαινιζομένη». Πρακτικά τι σημαίνει ;
   Ευχ.

   Απάντηση
   
   

   Μ.γ.Γ.11 Νοεμβρίου 2013 - 11:00 π.μ.

   
   Αγαπητέ Δημοσθένη, κι εμείς δυσκολευόμαστε αρκετά στην κατανόηση των ωραίων, αλλά δύσκολων αυτών εννοιών.
   Στην προκειμένη περίπτωση η απάντηση μας είναι απλή και ...μαθηματική(!). Αρκεί να το διαβάσουμε και αντίστροφα: (Εφ' όσον) εἶναι ἀείποτε «ἀνακαινιζομένη» καὶ «ἀνακαινίζουσα», (συνεπάγεται ότι) είναι και πάντοτε «καινὴ»/ νέα...
   
   Ευχ.  
   Φ.Μ.11 Νοεμβρίου 2013 - 11:14 π.μ.

Καλημέρα!
Επιθυμώ να καταθέσω και εγώ την διαφορετική από αυτήν του Αγαπητού Δημοσθένη, άποψή μου.. Η Εικόνα δεν είναι αποτέλεσμα της πνευματικής αναζήτησης ΄, δηλαδή έργο ανθρώπινο που δημιουργείται από την πνευματικότητα των αγιογράφων, αλλά έκφραση της Εκκλησίας, Δωρεά Του Αγίου Πνεύματος. Τα εικαστικά στοιχεία μεταμορφώνονται και προσφέρονται ανακαινισμένα με Την Χάρη Του Πνεύματος. Και όπως η Εκκλησία δεν ανήκει στον Κόσμο, έτσι και η Εικόνα ως έκφρασή της δεν ανήκει επίσης. Και όπως η Εκκλησία είναι Καθολική έτσι και η Εικόνα δεν μπορεί να είναι στοιχείο εθνικής ταυτότητας.

Όλα αυτά όμως έχουν να κάνουν με την πλευρά της θεώρησής τους. Ο Μ.γ.Γ. προσδιορίζει ορθά την έννοια του πολιτισμού στον οποίο ανήκει η Εικόνα.
Ο πολιτισμός, όμως, όπως τον αντιλαμβάνεται ο Κόσμος είναι κοσμικό χαρακτηριστικό και η εικόνα γίνεται αντιληπτή ως η έκφραση της Ορθόδοξης ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ.. Κάτω από την οπτική αυτή η Εικόνα αντιμετωπίζεται σαν ΤΕΧΝΗ και ξεχωρίζει μόνο από τον εικαστικό της χαρακτήρα. Πράγματι στην οπτική αυτή η εμμονή στην αντιγραφή δεν συνιστά στοιχείο πολιτισμού και δεν μας επιτρέπει να παρουσιάσουμε στους άλλους την πολιτιστική μας εξέλιξη.. Να επισημάνω ότι όλος αυτός ο προβληματισμός ξεκίνησε από το σχόλιο του π. Στ. Σκλήρη με το οποίο, για τους παραπάνω λόγους διαφωνώ..

«Όσο θα αναπτύσσουμε τη νοοτροπία της αντιγραφής, τόσο θα αυτοκαταδικαζόμαστε να μην έχουμε αξία για τους άλλους, ως τέχνη, ως πολιτισμός και ως τρόπος ζωής. Μπορούμε να δικαιολογήσουμε την πνευματική οκνηρία που οδηγεί σε επανάληψη και τυποποίηση του βιώματος, δεν μας επιτρέπεται όμως να αποσιωπήσουμε το πνευματικό ζητούμενο της οντολογικής πρωτοτυπίας του κάθε βιώματος που νικάει την θανατίλα της ρουτίνας».

Φ.Μ.11 Νοεμβρίου 2013 - 6:23 μ.μ.

Συνάντησα την τοιχογραφία αυτή και μου γέννησε πολλά ερωτηματικά. Αυτό που θα ήθελα από τους συμμαθητές είναι η γνώμη σας στην παρακάτω απορία μου:
Πως θα μπορούσε να αποδοθεί ορθά το συγκεκριμένο θέμα; Αν δηλαδή, έπρεπε να το ιστορήσετε, πως θα το παρουσιάζατε;

http://www.flickr.com/photos/104542909@N03/10801388896/

Στον αγαπητό Δημοσθένη.
Δηλώνω πρώτος το ενδιαφέρον μου να γνωρίσω την εργασία σας σε σχέση με τον στόχο που σας απασχολεί, την ανάδειξη του λευκού . Ίσως και με κάποιο δείγμα της δουλειά σας που να φαίνεται αυτή η προσπάθεια. Αν βέβαια το επιθυμείτε και σεις.

ΑπάντησηΔιαγραφή

Replies

Φ.Μ.11 Νοεμβρίου 2013 - 6:30 μ.μ.
ΥΓ. πρόκειται για θαυμα Του Αγίου Μηνά στο Ελ Αλαμέιν το 1942.

Επίσης αν μπορούμε να αλλάξουμε ενότητα γιατί το blog υπερφορτώθηκε. Ευχ.




+++

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

+++


Καλησπέρα!

Προσκαλώ όλους τους αγαπητούς φίλους και Συμμαθητές, για συμμετοχή στην ανοικτή, ζωντανή Εικονολογική μας Συζήτηση, η οποία αρχίζει και φέτος και συνεχίζεται με μεγάλη επιτυχία για πέμπτη χρονιά.
 

Το θέμα που με απασχολεί, και ίσως μπορούμε να αρχίσουμε μ' αυτό, είναι το εξής:

Αντιμετωπίζω εδώ και αρκετό καιρό την εξής δύσκολη κατάσταση: Έχω χάσει τον αρχικό μου ζήλο για την Αγιογραφία και παρ' όλη την επιμονή και τις προσπάθειές μου δεν μπορώ να τον ξαναβρώ.

Μήπως κάποιος μπορεί να βοηθήσει; Τι συμβαίνει; Τι κάνουμε σ' αυτή την περίπτωση;


Με εκτίμηση

Εμμανουήλ








+++

Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ● ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ = "ΦΥΛΑΚΗ" ΔΟΓΜΑΤΩΝ-ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ● ΣΩΣΤΗ ΕΙΝΟΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ζ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)

+++

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ζ΄ (τελευταία) ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»



Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ
● 
ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ = "ΦΥΛΑΚΗ" ΔΟΓΜΑΤΩΝ-ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
● 

ΣΩΣΤΗ ΕΙΚΟΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΙΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ

Τέλος καὶ τῷ Θεῷ δόξα!

+++

ΟΥΝΙΑ ΜΕΣῼ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ● ΣΥΝΔΕΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ● ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)

+++

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»



ΟΥΝΙΑ ΜΕΣῼ ΤΗΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
● 
ΣΥΝΔΕΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ - ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ
● 

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ

 

Συνεχίζεται...

+++

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΧΡΩΜΑΤΩΝ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ε΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)

+++

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Ε΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»


ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ
ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ;
(συνέχεια) 

●

ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΧΡΩΜΑΤΩΝ

Συνεχίζεται...

+++

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ; (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Δ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)

+++

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Δ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»


ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΤΟ ΝΑ ΑΠΟΔΙΔΕΤΑΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ
ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ;

Συνεχίζεται...

+++

ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΟΣ, ΕΙΚΟΝΑ-ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ, ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: ΘΕΟΣ ΕΛΕΟΥΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Γ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)

+++

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Γ΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ,
ΕΙΚΟΝΑ-ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ,
ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: ΘΕΟΣ ΕΛΕΟΥΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΣ

Συνεχίζεται...

+++

ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΚΡΗΣ, ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ, ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΚΟΝΑΣ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ (ΣΥΝΕΧΕΙΑ Β΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Δ΄)

+++

 ΣΥΝΕΧΕΙΑ Β΄ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ
η οποία ακολούθησε την
Εισήγηση Ορθόδοξης Εικονολογίας Δ΄

«Η Εικόνα του Χριστού:
Χθες και σήμερον η αυτή και εις τους αιώνας»


ΘΕΟΦΑΝΗΣ Ο ΚΡΗΣ,
ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ,
ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΚΟΝΑΣ - ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΖΩΓΡΑΦΙΑΣ

Συνεχίζεται...

+++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ (Μάρτιος 2012)

+++

ΑΠ Mar 13, 2012 04:36 PM

Εν τελει άνοιξε! Μάλλον διαδικτυακός δάκτυλος! Μέχρι να αναρτήσω τα δικά μου σχόλια, μπορειτε οι υπόλοιποι να καταγραψετε ποιός ήταν ο βασικός προβληματισμός σας (αν υπήρξε) όταν επιχειρήσατε το σχεδιασμό των ποδιών;

+++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ 2011 - 2012

+++

ΕΙΚΟΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ 2011 - 2012

Ὁ Χριστὸς διδάσκει τοὺς Μαθητὰς

«...Αὐτὴ ἡ μαθητεία δὲν τελειώνει ποτέ, μέχρι γήρατος.
Ὅποιος μαθητὴς στὴν τέχνη μας πεῖ ὅτι ἐτελείωσε τὰ μαθήματά του
καὶ πῆρε ἀπολυτήριο, αὐτὸς εἶνε χαμένος
καὶ ἀνάξιος ἐργάτης τοῦ ἀμπελῶνος.
Ἡ ζωή μας καὶ ἡ χαρά μας εἶνε αἰωνίως νὰ ἐρευνοῦμε,
νὰ ἀγαποῦμε, νὰ σπουδάζουμε καὶ νὰ λέμε στὸ τέλος
"ἀχρεῖοι δοῦλοι καὶ ἀμαθεῖς τεχνῖται ἐσμέν".
Ὅταν παύσει ὁ ἔρωτάς μας πρὸς αὐτὰ τὰ ἔργα
καὶ ποῦμε πὼς γινήκαμε τέλειοι, παύουμε κιόλας
νὰ ζοῦμε πνευματικά, δηλαδὴ μὲ ταπείνωση...»

Χαίρετε!

"Καλό χειμώνα" καὶ καλὴ σχολικὴ χρονιά!
Την πρώτη αυτή σχολική ημέρα, διαβάζοντας το τόσο δυνατό
και πάντοτε επίκαιρο άγγελμα του μεγάλου μας Δασκάλου
Φ. Κόντογλου, δηλώνουμε παρόντες στο σχολείο
του Εικονολογικού μας διαλόγου και ευχόμαστε καλή φώτισι
και καλή πρόοδο σε όλους τους συμμετέχοντες,
αλλά και τους απλώς παρακολουθούντες...

Μ.γ.Γ.

+++

Εικονολογικός διάλογος 2011Α

--

Μ.γ.Γ. είπε...

Ἕνας ἐκτροχιασμὸς ἀρχίζει ἀπὸ μία ἀπειροελάχιστη παρέκκλισι. Αὐτὸ συμβαίνει καὶ μὲ τὶς διάφορες αἱρέσεις. Στὴν ἀρχὴ φαίνεται κάτι ἀσήμαντο, ἀλλὰ τὸ τέλος εἶναι φοβερό.
Ὅταν ἀναφέραμε τὸ ἐρώτημά μας δὲν εἴχαμε στὴν σκέψι μας κάτι τέτοιο, διότι μόλις τώρα τὸ μάθαμε, ἀπὸ ἐσᾶς, στὶς λεπτομέρειές του. Ὁπωσδήποτε ἡ σχέσις ὑφίσταται καὶ μπορεῖ νὰ πάρη πολὺ σοβαρὲς διαστάσεις, ὅπως καταλαβαίνουμε ὅλοι. Εἶναι μία ἀπὸ τὶς πολλὲς "προκλήσεις" τῆς δύσκολης ἐποχῆς μας, τῆς ἐποχῆς "τῆς ἀποστασίας" ὅπως πολλὲς φορὲς ἔχουμε ἀκούσει τοὺς Πατέρες μας νὰ τὴν ἀποκαλοῦν...
Γιὰ ἄλλη μία φορὰ λοιπὸν ἡ ἔκκλησί Σας γιὰ "παραμονὴ σὲ ὅτι μᾶς παραδόθηκε" ἀκούγεται ἀνάλογη μὲ τὸ "Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετὰ φόβου· πρόσχωμεν...".
Εἴθε ὁ Θεὸς νὰ μᾶς στερεώση καὶ νὰ μᾶς δώση τὴν δύναμι ποὺ ἀπαιτεῖται...

Εὐχ.

21 Ιανουαρίου 2011 10:47 μ.μ.

Έναρξις εικονολογικού διαλόγου Η΄

--

Νέος Εἰκονολογικὸς Διάλογος:

Η ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ - ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΧΡΩΜΑΤΟΣ




...Μέσα από την Εικόνα εκφράζεται η πνευματικότητα
της χριστιανικής ζωής διαχρονικά... και όχι, όπως προαναφέρατε,
η προσωπική ψύχωση της στιγμής ενός καλλιτέχνη.

«Οι άγιοι και ζώντες πεπληρωμένοι ήσαν Πνεύματος Αγίου
και τελευτησάντων αυτών, η χάρις του Αγίου Πνεύματος
ανεκφοιτήτως ένεστι και ταις ψυχαίς και τοις σώμασιν εν τοις τάφοις,
και τοις χαρακτήρσι, και ταις αγίαις εικόσιν αυτών».
(Αγ. Ιωαννης Δαμασκηνός)

Είναι αυτό κάτι που χαρακτηρίζει ΜΟΝΟ τις χριστιανικές Εικόνες
και κανένα άλλο έργο τέχνης. Η Εικόνα είναι συνδεδεμένη με το υπερβατικό,
το αιώνιο, την τελειότητα και το φως, γιατί εικονίζει τις υποστάσεις
σε έναν κόσμο υπερβατικό-μη φυσικό. Εφόσον δεν αποδίδει τη φύση του εικονιζόμενου
δεν μπορεί να έχει την εξέλιξη, την καινοτομία, το σύγχρονο, χαρακτηριστικά
της εξελικτικης διαδικασίας της φύσης. Γι αυτό και η εξέλιξη της είναι άλλης μορφής,
πέρα από τα κοινώς νοούμενα και δεν αφορά εικαστικές καινοτομίες...

ΑΘ.Π.



Η ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΕ PDF,
ΜΕ ΕΝΣΩΜΑΤΩΜΕΝΟΥΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ
ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ
(Ἐνημέρωσις: 11/12/2010, 446 σχόλια)

Τὶς ἀσκήσεις ἢ τὶς Εἰκόνες ποὺ θέλετε νὰ ἀναρτηθοῦν μπορεῖτε νὰ τὶς στείλετε
στὴν ἠλ. διεύθυνση τοῦ ἰστολογίου: agiografikesmeletes@yahoo.com

Η Λογική του Κολιμπρί

--

Ἡ λογικὴ τοῦ κολιμπρὶ

(καὶ τῆς συζητήσεώς μας)

Κατὰ τὴν διάρκεια μιᾶς πυρκαϊᾶς στὸ δάσος,
ὅπως λέει ἕνα Ἀφρικανικὸ παραμύθι,
ὅλα τὰ ζῶα ἔτρεχαν νὰ ξεφύγουν ἀπὸ τὸν κίνδυνο τῆς φωτιᾶς,
ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα μικρὸ κολιμπρί.

Αὐτὸ πῆρε μία σταγόνα νερὸ μὲ τὸ ράμφος του
καὶ μὲ κίνδυνο τῆς ζωῆς του τὴν ἔριξε στὴν φωτιά!

- «Εἶσαι τρελό, δὲν μπορεῖς νὰ σταματήσης τὴν πυρκαϊά»,
τοῦ λέει κάποιο ζῶο ἀπ’ αὐτὰ ποὺ ἔτρεχαν πανικόβλητα νὰ σωθοῦν.

- «Τὸ ξέρω», ἀπαντᾶ τὸ κολιμπρί,
«ὅμως κάνω ἐκεῖνο ποὺ μοῦ ἀναλογεῖ»...