ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ– ΕΛΛΑΔΑΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

18/11/2011

Στην αρένα της κρίσης της Ευρωζώνης που έχει περιέλθει και η Πορτογαλία, ο λαός και οι εργαζόμενοι της Πορτογαλίας γνωρίζουν την ελληνική μνημονιακή συνταγή, που τους βυθίζει στην ύφεση με τα μέτρα λιτότητας και φτώχειας, τις περικοπές μισθών και συντάξεων, την έκρηξη της ανεργίας, την φορολογική λαϊκή επιδρομή.

Το όχημα των μνημονίων οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής, εργαζομένων και λαών, που επέλεξε το διεθνές και ευρωπαϊκό οικονομικό-πολιτικό συντηρητικό κατεστημένο, ως απάντηση στη κρίση χρέους, αφού δοκιμάστηκε στο δοκιμαστικό σωλήνα της Ελλάδας εφαρμόζεται στη μία μετά την άλλη χώρες της Ευρώπης.

Η συνταγή δοκιμάστηκε και είναι αδιέξοδη και καταστροφική για τους λαούς και τους εργαζόμενους, που ως μοναδικό σκοπό και στόχο έχουν την ανασυγκρότηση του κεφαλαίου σε βάρος της εργασίας, το χτίσιμο μιας νέας κοινωνίας απαλλαγμένης από συλλογικές κατακτήσεις και δικαιώματα.

Σ’ αυτόν τον ανελέητο πόλεμο του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη, ο συντονισμός των αγώνων μας και σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η ενδυνάμωση της αλληλεγγύης μας, είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ απαραίτητα στοιχεία της πάλης μας.

Τα Συνδικάτα και οι εργαζόμενοι της Πορτογαλίας προκήρυξαν Γενική Απεργία στις 24 Νοεμβρίου ενόψει του προσχεδίου του προϋπολογισμού λιτότητας της κεντροδεξιάς κυβέρνησης με τις εντολές της τρόϊκας.

Την ίδια ημέρα ΠΕΜΠΤΗ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ στις 16:00 η ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ  οργανώνει συγκέντρωση αλληλεγγύης στους συναδέλφους μας απεργούς της Πορτογαλίας έξω από την Πρεσβεία της Πορτογαλίας και καλεί τα ελληνικά συνδικάτα και τους εργαζόμενους να γίνουμε όλοι Εργαζόμενοι της Ευρώπης και να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας και τη συμπαράστασή μας.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 16:ΟΟ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ

29 Σεπτέμβρη: η Ευρώπη στους δρόμους

Από τον Δημήτρη Στρατούλη

Στις 29 Σεπτέμβρη θα γίνει το πρώτο, μικρό, βήμα για το συντονισμό των εργατικών και κοινωνικών αντιστάσεων σε όλη την Ευρώπη. Γενική απεργία στην Ισπανία, πανευρωπαϊκή πορεία στις Βρυξέλλες, συλλαλητήρια σε δεκάδες άλλες χώρες και πόλεις.

Η πρώτη προσπάθεια για πανευρωπαϊκή απεργία

Το κάλεσμα για μια πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης ενάντια στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές λιτότητας απευθύνθηκε από πέρσι σε όλα τα ευρωπαϊκά συνδικάτα. Υιοθετήθηκε στις αρχές Ιούνη από την ETUC, την Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, καθώς και από το 6^ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, που οργανώθηκε στην Ιστανμπούλ στά τέλη του Ιούλη. Είχαν προηγηθεί πολλές απόπειρες για πανευρωπαϊκές μέρες δράσης, με σημαντικότερη την 15η Φλεβάρη του 2003, την ημέρα - ορόσημο του αντιπολεμικού κινήματος ενάντια στην αμερικάνικη επίθεση στο Ιράκ. Η 29η Σεπτεμβρίου ήταν όμως η πρώτη οργανωμένη απόπειρα για μια πανευρωπαϊκή απεργία και πολλά συνδικάτα και κοινωνικά κινήματα ανταποκρίθηκαν, με την ελπίδα ότι θα αναβαθμίσει τις πανευρωπαϊκές κοινωνικές αντιστάσεις. Άλλωστε, την ίδια περίοδο όλες οι ευρωπαϊκές κοινωνίες βρίσκονται στο δρόμο. Κοινή συνισταμένη, η απαίτηση των ευρωπαίων εργαζομένων να μην πληρώσουν αυτοί την κρίση, μέσα από τις περικοπές μισθών, τις απολύσεις, τον περιορισμό του κράτους πρόνοιας.

Τελικά, μόνο τα ισπανικά συνδικάτα προχώρησαν σε κήρυξη γενικής απεργίας, ενώ στις υπόλοιπες χώρες θα οργανωθούν συλλαλητήρια. Ακόμα και τα συνδικάτα των χωρών, όπως η Γαλλία, που αυτή την περίοδο προγραμματίζουν γενικές απεργίες, δεν κατάφεραν να συντονίσουν τη δράση τους με το πανευρωπαϊκό κάλεσμα.

Τα ελληνικά συνδικάτα στη μάχη της 29^ης

Ακόμα και στην Ελλάδα, παρά τη βίαιη επίθεση που δέχονται τα εργασιακά δικαιώματα και παρά τις πολύμηνες ζυμώσεις, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δεν προχώρησε σε κήρυξη απεργίας.

Η ΑΔΕΔΥ από την πλευρά της, προσανατολίστηκε στην απεργία της 7ης Οκτωβρίου, ώστε να στηρίξει και την προσφυγή της στη δικαιοσύνη ενάντια στο Μνημόνιο.
Έτσι, τα συλλαλητήρια στην Ελλάδα καλούνται για το απόγευμα της ίδιας ημέρας. Στην Αθήνα ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ καλούν στην Πλ. Κλαυθμώνος στις 6:15 μμ, ενώ το Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς καλεί σε προσυγκέντρωση στα Προπύλαια στις 6 μμ. Στη Θεσσαλονίκη η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων, καθώς και το ΕΚΘ και η ΕΔΟΘ, καλούν σε συγκέντρωση στο Αγ. Βενιζέλου στις 6.

Επίσης, στις 10:00 το πρωί, αντιπροσωπεία της Γενικής Συνομοσπονδίας και των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων θα πραγματοποιήσουν παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Βασ. Σοφίας 2).
Παρόλα αυτά, σημαντικοί κλάδοι εργαζομένων έχουν κηρύξει απεργία.

• Οι νοσοκομειακοί γιατροί της χώρας, με απόφαση της ομοσπονδίας τους (ΟΕΝΓΕ) συμμετέχουν με 24ωρη απεργία στην Πανευρωπαϊκή Ημέρα και «από κοινού με τους εργαζόμενους απαιτούν δωρεάν, δημόσιο και ποιοτικό σύστημα υγείας στη χώρα και προασπίζουν τα δημόσια αγαθά που δέχονται ανηλεή επίθεση από τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις». Η Ομοσπονδία καλεί σε συμμετοχή στο συλλαλητήριο που διοργανώνεται από Ομοσπονδίες και συνδικάτα στην πλατεία Κοτζιά στις 12:00 την Τετάρτη.

• Οι εργαζόμενοι στον ΟΣΕ συνεχίζουν με πεντάωρη στάση εργασίας (12-5 μμ), αντιμέτωποι πια και με το ιδιότυπο lock-out που προσπαθεί να κάνει η εργοδοσία (βλ. http://alterthess.blogspot.com/2010/09/lock-out.html).
• Οι εργαζόμενοι στις υπόλοιπες συγκοινωνίες, έχουν 4ωρες ή πεντάωρες στάσεις εργασίας.

• Σε 24ώρη απεργία καλεί τους εργαζόμενους στον ΟΤΕ και η ΟΜΕ-ΟΤΕ, με απόφασή της από 6 Σεπτέμβρη, "μετά και τις προσχηματικές και συνεχείς αρνήσεις της Διοίκησης να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύεσεων για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας", όπως αναφέρεται στην απόφαση. Η απεργιακή συγκέντρωση καλείται την Τετάρτη 29/9 και ώρα 11.00 στα γραφεία της Ομοσπονδίας.

• Την ίδια ημέρα διοργανώνεται και η 24ωρη απεργία των βιβλιοϋπαλλήλων, με αποφάσεις των σωματείων τους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Η κινητοποίηση αυτή στρέφεται πρώτα και κύρια ενάντια στις σχεδιαζόμενες απολύσεις μετά το ξαφνικό λουκέτο στον εκδοτικό οργανισμό "Ελληνικά Γράμματα".Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής καλεί τους εργαζόμενους σε απεργιακή συγκέντρωση στο Πνευματικό Κέντρο στις 10.30πμ και σε πορεία προς το Υπουργείο Εργασίας, όπου έχει προγραμματιστεί να λάβει χώρα η τριμερής συνάντηση για τα "Ελληνικά Γράμματα". Στη Θεσσαλονίκη ο αντίστοιχος Σύλλογος οργανώνει παρέμβαση στα βιβλιοπωλεία του κέντρου.

Οι κινητοποιήσεις στην Ευρώπη

Η σημαντικότερη συμμετοχή έρχεται από την Ισπανία, όπου οι μεγάλες συνομοσπνδίες (Spanish Trade Union Confederations of Comisiones Obreras και Unión General de Trabajadores) έχουν κηρύξει γενική απεργία, την πρώτη από την ημέρα που ανέλαβαν την κυβέρνηση οι σοσιαλιστές. Την απεργία στηρίζει, μεταξύ άλλων και η ιστορική αναρχοσυνδικαλιστική οργάνωση των εργατών της Ισπανίας CNT.
Το κέντρο των κινητοποίησεων θα είναι όμως στις Βρυξέλλες, όπου οργανώνεται και η μεγαλύτερη ευρω-διαδήλωση των τελευταίων ετών. Το κεντρικό κάλεσμα απευθύνεται από την ETUC, ενώ αναμένεται η συμμετοχή αντιπροσωπειών από τις συνομοσπονδίες 13 χωρών, μεταξύ άλλων από την Τουρκία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία κοκ. Η διαδήλωση θα ξεκινήσει στις 13.00 (τοπική ώρα) από το Νότιο Σταθμό των Βρυξελλών και θα καταλήξει σε συναυλία.

Στη Γαλλία, καθώς κορυφώνεται το κίνημα ενάντια στην ασφαλιστική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Σαρκοζί, τα εργατικά συνδικάτα θα οργανώσουν διαδηλώσεις στο Παρίσι και σε άλλες μεγάλες πόλεις.

Στην Ουγγαρία έχει καλεστεί συγκέντρωση μπροστά από το κτήριο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Στη Γερμανία, λίγες ημέρες μετά την κινητοποίηση 100.000 διαδηλωτών ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης να παρατείνει τη λειτουργία των πυρηνικών εργαστασίων, οργανώνεται διαδήλωση στο Βερολίνο με κεντρικό σύνθημα "Δεν πληρώνουμε για την κρίση τους".

Στην Αυστρία, παρά την αδράνεια των συνδικάτων, κινητοποιήσεις οργανώνονται στη Βιέννη και άλλες τέσσερις πόλεις (Villach, Linz, Innsbruck και Graz).

Στη Ρουμανία θα συνεχιστούν οι καθημερινές διαδηλώσεις δημοσίων υπαλλήλων και άλλων κλάδων ενάντια στην πολιτική λιτότητας που επιβάλλει η κυβέρνηση και το ΔΝΤ.

Διαδηλώσεις ακόμα θα οργανωθούν στην Λιθουανία, τη Λευκορωσία, την Πολωνία, την Τσεχία, τη Σερβία, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ιταλία και την Κύπρο.

ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ: ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

Φόβοι για απώλειες χιλιάδων θέσεων εργασίας στο Εμπόριο εκφράζουν τα συνδικάτα από την εισαγωγή συστημάτων αυτόματων πληρωμών στις αλυσίδες τροφίμων.

Παναγιώτης Κυριακούλιας

Μέλος Δ.Σ. ΟΙΥΕ

Το τελευταίο διάστημα, στις μεγάλες εθνικές και πολυεθνικές αλυσίδες τροφίμων έχει αυξηθεί σημαντικά η εισαγωγή μηχανημάτων που επιτρέπουν την αυτόματη πληρωμή των προϊόντων από τους ίδιους τους καταναλωτές. Πρόκειται για το λεγόμενο σύστημα «self service checkout», το οποίο ήδη λειτουργεί κατά ανάλογο τρόπο στις τράπεζες με τις μηχανές ΑΤΜ ή στα βενζινάδικα με την άμεση πληρωμή μέσω πιστωτικής κάρτας.

Δύο μορφές συστημάτων self checkout

Στον κλάδο των Supermarket, το σύστημα αυτό λειτουργεί με δύο μορφές. Στην πρώτη περίπτωση ο καταναλωτής μπορεί να «σκανάρει» μόνος του στη μηχανή τα προϊόντα που αγοράζει και στη συνέχεια να τα πληρώσει με πιστωτική κάρτα ή μετρητά. Στη δεύτερη περίπτωση, η μηχανή «σκαναρίσματος» (bar code scanner) υπάρχει στα ράφια, όπου ο καταναλωτής μπορεί επί τόπου να «σκανάρει» προϊόντα και στη συνέχεια να πληρώσει σε μηχανή τύπου ΑΤΜ.

Είναι φανερό ότι μια τέτοια εξέλιξη δημιουργεί κίνδυνο για την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας στον κλάδο του Εμπορίου και κυρίως αυτές που σχετίζονται με τη θέση του ταμείου, στην οποία απασχολείται ένα εξαιρετικά μεγάλο κομμάτι εργαζομένων. Ήδη τα συνδικάτα έχουν αρχίσει να κρούουν το κουδούνι του κινδύνου και έχουν αρχίσει να κινητοποιούνται για να αποτρέψουν δυσμενείς εξελίξεις.

Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση λειτουργίας τέτοιων συστημάτων είναι η Γαλλία, στην οποία τα συστήματα αυτόματων πληρωμών έχουν αρχίσει να εισάγονται με εντατικούς ρυθμούς, ξεφεύγοντας πλέον από την αρχική περίοδο πειραματισμού.

Τα στοιχεία είναι εξαιρετικά ενδιαφέροντα [1]: Ο όμιλος Auchan λειτουργεί το σύστημα self checkout σε 40 από τα 120 υπερμάρκετ του, με στόχο να προσθέσει άλλα 30 καταστήματα ως το τέλος της χρονιάς. Η αλυσίδα Casino τοποθετεί τέτοια συστήματα σε 60 Υπερμάρκετ (από τα 127) και σε 23 Σούπερ Μάρκετ (από τα 400). Ο όμιλος CARREFOUR (ο μεγαλύτερος Λιανέμπορος της Ευρώπης) έχει εγκαταστήσει το σύστημα σε 23 Υπερμάρκετ (σε σύνολο 218). Άλλες εκτιμήσεις αναφέρουν ότι περίπου 15-20% των μεγάλων καταστημάτων λειτουργούν ήδη το σύστημα self checkout.

Η αντίδραση των συνδικάτων και κινητοποιήσεις.

Όπως είναι λογικό, οι εξελίξεις αυτές έχουν θορυβήσει τα εργατικά συνδικάτα, τα οποία εκτιμούν ότι είναι σε κίνδυνο πάνω από 85.000 θέσεις εργασίας κατά τα επόμενα 5-6 χρόνια, σε ένα σύνολο 170.000 ταμιών που απασχολούνται στον κλάδο.

Η εργοδοτική πλευρά προσπαθεί να «καθησυχάσει» τους φόβους των εργαζομένων ισχυριζόμενη ότι η εισαγωγή τέτοιου είδους συστημάτων αυτόματων πληρωμών δεν πρόκειται να οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις και ότι οι επιχειρήσεις θα έχουν τη δυνατότητα να δώσουν περισσότερο βάρος στην εξυπηρέτηση του πελάτη.

Τα γαλλικά συνδικάτα όμως περνούν σε φάση κινητοποιήσεων. Ήδη, η Γαλλική Δημοκρατική Συνομοσπονδία Εργασίας CFDT, πραγματοποίησε δύο πρώτες κινητοποιήσεις (Φεβρουάριος και Μάρτιος 2007) ενάντια στην εγκατάσταση τέτοιων συστημάτων, ζητώντας από τους καταναλωτές να πουν όχι στη λειτουργία του self checkout και στην απώλεια θέσεων εργασίας. Πιο πρόσφατα (Απρίλιος και Ιούνιος 2007) η CFDT οργάνωσε νέες κινητοποιήσεις έξω από 100 περίπου καταστήματα των μεγαλύτερων γαλλικών αλυσίδων (όπως Carrefour, Auchan, Casino, Champion).

Το θέμα των νέων τεχνολογιών στο Εμπόριο έχει ήδη τεθεί στην agenda της Ευρωπαϊκής συνδικαλιστικής οργάνωσης του κλάδου (UNI Europa Commerce), η οποία έχει συστήσει ομάδα εργασίας για την αντιμετώπιση του. Οι προτάσεις των ευρωπαϊκών συνδικάτων κινούνται στην κατεύθυνση να μην υπάρξουν απολύσεις λόγω της εισαγωγής νέων τεχνολογιών και μέσα από συλλογικές συμφωνίες να υπάρξει εκτεταμένη επανεκπαίδευση των εργαζομένων και τοποθέτησή τους σε νέα πόστα εργασίας εντός των επιχειρήσεων, τα οποία να συνδέονται με την ποιοτική εξυπηρέτηση των καταναλωτών.

Ο φόβος του RFID και του «μεγάλου αδελφού»

Ωστόσο, οι εξελίξεις στις νέες τεχνολογίες και η εκτεταμένη χρήση τους στον κλάδο του Εμπορίου δεν μπορούν να εφησυχάσουν τα συνδικάτα. Εκτιμάται ότι από τα μέσα της επόμενης δεκαετίας θα είναι δυνατή η μαζική χρήση του συστήματος RFID, το οποίο θα θέσει σε ακόμα πιο μεγάλο κίνδυνο την απασχόληση στον κλάδο.

To RFID (ακρωνύμιο του Radio Frequency IDentification) αποτελεί την πλέον σύγχρονη -όσον αφορά στην εφαρμογή της- τεχνολογία ηλεκτρονικής ταυτοποίησης. Στηρίζεται στη χρήση ραδιοκυμάτων και επιτρέπει την αυτόματη αναγνώριση ανθρώπων ή, κατά κύριο λόγο, αντικειμένων (προϊόντων) τα οποία φέρουν RFID tags (ετικέτες που ενσωματώνουν μικροεπεξεργαστή και κεραία) και μπορούν να ανιχνευθούν αυτόματα από σταθερούς ή φορητούς αναγνώστες (readers) RFID, χωρίς να είναι απαραίτητη η σάρωση του κάθε μεμονωμένου αντικειμένου. Η κεραία επιτρέπει στο μικροεπεξεργαστή να μεταφέρει τις πληροφορίες αναγνώρισης στον αναγνώστη, ο οποίος με τη σειρά του μετατρέπει τα ραδιοκύματα που "αντανακλώνται" από την ετικέτα RFID σε ψηφιακές πληροφορίες. Οι πληροφορίες αυτές μπορούν στη συνέχεια να "περάσουν" σε υπολογιστές για περαιτέρω χρήση.

Γίνεται φανερό, ότι η εισαγωγή τέτοιου είδους συστημάτων αγορών και πληρωμών πέραν των προβλημάτων που δημιουργεί ως προς τα θέματα της απασχόλησης και ανεργίας, θέτει και από μια άλλη πλευρά το ζήτημα των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων καθώς διευρύνει ακόμα περισσότερο τις πρακτικές παρακολούθησης της προσωπικής ζωής από τον «μεγάλο αδελφό».

Η στάση των συνδικάτων.

Η άρνηση των συνδικάτων στην εξέλιξη της τεχνολογίας και στην εισαγωγή της στον εργασιακό χώρο, βεβαίως και δεν μπορεί να αποτελεί θέση. Άλλωστε η ιστορία έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι η τεχνολογική εξέλιξη είναι αναπότρεπτη και πάντα έχει και αρνητικές και θετικές επιπτώσεις για τον κόσμο της εργασίας.

Αυτό όμως που δεν είναι επιτρεπτό για τα συνδικάτα είναι η μοιρολατρία της ανεργίας. Αντίθετα, η αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών και η μετατροπή τους σε θετικές για τους εργαζόμενους εξελίξεις θα πρέπει να αποτελέσει σημείο αιχμής για τη συνδικαλιστική δράση σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Κατά συνέπεια η δυναμική αντίσταση ενάντια στον κίνδυνο μαζικών απολύσεων που προκύπτει από την εκτεταμένη εισαγωγή και χρήση των συστημάτων self checkout και RFID είναι μονόδρομος με την ταυτόχρονη διεκδίκηση δημιουργίας νέων πόστων/ειδικοτήτων εργασίας μέσα στις επιχειρήσεις (μετά από και επανεκπαίδευση). Αυτό που θα απαιτήσουν οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα είναι να υπάρχει επάρκεια προσωπικού στα Σούπερμάρκετ με σταθερή οκτάωρη εργασία, αξιοπρεπείς μισθούς και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, που θα μπορούν να εξυπηρετούν τους πελάτες με ποιοτικό τρόπο.

[1] Αναφορά από το EIRO (Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Εργασιακών Σχέσεων), 10-9-2007.

Νέα από την Ευρώπη: Αναταράξεις με το Ωράριο καταστημάτων στο Βέλγιο

Σε πορεία απορύθμισης βρίσκεται το ωράριο των καταστημάτων και στο Βέλγιο, μετά την πρωτοβουλία της κυβέρνησης του Βελγίου να επιβάλλει νομοθετικά από το Μάρτιο του 2007, τη λειτουργία των καταστημάτων από 6 έως 9 Κυριακές το χρόνο.
Η κυβερνητική αυτή απόφαση διέσπασε και την προϋπάρχουσα συμμαχία των συνδικάτων με τις εργοδοτικές ενώσεις για τη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές.
Πριν από τη νομοθετική ρύθμιση, το ωράριο των καταστημάτων στο Βέλγιο ήταν από τις 5.00 μ.μ. ως τις 9.00 μ.μ., με γενική απαγόρευση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές και αργίες, πλην ορισμένων εξαιρέσεων όπως τα αρτοποιεία, τα ανθοπωλεία ή τα μικρά παντοπωλεία της γειτονιάς ή των καταστημάτων στα τουριστικά κέντρα και τις λουτροπόλεις. Επίσης και για αυτά τα καταστήματα υπήρχε διάταξη που τα υποχρέωνε να παραμένουν κλειστά μία ημέρα («ημέρα ανάπαυσης») την εβδομάδα.
Ωστόσο, η νέα ρύθμιση για τη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές θέτει ως προϋπόθεση την ύπαρξη Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, η οποία θα ρυθμίζει το ημερομίσθιο με το οποίο θα αποζημιώνονται οι εργαζόμενοι τις Κυριακές. Με τον τρόπο αυτό, ο νόμος διακρίνει ανάμεσα σε επιχειρήσεις στις οποίες υπάρχει συνδικαλιστική οργάνωση και σε επιχειρήσεις στις οποίες δεν υπάρχει συνδικάτο. Για τις δεύτερες, εάν αυτές θέλουν να ανοίγουν τις Κυριακές, θα πρέπει να υπάρξει Κλαδική ΣΣΕ (εθνικής ή τοπικής εμβέλειας).
Ενώ για τις επιχειρήσεις, που έχουν συνδικάτο οι επιλογές είναι περισσότερες αφού μπορούν να προχωρήσουν είτε σε επιχειρησιακή συμφωνία ή σε ατομική συμφωνία, ενώ ταυτόχρονα ως κατώτατο όριο αποζημίωσης για την απασχόληση τις Κυριακές ορίζεται το ημερομίσθιο προσαυξημένο κατά 100% (διπλό ημερομίσθιο).
Τέλος, είναι χαρακτηριστικό, ότι επικεφαλής της καμπάνιας για την πλήρη απελευθέρωση του Ωραρίου στο Βέλγιο είναι μια οργάνωση με την επωνυμία LVZ «Φιλελεύθερη Ένωση Αυτοαπασχολούμενων», η οποία όμως δεν υποστηρίζεται από καμία άλλη εργοδοτική οργάνωση.
Προφανώς , η LVZ λειτουργεί ως «λαγός» της φιλελεύθερης κυβέρνησης και των πολυεθνικών για να περάσει κάποια στιγμή η πλήρης και χωρίς προϋποθέσεις απελευθέρωση του Ωραρίου.
Τέλος, είναι φανερό ότι τα συνδικάτα του Εμπορίου στο Βέλγιο, αργά ή γρήγορα θα δεχθούν μεγάλες πιέσεις να διαπραγματευτούν το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές είτε σε επίπεδο επιχείρησης είτε σε τοπικό επίπεδο.

Παναγιώτης Κυριακούλιας
Δ.Σ. ΟΙΥΕ

Πηγή πληροφόρησης: Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Εργασιακών Σχέσεων (EIRO)