"...κι έκανα όρκο να φέρω ως το τέλος το πεπρωμένο μου"

"Στιγμές που δεν φτάνει μια ζωή να αναπολήσεις όσα έζησες - και τα βράδια έριχνα όλες μου τις σκεψεις απ το παραθυρο μήπως και βρουν το δρόμο τους οι χαμένοι ταξιδιωτες , κι έζησα σε σπίτια που εμπαζαν απο παντου για να θυμουνται οι επιλήσμονες ,εξάλλου με τις διαρκεις αναβολές ,ολο αύριο και αύριο , έμεινα για πάντα δωδεκαετής. Πράγματα σκοτεινά που δεν θα εξηγηθούν παρα την ημέρα της Κρίσεως. Αλλά δε θα ξεχάσω ποτε μια νυχτα σ εκεινη τη μεγαλη εξεγερση , οι τραυματιοφορεις με ακούμπησαν για μια στιγμή κάτω και τότε κοίταξα τα άστρα , Θεε μου ,πως έλαμπαν , και ξαφνικά δε με ένοιαζε που ειχαμε νικηθεί , "όλο το άπειρο ειναι δικό μας " , είπα μέσα μου κι έκανα όρκο να φέρω ως το τέλος το πεπρωμένο μου."    Τάσος Λειβαδίτης