Ο Γ. ΟΜΗΡΟΥ, Ο ΛΙΛΛΗΚΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ

Είναι αναμενόμενο ότι ο κάθε αρχηγός κόμματος θα στηρίξει και θα υποστηρίξει με κάθε τρόπο τον υποψήφιο που καθόρισε το κόμμα του για να διεκδικήσει την προεδρία της Δημοκρατίας.

Όμως σ’ αυτή την προσπάθεια δεν πρέπει να εκτίθεται λέγοντας πράγματα τα οποία κάθε άλλο παρά ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Διότι αν στόχος είναι να κερδηθούν ψήφοι, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι ο λαός και γνωρίζει και θυμάται. Βεβαίως δεν τα θυμάται όλα αλλά κάποια «κτυπητά» γεγονότα έχουν περάσει στη συλλογική μνήμη.

Η συνέπεια απάντηση στην αποχή

Ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου τόνισε τις προάλλες στον ΑΣΤΡΑ – και πολύ σωστά – ότι πρέπει να πειστούν οι πολίτες να επανέλθουν στην πολιτική και ότι αυτό θα επιτευχθεί μέσα από την πολιτική συνέπεια των κομμάτων.

Ανέφερε – και πάλι πολύ σωστά – ότι οι μεταλλάξεις πολιτικών, υποψηφίων και κομμάτων ένεκα εκλογών δεν βοηθούν προς την κατεύθυνση της άρσης της αποχής, αλλά αντίθετα την επαυξάνουν.

Ορθή η διαπίστωση.

Θέλοντας λοιπόν να προβάλει τον υποψήφιο που στηρίζει η ΕΔΕΚ, ο κ. Ομήρου πρόταξε τη θέση ότι ο Γιώργος Λιλλήκας σε όλη την πολιτική παρουσία του δεν έδωσε δείγματα αντιφάσεων, ούτε – είπε – μπορεί να διαπιστώσει ότι μεταλλάχθηκε.

Αν εννοεί ότι δεν το έπραξε αυτό σε προεκλογική περίοδο ίσως να έχει δίκαιο.

Οι μετακινήσεις του Γ. Λιλλήκα

Δεν αναμέναμε από τον κ. Ομήρου να παραδεχθεί ότι ο υποψήφιος τον οποίο υποστηρίζει άλλαξε όχι μόνο θέσεις αλλά και στρατόπεδα. Η μεταμορφώσεις του συναγωνίζονται σε ποσότητα και ένταση αυτές του Νίκου Αναστασιάδη.

Θυμίζουμε μερικές:

-          Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως συνεργάτης του Γιώργου Βασιλείου και διετέλεσε Γ.Γ. της Νέας Γενιάς. Ως τέτοιος ασπαζόταν και τις πολιτικές θέσεις του κ. Βασιλείου στο Κυπριακό, δηλαδή τη λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.

-          Στη συνέχεια, όπως λέχθηκε από στελέχη του πρώην ΑΔΗΣΟΚ, ο Γ. Λιλλήκας εγκατέλειψε τον Γ. Βασιλείου και βρέθηκε να συντάσσει το μανιφέστο του νέου κόμματος που γεννήθηκε από τη διάσπαση του ΑΚΕΛ.

-          Το 1996 εκλέγεται βουλευτής με τις Νέες Δυνάμεις του ΑΚΕΛ.

-          Το 2003 με το διορισμό του στο υπουργικό συμβούλιο του Τάσσου Παπαδόπουλου αρχίζει τη σταδιακή απαγκίστρωση του από το ΑΚΕΛ και ταυτίζεται με την πολιτική του τέως προέδρου, κυρίως όσον αφορά την πολιτική στο Κυπριακό.

-          Το 2006 ως υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Παπαδόπουλου είναι πλέον πλήρως ταυτισμένος με τις ιδέες και τις απόψεις του προέδρου.

Οι μεταλλάξεις του Γ. Λιλλήκα

Ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ είπε ακόμα ότι οι θέσεις του Γ. Λιλλήκα στο κυπριακό είναι σταθερές!

Θα θυμίσουμε τον κ. Ομήρου ότι:

-          Όπως και ο ίδιος, έτσι και ο Γ. Λιλλήκας το 2002 ήταν από τους πρώτους που αντιτάχθηκαν στην υποψηφιότητα Τάσσου Παπαδόπουλου. Θυμίζουμε τις δηλώσεις του για τους πολιτικούς του 60 που ντύνονται με τα κοστούμια του 21^ου αιώνα.

-          Τότε ο Γ. Λιλλήκας, ως οπαδός της Δ.Δ.Ο. άφηνε αιχμές εναντίον της πολιτικής που ο Τ. Παπαδόπουλος θα ακολουθούσε στο Κυπριακό.

-          Με την εκλογή του νέου προέδρου, όπως ήδη αναφέραμε, γίνεται μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου αυτού που κατηγορούσε και παρουσιάζεται στη συνέχεια ως ο διαπρύσιος κήρυκας και εκπρόσωπος της πολιτικής του Τ. Παπδόπουλου.

Υπέρ της Δ.Δ.Ο.

Μετά το δημοψήφισμα του 2004 (11 Ιουλίου) δήλωνε με στόμφο ότι «Πρέπει αταλάντευτα και σταθερά να παραμείνουμε προσηλωμένοι στο στόχο μας για μια δικοινοτική, διζωνική Ομοσπονδία.  Για μία λύση, που στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα μας επιτρέψει, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, να ζήσουμε ειρηνικά και να συνεργαστούμε αρμονικά για πρόοδο και ευημερία όλων των κατοίκων της Κύπρου».

Στις 6 Σεπτεμβρίου τόνιζε ότι «Ο λαός, με το δημοψήφισμα απέρριψε το Σχέδιο Ανάν.  Δεν απέρριψε τη λύση».

Ακόμα και το 2010 δήλωνε υποστηρικτής της Δ.Δ.Ο. Σε ομιλία του στις 9 Μαρτίου δήλωνε ότι: «Η λύση πρέπει να οδηγεί σε πραγματική επανένωση της πατρίδας μας στα πλαίσια μίας δικοινοτικής, διζωνικής Ομοσπονδίας, η οποία θα στηρίζεται στις αρχές της Δημοκρατίας και θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των νομίμων κατοίκων της Κύπρου».

Από εκεί και πέρα άλλαξε τροπάριο.

Εναντίον της Δ.Δ.Ο.

Και ενώ στις 6 Σεπτεμβρίου 2010 έλεγε ότι με την απόρριψη του σχεδίου Ανάν δεν απορρίφθηκε η Δ.Δ.Ο., στις 7 Μαΐου 2012 δήλωνε στη «Σημερινή» ότι η Δ.Δ.Ο. «στο δημοψήφισμα που ήταν η πρώτη φορά που πήρε περιεχόμενο, απορρίφθηκε από τον κυπριακό Ελληνισμό».

Ενώ, λοιπόν, δήλωνε διαπρύσιος κήρυκας της, σήμερα μεταμορφώθηκε σε διαπρύσιο πολέμιο της.

Στην ίδια συνέντευξη δηλώνει «Διαφωνώ με τη μορφή της λύσης που επιδιώκεται, της ΔΔΟ» λέγοντας ότι για να λειτουργήσει προϋποθέτει (δήθεν) «την αφαίρεση ελευθεριών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον κυπριακό Ελληνισμό»!

Διερωτάται λοιπόν ο κοινός νους: όταν ο κ. Λιλλήκας υπερασπιζόταν τη Δ.Δ.Ο. δεν υπήρχε θέμα αφαίρεσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων;

Οι μεταλλάξεις των άλλων!

Καλείται λοιπόν ο κ. Ομήρου να απαντήσει αν αυτά που αναφέραμε δεν αποτελούν την κορωνίδα των μεταλλάξεων όσον αφορά το Κυπριακό.

Στο μεταξύ, την ίδια ώρα που ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ μιλά για μεταλλάξεις άλλων και υποστηρίζει ότι ο δικός του υποψήφιος δεν μεταλλάχθηκε(!) προέβη σε μια δήλωση που προκαλεί ερωτηματικά.

Δικαιολόγησε εμμέσως πλην σαφώς τις… ανύπαρκτες(;) κατά τον ίδιο μεταλλάξεις του Γ. Λιλλήκα λέγοντας ότι «έγιναν πολλές αναθεωρήσεις στο κυπριακό όλα αυτά τα χρόνια, απ’ όλα τα κόμματα. Ακόμα και ο Μακάριος, τουλάχιστον στην υποβολή προτάσεων επί χάρτου έκλαψε πικρώς. Στην τελευταία ομιλία του ήταν σαφής για την αλλαγή πολιτικής».

Προς τι λοιπόν αυτή η αναφορά του κ. Ομήρου, αφού όπως είπε, ο υποψήφιος που υποστηρίζει δεν μεταλλάχθηκε;

Αφήνω το γεγονός ότι ο κ. Ομήρου αδικεί το ΑΚΕΛ που ουδέποτε μεταλλάχθηκε στο Κυπριακό. Επέμενε και επιμένει από το 1977 στη λύση της Δ.Δ.Ο.

Όσον αφορά το Μακάριο παραπέμπουμε τον πρόεδρο της ΕΔΕΚ να ξαναδιαβάσει την ομιλία του πρώην προέδρου και τον διαβεβαιώνουμε ότι θα διαπιστώσει ότι δεν ισχύουν τα όσα είπε.

Στην τελευταία ομιλία του ο Μακάριος δεν αναφέρθηκε σε αλλαγή πολιτικής. Ούτε είπε ότι εγκαταλείπει τη Δ.Δ.Ο. όπως ισχυρίζονται ο αρχιεπίσκοπος και άλλοι πολιτικοί ηγέτες. Παραπλανούν το λαό με τέτοιες δηλώσεις.

Ο Μακάριος είχε πει ότι δεν θα συνεχίσει τις συνομιλίες αν δεν αλλάξει τακτική η Τουρκία.

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΕΠΟΙΚΩΝ ΚΑΙ Η «ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ» ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ

Όλοι αποδέχονται την παραμονή εποίκων μετά τη λύση

 Με αφορμή το έγγραφο που κατέθεσε το ΑΚΕΛ στη τελευταία, διήμερη, συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου κάποιοι επιχείρησαν και πάλι να μιλήσουν για μια από τις υποχωρήσεις Χριστόφια ή ένα από τα «δώρα» που έδωσε ο πρόεδρος στην τουρκική πλευρά.

Είναι τουλάχιστον παρήγορο ότι ο Σ. Ιακωβίδης αναγνώρισε στις 29 Φεβρουαρίου στη «Σημερινή» ότι το θέμα των εποίκων δεν τέθηκε για πρώτη φορά από τον Δ. Χριστόφια. Μόνο που προσπάθησε να θολώσει τα νερά:

«Οι τρεις Πρόεδροι, Βασιλείου, Κληρίδης και Τάσσος δέχθηκαν να συζητήσουν, όχι να αποδεχθούν εκ προοιμίου, παραμονή εποίκων».

Πότε τέθηκε επίσημα το θέμα των εποίκων

Καλώς ή κακώς υπάρχουν γραπτά τα οποία θα πρέπει να τα λαμβάνουμε υπόψη και να μην τα αφήνουμε στα συρτάρια, προκειμένου να εξυπηρετήσουμε πολιτικές και κομματικές σκοπιμότητες.

Στο έγγραφο του ΑΚΕΛ αναφέρεται μεταξύ άλλων για το θέμα της παραμονής εποίκων:

«Όσο για το θέμα της παραμονής 50,000 εποίκων, υπενθυμίζουμε ότι ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος κάτω από το βάρος της κατάστασης που δημιουργήθηκε με τους μικτούς γάμους και τη γέννηση παιδιών εποίκων είχε δεχθεί παραμονή πέραν των πενήντα χιλιάδων εποίκων. Αυτό αναφέρεται ρητώς στο έγγραφο ημ.30 Μαρτίου 2004 με τις τελικές θέσεις της πλευράς μας αμέσως πριν την υποβολή του τελικού σχεδίου Ανάν».

Ο κ. Ιακωβίδης αναφερόμενος στη σχετική αναφορά του εγγράφου του ΑΚΕΛ ότι δεν μπορεί να εκδιωχθούν όσοι γεννήθηκαν στην Κύπρο, γράφει και διαπιστώνει:

«Πρόκειται για πρωτοφανείς, τουρκογενείς και αγγλογενείς θέσεις. Ας πουν: Ποια νομοθεσία δίνει ιθαγένεια σε παράνομους;».

Ο Σ. Ιακωβίδης θα ήταν ειλικρινείς αν έθετε αυτά τα ερωτήματα και στον Τ. Παπαδόπουλο όταν στο έγγραφο του αποδεχόταν την παραμονή εποίκων που είχαν παντρευτεί. Εκτός και αν το έχει κάνει, οπότε αποσύρουμε την αναφορά μας.

Διερωτόμαστε, λοιπόν, υιοθετούσε και ο Τάσσος Παπαδόπουλος πρωτοφανείς, τουρκογενείς και αγγλογενείς θέσεις;

Υπογραμμίζουμε ότι η πρώτη φορά που έγινε επίσημα ΕΓΓΡΑΦΗ αποδοχή παραμονής εποίκων ήταν στις 30 Μαρτίου 2004 από τον Τ. Παπαδόπουλο.

«Αρχική αντίδραση και προτάσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς» [1]

Στις 30 Μαρτίου 2004 ο Τ. Παπαδόπουλος έδωσε στον Κ. Ανάν ένα έγγραφο με τον τίτλο «Αρχική αντίδραση και προτάσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς».

Σε ότι αφορά το θέμα της παραμονής Ελλήνων και Τούρκων υπηκόων μετά τη λύση, στο έγγραφο αναφέρεται στο σημείο 9:

«Ο κατάλογος των Τούρκων και των Ελλήνων που θα απαιτήσουν την  κυπριακή υπηκοότητα ΔΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΡΙΘΜΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ 30.000 εκπληρώνοντας τα κριτήρια που προβλέπονται από το Σχέδιο. ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΣ,ΟΙ ΕΠΟΙΚΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ, (υπολογιζόμενοι σε 15.000) ενδεχομένως να γίνουν πολίτες, ΑΝΕΒΑΖΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΑΝΩ των 45.000.

ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΣ, όχι περισσότερο από 5% ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΕΧΟΝΤΑΣ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ.

Η αναλογία 5 % πρέπει να υπολογιστεί βάσει του αριθμού των προσώπων που είναι μόνο πολίτες της Κύπρου και όχι διπλής υπηκοότητας.»*

Επομένως, οι προτάσεις αυτές δεν ήταν προς συζήτηση, όπως παραπλανητικά αναφέρει ο Σ. Ιακωβίδης, αλλά ήταν οι θέσεις της Ε/κυπριακής πλευράς και απαντούσαν στις συγκεκριμένες πρόνοιες του σχεδίου του Κ. Ανάν.

Δεν ήταν πρόταση του Χριστόφια

Τα ντοκουμέντα αποδεικνύουν ότι η πρόταση για παραμονή εποίκων δεν είναι πρόταση του Χριστόφια.

Υπάρχουν παραδοχές και από στενούς συνεργάτες του Τ. Παπαδόπουλου ότι αποδέχθηκε την παραμονή εποίκων.

Ο διευθυντής του Γραφείου του, Χρύσης Παντελίδης δήλωνε στην τηλεοπτική εκπομπή «MegaΘέμα» στις 10 Δεκεμβρίου 2009:

«Για να το πω παραστατικά, ήμασταν σε όλους τους εποίκους και εδέχετο να διαπραγματευτεί κριτήρια για 45 χιλιάδες».

Την ίδια περίοδο, ο Γ. Λιλλήκας δήλωνε στο Ράδιο Πρώτο ακριβώς τα ίδια με τον Χρ. Παντελίδη. Πρόσθετε μάλιστα ότι θα εξέταζε την κάθε μια περίπτωση έποικου ξεχωριστά, βασιζόμενη σε ανθρωπιστικά κριτήρια.

Προεκλογικά (2008) και ζώντος του τ. Παπαδόπουλου, ο Δ. Χριστόφιας δήλωνε στην τηλεόραση του ΡΙΚ ότι η αναφορά σε 50 χιλιάδες εποίκους έγινε με την έγκριση του Τ. Παπαδόπουλου.

Δήλωσε συγκεκριμένα:

«Εγώ μίλησα δημόσια για 50 χιλιάδες. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Που ήταν έτοιμος και ο Τ. Παπαδόπουλος να το δεχθεί και αν θέλεις, συμφωνήσαμε να το πω».

Σημειώνουμε ότι ο Τ. Παπαδόπουλος ούτε αντέδρασε ούτε διέψευσε τη δήλωση Χριστόφια.

Όμως αυτή η αναφορά δείχνει ότι το θέμα αυτό δεν τέθηκε από τον Δ. Χριστόφια αλλά συζητείτο και στην προεκλογική περίοδο.   

Όλοι αποδέχονται την παραμονή εποίκων

Παίζοντας με το αίσθημα του κόσμου, η πλειοψηφία των πολιτικών μας, φραστικά, τάσσεται εναντίον τη παραμονής εποίκων.

Η αλήθεια όμως είναι ότι όλοι, μηδενός εξαιρουμένου, αποδέχονται ότι θα παραμείνουν έποικοι μετά τη λύση.

Σύμφωνα με τα πρακτικά της περίφημης Κωδικοποίησης (Απρίλιος 2005), ο Τ. Παπαδόπουλος δήλωνε στους εθνοσυμβούλους:

«Νομίζω ότι είναι γενική η άποψη ότι το θέμα των εποίκων πρέπει να λυθεί με καθορισμό «Χ» αριθμού εποίκων που θα παραμείνουν και οι υπόλοιποι να φύγουν.

Δεν ξέρω ποια θα είναι τελικά η λύση. Όπως είναι το Σχέδιο Ανάν, με δήλωση του κ. Φίρτερ, που συνέταξε και το σχετικό παράρτημα, δεν πρόκειται να φύγει κανένας έποικος, από αυτούς που βρίσκονταν στην Κύπρο το 2004. Είτε τα κριτήρια εκείνα θα επιδιώξουμε να αλλάξουν είτε θα μπει ένας αριθμός «Χ» και παρακαλώ να μην αρχίσουμε να συζητούμε τώρα ποιος θα είναι ο αριθμός – και με αποτελεσματικά μέτρα ή προγράμματα οι υπόλοιποι θα φύγουν».[2]

Συνεπώς ας μην προσποιούνται οι διάφοροι ότι δεν συμφώνησαν ποτέ με την παραμονή εποίκων. Η παραμονή ενός αριθμού ήταν αποδεχτή και από τον Τ. Παπαδόπουλο. Εκείνο που θα διαπραγματευόταν ήταν τα κριτήρια και ο ακριβής αριθμός.

Στο έγγραφο του ΑΚΕΛ γίνεται αναφορά στη θέση Λυσσαρίδη ενώπιον του Εθνικού Συμβουλίου τον Ιούλιο του 2008:

«Ξέρουμε όλοι πως θα μείνουν. Δεν είμαι αφελής να πιστεύω ότι θα τσουβαλιάσουμε 180 - 200 χιλιάδες εποίκων και Θα φύγουν. Μακάρι να τα καταφέρουμε να φύγει ένας αριθμός, άλλο τούτο, άλλο όμως η νομιμοποίηση του εγκλήματος».

Ανάλογη θέση εξέφραζε δημόσια και ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ Γ. Ομήρου στην εκπομπή «Το Συζητάμε» (24 Ιαν. 2011).

Ο κ. Ομήρου έθετε ως προϋπόθεση για την παραμονή εποίκων, την αναγνώριση από την Τουρκία ότι ο εποικισμός αποτελεί έγκλημα πολέμου.

Άρα, ούτε η ΕΔΕΚ θεωρεί ότι θα φύγουν όλοι οι έποικοι.

Αρχιεπίσκοπος: θα παραμείνουν έποικοι

Ακόμα και ο αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος παραδέχεται και αναγνωρίζει ότι μετά τη λύση θα πρέπει να παραμείνουν έποικοι.

Ιδού τι δήλωνε σε συνέντευξη του στον Σκάι στις 5 Ιανουαρίου 2011

«Για ανθρωπιστικούς μόνο λόγους πρέπει να μείνουν εκείνοι που έχουν παντρευτεί με Τουρκοκυπρίους. Αυτό είναι ανθρωπιστικό και πιστεύω ότι όλος ο λαός μας θα το δεχθεί αυτό».

Εξάλλου σε συνέντευξη του στην τουρκική Μιλλιέτ (Μάρτιος 2011) ο αρχιεπίσκοπος δήλωνε ότι:

«Οι Έλληνες και οι ερχόμενοι από την Τουρκία θα πρέπει να φύγουν», προσθέτοντας ότι «Θα πρέπει να αποχωρήσουν οι έποικοι και στις δύο πλευρές».

Σημειώνουμε ότι δεν υπήρξε αντίδραση στη δήλωση του για Έλληνες έποικους!

Προς τι, λοιπόν, όλη αυτή η υποκρισία στο θέμα των εποίκων τη στιγμή που όλοι υποστηρίζουν ότι θα μείνει ένας αριθμός μετά τη λύση;

Και ότι αυτοί που θα παραμείνουν θα είναι στο εξής Κύπριου υπήκοοι και όχι έποικοι;

---

[1] Βλ. Κ. Βενιζέλος, Μ. Ιγνατίου, Ν. Μελετίου: «Σχέδιο Ανάν το μυστικό παζάρι», σ. 400.

* Τα κεφαλαία είναι δικά μου.

[2] Εφ. Αλήθεια 22 Αυγούστου 2010.

Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΤΟΥ Ν. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΚΑΙ ΤΑ… ΦΛΑΜΠΟΥΡΑ!

Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ Νίκος Αναστασιάδης λέει ότι το 2006 όταν αποχώρησε από το Εθνικό Συμβούλιο το έκανε επειδή διέρρεαν πληροφορίες και ότι δεν κατηγόρησε τον Τ. Παπαδόπουλο ότι ενημέρωνε τους Τούρκους, τα Ηνωμένα Έθνη και τον διεθνή παράγοντα και όχι το Εθνικό Συμβούλιο!

Όμως δεν λέει την αλήθεια.

Τα ίδια λέει και σήμερα...

Ένας κοινός υποψήφιος πλην του Ν. Αναστασιάδη, όπως π.χ. ο Γ. Ομήρου ή ο Μ. Καρογιάν θα είναι φλάμπουρα κατά τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ!!!