Σενέρ Λεβέντ: Στημένη η φωτογραφία με τα νεκρά παιδιά στη μπανιέρα

Με μια φωτογραφία όπου εμφανίζεται η μπανιέρα άδεια και χωρίς αίμα, η “Αφρίκα” στο σημερινό πρωτοσέλιδό της αναφέρεται στην γνωστή φωτογραφία των Τ/κ παιδιών που βρέθηκαν σκοτωμένα στην μπανιέρα το 1963.

Ο Σενέρ Λεβέντ στο άρθρο του με τίτλο “Το έγκλημα της μπανιέρας” γράφει ότι η φωτογραφία με την άδεια και χωρίς αίματα μπανιέρα λήφθηκε αμέσως μετά το συμβάν το Δεκέμβριο του 1963. Στην μπανιέρα, σημειώνει, δεν υπήρχε αίμα και οι σοροί ήταν εκτός. Ωστόσο, προσθέτει, μέχρι σήμερα λεγόταν ότι το έγκλημα έγινε μέσα στην μπανιέρα. Υπάρχει μια διαφορετική εκδοχή από την επίσημη που χρησιμοποιούνταν ως “εικόνα της πολιτικής προπαγάνδας”, αναφέρει και διερωτάται γιατί συνέβη αυτό. Επίσης, συνεχίζει, ο πατέρας των παιδιών Μπινμπασί Ιλχάν είχε πει ότι με τα χέρια του έπλυνε τα παιδιά του και δεν είχαν πυροβοληθεί στο κεφάλι και διερωτάται γιατί λεγόταν το αντίθετο.

Ο Λεβέντ σημειώνει ότι η φωτογραφία των τριών παιδιών με τις πυτζάμες γεμάτες αίματα και των μητέρων τους, από τα Χριστούγεννα του 1963, είχε κάνει το γύρο του κόσμου (από τους Τ/κ) ως δείγμα βαρβαρότητας των Ε/κ και το σπίτι εκείνο είχε μετατραπεί σε “μουσείο βαρβαρότητας” από το οποίο πέρασαν όλοι οι μαθητές, όπως παρατηρεί. Υπενθυμίζει ότι η εφημερίδα πριν από μερικά χρόνια είχε αναφερθεί ξανά στο θέμα και άρχισε να “σκαλίζει” αυτή την ιστορία για να διαφωτιστεί η κοινωνία και υπήρξαν κάποιοι που δεν τους άρεσε αυτό. Ανακάλυψαν, γράφει, ότι υπήρχαν και άλλες εκδοχές εκείνης της φωτογραφίας και η δολοφονία δεν έγινε όπως δημοσιεύθηκε.

Και για να γίνει πιο αποτελεσματική η προπαγάνδα δόθηκε μια διαφορετική “μορφή” στην εικόνα, όπως γράφει, λέγοντας πως αυτό το έκανε ο τουρκικής καταγωγής δημοσιογράφος Ομέρ Σαμί Τζοσιάρ, ανταποκριτής τότε της εφημερίδας Μιλλιέτ, ο οποίος εργαζόταν σαν αξιωματούχος πληροφοριοδότης της Τουρκικής Δημοκρατίας. Γιατί έγινε αυτή η σκηνοθεσία δεν μας εξήγησε κανείς, προσθέτει ο Σενέρ Λεβέντ στο άρθρο του.

Τονίζει ότι η φωτογραφία με την άδεια μπανιέρα και τις σορούς έξω από αυτή δημοσιεύεται σήμερα για πρώτη φορά από την “Αφρίκα” ευελπιστώντας ότι θα ρίξει φως σε εκείνο το γεγονός και διατυπώνει έξι ερωτήσεις, μεταξύ των οποίων παρατηρεί ότι οι σοροί των παιδιών ήταν πάνω από αυτές των μητέρων τους, ενώ κανονικά οι μάνες – όπως λέει – θα έπρεπε να είχαν αγκαλιασμένα τα παιδιά τους για να τα προστατέψουν. Επισημαίνει δε ότι υπάρχει πάνω από μια εκδοχή αυτής της φωτογραφίας και διερωτάται τελικά γιατί λεγόταν όλα αυτά τα ψέμματα, γιατί υπήρξε ανάγκη να τα πουν και ποιος τα σκηνοθέτησε.

Πηγή: ΚΥΠΕ 2/1/2015

ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Αντικατοχικές εκδηλώσεις από προοδευτικούς Τ/κ

Καταδίκασαν την κατοχή στην επέτειο της δεύτερης εισβολής

Δυο εκδηλώσεις με τον ίδιο σκοπό, την αποστρατικοποίηση και ελευθερία της Κύπρου, όπως σημειώνει η «Αφρίκα», έγιναν το βράδυ της περασμένης Τετάρτης στην κατεχόμενη

Λευκωσία.

Επιλέγοντας την 14η Αύγουστου, τη μαύρη επέτειο της δεύτερης φάσης της τουρκικής εισβολής του 1974, οι προοδευτικοί Τουρκοκύπριοι έστειλαν το μήνυμα προς την Τουρκία και την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι συνεχίζεται ο αγώνας για επανένωση της Κύπρου στη βάση αρχών και ενάντια στον ιμπεριαλισμό και την κατοχή.

Σύμφωνα με την «Αφρίκα», η μια εκδήλωση διοργανώθηκε από το Κόμμα Ενωμένη Κύπρος, τον πολιτιστικό όμιλο Μπαράκα και την «Επαναστατική Κομμουνιστική Ένωση» με τίτλο «Η Κύπρος που αντιστέκεται» και η άλλη από το Κόμμα Νέα Κύπρος με τίτλο «Αϊσέ γύρνα σπίτι σου» σε αναφορά στο γνωστό χαρακτηρισμό που αποδόθη¬κε στον Αττίλα από τους Τούρκους. Το Κόμμα Νέα Κύπρος ειρωνικά ονόμασε την εκδήλωσή του «αντιμιλιταριστική ειρηνευτική επιχείρηση» παραπέμποντας στον τρόπο που χαρακτηρίζει η Τουρκία την εισβολή.

Έντονη καταδίκη της κατοχής από το ΚΚ Τουρκίας

Όπως επισημαίνει η τ/κ εφημερίδα στην αντικατοχική εκδήλωση που διοργάνωσε το κόμμα του Ιζζέτ Ιζτζιάν διαβάστηκαν μηνύματα αλληλεγγύης από το ΑΚΕΛ, την ΕΔΟΝ, το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, ο Σύνδεσμος Ειρήνης Τουρκίας, το κουρδικό κόμμα στην Τουρκία «Κόμμα Ειρήνης και Δημοκρατίας» (BDP) και το αριστερό τουρκικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Αλληλεγγύης (ODP).

Στο μήνυμά του το ΚΚ Τουρκίας καταδικάζει την τουρκική κατοχή στην Κύπρο που ευθυγραμμίζεται όπως τονίζει με τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού του ΝΑΤΟ.

Καταγγέλλοντας την εθνικιστική προπαγάνδα και την πολιτική αφομοίωσης των Τ/κ, το ΚΚ Τουρκίας καταδικάζει τις πολιτικές της κυβέρνησης Ερντογάν στα κατεχόμενα. Οι Τούρκοι κομμουνιστές εκφράζουν αλληλεγγύη στον αγώνα του κυπριακού λαού για μια επανενωμένη και ανεξάρτητη Κύπρο.

Να εγκαταλείψουν το όνειρο για επιστροφή πριν το 1974, καλεί τους Ε/κ ο Έρογλου

Η «τουρκική ειρηνευτική επιχείρηση», όπως ο Ντερβίς Έρογλου αποκάλεσε την εισβολή, δεν έγινε μόνο για να εμποδίσει την εξόντωση των Τ/κ, αλλά για τον τερματισμό της σφαγής μεταξύ των Ε/κ και να αποφευχθεί το νησί από το να γίνει ελληνικό.

Με νέες προκλήσεις ο Τ/κ ηγέτης σε ομιλία του στα κατεχόμενα υποστήριξε ότι η δεύτερη φάση της εισβολής έγινε κατόπιν επίθεσης των Ε/κ και των Ελλήνων εναντίον των τουρκικών δυνάμεων και τ/κ κατοίκων και υποστήριξε ότι οι Ε/κ προχώρησαν σε μαζικές δολοφονίες πολιτών.

Έχει σημασία να προχωράμε μπροστά χωρίς να εγκλωβιζόμαστε στο παρελθόν, συνέχισε ο Έρογλου υποστηρίζοντας ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο «κράτη» και ο τ/κ «λαός» ποτέ δεν θα εγκαταλείψει το δικαίωμά του για να αυτοδιοικείται.

Είναι αδιαμφισβήτητη, συνέχισε, η συνέχιση των εγγυήσεων της Τουρκίας για τους Τ/κ και κάλεσε τους Ε/κ να εγκαταλείψουν το όνειρό τους - όπως είπε - για να γυρίσουμε στην κατάσταση προ του 1974.

Επισημαίνοντας ότι η πρόταση της τ/κ πλευράς να πραγματοποιηθεί μια πολυμερής συνάντηση με τη συμμετοχή των τριών εγγυητριών δυνάμεων είναι ακόμη σε ισχύ, ο Έρογλου προέτρεψε την Ελλάδα να ενθαρρύνει την ε/κ πλευρά να εργαστεί για τη διευθέτηση του προβλήματος και όχι να προ καλεί προσκόμματα...

Χαραυγή 17 Αυγούστου 2013

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΙ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΜΑΣ

Και σήμερα επέλεξα αναρτήσω άρθρο που δανείζομαι από άλλο συγγραφέα.

Δημοσιεύω ένα ενδιαφέρον του Γιώργου Κουμουλλή, Πρώην Senior Liaison Officer Πανεπιστημίου Warwick που δημοσιεύθηκε (1/6/2013) στην εφημερίδα “Πολίτης”.

Τονίζω ότι δεν συμφωνώ με όλα όσα γράφει, κάπου διαπιστώνω και υπερβολές, αλλά μπορώ να πω ότι συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με το πνεύμα του κειμένου.

Πάνω απ’ όλα όμως το αναδημοσιεύω διότι το θεωρώ ως μία τολμηρή προσπάθεια να τεθούν επί τάπητος θέματα ταμπού της Κυπριακής Ιστορίας.

Οι τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας

Καθ' όλη τη διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και μέχρι το 1955. η φιλία Ε/Κ και Τ/Κ ήτανε

αδαμάντινη. Η αρχή της καταβαράθρωσης της αδελφοσύνης και φιλίας των Ε/Κ και Τ/Κ ήτανε η απόφασή μας να αρχίσουμε ένοπλο αγώνα για την Ένωση, αγνοώντας πλήρως τις ευαισθησίες, τους προβληματισμούς και τα οράματα των Τ/Κ, λες και δεν σχετίζονταν καθόλου με την Κύπρο.

Μπορεί ο αγώνας της ΕΟΚΑ του 1955 γα την Ένωση (κι όχι, όπως λανθασμένα διατυμπανίζεται, για την ανεξαρτησία) να ανέδειξε ήρωες που σήμερα τιμούμε, όμως η αλήθεια πρέπει να λέγεται: αυτός ο αγώνας προκάλεσε μερικά δεινά στον ελληνισμό. Ένα απ' αυτά τα δεινά ήτανε ο τορπιλισμός της παραδοσιακής φιλίας των Ε/Κ και Τ/Κ.

Με ποια λογική θα δεχόταν ένας Τ/Κ το 1955 να ενωθεί με μια χώρα όταν η μια δικτατορία διαδεχόταν την άλλη με δραματικές επιπτώσεις στη ζωή του μέσου πολίτη;

Όταν θα μπορούσε να συλληφθεί χωρίς δίκη από την "Ασφάλεια" και να σταλεί στα στρατόπεδα συγκεντρώσεως στη Μακρόνησο; Όταν, για να εξασφάλιζε δουλειά στο Δημόσιο, έστω και οδοκαθαριστής, όφειλε να είχε "κατάλληλο" πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων;

Όταν θα τον κατασκόπευαν παντού οι μυστικές υπηρεσίες και ο περιπτερούχος της γειτονιάς θα ενημέρωνε την αστυνομία αν αγόραζε εφημερίδα που δεν ήτανε "εθνικόφρων”;

Η πικρή αλήθεια είναι ότι ο Κύπριος του 1955» υπό το αγγλικό αποικιακό καθεστώς, απολάμβανε αισθητά μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας από τους κατοίκους της Ελλάδας, οι οποίοι, έτσι κι αλλιώς, στερούνταν παντελώς των πιο βασικών ελευθεριών.

Γι' αυτόν τον λόγο, είναι οξύμωρο σχήμα να περιγράφεται εκείνος ο αγώνας ως "απελευθερωτικός"!

Το συμπέρασμα είναι ότι, εκόντες άκοντες, σπρώξαμε τους Τ/Κ συμπατριώτες μας στην αγκαλιά της Τουρκίας το 1955 με καταστρεπτικές για μας συνέπειες. Ήτανε ένας γάμος μεταξύ αταίριαστων συντρόφων. Ο Τουρκοκύπριος έχει δύο μεγάλα προτερήματα, εκείνα του οίκτου και της ευγνωμοσύνης, σε αντίθεση με τον Τούρκο που είναι σκληρός, αχάριστος και βάναυσος.

Ο Τουρκοκύπριος έχει απείρως αγαθότερο χαρακτήρα, ευσπλαχνίζεται και βοηθά τους φτωχούς και δυστυχισμένους και, όπως θα μαρτυρήσουν και πολλοί πρόσφυγες, ποτέ δεν λησμονεί τη γενναιοδωρία που του δείχνουν οι άλλοι, έστω κι αν είναι δηλωμένοι εχθροί του. Το 1960 η Κύπρος ανακηρύχθηκε "ανεξάρτητο" δικοινοτικό κράτος.

Με εισαγωγικά, βέβαια, διότι στην πραγματικότητα ήτανε ένα κράτος μη ανεξάρτητο, μη κυρίαρχο, μη αυτόβουλο. Υπό αυτές τις αντίξοες περιστάσεις οφείλαμε να συνεργαζόμασταν με τους Τ/Κ, στους οποίους δόθηκε περισσότερη εξουσία απ' ό,τι υπαγόρευε η λογική.

Όμως, αυτήν την προνομιακή μεταχείριση των Τ/Κ οφείλαμε, αν είχαμε στοιχειώδη νοημοσύνη, να προστατεύαμε και να υποστηρίζαμε, για να επουλωθούν οι πληγές της προηγούμενης πενταετίας και να νιώσουν και εκείνοι ότι είναι συμπατριώτες για το καλό της πατρίδας μας. Θα μπορούσε να ήταν η αρχή της απεξάρτησής τους από την Τουρκία, ένας δρόμος ομολογουμένως δύσβατος. Δυστυχώς, αντί αυτού, αρχίσαμε πάλι να μιλάμε για Ένωση και οι Τ/Κ ένιωθαν το έδαφος να σείεται κάτω από τα πόδια τους, Είναι χαρακτηριστικό ότι τις 15 Ιανουαρίου 1961, πέντε μόλις μήνες μετά την ανεξαρτησία, έγινε παλλαϊκό συλλαλητήριο στην πλατεία Μεταξά (νυν Ελευθερίας), επ' ευκαιρία της επετείου του ενωτικού δημοψηφίσματος, στο οποίον συμμετείχαν βουλευτές και υπουργοί διά να διατρανώσουν τον "άσβεστο πόθο" τους για Ένωση!

Γνωρίζουμε όλοι ότι άμα τη αναλήψει των καθηκόντων τους βουλευτές και υπουργοί ορκίζονται να τηρήσουν το Σύνταγμα το οποίον ρητά αποκλείει την ένωση της Κύπρου με οποιονδήποτε άλλο κράτος.

Μαρτυρήσαμε, δηλαδή, την απόλυτη επιορκία! Ωσάν να μην έφθανε αυτή η αλλοπρόσαλλη πολιτική, εξυφαίναμε σχέδια που στόχευαν την εξολόθρευση των Τ/Κ. (π.χ. το σχέδιο Ακρίτας).

Βέβαια, και οι Τ/Κ έκαναν τραγικά λάθη διότι άρχισαν και αυτοί να εξοπλίζονται παράνομα αντί να καταγγείλουν διεθνώς την παράφρονα πολιτική της ελληνοκυπριακής ηγεσίας. Το συμπέρασμα, όμως, είναι ότι ήταν οι Ε/Κ που πρώτοι υπονόμευσαν την ανεξαρτησία της Κύπρου κι όχι οι Τ/Κ.

Οι τελευταίοι δεν είχαν λόγο να ανατρέψουν το status quo αφού ήτανε σαφώς κερδισμένοι από τις συμφωνίες της Ζυρίχης. Αν, λοιπόν, πρέπει να μιλάμε για τούρκικη κι όχι ελληνική ανταρσία το αφήνω στη κρίση των αναγνωστών. Αλλά και σήμερα ακόμα η στάση μας προς τους Τ/Κ είναι μωρή, διχοτομική και αυτοκτονική.

Πανηγυρίζουμε την εκλογική νίκη του Προέδρου της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ Δημοκρατίας με ελληνικές σημαίες! Μια απύθμενα γελοία, βλακώδης και διχοτομική ενέργεια που μόνο εθελότυφλοι δεν αντιλαμβάνονται.

Σίγουρα, ο κ. Αναστασιάδης, ως Πρόεδρος όλων των Κυπρίων, διαφωνεί μ' αυτό το φαινόμενο αλλά δεν μπορεί να ελέγξει τους νεαρούς που έχουν μπολιαστεί από τον εθνικιστικό ιό.

Οι οποίοι καταστρέφουν την επαναπροσέγγιση αφού το μήνυμα που εκπέμπουν είναι ότι εμείς ενδιαφερόμαστε για μια Ελληνική Δημοκρατία της Κύπρου. Και το ακόμα πιο περίεργο: από ευθυνοφοβία και στενοκεφαλιά δεν προχωράμε στην υιοθέτηση εθνικού ύμνου της Κύπρου. Χρειάζεται, όμως, μια διευκρίνιση όσον αφορά τον εθνικό ύμνο. Στην ελληνική γλώσσα ο όρος "εθνικός" χρησιμοποιείται ευρέως ως συνώνυμος του "κρατικός", π.χ. εθνική οδός ή εθνικός μεταφορέας, κι αυτό ενδεχομένως να προ- καλεί σύγχυση. Σε άλλες χώρες μιλάνε για κρατικό ύμνο.

Επομένως, η υιοθέτηση κρατικού ύμνου ουδόλως υποδηλώνει απάρνηση της εθνικότητάς μας, και εύχομαι και αυτοί ακόμα οι μικρόνοες "εθνικόφρονες" να το αντιλαμβάνονται.

Ένας κρατικός ύμνος της Κύπρου, εκτός που θα ισχυροποιούσε την κρατική μας οντότητα και θα διέλυε μια ανωμαλία (τη χρησιμοποίηση κάποιου άλλου κρατικού ύμνου), θα διευκόλυνε αισθητά την επαναπροσέγγιση.

Όμως, δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για εικονοκλαστικές αλλαγές.

Η πανταχού παρούσα ελληνική σημαία (ακόμα και σε ποδοσφαιρικά γήπεδα!) και ο ελληνικός κρατικός (εθνικός) ύμνος φαίνεται να έχουν μια γρανιτένια διάρκεια που επιβεβαιώνουν την ολική έκλειψη λογικής στη χώρα μας.

Συμπερασματικά, για τη σημερινή αποτελμάτωση του Κυπριακού δεν φταίνε οι ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού μεγάλοι, αλλά η αδυναμία μας και αδιαφορία μας να κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη και φιλία των Τ/Κ που κατέρρευσε δραματικά το 1955.

Ήδη, οι Τ/κ είναι ένα απειλούμενο είδος. Αν τελικά εξαφανιστούν, θα έχουμε στην άκρη της οδού Λήδρας μια Τουρκία 54 φορές μεγαλύτερη σ' έκταση, 100 φορές μεγαλύτερο πληθυσμό, 58 φορές μεγαλύτερο ΑΕΠ και, το κυριότερο, μυριάκις πλουσιότερο οπλοστάσιο.

Με τέτοια ανισοσκέλεια δυνάμεων αμφιβάλλει κανείς ότι το επόμενο είδος υπό εξαφάνιση θα είμαστε εμείς;

ΝΤΕΡΒΙΣ ΑΛΙ ΚΑΒΑΖΟΓΛΟΥ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΣΙΑΟΥΛΗΣ (ΒΙΝΤΕΟ)

Το βίντεο που θα παρακολουθήσετε είναι ένα μικρό μέρος από συνεντεύξεις – μαρτυρίες – που πήραμε πρόσφατα από ανθρώπους (Ε/κύπριους και Τ/κύπριους) που είχαν επαφή με τον Καβάζογλου και Μισιαούλη.

Ολόκληρο το υλικό θα μεταδοθεί από τον ΑΣΤΡΑ σε δύο μέρη την Τρίτη 16 και 23 Απριλίου 2013 στο πλαίσιο της εκπομπής «Ιστορικές Διαδρομές».

Υπάρχουν αρκετά στοιχεία, άγνωστα ως επί τω πλείστον για τους δύο ηρωομάρτυρες της ελληνοτουρκικής φιλίας στην Κύπρο.

Θα αναρτηθεί αργότερα και στο ιστολόγιο http://istorikesdidromes.blogspot.com

Η ΔΙΑΣΤΟΡΦΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας και η διαστροφή των γεγονότων αποτελεί πλέον το κύριο χαρακτηριστικό όσων απεύχονται μια λύση στο κυπριακό.

Και όταν λέω απεύχονται μια λύση, εννοώ στη βάση της Δ.Δ.Ο. που κατά τη δική μου άποψη είναι η μόνη εφικτή λύση.

Έχω αναλύσει πολλές φορές ότι οποιαδήποτε άλλη μορφή λύσης είναι μη εφικτή ή μη αποδεκτή.

Η πρώτη αφορά τη λύση ενιαίου κράτους, όπως το ξέραμε πριν από το 1974 ή η προσπάθεια δημιουργίας ενός ελληνικού κράτους στην Κύπρο.

Μη αποδεχτή είναι η συνομοσπονδία ή οποιαδήποτε άλλη λύση που παραπέμπει σε δύο κράτη στην Κύπρο.

Αν όμως εξετάσουμε προσεκτικά αυτές τις μορφές λύσης, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, στο διαχωρισμό των δύο κοινοτήτων της Κύπρου.

Όμως αυτά τα θέματα δεν θα τα αναλύσω σε αυτό το άρθρο.

***

Αφορμή για να γράψω αυτό το άρθρο μου έδωσε ένα κείμενο του Ταγματάρχη εν αποστρατεία Σάββα Πέτρου με τον τίτλο «Νεο-οθωμανική εθελοδουλία της Κυβέρνησης».

Το άρθρο αυτό καταπιάνεται με την προσωπική ενέργεια της κας Άννης Σιακαλλή (επικεφαλής του τμήματος μετανάστευσης) να στείλει εγκύκλιο στα οδοφράγματα και να ζητά να περνούν στις ελεύθερες περιοχές μόνο όσοι Τ/κύπριοι κατέχουν ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενέργεια η οποία έγινε εν αγνοία του αρμόδιου Υπουργού και ο οποίος στη συνέχεια εξέφρασε την έντονη αντίδραση του.

Σχολιάζοντας αυτό το γεγονός ο Σ. Πέτρου διαστρέφει τα γεγονότα και ισχυρίζεται ότι με την ακύρωση της οδηγίας Σιακαλλή η Κυπριακή Δημοκρατία αναγνώρισε επίσημα το λεγόμενο κράτος(!!!) χωρίς να εξηγεί γιατί και πώς.

Και συνεχίζει: «Τ/κ δήλωσαν, μάλιστα, πως προτιμούν να μην ξαναπεράσουν ποτέ στις ελεύθερες περιοχές με την ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ας χάσουν τον ψηλό μισθό που κερδίζουν στις ελεύθερες περιοχές. Συνεχίζοντας, οι Τ/κ αναφέρουν πως με την επίδειξη ταυτότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας και όχι του ψευδοκράτους, αυτομάτως αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία και αποαναγνωρίζουν το ψευδοκράτος».

Βεβαίως όλα αυτά ο κ. Πέτρου δεν τα τεκμηριώνει. Κάνει μια γενική αναφορά, δημιουργώντας την εντύπωση πως όσοι Τ/κύπριοι κατέχουν ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας τις κατέχουν όλοι για τον ίδιο λόγο.

Αφού κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι Τ/κύπριοι χρησιμοποιούν ωφελιμιστικά τις ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας, λόγων των υπερπρονομίων – όπως τα χαρακτηρίζουν – δεν μας εξηγούν πώς είναι διατεθειμένοι (αυτοί οι συμφεροντολόγοι) να εγκαταλείψουν αυτά τα υπερπρονόμια.

Ποια είναι αυτά τα υπεροπρονόμια των τ/κυπρίων; «Από αυτούς 75.000 κατέχουν και διαβατήρια της Κ.Δ. Όλοι αυτοί προβάλλουν τη δικαιολογία ότι εξασφάλισαν ταυτότητα και διαβατήρια της Κ.Δ. για οικονομικούς λόγους, για να λαμβάνουν επιδόματα, να σπουδάζουν τα παιδιά τους με τα οικονομικά οφέλη που προσφέρει η Ε.Ε., να κυκλοφορούν στο εξωτερικό ως Ευρωπαίοι πολίτες και να έχουν πρόσβαση στα νοσοκομεία της Κ.Δ., την οποία δεν αναγνωρίζουν».

Όσον αφορά το θέμα της αναγνώρισης, το θέμα αυτό έχει ξεκαθαριστεί από το 2003.

Οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν κράτη. Αυτό είναι βασικό διεθνές νομικό αξίωμα.

Αλλά αν το πάρουμε από την σκοπιά που θέλει να το πάρει ο Σ. Πέτρου, όσοι πήραν ταυτότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας, για οποιονδήποτε λόγο έστω και αν κατέχουν και την ταυτότητα του «κράτους», αυτό σημαίνει αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως ισχυρίζεται. Και αν αυτό συμβαίνει, η αναγνώριση ή όχι της Κυπριακής Δημοκρατίας εξαρτάται από το αν επιδεικνύουν την ταυτότητα αυτή ή όχι ή η αναγνώριση υφίσταται μόνο και μόνο από την κατοχή της;

Επαναλαμβάνω πως η θέση μου είναι ότι οι πολίτες δεν αναγνωρίζουν κράτη. Θέτω τα ερωτήματα στη βάση των ισχυρισμών του Σ. Πέτρου.

Από την άλλη, από το 2003 ισχύει ο κανονισμός ότι για να μεταβεί ένας Ε/κύπριος στα κατεχόμενα επιδεικνύει το διαβατήριο ή την ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με τη λογική του κ. Πέτρου αυτό σημαίνει  αναγνώριση των κατεχομένων;

Και το αντίστροφο. Η συμφωνία λέει ότι στις ελεύθερες περιοχές οι Τ/κύπριοι μεταβαίνουν ΚΑΙ με την ταυτότητα του «κράτους».

Αυτό σημαίνει αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας; Και αν η απάντηση είναι θετική (που δεν είναι) τότε αυτό σημαίνει ότι το «κράτος» αναγνωρίστηκε από το 2003 και όχι σήμερα;

Και αν αναγνωρίστηκε το 2003 γιατί ο κ. Πέτρου τα βάζει με τη σημερινή κυβέρνηση;

Διαστρέφει όμως την πραγματικότητα και σε άλλο σημείο όταν ισχυρίζεται ότι «300.000 παράνομοι έποικοι κατέχουν ταυτότητα του ψευδοκράτους, οι οποίοι άνετα μπορούν να περάσουν στις ελεύθερες περιοχές επιδεικνύοντάς την».

Και λέω ότι διαστρέφει την πραγματικότητα διότι είναι γνωστό ότι στις ελεύθερες περιοχές έρχονται όσοι είναι Τ/κύπριοι και απαγορεύεται η είσοδος στους έποικους.

Ο Σ. Πέτρου θα είχε δίκαιο αν στις 26 Αυγούστου 2001 δεν συνέβαινε εκείνη η ιστορία με τους έποικους που προσπάθησαν (ανάμικτοι με Τ/κύπριους) να περάσουν στις ελεύθερες περιοχές για να μεταβούν στο τέμενος Χαλάλ Σουλτάν στη Λάρνακα για το Ραμαζάνι.

Αν ίσχυαν αυτά που ισχυρίζεται ο συγγραφέας του άρθρου, δεν θα γινόταν εκείνος όλος ο σαματάς. Όπως μας πληροφορεί το Sigmaline 27/8/2011, «Όταν, λοιπόν, ανακοινώθηκε στους Τ/κ και στους εποίκους πως δεν θα περάσουν όλοι παρά μόνο 46 Τουρκοκύπριοι, οι έποικοι κατέβηκαν από τα λεωφορεία προκαλώντας επεισόδιο».

Συνεπώς, για να απαγορευθεί η διέλευση στους έποικους, πάει να πει ότι έστω και αν κατείχαν ταυτότητα του «κράτους» δεν μπόρεσαν να περάσουν επειδή ακριβώς δεν ήταν Τ/κύπριοι αλλά έποικοι.

Και προκύπτει ακόμα ένα ερώτημα: γιατί αποκρύβει και αυτό το γεγονός; Μήπως γιατί καταρρίπτει τα όσα αναληθή ισχυρίζεται;

Ιδού ακόμα μια παραπλανητική αναφορά του Σ. Πέτρου: «είμαστε σε κατάσταση «μπάτε σκύλοι και αλέστε», για να ικανοποιηθεί το αίσθημα της τουρκολαγνείας που περιβάλλει τους κυβερνώντες, οι οποίοι σαν ένθερμοι οπαδοί του Σχεδίου Ανάν και της λύσης ΔΔΟ, επιδιώκουν να εφαρμόσουν όλες τις αρχές του απορριφθέντος Σχεδίου Ανάν, ντε φάκτο, χωρίς να σέβονται το 76% που απέρριψε αυτό το ρατσιστικό σχέδιο. Με αυτή την ετσιθελική απόφαση παραβιάστηκε κατάφωρα η νομοθεσία της Ε.Ε.».

«Αυτήν τη θλιβερή εξέλιξη οι Τ/κ την μεταφράζουν ως επίσημη αναγνώριση της «ΤΔΒΚ». Δεν είναι δυνατόν οι Τ/κ και οι έποικοι να σφετερίζονται τα σπίτια μας και να έχουν ίσα δικαιώματα με τα θύματά τους και όταν έρχονται στις ελεύθερες περιοχές να είναι περιστέρια και όταν επιστρέφουν στα κατεχόμενα να είναι γκρίζοι λύκοι».

Αν λοιπόν τίθεται θέμα ικανοποίησης της τουρκολαγνείας που περιβάλλει τους κυβερνώντες, τότε το θέμα αφορά και εκείνους που έδωσαν τα δικαιώματα στους Τ/κύπριους και καθόρισαν και τον τρόπο διέλευσης τους στις ελεύθερες περιοχές.

Και ασφαλώς αυτή δεν ήταν η κυβέρνηση Χριστόφια αλλά η κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου τον οποίον ο κ. Πέτρου περιλαμβάνει στο εικονοστάσιο των Αγίων.

Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα γιατί αποκρύβει σημαντικές πληροφορίες από τους αναγνώστες του;

Γιατί προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις μέσα από ψευδείς ισχυρισμούς;

Να λοιπόν γιατί επιμένω ότι αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούν να κτίσουν τις θέσεις και τις απόψεις τους βασιζόμενοι πάνω σε ψέματα ή διαστροφή της πραγματικότητας.

Και το ανησυχητικό είναι ότι τα κάνουν αυτά χωρίς να έχουν έστω και την παραμικρή τύψη συνείδησης.