Θαύμα Παναγίας Διασώζουσας

Σας αναρτούμε το μεγάλο θαύμα της Παναγίας της Διασώζουσας που σώζεται στην Πάτμο.

Τὸ 1732, ὅταν οἱ πειρατὲς τῆς Ἀλγερίας λυμαίνονταν τὴν Μεσόγειο καὶ τὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, ἕνας Πάτμιος, ὁ Εὐστράτιος Γλυκονικήτας, ληστεύθηκε καὶ αἰχμαλωτίσθηκε ἀπὸ τοὺς πειρατὲς σὲ μιὰ παραλία τῆς Πάτμου, τὸ Κουβάρι, ὅπως τὸ λένε οἱ ντόπιοι, ὅπου εἶχε πάει γιὰ ψάρεμα. Τὸν μετέφεραν στὴν Νότια Ἀφρικὴ καὶ τὸν ἔκλεισαν στὶς φυλακὲς τῆς Τρίπολης. Ὁ δέσμιος Γλυκονικήτας παρακαλοῦσε κάθε ὥρα τὴν Ἐπέμβαση τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν μεσιτεία τῆς Παναγίας τῆς Διασωζούσης, ὁ Ναὸς τῆς ὁποίας βρισκόταν κοντὰ στὸ σπίτι του.

Το ευχαριστήριο

Σήμερα, Πέμπτη 8 Αυγούστου 2019, διαβάσαμε στην πρωινή εκπομπή μας (Η ΜΕΡΑ ΜΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ) το κείμενο «Το ευχαριστήριο» ή αλλιώς "και μην ξεχάσειςνα στείέις το ευχαριστήριό σου". Επειδή πολλοί μας το ζητήσατε, το αναρτούμε στη συνέχεια:

Είδα στον ύπνο μου πως επισκέφθηκα τον Παράδεισο και ένας άγγελος ανέλαβε να με ξεναγήσει. Περπατούσαμε δίπλα – δίπλα σε μια τεράστια αίθουσα γεμάτη με αγγέλους. Ο άγγελος οδηγός μου σταμάτησε μπροστά στον πρώτο σταθμό εργασίας και είπε: «Αυτό είναι το Τμήμα Παραλαβής. Εδώ παραλαμβάνουμε όλες τις αιτήσεις που φτάνουν στο Θεό με τη μορφή προσευχής».

Εὐθυμογράφημα περί τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν

Γράφει ὁ Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος Κιλκίς

«Τήν πλιατσικολογίαν διεδέχθη ἡ φορολογία, 

καί ἔκτοτε ὅλος ὁ περιούσιος λαός ἐξακολουθεῖ νά δουλεύη 

διά τήν μεγάλην κεντρικήν, γαστέρα, τήν ὦτα οὐκ ἔχουσαν». 

Παπαδιαμάντης «Φόνισσα»

Φαρμάκια καταπίνουμε νυχθημερόν. «Καπνίζουν τά μάτια μας» ἀπό ὀργή βλέποντας καί ἀκούγοντας τήν περιρρέουσα εὐήθεια. Δέν γίνεται ἔτσι. Εὐτυχῶς πού μπαίνω καθημερινά στήν αἴθουσα καί ἀντικρίζω τήν χαρά τοῦ παραδείσου, τό γέλιο τῶν μαθητῶν μου. Δημοσιεύω ἕνα εὐθυμογράφημα, μήν τό πάρει κανείς στά σοβαρά, γιατί τό θέμα εἶναι μέν πολύ σοβαρό, ἀλλά, ὡς συνήθως, στήν χώρα τῆς «φαιδρᾶς πορτοκαλέας» οἱ ἄνθρωποι πού τό ὑπηρετοῦν εἶναι σπουδαιογελοῖοι. Ὑπακούω ἐξάλλου στήν παρότρυνση τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, πού συμβουλεύει ὑπέροχα: «Διεγέλα τά πάντα, γέλωτος ὁρῶν ἄξια τά τοῖς πολλοῖς σπουδαζόμενα» 

Πάσχα στο Κοιμητήριο

Μπήκε στο σπίτι αργά το απόγευμα της Μεγάλης Τρίτης κατάκοπος και σκεφτικός. Ακούμπησε την τσάντα στον καναπέ και έριξε μια βιαστική ματιά τριγύρω. Τα δυο αγόρια ήταν μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Ήταν τόσο απορροφημένοι από το LOL, που δεν κατάλαβαν ότι κάποιος στεκόταν πίσω τους.

Πήγε στην κουζίνα. Στην πόρτα του ψυγείου υπήρχε ένα post it. «Είμαι στο κομμωτήριο. Βάλε να φας». Τα post it ήταν η τελευταία μορφή επικοινωνίας στα είκοσι χρόνια του γάμου τους.

Άνοιξε το φούρνο μικροκυμάτων. Διέκρινε ένα πιάτο με καλαμαράκια και πιλάφι. Τον ξανάκλεισε. Δεν είχε φάει, αλλά δεν πεινούσε.

Τερατογένεση, του Μίκη Θεοδωράκη

Για μία καόμα φορά ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης καταθέτει την αγωνία του για την εγκληματική πορεία της χώρας, που δυστυχώς την ευθύνη φέρουν ακέραια οι κυβερνώντες. Μετά τον σάλο της συμφωνίας με τα Σκόπια, ετοιμάζονται να λύσουν και τα θέματα με την Αλβανία (χωρίς να ενημερώνουν τον λάο μας ποια είναι αυτά τα θέματα), ενώ ο στόχος τους είναι με την επικείμενη Συναταγματική Αναθεώρηση να προχωρήσουν στον πλήρη χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Τέτοιο μίσος για την Εκκλησία ο Αλέξης και η παρέα του! Αν δεν μετανοήσουμε όλοι μας και δεν ζητήσουμε με δάκρυα και προσευχή την προστασία από την Παναγία Μητέρα μας, δεν φαίνεται ορατή η σωτηρία του τόπου και του λαού μας. Παραθέτουμε το κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη, που ζητάει από όλους τους ελεύθερα σκεπτόμενους Έλληνες να αναλάβουν δράση...

Ο ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ Ο « ΕΝ ΚΑΛΥΜΝΩ»

«ο ακτήμων μοναχός, υψιπέτης αετός».

                  του αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη

Είναι κάποια πράγματα που γίνονται στην ζωή μας που έχουν μια ιδιαίτερη αξία, γιατί αποδεικνύουν ότι έχουν λόγο για να γίνουν και δεν είναι τυχαία. Αυτό συνέβη με τον άγιο Σάββα τον «εν Καλύμνῳ». Πριν χρόνια διάβασα τον βίο του, μού έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, και θέλησα να μοιραστώ το ενδιαφέρον αυτό συναξάριό του με τα παιδιά της Σύναξης των νέων μας, και τώρα με όλους εσάς.

         Θα σας αναφέρω αρχικά μερικά βιογραφικά στοιχεία για τον άγιο. Με αυτόν τον τρόπο θα ξεκινήσω, να παρουσιάσω την αγιασμένη του μορφή, ενώ στην συνέχεια θα εστιάσουμε σε μερικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του βίου του, της πνευματικότητάς του.

Ελλάδα: το μεγάλο γαλάζιο εικονοστάσι της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης

κείμενο του Δημήτρη Νατσιού, Δασκάλου από το Κιλκίς

Το χρέος του παλληκαριού είναι να λογίζεται σφαγάδι και όχι ψοφίμι». (Γεώργιος Καραϊσκάκης)

«Αν η οικογένεια και το σχολείο πάψουν να εμφυτεύουν στους νέους το θείο σπόρο της αγίας πίστης μας, τότε οι επερχόμενες γενεές θα χάσουν παντελώς την ταυτότητά τους πράγμα που σημαίνει και το αυτοαφανισμό τους». 

Είναι λόγια της Ιωάννας Τσάτσου, αδελφής του ποιητή Γιώργου Σεφέρη, συζύγου του αείμνηστου Προέδρου της Δημοκρατίας  Κων. Τσάτσου. Στο ίδιο κείμενο το οποίο φιλοξενείται σε συλλογικό τόμο που εξέδωσε η Ι.Μ. Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους, το 2000, θα σημειώσει  με τρόπο αντάξιο του σπουδαίου αδελφού της: « Ολόκληρη η Ελλάδα είναι ένα μεγάλο γαλάζιο εικονοστάσι της Ορθόδοξης Χριστιανοσύνης και πλανάται πολύ μακράν της πραγματικότητας - της ιστορικής και της σύγχρονης - όποιος πιστεύει και ευμεθόδως διαδίδει άλλα. Ορθοδοξία και Ελληνισμός είναι ΕΝΑ». Κι όμως «πλανεμένοι» και εκκλησιομάχοι είναι τώρα και υπουργοί Παιδείας το μελλοντικό «τότε» της  τρανής Ελληνίδας -αιωνία της η μνήμη- Ιωάννας Τσάτσου έγινε «τώρα». Τώρα, τούτες οι γενιές χάνουν την ταυτότητά τους και οδηγούνται στον αφανισμό τους.

Συγκλονιστική ιστορία: «Δεν θέλω να γίνω καλά, θέλω να σωθώ!»

του Αρχιμ. Παύλου Παπαδόπουλου

Έμαθε εδώ και λίγο καιρό ότι έχει καρκίνο. Οι γιατροί είπαν ότι είναι πολύ επιθετικός, μεταστατικός… «λίγες οι μέρες του». Πήγε στο μοναστήρι που συνήθιζε να πηγαίνει κάποιες Κυριακές να εκκλησιαστεί.

Η γερόντισσα τον είδε να πλησιάζει κρατώντας ένα μικρό κομποσχοίνι στο χέρι του. Το βήμα του αργό. Το βλέμμα του να περιεργάζεται την ομορφιά της μονής.

– Καλώς τον, έλα αδελφέ…

– Ευλογείτε γερόντισσα, πώς είστε;

Πρωθυπουργικές ανοησίες περί Άνω Μακεδονίας

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Η στρατηγική – ο Θεός να την κάνει – της Ελλάδας έναντι των Σκοπίων είναι η εξής. Η Ελλάς έχει την θέση Α και τα Σκόπια την θέση Ω. Κάποια στιγμή εμείς προτείνουμε την θέση Μ, στo εικαζόμενο ρεαλιστικό μέσον των δύο θέσεων. Η απέναντι πλευρά την απορρίπτει και λέγει «εσείς στο Μ, εμείς στο Ω, άρα δεν τα βρίσκουμε». Σε επόμενο χρόνο, προτείνουμε την θέση Σ, η οποία ομοίως απορρίπτεται λόγω απόστασης Σ-Ω. Κατόπιν, πάμε στο Φ κοκ. Έτσι, διολισθαίνουμε σταδιακά προς την θέση Ω χωρίς να το καταλάβουμε. Η θέση Ω είναι αμετακίνητη από το 1991: Μακεδονία σκέτο έναντι όλων.

To Έθνος, η Πατρίδα, η Θρησκεία, η Ελλάδα, δεν αποτελούν ύβρη και κυρίως, δεν αποτελούν απειλή

του Δημήτρη Γ. Απόκη* 

Το τελευταίο διάστημα με αφορμή την έξαρση της έντασης γύρω από σοβαρά εθνικά θέματα, παρατηρείται μια οργανωμένη επίθεση από διάφορους κύκλους, εναντίον βασικών πυλώνων της χώρας, που είναι το έθνος και η θρησκεία. 

Σε αυτή την επίθεση, δυστυχώς, συμμετέχει και η σημερινή ελληνική κυβέρνηση, η οποία έχει ανοίξει πόλεμο με την Εκκλησία και τα θρησκευτικά πιστεύω των Ελλήνων, αλλά και όσων τολμούν να διακηρύξουν ότι πάνω από όλα είναι Έλληνες, και πάνω από όλα βάζουν την πατρίδα, το εθνικό συμφέρον, και το Ελληνικό έθνος. 

«Οἱ «σωτῆρες» μας δὲν ξέρουν τὴν ἀληθινὴ καταγωγή μας. Δὲν ξέρουν ὅτι εἴμαστε ἀπὸ κείνη τὴ γενιὰ τῶν Ἀθανάτων»

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τῆς Μαρίας Μουρζά «Ἐν μέσω κρίσης»

Καὶ ξαφνικὰ ἕνα πρωὶ βρεθήκαμε νὰ ἐπιλέγουν ἄλλοι γιά μᾶς. Νὰ ἀποφασίζουν ἄλλοι γιά μᾶς. Νὰ νοιάζονται νὰ ἐκσυγχρονίσουν ὄχι τὴ ζωὴ ἀλλὰ τὸ θάνατό μας. Ξαφνικὰ ἕνα πρωὶ βρεθήκαμε ὑπὸ ζυγόν, περικυκλωμένοι ἀπὸ «σωτῆρες» ποὺ ψάχνουν μὲ σπουδὴ νὰ βροῦν τρόπους ἐξόντωσης, ὥστε ἀπὸ τὴν κατηγορία τῶν ὄντων νὰ περάσουμε σὲ κείνη τῶν μὴ ὄντων. Τῶν ἀπαθῶν καὶ ἀνέραστων καὶ ἄβουλων πλασμάτων, ποὺ πρῶτα τὰ τρομοκρατεῖς καὶ μετὰ τὰ μεταχειρίζεσαι καὶ τὰ διαχειρίζεσαι ὅπως θέλεις. Ξαφνικὰ χωρὶς νὰ ἀκουστοῦν ἔκτακτα δελτία εἰδήσεων, χωρὶς νὰ φανοῦν ἐχθροί, χωρὶς ὑποψία πολέμου, διαπιστώσαμε ὅτι εἴμαστε ὑπὸ κατοχή. Εἶχαν ἐπιλέξει γιὰ μᾶς τὸν ἀργὸ θάνατο.

«Δι' αὐτὰ» πολέμησαν οἱ ἱδρυτὲς τοῦ κράτους μας;

Κείμενο του Δημήτρη Νατσιού, Δασκάλου από το Κιλκίς

«Ἕνα ἔθνος ἔχει τὸ δίκαιον παντοντε νὰ μετασχηματίση καὶ νὰ μεταλλάξη τὴν νομοθεσίαν του. Μίας γενεᾶς πρόσωπα δὲν ἠμποροῦν νὰ καθυποτάξουν εἰς τοὺς νόμους των τὰ πρόσωπα ὁποῦ θέλουν γεννηθῆ κατόπι τους». Ρήγας Φερραῖος "Νέα Πολιτικὴ Διοίκησις" ἄρθρο 28

Δηλαδή, μᾶς κανοναρχεῖ ὁ «πρωτομάρτυρας» τῆς λευτεριᾶς μας, οἱ ἔχοντες τὰ «ὀφίκια τῆς πατρίδος», βουλευτὲς καὶ κυβερνῆτες δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ὑπογράψουν μὲ «χέρια καὶ ποδάρια» νόμους - μνημόνια μὲ τὰ ὁποῖα καθυποτάσσονται γενεές, ἀγέννητων, Ἑλλήνων. Στρώθηκα καὶ μελέτησα τὰ πρῶτα, τὰ γενέθλια συντάγματα τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας.
Ποιὰ πατρίδα ὁραματίστηκαν οἱ «ματοκυλισμένοι» (Μακρυγιάννης) πρόγονοί μας; Γιατί 1.000.000 περίπου ἡρωικοὶ ραγιάδες -ἀπὸ τὰ 3.000.000 πού ζοῦσαν, ὅπως ὑπολογίστηκε τότε στὴν Ἐπικράτεια- ἔδωσαν τὴν ζωή τους;

Όλοι μαζί, μία φωνή… σαν προσευχή!

Ήταν Οκτώβριος του 1988 όταν ξεκινούσε ένα παράτολμο πείραμα. Ελάχιστοι το πίστευαν, κάποιοι γελούσαν ειρωνικά, άλλοι απλά αδιαφορούσαν. Για πρώτη φορά η φωνή της Εκκλησίας ακουγόταν στο ραδιόφωνο. Αρχικά στις γειτονιές του Πειραιά και στο υπόλοιπο λεκανοπέδιο της Αττικής.

Περνούσε ο καιρός και ο κόσμος ανακάλυπτε μέρα με τη μέρα ένα κόσμημα στις ραδιοσυχνότητες. Μια φωνή διαφορετική, κρυμμένη ανάμεσα στις άλλες που εξέπεμπαν στα ερτζιανά. Δεν πλέον ελάχιστοι όσοι πίστευαν στο έργο αυτό. Τα ειρωνικά μειδιάματα είχαν δώσει την θέση τους στο χαμόγελα του θαυμασμού, ενώ οι αδιάφοροι κάποιες φορές έβρισκαν ενδιαφέρον όταν τυχαία η βελόνα συντονιζόταν περίπου στο μέσω του φάσματος των FM.

Μια ανοιχτή επιστολή μίας καθηγήτριας κοινωνιολογίας προς τον υπουργό Παιδείας (το υ- στον υπουργό, από πεποίθηση εδώ και μερικά χρόνια το γράφουμε με μικρό και όχι με κεφαλαίο, όπως "μικροί" είναι όσοι βρέθηκαν στη θέση αυτή). Έγραψε ένα άστοχο κείμενο για την ημέρα της Εθνικής μας Εορτής. Αλλά προφανώς, ως απόφοιτος Λυκείου, να μην προλάβαινε να μελετήσει την ιστορία της Πατρίδας μας, ούτε και να πάρει μέρος σε κάποια γιορτή ή ακόμα και παρέλαση. Φαίνεται πως ως διορισμένος "δημοσιογράφος" στο επίσημο όργανο του κόμματός του, δεν είχε χρόνο να μάθει για την Ελλάδα, γιατί προείχε ο διεθνισμός. Καλά τα λέει η καθηγήτρια. Και φυσικά το κείμενό του, αρνούμαστε να το αναρτήσουμε και εδώ...

Διαβάστε τι του απαντάει η Σοφία Τσέκου, καθηγήτρια Κοινωνιολογίας.

Δεν μας τα λες καλά, υπουργέ μου !!!!!

Οι Αρχιερείς στον Αγώνα του 1821

Κείμενο μνήμης για όλους τους εθνομηδενιστές αριστερούληδες που μας κυβερνάνε είτε από επίσημες θέσεις (όπως του υπουργού Παιδείας) είτε από τις θέσεις των εκλογέων που δυστυχώς κρίνουν μόνο με το μικρό ατομικό συμφέρον και εντελώς άκριτα. Κείμενο που αξίζει να διαβαστεί, γιατί οι δήθεν προοδευτικοί έχουν βαλθεί να μας κάνουν να ξεχάσουμε την ιστορία και τις ρίζες μας!

 

Είναι γνωστόν αλήθεια ότι οι μύδροι των επικριτών δε στρέφονται γενικά κατά του κλήρου αλλά κυρίως κατά των αρχιερέων η γενικά κατά του  ανωτέρου κλήρου. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις γίνεται αντιδιαστολή ότι ενώ ο κατώτε­ρος κλήρος (εννοώντας τους ιερείς) συμμετέσχε και συνέπραξε  σύξυλος  στον αγώνα, ο ανώτερος κλήρος και μάλιστα οι αρχιερείς ήταν εκείνοι που αντέδρασαν και αντιτάχθηκαν σ' αυτόν.

Πολεμική προσφορά της Εκκλησίας στην Επανάσταση του 21

Ανυπολόγιστης αξίας είναι και η καθαρώς πολεμική προσφορά της Εκκλησίας.

Το 1575 κήρυξε επανάσταση στη Μάνη ο Αρχιεπίσκοπος Επιδαύρου Μακάριος Μελισίδης, και το 1770 στο Αίγιο ο Μητροπολίτης Πατρών Παρθένιος και στην Κόρινθο ο Μητροπολίτης Μακάριος Νοταράς.

Το 1600 και το 1609 έκανε επαναστατικό κίνημα ο Διονύσιος Φιλόσοφος, Μητροπολίτης Τρικάλων, ο οποίος τελικά βρήκε μαρτυρικό θάνατο στα Γιάννενα το 1611.

Το 1684 ο Μητροπολίτης Άμφισσας Φιλόθεος πολέμησε κοντά στην Κόρινθο με δικό του σώμα εναντίον των Τούρκων, όπου και τραυματίστηκε θανάσιμα.

Ακρως Επείγον! Ὁ Ἀντιστράτηγος (ἐ. ἀ.) Ν. Ταμουρίδης προειδοποιεῖ τούς Ἕλληνες! Ἡ Ἑλλάδα ἀπειλεῖται ἄμεσα! Νά εἶσθε ἕτοιμοι γιά ὅλα!

Η πολυσυζητημένη και, κατά το μάλλον ή ήττον, έντεχνα σχεδιασμένη »σύγκρουση των πολιτισμών» του Χάντιγκτον, φαίνεται πλέον ότι δομείται και κατατίθεται στην ευρασιατική γεωπολιτική παλαίστρα. Μεγάλο θύμα η Ελλάδα, η οποία βρίσκεται κυριολεκτικά στο έλεος του σφοδρότερου πολιτικοκοινωνικού κυκλώνα της νεότερης ιστορίας της. Το πρόβλημα της υπερσυγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών έχει καταστεί τόσο δυσεπίλυτο, που απειλεί πλέον άμεσα την κρατική και εθνική υπόσταση της χώρας μας.

Ο Γιατρός ο Ζαμάνης και ο Δεσπότης ο Βούλτσος

Το παρακάτω κείμενο το βρήκαμε "τυχαία" σε μία περιπλάνησή μας στο Διαδίκτυο! Φυσικά τίποτα δεν είναι τυχαίο. Απλά μάθαμε στοιχεία για δύο σπουδαίους Ανθρώπους της εποχής μας που έζησαν πραγματικά με αγιότητα και έκαναν αφανώς το σπουδαίο έργο τους. Ο ένας γιατρός (γνωρίζω προσωπικά τον γιό του, επίσης ιατρό, αλλά δεν είχα ιδέα για τον αείμνηστο πατέρα του) και ο άλλος Επίσκοπος (ήξερα από πρώτο χέρι πληροφορίες για αυτόν που ομοιάζουν με συναξάρια αγίων, που μαθεύτηκαν μετά τον θάνατό του). Ανάσα παρηγοριάς το κείμενο που ακολουθεί! Λόγος να δοξάζεις τον Θεό που κρύβεται ανάμεσά μας και συνάμα τεράστιος έλεγχος για όσα εμείς (εγώ) δεν κάνουμε!

 

Γράφει ο Ηγούμενος της Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Βέροιας, Αρχιμ. Πορφύριος

Ο πατήρ Ιερώνυμος της Αναλήψεως στην Αθήνα, ο Σιμωνοπετρίτης ο Όσιος του Θεού, ήταν ιδιαίτερα ελεήμων. Είχε ένα συρτάρι όπου έβαζε ό,τι του έδιναν, και έβγαζε να δώσει ό,τι έπιανε το χέρι του, χωρίς να τα κυττάζει. Ήξερε όμως απόλυτα και τί έβαζε και τί έδινε.

Μία φορά, ο μακαρίτης ο Γερο Γελάσιος, ως Επίτροπος του Μοναστηριού, βρέθηκε στο Μετόχι και έβαλε τις φωνές στον Άγιο Γέροντα, γιατί τάχα είναι πολλές ελεημοσύνες που δίνει και ξοδεύει τα χρήματα του Μοναστηριού. Αλλοιώς σκεφτόταν ο ένας, αλλοιώς σκεφτόταν ο άλλος.

Και ο πατήρ, γεμάτος σθένος και θεϊκό ζήλο απάντησε: Από ελεημοσύνας προέρχονται και εις ελεημοσύνας υπάγουν.

Ομιλία Κωνσταντίνου Γανωτή για τον Άγιο Πορφύριο

στην ημερίδα φοιτητών του Α.Π.Θ. στη Θεσσαλονίκη στις 12 Ιανουρίου 2016.

          Ὅσο θυμοῦμαι καί συλλογίζομαι τό πέρασμα τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου ἀπ’τή ζωή μας, ἐκτιμῶ τό πέρασμά του σάν ἕνα δῶρο τοῦ Θεοῦ παρατεταμένο πρός τό λαό του` ἔτσι βεβαιώνομαι καί γιά ὅλους τούς ἁγίους ὅτι εἶναι ἕνας θησαυρός δωρεῶν τοῦ Θεοῦ, πού καί μέ πολύ λίγη θέληση μποροῦν νά μᾶς στηρίξουν τίς καρδιές μας μέσα στούς πειρασμούς τῆς απογοήτευσης. Κι ὅταν μελετοῦμε τά συναξάρια τῶν ἁγίων, διαπιστώνουμε ὅτι ὁ βίος τοῦ καθενός προβάλλεται εἰδικά στις ἀνάγκες καί στις περιπέτειες τῆς ἐποχῆς του σάν ξεχωριστή ἀπάντηση τοῦ Θεοῦ στά ἐρωτήματα καί τά προβλήματα τῶν ἀνθρώπων τῆς κάθε ἐποχῆς.

          Ἔτσι ὁ ἅγιος Πορφύριος φυτεύτηκε ἀπό τόν δωροδότη Θεό καί στό Ἅγιον Ὄρος καί στήν ἐπαρχία τῆς πατρίδας μας ἀλλά καί στήν καρδιά τῆς Ἀθήνας γιά πολλά χρόνια καί μάλιστα χρόνια δύσκολα καί ταραγμένα. Στό Ἅγιον Ὄρος ἡ παιδική ἀκόμα ζωή του ἀπάντησε στούς σκανδαλισμένους ἀναχωρητές, ὅτι ἡ ἄσκηση δέν εἶναι βασανισμός μόνο ἀλλά καί γλέντι χαρᾶς καί ἀγάπης. Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὑπῆρξε πανηγυριστής τῆς ὑπακοῆς καί τοῦ ἀσκητικοῦ μόχθου. Ἀποζητοῦσε νά βρεθεῖ στήν ὑπηρεσία αὐστηρῶν γερόντων καί λυπῶταν, ὅταν δέν τόν μάλωναν. Ἕτσι ὁ Θεός μέ τό παράδειγμα τοῦ Ἁγίου δίδαξε στούς λίγους ἀκόμα ἀσκητές τή γλύκα τῆς ὑπέρ Χριστοῦ κακοπάθειας.

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: «Ἐὰν ἡ διαπαιδαγώγηση χωριστεῖ ἀπὸ τὴν ἐπιστήμη τοῦ Χριστοῦ, δὲν χάνεται ἡ ἐπιστήμη τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ ἡ διαπαιδαγώγηση, καὶ οἱ πραγματικοὶ ἄνθρωποι»

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Δὲν φτάνει μόνο ἡ πίστη…»
Ἱεραποστολικὲς Ἐπιστολὲς Β΄, Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Σ΄ ἕναν καθηγητὴ γιὰ τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν

Θυμώνετε μὲ κάποιους φίλους σας, οἱ ὁποῖοι δυσαρεστοῦνται μὲ τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν στὰ σχολεῖα. Ἔχετε δίκαιο. Ὁ θυμὸς σας εἶναι δίκαιος θυμός. Τέτοιος θυμὸς ἔχει ἀξία μπροστὰ στὸν Θεό. Ὅμως δὲν ὠφελεῖ μόνο ὁ θυμός, οὔτε μόνον ἡ πειθώ. Πρέπει καὶ νὰ προσεύχεστε γιὰ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὴν ἀφροσύνη τους ξεσηκώνονται ἐναντίον τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ στὰ σχολεῖα. Νὰ τοὺς ἀνοίξει ὁ Θεὸς τὰ μάτια, ὥστε νὰ δοῦν ὅτι κόβουν τὸ κλαδὶ πάνω στὸ ὁποῖο κάθονται. Διότι ὅλη ἡ διαπαιδαγώγηση τῆς χριστιανικῆς νεολαίας βασίζεται πάνω στὸν ἀταλάντευτο βράχο τῆς ἐπιστήμης τοῦ Χριστοῦ.