«Τήν πλιατσικολογίαν διεδέχθη ἡ φορολογία,
καί ἔκτοτε ὅλος ὁ περιούσιος λαός ἐξακολουθεῖ νά δουλεύη
διά τήν μεγάλην κεντρικήν, γαστέρα, τήν ὦτα οὐκ ἔχουσαν».
Παπαδιαμάντης «Φόνισσα»
Φαρμάκια καταπίνουμε νυχθημερόν. «Καπνίζουν τά μάτια μας» ἀπό ὀργή βλέποντας καί ἀκούγοντας τήν περιρρέουσα εὐήθεια. Δέν γίνεται ἔτσι. Εὐτυχῶς πού μπαίνω καθημερινά στήν αἴθουσα καί ἀντικρίζω τήν χαρά τοῦ παραδείσου, τό γέλιο τῶν μαθητῶν μου. Δημοσιεύω ἕνα εὐθυμογράφημα, μήν τό πάρει κανείς στά σοβαρά, γιατί τό θέμα εἶναι μέν πολύ σοβαρό, ἀλλά, ὡς συνήθως, στήν χώρα τῆς «φαιδρᾶς πορτοκαλέας» οἱ ἄνθρωποι πού τό ὑπηρετοῦν εἶναι σπουδαιογελοῖοι. Ὑπακούω ἐξάλλου στήν παρότρυνση τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, πού συμβουλεύει ὑπέροχα: «Διεγέλα τά πάντα, γέλωτος ὁρῶν ἄξια τά τοῖς πολλοῖς σπουδαζόμενα»
