Λάβαμε σήμερα το παρακάτω mail και το αναρτούμε, αφού από αέρος δεν προλάβαμε να κάνουμε κάποια νύξη... Ευχαριστούμε τον π. Μιλτιάδη για το συγκινητικό κείμενο και τις όμορφες φωτογραφίες που μας έστειλε.
Αγαπητοί μου Λυκούργο, Σοφία και Φοίβη
Με απερίγραπτη χαρά σας ακούω δορυφορικά, από την όμορφη και ηλιόλουστη Κάρπαθο, και δοξάζω τον Θεό που η ευλογημένη φωνή της «Πειραϊκής Εκκλησίας», με την οποία μεγάλωσα και μεγαλώσαμε, συνεχίζει να γεμίζει την καθημερινότητά μας με Χριστό. Ο Χριστός να γίνεται τόσο απαραίτητος στην ζωή μας, όσο και το οξυγόνονα. Τα μαλλιά πια ασπρίσανε, αλλά με παιδικό ενθουσιασμό, αφήνομαι στις υπέροχες αφηγήσεις σου Λυκούργο, τις Ιερές αποδημίες, τα λόγια από το γεροντικό, όλα αυτά που μας αναπτερώνουν το ηθικό, μας γεμίζουν δύναμη, και μας παρακινούν να ζούμε ακόμα πιο ολοκληρωτικά, την ζωή του Χριστού.