Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημοκρατία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημοκρατία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

10 Δεκεμβρίου 2014

Εκτός από πολέμους για τη δημοκρατία… τζιαι δημοκρατικά βασανιστήρια!

ΑΠΕΙΛΕΣ ΒΙΑΣΜΩΝ, ΕΙΚΟΝΙΚΟΙ ΠΝΙΓΜΟΙ, ΤΡΥΠΑΝΙΑ
Έτσι έκανε ανακρίσεις η CIA

Εικονικοί πνιγμοί, απειλές βιασμών, ηλεκτρικά τρυπάνια, στέρηση ύπνου, ήταν μόνο μερικές από τις απάνθρωπες μεθόδους που χρησιμοποιούσαν οι πράκτορες της CIA κατά τη διάρκεια ανακρίσεων υπόπτων για τρομοκρατία στην περίοδο 2001- 2009, σύμφωνα με την πολυαναμενόμενη έκθεση που αποκάλυψε η αμερικανική Γερουσία.

Η ειδική επιτροπή με επικεφαλής την Δημοκρατικό Γερουσιαστή της Καλιφόρνια, Νταιάν Φάινσταιν, συνέταξε την 6.000 σελίδων έκθεση για τα βασανιστήρια που υπέβαλαν αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ ώστε να αναγκάσουν τους κρατούμενους για να αποκαλύψουν στοιχεία για τη δράση τους, μετά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου στους Δίδυμους Πύργους.

Ήδη από τις πρώτες σελίδες της αποκαλύπτεται πως οι τεχνικές που χρησιμοποιούσαν οι πράκτορες για τον «αγώνα κατά της τρομοκρατίας» ήταν «αναποτελεσματικές», ενώ όπως επισημαίνεται από τη Γερουσία «οι μυστικές υπηρεσίες παραπλάνησαν το κοινό και το Κογκρέσο για τις τεχνικές ανάκρισης».

Μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, δήλωσε πως οι βασανισμοί υπόπτων μελών της Αλ Κάιντα «είναι αντίθετοι στις αξίες μας».
Συμπλήρωσε, μάλιστα: «Για αυτό το λόγο απαγόρευσα κατηγορηματικά τους βασανισμούς όταν ανέλαβα. Γιατί ένα από τα πιο αποτελεσματικά εργαλεία μας για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και τη διατήρηση της ασφάλειας των Αμερικανών είναι το να παραμείνουμε ειλικρινείς απέναντι στα ιδανικά μας».

Όπως αναφέρει η έκθεση, η τεχνική του εικονικού πνιγμού προκαλούσε προβλήματα σε τέτοιο βαθμό που οδηγούσε σε σπασμούς και εμετό. Ένας από τους κρατούμενους, ο Αμπού Ζουμπαιντάχ, για παράδειγμα, έφτασε σε ένα σημείο που δεν ανταποκρινόταν, έβγαζε φούσκες από το στόμα του. Τα στοιχεία της CIA περιγράφουν τον εικονικό πνιγμό του Χαλίντ Σαίχ Μοχάμεντ ως μια σειρά ενεργειών που πλησίαζαν στον πραγματικό πνιγμό του.

Την ίδια ώρα, η έλλειψη ύπνου μπορούσε να αγγίξει ακόμα και τις 180 ώρες, ενώ οι ύποπτοι ήταν υποχρεωμένοι να στέκονται όρθιοι με τα χέρια τους πολλές φορές, πάνω από το κεφάλι τους. Όπως επισημαίνεται, τουλάχιστον πέντε από αυτούς είχαν παραισθήσεις και παρ΄όλα αυτά, σε δύο περιπτώσεις οι πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών έδωσαν εντολή να συνεχιστεί η στέρηση ύπνου.

Τουλάχιστον πέντε από τους κρατούμενους υποβλήθηκαν σε αναγκαστική σίτιση, ενώ άλλοι αναγκάζονταν να υποστούν μπάνια με παγωμένο νερό.

Μάλιστα, οι πράκτορες φέρονται να τους είχαν ενημερώσει ότι δε θα απελευθερώνονταν ποτέ για να μην αποκαλύψουν τα βασανιστήρια στα οποία τους υπέβαλαν.

Τους τρομοκρατούσαν λέγοντας πως θα έβγαιναν από το κελί μόνο σε φέρετρο, ενώ σε άλλη περίπτωση, οι πράκτορες απειλούσαν πως θα βίαζαν τη μητέρα ενός υπόπτου ή θα της έκοβαν το λαιμό.

Νωρίτερα, Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν αποκαλύψει πως η φύση των βασανιστηρίων ήταν εξαιρετικά σκληρή, χωρίς ωστόσο να έχει αποδώσει καρπούς.

Όλα αυτά, ενώ εκφράζονται φόβοι για πιθανές βίαιες αντιδράσεις με τη δημοσιοποίηση της έκθεσης, με αποτέλεσμα να έχει σημάνει συναγερμός σε αμερικανικές πρεσβείες και στρατιωτικές βάσεις.

Στο μεταξύ, οι επιπτώσεις ενδέχεται να επηρεάσουν σε μεγαλύτερη κλίμακα τον κόσμο, καθώς σύμφωνα με χάρτη που έδωσε στη δημοσιότητα ο Independent τουλάχιστον 54 είναι οι χώρες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα της CIA, εκ των οποίων οι 25 βρίσκονται στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με έκθεση του ινστιτούτου Open Society του Τζορτζ Σόρος, που δημοσιεύθηκε το 2013, στον παγκόσμιο χάρτη σημειώνονται οι χώρες που συμμετείχαν στο πρόγραμμα «έκτακτης παράδοσης» που αφορούσε στην κράτηση και ανάκριση υπόπτων για τρομοκρατία.

Όπως αναφέρει παλαιότερο δημοσίευμα της Washington Post το ζήτημα για τις μυστικές υπηρεσίες ήταν η ανάκριση των υπόπτων χωρίς αυτοί να μεταφερθούν στις ΗΠΑ. Στην προσπάθεια επίλυσης αυτού του προβλήματος συνέβαλαν άλλες χώρες, όπου οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες χρησιμοποιούσαν φυλακές από την Ταϊλάνδη, στην Ρουμανία, την Πολωνία και την Λιθουανία μέχρι και τη Μέση Ανατολή, την Κεντρική Ασία για να πραγματοποιήσουν τις ανακρίσεις.

Ωστόσο, στη συνεργασία είπαν «ναι» και η Ελλάδα, αλλά και η Ισπανία, που επέτρεπαν μυστικές πτήσεις με τους υπόπτους από τα αεροδρόμιά τους.

Σύμφωνα με την έκθεση του ινστιτούτου του Σόρος, 54 κυβερνήσεις συμμετείχαν στις επιχειρήσεις με διάφορους τρόπους, από την παραμονή των κρατούμενων της CIA στα εδάφη τους, μέχρι την κράτηση, την ανάκριση, τους βασανισμούς, την κακοποίηση, τη μεταφορά τους, τη χρήση αερολιμένων για μυστικές πτήσεις.

Ανάμεσα στις 54 χώρες συμπεριλαμβάνονται οι: Αφγανιστάν, Αλβανία, Αλγερία, Αυστραλία, Αυστρία, Αζερμπαϊτζάν, Βέλγιο, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Καναδάς, Κροατία, Κύπρος, Τσεχία, Δανία, Τζιμπουτί, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Φινλανδία, Γκάμπια, Γεωργία, Γερμανία, Ελλάδα, Χονγκ Κονγκ, Ισλανδία, Ινδονησία, Ιράν, Ιρλανδία, Ιταλία, Ιορδανία, Κένυα, Λιβύη, Λιθουανία, Σκόπια, Μαλάουι, Μαλαισία, Μαυριτανία, Μαρόκο, Πακιστάν, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σαουδική Αραβία, Σομαλία, Νότιος Αφρική, Ισπανία, Σρι Λάνκα, Σουηδία, Συρία, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ουζμπεκιστάν, Υεμένη, Ζιμπάμπουε.

10/12/2014 - 07:06

13 Ιουνίου 2013

Το κλείσιμο της ΕΡΤ ως απτό παράδειγμα της συρρίκνωσης της δημοκρατίας από τον τεχνοκρατικό τρόπο σκέψης

Ενώ η δημοκρατία είναι αυτή η διαδικασία που επιτρέπει την αντιπαράθεση ιδεών και διαφορετικών απόψεων που αφορούν στην οργάνωση του συνανίκειν. Από την άλλη η τεχνοκρατία έχει ως βασικό χαρακτηριστικό τον “εξορθολογισμό” στον τρόπο σκέψης παρουσιάζοντας τον ως “αδιαμφισβήτητο”. Οι “απόψεις” δηλαδή που εκφράζει παρουσιάζονται ως πέραν πάσης αμφιβολίας. Με άλλα λόγια η τεχνοκρατία απωθεί τη συζήτηση και την αντιπαράθεση ιδεών και απόψεων που βασίζονται στη λογική των αξιών. 

Τούτο επιτυγχάνεται κυρίως μέσα από την έντονη χρήση στατιστικών και αριθμητικών στοιχείων ως δείκτες της “πραγματικότητας”. Ο Albert Ogien, Γάλλος κοινωνιολόγος, θεωρεί ότι οι αριθμοί στις σημερινές κοινωνίες έχουν μιαν ιδιαίτερη κοινωνική υπόσταση που παραπέμπει στην - “αλήθεια”, στην – “ουδετερότητα” και κατά συνέπεια στο - “αδιαμφισβήτητο”. Οι αριθμοί γίνονται από μόνοι τους “αξίες” και κριτήρια για την οργάνωση της συνύπαρξης ενός συνόλου ατόμων αντικαθιστώντας με αυτό τον τρόπο Αξίες όπως η “ελευθερία”, τα “δικαιώματα”, η “ισότητα” η “πολυφωνία”... 

Την άμεση απόλυση 2000 εργαζόμενων από το δημόσιο ζήτησαν οι τεχνοκράτες της Τρόικα από την ελληνική κυβέρνηση ούτως ώστε να της παραχωρήσει μέρος του δανείου. Οι τεχνοκράτικοποιημένοι, πλέων, συντελεστές της ελληνικής κυβέρνησης, αποφάσισαν το ΚΛΕΙΣΙΜΟ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης (ΕΡΤ) που συνεπάγεται με την αυτόματη απόλυση πέραν των 2000 εργαζομένων. Με άλλα λόγια οι κυβερνώντες είδαν στην οντότητα της ΕΡΤ (μόνο) τον ζητούμενο αριθμό-στόχο που τους επέβαλε η τρόικα : 2000 απολύσεις. Παραγνώρισαν και αγνόησαν τις οποιεσδήποτε δημοκρατικές Αξίες που ταυτίζονται με την ύπαρξη και λειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και ύστερα από ΕΝΤΟΛΗ του πρωθυπουργού “Του” ο ελληνικός λαός είναι ο μόνος λαός της Ευρώπης που του στερείται το δικαίωμα στην Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.

Η ευρωπαϊκή ηγεμονία δεν επέβαλε άμεσα στην ελληνική κυβέρνηση το κλείσιμο της ΕΡΤ, όπως και δεν επέβαλε στην κυπριακή κυβέρνηση το κούρεμα των μικροκαταθετών. Τους ώθησε όμως έμμεσα προς αυτές τις αποφάσεις μέσα από την επιβολή του τεχνοκρατικού τρόπου σκέψης.

Και όταν κάποιος σου επιβάλλει τρόπο σκέψης και αντίληψης της πραγματικότητας... πως είπαμε ότι ονομάζεται αυτό ;    

δημήτης

18 Απριλίου 2013

Γίνεται !

"Το ισπανικό χωριό που βρήκε τη λύση στην ανεργία!"
Πηγή: iefimerida.gr 






Τα πάντα τριγύρω μαστίζονται από την οικονομική κρίση. Αυτό, όμως, το χωριό... αντιστέκεται. Ένα είδος «γαλατικού χωριού», η Μαριναλέδα στην Ισπανία, που αντιστέκεται ακόμη στους «Ρωμαίους κατακτητές» της εποχής, στα οικονομικά προβλήματα και την ανεργία.

Η Ισπανία δοκιμάζεται άγρια από αυτά τα προβλήματα τα τελευταία χρόνια, ακολουθώντας τη μοίρα της υπόλοιπης Ευρώπης. Αλλά οι περίπου 2.800 κάτοικοι αυτού του χωριού στην Ανδαλουσία δεν έχουν τέτοιες ανησυχίες, καθώς ζουν σε έναν μικρό «παράδεισο». 
Η Μαριναλέδα έχει μηδενική ανεργία, αλλά και εγκληματικότητα, κάτι που αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι τα τελευταία 34 χρόνια δεν υπάρχουν αστυνομικοί στο χωριό - απόφαση από την οποία εξοικονομούνται 350.000 ευρώ το χρόνο! 

Σύμφωνα με το δήμαρχο, στη Μαριναλέδα εφαρμόζεται ένα είδος συμμετοχικής δημοκρατίας. Κάθε εργαζόμενος αμείβεται με 1.200 ευρώ το μήνα, δουλεύοντας 6,5 ώρες κάθε ημέρα. Το ίσο ημερομίσθιο ισχύει είτε πρόκειται για κάποιον που εργάζεται στα κτήματα του χωριού, καλλιεργώντας όσπρια και λαχανικά, είτε πρόκειται για υπάλληλο του τοπικού εργοστασίου επεξεργασίας των προϊόντων. 

Οι κάτοικοι δεν χρειάζονται να ανησυχούν για τα υψηλά ενοίκια - τα σπίτια παραχωρούνται για 15 ευρώ το μήνα - ενώ για παράδειγμα οι παιδικοί σταθμοί κοστίζουν στους γονείς 12 ευρώ το μήνα. Τα συγκεκριμένα έσοδα δεν μοιράζονται, αλλά επενδύονται στο συνεταιρισμό ώστε να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. 

«Η γη ανήκει σε όλους και όχι στους λίγους. Η γη δεν πωλείται ούτε αγοράζεται! Εφαρμόζουμε ένα είδος συμμετοχικής δημοκρατίας, όπου όλοι μαζί κάνουμε συνελεύσεις και αποφασίζουμε για όλα τα θέματα που μας αφορούν: από τους φόρους έως τις δημόσιες δαπάνες, τις επενδύσεις μας, την εργασία αλλά και την κοινωνική πολιτική και την πρόνοια», έχει εξηγήσει σε παλιότερη συνέντευξή του ο Σάντσεζ Γκορντίγιο, ο 54χρονος καθηγητής ιστορίας που από το 1979 εκλέγεται δήμαρχος. 

27 Φεβρουαρίου 2013

Η παράνοια της “ισχυρής Λαϊκής εντολής”

Άκουσον άκουσον, εδώκαμε του λαϊκή εντολή να υλοποιήσει το πρόγραμμα του τζαι δεν δέχουνται ενστάσεις τζαι κριτική. Λες τζαι ο κόσμος που τον εψήφισεν αποδέχεται ούλες τις θέσεις του προγράμματος του...

Που τζαι ακόμα έτσι να ήταν δεν νομιμοποιούνται να απορρίπτουν την κριτική.
Πόσο μάλλον που η πλειοψηφία του Λαού ΔΕΝ τον εψήφισεν !

Που τους 545.493 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους μόνον οι 236.965 ψηφίσαν υπέρ της υποψηφιότητας Αναστασιάδη δηλαδή ένα ποσοστό 43.4%.




Ακόμα τζαι ο Χριστόφιας έπιαεν περίτου το 2008... 46.6% (240.604 ψήφους) :

ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 2008
ΕΠΙ ΣΥΝΟΛΟΥ: 516.448 ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ΨΗΦΟΦΟΡΩΝ
ΑΠΟΧΗ: 47.305 9,16%
ΨΗΦΙΣΑΝ: 469.143 90,84%
ΑΚΥΡΑ: 10.576 2,25%
ΛΕΥΚΑ: 7.768 1,66%
ΕΓΚΥΡΑ: 450.799 96,09% 
Iωάννης Κασουλίδης : 210.195 
Δημήτρης Χριστόφιας : 240.604 


Θα μας σεβαστείτε !

Σκανδαλιάρης

23 Φεβρουαρίου 2013

Αντίσταση !

dessin original : Yvon Roy  
ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλο, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο που σκέφτεται κάποιος άλλος, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν συμφωνεί στα πάντα με ΚΑΝΕΝΑΝ άλλον. Τζαι τούτο είναι η αρχή της Πολιτικής τζαι όι το τέλος της. Να πολιτεύεσαι παραπέμπει στην έκφραση τούτης της διαφορετικότητας τζαι στην υπεράσπιση τζείνου που ο καθένας θεωρεί ως τον καλύτερο τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει. Όμως, να πολιτεύεσαι σημαίνει ταυτόχρονα τζαι να συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνος σου τζαι άρα να συμβιβάζεσαι (έστω προσωρινά) με τζείνους που συμφωνείς παραπάνω ή έστω με τζείνους που διαφωνείς λιότερο. 

Η απογοήτευση που μπορεί να εκφράσει ένα συνειδητοποιημένο άτομο παρακολουθώντας την προεκλογική εκστρατεία δεν είναι απλά κατανοητή, είναι απαραίτητη. Πρέπει όμως να γίνει ο διαχωρισμός μεταξύ Πολιτικής διαδικασίας τζαι εκλογικής διαδικασίας. Η πολιτική πραγματώνεται παντού, στους καφενέες, στα πάρκα, στα γήπεδα, στην τέχνη... Η εκλογική διαδικασία δεν είναι παρά μόνο μια από τις διαστάσεις της Πολιτικής διαδικασίας, η πιο άχαρη ίσως...Είναι το άκρον άωτον του συμβιβασμού. Σε τόσο βαθμό που πολλές φορές δεν συντασσόμαστε με κάποιον βάση του τι μας ενώνει αλλά του τι μας χωρίζει που τζείνον που απορρίπτουμε. Η ψήφος κάτω που τούτες τις συνθήκες μετατρέπεται ως (ελάχιστη) μορφή αντίστασης. 

Με άλλα λόγια ο ΚΑΝΕΝΑΣ ως πρόθεση ψήφου δεν είναι παρά μόνο μια πράξη που περνά ξυστά που το άκρον άωτον του εγωκεντρισμού. Το να “ψηφίζεις” τον ΚΑΝΕΝΑ είναι σαν να θέλεις να ψηφίσεις τον εαυτό σου, αφού ο ΚΑΝΕΝΑΣ είναι ο καθένας από εμάς ξεχωριστά. Άρα ενώ συνειδητοποιείς την διαφορετικότητα σου, ότι κανένας δεν είναι σαν εσένα, δεν συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνος σου, ότι δηλαδή συνυπάρχεις με άλλα άτομα τζαι ότι τούτο επιβάλει τη διαδικασία του συμβιβασμού. 

Είναι άρα ασυνάρτητο να θεωρεί κάποιος την ψήφο στον ΚΑΝΕΝΑ ως τρόπο έκφρασης της απογοήτευσης του. Πόσο μάλλον όταν η ψήφος στον ΚΑΝΕΝΑ ενδέχεται να μεταφραστεί σε επικράτηση του συντηρητικού κατεστημένου. Αντίθετα τζαι ίσως παράδοξα, η (έστω ελάχιστη) συμμετοχή στην αντίσταση πετυχαίνεται μέσα που την ψήφο! Τζαι στην συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για την αντίσταση στο συντηρητικό, στο γερασμένο, στην πλουτοκρατία, στην ένταξη στο ΝΑΤΟ, στην τρόικα, στις ιδιωτικοποιήσεις, στις πολιτικές των χαμηλών μισθών, αλλά κυρίως αντίσταση στη κατάργηση του δικαιώματος να διαφωνείς !




Ανάκατος

10 Δεκεμβρίου 2011

Όταν τελειώνουν οι υποσχέσεις τζαι μινίσκει μόνο ο φόβος για το αύριο...

Την τελευταία δεκαετία παρατηρείται μια σημαντική αλλαγή όσον αφορά τη χρήση του πολιτικού λόγου που τα πολιτικά κόμματα αλλά τζαι γενικά που άλλους εμπλεκόμενους στην πολιτική σκηνή. Μια αλλαγή ρητορικής που προετοιμάζει τις πολιτικές αλλαγές όσον αφορά το τρόπο διαχείρισης του κοινωνικοοικονομικού γίγνεσθαι. Γιατί ο λόγος δεν είναι απλά έκφραση, αλλά είναι τζαι συμβολική-σημειολογική κατασκευή της πραγματικότητας. 

Που τη Δημοκρατία στην Τρομοκρατία... 

Ο πολιτικός λόγος εμεταλλάχτηκε τζαι τζαμέ που υποσχόταν ουτοπίες (δικαιοσύνη, ελευθερία, ευημερία...) τζαι αόριστα “θα-θα”, πλέον δεν υπόσχεται τίποτε... μόνο την καταστροφή τζαι ένα μέλλον σκοτεινό. Με άλλα λόγια, οι "νόμιμοι" πολιτικοί αρμόδιοι προσπαθούν να πείσουν κατασκευάζοντας τρόμο για το χειρότερο τζαι όι ελπίδα για το καλύτερο... 

Ο Jaques Rancière έγραφε ήδη για τούτο το φαινόμενο που το 98 στο βιβλίο του “Aux bords du politique” σχολιάζοντας την τελευταία προεκλογική εκστρατεία του Μιτεράν. Γράφει χαρακτηριστικά ότι εκατάφερε να τροποποιήσει την πολιτική που “τέχνη της υπόσχεσης για πρόοδο” σε “τέχνη της αποφυγής της καταστροφής”. 

Τούτη η τρομοκρατία μέσα που την πολιτική έφτασε σε αποκορύφωση μετά την κρίση (τους) του 2008. Ο πολιτικός λόγος θέλει να διά την εντύπωση ότι εφτάσαμε στο άκρον άωτον της ευημερίας τζαι ότι που δαμέ τζαι κάτω μόνο μεταβολές προς το χειρότερο μπορούν να υπάρξουν. Κατά συνέπεια οι προτάσεις τζαι τα σχέδια των πολιτικών ατόμων τζαι συνόλων αποσκοπούν στην αποφυγή των χείριστων... 
Έτσι, που το δημοκρατικό δικαίωμα (έστω τζαι κουτσουρεμένο) της επιλογής πολιτικού προγράμματος για την πρόοδο, εφτάσαμε στην τρομοκρατική επιβολή πολιτικοοικονομικών μέτρων “σωτηρίας”. 

...τζαι που την Τρομοκρατία στην Τεχνοκρατία 

Το κύριο χαρακτηριστικό του τρομοκρατικού πολιτικού λόγου είναι η περιβολή του με την ετικέτα του “αδιαμφισβήτητου”. Ο,τι εκφωνεί δηλαδή ο πολιτικός τρομοκρατικός λόγος είναι πέραν πάσης αμφιβολίας. Τούτο πετυχαίνεται κατά κύριο λόγο μέσα που την έντονη χρήση στατιστικών στοιχείων για την παρουσίαση της “πραγματικότητας”. Οι αριθμοί στις σημερινές κοινωνίες έχουν μιαν ιδιαίτερη κοινωνική αξία που παραπέμπει στην -αλήθεια, στην – ουδετερότητα τζαι στο -αδιαμφισβήτητο (A.OGIEN 2010). Τούτο σε συνδυασμό με τις αναφορές σε “ουδέτερους”, α-πολιτικούς οργανισμούς, όπως η ΕΚΤ, το ΔΝΤ, οι οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας Moody’s, Standard & Poor’s τζ' ένα σορό άλλα μασκαραλήκια έχουν ως αποτέλεσμα, πέραν του κολλήματος της ετικέτας “αδιαμφισβήτητο” στον πολιτικό λόγο, την ισοπέδωση των ιδεολογικών τζαι ταξικών διαφορών.

Είτε σοσιαλιστές είναι, είτε συντηρητικοί, ή φιλελεύθεροι, λαλούν μας ούλλοι το ίδιο πράμα : “εμείς εν τζαι...”, “ο τάδε οργανισμός τζαι ο τάδε οίκος λαλούν ότι ...”. Έτσι αφήνουμε πίσω μας την εποχή του συμβιβασμού που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της Δημοκρατίας τζαι μπαίνουμε στην εποχή της ομοφωνίας που είναι το κύριο χαρακτηριστικό της τεχνοκρατίας... 

Όταν μινίσκει μόνο ο φόβος για το αύριο...οι υποχωρήσεις του σήμερα φαντάζουν μικρές... 

Για τα Χριστούγεννα ετοιμάζουν μας... πακκέττα! Πακκέττα μέτρων που ούτε αδιαμφισβήτητα είναι, ούτε υποχρεωτικά, ούτε τζαι οι μόνες πιθανές λύσεις... Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη πλούτου αλλά ο κακός διαμερισμός του πλούτου. Πιάστε τα που τζείνους που έχουν τζαι δώστε τα τζαμέ που πρέπει!

ανάκατος

07 Οκτωβρίου 2011

Αγανακτισμένοι τζαί αγ-Ανα-κτισμένοι!

(scandal)
Το κίνημα “occupy wall street” είναι αντίδραση στη δράση της κοινωνικής (δια)φθοράς τζαί της οικονομικής αυθαιρεσίας. Έρκεται να προστεθεί με τη σειρά του στην ήδη μεγάλη λίστα των ''αγανακτισμένων'' της Ευρώπης, της Ασίας, της Αφρικής τζαί της λατινικής Αμερικής. Μετά που τρεις εφτομάες παρουσίας στην wall street το κίνημα εξαπλώνεται τζαί πάρακατω (Boston, Chicago, Los Angeles, Seattle)...τζαί παρά την αστυνομική βία που χρησιμοποιείται για την καταστολή των διαδηλώσεων τζαι τις εφτακόσιες τζαί βάλε συλλήψεις, το κίνημα ούλλον τζαί φουσκώνει! Ενώ οι ''Δημοκράτες'' μάχουνται να έβρουν πως να προσεγγίσουν την κατάσταση, πολλά συνδικάτα τζαι φοιτητικές οργανώσεις εμπήκαν στο χορό πηλέ.

Οι απαιτήσεις ; ''Να σταματήσει η κυρίευση του πολιτικού πεδίου που το χρήμα τζαί τον οικονομικό παράγοντα'', '' Δικαίωμα στην εργασία'', ''Δικαίωμα στο μέλλον'', ''Οικονομική τζαί κοινωνική δικαιοσύνη''.

Το Σάββατο 15 του Οκτώβρη οργανώνεται η πρώτη διεθνής μέρα αγανακτισμένων. Τζαί είναι να διερωτάται κανένας τι είδους σλόγκαν ε να αναγράφονται στα πανό των ''δικών'' μας ''αγανακτισμένων'' τζαι εν τα λογιών συνθήματα ε να ξεστομίζουν ; ...

Είναι κρίμα... τζαί πραγματικά ΆΔΙΚΟ να μεν έσχει τες 15 τ' Οκτώβρη μες τους δρόμους της Κύπρου ΆΛΛΟΥ είδους αγανακτισμένους!  



Σκανδαλιάρης

10 Ιανουαρίου 2011

«Πρωτοβουλία πολιτών» ή «συμμετοχική δημοκρατία» του κεφαλαίου ;

(Ανά - Κατά)
O Γιώργος ΤΟΥΣΣΑΣ μας προσφέρει μια ενδιαφέρον, καυστική, ανάλυση που αφορά την «πρωτοβουλία πολιτών» που καθιερώνει η Συνθήκη της Λισαβόνας και που βρέθηκε το τελευταίο διάστημα στο επίκεντρο των συζητήσεων που αφορούν την ΕΕ. Η «πρωτοβουλία πολιτών» προβλέπει τη δυνατότητα ανάληψης πρωτοβουλίας εκ μέρους πολιτών της ΕΕ, που με τη συλλογή 1 εκατομμυρίου υπογραφών θα μπορεί να ζητήσει από την Επιτροπή «να υποβάλει πρόταση έκδοσης νομικής πράξης της Ενωσης για την εφαρμογή των συνθηκών». Πιο συγκεκριμένα ο Κανονισμός στον οποίον συμφώνησαν το Δεκέμβρη του 2010 το Ευρωκοινοβούλιο και Συμβούλιο της ΕΕ προβλέπει μεταξύ άλλων ότι :

- Η Επιτροπή πρέπει να δώσει την έγκρισή της πριν τη συλλογή των υπογραφών.
- Η ανάπτυξη της πρωτοβουλίας εξαρτάται από την άδεια της Επιτροπής, η οποία μπορεί να μην την επιτρέψει αν κρίνει ότι η προτεινόμενη πρωτοβουλία αντίκειται στις αξίες και πολιτικές της Ενωσης, όπως αυτές ορίζονται στη Συνθήκη της Λισαβόνας.
- Σε κάθε περίπτωση πρωτοβουλίες που δεν είναι αρεστές στην ΕΕ, η Επιτροπή μπορεί να τις απορρίψει πριν καν αναληφθούν.
- Αν η πρόταση εγκριθεί, τότε οι οργανωτές έχουν στη διάθεσή τους 12 μήνες για τη συλλογή των υπογραφών. Οι κατάλογοι υπογραφών πρέπει να προέρχονται τουλάχιστον από το 1/4 των κρατών - μελών (7 χώρες) και για κάθε χώρα ο αριθμός των υπογραφών πρέπει να αντιστοιχεί στον αριθμό των ευρωβουλευτών τους επί 750.

Για τον Τούσσα είναι εμφανές ότι δεν μπορούν να γίνουν προτάσεις που να αφορούν τις ίδιες τις Συνθήκες της ΕΕ και την τροποποίησή τους. Με άλλα λόγια δεν μπορούν να γίνουν προτάσεις που θίγουν το καπιταλιστικό σύστημα εκμετάλλευσης, την «κοινωνική οικονομία της αγοράς με ελεύθερο και ανόθευτο ανταγωνισμό», όπως ορίζεται στις Συνθήκες της ΕΕ.


Παράλληλα, ο Τούσσας υποστηρίζει ότι η όλη διαδικασία οδηγεί στο φακέλωμα των πολιτών παρά σε ο,τι οτιδήποτε άλλο, αφού απαιτείται ο υπογράφων να αναφέρει τα εξής στοιχεία: πλήρες Ονομα και Επώνυμο, μόνιμη Κατοικία (οδός, αριθμός, ταχ. κώδικας, πόλη, χώρα), Ημερομηνία και Τόπο Γέννησης, Υπηκοότητα, Προσωπικό αριθμό ταυτότητας/Είδος και Αριθμός εγγράφου Ταυτότητας, ημερομηνία και υπογραφή, ενώ ο συλλέγων τις υπογραφές πρέπει να επαληθεύει τα στοιχεία. Οι κατάλογοι των υπογραφών ελέγχονται από τις κρατικές αρχές των χωρών - μελών σύμφωνα με τη νομοθεσία τους και πιστοποιούνται εντός τριών μηνών από την κατάθεσή τους.


Το σημαντικότερο όμως, όπως τονίζει ο Τούσσας, είναι ότι η Επιτροπή δεν έχει καμία υποχρέωση να προτείνει κάποια νομοθετική πρωτοβουλία και δεν έχει καμία δέσμευση για το περιεχόμενό της. Ετσι, μετά από όλη αυτή τη γραφειοκρατική διαδικασία και την αποδοχή της ολοκλήρωσης της πρωτοβουλίας, η Επιτροπή δεν είναι καν υποχρεωμένη να προτείνει νομικές ρυθμίσεις, καλείται μόνο εντός τριών μηνών να εκθέσει τα συμπεράσματά της σχετικά με την πρωτοβουλία πολιτών και να ανακοινώσει αν θα προβεί ή όχι σε ενέργειες.


Αυτή, λοιπόν, είναι η «δημοκρατικότητα» της ΕΕ που κατοχυρώνει δήθεν η «πρωτοβουλία πολιτών». Πρώτα πρέπει να δώσει την άδειά της η Επιτροπή, να είναι σύμφωνη με τις αξίες της ΕΕ και να μη θίγει τις Συνθήκες της ΕΕ. Μετά πρέπει να περάσει μια πολυδαίδαλη γραφειοκρατική διαδικασία και το φακέλωμα από τις υπηρεσίες των κρατών - μελών. Και αφού συγκεντρωθούν οι υπογραφές η Επιτροπή μπορεί να τις πετάξει στο καλάθι των αχρήστων.


Ο Τούσσας θεωρεί ότι δεν πρέπει να παραγνωριστεί το γεγονός ότι τη συλλογή ενός εκατομμυρίου υπογραφών, από περισσότερες χώρες, με τη χρήση πολλών γλωσσών, με πολλαπλούς μηχανισμούς ελέγχου των υπογραφών και των πόρων, μπορούν να αναλάβουν και να υλοποιήσουν μόνο έμπειρες οργανώσεις, με σημαντικές τεχνικές και οργανωτικές υποδομές, που θα διαθέτουν τεχνογνωσία, διεθνική οργάνωση, σημαντικούς πόρους, διαρκή και επαγγελματική απασχόληση ατόμων για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι, λοιπόν, φανερό ότι τέτοιας έκτασης πρωτοβουλίες μπορούν αναλάβουν και να υλοποιήσουν πρακτικά μόνο μεγάλες ΜΚΟ συνδεδεμένες με μονοπωλιακούς ομίλους ή επιχειρηματικές ενώσεις του κεφαλαίου, με ανάλογη κυβερνητική, κρατική στήριξη ή ανεπίσημα ακόμη και οι ίδιες οι αστικές κυβερνήσεις.


Αυτού του είδους η "πρωτοβουλία πολιτών", καθοδηγημένη και χειραγωγημένη από τους μηχανισμούς του κεφαλαίου και του αστικού πολιτικού συστήματος μπορεί να χρησιμεύσει στα όργανα της ΕΕ να παρουσιάζουν τις πιο αντιλαϊκές και αντιδραστικές επιλογές της ΕΕ και των μονοπωλίων ως δήθεν "λαϊκό αίτημα". Επιπλέον, τέτοιου είδους "πρωτοβουλίες" θα αξιοποιηθούν ώστε οι υπογραφές, τα υπομνήματα και τα παρακάλια να αντιπαρατεθούν στο οργανωμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα, στις μαζικές μαχητικές λαϊκές κινητοποιήσεις και αγώνες, στην ποικιλία των μορφών πάλης.


Για τον Τούσσα, σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη το διεκδικητικό πλαίσιο και οι μορφές πάλης, όπως συγκρότηση επιτροπών αγώνα, συλλογή υπογραφών, παραστάσεις διαμαρτυρίας, διαδηλώσεις, απεργίες, μέχρι τις πιο ανεβασμένες και σύνθετες μορφές που γεννά η ταξική πάλη, να υπηρετούν την ανασύνταξη και αντεπίθεση του εργατικού κινήματος, για την ενδυνάμωση της κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις και τα μονοπώλια, για να ανοίξει ο δρόμος για τη λαϊκή ευημερία.


ανάκατος