Θεοχάρους όπως Λούξεμπουργκ!

Που θα μπορούσαν να συνυπάρξουν η Ρόζα Λούξεμπουργκ και η Ελένη Θεοχάρους; 

...

Μόνο στο facebook, σε μιαν ατάκα…

Σκανδαλιάρης

Βουλευτικές Εκλογές 2016 Οριζόντια ψηφοφορία – Ποιοι θα εκλέγονταν;

Στατιστικολογίες

Με τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές επαναφέρεται το θέμα της οριζόντιας ψηφοφορίας σε Παγκύπριο επίπεδο παρά κάθετη ανά επαρχία. Σε αυτό το άρθρο δεν θα αναλύσω τα θετικά και αρνητικά αυτής της αλλαγής, αλλά θα κάνουμε μια προσπάθεια να δούμε ποιους επηρεάζει.

Είναι βέβαια δεδομένο πως αν οι εκλογές ήταν οριζόντιες, δεν θα ψήφιζαν οι πολίτες με τον ίδιο τρόπο, και ίσως το ποσοστό αποχής θα ήταν διαφορετικό. Υποψήφιοι κοινής αποδοχής θα έπαιρναν περισσότερους ψήφους ή θα παρέμενε η συσπείρωση εντός των κομμάτων; Πόσους σταυρούς θα χρησιμοποιήσει ο κάθε ψηφοφόρος και υπάρχει διαφορά στην συμπεριφορά επαρχιών και παρατάξεων; Μπορούν ψηφοφόροι μικρότερων πόλεων να πάρουν ψήφους από τις μεγάλες; Αυτές και άλλες παραμέτρους είναι αδύνατων να προβλεφθούν για αυτό και η ανάλυση μας παρέχει ενδείξεις και όχι δεδομένα.

Η μεθοδολογία ανάλυσης βασίζεται σε ποσοστά και όχι σε αριθμό σταυρών προτίμησης. Αυτό γίνεται επειδή υπάρχουν σημαντικές διαφορές στο μέγεθος του εκλογικού σώματος ανά επαρχία. Θα ήταν άδικο για τους υποψήφιους σε μικρότερες επαρχίες πχ Κερύνεια να γίνει η κατάταξη σε αριθμούς και όχι ποσοστά. Έτσι υπολογίστηκε για κάθε υποψήφιο ένα ποσοστό που ισούται με τους σταυρούς / βάση επαρχίας (ψήφισαν). Για τους 4 αρχηγούς κομμάτων ( Νεοφύτου, Κυπριανού, Παπαδόπουλος, Λιλλήκας) που δεν υπήρχαν σταυροί προτίμησης θεωρείται ότι παίρνουν το ποσοστό του κόμματος τους και μπαίνουν στην βουλή. Για τους Σιζόπουλο και Χρίστου έστω και αν πάρουν το 100% των ψήφων του κόμματος τους, δεν είναι αρκετό για να μπουν στην βουλή.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, οι βουλευτές ανά επαρχία είναι (σε παρένθεση ο σημερινός αριθμός της νεας βουλής): Λευκωσία 17 (20), Λεμεσός 9 (12), Αμμόχωστος 13 (11), Λάρνακα 8 (6), Πάφος 5 (4), Κερύνεια 4 (3).

Με αυτά τα δεδομένα, ο αριθμός ανά επαρχία δεν διαφέρει πολύ από τον σημερινό.

Οι βουλευτές ανά κόμμα είναι (σε παρένθεση ο σημερινός αριθμός της νέας βουλής)

ΔΗΣΥ 27 (18), ΑΚΕΛ 21 (16), ΔΗΚΟ 6 (9), ΕΔΕΚ 1 (3), ΣΥΜΜΑΧΙΑ 1 (3), ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 0 (2), ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ 0 (3), ΕΛΑΜ 0 (2)

Εδώ βλέπουμε αρκετές διαφορές. Τα δυο μεγάλα κόμματα κερδίζουν τις έδρες των μικρότερων, ενώ Οικολόγοι, Αλληλεγγύη και ΕΛΑΜ μένουν εκτός βουλής. Από την Συμμαχία πολιτών εκλέγεται μόνο ο Λιλλήκας, νοουμένου ότι παίρνει σχεδόν 100% τους ψήφους του κόμματός του. Στην ΕΔΕΚ εκλέγεται μόνο ένας, και αυτός είναι ο Μυριάνθους στην Πάφο.

Στον πιο κάτω πίνακα φαίνονται οι 56 βουλευτές βάση κατάταξης ποσοστού. Εκτός από τους αρχηγούς κομμάτων, στις πρώτες θέσεις είναι ο Χατζηγίαννης, Μαυρίδης, Γεωργίου, Χαραλαμπίδου και Δίπλαρος. Οι 56 βουλευτές έχουν ποσοστά 6- 15%. Η είσοδος στην βουλή δηλαδή προϋποθέτει ποσοστό μεγαλύτερο από 6%, δηλαδή περίπου 32χιλ ψήφους του εκλογικού σώματος ή 22χιλ όσων ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές.

Οι υποψήφιοι με πορτοκαλί είναι όσοι έχουν εκλεγεί. Από όσους δεν έχουν εκλεγεί, τα ψηλότερα ποσοστά είναι σε Σαμψών, Χαμπουλλά, Αντωνίου και Κουμή με 8%. 

Από την άλλη, στον πιο κάτω πίνακα βλέπουμε τους βουλευτές που έχουν εκλεγεί και τα αντίστοιχα ποσοστά. Στις τελευταίες θέσεις είναι οι Ευσταθίου, Συλλουρης, Παπαγίαννης, Γιωργάλλας, Θεολόγου που έχουν εκλεγεί με μόνο 1-2% των ψήφων τις επαρχίας τους. Ουσιαστικά, είναι όσοι έχουν εξαργυρώσει τους ψήφους υποψηφίων του ίδιου κόμματος σε άλλες επαρχίες.

Εν κατακλείδι, παρόλο που γίνεται ανάλυση σε δεδομένα υπό διαφορετικές προϋποθέσεις, υπάρχουν ενδείξεις πως δεν θα υπάρχει σημαντική διαφορά στον αριθμό βουλευτών ανά επαρχία. Αντίθετα, ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ θα κερδίσουν έδρες και μικρά κόμματα έστω και προσωποκεντρικά όπως Συμμαχία, ΕΔΕΚ, Αλληλεγυή, Οικολόγοι, ΕΛΑΜ δύσκολα μπαίνουν στην βουλή αν δεν υπάρχει ανταλλαγή ψήφων μεταξύ τους.

Αριθμόβιος

Να πιώ να ζαλιστώ…να χαντακωθώ !

Δελτίο Τύπου: Πρόσκληση στην Κινητοποίηση Διαμαρτυρίας της Πλατφόρμας "Η Κοινωνία Αντιδρά και Διεκδικεί"

Η Κίνηση Πολιτών Ενάντια στις Ιδιωτικοποιήσεις και στις Πολιτικές Λιτότητας καλεί τα μέλη και τους φίλους της να δώσουν μαζικά το "παρών" τους στην κινητοποίηση διαμαρτυρίας ενάντια στις πολιτικές σκληρής λιτότητας που εκβιαστικά επιβάλλονται μέσω των Μνημονίων.

Περι δικαιοσύνης...

Ραδιοφωνική εκπομπή Διαδράσεις 13.01.2015 στον Άστρα. Ακούγονται οι Νίκος Τριμικλινιώτης, Δανάη Ψύλλα (παρ.) και Αντρέας Παναγιώτου (Φιλοξ.)   

Πρωτοβουλία για τη Διάσωση των Φυσικών Ακτών - Διαμαρτυρία στη Βουλή (20 Νοεμβρίου): Τα Δημόσια Αγαθά Δεν Είναι Προς Πώληση!

Την ερχόμενη Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου, η Πρωτοβουλία για την Διάσωση των Φυσικών Ακτών καλεί όλους και όλες να είναι έξω από τη Βουλή για να φωνάξουμε μαζί ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του δημοσίου πλούτου. Αρνούμαστε να δεχτούμε την κοινωνικοποίηση των ζημιών της κρίσης και την ιδιωτικοποίηση του κέρδους, διακηρύσσοντας ότι τα κοινά μας δεν είναι προς πώληση!

Την Πέμπτη, η ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων καλείται να ψηφίσει τους «περί Δασών (Διάθεση Κρατικής Δασικής Γης) Τροποποιητικούς Κανονισμούς του 2014». Οι συγκεκριμένοι τροποποιητικοί κανονισμοί προβλέπουν τη μείωση της απαιτούμενης απόστασης από 500 στα 100 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας για εκμίσθωση ή άλλη διάθεση παραθάλασσιας κρατικής δασικής γης. Αφού μειωθεί η απόσταση αυτή στη Ζώνη Προστασίας της Παραλίας, η παραθαλάσσια κρατική δασική γη θα μπορεί να εκμισθωθεί ή διατεθεί «για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος κατόπιν απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου». Αυτό είναι το πρώτο από τα τρία νομοσχέδια με τα οποία προωθείται η οικειοποίηση και ιδιωτικοποίηση των δασών, των παραλιών, της ακτογραμμής, της θάλασσας και των κοινών, δημόσιων αγαθών.

Η Πρωτοβουλία έχει ήδη τονίσει την αντίθεση της με τρία νομοσχέδια, τα οποία έχουν κατατεθεί από την κυβέρνηση και συγκεκριμένα το Υπουργείο Εσωτερικών κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών και αφορούν:

- Τη μετατροπή της θάλασσας σε «ακίνητη περιουσία», καθώς επίσης και την αδειοδότηση μίας πλειάδας «παράκτιων και θαλάσσιων αναπτύξεων» υψηλού περιβαλλοντικού, κοινωνικού και οικονομικού ρίσκου, μέσω «υπουργικών διαταγμάτων» και «χωρίς την υποβολή πολεοδομικών αιτήσεων» ·

- Τη μείωση της απαιτούμενης απόστασης από 500 στα 100 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας για εκμίσθωση ή άλλη διάθεση παραθάλασσιας κρατικής δασικής γης. Αφού μειωθεί η απόσταση αυτή στη Ζώνη Προστασίας της Παραλίας, η παραθαλάσσια κρατική δασική γη θα μπορεί να εκμισθωθεί ή διατεθεί «για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος κατόπιν απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου»

- Την εκμετάλλευση κρατικής γης, κατά τρόπο που η διάθεση της να γίνεται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και την απλή ενημέρωση, χωρίς την προαπαιτούμενη έγκριση, της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε την επίσημη ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας  και τη σελίδα facebook της προτοβουλίας.

Περί ρατσισμού, ΜΜΕ και αποπαθητικοποίησης του δέκτη

Η αφορμή…

Σήμερα 9 Νοεμβρίου είναι Διεθνής Ημέρα κατά του Φασισμού και Αντισημιτισμού σε ανάμνηση του πρώτου μαζικού πογκρόμ εναντίων των Εβραίων στη ναζιστική Γερμανία του 1938. Το συγκεκριμένο γεγονός είναι γνωστό ως η «Νύχτα των Κρυστάλλων» λόγω των οργανωμένων επιθέσεων των Ναζί στις ιδιοκτησίες των Εβραίων που είχε ως αποτέλεσμα να γεμίσουν οι δρόμοι με σπασμένα γυαλιά από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Κατά τη νύχτα των κρυστάλλων, καταστράφηκαν συναγωγές, χιλιάδες εβραϊκά καταστήματα, ενώ δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι συνελήφθησαν από τις Ναζιστικές αρχές. Θεωρείτε μάλιστα από αρκετούς ιστορικούς ως το έναυσμα για την δημιουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης και για το εβραϊκό Ολοκαύτωμα.

Πέραν από τα άτομα εβραϊκής καταγωγής, θύματα υπήρξαν επίσης άτομα με διανοητικά προβλήματα, ανάπηροι, ομοφυλόφιλοι, κομμουνιστές, συνδικαλιστές καθώς και κληρικοί. Είναι για αυτό το λόγο που η μέρα είναι παράλληλα αφιερωμένη στην ευρύτερη καταδίκη του ρατσισμού.

76 χρόνια μετά από το πρώτο μαζικό πογκρόμ υπάρχουν ακόμη σοβαρά κρούσματα ρατσιστικής βίας, ρατσιστικής συμπεριφοράς και γενικότερα ρατσιστικής αντίληψης της πραγματικότητας. Το χειρότερο είναι ότι τέτοιες αντιλήψεις, ιδιαίτερα εν καιρώ οικονομικής ύφεσης, τείνουν να ενσωματώνονται στη θεματολογία της δημόσιας συζήτησης και να αντιμετωπίζονται ως απλά «μια άλλη άποψη» ή ως φυσιολογικό. Παρατηρείται δηλαδή μια κοινωνική και ηθική νομιμοποίηση των ρατσιστικών προσεγγίσεων και αντιλήψεων.

Ρατσισμός και ΜΜΕ

Σημαντικό ρόλο στη διάδοση των αντιλήψεων αυτών διαδραματίζουν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας, (ΜΜΕ) είτε ακούσια είτε εσκεμμένα… Τα ΜΜΕ προβάλλουν και άρα προτείνουν μια εικόνα της πραγματικότητας που ενδεχόμενος το κοινό να υιοθετεί και να αφομοιώνει. Μέρος αυτής της εικόνας είναι και ο «εγκληματίας αλλοδαπός», η «σπείρα Βούλγαρων διαρρηκτών», το «Ρουμάνικο κύκλωμα εμπορίας ναρκωτικών», οι «λαθρομετανάστες». 

Όπως καταδεικνύει η «Έρευνα για την προσέγγιση των ΜΜΕ στην Ευρώπη για θέματα που σχετίζονται με Υπηκόους Τρίτων Χωρών (ΥΤΧ) και την μετανάστευση» η οποία ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2014 με συντονίστρια την Δρ. Δήμητρα Μηλιώνη, υπάρχουν συχνές και σοβαρές παραβιάσεις του κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας από τα Κυπριακά ΜΜΕ. Συγκεκριμένα παρατηρούνται « παθογένειες στον Κυπριακό δημοσιογραφικό λόγο σχετικά με: (α) τη χρήση του όρου «λαθρομετανάστης» ή «παράνομος μετανάστης» β) την αναφορά της εθνικότητας των «δραστών» σε ειδήσεις του αστυνομικού δελτίου, (γ) την παραποίηση των γεγονότων στον τίτλο της είδησης και (δ) τη δραματοποίηση των γεγονότων με συγκεκριμένα λεκτικά σχήματα». Σύμφωνα πάντα με την ίδια έρευνα, ο δημοσιογραφικός αυτός λόγος έχει ως αποτέλεσμα το «στιγματισμό των ΥΤΧ ως παραβατών, τη «φυλετικοποίηση» της εγκληματικότητας και τη μεγέθυνση της απειλής δημιουργώντας την εντύπωση εκτεταμένης και οργανωμένης παραβατικής δράσης». 

Για μια ουσιαστική αυτορρύθμιση των ΜΜΕ

Τα ΜΜΕ όμως δεν είναι τερατουργήματα, είναι ανθρώπινες ή καλύτερα κοινωνικές κατασκευές που ανάλογα με τη χρήση τους μπορούν να συμβάλλουν θετικά στην προσπάθεια καταπολέμησης των ρατσιστικών αντιλήψεων αλλά και γενικότερα προς όφελος της ανεκτικότητας του σεβασμού της διαφορετικότητας, της Δημοκρατίας… Είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο που κάποιος εύλογα θα μπορούσε να διερωτηθεί γιατί η Επιτροπή Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας δεν κάνει πιο αισθητή την παρουσία της στη δημόσια σφαίρα της Κύπρου (πολλοί, ακόμη και δημοσιογράφοι, δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή της). Γιατί δηλαδή η συγκεκριμένη επιτροπή η οποία εξετάζει παράπονα για παραβάσεις του Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας δεν δημοσιοποιεί τις αποφάσεις τις πέρα από την επίσημη ιστοσελίδα της; Γιατί δεν κάνει χρήση μιας mailing liste ή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για περισσότερη δημοσιοποίηση των αποφάσεων της αλλά και για την ενημέρωση των πολιτών ως προς την «ταυτότητα» των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων που μας πληροφορούν…; 

Τρόποι απλοί και άμεσα υλοποιήσιμοι οι οποίοι θα μπορούσαν να ασκήσουν πίεση από τα κάτω στα ΜΜΕ, έτσι ώστε να πράττουν το αυτονόητο, να συμμορφώνονται δηλαδή με τις πρόνοιες του κώδικα δημοσιογραφικής δεοντολογίας.

 δημήτρης

Η κοινωνία αντιδρά και διεκδικεί

Διακήρυξη Συνδικαλιστικών και Κοινωνικών Οργανώσεων:

Οι οργανώσεις οι οποίες έχουν συνδιοργανώσει τις δυο πρόσφατες μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις κάτω από το σύνθημα «Η κοινωνία αντιδρά και διεκδικεί» έχουν αποφασίσει την συνδιοργάνωση ακόμα μιας μεγάλης κινητοποίησης με αντικείμενο αυτή την φορά, τον αγώνα για την αποτροπή των ιδιωτικοποιήσεων.

Οι ιδιωτικοποιήσεις στους τρεις κερδοφόρους στρατηγικής σημασίας Οργανισμούς κοινής ωφέλειας - τηλεπικοινωνίες, ηλεκτρισμός και λιμάνια – επιβάλλονται μονομερώς και χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα.

Με ένα ακραίο και εξοργιστικό αυταρχισμό από πλευράς Τρόικας και δανειστών της ΚΔ, μπαίνει και πάλι η Βουλή και η κοινωνία μπροστά στον εκβιασμό, ή δέχεστε το ξεπούλημα ή δεν εκταμιεύεται η επόμενη δόση.

Απορρίπτουμε την εκποίηση δημόσιου πλούτου μέσα από διαδικασίες που όχι μόνο δεν υπηρετούν το κοινωνικό αίτημα για πραγματικό εκσυγχρονισμό των Ημικρατικών Οργανισμών, αλλά οδηγούν σε ιδιωτικοποίηση που θυμίζει ξεπούλημα, με τραγικές συνέπειες για το κύπριο καταναλωτή.

Η παράδοση αυτών των οργανισμών στο ιδιωτικό κεφάλαιο - κατά πάσα πιθανότητα ξένο – όχι μόνο δεν θα εξασφαλίσει φτηνότερες τιμές ή καλύτερες υπηρεσίες, αλλά το αντίθετο. Θα μετατρέψει τα αγαθά δημόσιας ωφέλειας σε πεδίο κερδοσκοπίας και μονοπωλιακής εκμετάλλευσης με σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνία και τους πολίτες.

Ως Οργανώσεις και φορείς που εκφράζουμε ευρύτερα την κοινωνία, καλούμε τους πολίτες να λάβουν μαζικά μέρος σε αυτή τη νέα κοινωνική κινητοποίηση η οποία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 27 Φεβρουαρίου ώρα 5 μ.μ. έξω από τη Βουλή των Αντιπροσώπων.

- Για να διαδηλώσουμε την αντίθεση μας στο νομοσχέδιο και να απαιτήσουμε την απόρριψη του.

- Για να επαναλάβουμε για ακόμα μια φορά ότι ο Κύπριος έχει αξιοπρέπεια και δικαιούται σεβασμού

- Για να διεκδικήσουμε αλλαγή πορείας που να οδηγεί σε πρόοδο και ανάκαμψη, έξω από τις λογικές της σκληρής λιτότητα, της υποβάθμισης του κοινωνικού κράτους και της αναπαραγωγής των αδιεξόδων.

Οι οργανώσεις:

ΠΕΟ – ΔΕΟΚ – ΠΟΕΔ – ΠΟΑΣ – ΠΟΦΕΝ – ΠΟΒΕΚ – ΕΚΥΣΥ – ΠΟΠΟ – Κίνηση Πολιτών ενάντια στις Ιδιωτικοποιήσεις και στις Πολιτικές Λιτότητας – Κίνηση Πολιτισμού – Κίνημα κατά Εκποιήσεων – ΕΚΑ – Νέα Αγροτική – Συνομοσπονδία Γονέων Μέσης Εκπαίδευσης – ΠΣΕΜ – ΣΥΤΕΠΑΚ – Παγκύπρια Οργάνωση Πολυτέκνων και η Παγκύπρια Ένωση Καταναλωτών και ποιότητας Ζωής.

26 Φεβρουαρίου 2014

Η κοινωνία αντιδρά και διεκδικεί

Η Κίνηση Πολιτών ενάντια στις Ιδιωτικοποιήσεις και στις Πολιτικές Λιτότητας, που συμμετέχει στην οργάνωση της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ του Σαββάτου 8-2-2014, καλεί όλα τα μέλη και τους φίλους της να δώσουν ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΑ το παρόν τους στη συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Οικονομικών στις 10:00 πμ.

Όλοι μαζί στη συγκέντρωση που θα πάρει στη συνέχεια τον χαρακτήρα συμβολικής περικύκλωσης και αποκλεισμού του Υπουργείου Οικονομικών, του Υπουργείου Εργασίας, της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και του Σπιτιού της Ευρώπης ώστε να σταλούν με οργανωμένο τρόπο τα μηνύματά μας προς όλες τις κατευθύνσεις: στο εσωτερικό, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Το κλείσιμο της ΕΡΤ ως απτό παράδειγμα της συρρίκνωσης της δημοκρατίας από τον τεχνοκρατικό τρόπο σκέψης

Ενώ η δημοκρατία είναι αυτή η διαδικασία που επιτρέπει την αντιπαράθεση ιδεών και διαφορετικών απόψεων που αφορούν στην οργάνωση του συνανίκειν. Από την άλλη η τεχνοκρατία έχει ως βασικό χαρακτηριστικό τον “εξορθολογισμό” στον τρόπο σκέψης παρουσιάζοντας τον ως “αδιαμφισβήτητο”. Οι “απόψεις” δηλαδή που εκφράζει παρουσιάζονται ως πέραν πάσης αμφιβολίας. Με άλλα λόγια η τεχνοκρατία απωθεί τη συζήτηση και την αντιπαράθεση ιδεών και απόψεων που βασίζονται στη λογική των αξιών. 

Τούτο επιτυγχάνεται κυρίως μέσα από την έντονη χρήση στατιστικών και αριθμητικών στοιχείων ως δείκτες της “πραγματικότητας”. Ο Albert Ogien, Γάλλος κοινωνιολόγος, θεωρεί ότι οι αριθμοί στις σημερινές κοινωνίες έχουν μιαν ιδιαίτερη κοινωνική υπόσταση που παραπέμπει στην - “αλήθεια”, στην – “ουδετερότητα” και κατά συνέπεια στο - “αδιαμφισβήτητο”. Οι αριθμοί γίνονται από μόνοι τους “αξίες” και κριτήρια για την οργάνωση της συνύπαρξης ενός συνόλου ατόμων αντικαθιστώντας με αυτό τον τρόπο Αξίες όπως η “ελευθερία”, τα “δικαιώματα”, η “ισότητα” η “πολυφωνία”... 

Την άμεση απόλυση 2000 εργαζόμενων από το δημόσιο ζήτησαν οι τεχνοκράτες της Τρόικα από την ελληνική κυβέρνηση ούτως ώστε να της παραχωρήσει μέρος του δανείου. Οι τεχνοκράτικοποιημένοι, πλέων, συντελεστές της ελληνικής κυβέρνησης, αποφάσισαν το ΚΛΕΙΣΙΜΟ της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης (ΕΡΤ) που συνεπάγεται με την αυτόματη απόλυση πέραν των 2000 εργαζομένων. Με άλλα λόγια οι κυβερνώντες είδαν στην οντότητα της ΕΡΤ (μόνο) τον ζητούμενο αριθμό-στόχο που τους επέβαλε η τρόικα : 2000 απολύσεις. Παραγνώρισαν και αγνόησαν τις οποιεσδήποτε δημοκρατικές Αξίες που ταυτίζονται με την ύπαρξη και λειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης και ύστερα από ΕΝΤΟΛΗ του πρωθυπουργού “Του” ο ελληνικός λαός είναι ο μόνος λαός της Ευρώπης που του στερείται το δικαίωμα στην Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.

Η ευρωπαϊκή ηγεμονία δεν επέβαλε άμεσα στην ελληνική κυβέρνηση το κλείσιμο της ΕΡΤ, όπως και δεν επέβαλε στην κυπριακή κυβέρνηση το κούρεμα των μικροκαταθετών. Τους ώθησε όμως έμμεσα προς αυτές τις αποφάσεις μέσα από την επιβολή του τεχνοκρατικού τρόπου σκέψης.

Και όταν κάποιος σου επιβάλλει τρόπο σκέψης και αντίληψης της πραγματικότητας... πως είπαμε ότι ονομάζεται αυτό ;    

δημήτης

Που το Δαμέ τζαι το Τωρά στο Παντού τζαι το Αύριο !

Τα Ιστορικά γεγονότα των τελευταίων μηνών με την Κύπρο πρωταγωνίστρια σε ένα διεθνές πλαίσιο εξελίξεων είχαν ως παράδοξο αποτέλεσμα το χρονικό και χωρικό εγκλωβισμό της σκέψης μέσα σε ένα ασφυκτικό χωρικο-χρονοδιάγραμμα της “Κύπρου του Τωρά”. Οι σκέψεις τζαι οι λέξεις είναι στριμωγμένες που την κυβέρνηση Αναστασιάδη ως την κυβέρνηση Χριστόφια τζαι που τον Μάρτη του κουρέματος ως το 2011 της Εγνατίας... 

Θυμίζει κάτι που οπαδική μουρμούρα ύστερα που την ήττα της ομάδας σένα παιχνίδι που, έτσι ή αλλιώς, κάποιος πρέπει να κερδίσει τζαι κάποιος να το χάσει... Έτσι περίπου είναι τζαι το κοινωνικοοικονομικό σύστημα το οποίο καθορίζει τον τρόπο ζωή μας : κάποιος πρέπει να κερτά ή μάλλον χρειάζεται κάποιος να χάνει για να κερδίζει κάποιος άλλος. Εχτές ήταν ο λαός της Ιρλανδίας τζαι της Ισλανδίας, σήμερα της Κύπρου για να κερδίζει η πλουτοκρατία της Γερμανίας τζαι της Ολλανδίας. Σε άλλη κλίμακα τζαι διάσταση, χαμένοι είναι η Αφρική τζαι η Ασία, αιώνια κερδισμένοι η Ευρώπη τζαι η Αμερική. 

Έτσι πάει το παιχνίδι τζαι έσιει τζαι όνομα : "καπιταλισμός". Τίποτε το τζαινούρκο, το απροσδιόριστο, το τερατώδες, καμιά αφηρημένη έννοια. Ένα κοινωνικοοικονομικό σύστημα με συγκεκριμένα, απτά χαρακτηριστικά τζαι δράση, που με όσο κόπο εχρειάστηκε για να δημιουργηθεί τζαι για να διατηρείται, τόσο κόπο χρειάζεται για να φραχτεί, να ξηλωθεί! 

Το ότι η σκέψη τζαι η συνείδηση εγκλωβίστηκαν στα σύνορα του παρόντος τζαι της Κύπρου, μπορεί να είναι τζαι θετικό. Είναι η αμφισβήτηση του “είναι”. Εχάσαμε το ππούσουλα, ούτε το μέλλον μπορούμε να οραματιστούμε, ούτε το παρελθών να αναπολήσουμε. Τζαι τούτο σημαίνει ρήξη με την “πραγματικότητα” του κατεστημένου. 

Θα μας φκεί σε καλό εάν το δαμέ τζαι το τωρά αρκέφκει να μας πνίει τζαι αποπειραθούμε να κατανοήσουμε το παρελθόν τζαι να κτίσουμε το μέλλον με το πνεύμα ανοιχτό τζαι χρονικά τζαι χωρικά. Θα μας φκεί σε καλό εάν συνειδητοποιήσουμε ποιόν είναι τούτο το “παιχνίδι” που παίζουμε τζαι κυρίως αν διερωτηθούμε κατά πόσο θέλουμε να συνεχίσουμε να ζούμε έτσι, με τούτους τους κανόνες τζαι τούτες τις νόρμες... ευχόμενοι τζαι προσευχόμενοι να χάσει κάποιος άλλος πέρκει κερτίσουμεν εμείς... ευχόμενοι τζαι προσευχόμενοι κάποιοι να πεινούν για να χουμε ΕΜΕΙΣ να τρώμε !   

δημήτρης

Από τη θεωρία στην πράξη

Το όλο σκηνικό που πάει να στηθεί με την δήθεν έρευνα για να βρεθούν οι ένοχοι που οδήγησαν τα πράματα ως δαμέ εκτός από παραπλανητικό ως προς το “ποιος” ή καλύτερα “τι” ευθύνεται για τη υπάρχουσα κατάσταση είναι τζαι καθησυχαστικό – ποτζιμιστικό. Αφού το πολύ-πολύ να καταλήξουν στο ότι ο τάδε επόνταρε σε λάθος άλογο...πέραν τούτου δεν βλέπω να μπορεί να γίνει κάτι άλλο αφού εκάμναν ούλλοι τη “δουλειά” τους... επονταρίσκαν σε αππάρους... επαίρναν ρίσκα. Το υψηλό ρίσκο όσον αφορά στις επενδύσεις είναι κύρια συνιστώσα του τραπεζικού μοντέλου της Κύπρου. Ένα μοντέλο βέβαια που δεν είναι κυπριακή πρωτοτυπία αλλά παρόμοια συστήματα υπάρχουν τζαι σε άλλες οικονομίες, κυρίως μικρές ή ανερχόμενες. 

Το κυπριακό τραπεζικό σύστημα βασίζεται (βασιζόταν;) στην προσέλκυση ξένων κεφαλαίων, μέσα από την προσφορά υψηλών επιτοκίων. Τα ξένα κεφάλαια αυτά έπρεπε να επενδύονται από τις τράπεζες ούτως ώστε να μπορούν να εξασφαλίζουν τα υψηλά επιτόκια που πρόσφεραν. Ένας από τους βασικούς τρόπους επένδυσης ήταν στα αξιόγραφα-μετοχές-ομόλογα υψηλού ρίσκου τα οποία θα μπορούσαν να επιφέρουν σε μικρό χρονικό διάστημα μεγάλα κέρδη, όπως π.χ τα ελληνικά ... Ένας άλλος τρόπος επένδυσης ήταν ο δανεισμός των κεφαλαίων αυτών. Λόγου του μικρού πληθυσμού της Κύπρου ο δανεισμός στους καταναλωτές εγίνετουν με ιδιαίτερη ευκολία τζαι με αρκετά ψηλό τοκισμό. 

Έτσι εβρεθήκαμεν ούλοι με “δανεικά” αυτοκίνητα πολυτελείας τζαι “δανεικά” παλάθκια. Οι προσεγγίσεις όμως, όπως αυτή του “ιερού” τραγουδοποιού, που επέλεξε να τα χώσει στους “αρχοντοχωριάτες” κυπρέους ... μετατρέποντάς τους από θύματα του συστήματος σε θήτες, είναι εξίσου άστοχες και παραπλανητικές. Αφού παρακάμπτουν το γεγονός ότι ενεργοποιήθηκαν σοφιστικέ μηχανισμοί εξαπάτησης του κόσμου πλασάροντας την κατανάλωση ως την υπέρτατη ηδονή. Πρόκειται για μηχανισμούς ελεγχόμενους από τα ΜΜΕ τα οποία βέβαια ελέγχονται από το βασικό αιμοδότη-χρηματοδότη τους, δηλαδή τις τράπεζες. 

Αν τζαι η κατανόηση του ζητήματος χρειάζεται μια ολιστική-διεθνιστική προσέγγιση, οι δράσεις για αναδιαμόρφωση του τρόπου ζωής δεν μπορούν παρά να είναι τοπικές. Σε τούτη την προσπάθεια ανοικοδόμησης της κοινωνίας τζαι κατά συνέπεια των συνειδήσεων δεν περισσεύει κανένας, είτε είναι διανοούμενος, ιδεολογικά καταρτισμένος, είτε είναι αγανακτισμένος- “αρχοντοχωριάτης”, τραπεζικός υπάλληλος, απογοητευμένος με την παρούσα κατάσταση. Υπάρχει πολύς κόσμος που είναι σε φάση αναθεώρησης τζαι σαν να αρκέφκουν να ξυστουπόνουν πολλά αυτιά... 

Πέραν που τις φωνές τις πορείες διαμαρτυρίας τζαι τις αντιδράσεις εναντίων της Ευρώπης τζαι του ευρώ, υπάρχουν πράματα που μπορούν να γίνουν άμεσα χωρίς παρακούμπια ... Είναι η ώρα που η θεωρία επιβάλλεται να γίνει πράξη. Είναι η ώρα που ο καθένας οφείλει να βάλει τις γνώσεις του κάτω έτσι ώστε να δούμε πώς προχωρούμε. 

Είναι πχ εφικτή η δημιουργία πάσης φύσεως συνεργατισμών ; Κολεκτίβες στις γειτονιές ; Με ποια δομή ; Πως υλοποιούνται ; Πόσος κόσμος χρειάζεται ; Υπάρχουν ήδη τέτοιου είδους απόπειρες που αξίζει να στηριχτούν ;

Ο λόγος της Εκκλησίας ενάντια στα κοινωνικά δικαιώματα ;

Associations de Solidarité dans l'Ain

Την Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013 εκδόθηκε Ανακοινωθέν από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου του οποίου το περιεχόμενο μεταδόθηκε από τα ΜΜΕ, σε ειδησιογραφικά δελτία και εφημερίδες. Οι δηλώσεις της Εκκλησίας αφορούν σε ένα κρίσιμο κοινωνικό ζήτημα για τις κοινωνίες του 21ου αιώνα: το νομοσχέδιο για την ελεύθερη συμβίωση των ατόμων. Παρουσιάζεται μια έντονα αποφατική τοποθέτηση της Εκκλησίας της Κύπρου, με την δικαιολογία ότι «οι νόμοι πρέπει να έχουν ως στόχο όχι απλώς τη ρύθμιση κοινωνικών διαφορών, ούτε και την ικανοποίηση των επιθυμιών των ανθρώπων, αλλά, κυρίως, τη διαπαιδαγώγησή τους. Πολύ περισσότερο δεν μπορούν οι νόμοι να ανάγουν μιαν εκτροπή σε κανόνα δικαίου». 

Η έκδοση αυτού του Ανακοινωθέντος της Εκκλησίας δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί δημόσιο πρόβλημα, εάν οι δηλώσεις αυτές παρέμεναν ζήτημα της Εκκλησίας. Κανένα δεν εκπλήσσει η συντηρητική στάση της και η δέσμευση της στις παραδοσιακές αξίες. Σεβαστό. Όμως, οι δηλώσεις της Εκκλησίας αποτελούν σοβαρό πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα από τη στιγμή που η έκθεση των απόψεων της μπορεί να πάρει τη μορφή ξεκάθαρης παρέμβασης για τη νομοθέτηση και εφαρμογή κοινωνικής πολιτικής. Γι’ αυτό το ζήτημα μας ζητείται να τοποθετηθούμε ως πολίτες της κυπριακής κοινωνίας. Μας ζητείται να προβληματιστούμε για τα πραγματικά διακυβεύματα μιας τέτοιας τοποθέτησης, πέραν κάθε αξιακού κόσμου και να δώσουμε κάποια κοινωνιολογικά επιχειρήματα. Αφού η θέση της Εκκλησίας εκφράζεται δημόσια – με τις ευλογίες των ΜΜΕ - τότε υπάρχει χώρος και για την αντιπαράθεση και άλλων θέσεων. 

Για την Εκκλησία «δεν είναι δυνατό να γίνει αποδεκτή η συμβίωση δύο ανθρώπων εκτός του μυστηρίου του γάμου». Ένα τέτοιο νομοσχέδιο όμως αποτελεί μια πρόοδο στο πεδίο της αναγνώρισης και νομικής κατοχύρωσης των κοινωνικών δικαιωμάτων της οικογένειας. Δεν εκφράζει απλώς μια άποψη, αλλά αποτελεί την πολιτική ανταπόκριση των κοινωνιών στις μεταβαλλόμενες μορφές της κοινωνικής ζωής. Από το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, οι οικογενειακές δομές αλλάζουν και παίρνουν εναλλακτικές μορφές. Σε ηθικό επίπεδο, κάποιοι υποστηρίζουν αυτές τις μεταβολές, κάποιοι τις καταπολεμούν. Όμως αποτελούν σήμερα ένα δεδομένο, το οποίο η κοινωνική πολιτική, ως εργαλείο της κοινωνικής δικαιοσύνης, δεν μπορεί να αγνοήσει. Τα άτομα σήμερα παντρεύονται σε μεγαλύτερη ηλικία ή δεν παντρεύονται καθόλου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σχηματίζουν οικογένειες. Αντίθετα, η συμβίωση των ζευγαριών είναι σήμερα μια διαδομένη μορφή διαβίωσης, όπως και η τεκνοποίηση εκτός γάμου. Το ποσοστό των γάμων ανά 1000 κατοίκους στην Ευρώπη μειώνεται κατά 38%, από 7,9 το 1970 σε 4,9 το 2009 (EUROSTAT, Demography Report, 2010). Ενώ το ποσοστό συμβίωσης αγγίζει το 63% για τα άτομα μεταξύ 20-30 ετών και το 23% για τα άτομα 40-50 ετών στην Ένωση των 25 (EUROSTAT, Household structure in the EU, 2010). Tαυτόχρονα, το ποσοστό των γεννήσεων εκτός γάμου αντιπροσωπεύει το 2009 πάνω από 37% του συνόλου των γεννήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μάλιστα στην Κύπρο αυξάνεται από 0,2% το 1970 σε 11,7% το 2009 (EUROSTAT, Demography Report, 2010). 

Αυτά τα φαινόμενα περιγράφουν τις αλλαγές στην οικογενειακή μονάδα. Αποκαλύπτουν μια κοινωνική διαδικασία απο-θεσμοποίησης της σύμβασης γάμου – αλλά όχι της οικογένειας! – και δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ... «εκτροπή». Η νομική αναγνώριση αυτών των εναλλακτικών μορφών συμβίωσης επιτρέπει σε αυτές τις οικογένειες να αποκτήσουν νομική υπόσταση και κοινωνικά δικαιώματα: παροχή βοηθημάτων σε άπορα ζευγάρια και οικογένειες, αναγνώριση της πατρότητας και της γονικής άδειας, επίδομα μητρότητας για μη-ασφαλισμένες ανύπαντρες γυναίκες. Αυτά τα κοινωνικά δικαιώματα όχι μόνο εξυπηρετούν τα συμφέροντα των οικογενειών και ενδυναμώνουν αυτό τον θεσμό, αλλά συμβάλλουν ταυτόχρονα και στην προώθηση των ίσων ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών, καθώς και στον αγώνα για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Ιδιαίτερα σε περίοδο οικονομικής κρίσης, οι προσπάθειες φιλανθρωπίας και εθελοντικής βοήθειας, αν και χαιρετίζονται, δεν αρκούν και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν ένα κοινωνικό σύστημα που αποκτήθηκε μέσα από πολλούς αγώνες και που αξίζει να αναπτύξουμε και να αναπροσαρμόσουμε. 

Συνεπώς, η πρόταση του νομοσχεδίου ελεύθερης συμβίωσης αποτελεί το προϊόν της ικανότητας αναστοχασμού της κοινωνίας και των πολιτικών της θεσμών στα πλαίσια των μεταβαλλόμενων κοινωνικών μορφών. Η Εκκλησία δηλώνει ότι «τέτοια νομοθετήματα αμβλύνουν τα ηθικά αισθητήρια των ανθρώπων και συμβάλλουν στη διάλυση της κοινωνίας». Εντούτοις, η ρητορική πάνω στην οποία στηρίζεται αυτή η δήλωση κάθε άλλο παρά υπέρ της κοινωνίας τοποθετείται.

ΣοφίαΣ

Αντίσταση !

dessin original : Yvon Roy  

ΚΑΝΕΝΑΣ δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλο, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν σκέφτεται με τον ίδιο τρόπο που σκέφτεται κάποιος άλλος, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν συμφωνεί στα πάντα με ΚΑΝΕΝΑΝ άλλον. Τζαι τούτο είναι η αρχή της Πολιτικής τζαι όι το τέλος της. Να πολιτεύεσαι παραπέμπει στην έκφραση τούτης της διαφορετικότητας τζαι στην υπεράσπιση τζείνου που ο καθένας θεωρεί ως τον καλύτερο τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας μέσα στην οποία ζει. Όμως, να πολιτεύεσαι σημαίνει ταυτόχρονα τζαι να συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνος σου τζαι άρα να συμβιβάζεσαι (έστω προσωρινά) με τζείνους που συμφωνείς παραπάνω ή έστω με τζείνους που διαφωνείς λιότερο. 

Η απογοήτευση που μπορεί να εκφράσει ένα συνειδητοποιημένο άτομο παρακολουθώντας την προεκλογική εκστρατεία δεν είναι απλά κατανοητή, είναι απαραίτητη. Πρέπει όμως να γίνει ο διαχωρισμός μεταξύ Πολιτικής διαδικασίας τζαι εκλογικής διαδικασίας. Η πολιτική πραγματώνεται παντού, στους καφενέες, στα πάρκα, στα γήπεδα, στην τέχνη... Η εκλογική διαδικασία δεν είναι παρά μόνο μια από τις διαστάσεις της Πολιτικής διαδικασίας, η πιο άχαρη ίσως...Είναι το άκρον άωτον του συμβιβασμού. Σε τόσο βαθμό που πολλές φορές δεν συντασσόμαστε με κάποιον βάση του τι μας ενώνει αλλά του τι μας χωρίζει που τζείνον που απορρίπτουμε. Η ψήφος κάτω που τούτες τις συνθήκες μετατρέπεται ως (ελάχιστη) μορφή αντίστασης. 

Με άλλα λόγια ο ΚΑΝΕΝΑΣ ως πρόθεση ψήφου δεν είναι παρά μόνο μια πράξη που περνά ξυστά που το άκρον άωτον του εγωκεντρισμού. Το να “ψηφίζεις” τον ΚΑΝΕΝΑ είναι σαν να θέλεις να ψηφίσεις τον εαυτό σου, αφού ο ΚΑΝΕΝΑΣ είναι ο καθένας από εμάς ξεχωριστά. Άρα ενώ συνειδητοποιείς την διαφορετικότητα σου, ότι κανένας δεν είναι σαν εσένα, δεν συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι μόνος σου, ότι δηλαδή συνυπάρχεις με άλλα άτομα τζαι ότι τούτο επιβάλει τη διαδικασία του συμβιβασμού. 

Είναι άρα ασυνάρτητο να θεωρεί κάποιος την ψήφο στον ΚΑΝΕΝΑ ως τρόπο έκφρασης της απογοήτευσης του. Πόσο μάλλον όταν η ψήφος στον ΚΑΝΕΝΑ ενδέχεται να μεταφραστεί σε επικράτηση του συντηρητικού κατεστημένου. Αντίθετα τζαι ίσως παράδοξα, η (έστω ελάχιστη) συμμετοχή στην αντίσταση πετυχαίνεται μέσα που την ψήφο! Τζαι στην συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για την αντίσταση στο συντηρητικό, στο γερασμένο, στην πλουτοκρατία, στην ένταξη στο ΝΑΤΟ, στην τρόικα, στις ιδιωτικοποιήσεις, στις πολιτικές των χαμηλών μισθών, αλλά κυρίως αντίσταση στη κατάργηση του δικαιώματος να διαφωνείς !

Ανάκατος

Ο μύθος των ευρωπαϊκών διασυνδέσεων του ΔΗΣΥ (2)

Μετά από έντονες προσπάθειες που έχουν καταβάλει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας να το αποδείξουν, τελικά το έχουν καταφέρει : είναι πλέον δεδομένο ότι ο ΔΗΣΥ και ιδιαίτερα ο πρόεδρος του, υποψήφιος για την προεδρία, Νίκος Αναστασιάδης έχει διασυνδέσεις με ομοϊδεάτες του κυρίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι δηλώσεις στήριξης προς την υποψηφιότητα του προέδρου του ΔΗΣΥ διάφορων αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή ακόμα το γεγονός ότι το τελευταίο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος έλαβε χώρα στην Κύπρο καταδεικνύουν του λόγου το αληθές. Είναι αδιαμφισβήτητο, οι σχέσεις υπάρχουν.

Άρα το ζήτημα δεν είναι αν υπάρχουν οι διασυνδέσεις αλλά τι είδους διασυνδέσεις υπάρχουν;

Μια μέθοδος που επιτρέπει την μελέτη των διασυνδέσεων αυτών είναι η ανάλυση του πολιτικού λόγου των δύο πλευρών. Ο πολιτικός λόγος αντικατοπτρίζει τρόπο σκέψεις και τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας και ως τέτοιος υποστηρίζει γνωστικά και νομιμοποιεί στα μάτια της “κοινής γνώμης” πολιτικές αποφάσεις και πράξεις.

Εάν πάρουμε ως παράδειγμα τα πολιτικά προγράμματα για τις ευρωεκλογές του 2009 του ΔΗΣΥ και του ΕΛΚ, μέσα από μια δομική και θεματική ανάλυση διαπιστώνουμε ότι τα προγράμματα αυτά είναι πανομοιότυπα :

Η μόνη διαφορά στη δομή των δύο προγραμμάτων είναι ότι ο ΔΗΣΥ αντικατέστησε το κεφάλαιο “Κάνοντας την Ευρώπη ένα μέρος πιο ασφαλές” με το κεφάλαιο “Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και Κυπριακό”. Οι ομοιότητες των δύο προγραμμάτων δεν είναι όμως μόνο δομικές και θεματικές. Αφού και το ίδιο το περιεχόμενο των κεφαλαίων ταυτίζεται, παραθέτουμε κάποια παραδείγματα :

“τα αυξημένα κόστη του δημόσιου τομέα επιτάσσουν μια στενότερη συνεργασία μεταξύ του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα.”

“Για να αντιμετωπιστεί η διεθνής οικονομική ύφεση αλλά και το φάσμα του προστατευτισμού, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να βελτιώσουν τον συντονισμό τους σε θέματα προϋπολογισμού και εφαρμογής δημοσιονομικών πολιτικών.”

Τέτοιου είδους συνειρμούς διατυπωμένους μάλιστα με πανομοιότυπο τρόπο συναντούμε και στα δύο
προγράμματα. Με άλλα λόγια το πρόγραμμα του ΔΗΣΥ είναι κατά κάποιο τρόπο ένα copy-paste, ή πιο σωστά μια μινιατούρα (υπάρχει σημαντική διαφορά στον όγκο των δύο προγραμμάτων) του προγράμματος του ΕΛΚ.

Το παράδοξο είναι ότι τα αντίστοιχα συντηρητικά κόμματα της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Γερμανίας πχ. που συμμετείχαν με ένα πιο ενεργητικό τρόπο στην παραγωγή του προγράμματος του ΕΛΚ δεν αφομοιώνουν στον ίδιο βαθμό τις θέσεις του ΕΛΚ.

Το φαινόμενο αυτό μεταφράζεται από διάφορους αναλυτές ως η ύπαρξη μιας ΕΕ δύο ταχυτήτων. Οι ισχυρές χώρες συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως παραγωγοί τρόπου σκέψεις και πολιτικών και οι ανίσχυρες, νεοεισερχόμενες χώρες, ως δέκτες αυτού του τρόπου σκέψης και των πολιτικών που συνάδουν.

Άρα η σχέση του ΔΗΣΥ με τους Ευρωπαίους συμμάχους του ως τέτοια θα πρέπει να εκλαμβάνεται. Δηλαδή ως δορυφόρος του τρόπου σκέψης των ισχυρών του ΕΛΚ. Και δυστυχώς αυτός ο τρόπος σκέψεις και αντίληψης της πραγματικότητας προωθεί την πλουτοκρατία, τις ιδιωτικοποιήσεις, την υποχώρηση του κοινωνικού κράτους...

Εάν λάβουμε υπόψη επίσης ότι οι ισχυροί του ΕΛΚ είναι και ισχυροί της ΕΕ, δηλαδή αυτοί που την διοικούν, ο ΔΗΣΥ τότε μπορεί να θεωρηθεί ως το κύριο μέσο διάδοσης του τρόπου σκέψης και των πολιτικών που επιβάλλονται από τους ισχυρούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο. Είναι κατά συνέπεια ο κυπριακός κρίκος μιας νέας (ως προς τον τρόπο που διεξάγεται) μάστιγας : της νεοαποικιοκρατίας. 

Δημήτρης

Ο μύθος των ευρωπαϊκών διασυνδέσεων του ΔΗΣΥ (1)

Γίνεται πολύς λόγος τελευταία για τις διασυνδέσεις που έχει ο ΔΗΣΥ και πιο συγκεκριμένα ο πρόεδρος του, υποψήφιος για την προεδρία κ. Αναστασιάδης. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται για τις διασυνδέσεις και καλές σχέσεις που έχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δηλαδή με την ηγεσία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) και κατά συνέπεια με ηγεσίες ευρωπαϊκών κρατών. Οι σχέσεις αυτές, σύμφωνα με τους προαναφερθέντες θα μπορούσαν να συμβάλουν, αν μη τι άλλο, στην υπεράσπιση των Κυπριακών συμφερόντων. 

Αν κρίνουμε όμως από τη στάση που τηρούν κάποιες κυβερνήσεις, στις οποίες κόμματα-μέλη του ΕΛΚ συμμετέχουν ως κυβερνώντα ή συγκυβερνώντα, σχετικά με το θέμα της δανειοδότησης της Κύπρου (Γερμανία, Αυστρία, Φιλανδία...) οι “καλές” αυτές διασυνδέσεις δεν φαίνεται να αποφέρουν καρπούς... Μάλιστα οι ιδιωτικοποιήσεις ημικρατικών οργανισμών τείνουν να γίνουν απαραίτητη προϋπόθεση της ενεργοποίησης του δανείου.

Όσον αφορά στο κυπριακό πρόβλημα δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι ο τρόπος που το ΕΛΚ προσεγγίζει το ζήτημα ταυτίζεται με τα συμφέροντα της ελληνόφωνης κυπριακής πλευράς. Μάλιστα, στο Μανιφέστο που δημοσίευσε το ΕΛΚ για τις ευρωεκλογές του 2009, στο κεφάλαιο “Uniting Europe on the World Stage” γίνεται και αναφορά στο “Κυπριακό”: 

"The EPP stresses the need for a comprehensive settlement of the Cyprus question based on UN Security  Council resolutions and on the principles on which the European Union is founded; it welcomes the renewed commitment of political leaders on both sides to a negotiated solution and supports the ongoing direct negotiations between the leaders of the two communities in Cyprus and will accept any agreement reached by them provided that it is in conformity with the principles on which the EU is founded, including the four fundamental freedoms (...)" 

Βέβαια, σε ένα κείμενο πέραν των τριάντα πέντε σελίδων μια αναφορά μερικών γραμμών μπορεί να θεωρηθεί μικρή. Δεν παύει όμως από τα να είναι μια σημαντική αναφορά. 

Αντίθετα αυτό που είναι προβληματικό είναι το γεγονός ότι το ΕΛΚ προσπαθεί να συσχετίσει το κυπριακό με την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ΕΛΚ εναντιώνεται στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και ένα από τα βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιεί είναι η μη λύση του Κυπριακού. Μέσα από τις θέσεις του ΕΛΚ αλλά και τις κατά καιρούς δηλώσεις ηγετικών στελεχών του κόμματος, όπως ο Σαρκοζί και η Μέρκελ, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι στην Ευρώπη που οραματίζεται το ΕΛΚ, δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση χώρος για την (μουσουλμανική) Τουρκία. Με άλλα λόγια το Κυπριακό δεν είναι η αιτία της απόρριψης της Τουρκίας, αλλά κομμάτι της επιχειρηματολογίας που ενδυναμώνει μια θέση αρχών του ΕΛΚ : κατά της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. 

Έχοντας αυτό ως δεδομένο είναι θεμιτό να διερωτάται κάποιος αν το ΕΛΚ είναι πρόθυμο να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού προβλήματος από τη στιγμή που η μη λύση του κυπριακού εξυπηρετεί βασικές του αρχές... 

Είναι επίσης εύλογο το ερώτημα που αφορά στο αν ο ΔΗΣΥ συνειδητά επικαλείται τις διασυνδέσεις αυτές ως προτέρημα τόσο για την κυπριακή οικονομία όσο και για την επίλυση του κυπριακού ή αν το κάνει λόγο εσφαλμένης πολιτικής ανάλυσης ή/και λόγο ιδεολογικών αγκυλώσεων ;

Δημήτρης

Debate κόντρα στην Πολιτική

Η Πολιτική με “Π” κεφαλαίο παραπέμπει στην διαδικασία οργάνωσης της συνύπαρξης ενός συνόλου ανθρώπων. Αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη διαλόγου και ως εκ τούτου την ανταλλαγή διαφορετικών απόψεων που αφορούν στην οργάνωση μιας κοινωνίας. Με άλλα λόγια ο διάλογος και η διαφωνία είναι απαραίτητοι συντελεστές της Πολιτικής. 

Πάρα ταύτα οι δύο αυτοί συντελεστές περιορίστηκαν στο ελάχιστο κατά την διάρκεια της πολυαναμενόμενης εκλογικής συζήτησης (debate) που πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιανουαρίου και προβλήθηκε από τέσσερα τηλεοπτικά κανάλια (ΡΙΚ1, Mega, ANT1, Sigma). Μια συζήτηση που, κατά τα άλλα, θα ήταν το ζενίθ της Πολιτικής διαδικασίας ... Πατατράκ! Το τηλεοπτικό show δεν μετουσιώθηκε ποτέ σε πολιτική συζήτηση. 

Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στην τεχνική δομή και οργάνωση της συζήτησης που έδωσε έμφαση στο μονόλογο, ή στην καλύτερη περίπτωση, στο διάλογο μεταξύ υποψηφίου και δημοσιογράφου παρά μεταξύ των ίδιων των υποψηφίων, απωθώντας έτσι την εις βάθος συζήτηση και ανάπτυξη των προγραμματικών θέσεων των υποψηφίων. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι η τεχνική διάσταση της εκπομπής έδωσε πρόσφορο έδαφος στον ξύλινο λόγο, στην επιφανειακή συζήτηση και στο παιχνίδι εντυπώσεων. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι αναλύσεις που ακολούθησαν το ντιμπέιτ επικεντρώθηκαν στο παρουσιαστικό των υποψηφίων και την “ψυχολογική” τους κατάσταση. 

Η ποιότητα της συζήτησης επηρεάστηκε αρνητικά και από τον τρόπο παρέμβασης των δημοσιογράφων οι οποίοι, παρά τον πρωταγωνιστικό ρόλο που τους προσέφερε η οργανωτική δομή της συζήτησης, επιβάρυναν το όλο σκηνικό με άστοχες και ανούσιες ερωτήσεις επικοινωνιακών σκοπιμοτήτων, π.χ. σχετικά με την “σημερινή τιμή της βενζίνης” ή το “πού βρήκε τα εκατομμύρια ο κ. Λιλλίκας” (που είναι μεν απορίας άξιο, εκτός θέματος δε). 

Πρέπει να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη μορφή της συζήτησης εκ των πραγμάτων ευνοεί τον υποψήφιο-φαβορί των εκλογών, αφού τον προστατεύει από τυχόν φθορά που θα μπορούσε να προκύψει μέσα από τον άμεσο διάλογο, τις αντιπαραθέσεις και την απευθείας τριβή με τους άλλους υποψηφίους. 

Πάντως για αυτούς που δεν περιμένουν τα ντιμπέιτς για να ενημερωθούν για τις θέσεις των υποψηφίων είναι γνωστό ότι οι διαφορές μεταξύ των βασικών υποψηφίων είναι πολλές και ουσιαστικές. Αφορούν κατά κύριο λόγο στην γενική προσέγγιση της οργάνωσης της κυπριακής κοινωνίας, των θεσμικών και οικονομικών προβλημάτων της, στο μέλλον των ημικρατικών οργανισμών, στη διαχείριση του φυσικού πλούτου της χώρας, στη διαφύλαξη του κοινωνικού κράτους, στη διεκδίκηση κοινωνικών παροχών και δικαιωμάτων, στην ένταξη της χώρας στο ΝΑΤΟ... 

Αφού ο χρόνος υπάρχει, επιβάλλεται να αναθεωρηθεί από τους αρμόδιους ο τρόπος διεξαγωγής των συγκεκριμένων συζητήσεων έτσι ώστε να αξιοποιηθεί η παρουσία των τριών υποψηφίων προς όφελος του διαλόγου, της διαφορετικότητας, της εις βάθους ανάπτυξης των θέσεων, προς όφελος της Πολιτικής και άρα προς όφελος εμάς των πολιτών. Εάν βέβαια οι ίδιοι οι υποψήφιοι επιθυμούν να συμβάλουν στην ανάδειξη της πολιτικής διαδικασίας... 

Δημήτρης

"ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ;" - Νίκος Τριμικλινιώτης

«ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ;» είναι ο τίτλος της διάλεξης που έγινε την Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012, 7:00μ.μ, στην Αίθουσα UNESCO, Πανεπιστήμιο Λευκωσίας στα πλαίσια του Ελεύθερου Πανεπιστημίου των Πολιτών. Ομιλητής ήταν ο Δρ Νίκος Τριμικλινιώτης, Αναπληρωτής Καθηγητής Κοινωνιολογίας και Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας.

                                 Το video ετοιμάστηκε απο τον Antoni Koursoumpa

Ο βασιλιάς υποψήφιος πρόεδρος !

Eric Cantona

Ο Eric Cantona ανακοίνωσε τη Δευτέρα το βράδυ την υποψηφιότητα του για τη γαλλική προεδρία. Για όσους παρακολουθούν τη δράση του “King” τα τελευταία χρόνια το γεγονός δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη. Πριν ένα χρόνο περίπου είσχε κηρύξει την “επανάσταση κατά των τραπεζών”... 

Βέβαια, ο στόχος του, αν τζαι ο ίδιος έν το 'μολόησε ακόμα, δεν είναι να εκλεγεί πρόεδρος, αλλά να πάρει μέρος στην προεκλογική εκστρατεία. Το να παίρνεις μέρος σε μια προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία έσχει τεράστια σημασία. Τα τηλεοπτικά κανάλια είναι υπόχρεα παραδείγματος χάριν να διούν (κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας) ακριβώς τον ίδιο χρόνο ομιλίας σε όλους τους επίσημους υποψηφίους, διαφορετικά πληρώνουν πρόστιμο. Έτσι ο Cantona σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι μια που τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες στη Γαλλία μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο, αν μη τι άλλο, ως προς το ποιες θεματικές θα συζητηθούν περαιτέρω κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Το ίδιο πράμα επιχείρησε στις προηγούμενες προεδρικές ο Nicola Hulot για να προβάλει το οικολογικό ζήτημα. 

Αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι ο “King” είναι ενεργό μέλος του ιδρύματος Abbé-Pierre (ίδρυμα που αγωνίζεται στο πλευρό των αστέγων) πιθανότατα η υποψηφιότητα του να αποσκοπεί στο να καταστεί το “στεγαστικό” μείζον θέμα της προεκλογικής εκστρατείας. Ένα θέμα, που δυστηχώς, σε μιαν από τις πλουσιότερες χώρες του πλανήτη, αφορά ούλλο τζαι παραπάνω κόσμο... τζαι για το οποίο κανένας που τους άλλους υποψηφίους, εκτός που τον Mélenchon, δεν έσχει κάτι να πει... 

Ελπίζουμε τούτη τη φορά ο “Βασιλιάς” να μεν μασήσει τα λόγια του όπως έκαμε, τελικά, με την επανάσταση (του) τζαι να σκοράρει...αδίσταχτα!! 

ανάκατος

Τζαι μετά την "επανάσταση"... Τι ;

Απο τις διαδηλώσεις στην Αίγυπτο : Παρασκευή 16.12.11

Σκανδαλιάρης