Revolución de los Claveles

Το τραγούδι Grandola Vila Morena, που ήταν απαγορευμένο, μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο το πρωινό της 25ης Απριλίου του 1974 δίνοντας έτσι το “σήμα” για να ξεκινήσει η “επανάσταση των γαρυφάλλων” ενάντια στο φασιστικό καθεστώς “Σαλαζαρίστ”.

Οι στίχοι του τραγουδιού στα αγγλικά :

Grândola, swarthy town 
Land of brotherhood 
'Tis the people who command the most 
Inside of you, o city

Inside of you, o city 
Tis the people who command the most 
Land of brotherhood 
Grândola, dark town

On every corner, a friend 
In every face, equality 
Grândola, swarthy town 
Land of brotherhood 

Land of brotherhood 
Grândola, swarthy town 
In every face, equality 
'Tis the people who command the most

In the shadow of an holm oak 
That none now know its age 
I swore to have as my companion 
Grândola, your will

Grândola, your will 
I swore to have as my companion 
In the shadow of an holm oak 
That none now know its age

Π.Κ

Ο μύθος των ευρωπαϊκών διασυνδέσεων του ΔΗΣΥ (2)

Μετά από έντονες προσπάθειες που έχουν καταβάλει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας να το αποδείξουν, τελικά το έχουν καταφέρει : είναι πλέον δεδομένο ότι ο ΔΗΣΥ και ιδιαίτερα ο πρόεδρος του, υποψήφιος για την προεδρία, Νίκος Αναστασιάδης έχει διασυνδέσεις με ομοϊδεάτες του κυρίως σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι δηλώσεις στήριξης προς την υποψηφιότητα του προέδρου του ΔΗΣΥ διάφορων αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ή ακόμα το γεγονός ότι το τελευταίο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος έλαβε χώρα στην Κύπρο καταδεικνύουν του λόγου το αληθές. Είναι αδιαμφισβήτητο, οι σχέσεις υπάρχουν.

Άρα το ζήτημα δεν είναι αν υπάρχουν οι διασυνδέσεις αλλά τι είδους διασυνδέσεις υπάρχουν;

Μια μέθοδος που επιτρέπει την μελέτη των διασυνδέσεων αυτών είναι η ανάλυση του πολιτικού λόγου των δύο πλευρών. Ο πολιτικός λόγος αντικατοπτρίζει τρόπο σκέψεις και τρόπο αντίληψης της πραγματικότητας και ως τέτοιος υποστηρίζει γνωστικά και νομιμοποιεί στα μάτια της “κοινής γνώμης” πολιτικές αποφάσεις και πράξεις.

Εάν πάρουμε ως παράδειγμα τα πολιτικά προγράμματα για τις ευρωεκλογές του 2009 του ΔΗΣΥ και του ΕΛΚ, μέσα από μια δομική και θεματική ανάλυση διαπιστώνουμε ότι τα προγράμματα αυτά είναι πανομοιότυπα :

Η μόνη διαφορά στη δομή των δύο προγραμμάτων είναι ότι ο ΔΗΣΥ αντικατέστησε το κεφάλαιο “Κάνοντας την Ευρώπη ένα μέρος πιο ασφαλές” με το κεφάλαιο “Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και Κυπριακό”. Οι ομοιότητες των δύο προγραμμάτων δεν είναι όμως μόνο δομικές και θεματικές. Αφού και το ίδιο το περιεχόμενο των κεφαλαίων ταυτίζεται, παραθέτουμε κάποια παραδείγματα :

“τα αυξημένα κόστη του δημόσιου τομέα επιτάσσουν μια στενότερη συνεργασία μεταξύ του ιδιωτικού και του δημοσίου τομέα.”

“Για να αντιμετωπιστεί η διεθνής οικονομική ύφεση αλλά και το φάσμα του προστατευτισμού, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να βελτιώσουν τον συντονισμό τους σε θέματα προϋπολογισμού και εφαρμογής δημοσιονομικών πολιτικών.”

Τέτοιου είδους συνειρμούς διατυπωμένους μάλιστα με πανομοιότυπο τρόπο συναντούμε και στα δύο
προγράμματα. Με άλλα λόγια το πρόγραμμα του ΔΗΣΥ είναι κατά κάποιο τρόπο ένα copy-paste, ή πιο σωστά μια μινιατούρα (υπάρχει σημαντική διαφορά στον όγκο των δύο προγραμμάτων) του προγράμματος του ΕΛΚ.

Το παράδοξο είναι ότι τα αντίστοιχα συντηρητικά κόμματα της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Γερμανίας πχ. που συμμετείχαν με ένα πιο ενεργητικό τρόπο στην παραγωγή του προγράμματος του ΕΛΚ δεν αφομοιώνουν στον ίδιο βαθμό τις θέσεις του ΕΛΚ.

Το φαινόμενο αυτό μεταφράζεται από διάφορους αναλυτές ως η ύπαρξη μιας ΕΕ δύο ταχυτήτων. Οι ισχυρές χώρες συμμετέχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως παραγωγοί τρόπου σκέψεις και πολιτικών και οι ανίσχυρες, νεοεισερχόμενες χώρες, ως δέκτες αυτού του τρόπου σκέψης και των πολιτικών που συνάδουν.

Άρα η σχέση του ΔΗΣΥ με τους Ευρωπαίους συμμάχους του ως τέτοια θα πρέπει να εκλαμβάνεται. Δηλαδή ως δορυφόρος του τρόπου σκέψης των ισχυρών του ΕΛΚ. Και δυστυχώς αυτός ο τρόπος σκέψεις και αντίληψης της πραγματικότητας προωθεί την πλουτοκρατία, τις ιδιωτικοποιήσεις, την υποχώρηση του κοινωνικού κράτους...

Εάν λάβουμε υπόψη επίσης ότι οι ισχυροί του ΕΛΚ είναι και ισχυροί της ΕΕ, δηλαδή αυτοί που την διοικούν, ο ΔΗΣΥ τότε μπορεί να θεωρηθεί ως το κύριο μέσο διάδοσης του τρόπου σκέψης και των πολιτικών που επιβάλλονται από τους ισχυρούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο. Είναι κατά συνέπεια ο κυπριακός κρίκος μιας νέας (ως προς τον τρόπο που διεξάγεται) μάστιγας : της νεοαποικιοκρατίας. 

Δημήτρης

Ο μύθος των ευρωπαϊκών διασυνδέσεων του ΔΗΣΥ (1)

Γίνεται πολύς λόγος τελευταία για τις διασυνδέσεις που έχει ο ΔΗΣΥ και πιο συγκεκριμένα ο πρόεδρος του, υποψήφιος για την προεδρία κ. Αναστασιάδης. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται για τις διασυνδέσεις και καλές σχέσεις που έχει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δηλαδή με την ηγεσία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) και κατά συνέπεια με ηγεσίες ευρωπαϊκών κρατών. Οι σχέσεις αυτές, σύμφωνα με τους προαναφερθέντες θα μπορούσαν να συμβάλουν, αν μη τι άλλο, στην υπεράσπιση των Κυπριακών συμφερόντων. 

Αν κρίνουμε όμως από τη στάση που τηρούν κάποιες κυβερνήσεις, στις οποίες κόμματα-μέλη του ΕΛΚ συμμετέχουν ως κυβερνώντα ή συγκυβερνώντα, σχετικά με το θέμα της δανειοδότησης της Κύπρου (Γερμανία, Αυστρία, Φιλανδία...) οι “καλές” αυτές διασυνδέσεις δεν φαίνεται να αποφέρουν καρπούς... Μάλιστα οι ιδιωτικοποιήσεις ημικρατικών οργανισμών τείνουν να γίνουν απαραίτητη προϋπόθεση της ενεργοποίησης του δανείου.

Όσον αφορά στο κυπριακό πρόβλημα δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε το γεγονός ότι ο τρόπος που το ΕΛΚ προσεγγίζει το ζήτημα ταυτίζεται με τα συμφέροντα της ελληνόφωνης κυπριακής πλευράς. Μάλιστα, στο Μανιφέστο που δημοσίευσε το ΕΛΚ για τις ευρωεκλογές του 2009, στο κεφάλαιο “Uniting Europe on the World Stage” γίνεται και αναφορά στο “Κυπριακό”: 

"The EPP stresses the need for a comprehensive settlement of the Cyprus question based on UN Security  Council resolutions and on the principles on which the European Union is founded; it welcomes the renewed commitment of political leaders on both sides to a negotiated solution and supports the ongoing direct negotiations between the leaders of the two communities in Cyprus and will accept any agreement reached by them provided that it is in conformity with the principles on which the EU is founded, including the four fundamental freedoms (...)" 

Βέβαια, σε ένα κείμενο πέραν των τριάντα πέντε σελίδων μια αναφορά μερικών γραμμών μπορεί να θεωρηθεί μικρή. Δεν παύει όμως από τα να είναι μια σημαντική αναφορά. 

Αντίθετα αυτό που είναι προβληματικό είναι το γεγονός ότι το ΕΛΚ προσπαθεί να συσχετίσει το κυπριακό με την ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ΕΛΚ εναντιώνεται στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ και ένα από τα βασικά επιχειρήματα που χρησιμοποιεί είναι η μη λύση του Κυπριακού. Μέσα από τις θέσεις του ΕΛΚ αλλά και τις κατά καιρούς δηλώσεις ηγετικών στελεχών του κόμματος, όπως ο Σαρκοζί και η Μέρκελ, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι στην Ευρώπη που οραματίζεται το ΕΛΚ, δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση χώρος για την (μουσουλμανική) Τουρκία. Με άλλα λόγια το Κυπριακό δεν είναι η αιτία της απόρριψης της Τουρκίας, αλλά κομμάτι της επιχειρηματολογίας που ενδυναμώνει μια θέση αρχών του ΕΛΚ : κατά της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ. 

Έχοντας αυτό ως δεδομένο είναι θεμιτό να διερωτάται κάποιος αν το ΕΛΚ είναι πρόθυμο να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού προβλήματος από τη στιγμή που η μη λύση του κυπριακού εξυπηρετεί βασικές του αρχές... 

Είναι επίσης εύλογο το ερώτημα που αφορά στο αν ο ΔΗΣΥ συνειδητά επικαλείται τις διασυνδέσεις αυτές ως προτέρημα τόσο για την κυπριακή οικονομία όσο και για την επίλυση του κυπριακού ή αν το κάνει λόγο εσφαλμένης πολιτικής ανάλυσης ή/και λόγο ιδεολογικών αγκυλώσεων ;

Δημήτρης

Αυτή δεν είναι "κρίση", ονομάζεται “καπιταλισμός”

Δαμέ τζαι 4 χρόνια μια κολεκτίβα Καταλανών (Flo6x8) θκιαλέει τζαι τούντον τρόπο έκφρασης εναντίον του καπιταλισμού τζαι των τραπεζών. 

Συμμετέχει πολύς κόσμος τζαι προγραμματίζει συνέχεια διάφορες τέθκιες "επιχειρήσεις". Με πολλή φαντασία, τόλμη τζαι σιεϊττανιλλίκκιν με τζαινούρκες μορφές δράσης. Με τραγούδι, χορό τζαι θέατρο. 

Συνεννοημένοι, κανονίζουν τζαι βρέθουνται ξαφνικά ούλλοι μαζί καθορισμένην ώραν τζαι τόπο (για τους Αγγλομαθείς εν τα λεγόμενα "flash mob"), μουσικοί τζαι χορευτές μέσα σε τράπεζες τζαι τέθκιους άλλους χώρους. 

Με τους ρυθμούς της ρούμπας της Καταλανίας, με τη μουσική του φλαμένκο εκφράζουν την αγανάκτησην τους. Οι ρυθμοί ενν εν τυχαίοι... αφού το φλαμένκο έσιει μεγάλη πολιτική παράδοση στην Καταλανία τζαι αλλού, εν ανατρεπτικό μέσα στη ψυσχή του απλού του κόσμου. 

Για παραπάνω πληροφορίες μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του κινήματος : http://www.flo6x8.com 

Βαρκελώνη, Τετάρτη 8 του Φλεβάρη του 2012 μέσα στα γραφεία της τράπεζας "La Caxcia".

Π.Κ

"Ο ΑΡΚΆΤΗΣ" ...

(Από Αριστερά) 

Οι εργάτες στα εργοστάσια “Lanitis” τζαι “Coca-Cola” κέρδισαν με τον αγώνα τους την καταβολή της ΑΤΑ κόντρα στις προσπάθειες των εργοδοτών να αφαιρέσουν τα δικαιώματα τους. Ας είναι μόνον η αρχή της αντίστασης ... 

“Ο ΑΡΚΑΤΗΣ” 

του Γιαννη Κοντογιαννη 

Εννα μ΄ εβρεις πόλα σέλα πα΄ στην σκαλωσιάν να κτίζω, 

εννα μ΄ εβρεις στα περβόλια, ξένα δέντρα να ποτίζω 

εννα μ΄ εβρεις μες στα βάθη του βουνού μεταλλωρύχο, 

εννα μ΄ εβρεις υλοτόμον, πάντα μου στητόν στον τοίχον, 

εννα μ΄ εβρεις με ταπέλλες απεργίες να φρουρώ, 

μες στην μάχην εννα μ΄ εβρεις τους οχτρούς μας να βουρώ - 

εννα μ΄ εβρεις στα τραούθκια σιανά που τραουδώ 

τζαι εννα μάχουμαι για σεναν, 

άσπρη μέρα να σε δω 

εννα μ΄ εβρεις στα χαρκια σου που μιτσίν τόσον μωρόν, 

κόρη, αυκή μιας άλλης μέρας, πάντα εννα σε καρτερώ, 

μες στο δρώμαν τζαι στο γαίμαν, μες σ΄ ατέλειωτον χορόν, 

με τους κάλλους μας στα σσέρκα τζαι με δρώματα σωρόν 

Ποιητική Συλλογή "Μηνύματα" (Ποιήματα), Έκδοση ΠΕΟ, Λευκωσία 1982, ΣΕΛΙΔΑ 31

Π.Κ.

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

(Από Αριστερά...)
Όταν ακούμε για επιστημονική έρευνα στεκόμαστε με σεβασμό και δέος, με την ελπίδα ότι κάτι καινοτόμο και ωφέλιμο θα γεννηθεί απο αυτή. Δεν είναι όμως πάντα έτσι! Ερευνα από ποιον, για την ικανοποίηση των συμφερόντων ποιου? Ποια έρευνα διεκδικείται ποια η πολιτική και ποιος ο προσανατολισμός? Τα ερωτήματα αυτά είναι ουσιώδους σημασίας, προκειμένου να δοθεί απάντηση για τις σημερινές εξελίξεις στο χώρο της έρευνας, στο ποια έρευνα διεκδικείται, ποια είναι πολιτική για την έρευνα και ποιος ο προσανατολισμός της.

Η μόρφωση, η επιστήμη, και κατα συνέπεια η έρευνα είναι κατακτημένη κοινωνική γνώση, είναι το αποτέλεσμα της σύνθεσης της δουλειάς χιλιάδων ερευνητών και επιστημόνων ανά τους αιώνες. Η έρευνα ανήκει στο λαό, είναι κτήμα της κοινωνίας και σε αυτούς πρέπει να διαχέεται συνολικά. Δεν ανήκει σε καμια επιχείρηση, σε καμμια πολυεθνική. Σκοπός της είναι η εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών, λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη της επιστήμης έτσι ώστε να συμβάλλει στην προόδο και τη γενική ευημερία.

Δυστυχώς όμως, εδώ και αρκετά χρόνια, η έρευνα, έχει χάσει τον προσανατολισμό της. Απο την αναζήτηση της αλήθειας και της νέας γνώσης περάσαμε στην αναζήτηση περισσότερων κερδών για τις επιχειρήσεις. Από την πρόοδο της ανθρωπότητας, περάσαμε στην πρόοδο των μετοχών και των μετόχων.

Εδώ και χρόνια, το μεγάλο κεφάλαιο εσέβάλε στο εκπαιδευτικό σύστημα, των προνομιούχων και ελεγχόμενων Πανεπιστημίων των καπιταλιστικών χωρών. Σκοπός είναι τα νέα μυαλά να διδαχθούν με τις αρχές του καπιταλισμού, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια νέα γενιά που να αποδέχεται την τυρρανία του κεφαλαίου. Η παρέμβαση του καπιταλισμού σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης για τη διαμόρφωση της ύλης είναι καταλυτική. Ο τομέας της έρευνας στα πανεπιστημιακά ιδρύματα είναι το καίριο σημείο αυτής της παρέμβασης. Με «σπόνσορα» τη Στρατηγική της Λισαβόνας και με παντιέρα το «κοινωνικό όφελος» πανεπιστημικά ιδρύματα μετατρέπονται σε «παραμάγαζα» των πολυεθνικών. Τα ερευνητικά κέντρα για να μπορούν να επιβιώσουν πρέπει να παράγουν «χρήσιμη έρευνα», που στην γλώσσα του καπιταλισμού είναι αυτή που αποφέρει κέρδη. Οι νέοι επιστήμονες έχουν καταντήσει γρανάζια στις μηχανές του κέρδους.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι πολύ λίγα ερευνητικά προγράμματα προωθούν τη διεξαγωγή βασικής έρευνας, δηλαδή έρευνας για τη δημιουργία νέας γνώσης. Η βασική έρευνα κοστίζει πολύ, παίρνει πολύ χρόνο και κανείς δεν μπορεί να προκαθορίσει πότε θα έχει και αν θα έχει αποτελέσματα. Τα ερευνητικά αποτελέσματα που δεν θα αποτελέσουν κερδοφόρες πατέντες και θα αποφέρουν πολλαπλά οφέλη δεν ενδιαφέρουν το κεφάλαιο, είναι άχρηστα στον καπιταλισμό. Το κεφάλαιο σπρώχνει την έρευνα στους τομείς που εξυπηρετουν τις εφήμερες και πρόσκαιρες ανάγκες του γι αυτό και υπάρχει στροφή προς την εφαρμοσμένη έρευνα.

΄Ομως οι ανάγκες του λαού και της νεολαίας, της κοινωνίας γενικότερα, βρίσκονται στον αντίποδα της πολιτικής αυτής για την έρευνα. Γιατί δεν προχωρά η έρευνα για την αντιμετώπιση του καρκίνου, του ΕΪΤΖ, του Αλτσχάιμερ; Δεν θα έπρεπε να είχαμε τις απαντήσεις για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Δε θα μπορούσε να έχει προχωρήσει η μελέτη και να έχει εφαρμοστεί στη ζωή, η αντισεισμική θωράκιση, η αντιπλημμυρική προστασία, η έρευνα για τις μακροχρόνιες επιπτώσεις νέων επαγγελματικών ασθενειών και την πρόληψή τους και ένα σωρό άλλες μελέτες με κοινωνικό και ανθωπριστικό χαρακτήρα. Μόνο που αυτού του είδους η έρευνα δεν μπορεί να γίνει όσο το το περιεχόμενο και ο προσανατολισμός της κατευθύνεται από τις επιχειρήσεις. Δεν μπορεί να γίνει σε ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια με κερδοσκοπικό χαρακτήρα.

Για να αναπτυχθεί έρευνα προς όφελος των λαϊκών αναγκών χρειάζεται να απαγκιστρωθεί πλήρως από τις επιχειρήσεις, να χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό και να συνδεθεί ουσιαστικά με μια Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν. Χρειάζεται ερευνητές και πανεπιστημιακούς που να εργάζονται με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση, να συμμετέχουν στον προγραμματισμό και την οργάνωση της έρευνας, να δουλεύουν σε συνθήκες συνεργασίας και όχι ανταγωνισμού.

MT

Το χρηματηστήριο της ρύπανσης

(Από Αριστερά...)
Οι κλιματικές αλλαγές είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο και αποτελεί πηγή έντονου παγκόσμιου προβληματισμού. Είναι γεγονός ότι το κλίμα αλλάζει. Τα τελευταία 140 χρόνια η θερμοκρασία της γης αυξήθηκε κατά 0.6 βαθμούς κελσίου και εκτιμάται ότι σε 100 χρόνια θα αυξηθεί κατά 5.6 βαθμούς!

Η αύξηση της θερμοκρασίας, δημιουργεί διαστολή του θαλασσινού νερού με αποτέλεσμα των λιώσιμο των πάγων στους πόλους και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας. Ακραία καιρικά φαινόμενα, πλημμύρες, παρατεταμένη ξηρασία, ανεμοστρόβιλοι παρατηρούνται όλο και πιο συχνά. Οι κλιματικές αλλαγές απειλούν τη βιοποικιλότητα, αφού πολλά είδη είναι ευάλωτα στις αλλαγές της θερμοκρασίας. Η δημόσια υγεία βρίσκεται σε κίνδυνο, γιατί η αύξηση της θερμοκρασίας, ευνοεί την έξαρση ασθενειών.

Το κλίμα της Γης παρουσίαζε, και θα παρουσιάζει για πάντα, αποκλίσεις που οφείλονται σε φυσικές αιτίες, όπως είναι ηφαιστειακές εκρήξεις, μικρές μεταβολές ηλιακής ακτινοβολίας και φυσικές αποκλίσεις του ηλιακού συστήματος.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα φυσικά αίτια, συμβαίνουν σε μεγάλα χρονικά διαστήματα και δεν μπορούν να εξηγήσουν την μεγάλη απόκλιση του κλιματικού συστήματος. Οι κλιματικές αλλαγές που παρατηρούνται και θα συνεχίσουν να παρατηρούνται οφείλονται σε ανθρώπινες δραστηριότητες. Συγκεκριμένα η αποσταθεροποίηση του κλίματος οφείλεται στην ολοένα και μεγαλύτερη συγκέντρωση αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, τα οποία δεσμεύουν τη θερμότητα. Από τα 20 συνολικά αέρια του θερμοκηπίου το σημαντικότερο είναι το διοξείδιο του άνθρακα το οποίο απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα σαν προϊόν καύσης ορυκτών καυσίμων (πετρελαίου, άνθρακα, φυσικού αέριου) για παραγωγή ενέργειας.

Η δράση για έλεγχο των κλιματικών αλλαγών τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο είναι πιο άμεση από ποτέ! Πόσο εφικτή, όμως είναι η διάσωση του πλανήτη σε αυτή την καπιταλιστική κοινωνία; Σε μια κοινωνία που το περιβάλλον αλλά και οι ανθρώπινες ζωές, με πρόφαση τη «παγκόσμια ασφάλεια», θυσιάζονται στο βωμό του πετρελαίου; Πώς θα επωφεληθεί το μεγάλο κεφάλαιο κερδοσκοπώντας μέσα από το χρηματιστήριο της ρύπανσης;

Το 1992 υπογράφτηκε το Πρωτόκολλο του Κιότο, από 159 κράτη, με σκοπό τη μείωση των εκπομπών στην ατμόσφαιρα των αερίων του θερμοκηπίου. Η συμφωνία αυτή ήταν στάχτη στα μάτια των λαών. Αυτοί που πήγαν στο Κιότο να παλέψουν για μείωση των εκπομπών κατά 15% σε σχέση με το 1990, όχι μόνο τα βρήκαν στο 8% ,αλλά κέρδισαν και το δικαίωμα για μεγαλύτερα περιθώρια ρύπανσης μετά το 2012!

Εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης, οι δυνατοί της Γης μυρίστηκαν νέους τομείς κερδοφορίας με τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη». Στις 22 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος κορυφής του ΟΗΕ για το περιβάλλον, ενόψει της υπογραφής της συνθήκης της Κοπεγχάγης για τη μείωση των εκπομπών αερίων. Εκεί, οι μεγαλύτεροι ρυπαντές του πλανήτη υποδύθηκαν τους οικολόγους και διακήρυξαν την ανάγκη «πράσινων επενδύσεων και πράσινης ανάπτυξης» για τη διάσωση του πλανήτη. Την «ανακοίνωση της Κοπεγχάγης για την Κλιματική Αλλαγή», υπέγραψαν οι εκπρόσωποι από 600 πολυεθνικές και βιομηχανίες και είχαν σαν στόχο να δημιουργήσουν την εντύπωση στους λαούς πως είναι αυτές που θα σώσουν το περιβάλλον και τον πλανήτη από την καταστροφή. Το ενδιαφέρον, όμως των καπιταλιστών για το κλίμα είναι ενδιαφέρον για την ίδια τους την τσέπη! Αυτοί που προπαγανδίζουν «πράσινες πολιτικές», αποσκοπούν κυρίως στη δημιουργία νέων επενδύσεων και αγορών που θα γιγαντώσουν τα κέρδη τους.

Οι κλιματικές αλλαγές δεν αντιμετωπίζονται με υπογραφές συμφωνιών, αποφάσεων και πρωτόκολλων. Τα προγράμματα και οι μελέτες δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, αν δεν αλλάξει ο προσανατολισμός της υπάρχουσας ενεργειακής πολιτικής. Το φαινόμενο του θερμοκηπίου ενισχύεται κυρίως εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο παράγεται και χρησιμοποιείται ενέργεια. Ο έλεγχος των ορυκτών καυσίμων συχνά πυροδοτεί πολεμικές συγκρούσεις, ενώ οι κυβερνήσεις συνεχίζουν να χρηματοδοτούν τις βιομηχανίες ορυκτών καυσίμων. Εταιρίες, κυβερνήσεις και πολίτες πρέπει να στραφούν άμεσα προς τις καθαρές, βιώσιμες ενεργειακές λύσεις, την απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και στην εξοικονόμηση ενέργειας.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έχουν απεριόριστες δυνατότητες, το δυναμικό τους είναι 20 φορές μεγαλύτερο από αυτό που χρησιμοποιείται σήμερα. Αξίζει απλά να σημειώσουμε ότι η ηλιακή ενέργεια που απορροφά η γη σε ένα χρόνο είναι δεκαπέντε φορές περισσότερη από την ενέργεια όλων των ορυκτών καυσίμων που βρίσκονται στο υπέδαφος της γης. Κάθε κιλοβατώρα ηλεκτρισμού που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές αποτρέπει κατά μέσο όρο την έκλυση ενός κιλού διοξειδίου του άνθρακα. Η υδροηλεκτρική ενέργεια παρέχει το 20% του παγκόσμιου ηλεκτρισμού. Η αιολική ενέργεια από την άλλη μπορεί να κάνει τεχνολογικά θαύματα. Κι αν επιστημονική έρευνα δεν ήταν κατευθυνόμενη και πληρωμένη, αλλά ελεύθερη στην υπηρεσία της επιστήμης τώρα θα είχαμε τις απαντήσεις για τα ορυκτά καύσιμα.

Επιπλέον για την αποτροπή των κλιματικών αλλαγών, απαιτείται η ενίσχυση ενεργειακής απόδοσης, με τη βελτίωση των διαθέσιμων, τεχνικών, ώστε να εκπέμπονται λιγότεροι ρύποι ανά μονάδα παραγόμενης ενέργειας. Η έρευνα και η βιομηχανία θα πρέπει να βρει τρόπους αξιοποίησης μεγαλύτερου μέρους της θερμικής ενέργειας που παράγεται σε μονάδες ηλεκτροπαραγωγής. Τέλος χρειάζεται ουσιαστική προστασία και αξιοποίηση των δασών ως φορέων υποδοχής του διοξειδίου του άνθρακα.

Μέτρα ουσιαστικά, πρέπει να παρθούν άμεσα και όχι από αυτούς που ευθύνονται για τη σημερινή κατάντια της Γης μας, που εξακολουθούν να πλουτίζουν σε βάρος του πλανήτη. Η συντονισμένη δράση των λαών και η οργανωμένη πάλη των πολιτών είναι ο μόνος δρόμος.

ΜΤ