Αφιέρωμα στην "Κοίμηση της Θεοτόκου"

Α΄ Μέρος

Ιωάννης ο Γεωμέτρης: Οι τελευταίες στιγμές της Παναγίας

Νικόλαος Σωτηρόπουλος: Απάντηση στους μάρτυρες του Ιεχωβά σχετικά με το πρόσωπο της Παναγίας

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Περί της Θεομήτορος

Αγίου Λουκά Κριμαίας, Λόγος εις την Κοίμησιν της Θεοτόκου

Αγαπίου Λάνδου: Περί εκείνου που είδε την Παναγία να κοινωνεί τους κοπιώντες αδελφούς ουράνιο άρτο

Σκόντζος Λάμπρος: «Εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε»

αρχιμ. Καλλιστράτου Ν. Λυράκη: Η ενδοξοτέρα θνήσκει

αρχιμ. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Κοίμησις, Ταφή, Ανάστασις, Ανάληψις της Θεοτόκου.

Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας: Εις την πάνδοξον Κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών και Παναχράντου Θεοτόκου

Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης: Εγκώμιον εις την κοίμησιν της αγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου

Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής: Η κοίμησις της Θεοτόκου

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: Εγκώμιο Α΄ στην πάνσεπτη Κοίμηση της Μητέρας του Θεού

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: Εγκώμιο Β΄ εις την Κοίμησιν της Θεοτόκου

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: Εγκώμιον Γ΄ εις την πάνσεπτον Κοίμησιν της Θεομήτορος  

Ηλίας Μηνιάτης: "Λόγος εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου"

Β΄ Μέρος

Στο β΄ μέρος του αφιερώματος αναρτούμε κάποιες ομιλίες, οι οποίες δεν έχουν άμεση σχέση με την εορτή της "Κοιμήσεως της Θεοτόκου", αλλά αφορούν τον πνευματικό μας αγώνα κατά την διάρκεια της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου. Άλλωστε είναι ομιλίες που εξεφωνήθησαν κατά την διάρκεια των παρακλήσεων.  Πιστεύω ότι θα σας βοηθήσουν πολύ.

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Το έργο του Χριστού έχει σωτηριολογικό χαρακτήρα

Ομιλία που εξεφωνήθη το 2001 στην πρώτη παράκληση εις την Παναγία.

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Είναι στα χέρια του αληθινού Θεού

Ομιλία που εξεφωνήθη το 2001 στην δεύτερη παράκληση εις την Παναγία. 

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Να πέσει το είδωλο 

Ομιλία που εξεφωνήθη στις 03/08/01, στην τρίτη κατά σειρά παράκληση εις την Παναγία. 

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Δεν μπορούμε να παίζουμε 

Ομιλία που εξεφωνήθη στις 07/08/01, στην πέμπτη κατά σειρά παράκληση εις την Παναγία. 

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Δεν βιώνουμε την χριστιανική αλήθεια όπως τη βίωναν οι άγιοι 

Ομλία η οποία εξεφωνήθη στις 08/08/01, 6η κατά σειρά παράκληση την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου

"Λόγος εἰς τὴν Κοίμησιν τῆς Θεοτόκου"

(τοῦ  Ἠλία Μηνιάτη) 

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Δεν βιώνουμε τη χριστιανική αλήθεια όπως τη βίωναν οι άγιοι

Μονή Ομπλού, Πάτρα, Ν. Αχαΐας

Ομλία η οποία εξεφωνήθη στις 08/08/01, 6η κατά σειρά παράκληση την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου

Πάλι είμαστε εδώ να πούμε ό,τι μας φωτίσει ο Θεός. Τώρα βέβαια καθένας τα λέμε όπως νομίζουμε ότι είναι καλύτερα, και η αλήθεια είναι ότι συμβαίνει στις ημέρες μας να μιλούμε σαν να είμαστε ξένοι μεταξύ μας.

Ιωάννης ὁ Γεωμέτρης: Οἱ τελευταῖες στιγμές τῆς Παναγίας

Ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ λοιπόν ἔδειξε στούς Ἀποστόλους, πού ἤδη τό γνώριζαν, τό σύμβολο τῆς ἀναχωρήσεώς της, τό φοίνικα, τούς μετέδωσε ἐπίσης εὐλογία καί ἀνάλογη παρηγοριά καί ἀφοῦ τούς μίλησε γιά τήν ἔξοδό της καί τούς προθυμοποίησε γιά τό κήρυγμα, τούς εἶπε μέ λίγα λόγια ὁλόκληρη τήν οἰκονομία τῆς ἀποστολῆς τους. Ἔπειτα ἀσπάσθηκε τόν Πέτρο καί τούς ἄλλους Ἀποστόλους, “χαίρετε”, λέγοντας, “τέκνα καί φίλοι καί μαθηταί τοῦ Υἱοῦ καί Θεοῦ μου καί νά αἰσθάνεστε εὐτυχεῖς, πού ἀξιωθήκατε τέτοιο δάσκαλο καί Δεσπότη καί νά ὑπηρετεῖτε τέτοια μυστήρια καί νά μετέχετε τῶν διωγμῶν καί τῶν παθημάτων του, γιά νά γίνετε κοινωνοί τῆς δόξας καί τῆς Βασιλείας Του”.

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Δεν μπορούμε να παίζουμε

Παναγία η Μολυβδοσκέπαστη

Ομλία η οποία εξεφωνήθη στις 07/08/01, 5η κατά σειρά παράκληση την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου. Αναφερόμαστε συνεχώς στο θέμα της σωτηρίας μας. Και το θέμα αυτό μας το δίνει, όπως είπαμε, ο στίχος «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς». Νομίζω ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να μυηθούμε στο μυστήριο της σωτηρίας, στο θέμα αυτό της σωτηρίας. Δεν μπορούμε να παίζουμε, να τα παίρνουμε επιπόλαια τα πράγματα, να αφήνουμε να περνάει έτσι ο καιρός. 

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Περί της Θεομήτορος

Όταν η ψυχή κατέχηται εκ της αγάπης του Θεού, ώ, πώς τότε τα πάντα είναι ευχάριστα, ηγαπημένα και ευφρόσυνα! Η αγάπη όμως αύτη συνεπάγεται οδύνην, και όσον βαθυτέρα είναι η αγάπη, τοσούτον μεγαλυτέρα είναι η οδύνη.

Η Θεομήτωρ ουδέποτε ημάρτησεν, ουδέ δια λογισμού, και ουδέποτε απώλεσε την χάριν, αλλά και Αυτή είχε μεγάλας θλίψεις. Ότε ίστατο παρά τον Σταυρόν, τότε ως ωκεανός απέραντος ήτο η θλίψις Αυτής, και οι πόνοι της ψυχής Αυτής ήσαν ασυγκρίτως μεγαλύτεροι του αδαμιαίου πόνου μετά την έξωσιν εκ του Παραδείσου, διότι και η αγάπη Αυτής ήτο ασυγκρίτως μεγαλυτέρα της αγάπης του Αδάμ εν τω Παραδείσω.

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας: Λόγος εις την Κοίμησιν της Θεοτόκου

Τον καθένα από μας τον βασανίζει το ερώτημα: τι θα γίνει με μας και τι μας περιμένει μετά το θάνατο; Μία σαφή απάντηση σ' αυτό το ερώτημα μόνοι μας δεν μπορούμε να την βρούμε. Αλλά η Αγία Γραφή και πρώτα απ' όλα ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αποκαλύπτουν αυτό το μυστικό.

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Να πέσει το είδωλο

Ομλία η οποία εξεφωνήθη στις 03/08/01, 3η κατά σειρά παράκληση την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου.

Είναι πολύ ευλογημένες αυτές οι μέρες, πάρα πολύ ευλογημένες.

Aρκεί να αφήσει κανείς λίγο το κατεστημένο του, το είδωλό του, όλο αυτό που οικοδόμησε και οικοδομεί ο ίδιος, που μοιάζει τάχα ότι είναι και πνευματικό οικοδόμημα, κάτι να σπάσει μέσα στην ψυχή απ' αυτό το άχαρο που δημιουργεί η αυτοδικαίωσή μας· να πέσει το είδωλο, που δημιουργεί αυτή η καλή ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας, να σπάσει αυτό το οποίο φτιάξαμε και φτιάχνουμε εμείς, και όταν ακόμη κάνουμε τον καλό χριστιανό, και που δεν είναι άλλο παρά ένα έργο ματαιοδοξίας, κενοδοξίας, φιλαυτίας, ένα άχαρο έργο.

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: Εγκώμιον Γ΄ εις την πάνσεπτον Κοίμησιν της Θεομήτορος

Μετάφραση - Λογοτεχνική απόδοση: Δημήτρης Σταθόπουλος

1. Όποιοι έρωτα νιώθουνε για κάτι, συνηθίζουνε να μιλάν αδιάκοπα γι' αυτό και να το φέρνουνε μέρα και νύχτα στη σκέψη τους. Μη με κατακρίνετε, λοιπόν, που για τρίτη φορά τώρα έκαμα τούτο δω το έφύμνιο στη μάνα του Θεού μου, για να της το προσφέρω σαν αποχαιρετιστήριο δώρο στην έξοδό της. 

Στην πραγματικότητα όμως τούτο το δώρο μου δεν είναι προσφορά σ' εκείνη, αλλά σε μένα τον ίδιο και σε σένα, θείε και ιερέ λαέ, που παραστέκεσαι δω γύρω.

"Εγκώμιον εις την κοίμησιν της αγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου"

(Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης)

Φωνή κεράτινης σάλπιγγας, που να αντηχή δυνατώτερα από ανθρώπινη φωνή και να συγκλονίζη τα πέρατα, απαιτεί ένας λόγος προς τιμήν της ιεράς αυτής ημέρας, αγαπητοί μου. γι’ αυτό και κινδυνεύει ν’ αποτύχη τώρα, καθώς ακούγεται προερχόμενος από το ασθενές φωνητικό μου όργανο.

Η Κυρία όμως και Βασίλισσα του παντός, έτσι καθώς είναι αφιλόδοξη, θα δεχτή νομίζω κι αυτόν εδώ τον σύντομο και πενιχρό λόγο που της προσφέρουμε οι δούλοι της, όμοια με εκείνους τους διεξοδικούς και αστραφτερούς των σπουδαίων ομιλητών, με το να παρακινείται σε συμπάθεια από τις προσευχές αυτού που με προστάζει να ομιλήσω. επειδή ακριβώς και ένα μόνο πράγμα προσέχει η φιλάγαθη: την πρόθεσι.

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: Εγκώμιον Β΄ εις την πάνσεπτον Κοίμησιν της Θεομήτορος

Μετάφραση - Λογοτεχνική απόδοση: Καίτη Χιωτέλλη
1. Άνθρωπος κανείς δε θα μπορέσει ποτέ, άξια τη μετάσταση την ιερή να υμνήσει της Θεομήτορος, μακάρι μύριες νάχε γλώσσες και μύρια στόματα· μ' ακόμα κι αν όλες των σκόρπιων ανθρώπων οι γλώσσες μαζεύονταν ποτέ, δε θα φτιάναν τα επάξια εγκώμια.

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Τα πάντα είναι στα χέρια του αληθινού Θεού

Θεοτόκος η Κοσμοσώτειρα, Φέρρες, Έβρος

Αρχίσαμε από χθες να κάνουμε αυτές τις ομιλίες με βάση πάλι, όπως και πέρσι, τη φράση «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς», που προτάσσουμε αυτές τις ημέρες, πριν από τα τροπάρια που αναφέρονται στην Παναγία, και της Μικράς και της Μεγάλης Παρακλήσεως. Και όπως είπαμε, και όλο τον χρόνο, όταν συναντούμε Θεοτόκια και δεν είναι να πούμε «Δόξα» ή «και νυν», πάλι θα πούμε «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς». Είπαμε χθες αρκετά και νομίζω ότι μπορούμε να συνεχίσουμε σήμερα.

π. Συμεών Κραγιόπουλος: Το έργο του Χριστού έχει σωτηριολογικό χαρακτήρα

Ιερά Μονή Πέτρας (Καρδίτσα)

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία του π. Συμεών Κραγιοπουλου που εκφωνήθηκε τον Αύγουστο του 2001 κατά την περίοδο των παρακλήσεων προς την Παναγία

Μη σας φανεί παράδοξο που και φέτος, έτσι νομίζω είναι καλύτερα, οι ομιλίες αυτές που θα κάνουμε τώρα τον Δεκαπενταύγουστο, αυτή τήν ώρα κάθε βράδυ, αν θέλει ο Θεός και όπως μας φωτίσει βέβαια ο Θεός, θα έχουν πάλι αυτόν τόν τίτλο που είχαν και πέρσι. 

Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής: Ἡ κοίμησις τῆς Θεοτόκου

Tώρα μὲ τὴν Χάριν της θὰ ὁμιλήσωμε περὶ τῆς ἐξόδου καὶ τῆς Μεταστάσεως αὐτῆς ἀπὸ τὸν παρόντα κόσμον εἰς τὴν αἰώνιον Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ της. Εἶναι ὄντως φαιδρὰ καὶ χαρμόσυνος γιὰ τὴν ἀκοὴν τῶν φιλοθέων ἡ τοιαύτη διήγησις.

Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός: Εγκώμιο Α΄ στην πάνσεπτη Κοίμηση της Μητέρας του Θεού

1. «Μ' εγκώμια μνημονεύουμε τους δίκαιους», λέγει ο σοφώτατος Σολομώντας. «Ο θάνατος των αγίων Του είναι αξετίμητος για το Θεό», προείπε ο θεοπάτορας Δαβίδ. Αν λοιπόν όλους τους δίκαιους τους μνημονεύουμε εγκωμιαστικά, ποιος δε θα προσφέρη τον έπαινό του στη βρυσομάννα της δικαιοσύνης και της οσιότητας το θησαυρό, όχι για να δοξάση, μα για να δοξαστή ο ίδιος με δόξα αιώνια;

Αγαπίου Λάνδου: Περί εκείνου που είδε την Παναγία να κοινωνεί τους κοπιώντες αδελφούς ουράνιο άρτο (από το Αμαρτωλών Σωτηρία)

(για πρώτη φορά στο διαδίκτυο)

Τον καιρό του αγίου Σάββα ζούσαν στην Λαύρα του πολλοί και ενάρετοι μοναχοί και υπηρετούσαν τον Κύριο. Πήγε, λοιπόν, και ένας άρχοντας ευγενής και πλούσιος να μονάσει, τον οποίο υποδέχτηκε με χαρά ο άγιος. 

Και επειδή δεν ήταν μαθημένος στον κόπο, τον φρόντιζε και δεν τον άφηνε να πηγαίνει με τους άλλους στις βαριές γεωργικές εργασίες. Εκεί δούλευαν μέχρι την ενάτη ώρα, και τότε έρχονταν και διάβαζαν από κοινού την ακολουθία, και μετά τον εσπερινό έτρωγαν, μία φορά τη μέρα κοινοβιακά.

Νικόλαος Καβάσιλας: Εις την πάνδοξον Κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών και Παναχράντου Θεοτόκου

Kανείς νομίζω δεν αγνοεί ότι σπουδαιότερος αγώνας ρητορικής εγκωμιαστικού λόγου δεν μπορεί να υπάρξη από αυτόν εδώ, εάν βέβαια ήθελε προσπαθήσει κανείς να τηρήση τα καθιερωμένα και πρέποντα.

αρχιμ. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Κοίμησις, Ταφή, Ανάστασις, Ανάληψις της Θεοτόκου.

Απομαγνωτοφωνημένη ομιλία του αρχιμ Αθανασίου Μυτιληναίου η οποία εκφωνήθη στις 14/08/1980 σε αγρυπνία της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Η απομαγνωτοφώνηση έγινε από εμένα, επομένως για το οποιοδήποτε λάθος έχω την αποκλειστική ευθύνη.

Η θέσις, αγαπητοί μου, της Υπεραγίας Θεοτόκου, μέσα εις την ιστορία της σωτηρίας μας, είναι σημαντικοτάτη. Και τούτο διότι εστάθη το όργανον της σωτηρίας μας. Είναι εκείνη η οποία έδωσε τον εαυτόν της, να γίνει κλίμακα για να κατέλθει ο Θεός στη γη, και ταυτοχρόνως γίνεται κλίμακα για να ανέλθει ολόκληρη η ανθρωπότητα στον ουρανό.

Αρχιμ. Καλλιστράτου Ν. Λυράκη: Η ενδοξοτέρα θνήσκει

H ταπεινή Κόρη της Ναζαρέτ, η αειπάρθενος Μαριάμ, αξιώθηκε να ζήσει την τιμιότερη ζωή, που έζησε ποτέ άνθρωπος! Γιατί μόνη Αυτή «εν γυναιξί» εξελέγη για να προσφέρει στον ενανθρωπήσαντα Υιό και Λόγο του Θεού τις μητρικές Της υπηρεσίες!

«Εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε»

(Λάμπρος Σκόντζος)

Μέσα στην σωματική και πνευματική νωχέλεια του καλοκαιριού η Εκκλησία μας προβάλει, ως μια δροσερή νοητή όαση και πνευματική ανάταση, τη μεγάλη εορτή της Παναγίας μας. Το δεκαπενταύγουστο, ή όπως το ονομάζουν πολλοί «το Πάσχα του καλοκαιριού», αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού ενιαυτού.

Η κορυφαία αυτή εορτή είναι για ολόκληρη την Ορθοδοξία και ιδιαίτερα για μας του Έλληνες, που ευλαβούμαστε τη Θεοτόκο κατά τρόπο ξεχωριστό, μια ευκαιρία να εκφράσουμε ολόθυμα την τιμή μας προς το ιερό Της πρόσωπο, κι αυτό διότι η προσωπική και εθνική μας ζωή είναι συνυφασμένη με την υψηλή σκέπη και προστασία της Μεγάλης Μάνας, του κόσμου.