Θα αποκαταστήσουμεν την ιστορίαν...

...λαλεί ο Ταγγίπ. Επειδή η ιστορία δεν αποκαθίσταται, αλλά αναγιγνώσκεται επιλεκτικά για να νομιμοποιήσει το τωρασινόν όραμαν μιας αυτοεκληρούμενης προφητείας για το μέλλον, έναν κείμενον για την ιστορίαν του πάρκου Γκεζί τζιαι της πλατείας Ταξίμ που μιαν φίλην ιστορικόν.

Ο ύμνος της εξέγερσης

Που τους Duman, "Eyvallah"



Τζιαι δαμαί με μετάφρασην των στίχων αλλά χωρίς εικόναν

Όταν ο Οσμάν εσυνάντησεν τον Μίλτον Φρίντμαν (ή, πώς μεταφράζεται ο νεοφιλελευθερισμός στα Οθωμανικά;)

Μιαν νύχταν πριν ακόμα γίνει μεγάλος τζιαι τρανός, ο Οσμάν, ο ιδρυτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είδεν έναν όνειρον. Έναν δεντρόν, λαλεί, εφύτρωσεν που τ' αφφάλιν του, τζιαι η σκιά του εκάλυψεν τον κόσμον ούλλον. Στην οθωμανικήν μυθολογίαν το όνειρον εκαταγράφηκεν σαν προφητικόν για την μετατροπήν ενός πριγκιπάτου σε αυτοκρατορίαν που εκτείνετουν σε τρεις ηπείρους. Αν όμως η Οθωμανική Αυτοκρατορία εκατέρρευσεν κάτω που το ασήκωτον βάρος των εθνικών νεωτερικοτήτων, το όνειρον του Ταγγίπ είναι να φυτρώσει που τ' αφφάλιν του έναν άλλον δεντρόν, το δεντρόν του νεοφιλελευθερισμού, που λίπασμάν του εν η ισλαμική ιδεολογία. Τζιαι απ'ότι φαίνεται, ποτίζεται τζιαι με γιαίμαν.

Μόνον που τούντον δεντρόν κόφκει άλλα δεντρά αβέρτα. Στο πάρκον Γκεζί δίπλα που την πλατείαν Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, έσιει λλίες μέρες που γίνεται κατάληψη ενάντια στην μετατροπήν του πάρκου σε σύμπλεγμαν εμπορικού κέντρου τζιαι πολυτελών κατοικιών. Ο δημόσιος χώρος έσιει τζιαι τον συμβολισμόν του βέβαια, αφού εκτός που το ότι η πλατεία εν παραδοσιακός χώρος διαμαρτυρίας, εσημαδεύτηκεν τζιαι που την σφαγήν της πρωτομαγιάς του 1977.

Νομίζω εν εξαναείδα κόμμαν να παίρνει τόσον κυριολεκτικά το όνομαν του. Κόμμα Δικαιοσύνης τζιαι Ανάπτυξης ακούεις. Η λέξη που χρησιμοποιούν για τη δικαιοσύνη, Adalet, εν αράπικη με σαφήν ισλαμικό τζιαι θρησκευτικό χαρακτήρα. Η Ανάπτυξη παραπέμπει στο νεοφιλελευθερισμό. Δώκε αβάττα κίνητρα στο (ισλαμικόν) κεφάλαιο, τζιαι ούλλα τα άλλα εν πελλάρες. Έτο τζι' αν ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός δημιουργεί κάποιες κοινωνικές ανισότητες, εννα τες σάσουμεν με φιλανθρωπίες. Αλλό λλίον εννα μας πούσιν ότι τον καπιταλισμόν εφεύρεν τον ο Μωάμεθ. Μιλώ σοβαρά. Κάτι σαν τον Αβέρωφ, τον Ττόμην, τον Σιακόλαν ή τους συμπεθέρους έναν πράμαν, αλλά με μουστακούιν τζιαι ισλαμικήν ηθική.

Ο Ερτογάν λαλεί: "Δαμαί παλιά ήταν κήπος καλλιέργειας βιολογικών πιπερκών" (Αναφέρεται στο σπρέι πιπερκού που επίταν η Αστυνομία στους διαδηλωτές, τζιαι στη συνήθειαν του Ερτογάν να νομιμοποιεί ό,τι πελλάραν έσιει μες τον νουν του εφευρίσκοντας μιαν παράδοσην)

Έσιει περίπου έναν χρόνον που ο Ταγγίπ έφκαλεν τζιαι το σσιοινίν τζιαι το παλλούτζιν. Έκατσεν τζι εσκέφτηκεν έναν κάρον τεράστια αναπτυξιακά έργα (çılgın projeler, πελλά έργα). Όι την μιαν εννα κάμει τρίτην γέφυραν στον Κεράτιον (με κίνδυνο να καταστραφούν ιστορικά μνημεία τζιαι η ΟΥΝΕΣΚΟ να απειλά ότι εννα φκάλει την Τουρκία που την Παγκόσμια πολιτιστικήν κληρονομιάν), όι εννα κάμει τρίτην γέφυραν στο Βόσπορο καταστρέφοντας άλλον πνεύμοναν πρασίνου, όι εννα χτίσει το μεγαλλύτερον αεροδρόμιο στον κόσμον, όι εννα κάμει υποθαλάσσιες σήραγγες τζιαι σιδηροδρόμους... Αλλά το πιο πελλόν που ούλλα εν ότι ανάδοξεν του να κάμει το ευρωπαϊκόν κομμάτιν της Κωσταντινούπολης νησίν με μιαν τεράστιαν διώρυγαν. Με θκυό κουβέντες, ανάπτυξη über alles τζιαι εκσυγχρονισμός με τσιμέττον. Εκάμαν τα παλλούτζια τους χρυσά οι ντιβέλοπερς τζιαι οι εργολάβοι, αλλά με ίντα μισθούς, δικαιώματα τζιαι μέτρα ασφάλειας οι εργαζόμενοι; Οι αντιδράσεις εν έρκουνται μόνον που τα αριστερά ή τους κεμαλιστές, αλλά τζιαι που ισλαμιστές, οι οποίοι εκάμναν διαμαρτυρίες σε διάφορα φιλανθρωπικά γκάλα αθρώπων του Ερτογάν σε πολυτελή ξενοδοχεία. Τζιαι για να μεν πηαίννουμεν τζιαι μακρία, το ίδιον νεοφιλελεύθερον πρότζιεκτ ισλαμικής κοπής με τον αυταρχικόν ορθολογισμόν του "εν υπάρχει άλλη επιλογή" εφαρμόζεται πας τους Τουρκοκύπριους.

Εκατούρησες πας τον τοίχον του τζιαμιού Ταγγίπ! (που τες διαδηλώσεις αλληλεγγύης στη Βόρεια Λευκωσία)

Πακέττον με τούτα ούλλα, το αυταρχικόν καθεστώς του Κεμαλισμού αντικαταστάθηκεν με έναν αυταρχικόν καθεστώς ισλαμικού νεοφιλελευθερισμού, όπου η αστυνομία δέρνει ελεύθερα συνδικαλιστές τζιαι διαδηλωτές, κακοποιά γεναίτζιες όποτε της κατεβεί, τζιαι κατηγορά τον κάθε αντιφρονούνταν αριστερόν για συμμετοχή σε τρομοκρατικήν οργάνωσην. Η ανάπτυξη θέλει νόμον, τάξην τζιαι πειθαρχίαν. Ακούεις Ιωνά;

Με ύφος πενήντα καρδιναλίων, ο Ταγγίπ έφκαλλεν όποιον του έκαμνεν κριτικήν εχθρόν της ανάπτυξης τζιαι του ορθολογισμού, παρωχημένον τζιαι αντιδραστικόν. Για το θέμαν των διαμαρτυριών ενάντια στη δημιουργία του εμπορικού κέντρου τζιαι των πολυτελών κατοικιών, είπεν "φκαίνουν στο μεταξύ κάποιοι τζιαι λαλούν το έναν τζιαι το άλλον για το πάρκο της πλατείας Ταξίμ. Έχω να τους μηνύσω πως ό,τι τζιαι να κάμετε στο πάρκο Ταξίμ, εμείς το αποφασίσαμε [τζιαι εννοείται δαμαί χρησιμοποιεί πληθυντικόν μεγαλοπρεπείας], τζιαμαί θα αποκαταστήσουμεν την ιστορία" (Κάποτε είσιεν Οθωμανικούς στρατώνες, στο πρότυπον των οποίων εννα γινεί το σύμπλεγμα).

Πας τούντην κουβένταν, φαίνεται ότι η αστυνομία έπιασεν το υπονοούμενον, τζιαι επήεν να καθαρίσει ξεριζώννοντας κάποια αιωνόβια δέντρα, κρούζοντας τες σκηνές των καταληψιών, σύρνοντας δακρυγόνα, διώντας άγριο ξύλον, τζιαι συλλαμβάνοντας καμπόσους. Οι αντιδράσεις ήταν άμεσες την επομένην, τζιαι σιηλλιάες κόσμος εσυνάχτην να διαμαρτυρηθεί. Εγίνην ο χαμός. Τέσσερις νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες, τζιαι το κέντρον της Κωνσταντινούπολης πνιμένον μες τα δακρυγόνα, τα οποία εμπαίναν ακόμα τζιαι μες σε σπίθκια.

Τρεις σκέψεις πριν κλείσω: (α) Ο Ερτογάν απέκτησεν δύναμην την τελευταίαν δεκαετίαν τζιαι με την υποστήριξην της Ευρωπαϊκής Ένωσης τζιαι διαφόρων φιλελεύθερων διανοουμένων, ακόμα τζιαι αριστερών, με την υπόσχεσην ότι εννα αννοίξει την κοινωνίαν τζιαι θα καταλύσει το Κεμαλικόν αυταρχικόν κράτος. Τωρά που εγίνηκεν χαλίφης στην θέσην του χαλίφη, ο Φατίχ (πορθητής) Σουλτάν Ρετζιέπ εν τους χρειάζεται. Γι' αυτόν  διά τους να άψουν. (β) Ως εψές, ο Ταγγίπ έμοιαζεν άτρωτος τζιαι παντοδύναμος. Ως εψές. (γ) Για να γίνει τούτον έπρεπεν να συγκλίνει η οικονομία, η περιβαλλοντική καταστροφή, η βίαιη καταστολή των αθρωπίνων δικαιωμάτων, οι έμφυλες διακρίσεις τζιαι η κινηματική διεκδίκηση του δημόσιου χώρου. Κανέναν που τούτα ούλλα μόνον του εν θα είσιεν τούντο αποτέλεσμαν. Μπορεί να μεν ιξέρω τι θα γίνει μετά, αλλά ξέρω ότι η κοινωνία της Τουρκίας εν πολλά μπροστά. Γιατί εν είδα πουθενά ούτε στην Ευρώπην, ούτε στην Αμερικήν ούτε στην Μέσην Ανατολήν μιαν τόσον σύθθετην ριζοσπαστικοποίησην της κοινωνίας μες σε μιαν νύχταν που να συνδυάζει το κόψιμον θκυό δεντρών, τον αυταρχισμόν μιας κυβέρνησης, την περιθωριοποίησην θρησκευτικών, πολιτικών τζιαι εθνοτικών ομάδων, το κίνημαν πόλης, τζιαι τον οδοστρωτήραν του νεοφιλελευθερισμού. Το μέλλον εν δαμαί.

Που ποδά οι εικόνες της αλληλεγγύης

Άλλες οικονομικές λογικές

Ήρτα διακοπές στην Τουρκία. Που την μιαν, έσιει τρία χρόνια να πάω ποτζιεί, τζιαι επεθύμησα την πολλά. Που την άλλην, μπορεί να έσιει τζιαι παραπάνω χρόνια που τότε που επήα διακοπές άνεννοιας, δηλαδή να μεν έχω κάτι να με τσιλλά ότι πρέπει να το κάμω μόλις ιστραφώ (πιο συγκεκριμένα, να γράψω έναν κείμενον 100,000 λέξεων). Να πάω να πνάσω τζιαι να μεν έχω τίποτε να με αγχώννει για μετά σιόρ. Με τούντους θκυό συνδυασμούς του χώρου τζιαι του χρόνου, ήρτα δαμαί με καμπόσην όρεξην για παρατήρησην.

Οι μετακινήσεις μου γινίσκουνται με το λεωφορείον. Όποιος εταξίδεψεν στην Τουρκίαν με λεωφορείο ξέρει πολλά καλά ότι εν μια μοναδική, ίσως ανεπανάληπτη, εμπειρία. Η εξυπηρέτηση του πελάτη τζιαι το προσωπικόν του λεωφορείου εν σε άλλον επίπεδον. Τωρά που το σκέφτουμαι, έσιει αεροπορικές εταιρίες που θα εθέλαν πολλά να έχουν έτσι επίπεδον εξυπηρέτησης για τους πελάτες τους - τζιαι εν μιλώ για Ryanair τζιαι Easyjet.

Εκτός που τον οδηγόν, πας το λεωφορείον έσιει αλλό θκυό που δουλεύκουσιν. Ο ένας φορεί άσπρον πουκαμισούδιν με μαύρον παπιγιόν, τζιαι ο ρόλος του είναι να παίζει το καμαρότον. Έσιει στυλ τσιρακκιού, συμπεριφέρεται ως τέθκοιον, τζιαι φαίνεται καλόν παιδάκιν. Πολλά ευγενικός τζιαι εξυπηρετικός. Έρκεται κάθε λλίον τζιαι διά σου τσάιν, νερόν, χυμόν, αναψυχτικά, κράκερς, τσίπς, κτλ. Όύλλα μούχτιν ζίχτιν.

Ο άλλος παίζει το πιο κουλ. Η στολή του εν γαλάζιον πουκάμισον με μπλε γραβάταν. Κόφκει καμιάν κουβένταν του οδηγού, κάμνει τον συνοδηγόν, παίζει το μάστρον τζιαι τον επιστάτην. Μπορεί να κολλήσει τζιαι καμιάς κορούς, τζιαι άμα λάχει βοηθά τζιαι το τσιράκκιν.

Πέρα που τα μούχτιν φαγιά τζιαι ποτά, ο κάθε επιβάτης έσιει τηλεορασούδαν ομπρός του όπως το αεροπλάνον. Επιπλέον, έσιει τζιαι μούχτιν wi-fi. Τζιαι τούτα ούλλα σε μιάν πολλά συφφέρουσαν τιμήν. Π.χ. έναν ταξίδιν που τη Σμύρνην στο Αϊβαλίν που εν 2.5 ώρες εκόστισέν μου περίπου 7 ευρώ μόνον να πάω. Τόσα θέλει ο Καπνός να σε πάρει σε μισήν ώραν που τη Λευκωσία στο αεροδρόμιον.

Να μεν τα πολυλοώ, σε οποιανδήποτε άλλην "ανεπτυγμένην καπιταλιστικήν" οικονομίαν, ο κάθε κεντικελένης σύμβουλος επιχειρήσεων που θα εθώρεν τζιαι θα ανέλυεν τούντο φαινόμενον θα το απαξίωννεν τζιαι θα το περιγελούσεν λαλώντας ότι εν "ανορθολογιστικόν", ότι "έσιει πολύν κόστος", τζιαι ότι "εργοδοτεί πολύν κόσμον, κάτι που δημιουργεί πολλά έξοδα χωρίς λόγον".

Ξιχάννει όμως κάποια πράματα, ή μάλλον αγνοεί τα διότι εν ιμπορεί να σκεφτεί έξω που τα στενά όρια του κουθκιού μέσα στο οποίον εμπήχτηκεν ο νους του όταν ήταν στο Business School. Πρώτα απ'όλα, με 70 εκατομμύρια καταναλωτές, έσιεις πολλά πράματα να πουλήσεις τζιαι πολλές ανάγκες να ικανοποιήσεις. Τζιαι όποιος μου πει ότι τούντο σύστημαν εν ανορθολογιστικόν, να του θθυμήσω ότι μιλούμεν για την έκτην πιο μεγάλην οικονομίαν του πλανήτη. Όπως ελάλεν τζιαι ο Μπροντέλ για την Οθωμανικήν αυτοκρατορίαν, τούτη εν μια παγκόσμια οικονομία που μόνη της.

Δεύτερον, τζιαι πιο σημαντικόν, άχρηστες θέσεις εργασίας - όσον τούτες παράγουν - εν υπάρχουν. Τον τζιαιρόν του Ρουσβελτ τζιαι του New Deal είσιεν κόσμον που επιερώννετουν για να αννοίει λάκκους τζιαι να τους κλείει - οτιδήποτε για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, ειδικά άμαν έσιεις ψηλήν ανεργίαν. Σκεπτόμενοι έξω που στενά οικονομικά κριτήρια, το να διάς του κόσμου δουλειές έσιει τζιαι άλλες κοινωνικές διαστάσεις.

Πέρα που την εικόναν που θέλει να περνά ο Ερντογάν, ότι δηλαδή η Τουρκία εν μια καθόλα πετυχημένη "ανεπτυγμένη" νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική οικονομία, έσιει ακόμα πολλές δομές "παραδοσιακής" κοινωνικής αλληλευγγύης, συναίνεσηςμ οικογενειακών δικτύων, τζιαι δημιουργίας θέσεων εργασίας που ππέφτουν έξω που το "καθαρόν" νεοφιλεύθερον μοντέλλον. Για να το πω πιο απλά, τζιαι έχοντας πλήρην συναίσθησην των αντιφάσεων, εντάσεων, τζιαι δομών εκμετάλλευσης που υπάρχουν τζιαμαί (δέτε ποδά για μιαν κριτικήν ανάλυσην του Τούρτζικου οικονομικού συστήματος), ίσως η επιτυχία της Τούρτζικης οικονομίας είναι το ότι πετάσσει αρκετά ψίχουλλα για να μεν έρτουν ούλλα πούκουππα.

Τζιαι μετά διερωτούμαστιν γιατί εν το Λονδίνον που εν έτοιμον να εκραγεί που τες κοινωνικο-οικονικές εντάσεις.

Το πορτοφόλιν

Μιάν πανέμορφην αννοιξιάτικην ημέραν του 2004 στην Κωνσταντινούπολην έχασα το πορτοφόλιν μου. Αχχώθηκα εγώ, ήταν τζαι η πρώτα φορά που το έχασα, οπότε έπιαννα τηλέφωνα καπάλιν να ακυρώσω κάρτες. Ευτυχώς ριάλλια πολλά εν είχα μέσα, τζαι είχα τζαι κάτι λίρες μέσα διότι μόλις εστράφηκα που την Κύπρον.

Μετά που θκυό μέρες επιάσαν με τηλέφωνον που το πανεπιστήμιον μου. Ερωτήσαν με αν έχασα το πορτοφόλιν μου, τζαι είπα τους ναι. Έπιασεν τους τηλέφωνον ένας μπακκάλλης λαλεί τζαι είπεν τους ότι άνοιξεν το πορτοφόλιν τζαι ήβρεν την κάρταν του πανεπιστημίου. Ερώτησα πού εν ο τούτος ο μπακκάλης, τζαι είπαν μου στο Φάτιχ. Ίνταλως θκιάλον λαλώ, καμία σχέση το Φάτιχ με τζιαμαί που ήμουν εγώ.

Τέλος πάντων, εδώκαν μου το τηλέφωνον του μπακκάλλη τζαι έπιασα τον να κανονίσω να βρεθούμεν. Επήρα του τζαι έναν πακκέττον ππακλαβάν να ευχαριστήσω το πλάσμαν. Μόλις επήα διά μου το πορτοφόλιν τζαι λαλεί μου: τσιέκκαρε ότι ούλλα τα πράματα σου τζαι τα λεφτά σου εν μέσα. Έννεν ανάγκη, άμαν έμπης εις τον κόπον να κάμεις τόσην φασαρίαν να με έβρεις εμπιστεύκουμαι σε. Όι όι λαλεί μου, επιμένω, εν θέλω παρεξηγήσεις. Καλάν, λαλώ του. Ήταν ούλλα μέσα.

Καλάν, ίνταλως εβρέθην στα σιέρκα σου το πορτοφόλιν; Εγώ εν εις το Ντολμάμπαχτζιέ που ήμουν. Ήβρεν το ένας ταξιτζής, λαλεί μου, έππεσεν σου μες το ταξίν. Έφερεν τον ποδά η κούρσα του, έξερεν με, τζαι εσταμάτησεν βιαστικός εις το μπακκάλικον τζαι άφηκεν μου το. Ήβρα την κάρταν του πανεπιστημίου τζαι έπιασα τηλέφωνον να σε έβρω.

Πόθεν είσαι; Που την Κύπρον, λαλώ του. Άτε ρε, ήμουν εις την Κύπρον έναν φεγγάριν. Πότε; Το '74. Έκαμνα την θητείαν μου τζαι επέψαν με τζεικάτω. Τζαι πού επολέμησες; Στην Αμμόχωστον. Ε, τζιαιμαί επολέμησεν τζαι ο τζιύρης μου, λαλώ του. Μπορεί τζαι να τον είσιες απέναντι σου.

Μολοχία

Το 2004 επέρασα το στην Κωνσταντινούπολη. Επήαμεν ταξίδιν 4-5 μέρες μαζί με το Δημήτρη, τζαι ελαλούσαμεν για πλάκα "Ρε, εν μεινίσκουμεν να μάθουμεν τη γλώσσαν;" Τελικά εβρέθην τρόπος τζι'εμείναμεν. Μετά που κάμποσον τζαιρόν εγνωρίσαμεν κάτι παιθκιά Τουρκοκύπριους που εμεινίσκαν τζιαμαί. Ένας που τούτους, ο Βασίφ, εκάλεσεν μας έσσω του φαΐν. Λαλεί μας "εννά σας κάμω το πιο κυπριακόν φαΐν που υπάρχει".

Είσιεν μεγάλην αγάπην για την Κύπρον ο Βασίφ. Εμουρμούραν ότι οι τομάτες της Τουρκίας εν άγευστες, τζαι έφερνεν που την Κύπρον χαλλούμια με τες φίζες. Άμαν έπιννεν αϊράνιν (που το έχουν πολλά στην Τουρκίαν) εζήταν πάντα να του φέρουν θκυόσμην να βάλει μέσα τζαι ελάλεν "Τούτοι οι Τούρτζιοι εν ιξέρουν να πιούν αϊράνιν". Ήταν τόσον Κυπραίος που οδήγαν Μερσεντές πετρέλαιον του '90 - σπάνια τα θωρείς στην Πόλην.

Άμαν μας είπεν ότι εννα κάμει το πιο κυπριακόν φαΐν που υπάρχει, επήαμεν τζι'εμείς κουρτισμένοι ότι εννα φάμεν κολοκάσιν. Το οποίον σημειωτέον στην Τουρκίαν ονομάζεται Kıbrıs patatesi. Άμαν επήαμεν έσσω του, είπεν μας με καμάριν ότι εννα μας κάμει μολοχίαν. Η αντίδραση μας ήταν: "΄Ιντα πράμαν;" "Μολοχία" λαλεί, "το πιο Κυπριακόν φαΐν που υπάρχει." Εμείς επαραξενευτήκαμεν. Εγώ εκατάλαβα ότι εννα φάμεν μολόσιες βραστές, που μου αρέσκουν πολλά, τζαι εδιερωτούμουν που ήβρεν τες μολόσιες μες το καλοτζιαίριν. Τελικά ήταν έναν χόρτον αποξηραμμένον, μαειρεμμένον γιαχνίν με το κρέας. Με ρύζιν τζαι κάμποσον γιαούρτιν δίπλα βέβαια διότι εν γίνεται γιαχνίν χωρίς γιαούρτιν.

Ήταν ωραίον, αλλά εν ιμπορώ να πω ότι με εθθουσίασεν. Φαντάζουμαι το πρόσωπον μου ελάλεν "μα εν για τούτον που έκαμες τόσον παναΰριν;" Όσον νάναι, εμείς εν εμπορούσαμεν να εθθουσιαστούμεν για την μολοχία όπως τζείνος, διότι εν εμεγαλώσαμεν μαζίν της. Επερίπαιζεν μας ότι είμαστεν κοπελλούθκια της πόλης. Μπορεί να είσιεν δίκαιον. Η αστικοποίηση στον νότον επήρεν τα ούλλα τζαι εσύκωσεν τα, ενώ ποτζεί πολλύς κόσμος ζιεί στα χωρκά κόμα. Ο Δημήτρης είπεν ότι η γιαγιά του που εν που τον Άγιον Θεόδωρον της Σκάλας έκαμνεν μολοχίαν παλία. Σαν την έτρωα τζι'εγώ τη μολοχίαν μου ήρτεν που τα βάθη της μνήμης μου η γεύση, που την έκαμεν μιαν φοράν η γιαγιά μου. Πολλά πιο μετά έμαθα ότι κάμνουν την στην Ιορδανίαν πολλά.

Άμαν εστράφηκα Κύπρον ερώτησα ποτζεί ποδά να μάθω για τη μολοχίαν. Ούλλοι είπαν ότι εκάμνεν την ο κόσμος παλιά, αλλά όι πιον. Για τους Τουρκοκύπριους, εν έναν φαΐν για το οποίο νιώθουν περήφανοι, ότι εν άσιλα Κυπριακόν. Έσιει που τζείνην την νύχτα που έφυα που σπίτιν του Βασίφ που με βασανιά τούτη η σκέψη. Άλλα έσιει ο ένας μες τον νουν του, τζαι άλλα ο άλλος.