Η ιστορία (τζιαι η γενεαλογία) ενός τραουθκιού

«Προσοχή: Αποστρατικοποιημένη ζώνη. Η λήψη φωτογραφιών, το να τραγουδάς, και το να υπερασπιζεσαι την ελευθερία απέναντι στις κατοχές, είναι ελεύθερα και αναγκαία»

Έσιει που το 2010 που οργανώνεται κάθε χρόνον η Αντιμιλιταριστική Ειρηνευτική Επιχείρηση. Κάθε χρόνον επήαιννα να ακούσω τους bANDiSTA, τζιαι κάθε φοράν όπως έφευκα ελάλουν να γράψω έναν κείμενον. Ποττέ εν εξόρτωσα να το κάμω. Φέτος εννα μεν τα καταφέρω να πάω, οπότε για να φκάλω το άχτιν μου είπα να κάτσω να γράψω το μαυρογιέρημον το κείμενον τωρά.

Τους bANDiSTA έμαθα τους τον Γεννάρην του 2011, μες τα Συλλαλητήρια Κοινοτικής Ύπαρξης των Τουρκοκυπρίων ενάντια στον Ερτογάν τζιαι τα νεοφιλελέ νταηλλίκια του. Τα κοπέλια γράφουν πόμπα μουσικούαν με πολλά ξεκάθαρον τζιαι συνειδητοποιημένον πολιτικόν στίχον. Ετραγουδήσαν για τους Σάκκο τζιαι Βαντσιέττι, τους 2 Ιταλούς αναρχικούς που εκτελέσαν στην Αμερική με μιαν δίκην-παρωδία, για τη φαλλοκρατία (όπου τραγουδούν φίλες τους ως bANDSiSTA), το μιλιταρισμό, τον καπιταλισμό, τον εθνικισμό, την εισβολήν στην Κύπρο, τη μετανάστευση, το φασισμό, την αστυνομοκρατία κτλ. κτλ.

Να πάτε στο σάιτ τους τζιαι να κατεβάσετε την μουσικήν τους μουχτιν ζίχτιν. Εν πουλούν ποττέ τους δίσκους τους, τζιαι άμαν παν να παίξουν λάιβ εν πιάννουν ποττέ ριάλλια.

«Η εξέγερση του Γκιαούρ Ιμάμη» έσιει ενδιαφέρουσαν ιστορίαν ως τραούδιν. Εμφανίστηκεν πρώτην φοράν σε έναν δίσκον του Hamza Irkad, ενός Τουρκοκύπριου αντιφρονούντα που εκαταδικάστηκεν επί Ντεχτάς. Το τραγούδιν αφηγείται μιαν που τες τρεις εξεγέρσεις που εγίναν το 1833 στην Κύπρον, τζιαι ήταν η τελευταία εξέγερση στην οποίαν εσυμμετέχαν μαζίν Χριστιανοί τζιαι Μουσουλμάνοι. Το τραγούδιν εν παραδοσιακόν, τζιαι έδωσεν τους στον Irkad κάποιος Γιάννης Γεωργίου, Παφίτης συνδικαλιστής στο Λονδίνον. Σε ίντα γλώσσαν, εν ιξέρω…

Ο Irkad έβαλεν τους στίχους σε μουσικήν άλλου παραδοσιακού κυπριακού τραουθκιού, του «Dolama Dolamayı», που εν το αντίστοιχον Τουρκοκυπριακόν για το «Να σου γοράσω μηχανήν».



Μετά εδιασκευάσαν το οι Sol Anahtarı (το κλειδίν του σολ/της αριστεράς) τζιαι επικαιροποιήσαν το στο κίνημαν.



Που τζιαμαί τζιαι τζιει, επιάσαν το οι bANDiSTA τζιαι αννοίξαν του τα φτερά του.

Gavur İmam İsyanı Dolama dolamayı Getirin bağlamayı Bıktım ben bu zulümden Osmanlının elinden Amman amman elinden, yandım bak be zulmünden Ben eker ben biçerim paşa alır elimden Ben eker ben biçerim ağa alır elimden Gene gurak varıdı, Hiç yağmur yağmadıydı Tohum toprakta kaldı Mahsul hiç çıkmadıydı Paşa öşür isterdi Köylü da veremezdi Asger köye saldırdı Her şeyi yağmaladı Köylüler birlik oldu, paşaya karşı durdu Gavur İmam vurdukça, Osmanlı kaçar oldu Halk isyanı coştukça, askerler kaçar oldu

Η Εξέγερση του Γκιαούρ Ιμάμη Αφήστε την ανέμην να γυρίζει και φέρτε μου τον μπαγλαμάν εν αντέχω πκιον τούντα βάσανα που το σιέριν του Οθωμανού Αμάν αμάν, που το σιέριν του, θώρε ρε! Εκάψαν με,  εκαουρτήσαν με τούντα βάσανα! Εγιώ σπέρνω, εγιώ θερίζω, ο ππασιάς πιάννει τα που το σιέριν μου Εγιώ σπέρνω, εγιώ θερίζω, ο αγάς πιάννει τα που το σιέριν μου Πάλε είσιεν αστοσιάν εν έβρεξε τίποτες ο σπόρος έμεινεν μες την γην εν εγιωρκήσαμεν τίποτε Ο ππασιάς έθελεν τη δεκάτην τζι ο αγρότης εν ιμπόρεν να τη δώκει Ο στρατός επιτέθην του χωρκού τζι ελεηλάτησεν τα ούλλα Ο χωρκάτες ενώθηκαν, στον ππασιάν αντισταθήκαν Μόλις εχτύπησεν ο Γκιαούρ Ιμάμης, οι Οθωμανοί εχαθήκαν Μόλις άψεν η εξέγερση, ο στρατός εχάθην

Για τους στίχους τζιαι την ιστορικήν σημασίαν του τραουθκιού εν έχω πολλά να προσθέσω σε τούτα που έγραψεν η Αγκάρρα δαμαί. Μόνον ότι το τραούδιν συμπυκνώννει λλίον πολλά όσα επροσπάθησα να γράψω σε μιαν διατριβήν των 100,000 λέξεων για το πως έναν σύστημαν οικονομικής τζιαι πολιτικής εξουσίας καταρρέει άμαν ξεπεράσει την ανεχτήν γραμμήν περιθωρίου εκμετάλλευσης. Έναν σύστημαν το οποίον μες την αλαζονείαν του προκαλεί εξέγερσην που τα φέρνει ούλλα πούκουππα. Σε τούντην εξίσωσην βασικά στοιχεία εν το κλίμαν, οι ανομβρίες, το σιτάριν τζιαι ο επισιτισμός. Συνθηκες δηλαδή που ξεπερνούν τα όρια της βιωσιμότητα τούντου συστήματος. Τζιαι για να μεν ιξιχαννούμαστιν, επειδή οι εξεγέρσεις εν πολλές τζιαι διαφόρων λογιών, σήμερα εν τζιαι η επέτειος του Φέργκιουσον.

Το τραούδιν έκαμεν το κύκλον του άμαν εγυρίσαν οι τροσιοί, όταν ήρταν οι Monsieur Doumani με την δικήν τους διασκευήν. Δώστε προσοχήν στην υπόκρουσην με τα συνθήματα που την αντισυγκέντρωσην ενάντια στους φασίστες τον Γεννάρην του 2013 στη Φανερωμένην.



Η συναυλία εν την Παρασκευήν στην πλατείαν του Σελιμιγιέ.

Για παραπάνω πληροφορίες, πηαίννετε δαμαί.

.

Μήνυμαν...

...που τούτους που τα εζήσαν, τζιαι ζιούν τα τζιαι τζιείνοι με άλλους, αλλά τζιαι με τους ίδιους τρόπους.

Η αβάσταχτη μοναξιά της Doğuş Derya (τζιαι της κάθε Doğuş Derya)

Προψές επήα στη συναυλία Anti-Militarist Barış Harekâtı/Αντιμιλιταριστική Ειρηνική Επιχείρηση 2013 στη βόρεια Λευκωσία. Κάποιαν φάσην είδα τζιαι την Doğuş Derya (Ντοούς Ντεριά), τζιαι επήα να την σιαιρετήσω. Η Doğuş εν η γεναίκα που έφερεν τα ούλλα πούκουππα πριν λλίες μέρες θκιαβάζοντας έναν δικόν της όρκο αντί για τον όρκον της βουλής ποτζιεί:

"Ορκίζουμαι στην ανθρώπινην μου αξιοπρέπειαν ότι: εννα εργαστώ για τον οποιοδήποτε ζιεί στη χώραν/γην της Κύπρου με στόχον να μεν θυματοποιηθεί εξαιτίας της γλώσσας, της θρησκείας, της φυλής, του τόπου γέννησης, της κοινωνικής τάξης, της ηλικίας, της σωματικής ικανότητας, του φύλου ή του σεξουαλικού προσανατολισμού· ότι εννα δουλέψω για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος δικαιοσύνης τζιαι ισότητας, όπου η εργασία δε θα γίνεται αντικείμενον εκμετάλλευσης· ότι εννα αγωνιστώ για την αντικατάσταση της κουλτούρας της σύγκρουσης τζιαι της βίας με τη θεμελίωση των αξιών της ειρήνης τζιαι της συναίνεσης· ότι εννα μείνω προσηλωμένη στες αξίες του κοινωνικού κράτους δικαίου τζιαι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τζιαι ελευθεριών· ότι δεν θα παραιτηθώ που το όραμα της εγκαθίδρυσης μιας ομοσπονδιακής Κύπρου".

(στο 2:05 ξεκινά η Doğuş)

Η πράξη της Doğuş ενθουσίασεν πολύν κόσμον. Ξαφνικά η φωτογραφία της εγέμωσεν το Φέισμπουκ. Τα σάιτ τζιαι οι εφημερίδες ποδά εσχολίαζαν το γεγονός με διάφορους τρόπους, τζιαι πάρα πολλοί εντυπωσιαστήκαν που το θάρρος τζιαι την επιμονήν με την οποίαν εσυνέχιζεν να θκιαβάζει την ώραν που οι φωνές, το αντριλλίκκιν, τζιαι το δαχτύλιν που εσούζετουν μαζίν με το προτεταγμένον σιέριν των εθνικά υπερήφανων βουλευτών εμάχουνταν να τη διακόψουν (τζιαι αν μεν σας θυμίζει κάτι τούτον, να σας αθθυμίσω τον Αναστασιάδην να σούζει το δαχτύλιν του απέναντι στην Τσουγιοπούλου κοπτόμενος για την ελληνικήν γλώσσαν στο νεοιδρυθέν Πανεπιστήμιο Κύπρου πριν καμιάν εικοσαρκάν χρόνια). Η τεστοτερόνη τους όμως εν ήταν αρκετή για να σταματήσει την Doğuş, τζιαι αναγκαστήκασιν να φκούσιν έξω διατηρώντας την εθνικήν τους αξιοπρέπειαν.

Πριν προλάβω να πω θκυό κουβέντες της Doğuş στη συναυλία, ήρτεν ένας τύπος τζιαι λαλεί της μες τον ενθουσιασμόν: "Εγώ είμαι Βαρωσιώτης. Ήρτα που τη Λεμεσόν γιατί υπόλογιζα ότι εννα σε βρω δαμαί. Έθελα να σε γνωρίσω τζιαι να σου δώσω συγχαρητήρια". Εσυνάχτην τζι άλλος κόσμος γυρόν της. Τζιαι ελληνοκύπριοι τζιαι τουρκοκύπριοι. Άλλοι εξέραν την τζιαι άλλοι εν την εξέραν. Για κανέναν εικοσάλεπτον επολιορκούσαν την, εφκάλλαν φωτογραφίες μαζίν της τζιαι εμοιράζουνταν την χαράν τους που εβρέθην μια γεναίκα να πει πράματα που εν ετόλμησεν κανένας να πει που τέθκοια βήματα.

Εκάθουμουν τζιαι άκουα ίντα μπου της ελαλούσαν. Μετά που την αγαλλίασην τζιαι την χαράν των πηγαίων συναισθημάτων που έφκαλλεν ο κόσμος, οι κουβέντες που ελαλούσαν εβάλλαν με σε σκέψεις τζιαι επροσγειώσαν με.

Άτζιαπης σου, πόσοι που τούτους ούλλους που (πραγματικά τζιαι ειλικρινά, εν το αμφισβητώ) εσυγκινηθήκαν που το τι έκαμεν η Doğuş, εκαταλάβασιν στ' αλήθκεια τι ελάλεν; Πόσοι εθκιαβάσαν προσεκτικά μιάν-μιάν τες λέξεις για να νώσουν την βαρύτηταν τους; Γιατί τζιείνον που εκατάλαβα ακούωντας τες αντιδράσεις του κόσμου, εν ότι η ανάγνωση του όρκου της Doğuş ήταν επιλεκτική. Ο καθένας, είτε Ε/Κος-α είτε Τ/Κος-α, άκουεν τζιείνον που έθελεν.

Άτζιαπης σου, πόσοι συμμερίζουνται το κάθε τι που είπεν υπερασπιζόμενη τα δικαιώματα του ΚΑΘΕ ΠΛΑΣΜΑΤΟΥ που ζιεί μες τούντον τόπον; Πόσοι αναγνωρίζουν τα δικαιώματα του κάθε έποικου ή μετανάστη (τζιαι δεν μιλώ με τους όρους της χαριτωμενιάς της πολυπολιτισμικότητας των φιλελεύθερων δαμαί); Πόσοι δέχουνται ότι το χωράφιν που εποτίσαν με το δρώμαν τους τζιαι τους επιάσαν τόσον άδικα, εποτίστην με το δρώμαν κάποιου τρίτου, τζιαι έσμιξεν με το δρώμαν το δικόν τους; Πόσοι που τούτους εν έτοιμοι να αντισταθούν στην κάθε είδους ιεραρχίαν τζιαι σχέσην εξουσίας μες τούντον τόπον (όι μόνον τζιείνες που εν που πάνω τους, αλλά τζιαι τζιείνες που εν που κάτω τους), που τες έμφυλες ως τες οικονομικές τζιαι που τες κοινωνικές στες γνωσιολογικές; Πόσοι εν έτοιμοι να ανατρέψουν τες πατριαρχικές δομές ή τες ομοφοβικές νοοτροπίες της καθημερινότητάς τους; Πόσοι εν έτοιμοι να εργαστούν, όπως η Doğuş, για να μεν θυματοποιούνται ούλλες οι κατηγορίες πλασμάτων που ανέφερεν;

Ας πιάμεν για παράδειγμαν την αναφοράν για τα δικαιώματα αθρώπων ανεξαρτήτως σωματικής ικανότητας. Πόσοι που τούτους δεν θα παρκάρουν το αυτοκίνητον τους πας το πεζοδρόμιον (έστω τζιαι για "πέντε λεπτά") γιατί εννα σκεφτούν ότι μια κοτζιάκαρη ή ένας γέρος εν θα μπορούν να ρέξουν; Πόσοι εν θα παρκάρουν στην θέσην των αναπήρων στο πάρκιγκ;

Κάποιος μπορεί να μου πει ότι εν πολλά μιτσιά τζιαι ασήμαντα τούτα. My point exactly. Αμμέν ιξεκινήσουμεν που τα μιτσιά, στα μιάλα τί θα κάμουμεν;

Ο παραπάνω κόσμος εθκιάβασεν στον όρκον της Doğuş τζιείνον που έθελεν. Με μιαν έννοιαν, εν τον αδικώ. Κρούζει τον το κυπριακόν (όποιον το κρούζει δηλαδή...). Αλλά τζιείνον που ποττέ εν εκαταλάβαμεν εν ότι το κυπριακόν σαν κυπριακόν εν έσιει σημασίαν. Το κυπριακόν εν πρόβλημαν διεκδίκησης κυριαρχίας τζιαι εξουσίας, που έτυχεν να εκφραστεί πας το εθνοτικόν. Αλλά το όραμαν της Doğuş πάει μίλια μακριά που μιαν αφηρημένην "εγκαθίδρυση μιας ομοσπονδιακής Κύπρου". Εν έναν όραμαν για μιαν Κύπρον όπου ο/η κάθε ένας/μιά που τυγχαίνει σε μιαν συγκυρίαν να είναι σε θέσην εξουσίας τζιαι ισχύος, εκχωρεί τούντην εξουσίαν τζιαι ισχύν για να μεν θυματοποιείται ο/η οποιοσδήποτε που τυγχαίνει λόγω μιας αδυναμίας να εν που κάτω του/της.

Ο ύμνος της εξέγερσης

Που τους Duman, "Eyvallah"



Τζιαι δαμαί με μετάφρασην των στίχων αλλά χωρίς εικόναν

Όταν ο Οσμάν εσυνάντησεν τον Μίλτον Φρίντμαν (ή, πώς μεταφράζεται ο νεοφιλελευθερισμός στα Οθωμανικά;)

Μιαν νύχταν πριν ακόμα γίνει μεγάλος τζιαι τρανός, ο Οσμάν, ο ιδρυτής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είδεν έναν όνειρον. Έναν δεντρόν, λαλεί, εφύτρωσεν που τ' αφφάλιν του, τζιαι η σκιά του εκάλυψεν τον κόσμον ούλλον. Στην οθωμανικήν μυθολογίαν το όνειρον εκαταγράφηκεν σαν προφητικόν για την μετατροπήν ενός πριγκιπάτου σε αυτοκρατορίαν που εκτείνετουν σε τρεις ηπείρους. Αν όμως η Οθωμανική Αυτοκρατορία εκατέρρευσεν κάτω που το ασήκωτον βάρος των εθνικών νεωτερικοτήτων, το όνειρον του Ταγγίπ είναι να φυτρώσει που τ' αφφάλιν του έναν άλλον δεντρόν, το δεντρόν του νεοφιλελευθερισμού, που λίπασμάν του εν η ισλαμική ιδεολογία. Τζιαι απ'ότι φαίνεται, ποτίζεται τζιαι με γιαίμαν.

Μόνον που τούντον δεντρόν κόφκει άλλα δεντρά αβέρτα. Στο πάρκον Γκεζί δίπλα που την πλατείαν Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, έσιει λλίες μέρες που γίνεται κατάληψη ενάντια στην μετατροπήν του πάρκου σε σύμπλεγμαν εμπορικού κέντρου τζιαι πολυτελών κατοικιών. Ο δημόσιος χώρος έσιει τζιαι τον συμβολισμόν του βέβαια, αφού εκτός που το ότι η πλατεία εν παραδοσιακός χώρος διαμαρτυρίας, εσημαδεύτηκεν τζιαι που την σφαγήν της πρωτομαγιάς του 1977.

Νομίζω εν εξαναείδα κόμμαν να παίρνει τόσον κυριολεκτικά το όνομαν του. Κόμμα Δικαιοσύνης τζιαι Ανάπτυξης ακούεις. Η λέξη που χρησιμοποιούν για τη δικαιοσύνη, Adalet, εν αράπικη με σαφήν ισλαμικό τζιαι θρησκευτικό χαρακτήρα. Η Ανάπτυξη παραπέμπει στο νεοφιλελευθερισμό. Δώκε αβάττα κίνητρα στο (ισλαμικόν) κεφάλαιο, τζιαι ούλλα τα άλλα εν πελλάρες. Έτο τζι' αν ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός δημιουργεί κάποιες κοινωνικές ανισότητες, εννα τες σάσουμεν με φιλανθρωπίες. Αλλό λλίον εννα μας πούσιν ότι τον καπιταλισμόν εφεύρεν τον ο Μωάμεθ. Μιλώ σοβαρά. Κάτι σαν τον Αβέρωφ, τον Ττόμην, τον Σιακόλαν ή τους συμπεθέρους έναν πράμαν, αλλά με μουστακούιν τζιαι ισλαμικήν ηθική.

Ο Ερτογάν λαλεί: "Δαμαί παλιά ήταν κήπος καλλιέργειας βιολογικών πιπερκών" (Αναφέρεται στο σπρέι πιπερκού που επίταν η Αστυνομία στους διαδηλωτές, τζιαι στη συνήθειαν του Ερτογάν να νομιμοποιεί ό,τι πελλάραν έσιει μες τον νουν του εφευρίσκοντας μιαν παράδοσην)

Έσιει περίπου έναν χρόνον που ο Ταγγίπ έφκαλεν τζιαι το σσιοινίν τζιαι το παλλούτζιν. Έκατσεν τζι εσκέφτηκεν έναν κάρον τεράστια αναπτυξιακά έργα (çılgın projeler, πελλά έργα). Όι την μιαν εννα κάμει τρίτην γέφυραν στον Κεράτιον (με κίνδυνο να καταστραφούν ιστορικά μνημεία τζιαι η ΟΥΝΕΣΚΟ να απειλά ότι εννα φκάλει την Τουρκία που την Παγκόσμια πολιτιστικήν κληρονομιάν), όι εννα κάμει τρίτην γέφυραν στο Βόσπορο καταστρέφοντας άλλον πνεύμοναν πρασίνου, όι εννα χτίσει το μεγαλλύτερον αεροδρόμιο στον κόσμον, όι εννα κάμει υποθαλάσσιες σήραγγες τζιαι σιδηροδρόμους... Αλλά το πιο πελλόν που ούλλα εν ότι ανάδοξεν του να κάμει το ευρωπαϊκόν κομμάτιν της Κωσταντινούπολης νησίν με μιαν τεράστιαν διώρυγαν. Με θκυό κουβέντες, ανάπτυξη über alles τζιαι εκσυγχρονισμός με τσιμέττον. Εκάμαν τα παλλούτζια τους χρυσά οι ντιβέλοπερς τζιαι οι εργολάβοι, αλλά με ίντα μισθούς, δικαιώματα τζιαι μέτρα ασφάλειας οι εργαζόμενοι; Οι αντιδράσεις εν έρκουνται μόνον που τα αριστερά ή τους κεμαλιστές, αλλά τζιαι που ισλαμιστές, οι οποίοι εκάμναν διαμαρτυρίες σε διάφορα φιλανθρωπικά γκάλα αθρώπων του Ερτογάν σε πολυτελή ξενοδοχεία. Τζιαι για να μεν πηαίννουμεν τζιαι μακρία, το ίδιον νεοφιλελεύθερον πρότζιεκτ ισλαμικής κοπής με τον αυταρχικόν ορθολογισμόν του "εν υπάρχει άλλη επιλογή" εφαρμόζεται πας τους Τουρκοκύπριους.

Εκατούρησες πας τον τοίχον του τζιαμιού Ταγγίπ! (που τες διαδηλώσεις αλληλεγγύης στη Βόρεια Λευκωσία)

Πακέττον με τούτα ούλλα, το αυταρχικόν καθεστώς του Κεμαλισμού αντικαταστάθηκεν με έναν αυταρχικόν καθεστώς ισλαμικού νεοφιλελευθερισμού, όπου η αστυνομία δέρνει ελεύθερα συνδικαλιστές τζιαι διαδηλωτές, κακοποιά γεναίτζιες όποτε της κατεβεί, τζιαι κατηγορά τον κάθε αντιφρονούνταν αριστερόν για συμμετοχή σε τρομοκρατικήν οργάνωσην. Η ανάπτυξη θέλει νόμον, τάξην τζιαι πειθαρχίαν. Ακούεις Ιωνά;

Με ύφος πενήντα καρδιναλίων, ο Ταγγίπ έφκαλλεν όποιον του έκαμνεν κριτικήν εχθρόν της ανάπτυξης τζιαι του ορθολογισμού, παρωχημένον τζιαι αντιδραστικόν. Για το θέμαν των διαμαρτυριών ενάντια στη δημιουργία του εμπορικού κέντρου τζιαι των πολυτελών κατοικιών, είπεν "φκαίνουν στο μεταξύ κάποιοι τζιαι λαλούν το έναν τζιαι το άλλον για το πάρκο της πλατείας Ταξίμ. Έχω να τους μηνύσω πως ό,τι τζιαι να κάμετε στο πάρκο Ταξίμ, εμείς το αποφασίσαμε [τζιαι εννοείται δαμαί χρησιμοποιεί πληθυντικόν μεγαλοπρεπείας], τζιαμαί θα αποκαταστήσουμεν την ιστορία" (Κάποτε είσιεν Οθωμανικούς στρατώνες, στο πρότυπον των οποίων εννα γινεί το σύμπλεγμα).

Πας τούντην κουβένταν, φαίνεται ότι η αστυνομία έπιασεν το υπονοούμενον, τζιαι επήεν να καθαρίσει ξεριζώννοντας κάποια αιωνόβια δέντρα, κρούζοντας τες σκηνές των καταληψιών, σύρνοντας δακρυγόνα, διώντας άγριο ξύλον, τζιαι συλλαμβάνοντας καμπόσους. Οι αντιδράσεις ήταν άμεσες την επομένην, τζιαι σιηλλιάες κόσμος εσυνάχτην να διαμαρτυρηθεί. Εγίνην ο χαμός. Τέσσερις νεκροί, εκατοντάδες τραυματίες, τζιαι το κέντρον της Κωνσταντινούπολης πνιμένον μες τα δακρυγόνα, τα οποία εμπαίναν ακόμα τζιαι μες σε σπίθκια.

Τρεις σκέψεις πριν κλείσω: (α) Ο Ερτογάν απέκτησεν δύναμην την τελευταίαν δεκαετίαν τζιαι με την υποστήριξην της Ευρωπαϊκής Ένωσης τζιαι διαφόρων φιλελεύθερων διανοουμένων, ακόμα τζιαι αριστερών, με την υπόσχεσην ότι εννα αννοίξει την κοινωνίαν τζιαι θα καταλύσει το Κεμαλικόν αυταρχικόν κράτος. Τωρά που εγίνηκεν χαλίφης στην θέσην του χαλίφη, ο Φατίχ (πορθητής) Σουλτάν Ρετζιέπ εν τους χρειάζεται. Γι' αυτόν  διά τους να άψουν. (β) Ως εψές, ο Ταγγίπ έμοιαζεν άτρωτος τζιαι παντοδύναμος. Ως εψές. (γ) Για να γίνει τούτον έπρεπεν να συγκλίνει η οικονομία, η περιβαλλοντική καταστροφή, η βίαιη καταστολή των αθρωπίνων δικαιωμάτων, οι έμφυλες διακρίσεις τζιαι η κινηματική διεκδίκηση του δημόσιου χώρου. Κανέναν που τούτα ούλλα μόνον του εν θα είσιεν τούντο αποτέλεσμαν. Μπορεί να μεν ιξέρω τι θα γίνει μετά, αλλά ξέρω ότι η κοινωνία της Τουρκίας εν πολλά μπροστά. Γιατί εν είδα πουθενά ούτε στην Ευρώπην, ούτε στην Αμερικήν ούτε στην Μέσην Ανατολήν μιαν τόσον σύθθετην ριζοσπαστικοποίησην της κοινωνίας μες σε μιαν νύχταν που να συνδυάζει το κόψιμον θκυό δεντρών, τον αυταρχισμόν μιας κυβέρνησης, την περιθωριοποίησην θρησκευτικών, πολιτικών τζιαι εθνοτικών ομάδων, το κίνημαν πόλης, τζιαι τον οδοστρωτήραν του νεοφιλελευθερισμού. Το μέλλον εν δαμαί.

Που ποδά οι εικόνες της αλληλεγγύης

Τα χρέη του δραγομάνου και οι κύκλοι της (μη) βιωσιμότητας στην Κύπρο.

Το κείμενον εδημοσιεύτηκεν στο ελληνικό ηλεκτρονικό περιοδικό «Χρόνος»

Το Μάρτιο του 1804 εξαγριωμένα πλήθη συγκεντρώθηκαν έξω από το κονάκι του δραγομάνου Χατζηγιωργάκη Κορνέσιου στη Λευκωσία, διαμαρτυρόμενα για την έκτακτη φορολογία που επιβλήθηκε στους Χριστιανούς και Μουσουλμάνους του νησιού. Απευθυνόμενος στο πλήθος, και επικαλούμενος το κύρος της αυτοκρατορικής εξουσίας, ο Χατζηγιωργάκης είπε: «παλληκάρκα μου, λάμνετε στην δουλειάν σας,  το σπίτιν μου εν βασιλικόν, βρίσκετε τον πελάν σας»[1]. Οι εξεγερμένοι λεηλάτησαν το κονάκι, και ο δραγομάνος διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Η εξέγερση γενικεύτηκε με αποτέλεσμα να κληθεί οθωμανικός στρατός από τη Συρία και Ανατολία, ενώ το οικονομικό κόστος της καταστολής επιβαρύνθηκαν κατόπιν οι Κύπριοι.

Σε πρόσφατο κείμενό του με τίτλο «Οι Οθωμανικές γενεαλογίες του Κυπριακού “όχι”» στο μπλογκ Nomadic Universality, ο Άκης Γαβριηλίδης μου έδωσε το έναυσμα να επικαιροποιήσω κάποιες σκέψεις σε σχέση με το φαινόμενο που αποκαλώ «οι κύκλοι της (μη) βιωσιμότητας» στην Οθωμανική Κύπρο και να δω πως μπορούν να συσχετιστούν με σύγχρονες εκφάνσεις κοινωνικών και οικονομικών κρίσεων. Ο παραλληλισμός ιστορικών γεγονότων με το παρόν εμπεριέχει πάντα ένα μεγάλο ρίσκο, αφού μεμονωμένα γεγονότα έξω από το πλαίσιό τους μπορεί αβασάνιστα να θεωρηθούν συγκρίσιμα. Σε σχέση με το προκείμενο, θα περιοριστώ σε γενικές παρατηρήσεις που αφορούν την παρούσα κρίση.

Στην Οθωμανική Κύπρο, η έκτακτη φορολογία, σε συνάρτηση με το υπερκέρδος των φοροσυλλεκτών, ήταν σύνηθες φαινόμενο. Έτσι, ο καθοριστικός παράγοντας για την εξέγερση ήταν άλλος: δύο χρόνια πριν, ο δραγομάνος, μαζί με τους στενούς του συνεργάτες, εξήγαγε παράνομα ολόκληρη σχεδόν την ετήσια παραγωγή δημητριακών αξιοποιώντας τις υπερεξουσίες τις οποίες απολάμβανε. Με τη μεσολάβηση Μαλτέζων εμπόρων το φορτίο πουλήθηκε στην Ισπανία, όπου υπήρχε έλλειψη σιτηρών λόγω των Ναπολεόντιων Πολέμων. Αν μια τέτοια επιχειρηματική πράξη διασφάλισε τεράστια κέρδη, το αποτέλεσμα στην Κύπρο ήταν ο λιμός. Ο ολιγοπωλιακός χαρακτήρας της Κυπριακής οικονομίας και η υπερσυγκέντρωση εξουσιών έκαναν δυνατή τη χειραγώγηση της αγοράς ενός βασικού αγαθού, αφού «υπερίσχυεν ο άρχων, δεν άκουε πλέον [...] άλλου τινός συμβουλής»[2].

Η μελέτη του κυπριακού 18^ου αιώνα φανερώνει ένα μοτίβο σε σχέση με τις κοινωνικές και οικονομικές δυναμικές του νησιού, αλλά και τις μεθόδους αντίστασης στην τοπική και αυτοκρατορική εξουσία. Συγκεκριμένα, διακρίνω μικρούς και μεγάλους κύκλους οι οποίοι ολοκληρώνονται (και επανεκκινούν) στα χρονικά σημεία όπου το περιθώριο υπερκέρδους των τοπικών φορέων της Οθωμανικής εξουσίας αυξάνεται δραματικά σε βάρος των φορολογουμένων.

Η πόλωση της κατανομής του πλούτου προκαλεί πιέσεις στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα, καθιστώντας την αναπαραγωγή του εκάστοτε συστήματος πολιτικής και οικονομικής εξουσίας αδύνατη, ειδικότερα όταν τοπικοί αξιωματούχοι νιώθουν αρκετή αυτοπεποίθηση να εκμεταλλευθούν υπέρμετρα την εξουσία που τους ανατέθηκε. Η αντίσταση του πληθυσμού παίρνει δύο μορφές: είτε την ένοπλη εξέγερση στις πιο σοβαρές (αλλά μόνο δύο) περιπτώσεις, είτε την (πιο ήπια, αλλά συχνότερη) μορφή αντίστασης της φυγής του πληθυσμού προς τα παράλια της Ανατολίας και Συρίας. Και στις δύο περιπτώσεις σηματοδοτείται η υπέρβαση μιας αδιόρατης γραμμής που παραβίαζει τους άτυπους κανόνες μιας οικονομίας της ηθικής. Έτσι, η βιωσιμότητα ενός ολόκληρου πλέγματος εξουσίας, αλλά και των οικονομικών σχέσεων που αυτό προϋποθέτει, καταρρέει, προκαλώντας τη βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη παρέμβαση του κράτους, το οποίο αναγκάζεται να αναδιοργανώσει τις δημοσιονομικές λειτουργίες των ντόπιων εντολοδόχων.

Η τραυματική για την Κύπρο εξέγερση του 1804 δεν επέφερε μία άμεση ανατροπή. Παρά το ότι έστειλε με τον πιο δραματικό τρόπο προς την πρωτεύουσα το μήνυμα της μη βιωσιμότητας του συστήματος εξουσίας που εκπροσωπούσε ο Χατζηγιωργάκης, η φυγή του δραγομάνου στην Κωνσταντινούπολη επέτρεψε τη διατήρησή του στη θέση του «αντιπροσώπου της Κύπρου». Χρησιμοποιώντας τον τίτλο αυτό, ο Χατζηγιωργάκης δανείστηκε από Κωνσταντινουπολίτες σαράφηδες 1,27 εκατομμύρια  γρόσια (περίπου το διπλάσιο των ετήσιων φόρων για όλη την Κύπρο), «για τις υποθέσεις του νησιού».[3] Η τελική καρατόμηση του δραγομάνου το 1809 στην Κωνσταντινούπολη σήμαινε ταυτόχρονα ότι η ευθύνη για την πληρωμή των δανείων μεταφερόταν στους κατοίκους της Κύπρου, αφού αυτά γίνονταν στο όνομά τους. Τα χρέη προστέθηκαν στα υπάρχοντα οικονομικά βάρη του νησιού, και ο απόηχος των πιο πάνω γεγονότων συνεχίστηκε για αρκετές δεκαετίες επιφέροντας σημαντικούς μετασχηματισμούς και μεταβολές.

Η νοηματοδότηση του κυπριακού νησιωτικού χώρου θα μπορούσε να εξηγήσει σε μεγάλο βαθμό τη σχέση οικονομίας,  πολιτικής και εξουσίας στην Κύπρο. Στο 18^ο αιώνα, η μορφή του νησιωτικού χώρου οδηγεί σε συγκεκριμένες σχέσεις λόγω της κατά βάση αγροτικής οικονομίας: από τη μία, η Κύπρος είναι αρκετά μεγάλη, εύφορη και πλούσια για να έχει σημαντικά πλεονάσματα στην παραγωγή, και από την άλλη, αρκετά μικρή για να επιτρέψει ένα ολιγοπωλιακού χαρακτήρα έλεγχο από δίκτυα ισχύος.

Για να επιστρέψουμε στο παρόν, στη μεταβιομηχανική εποχή των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών η νησιωτικότητα δίνει ένα σημαντικό συγκριτικό πλεονέκτημα στην Κύπρο, αφού ο υπεράκτιος χαρακτήρας του χώρου επιτρέπει την ανάπτυξη μιας οικονομίας αποθέωσης των τραπεζών, των δικηγόρων και των λογιστών. Από συνάδελφο που ειδικεύεται στη Ρωσική Ιστορία, έμαθα σε ανύποπτο χρόνο πριν από μια δεκαετία ότι το «αβύθιστο αεροπλανοφόρο» ξέπλενε χρήμα της K.G.B. από το ’70. Δεν είναι τυχαίο ότι κάποια από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά κέντρα σήμερα είναι νησιά (Βρετανία, Ιρλανδία, Μάλτα, Ισλανδία, νησιά Κέιμαν κτλ). Από την άλλη, τα φαινόμενα ολιγοπωλιακού ελέγχου της κυπριακής οικονομίας παραμένουν σε μεγάλο βαθμό.

Οι διάφορες μεταβάσεις στη (σύντομη) ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν επέφεραν ουσιαστικές και ριζικές αλλαγές στα πλέγματα εξουσίας εντός της ελληνοκυπριακής κοινότητας. Ακόμα και τα πλέον τραυματικά και σημαδιακά γεγονότα του 1963 και 1974 δεν προκάλεσαν ανατροπές ή ρήξεις στο επίπεδο των εξουσιαστικών δομών, ο οποίες εξελίσσονταν προσαρμοζόμενες βραχυπρόθεσμα σε νέες συνθήκες για να καθίστανται βιώσιμες και νομιμοποιημένες.

Ταυτόχρονα όμως με την ιλιγγιώδη ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού τομέα, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια σημαδεύτηκαν από γεγονότα που υπέσκαψαν συστηματικά τη νομιμοποίηση των πλεγμάτων εξουσίας στην Κύπρο: το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, η αεροπορική τραγωδία της Ήλιος και η έκρηξη στο Μαρί. Κορύφωση αυτών των γεγονότων είναι η παρούσα κρίση, όπου καταλύτης είναι το νεοφιλελεύθερο πρότζεκτ και η κοινωνική πόλωση που αυτό επιφέρει. Το ερώτημα είναι κατά πόσο το πλέγμα εξουσίας που δομήθηκε από το 1960 και μετά έχει άλλα περιθώρια βιωσιμότητας, ή αν είμαστε μάρτυρες της κατάρρευσής του.

---

[1] Θεόδωρος Παπαδόπουλλος, «Νέα Παραλλαγή Ιστορικού Άσματος» Επετηρίς Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών 4 (1970-71), 353.

[2] Ευφροσύνη Ριζοπούλου-Ηγουμενίδου, “Ιστορική Mαρτυρία Ιωάννου Κορνάρου του Κρητός” στο Ευφροσύνη Ριζοπούλου-Ηγουμενίδου και Χριστόδουλος Χατζηχριστοδούλου (επιμ.), Νέα Εικόνα και Ιστορική Μαρτυρία Ιωάννου Κορνάρου του Κρητός (Λευκωσία, 2000), 20.

[3] Οθωμανικό Αρχείο Πρωθυπουργίας (Başbakanlık Osmanlı Arşivi), Κωνσταντινούπολη, C.ML. 3801, f.1, 7 Safer 1231/8 Ιανουαρίου 1816.

Το γάλεμαν

Διαμαρτυρόμενοι απέναντι την πολιτική της κυβέρνησης στην Αγγλίαν σε σχέσην με τα πανεπιστήμια, οι φοιτητές εξεκινήσαν μιαν καμπάνια διαμαρτυρίας που ονομάζεται γάλεμαν (milking). Αντί η κυβέρνηση να παρέχει την εκπαίδευση μούχτιν ζίχτιν όπως θα έπρεπεν, γαλεύκει τους φοιτητές αυξάνοντας τα δίδακτρα.

Οπότε αντί να κάθουνται οι φοιτητές να τους γαλεύκουν, λούννουνται το γάλαν μόνοι τους. Κυριολεκτικά. Σε άσχετες φάσεις τζιαι σε δημόσιους χώρους λούνουννται μιαν πότσαν γάλαν. Μες το δρόμον, ομπρός που μιάν βιτρίναν, μες το πάρκον, έξω που τη βιβλιοθήκη, πας σ 'ένα στυλλούδιν, σ' ένα ράουντ αμπάουτ...

Αντί να μας γαλεύκετε, εμείς εννα τα λουθούμεν. Λουθείτε τα τωρά!

Περιφορά του Γέροντα Παστίτσιου στα Εξάρχεια και λαϊκό προσκύνημα

Το ππόστ τούτον εν που ποδά

Σε κλίμα θρησκευτικής κατάνυξης διεξήχθη η περιφορά του σκηνώματος(τάβλα) του Γέροντα Παστίτσιου σε δρόμους των Εξαρχείων καθώς και στην πλατεία και στο κοινωνικό κέντρο Βοξ.

Η περιφορά του Γέροντα ξεκίνησε από τα γραφεία των Ενθεμάτων επί της Βαλτετσίου και κατέληξε στον πεζόδρομο της Τσαμαδού όπου και εψάλει ακολουθία.

Πλήθος πιστών αλλά και η συγκινητική παρουσία και αντίδραση της νεολαίας της πλατείας έδωσαν τον τόνο στη περιφορά του αγίου.

Εψάλησαν τα “η θρησκοληψία είναι ένα βίτσιο λευτεριά στον γέροντα Παστίτσιο”, “του Γέροντα η μπεσαμέλ ποτέ της δεν σουρώνει, μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι” και άλλοι ύμνοι της πίστεως του λαού μας.

Η πομπή σταμάτησε εις το Κοινωνικόν Κέντρον Κ*ΒΟΞ όπου εκατοντάδες αντιεξουσιαστές προσκύνησαν την εικόνα του Οσίου Προστάτη. Μέσα σε ρίγη συγκίνησης και αναφιλητά, μπάχαλοι, νετσαγεφικοί, αναρχοσυνδικαλιστές, αναρχοκομμουνιστές, μηδενιστές, χουλιγκάνοι, ρεφορμιστές, συμβουλιακοί, αυτόνομοι, κολλεκτιβιστές, ευρωκομμουνιστές, Λουξεμπουργκικοί, Τροτσκιστές, Μουλούδες, Συριζοχαλαροί, σοσιαλδημοκράτες, ευρωπασιφιστές διαταξικοί, επαναστάτες και κηπουροί, σερβιτόροι και τρανσέξουαλ, στιχουργοί και τσιλιαδόροι, γυμναστηριακοί και ζογκλέρ, χωρισμένοι και αγάμητοι, τελειωμένοι και πρωτάρηδες, πρεζάκηδες και διαβασμένοι ακολούθησαν τον Γέροντα Παστίτσιο προς το θείο φως της εξ αποκαλύψεως μιας και μοναδικής αλήθειας:

Ζυμαρικά Ή Τέφρα !!!

Pussy Riot Cy

-

Νοηματοδοτήσεις τζιαι ανανοηματοδοτήσεις της Νεκρής Ζώνης

Στες 26 του μήνα έσιει στην αίθουσαν Ειρήνη μια κουβεντούδαν για τη νεκρή ζώνην, ίνταλως φανταζούμαστιν τον χώρον της, το πάρατζιει, τζιαι το μέλλον της. Αφορμή της κουβέντας τούτης ήταν το Όκκιουπαϊ, τζιαι εννα μιλήσουν παλιοί τζιαι νέοι που ενεκατωθήκαν μες την επαναπροσέγγισην. Φακκάτε τον γυρόν σας τζιαι εννα'σιει ενδιαφέρον.

SPACES OF (RE-)APPROCHEMENT

Old Movements and New in the Buffer Zone

PUBLIC DISCUSSION

Saturday, May 26, 2012, 18:30 Peace Cultural Center – Ledras/ Lokmaci Street, next to the Buffer Zone

The formation and activities of the ‘Occupy the Buffer Zone’ movement, as well as the violent eviction from the squatted building, open a range of issues that require discussion and consideration. We would like to invite you to join us in a public discussion on the questions below, which we consider as broad guidelines and encourage you to expand on in any way you feel is important. In brief, we are concerned with issues of continuity and change regarding the past, present and future of leftist activism as well as of the wider movement for the reunification of Cyprus with particular reference to the space and landscape of the Buffer Zone:

• What is the conceptual framework that created this radicalized movement? What traditions (if any) have affected this new formulation of ideas and actions? Is there a genealogy of the rapprochement movement, and, if so, how has it evolved? Or is OBZ arising independently of any previous claims to the Buffer Zone?
• Is OBZ relevant to other social movements unfolding at the moment? Do the rhetorics and activities of other bi-communal groups (e.g. NGOs, trade unions, political parties, artists) referring to the Buffer Zone ‘meet’ with those of OBZ? Does the failure of the institutional left in both communities to fulfill its promise of reunification after it has been in power play a role in the emergence of new forms of activism?
• In what ways is OBZ connected to the socially contested space in walled Nicosia, and how does it relate to other contemporary urban movements? How is gentrification (the redevelopment of the old city in order to suit the needs of the middle and upper classes and consequently push out the populations who used to live for decades) relevant? If so, is it overlapping in both communities? What is the importance of space and landscape in old Nicosia in this context?
• While ‘Buffer Zone’ is the preferred term in English, what do the corresponding terms in Greek (Dead Zone/Νεκρή Ζώνη) and Turkish (In-Between Area/Ara Bölge) tell us? In other words, what are the conceptualizations and reconceptualizations of the Buffer Zone?
• What was the conjuncture that allowed the joint and shared articulation of common ideas between G/Cs and T/Cs? To what extend were the processes for the consolidation of these ideas parallel, connected, overlapping, or independent?
• Finally, OBZ has highlighted a barely-touched issue regarding the role and politics of the UN in Cyprus. What are the officially-sanctioned and ‘permitted’ kinds of rapprochement activity from the vantage point of the UN, and why is this the case? Why is the UN so disturbed by the presence of OBZ activists?

Άμαν η επικοινωνία παίρνει άλλες μορφές...

...πρέπει να έσιεις τ'αφκιά σου αννοιχτά να ακούεις. Πρίν κάτι μήνες έγραφα για τες φασαρίες τζιαι τες λεηλασίες του Λονδίνου: 

"Άμαν έναν σύστημαν καταρρέει γεννά πολλήν βίαν. Τζιαι όση ήταν η βία που έφκαλλεν τούντο σύστημαν υπόγεια, καθημερινά, τζιαι για δεκαετίες, αλλό τόση τζιαι μαζεμένη εννάν η βία της εξέγερσης - της εξέγερσης που εννά τα πάρει τζιαι να τα σηκώσει ούλλα. Τζιαι τζείνοι που εξεγείρουνται τζιαι σπάζουν τα εν ζητούν απλά μιαν εκτόνωσην (έστω τζιαι αν τούτον κάμνουν εν μέρει, νιώθωντας ότι τωρά εν το γυρίν τους), αλλά για να φωνάξουν ότι εν τόσον απελπισμένοι, τόσον αποξενωμένοι, τζιαι τόσον περιθωριοποιημένοι, που η μόνη φωνή που μπορούν να φκάλουν εν ο ήχος του γυαλιού που σπάζει τζιαι της φωθκιάς που κρούζει. Τζιαι μετά, άτε να επικοινωνήσεις. Ας όψονται τζείνοι που εφέρασιν τα πράματα τζιαμαί, τζιαι εροκανίζασιν σιγά σιγά τες φωνητικές χορδές των ενοχλητικών πληβείων". 

Έτα πάλαι ούλλα δαμαί τωρά. Άμαν όμως οι φωθκιές εν αναμμένες, τα τζιάμια σπάζουν μαζίν με τα μάρμαρα, τζιαι ο ήχος της εξέγερσης εν εκκωφαντικός, έστω τζιαι για λλίες ώρες, πρέπει να ακούεις, όι να μιλάς. Μια πολλά καλή ανάλυση ποδά: 

"ο κόσμος χθες δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το να συμμετέχει σε ένα “διάλογο”, με όρους που δεν επέλεξε ο ίδιος, αλλά το σύστημα εξουσίας. Η όξυνση και η βία είναι δικές τους επιλογές, όχι του λαού. Ο τελευταίος δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς, όσο τουλάχιστον η εξουσία βρίσκεται σε τόσο επικίνδυνα χέρια. Μπορεί η αριστερά, θεσμική και επαναστατική, να χαίρεται με αυτό; Σαφώς όχι. Αφού όμως η ίδια δεν έχει διαμορφώσει ακόμη τους όρους για κάτι καλύτερο, είναι σίγουρα προτιμητέα η οποιαδήποτε αντίδραση, από την απάθεια και την αδιαφορία του καναπέ." Θκιαβάστε το ούλλον δαμαί.

The human microphone

-

To ούτιν εν ό,τι πρέπει για την ψυσιήν.

Ο Χαγιάμ Αλλάμι εν τρομερός ουτίστας. Κατά που άκουσα, που τους καλλύτερους στον κόσμον της γενιάς του. Παραπάνω πληροφορίες δαμαί. Μαζίν με την Νικολεττούν κάμνουσιν απίστευτον μουσικόν ζευκάριν. Όσοι είχαν την ευκαιρίαν να τους ακούσουν τον περασμένον Δεκέβρην να παν να τους δούσιν πάλαι. Για τους υπόλοιπους, ευκαιρία να τους γνωρίσετε.

Μαζίν τους εννα παίξουν ο Ευριπίδης Δίκαιος (κρουστά), Pierrick Marion (νέι), τζιαι Roland Melia (τσέλλο).

Εννα παίξουν στο Σπίτιν της Συνεργασίας, απέναντι που το Λήδρα Πάλας, για να φυσήσουσιν ζωήν μες την Νεκρήν Ζώνην. Την Πέμπτην 7 του Ιούλη, η ώρα 9. Πληροφορίες δαμαί. Είσοδος μούχτιν.

Για τζιείνους που παίζουν ούτιν, ο Χαγιάμ εννα κάμει έναν εργαστήριν την ίδιαν ημέραν που τες 10 το πρωίν ως τες 1. Ενναν 20 ευρώ τζιαι οι θέσεις εν λλίες, οπότε τηλεφωνάτε στο 22445740 ή στείλετε ήμεϊλ στο ahdr.mide@ahdr.info

Τζιαι για μιαν γεύσην, ή για όσους εθθα μπορέσουν να παν, καλήν ακρόασην:

Khyam Allami & Nicoletta Demetriou by khyamallami

Toplumsal Varoluş Mitingi

Θα πει Συλλαλητήριον Κοινοτικής Ύπαρξης. Τούτον ήταν το όνομαν των διαδηλώσεων των Τ/Κ. Επήα τζιαμαί τζαι είδα μια ενέργειαν τζαι έναν πάθος που έσιει χρόνια να δω. Είδα μιαν μαχητικότηταν τζαι μιαν διεκδίκησην. Είδα όμως τζαι μιαν υπαρξιακήν αγωνίαν που με εσυντάραξεν. Εμπνεύστηκα, εσυγκινήθηκα, αλλά τζαι εσιντρολίστηκα την ίδιαν στιγμήν.

Το πρόβλημαν με τον διάλογον των θκυό κοινοτήτων στην Κύπρον, στον βαθμόν που τούτος υπάρχει τζαι γινίσκεται, εν ότι ο ένας εν ακούει τον άλλον. Ή μάλλον ακούει επιλεκτικά, τζαι πιάννει τα κομμάθκια που θεωρεί ότι επιβεβαιώνουν τες προκαταλήψεις τζαι απόψεις του χωρίς να τα σκεφτεί λλίον, χωρίς να μπει στην θέσην του άλλου για να καταλάβει τες έννοιες του, τί τον τρώει τζαι τί τον κρούζει. Πριν λοιπόν βιαστεί κάποιος να σχηματίσει άποψην τζαι να κρίνει, τζαι ασχέτως αν συφφωνεί ή διαφωνεί μαζί τους, ας ακούσει τι είχαν να μας πουν εχτές οι Τ/Κ. Όποιος δεν έσιει διάθεσην να ακούσει ας αλλάξει σελίδαν.

Οι Τ/Κ λαλούν μας ότι η ύπαρξη τους ως κοινότητα στην Κύπρον απειλείται. Μόνον τζαι μόνον που εχρησιμοποιήσαν τον όρον κοινότητα πέμπει έναν σημαντικόν μήνυμαν: ότι ενώ σύφφωνα με την επίσημην ιδεολογιάν που ποτζεί, υπάρχει έναν κράτος το οποίον υποτίθεται εκφράζει την εθνικήν τους θέλησην, τούτη η λογική ανατρέπεται διότι τούντο κράτος (τζαι η Τουρκία) υποβίβασεν τους σε κοινότητα. Που την άλλην, διεκδικούν την ύπαρξην τους σαν κοινότητα στην Κύπρον, τζαι τούτον εν κάτι που πρέπει να σημειώσουμεν εμείς σαν Ε/Κ. Λαλούν μας δηλαδή «κοπέλια υπάρχουμεν τζαι εμείς, εν τζαι δικός μας τόπος τούτος. Όπως παν τα πράματα εννα χαθούμεν, τζαι άτε να τα έβρετε μετά με τους έποικους».

Που τζιαμαί τζαι τζει τα συθθήματα που είχαν πας τα πανό τους, που ήταν πολλά θαραλλέα τζαι είχαν πολυεπίπεδα νοήματα, συγκεντρώννουνται σε τρία σημεία διαμαρτυρίας τζαι διεκδίκησης:

(α) Εναντίωση στο οικονομικόν πακέτον της Τουρκίας. Νώθουν ότι τους εξευτελίζει ο Ερντογάν άμαν τους λαλεί «κοπέλια, εγιώ πιερώννω, τζαι να κάμνετε ό,τι σας λαλώ. Εννα σας κόψω τους μισθούς σας τζαι να πείτε τζαι ευκαριστώ». Που τζιαμαί τζαι τζει, η λογική λαλεί ότι η μόνη διέξοδος για λλόου τους εν η επανένωση, αφού μόνοι τους εν ιμπορούν να υπάρξουν, τζαι την εξάρτησην που την Τουρκίαν εν τη θέλουν.

(β) Εντονότατη διαμαρτυρία για το ότι αυξάνουνται οι έποικοι εις βάρος των Τ/Κ. Τούτη εν τζαι η πιο απτή απειλή για την ύπαρξην των Τ/Κ.

(γ) Η διεκδίκηση τζαι υπογράμμιση μιας πολιτισμικής ταυτότητας η οποία είναι είτε Κυπριακή είτε Τ/Κ, όμως τζαι οι θκυό είναι σε αντιπαραβολήν τζαι σε σύγκρουσην με την Τουρκικήν ταυτότηταν. Εκάμαν το χαλλούμιν τζαι τες σιεφταλιές σύμβολον της κυπριακότητας τους σε αντιπαράθεσην με το ντονέρ τζαι το Άντανα κεπάπ. Η κυπριακή ταυτότητα εκφράζετουν που τες διαδηλώσεις του 2002, όμως άμαν είδαν ότι οι Ε/Κ εν διεκδικούν ούτε ασπάζουνται μιαν κυπριακότηταν, εκάμαν την σιγά σιγά Τ/Κυπριακότηταν.

Η γεννικότερρη αίσθηση που έπιασα εγώ ήταν ότι διεκδικούν να μέννεν αποικία της Τουρκίας. Η ημέρα την οποία εθκιαλέξαν για να κάμουν την διαμαρτυρίαν τους έννεν τυχαία. Εν η επέτειος της πρώτης διαδήλωσης των Τ/Κ εναντίον της Αγγλικής αποικιοκρατίας το 1958. Υπάρχει δηλαδή ένας συμβολισμός, ένας παραλληλισμός μεταξύ της Αγγλικής τζαι της Τούρτζικης αποικιοκρατίας.

Εν πολλά εύκολον να βολευτούμεν σαν Ε/Κ στα μηνύματα που καταδικάζουν την Τουρκίαν. Όμως το ζήτημαν έσιει τζαι μιαν άλλην διάστασην. Οι Τ/Κ νώθουν ότι τσιλλά τους που την μιαν μια Τουρκία που τους συμπεριφέρεται παντώς τζαι εν αποικία, τζαι που την άλλην οι Ε/Κ οι οποίοι εν ενδιαφέρουνται να ζήσουν μαζίν τους ως ισότιμη κοινότητα που σέβεται την ύπαρξην τους. Στην καλλύτερην περίπτωσην ο μέσος Ε/Κ δέχεται ότι οι Τ/Κ εν μειοψηφία που έσιει δικαίωμαν να υπάρξει στην Κύπρο ως μειονότητα κάτω που τους δικούς μας όρους. Τούτον που εφωνάζαν προχτές ήταν ότι εν κοινότητα. Τζαι είπαν μας αν χαθούμεν εμείς σαν κοινότητα εννά έσιετε τζαι εσείς πρόβλημαν. Ήταν μια κραυγή απελπισίας, που ανάμεσα στες γραμμές ελάλεν: «κοπέλια, είμαστεν τζαι εμείς δαμαί τζαι έχουμεν δικαίωμαν πας τούντην γην μαζίν σας!».

Τζαι κλείω λαλώντας ότι μπορεί κάποιος να μεν τους αναγνωρίζει το δικαιώμαν ύπαρξης σαν ισότιμη κοινότητα. Μπορεί να λαλεί ότι εμείς έχουμεν παραπάνω δικαίωμαν διότι είμαστιν η πλειοψηφία ή επειδή ήρταμεν πριν που λλόου τους δαμαί διότι είμαστιν απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων. Δικαίωμαν του. Εν μια θέση. Αλλά αν ιμπορεί ας βάλει τον εαυτόν του στην θέσην ενός Τ/Κ, τζαι ας ισκεφτεί αν θα εδέχετουν να του συμπεριφέρουνται σαν μειονότητα στον τόπον του που τον αγαπά. Γιατί μπορεί αύριον ναν ο ίδιος μεονότητα.

Το πανό λαλεί: "Εσώσετε μας; Ασσιχτίρ!" Σημειωτέον ότι το ασσιχτίρ στην Τουρκίαν έννεν μόνον κουβέντα του καυκά, εν κουβέντα του μασιερκού.

Άμαν ο τύπος του Human Resources νομίζει πως εν επιστάτης εργοστασίου του 19ου αιώνα

Η Αγγλία βράζει λόγω των φοιτητικών αντιδράσεων για τα σχέδια της κυβέρνησης να σταματήσει να διά ριάλλια για τα πανεπιστήμια τζαι να μετακυλήσει το κόστος στους φοιτητές τριπλασιάζοντας τα δίδακτρα. Οι αντιδράσεις καμπόσες, τζαι σήμερα εννα πάρει απόφασην η Βουλή των Κοινών (για να μεν ιξιχάννουμεν ότι Βουλή των Κοινοτήτων εν λάθος μετάφραση του House of Commons, προφανώς που κάποιον Αγγλολάγνον που εσκέφτην ότι εν αντροπή να το μεταφράσει όπως ένει).

Έσιει τωρά 2 εφτομάδες που έσιει κατάληψην στο πανεπιστήμιον μου. Για να μεν επηρεαστούν τα μαθήματα, οι φοιτητές εκάμαν κατάληψην σε χώρον ο οποίος εν χρησιμοποιείται για διδασκαλίαν. Παρά το ότι η Διεύθυνση απείλησεν ότι εννά τους φύουν με τη βία τζαι επιάσαν τζαι δικαστικόν διάταγμαν, η κατάληψη εν τζιαμαί κόμα. Προφανώς εν έχουν το θάρρος να εφαρμόσουν το διάταγμαν διότι ξέρουν ίντα μποννα γινεί.

Μες τούντο παναύριν ούλλον, το διδαχτικόν προσωπικόν έδειξεν την αλληλεγγύην του με διάφορους τρόπους. Που το να συμμετάσχουν στην κατάληψην, να πηαίννουν να κάμνουν παρέαν, τζαι ακόμα τζαι ακόμα τζαι να διοργανώνουν διαλέξεις στον κατειλημμένον χώρον. Προφανώς εφάαν που πάνω τους τούτοι της Διοίκησης, διότι νώθουν ότι οι διδάσκοντες εσιέσαν τους πατόκορφα συμπαραστεκόμενοι στους φοιτητές.

Οπότε εβάλαν το τσιράκκιν τους να βάλει τα πράματα σε τάξην. Ο διευθυντής του Human Resources έστειλεν έναν email σε ούλλον το διδακτικόν προσωπικόν για δείξει πόσον ασπόνδυλον φερέφωνον ένει. Βασικά είπεν ότι όσοι διδάσκοντες μπουν στον κατειλημμένο χώρο, ή συμμετάσχουν στην κατάληψην εννά έχουν "επιπτώσεις", διότι δείχνουν ασέβειαν στην απόφασην του δικαστηρίου. Το ότι το πανεπιστήμιο εν τολμά να εφαρμόσει την απόφασην έννεν ασέβεια...

Εν είσιεν βέβαια τα κκότσια να μας πει τζαι τι επιπτώσεις εν τούτες διότι ενόμισεν πως άμαν απειλήσει ότι εννα κάμει τέττε ούλλοι εννα κάτσουν φρόνιμοι στον τόπον τους. Μέσα σε έναν λεπτόν ήρτεν η πρώτη απάντηση που μιαν καθηγήτριαν: "Δηλαδής εσού τωρά απειλάς μας;" Άλλοι εγράφαν του τες ώρες τζαι τες μέρες ποννάν τζιαμαί, τζαι με λλία λόγια ότι τέθκοια αρρώματα εν περνούν. Αλλά άμαν οι μαστόροι του εδώκαν του να καταλάβει ότι εν επιστάτης σε εργοστάσιον του 19ου αιώνα (πληρώνοντας μισθούς της εποχής) τζαι ότι μπόρει να μεταχειρίζεται τους εργαζόμενους ανάλογα, τόσος εν ο νους του τζαι ενόμισεν ότι έτσι ένει.

UPDATE: Ο νόμος επέρασεν. Goodnight and good luck.

Γνώση, κοινωνία, ιδεολογία

Είπα σας πιο παλιά ότι έσιει 10 χρόνια που είμαι μες τα πανεπιστήμια της Αγγλίας. Μες τούτον ούλλον τον τζαιρόν επαρακολούθησα έναν εθνικόν σύστημαν ανώτατης εκπαίδευσης να πηαίννει κατα θκιαόλου τζαι μιαν κοινωνίαν να αλλάσσει πολλά βαθκειά. Άμαν κάποιος μου λαλεί ότι θέλει νάρτει στην Αγγλίαν να σπουδάσει, λαλώ του να μεν έρτει.

Ως πριν λλίες εφτομάες εν μεν επολλοέκοφτεν που έφευκα που την Αγγλίαν. Όι γιατί εμίσησά την ή γιατί έχω πρόβλημαν με τον λαόν, αλλά διότι ένωθα ότι η χώρα τούτη εν έσιει τίποτε πκιόν να μου δώκει.

Το πανεπιστήμιον για μέναν εν χώρος παραγωγής γνώσης. Που τα παλιά τα χρόνια όποιος είσιεν ριάλλια τζαι έθελεν να μάθει για κάτιτίς, επένδυεν στην γνώσην, που τα μαθηματικά, την αστρονομία, τη φυσική, τζαι την ιστορία, ως τες γλώσσες, τους πολιτισμούς, τζαι ό,τι άλλον φανταστείς. Εθέλαν να μάθουν οι βασιλιάδες της Ευρώπης για περιοχές που εθέλαν να καταχτήσουν; Επιερώνναν χαρτογράφους, γεωλόγους, αρχαιολόγους, εξερευνητές (οι πρώιμοι αθρωπολόγοι), γλωσσολόγους κτλ, τζαι επαράγαν τους τη γνώσην που εθέλαν. Τες παραπάνω φορές τούτη ήταν γνώση όπως την εθέλαν τζαι όπως τους εβόλευκεν, αλλά τούτη εν άλλη ιστορία. Κλασσικόν παράδειγμαν ο Ναπολέοντας άμαν επήεν να παίξει το κοπέλλιν στην Αίγυπτον τζαι οι στρατιές επιστημόνων που επήρεν μαζίν του.

Η ουσία εν ότι άμαν μια κυβέρνηση παραιτηθεί που τη διαδικασίαν αναζήτησης γνώσης, παραιτείται τζαι που οποιαδήποτε φιλοδοξίαν για εξέλιξην. Τζαι επειδή η ιδεολογική ατζέντα που έσιει η παρούσα κυβέρνηση της Αγγλίαν εν ιφτάννει πέρα που τη μούττην της, η χώρα εν έσιει πολλές προοπτικές για το μέλλον.

Όπως είπεν όμως τζαι ο Μάριος, ο κόσμος πκιόν εξύπνησεν, τζαι τα βάσανα της κυβέρνησης που τες κοινωνικές αναταραχές εν πίσω κόμα. Ο κύκλος της απάθειας τζαι του ωχαδερφισμού που εξεκίνησεν στα μουλωχτά επί Θάτσιερ τζαι ουσιαστικά ερίζωσεν επί Μπλερ πάει να κλείσει. Οι φοιτητές κάμνουν τα λιλλίτσια όπου βρεθούν, τζαι ασχέτως αν συφφωνεί ή αν διαφωνεί κάποιος με τη βία (εγώ προσωπικά διαφωνώ), οι βίαιες διαμαρτυρίες εν το μεγαλλύτερον σημάδιν ότι έναν σύστημαν πλέον εν ιμπορεί να αναπαραχθεί, τζαι η βία εκφράζει την απελπισίαν του κόσμου. Άσχετα με το τι πιστεύκει ο παραπάνω κόσμος, οι Εγγλέζοι έχουν μεγάλην ιστορίαν κοινωνικών αναταραχών, απεργιών τζαι αντίδρασης - αναφέρνω ενδεικτικά το Winter of Discontent τζαι τες φασαρίες του Poll Tax. Τζαι λυπούμαι που φεύκω σε φάσην κοινωνικών ζυμώσεων που εννά σημαδέψουν τούντην χώραν.

Υ.Γ. Τζαι καμαρώννω τζαι τα κοπέλλια μας που ήταν που τους πρώτους.

Υ.Γ.2 Η Κυβέρνηση λαλεί ότι επένδυσεν κάμποσα ριάλλια σε νέα συστήματα ελέγχου τζαι παρακολούθησης διαδηλωτών τα οποία εννα χρησιμοποιήσει εναντίον των φοιτητών. Πόσα εκόψαμεν που την εκπαίδευσην τζαι πού επήασιν είπαμεν;

Y.Γ.3 Δέτε τζαι τι έγραψεν ο παρέας μου ο Claudio με τον οποίον εφάαμεν ώρες τζαι ώρες να συζητούμεν τούντα θέματα πριν κάμποσα χρόνια. Εν μια πολλά ωραία κριτική της δικής μας γενιάς φοιτητών.

UPDATE: Τζαι για να μεν ιξιχαννούμαστιν, έναν νέον μέτρον άμπα τζαι γελάσει μας κανένας pleb τζαι μπει μες τα πανεπιστήμια (μας)

Δώδεκα χρόνια πατσαρίτζια. Αν ήταν κοπελλούθκια, ήταν να πηαίννουν γυμνάσιον.

Ήρτα σε τούντην χώρα σχεδόν είκοσι χρονών κοπελλούδιν. Έσιει που τότες που συνάω πράματα. Είμαι που τούτους που εν πετάσσουν τίποτες. Όπως λαλεί τζαι ο κωμικός Dylan Moran στο 6:40 σε τούντο βίτεο: "a hat box full of precious things. The Curly-Wurly wrap that meant so much, the bundle of letters too painful to look at OR throw away - they have to be kept so they can never be looked at". Τωρά λοιπόν που έκλεισεν ο κύκλος μου πρέπει να πακεττάρω. Έτα ούλλα τζιαμαί τωρά.

Μισώ το πακεττάρισμαν, τζαι έσιει μιαν εφτομάδαν που βάλλω πράματα στες κάσιες για χωρίζω τα για re-use. Λλίον πολλά εμετακόμιζα κάθε χρόνον. Σύναξε σύναξε που συγκατοίκους τζαι φίλους, εγεμώσαμεν πατσαρίτζια. Το πρώτον μου βιβλίον εγόρασα το μόλις επήα πανεπιστήμιον που έναν δευτεροετήν ο οποίος επούλεν τα textbooks της προηγούμενης χρονιάς. Αφελής εγώ λαλώ του "ίνταλως κάμνει το η καρκιά σου να πουλείς τα βιβλία σου;" Τζαι απαντά μου "εν ριάλλια που κάθουνται πας την βιβλιοθήκην." Εν το εφόρεν ο νους μου. Το βιβλίον τζείνον έχω το κόμα.

Ακόμα τζαι τες κάσιες του μετακομίσματος αννοίω τες τζαι φυλάω τες πίσω που βιβλιοθήκες για που κάτω που κρεβάθκια. Έχω κάσιαν που το 2002, που πρέπει να την εγέμωσα τζαι να την εφκιέρωσα πάνω που 10 φορές. Μάσιαλλά της. Οι κάσιες όμως εν το μόνο χρήσιμον, εν έχω να γυρεύκω την ώραν της μετακόμισης.

Όπως λαλεί τζι΄ο Μάριος, το πλάσμαν όπου πάει απλώθει ρίζες. Άπλωσα τζι΄εγώ καμπόσες, μπορεί τζαι παραπάνω απ΄ότι έπρεπεν, αλλά φαίνεσται μου ότι έλειψαν τα θρεπτικά συστατικά της γης για λλόου μου δαμαί. Τζαιρός για μεταφύτεψην.

Έγραψεν τζι'ο Διάσπορος ότι για ν'αρκέψεις κάτι τζινούρκον τζαι δημιουργικόν πρέπει πρώτα να καθαρίσεις τον τόπον που ό,τι εν μες την μέσην. Όσον το σκέφτουμαι παραπάνω συνειδητοποιώ ότι τα πατσαρίτζια εν η αδυναμία του πλασμάτου να μπει σε μιαν νέαν περιπέτειαν ποννα το πάρει σε νέους δρόμους τζαι άγνωστες αισθήσεις. Γι'αυτόν κραθκιέται με νύσια τζαι με δόνκια μες τες αναμνήσεις τζαι τα συναισθήματα που ξέρει. Χάτες, πέταμαν ούλα.

Υ.Γ. 1 Έβαλα τα πράματα μου για πούλησην. Πολλοί που τούτους που ήρτασιν τζαι επιάσαν πράματα εν καλά πλάσματα ποννά τους κάμουν καλήν χρήσην. Εχάρηκα το που εν επήαν του πεταμάτου, τζαι πως η ζωή τους εννα συνεχιστεί αλλού. Τζαι το ποδηλατίν μου που τ'αγαπώ πολλά, έδωκα το σε πλάσμαν ποννα το προσέχει.

ΥΓ. 2 Τα φκιόρα άμαν έννεν καλά τζαι πνίουνται διότι θέλουν μεταφύτεψην τζαι νέον χώμαν να τα θρέψει, αθθίζουσιν. Ειδικά ο βασιλικός τζι'η ρόκκα. Εν το ένστικτον της αυτοσυντήρησης. Επειδή ξέρουν ότι εννα μαράνουν, μάχουνται να αναπαραχθούν, τζαι κάμνουν κάτι ωραία λουλλουδούθκια πέρκιμον ελκύσουν καμιάν μέλισσαν. Τα λουλλουδούθκια εν ωραία, αλλά καταλυούν ούλλην την ενέργειαν του φκιόρου. Οπότε πρέπει να τα κόψεις.

Ένας συνειρμός

Σήμερα το πρωίν εξύπνησα τζαι άκουα έναν τραούδιν με ενέργειαν τζαι κκέφιν, που τζείνα που κάμνουν την καρκιάν σου να αννοίει φύλλον φύλλον, τζαι επέρασεν που τον νουν μου (πόθεν εις τα πόθεν εν ιξέρω) "ίντα ωραία που θα ήταν να εχορεύκαμεν μες τους δρόμους σε τούντο τραούδιν άμαν λυθεί το κυπριακόν", τζαι πας τούντην εικόναν μες το νουν μου εγεμώσαν τα μμάθκια μου.

Πιττίν

Μετά που έξι χρόνια (τζαι δέκα μέρες), πέντε σπίθκια, τέσσερα νησιά, πέντε πόλεις, 303 σελίδες, τζαι 98.335 λέξεις, εποσπάστηκα. Έκλεισεν ένας μεγάλος κύκλος. Ποσσιέπασε να δούμεν ίντα μπό'σιει πάρατζει...

Y.Γ. Όποιος θέλει να κάμει το δικόν του word cloud, ας πάει δαμαί.

Λαλείς;

Ο Άσερας εστέρεψεν που έμπνευση στην μπλογκόσφαιραν, τζι΄επήεν να την γυρέψει στη φύσην. Ούλλους εμάς που ονειρευκούμαστιν μιαν άλλην Κύπρον, έκαψεν μας τζι'εκαούρτισεν μας το κρύον-βράστη. Μιαν πάμεν για λύσην, μιαν εν παμεν. Εγώ πάλαι νομίζω πως ότι εσυνάχτην μια γενιά τραντάρηδων που μπορεί να κάμει θαύματα, τζαι μαζίν με το soulsearching της επετείου των 50 χρόνων έχουν πολλές ελπίδες να μας δώκουν.

Πρώτα τζαι κύρια, έσιει που τον τζαιρόν που εξεκίνησεν το μπλόγκινγκ που εσυνάχτην έναν critical mass προοδευτικών πλασμάτων που έχουν μιαν πραγματιστικήν αντίληψην του κόσμου. Πλάσματα που έχουν μιαν πηγαίαν τζαι γνήσιαν περιέργειαν, που έχουν τες αισθήσεις τους σε διέγερσην σε ό,τι έσιει τούτος ο κόσμος να τους δώκει. Πλάσματα που εν έχουν πρόβλημαν να κριτικάρουν τα κόμματα τους, τζαι που εξεπεράσαν τα κολλήματα που εκορυφωθήκαν την δεκαετίαν του '80. Ή αν δεν έχουν κόμματα, εν λαλούν "εγώ εν ασχολούμαι με τα πολιτικά" τζαι ύστερα ψηφίζουν την κυβέρνησην.

Πόσοι που τούτους που ήταν ενήλικες την δεκαετίαν του '70 ή του ΄80 εμπορούσαν να φανταστούν αθρώπους να γράφουν στα κυπριακά; Θωρούν τους σημερινούς τριαντάρηδες να γράφουν σαν μιλούν, τζαι φαίνεται τους περίεργον για χαριτωμένον. Όμως είμαστιν η γενιά που επήεν λύκειον τον τζαιρόν της ελληνοχριστιανικής παιδείας του Ουράνιου τζαι της Κλαίρης, άμαν έμπαινεν η μια μασιαιρκά μετά την άλλην στην Κυπριακήν διάλεκτον. Τότες που η λαλιά του κόσμου έπρεπεν να ευθυγραμμιστεί με το τι εθεωρούσαν τούτοι ότι ήταν το εθνικά σωστόν, που έπρεπεν να ομογενοποιηθούν οι διαφορές τζαι να ακρωτηριαστεί ό,τι έρεμπεν έξω που το εθνικόν καλούπιν. Έχω τζι'άλλα να γράψω πας τούτον, αλλά έννεν της ώρας. Η ουσία εν ότι όι μόνον εν τους επέρασεν, αλλά τζαι το ότι εν τους επέρασεν ήταν που μιαν πηγαίαν τζαι αληθινήν αντίδρασην. Οι ανατροπές εν προκηρύσσουνται, γινίσκουνται που μόνες τους.

Τούτη η ομάδα αθρώπων που ήβραν κανάλιν επικοινωνίας τζαι έκφρασης μέσα που τα μπλογκς, πριν δέκα-είκοσι χρόνια είχαν την ταπέλλαν του περιθωρικού τζαι του γραφικού. Ήταν οι πελλοί του χωρκού. Πολλοί που τούτους εφύαν που την Κύπρον απογοητευμένοι, τζαι τωρά εσυνδεθήκαν μεταξύν τους. Σήμερα, ο ένας μετά τον άλλον ξαφνιάζεται με το πόσος κόσμος σκέφτεται με τον ίδιον ή παρόμοιον τρόπον. Τούτη τζι'αννέν ελπίδα!

Τζαι τούτα ούλλα εν περιορίζουνται στο μπλογκιγκ. Θωρείς το να αντικατοπρίζεται τζι'αλλού. Μπορεί ναν λλίοι, αλλά θωρείς τους. Μιαν νέαν γενιάν αθρώπων, καλλιτεχνών, επαγγελματιών που κάμνουν τζείνον που αγαπούν. Τζι'αν έτυχεν τούτον που κάμνουν να μεν τους αρέσκει για να μεν βολεύκουνται με μιαν θέσην στην κυβέρνησην, πιάννουν την τύχην τους στα σιέρκα τους, γυρεύκουνται συνέχεια, παραιτούνται που τες δουλειές τους, τζαι ψάχνουν νάβρουν τζείνον π'αγαπούν.

Πάμεν εις τα πολιτικά. Γιορτάζουμεν τα 50 χρόνια σαν Κυπριακή Δημοκρατία, όι σαν Ελληνική Δημοκρατία της Νότιας Κύπρου. Εφανταστήκετε να είχαμεν τον Τάσσον για άλλην κυβέρνησην; Η ρητορική πού'ταν να ακούμεν θα ήταν για την μετάλλαξην του στόχου της ένωσης στον στόχον της ανεξαρτησίας, τζαι πουκάτω πουκάτω να κρυφοσιέρουνται που έγινεν η "Τουρκοανταρσία" τζι'αφήκαν τους το κράτος να το πετσοκόψουν στα μέτρα τους. Πέτε ό,τι θέλετε για τον Χριστόφκιαν. Εκούρασεν με τζαι μέναν το κρυον-βράστη για τες συνομιλίες. Όμως, η ομιλία του στον ΟΗΕ, το διάγγελμαν του για την ανεξαρτησίαν, τζαι η ομιλία του εψές για μέναν ήταν που τες πιο ειλικρινείς δηλώσεις με διάθεσην για λύσην που τον τζαιρόν του Βασιλείου.

Έγραψα πολλά. Εννα τελειώσω λαλώντας ότι έχω την αίσθησην ότι κάτι εννα γίνει. Νιώθω ότι είμαστεν σε έναν σταυροδρόμιν προοδευτισμού τζαι θετικής ενέργειας νέων αθρώπων, όπως στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '90, μετά την μιζέρκαν τζαι την μουργοσύνην του Σπύρου, τζαι πριν την μαυρίλλαν που επέτρεψεν ο Κληρίδης να ππέσει πουπανωθκιόν μας, παρά το ότι έξερεν ότι τούτα ούλλα εν πελλάρες. Εν ιμπορώ να πω αν η κοινωνία μας εν έτοιμη να δεχτεί τόσον προοδευτισμόν. Όμως το ότι έννεν μόνοι τους οι αντιδραστικοί να λάσσουν, το ότι έσιει αθρώπους σαν το Συλικιώτην τζαι την Μαύρου να τραβούν κουπίν, τζαι το ότι εμείς ούλλοι εν είμαστεν πιον οι περίεργοι, διά μου ελπίδαν τζαι ενέργειαν. Πού ξέρεις, μπορεί να μας ιφκεί.