Χαρίσματα

Νot care what land thou bear’ st me to
so not again to mine

Byron

Χαρίζω τις παρελάσεις στη Χρυσή Αυγή. Χαρίζω τον πατριωτισμό στη χούντα, γιατί πραγματικά της ανήκει. Χαρίζω τα γιαταγάνια του παππούλη μου στη Λιάνα Κανέλλη να τα κάνει σκιάχτρα στον Περισσό. Χαρίζω τη σημαία και τα σύμβολα στη σοσιαλδημοκρατία. Χαρίζω το μαρμαρωμένο βασιλιά στους παιδόφιλους ιεράρχες μας. Χαρίζω τα παλούκια απ’ τα σύνορα της χώρας στους δυστυχισμένους ομοφυλόφιλους που τρύπωσαν μέσα σε οικογένειες για να γλυτώσουν το διασυρμό της σούφρας τους. Χαρίζω κάθε ξύσμα μίσους σ’ αυτούς που δικαιωματικά τους ανήκει. Χαρίζω τον πολιτικό φιλελευθερισμό στα κουτάβια της μικροαστικής πλήξης. Χαρίζω την κοινοβουλευτική ρητορεία στο γερμανικό ιδεαλισμό. Χαρίζω στους δημιουργικούς επιχειρηματίες τα κλειδιά της πόλης. Χαρίζω την Ευρώπη στην Ασία και τη γαλάζια πατρίδα στους Οθωμανούς. Χαρίζω στην αχαλίνωτη υποκριτική αριστερά της εξουσίας όση ματαιοδοξία μου εγχείρησε η κακή μου εκπαίδευση. Χαρίζω τα βιτριόλια του εθνικισμού στους διευθυντές των σχολείων. Χαρίζω τον Ιησού Χριστό στον Εωσφόρο και τον Αλλάχ στις εταιρίες πετρελαιοειδών. Χαρίζω ότι με παρασύρει αργά-αργά στο φόνο, ότι με έλκει πλάι του. Χαρίζω ότι με παρωθεί στα έγκλημα με την ίδια αυτή ακατανόητη εξουσία που ασκεί καμιά φορά το κοιμώμενο νερό στη λάμψη της σελήνης.

Σκατό και αντίδωρο

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

Είμαστε το αποτέλεσμα μιας αρμαθιάς χαμένων ωρών και καταστροφικών μεγαλείων που βλάστησαν δίπλα στην υπερφίαλη αδυναμία μας και την γκροτέσκα αθωότητά μας. Είμαστε οι γριές με τα άδεια τενεκεδάκια έξω απ’ το νεκροταφείο του Κεραμικού που ξεπουλάνε τα υπάρχοντά τους και βγαίνουν στη ζητιανιά για να αγοράσουν φτυάρι για το λάκκο τους. Είμαστε όντα που όταν ερχόμαστε σε ρήξη με τις αναμνήσεις μας μεγαλουργούμε. Ηδονιζόμαστε και γαληνεύουμε μέσα στις λεπτομέρειες και τις απειροελάχιστες απολαύσεις. Αδίστακτοι δολοφόνοι, δούλοι του χρήματος, φτωχοί και ρακένδυτοι, έκλυτοι και φοβισμένοι, ρουφιάνοι και οξύθυμοι, ηδονοθήρες και στερημένοι. Στοχαστικοί και ανήσυχοι, σχεδιάζουμε πως θα πουληθούμε καλύτερα. Πως θα αγοράσουμε σήμερα φτηνά άλλους για να τους πουλήσουμε αύριο σε καλύτερη τιμή. Πάντα με το χαμόγελο του πωλητή, το φερετζέ του δυτικού φαλλοκρατικού καπιταλισμού που σου χαμογελάει μόνο όταν θέλει να σου πουλήσει κάτι.

Κυνήγια

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

Γράμμα στους κυνηγούς της εκλογικής μου περιφέρειας

Φίλε κυνηγέ σου προτείνω αντί να κάνεις πόλεμο και να γυαλίζεις όπλα να καθίσεις σπίτι σου και να γαμήσεις. Κι αν σου είναι δύσκολο το γαμήσι μπορείς να τον παίξεις. Δόξα το γιου πόρν η τεχνολογία μπορεί να σου δώσει ιδέες και θάρρος. Αυτή την αισχρή μαλακία που έχεις ονομάσει σπορ, κάνοντας τη σφαγή καρναβάλι και διασκέδαση, νομίζω πως πρέπει να την κόψεις. Δεν είμαι οικολόγος και δεν ξέρω τι σημαίνει να είσαι οικολόγος. Ξέρω βεβαίως διάφορους μαλάκες που βάζουν πέτρες στο καζανάκι και δουλεύουν στο φουλ τα κλιματιστικά στη Σόλωνος γράφοντας οικολογικά άρθρα για την πράσινη ανάπτυξη και την πράσινη σκατούλα τους. Ξέρω επίσης κι αυτούς που σας ανέχονται και δεν νιώθουν αηδία με την τόση αγριότητά σας. Αλλά είπαμε, είναι ο ασύνειδος ρομαντισμός των μικροαστών που τους κάνει να μην αηδιάζουν με τίποτε. Ούτε βεβαίως μ’ αυτούς που τους έχουν για θήραμα και τους μακελεύουν όπως εσείς μακελεύεται παπιά, φάσες, κιρκινέζια, σιταρίθρες, γερμάνια, κρινέλια, σπαθομύτες, βατοπούλια, τσιλιβίδια, ψαροφάγους, τουρλίδες, ξυλόκοτες, χήνες, συκοπούλες, μπάλιζες, σπίνους, μιγούδια, τρυγόνες, σπέτζους, τρουποφράχτες, θεοπούλια, κοτσύφια, λιάρους, ατσάραντους, κατσουλιέρες, τσόνια, καλημάνες, πέρδικες. Εσείς που γράφεται στ’ αρχίδια σας έναν ολόκληρο κόσμο που ζει και αναπνέει στις ρεματιές, στα βουνά και στα λαγκάδια. Εσείς που με τις ευλογίες του κράτους βγάζετε άδεια δολοφόνου σκορπώντας τον όλεθρο, σπέρνοντας φυσίγγια και σκουπιδαριό, αφού νομίζεται πως η φύση είναι ο μεγάλος καμπινές σας. Εσείς καταπιεσμένα πλασματάκια με τις κοιλιές και τα πατσοκοίλια, που το παίζετε αθλητές και δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο πολύ λαχταρούμε εμείς αυτό που εσείς δολοφονείτε. Αυτό που εσείς σκοτώνετε όχι από πείνα αλλά από χόμπι. Γιατί ο φόνος για σας είναι χόμπι και διασκέδαση. Γιατί η διαστροφή σας προστατεύεται από νόμους. Έγραφα κάποτε πως η δυστυχία είναι των πουλιών που δεν μπορούν να πυροβολήσουν. Και το πιστεύω πως τα πουλιά πρέπει να πάρουν κάποτε τα όπλα και να σας γαμήσουν την παναγία. Να σας ζεματήσουν την πέτσα στο νεροχύτη. Να σας καταβροχθίσουν με ρυζάκι, πατατούλες και καλό κρασί. Ω φίλε κυνηγέ, ελπίζω πάντα σ’ ένα θαύμα και σου αφιερώνω ένα παλαιό μου ποίημα.

Μεταμεσονύχτιο πάρτυ

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

Κάθε σωματίδιο ανθρώπινης σάρκας ζητά ανταπόκριση. Και κάθε ομορφιά ζητά την εξήγησή της. Γιατί όταν η ομορφιά μένει ανεξήγητη οι πονηροί την οδηγούν στα σκοτάδια και τη φαρμακώνουν. Η εξήγηση δεν καταργεί τη χαρά. Απλώς την κάνει ερωμένη όλων για να μη βρικολακιάσει στο ιερό των χριστιανών και στα βρακοζώνια των μουσουλμάνων. Η ομορφιά δεν είναι η φραγκόκοτα του διαφημιστή ούτε η πλουμιστή πουτανίτσα των εφοπλιστών του Αιγαίου. Η ομορφιά δεν είναι το ηλιοβασίλεμα που βλέπουν με το καλάμι οι φυλακισμένοι των πόλεων. Η ομορφιά δε νοιώθεται στον προγραμματισμένο προαυλισμό του Σαββατοκύριακου. Δεν πιάνεται σε μια φωτογραφία ή σε μιαν ψηφιακή απόχη. Η ομορφιά είναι συνήθως πίσω απ’ αυτό που φαίνεται και πίσω απ’ αυτό που νιώθεται. Είναι η ουσία που σε κάνει να θέλεις να ζεις. Είναι η ουσία που αν τη χάσεις θες να χωθείς μες τη γη. Να βγάλεις αγκάθια. Να βγάλεις βολβούς θανάτου και τσουκνίδες. Η ομορφιά είναι ο φορτιστής της καρδούλας που σπαρταρά. Η ομορφιά δεν είναι μορφή. Είναι η γλώσσα με την οποία διαβάζουμε τον κόσμο για να μπορέσουμε να τον αντέξουμε. Κάθε άλλη ανάγνωση χωρίς τη γλώσσα της ομορφιάς μυρίζει κρεματόριο και εταιρία. Ραχιτικούς επιστήμονες, μηρυκαστικά μαθητούδια που βάζουν την ψυχή στον κώλο για να πάρουν βαθμό και δόξα και να βγάλουν λεφτά και να πάρουν βραβεία και ντελικάτη πρέζα για να ταΐσουν τη μεσόκοπη πλήξη τους. Η ομορφιά αποκτά περιεχόμενο όταν περιγράφει φαινόμενα και καταστάσεις. Όταν εν φαντασία και λόγω βγάζει ζουμί απ’ την πέτρα.