Αλέξη Τσίπρα, δώσε πόνο στα χάπατα!

«Εμείς δεν έχουμε άλλη επιλογή. Εμείς, ή θα συντρίψουμε αυτό το κατεστημένο, ή θα συντριβούμε εμείς».

Ο Αλέξης που έγινε Αλέκος

Μεταξύ κατεργαραίων δεν υπάρχει μόνον ειλικρίνεια. Υπάρχουν και άγραφοι κανόνες. Κάποτε ένας φίλος βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να τον πιάσει σχεδόν στα πράσα η κοπέλα του με άλλη. Στο μίνι συμβούλιο που ακολούθησε μεταξύ των ανδρών της παρέας η «κόκκινη γραμμή» ήταν κοινή: Ποτέ μα ποτέ και για κανέναν απολύτως λόγο μην το παραδεχθείς μπροστά της.

Μέρα με τη μέρα ο Αλέξης Τσίπρας αποδεικνύεται κατεργάρης. Και δεν θα παραδεχθεί ποτέ και για κανέναν απολύτως λόγο ότι μας κεράτωσε. Ότι υπήρξε για πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας μια ελπίδα και απέτυχε παταγωδώς. Και φυσικά δεν επρόκειτο ποτέ να το κάνει στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, γιατί γνωρίζει ότι τότε ακριβώς θα άρχιζε και η αντίστροφη μέτρηση για το πολιτικό του τέλος.

Εικονικές διευκολύνσεις, πραγματικοί εκβιασμοί

 

Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου

 

Οι δανειστές ελάφρυναν τα προαπαιτούμενα του Δεκεμβρίου, αλλά φόρτωσαν στην πρώτη αξιολόγηση το πακέτο των πιο σκληρών μεταρρυθμίσεων- Ατελέσφορες ασκήσεις «συναίνεσης» από την κυβέρνηση

«Ευρύ διάλογο με την κοινωνία», υποσχόταν η ανακοίνωση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Κοινωνικής Πολιτικής (ΚΥΣΚΟΙΠ) της περασμένης Τετάρτης, που ενέκρινε τις βασικές κατευθύνσεις της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης, βάσει της εισήγησης του υπουργού Εργασίας. Πού ακριβώς, μεταξύ ποιων θα γίνει ο διάλογος, σε ποιο χρονικό πλαίσιο, ποιοι θα εκπροσωπήσουν την «κοινωνία» παραμένει μυστήριο. Το μόνο πεδίο διαλόγου που άνοιξε η κυβέρνηση είναι αυτό της σύγκλησης του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών. Η χρήση των κομμάτων συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης ως υποκατάστατου της κοινωνίας, με στόχο τη διαμόρφωση «εθνικής γραμμής» είναι πια παλιομοδίτικο τρικ. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει απέναντί της μια μνημονιακή αντιπολίτευση (ουσιαστικά σ’ αυτήν μόνο απευθύνεται) σε κατάσταση αποσύνθεσης. Το να της ασκήσει πιέσεις «εθνικής» στήριξης είναι εύκολο, εκκλησία κλέβει από μιαν άποψη. Όμως, ακόμη κι αν η στήριξη αυτή εξασφαλιζόταν -πράγμα αμφίβολο- θέλει πολύ φαντασία να τη μεταφράσεις σε στήριξη της κοινωνίας. Εκτός αν το ζητούμενο είναι η «εθνική συναίνεση» ενάντια στην κοινωνία.

Επί της ουσίας γι’ αυτό πρόκειται. Η χάραξη «εθνικών κόκκινων γραμμών» στο ασφαλιστικό, για παράδειγμα, είναι μια άνευ ουσίας διαδικασία. Με την ψήφιση του 3ου Μνημονίου κυβέρνηση και μνημονιακή αντιπολίτευση έχουν αποδεχθεί πλήρως τις «κόκκινες γραμμές» των δανειστών, δηλαδή περικοπές ύψους 3,5 δισ. ευρώ στην κρατική χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος μέχρι το 2017, όπως επίσης την οριστική εξάλειψη του κοινωνικού χαρακτήρα του και τη μετάβαση σε ένα κεφαλαιοποιητικό σύστημα από το οποίο θα προκύψουν δραστικές περικοπές στις συντάξεις.
 

Το άκρον άωτον της ανοησίας

 

Του Ιάκωβου Ιωάννου

Οι κατασχέσεις που απελευθερώθηκαν χθες, αμέσως μετά το ξεπούλημα των τραπεζών και οι πλειστηριασμοί που θα ακολουθήσουν, είναι ένα μέρος της τιμωρίας μας για τις επιλογές μας, για τις οποίες είμαστε ασφαλώς υπεύθυνοι  

«Ορισμένες ενημερώσεις των ελληνικών αρχών θυμίζουν τις ειδήσεις του BBC στην κατοχή – επειδή μας ειδοποιούν έμμεσα για θέματα, κρυφά κατά κάποιον τρόπο από τον εκπρόσωπο της Τρόικας, από την κυβέρνηση δηλαδή. Προκαλεί πραγματικά μεγάλη εντύπωση» (BB).

Τράπεζες και κυβέρνηση περιμένουν πως θα ξεχάσουμε τη μεγαλύτερη ληστεία που έγινε ποτέ στην παγκόσμια ιστορία. Το σκάνδαλο των σκανδάλων, με θλιβερά θύματα τους πολίτες ενός ολόκληρου κράτους. Την αποθράσυνση εκείνης της τράπεζας που μόλις πέρυσι πούλησε τη μία μετοχή της για 1,70 € στο δημόσιο, εκποιώντας την σήμερα για 0,03 €, με αποτέλεσμα να χαθούν 1,67 € από τα δικά μας χρήματα (πίνακας).

Έχουν λοιπόν την εντύπωση πως θα πάψουμε να ενδιαφερόμαστε για την ιδιωτικοποίηση του αιώνα, η οποία αποτελεί το άκρον άωτο της ηλιθιότητας. Πως θα μείνουμε ήσυχοι, όσον αφορά τις καταθέσεις μας. Πως θα εμπιστευτούμε ότι, δεν θα μας τις κλέψουν οι διαρρήκτες που μπήκαν με το φως της ημέρας μέσα στις τράπεζες, με τις ευλογίες της κυβέρνησης, ληστεύοντας τους μετόχους και το κράτος, όλους εμάς δηλαδή.

Οι εργατοώρες σου για ένα επίδομα τάφου

 

του Γιάννη Λαζάρου

 

Αναρωτιέται κανείς αν τελικά ήταν κανονικά διορισμένες οι κυβερνήσεις της χώρας απευθείας από τους δανειστές χωρίς το πρόσχημα της εκλογικής πλειοψηφίας πόσο χειρότερα θα ήταν τα πράγματα από αυτά που ήρθαν και έρχονται. 

Τι χειρότερο για τον ελληνικό λαό θα μπορούσε να κάνει ένα ευρωπαϊκό  επιτελείο μάνατζερς στο υπουργείο του Κατρούγκαλου, από αυτά που κάνουν οι ίδιοι οι εκλεγμένοι; 

 

Έχει συνειδητοποιήσει κανείς από τα πολιτικά όντα που κατοικοεδρεύουν στην χώρα πως το ασφαλιστικό που αλλάζουν τα κωθώνια για την σταθεροποίηση του συστήματος συντάξεων, όπως κοροϊδεύουν τον κόσμο, ότι είναι όλο στον αέρα; Έχει συνειδητοποιήσει κανείς ότι "εθνική σύνταξη" έτσι όπως την έχουν προσδιορίσει με νόμο οι προηγούμενοι εκλεγμένοι κυβερνήτες δεν είναι σύνταξη αλλά κοινωνικό επίδομα; Έχει καταλάβει κάποιος από τα οικονομικά μυαλά που παπαγαλίζουν ηλιθιότητες καθημερινά στα τηλεοπτικά παράθυρα ότι το κοινωνικό επίδομα για ένα κράτος δεν είναι ποτέ σταθερό και ποτέ σίγουρο; 

 

Δεν υπάρχει εθνική σύνταξη από την στιγμή που δεν μπορεί να καλυφθεί απευθείας από τον Φορέα από τον οποίο χρηματοδοτείται και για τον Φορέα που πρέπει να χρηματοδοτήσει. Για τον λόγο αυτό όλα τα επιδόματα που δινόταν μέσω συντάξεων ήταν τα πρώτα που συνταγματικά μπορούσαν να κοπούν και κόπηκαν. Κατά τον ίδιο τρόπο "εθνική σύνταξη" είναι ένα σπίτι που δεν έχει ούτε θεμέλιο, ούτε τσιμέντο, ούτε μπετόβεργα, ούτε τίποτε. Είναι ένας πραγματικά αόρατος αριθμός που δεν είναι υποχρέωση κανενός συντάγματος να τον καλύψει. 

O Αλέξης Τσίπρας ζήτησε την εξαίρεση της Ελλάδας από τον πόλεμο λόγω χρεών

Τον γύρο του κόσμο κάνει η είδηση πως ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε από τους μεγαλύτερους ηγέτες του κόσμου να εξαιρεθεί η Ελλάδα από έναν Παγκόσμιο Πόλεμο -και από όποιες άλλες πολεμικές συγκρουσεις-, λόγω χρεών.

Ο Αλέξης Τσίπρας είχε τηλεδιάσκεψη με τον Μπαράκ Ομπάμα, τον Βλαντιμίρ Πούτιν και την Άνγκελα Μέρκελ, και τους είπε πως η Ελλάδα δεν πρέπει να πάρει μέρος σε κανένα πόλεμο επειδή έχει χρέη.

«Αυτή τη στιγμή έχουμε ως εθνικό στόχο να ξεπληρώσουμε το δημόσιο χρέος των 314 δισεκατομμυρίων και δεν μπορούμε να μπλέκουμε σε πολέμους που θα μας βγάλουν από τον στόχο μας» είπε ο Αλέξης Τσίπρας στους ομολόγους του.

«Οι Έλληνες πολίτες πρέπει να αφεθούν ήσυχοι να πληρώνουν ΕΝΦΙΑ για να πληρωθεί το χρέος» τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας, ζητώντας η Ελλάδα στον πόλεμο να θεωρείται ουδέτερη ζώνη χρέους.  Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ακόμα στον Ομπάμα, τον Πούτιν και την Μέρκελ πως η Ελλάδα πρέπει να ολοκληρώσει το τέταρτο Μνημόνιο για να περάσει στο πέμπτο Μνημόνιο, οπότε δεν έχει την πολυτέλεια να συμμετέχει και σε πόλεμο.

Ζητείται

Του Στάθη στον eniko

1.Το πολιτικό σύστημα. Ουδέποτε άλλοτε απ’ τη Μεταπολίτευση και ύστερα τα κόμματα – θεσμοί της δημοκρατίας – δεν ήταν σε τόσον κακή κατάσταση τα ίδια, τόσον ανωφελή για την κοινωνία και τόσον ανάξια της συγκυρίας. α) Η Ν. Δ. απαξιωμένη απ’ τη θητεία της στην εφαρμογή των μνημονίων, αλλά και από την προγενέστερη διαδρομής της εν μέσω διαπλοκής και υποτέλειας, σχεδόν ημιθανής, σχεδόν αυτοδιαλύεται. Αν ανασυνταχθεί και αν συνέλθει, θα είναι ένα κόμμα ζόμπι, την ύπαρξη του οποίου θα έχουν επιτρέψει η αδράνεια και η παθολογία των άλλων κομμάτων.
            β) Το ΠΑΣΟΚ, ο έτερος εταίρος στον δικομματικό μονοκομματισμό που καθήλωσε την Ελλάδα της μεταπολίτευσης μεταξύ της Σκύλλας της δημαγωγίας και της Χάρυβδης του «εκσυγχρονισμού», κατασπαράχθηκε, προσπαθώντας να εφαρμόσει τα μνημόνια, από το τέρας που δημιούργησε η ώσμωση της σοσιαλδημοκρατίας με τον νεοφιλελευθερισμό. Τώρα προσπαθεί να αναστηθεί μέσω της ανασύστασης του χώρου της Κεντροαριστεράς (όρος που χρησιμοποιείται μόνον στην Ελλάδα και που στην πραγματικότητα αποτυπώνει μόνον διαπροσωπικές σχέσεις κομματαρχών και πολιτικών «φυλάρχων») που περιστρέφονται πρόθυμοι γύρω από τα κέντρα της πραγματικής εξουσίας. Στον ίδιο
χώρο κινείται πλέον και γ) η ΔΗΜΑΡ. Ορμώμενη απ’ το πάλαι ποτέ ΚΚΕ εσ. κι αφού τροφοδότησε επί σειρά ετών με στελέχη τα άλλα κόμματα, κρατώντας πάντα προνομιακές σχέσεις με τον Τύπο, κατέληξε σήμερα σε ένα μη κόμμα, που το μισό προσπαθεί να επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ και το άλλο μισό να εμφυσήσει ζωή στον Λάζαρο της Κεντροαριστεράς. δ) Το Ποτάμι. Ένα κόμμα δημιούργημα της μιντιακής αυταπάτης ότι μπορεί να κατασκευάσει κόμματα χωρίς ιδεολογικό προσανατολισμό, ένα μόρφωμα των ρηχών καιρών. ε) Οι ΑΝΕΛ: μια διάσπαση της Δεξιάς με λαϊκό και αντιμνημονιακό παρονομαστή, που απεποιήθη τον εαυτόν της και τις αιτίες που τη γέννησαν. Χωρίς ιδιαιτέρως ικανό πολιτικό προσωπικό (πλην εξαιρέσεων), το κόμμα αυτό αγωνίζεται πλέον, απλώς να βρει λόγο ύπαρξης δίπλα στον νεομνημονιακόν ΣΥΡΙΖΑ. στ) Ο κ. Λεβέντης κατά κόσμον (στον κόσμο της) Ένωση Κεντρώων. Πτωχοπροδρομισμοί, και χατζατζαριλίκια. Που τα «δικαιούται» κάθε λαός σε κρίση. ζ) Το ΚΚΕ. Έχει αναχωρήσει. Δεν ανακατεύεται με τα πίτουρα για να μην το φάνε οι κότες. Έχει χάσει τη μισή εκλογική του δύναμη (μάλλον ανεπιστρεπτί), αλλά επιμένει ότι ώσπου να του δώσει την εντολή ο λαός για τον σοσιαλισμό, τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει – επί της ουσίας. Μερεμέτια μπορούν να γίνονται με τους εργατικούς αγώνες (στους οποίους συνεχώς καλεί το ΚΚΕ) αλλά με πενιχρά αποτελέσματα (χωρίς να φταίνε για αυτό ούτε οι αγώνες ούτε το ΚΚΕ). Το τέλειο αδιέξοδο μιας αντιφατικής στρατηγικής. Όπως τα αποτελέσματά της αποδεικνύουν. η) Η Χρυσή Αυγή. Το χρήσιμο για την αστική τάξη τέρας, μια μαύρη εφεδρεία της εξουσίας που αξιοποιεί μια μαύρη συμμορία φασιστών, εγκληματιών, ρατσιστών, ανελλήνιστων, εθνικιστών με μακρά θητεία στιςεθνικές προδοσίες. Σήμερα διχάζεται ανάμεσα στη γραμμή που θέλει τη μετεξέλιξη του μορφώματος (που σιχαίνεται ακόμα και η Μαρί Λεπέν) σε ένα ακροδεξιό κοινοβουλευτικό κόμμα και στη γραμμή που θέλει οι επίγονοι του χιτλερισμού να διατηρήσουν τα κινηματικά τους χαρακτηριστικά, τα τάγματα εφόδου και την εθνικοσοσιαλιστική τους ιδεολογία, έστω και στα κρυφά. θ) Ο ΣΥΡΙΖΑ, η
ελπίδα που χάθηκε. Η Αριστερά που γονάτισε και αυτομόλησε στη Δεξιά. Πασχίζει τώρα να εφαρμόσει επαχθή μέτρα (νομιμοποιώντας και τα προηγούμενα μνημόνια), μιλώντας ταυτοχρόνως μια γλώσσα που προκαλεί πλεόν θυμηδία, οργή, θυμό, απελπισία. Ο ΣΥΡΙΖΑ

Κλάψε, ευαίσθητε Αλέξη

Οχι, δεν ήταν ένα αθώο λεκτικό λάθος η αναφορά του Α. Τσίπρα σε «συμπαθή νεκρά παιδιά» στο Αιγαίο. Ήταν μια παραδοχή ότι για την εν ψυχρώ καθημερινή δολοφονία αυτών των παιδιών είναι και αυτός (συν)υπεύθυνος. Για τους πρόσφυγες που πνίγονται καθημερινά στο Αιγαίο δεν ευθύνονται μόνο οι πόλεμοι και οι αντι-μεταναστευτικές πολιτικές της  Ευρωπαϊκής'Ενωσης.

Ευθύνεται και ο φράχτης του 'Εβρου, τον οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διατηρεί στη θέση του από το Γενάρη, χωρίς να έχει καμία πρόθεση να τον ρίξει. Είναι γνωστό ότι εξαιτίας της πολιτικής της ΕΕ οι πρόσφυγες δεν μπορούν να φτάσουν νόμιμα στη χώρα προορισμού τους, ενώ το κατοχυρωμένο από τον ΟΗΕ δικαίωμα της ασφαλούς άφιξης εκείνου που αιτείται ανθρωπιστική προστασία μοιάζει ασήμαντη λεπτομέρεια. Εκεί φτάσαμε δυστυχώς! Συνεπώς, αυτοί οι άνθρωποι υποχρεώνονται να μπουν «παράνομα» μέσα στο έδαφος μιας χώρας και να ζητήσουν να αναγνωριστούν ως πρόσφυγες.

Κλοπή εκπαίδευσης (!)

Σήμερα λέω να διηγηθώ μια ιστορία, μάλλον αρκετά διαφορετική από εκείνες στις οποίες σας έχω συνηθίσει. Ή, μήπως, όχι και τόσο διαφορετική; Ας το κρίνετε μόνοι σας.

Μεταφερόμαστε στις ΗΠΑ, κάπου στα τέλη τής προηγούμενης δεκαετίας και φτάνουμε στο Άκρον, μια πόλη διακοσίων χιλιάδων ψυχών που βρίσκεται καμμιά εξηνταριά χιλιόμετρα νότια του Κλήβελαντ. Όπως συμβαίνει σε πολλές πολιτισμένες πόλεις, έτσι και στο Άκρον όλες οι ψυχές δεν είναι ίδιες. Κάποιες απ' αυτές πρέπει να ζουν ξέχωρα από τις υπόλοιπες, σε γειτονιές διαμορφωμένες ειδικά για ψυχές που δεν έχουν μεγάλη ανάγκη από κοινωνικές παροχές, καλά σχολεία, ασφάλεια κλπ. Σε μια τέτοια γειτονιά ζη και η πρωταγωνίστρια της ιστορίας μας, η έγχρωμη Κέλλυ Ουίλλιαμς-Μπόλαρ με τις δυο της κόρες.

Κέλλυ Ουίλλιαμς-Μπόλαρ

Η Κέλλυ δεν έχει σύζυγο. Έχει, όμως, έναν πατέρα που μένει στην παραπάνω γειτονιά. Μια γειτονιά όπου μένουν ψυχές οι οποίες φαίνεται πως έχουν διαφορετικές ανάγκες. Μια γειτονιά όπου υπάρχουν καλά σχολεία, όπου υπάρχει καθαριότητα, όπου στον δρόμο δεν βρίσκεις ναρκωτικά ευκολώτερα απ' ότι βρίσκεις ποπ-κορν και όπου τα κορίτσια σαν τις κόρες της δεν φοβούνται να πάνε ασυνόδευτα στο σχολείο.

Όπως κάθε μάνα, έτσι και η Κέλλυ δεν μπορεί να μη σκέφτεται πόσο καλά θα ήταν αν μπορούσε να στείλει τις κόρες της στο σχολείο τής παραπάνω γειτονιάς. Μόνο που κάτι τέτοιο απαγορεύεται από τον νόμο! Απαγορεύεται διότι το σχολείο της γειτονιάς της παίρνει μικρότερες επιχορηγήσεις από τον δήμο, άρα το κόστος εκπαίδευσης των παιδιών τής γετονιάς της είναι μικρότερο, οπότε, αν στείλει τις κόρες της στο καλό σχολείο, θα είναι σαν να κλέβει τον δήμο!

Όταν ο πατέρας της μπαίνει φυλακή για χρέη προς την εφορία, η Κέλλυ παίρνει την μεγάλη απόφαση: δηλώνει ως μόνιμη κατοικία της το σπίτι τού πατέρα της κι έτσι καταφέρνει να γράψει τα παιδιά της στο σχολείο τής παραπάνω γειτονιάς. Δεν την πειράζει που είναι υποχρεωμένη να τα πηγαινοφέρνει καθημερινά με το αυτοκίνητό της γιατί ξέρει πως εκεί θα έχουν καλύτερη εκπαίδευση και πολύ μικρότερους κινδύνους να αντιμετωπίσουν.

Σε σένα μιλάω που φοβάσαι..

Δες αυτή τη φωτογραφία. Δεν είναι και τόσο παλιά.

Το 2011 στην πλατεία Ταχρίρ τραβήχτηκε: χριστιανοί προστατεύουν μουσουλμάνους που προσεύχονται. Κοίτα την καλά και θυμήσου: δεν έχει περάσει και τόσος πολύς καιρός από τότε.
Σε έχουν πείσει ότι οι θρησκείες πολεμάνε μεταξύ τους. Και φοβάσαι. Κοίτα πάνω και σκέψου την πλατεία Ταχρίρ. Το δίκιο του αγώνα. Δεν πολεμάνε οι θρησκείες. Αυτοί που πολεμάνε, πολεμάνε εναντίον αυτών των χριστιανών κι αυτών των μουσουλμάνων που βλέπεις στη φωτογραφία. Τους πολεμάνε γιατί ζήτησαν να ζουν όπως θέλουν κι όπως τους αξίζει. Εσένα κι εμένα πολεμάνε.
Σε σένα μιλάω που φοβάσαι. Κι εγώ σαν κι εσένα φοβάμαι. Δεν ξέρω λεπτομέρειες για το ποιος πολεμάει ποιον στη Συρία, μπερδεύω τα ονόματα των πόλεων της Ουκρανίας, δεν ξέρω να σου δείξω στο χάρτη το Κομπάνι. Νιώθω, όμως, ότι μας τριγυρίζει ο πόλεμος.

Σε σένα μιλάω που φοβάσαι. Σε έχω δει όταν φέρνεις τρόφιμα και ρούχα στους πρόσφυγες. Έχω δει το βλέμμα σου. Ξέρω ότι εκείνη η στιγμή δεν σκέφτεσαι τις γιαγιάδες μας από τη Μικρασία. Τον εαυτό σου σκέφτεσαι. Τον εαυτό σου βάζεις στη θέση αυτών των ανθρώπων, με το παιδί στην αγκαλιά να περνάς σύνορα στην Ειδωμένη, χωρίς να ξέρεις πού πας. Και φοβάσαι. Καλύτερα φτωχός στον τόπο σου, παρά ξεσπιτωμένος, σκέφτεσαι. Το ξέρω γιατί κι εγώ το σκέφτομαι.

Σε πορεία θανάτου

Τώρα ούτε να τρέξεις, ούτε να κρυφτείς δε μπορείς. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της ήσυχης αποδοχής σου για όλα τα μέτρα που σου επέβαλλαν. Σού πήραν όλα τα όπλα ενώ τα είχες στα χέρια σου. Τα παρέδωσες εσύ εις το όνομα της ειρήνης και της νοικοκυροσύνης. Να μην τρέξει σταγόνα αίμα αλλά ας χυθούν εκατομμύρια δάκρυα. Τα δάκρυα δεν πονάνε...έτσι νόμιζες. Τώρα ξεκινάει το πανηγύρι, ήσυχε συμπολίτη μου. Οι κακές Κασσάνδρες δεν ήταν για τα γούστα σου γιατί σου χαλούσαν την καθημερινότητά σου, τις κανονισμένες διακοπές σου, τις απλωτές και τις ξαπλωτές σου, το σίγουρο μέλλον σου.



Άκου λοιπόν, τι θα έχει ήδη γίνει την ώρα που εσύ θα ξυπνήσεις από τον λήθαργό σου. Το σπίτι σου είτε το χρωστάς είτε όχι, ανήκει πλέον αλλού. Αν το χρωστάς δε σε κάποια τράπεζα τότε θα πληρώνεις δύο δόσεις ανά μήνα: Μία στην τράπεζα, μία στο κράτος. Και βέβαια θα σε αφήνουν να ζεις σε αυτό μέχρι την στιγμή που θα το χρειαστούν και θα σου κάνουν έξωση με το έτσι γουστάρω ή με μία απόφαση δικαστηρίου που θα ορίζει την έξωση συνταγματική.

Η νέα φυλακή της Ε.Ε λέγεται Ελλάδα

Ξενοφώντας Ερμείδης

 

Σε μία απίστευτη και απάνθρωπη απαίτηση των δανειστών συμφώνησε η ελληνική κυβέρνηση καθιστώντας την Ελλάδα στην πιο κρίσιμη στιγμή της νεότερης ιστορίας να μετατραπεί σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων βάζοντας ως βάση 50,000 επιπλέον κατεστραμμένους από την πολιτική της Δύσης ανθρώπους.

 

Μπορεί ο κ. Τσίπρας να μεταφράζει την ραγιάδικη στάση του στους Ευρωπαίους ως νίκη, αλλά γνωρίζει παράλληλα ότι μία ολόκληρη πόλη μπορεί να μην είναι οριοθετημένη σε ένα σημείο της Ελλάδας αλλά διάσπαρτη σε πολλά σημεία σημεία της και μάλιστα με τοίχους και συρματοπλέγματα. Ενώ η Ελλάδα ασπάστηκε να έχει την ευθύνη ζωής και θανάτου 50,000 προσφύγων πολέμου περιμένοντας μόνο τις επιχορηγήσεις της Ε.Ε και του ΟΗΕ για την σίτιση και φροντίδα αυτών των ανθρώπων, πέντε χώρες των δυτικών Βαλκανίων κατάφεραν να έχουν την ευθύνη συνολικά 50,000 προσφύγων. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει μέσα στην κρίση και την ένδεια του μισού ελληνικού πληθυσμού να έχει την ευθύνη του 5πλασιου αριθμού προσφύγων απ' ό,τι τα Σκόπια, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, η Αλβανία και η Βοσνία Ερζεγοβίνη. Μάλιστα, η Ε.Ε αποφάσισε να φυλάξει τα σύνορα της με μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη μεταξύ Ελλάδας-Σκοπίων και Ελλάδας-Αλβανίας.

 

Με τον τρόπο αυτό οποιοδήποτε κύμα που ξεπερνά τους 50,000 που θα μείνουν στην Ελλάδα θα σταματά και θα σπρώχνεται πάλι πίσω στην Ελλάδα. Με την φύλαξη των Τούρκων και της Frontex στο Αιγαίο εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες θα εγκλωβίζονται εις το διηνεκές μέσα στην Ελλάδα. 

Τα παιδιά της γωνίας

του Simple Man

Να χαίρεσαι που δεν σε λογαριάζουν γιατί αν κατάφερες αυτό, τότε έχεις κερδίσει τον μισό πόλεμο ενάντια στα ξένα και εντόπια καθίκια. Αν κατάφερες να κρατήσεις τις υπομονές σου μετατρέποντας τες σε λογική, τότε να είσαι σίγουρος ότι αρχίζεις από μονάδα να γίνεσαι ο επικίνδυνος άνθρωπος της γωνίας. Αυτός που και σε ειρηνικές αλλά και εμπόλεμες καταστάσεις έδινε την μια τον ιδρώτα του και την άλλη το αίμα του, κι όταν ολοκλήρωνε αυτό που το κοινωνικό και ανθρωπιστικό καθήκον τού όριζε, αποτραβιόταν και πάλι στη γνωστή γωνία.

Αυτή η γωνία που σε κάνει να βλέπεις τον κόσμο από κάτοψη, που σε κάνει παρατηρητικό όχι εξαιτίας του φόβου μη σε βρουν αλλά λόγω της επιλογής σου να μένεις αόρατος γιατί σε στενεύουν οι τεράστιοι ρυπαροί πολυσύχναστοι χώροι. Γιατί το ξέρεις πολύ καλά ότι το να πάρεις θέση σε ένα παιχνίδι που παίζεται από αόρατους είναι σαν να χτυπάς με το σπαθί μόνο αέρα, αλλά και ότι να συνδιαλέγεσαι με πιόνια που νομίζουν ότι ορίζουν καταστάσεις προσβάλει την νοημοσύνη σου μετατρέποντάς σε σε συνένοχο των εγκλημάτων. Από την γωνία βγήκαν όλοι αυτοί που θαυμάζεις και αν δεν κατέληξαν νεκροί από δική τους επιλογή και όχι από υπεροχή του αντιπάλου, τότε σε μια γωνία πέθαναν χορτάτοι από συνείδηση.

Η γωνία είναι το καλύτερο σημείο του πλανήτη αν θέλεις να έχεις ολοκληρωμένη όραση αλλά και τα νώτα σου φυλαγμένα. Να φοβάσαι αυτούς που βγαίνουν σε ευθεία παράταξη σε ανοιχτούς δρόμους με τάχα ανυπεράσπιστα τα στήθια τους. Να φοβάσαι και όλους αυτούς που σε σπρώχνουν να βγεις στο φως διεκδικώντας τα καταπατημένα δικαιώματά σου. Για ασπίδα σε έχουν. Σε βγάζουν από την ασφαλή σου γωνία και γίνεσαι τρωτός αφού μεταβάλλεσαι σε όχλο.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΚΑΛΑ…

Πόσο γελοίο ακούγεται... Υπάρχουν ακόμα ηλίθιοι που μετράνε τη ζωή με το αν είναι γεμάτη μια καφετέρια.. Υπάρχουν ακόμα ανόητοι που θεωρούν καλά το ότι είναι εντάξει με τις τράπεζες και την εφορία. Πως καλά είμαστε ακόμα γιατί ένα κομμάτι μπορεί ακόμα και τη βγάζει καθαρή μέσα στο μεγάλο σφαγείο. Επειδή δεν έχει έρθει η σειρά τους. Επειδή ο χασάπης τους έχει ακόμα στη κατάψυξη να σιτέψουν καλά... 

Όχι δεν περνάμε καλά. Γιατί πίσω από το γέλιο στη καφετέρια και το χαβαλέ διακρίνεις τα άφτιαχτα δόντια που αρχίζουν και σαπίζουν ένα ένα κι έχει μπει ο οδοντίατρος στη λίστα των αχρείαστων ειδών. Όχι δεν περνάμε καλά γιατί τα στημένα αυτοκίνητα στο βενζινάδικο βάζουν 5 και 10 ευρώ βενζίνη. Γιατί βάφεσαι και φτιάχνεσαι για το ραντεβουδάκι αλλά στο σπίτι οι υπόλοιποι θα τη περάσουν με κουβέρτα δίπλα σε ένα αερόθερμο του κ@λου γιατί και το πετρέλαιο είναι στην ίδια λίστα με τον οδοντίατρο, εκείνες τις εξετάσεις που αναβάλεις, το φαΐ ποιότητας, το φρεσκάρισμα στο σπίτι που αρχίζει και βγάζει μούχλα, και σιγά σιγά τα υπόλοιπα είδη ενός "πολιτισμένου κόσμου" που θα μπουν στην ίδια λίστα σαν περιττές δαπάνες. 

Όχι δεν περνάμε καλά γιατί αυτό το νεαρό παιδί χώθηκε κάπου με τρία κατοστάρικα αλλά δεν έχει όνειρα. Πάει να πιει το ποτάκι του μόλις καβατζώσει ένα μεροκάματο γιατί νιάτο είναι, αλλά μέχρι εκεί φτάνουν τα όνειρα του. Μερικά 24ωρα μπροστά και πολύ λέω. Οχι δεν περνάμε καλά γιατί στο παππού δώσανε κάτι κ@λογενόσημα αγνώστου προελεύσεως που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους, τον τυλίξαμε και με μια κουβέρτα να μη ξεπαγιάζει και τελικά.. μας έμεινε... Όχι δεν είμαστε καλά γιατί όλη αυτή η κίνηση είναι ανθρώπων που δεν ελπίζουν σε τίποτα πια, δεν έχουν τίποτα αλλά δεν είναι κι ελεύθεροι. Ξυπνάνε και κοιμούνται με τη σκέψη τι θα είναι η έλλειψη της επόμενης μέρας. Αν θα κάνουν αυτό αντί για εκείνο. Γιατί πλέον δεν έχουμε τη πολυτέλεια να τα κάνουμε και τα δυο ακόμα κι αν αυτά είναι βασικές ανάγκες.

Επιστήμονες εξηγούν γιατί η εξόρυξη χρυσού σημαίνει καταστροφή

          

Το πόρισμα είναι ένα: Οι εξορύξεις στις Σκουριές είναι για τα συμφέροντα και δεν βοηθούν κανέναν! Μιλώντας σε επιστημονική βάση, δύο ειδικοί καθηγητές του ΑΠΘ –ένας χημικός μηχανικός κι ένας γεωλόγος– ξεγύμνωσαν τους ισχυρισμούς της Ελντοράντο και όσων φλερτάρουν με την «επένδυση», στηριζόμενοι πάντα στα πορίσματα των επιθεωρητών Περιβάλλοντος που βρίσκονται εδώ και αρκετές εβδομάδες στα χέρια του εισαγγελέα.

«Τα πορίσματα αυτά δεν ήρθαν ως κεραυνός εν αιθρία, ούτε ήταν συνωμοσία κάποιων εχθρών της επένδυσης, αλλά το αποτέλεσμα του επίμονου αγώνα των κατοίκων που κατήγγειλαν και μόνοι τους έψαχναν αυτά για τα οποία βοούσε ο τόπος», ξεκαθάρισε μιλώντας σε ανοιχτή εκδήλωση του κινήματος «SOS Χαλκιδική», στην αίθουσα «Μανώλης Αναγνωστάκης» του δημαρχείου Θεσσαλονίκης, ο καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του ΑΠΘ Νικόλαος Μοσχούδης.

Τέλος εποχής

Ρίξτε μια ματιά απέξω από το παραθύρι σας.

 

Δε θα δείτε μόνο την ελληνική κρίση. Με αυτήν άλλωστε είμαστε συγκάτοικοι για όσο και για όσους έχουν ακόμη σπίτια.

 

Θα δείτε μια παγκόσμια κρίση και τη χυδαιότητα των διεθνών ελίτ σε όλη της το μεγαλείο.

Θα δείτε τη Γερμανία να ανοιγοκλείνει τις ευρωπαϊκές συνθήκες κατ όπως τη βολεύει.

Το δίκιο του ισχυρού είναι συχνά υπέρτερο όλων των άλλων.

 

Θα ακούσετε τον Νετανιάχου, πανέτοιμο για ένα νέο ολοκαύτωμα κατά των Παλαιστινίων, να μας δίνει απλόχερα ευκαιρία για ιστορική αναθεώρηση καθώς το ολοκαύτωμα ήταν αποκλειστική ευθύνη των … Παλαιστινίων και τη Μέρκελ να επαναλαμβάνει το ότι η Γερμανία αναλαμβάνει πλήρως τις ευθύνες της… Όχι βέβαια την ευθύνη για το κατοχικό δάνειο και τις αποζημιώσεις προς την Ελλάδα. Ποιος τη γαμεί αυτήν.

 

Θα δείτε τον Ερντογάν να παίρνει ανταλλάγματα από την Ευρώπη για να συνεχίζει να σκοτώνει Κούρδους και να συνεχίζει το λαθρεμπόριο προσφύγων και τις μπίζνες με τα τζιχάντια.

Θα δείτε τη Γερμανία να μας νουθετεί να συνεργαστούμε με την Τουρκία κάνοντας το Αιγαίο μια πελώρια γκρίζα ζώνη. Μα το κάνουμε. Οι λαθρέμποροί μας τουλάχιστον το κάνουν. Η μεσόγειος ανήκει στους λαθρέμπορους της.

 

Όχι πια όμως. Αφού οι Ευρωπαίοι διαλύσαν μαζί με τους διάτλαντες τη Μ.Ανατολή τώρα στέλνουν … στόλο στη μεσόγειο να ψαρέψουν λαθρέμπορες.

Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος

Αίσθηση έχει προκαλέσει η δήλωση στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού πως ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκει γαλήνη κοντά στον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας κουρνιάζει στη μεγάλη αγκαλιά του Ιερώνυμου και του εξομολογείται τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην κυβέρνηση αλλά και τα προσωπικά του με την Περιστέρα που ξαφνικά την έχει δει πανεπιστήμονας και δεν του μαγειρεύει ένα πιάτο φαΐ.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αλέξης Τσίπρας γοητεύτηκε από την προσωπικότητα του Ιερώνυμου, τα χρυσοποίκιλτα άμφια και την αγιαστούρα.

 

Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είπε στον Αλέξη Τσίπρα πως δεν πειράζει που είναι απατεώνας -και έκανε τα ακριβώς αντίθετα από όσα έλεγε-, αφού και ο ίδιος, όπως όλοι οι παπάδες, κάνει ακριβώς τα αντίθετα από όσα έλεγε και έκανε ο Χριστός, αλλά, παρ” όλα αυτά, είναι αποδεκτός και σεβαστός από τα πιστά χάπατα.

Σουρεαριστερισμός

 

 

Προχωρώντας με σταθερά βήματα την πορεία τους προς την πλήρη μετάλλαξη σε ένα υβρίδιο μετα-φιλελευθερισμού με πολλές δόσεις πασοκισμού και αυριανισμού, τα στελέχη της κυβέρνησης συνεχίζουν ακάθεκτα το έργο που ξεκίνησαν τον περασμένο Αύγουστο όταν οι μύγες ήταν ακόμη παχιές.

 

Μετά το μνημόνιο του καλοκαιριού, τις εκλογές του Σεπτέμβρη –που ο Τσίπρας απέκλειε ενώ ήδη είχε προαποφασίσει από τον Ιούλη- και την ανανέωση του χριστιανοταλιμπανικού συμφώνου συμβίωσης με τον Πάνο Καμμένο, ετοιμαζόμαστε τώρα να ζήσουμε την επόμενη φάση του δράματος της διαπραγμάτευσης των 17 ωρών: την κηδεία του κοινωνικού κράτους όπως το μάθαμε στα βιβλία της ιστορίας.

Πώς αλλιώς;

Περίπου 3 εβδομάδες μετά τις εκλογές και συνολικά 9 μήνες κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ θέλω να κάνω μια εξομολόγηση: Αισθάνομαι εξαιρετικά αισιόδοξος.

Το τρίτο μηνμόνιο είναι αληθινή ευλογία για τον τόπο. Και εξηγούμαι:

Πώς αλλιώς θα ξεβρακωνόταν ο ΣΥΡΙΖΑ;

Πώς αλλιώς θα βγαίναμε από τη λογική της ανάθεσης;

Πώς αλλιώς θα διαλύονταν οι ψευδαισθήσεις εκατομμυρίων λοβοτομημένων;

Πώς αλλιώς θα ξεφορτωνόμασταν λαϊκιστές αριστερούς που υπόσχονταν μαγικές λύσεις;

Πώς αλλιώς θα καταλήγαμε σε 95% μνημονιακή Βουλή;

Πώς αλλιώς θα πετύχαιναν οι δανειστές τέτοια εθνική ομοψυχία;

Πώς αλλιώς ένα αριστερό κόμμα θα έφερνε μια κοινωνία στα μέτρα του αντί η κοινωνία να φέρει το αριστερό κόμμα στα δικά της;

Όσα γίνονται είναι για το καλό μας

 

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,

Ούτε ένα ρεπό δεν με αφήνουν να χαρώ -μιλάω για τους τεχνοκράτες.

Καταρχάς, συγχαρητήρια για άλλη μια φορά στα δουλικά για την εξαιρετική τους στάση να νομιμοποιήσουν αυτά τα μέτρα· θα το λέω κάθε μέρα μέχρι να πεθάνω.

Οπότε, σε αυτά τα χάπατα απευθύνομαι, οι υπόλοιποι δεν υπολογιζόμαστε, ούτως ή άλλως.

Σήμερα ψηφίζεται το πολυνομοσχέδιο-σκούπα των προαπαιτούμενων του 3ου Μνημόνιου.

Προσέξτε, προαπαιτούμενα και ήδη φαντάζομαι τι θα περιλαμβάνει το κυρίως πιάτο.

Επίσης να ξεκαθαρίσουμε κάτι, γιατί υπάρχει τρομερός καννιβαλισμός στην ελληνική κοινωνία.

Οι περισσότεροι οφειλέτες της εφορίας και του δημοσίου γενικότερα, δεν είναι απατεώνες φοροφυγάδες, αλλά άνθρωποι της διπλανής πόρτας που πνίγηκαν στα νερά της ελεύθερης αγοράς, επειδή δεν ήξεραν καλό κολύμπι, αυτό και μόνο αυτό και όποιος δεν το καταλαβαίνει, πρόβλημα του και να κυνηγάει ανεμόμυλους.