Ιούλιος 1974: Αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ή ρετουσάρισμα της Δικτατορίας;

Γράφει ο askordoulakos

«Η ένταξή μας στην ΕΟΚ αποτελεί πλέον δεδομένο. Με το σημερινό πολιτικό κατεστημένο του, ο Ελληνισμός θα υποδουλωθή οπωσδήποτε. Με άλλο, αξιοκρατικά αναδειγμένο, ο Ελληνισμός θα επιζήση, και θα επικράτηση μέσα στην Ευρωπαϊκή οικογένεια»

Από το κείμενο της εισήγησης του ιδρυτικού συνεδρίου του ΕΝΕΚ στον Βόλο, 6 Μαΐου 1979.
__________________________

Τον Ιούλιο του 1974, οι στρατιωτικοί παρέδωσαν την εξουσία στους πολιτικούς, που τους υπέδειξαν οι ξένοι προστάτες, διότι δεν ήθελαν να βγει στο προσκήνιο ο ελληνικός λαός, που σιγά σιγά είχε πάρει φόρα από την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την κατάρρευση της Χούντας. Οι «σύμμαχοι» ήθελαν να τοποθετήσουν στην Ελλάδα κάποιον με λίαν βεβαρυμένο παρελθόν , ώστε να τον έχουν στο χέρι και να τους κάνει όλες τις δουλειές (σας θυμίζει κάτι;) κι αυτός ήταν ένας από τους πολλούς λόγους, για τους οποίους επιλέχθηκε ο...ενθνάρχης Καραμανλής.

Η μεταπολίτευση του Καραμανλή έθεσε τις βάσεις για τη σημερινή κατοχή της χώρας, μέσω της εκχώρησης της Ανεξαρτησίας της, τη φασιστικοποίηση του κρατικού μηχανισμού και το  ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου υπέρ των ξένων τοκογλύφων. Ο Καραμανλής είναι ο πολιτικός και ιδεολογικός προπάτορας του σημερινού πολιτικού προσωπικού, που εν έτει 2013 απαγορεύει τη διεύλευση και συνάρθροιση πολιτών, στα σημεία απ’ όπου θα διέλθει ο Σόιμπλε.
Η καραμανλική μεταπολίτευση αποτέλεσε τον εκτοξευτήρα  των σημερινών διεφθαρμένων νταβατζήδων και καναλαρχών (γι αυτό και τα δημοσιογραφικά τηλε-ρεμάλια λένε «εθνάρχης» κι εκσπερματώνουν...2 κουταλιές της σούπας!). ‘Εχουμε και λέμε λοιπόν...

Η αντίληψη, που είχε ο ...εθνάρχης για τη Δημοκρατία, καταγράφεται στα πρακτικά της συζήτησης στη Βουλή για τη θέσπιση (ενός εκ των πιο αντιδημοκρατικών Συνταγμάτων της Ελλάδας) του Συντάγματος του  1975, το οποίο ισχύει ουσιαστικά και σήμερα, αφού το νομιμοποίησε ο Ανδρέας με την περίφημη αναθεώρησή του, παρόλο, που το κατήγγειλε τότε.

Λέει λοιπόν ο Καραμανλής σχετικά με το δικαίωμα, που του παρείχε το εν λόγω Σύνταγμα, σχετικά με τις υπερεξουσίες του Πρωθυπουργού και τ΄απεριόριστα διακαιώματά του: «Το αν θα κάνω, ή όχι, χρήση αυτού του δικαιώματος είναι θέμα δικό μου και του ελληνικού λαού. Διατί ενοχλείστε; Ο λαός μου ενεπιστεύθη την εξουσία, δεν μου είπε πως θα την ασκήσω...».

Και συνεχίσει λίγο  πιο μετά:
«Αγαπητοί κ. συνάδελφοι, ένα από τα αρχαιότερα και δυσκολότερα προβλήματα στην πολιτική, είναι ο ισόρροπος συνδυασμός, μιας ισχυράς και σταθεράς Κυβερνήσεως-απαραιτήτου για την ασφάλεια και την προκοπή της χώρας- με την πραγματική ελευθερία. Το πρόβλημα υφίσταται από παλιά κι απασχόλησε όλους τους πολιτικούς φιλοσόφους: Ο ισόρροπος συνδυασμός, μεταξύ πολιτικής σταθερότητος και πραγματικής ελευθερίας... Υπεστήριξεν ο Ελ. Βενιζέλος, ότι για να κυβερνηθεί και σωθεί η Ελλάς, παρίσταται ανάγκη υπερτροφικής ενισχύσεως της εκτελεστικής εξουσίας, με δραστικόν περιορισμόν του Κοινοβουλίου...».

Δείξε μου το μηχανογραφικό σου, να σου πω ποιος είσαι

“Τι θες να γίνεις παιδί μου; Μπάτσος ή δάσκαλος; Θες να περάσεις στην Ιατρική, στο Παιδαγωγικό, στη Φιλολογία, στη Νομική, στο Μαθηματικό, στο Πολυτεχνείο, στην Πάντειο; Να πας να κάνεις τι; Πάρεα στους ανέργους ή στους ψωμόλυσες δασκαλάκους, τους δικηγοράκους και τους γιατρουδάκους;

Δήλωσε στο μηχανογραφικό σου πρώτα την Αξιωματικών Αστυνομίας κι άμα δεν γράψεις καλά, δήλωσε για καβάντζα και την Αστυφυλάκων. Πήγαινε εκει να λιγδώσει το άντερό σου! Εκεί θα σε σέβονται. Όχι να γελάνε μαζί σου, όπως θα γελάνε άμα γίνεις δάσκαλος και κυκλοφορείς με μπαλωμένα παντελόνια ή καθηγητής που άνεργος θα εκλιπαρείς για ένα ιδιαίτερο.

Κύρος έχει παιδί μου η δουλειά που δίνει ψωμί. Που σου δίνει σιγουριά. Έτσι θα παντρευτείς και πιο γρήγορα και πιο εύκολα. Ποια δε θα σε πάρει όταν θα ξέρει πως σ’ αυτές τις δύσκολες εποχές έχεις απ’ τα 20 σου ένα σίγουρο μισθό; Εξάλλου, αν γίνεις μπάτσος θα ‘χεις και τα τυχερά σου. Και δε θα σου κουνιέται και κανείς. Γιατί μπορεί εσένα τώρα να σε γράφουν στα τέτοια τους, αλλά τη στολή όλοι τη φοβούνται και τη σέβονται. Μπάτσος να γίνεις, παιδί μου, να ‘χεις το κεφάλι σου ήσυχο.”

Αυτή είναι η τυπική συμβουλή του μέσου πατέρα στο παιδί του που ετοιμάζεται να συμπληρώσει το μηχανογραφικό του, στο οποίο δηλώνει τις σχολές στις οποίες θέλει να περάσει.

Σοφά μου είπε πρόσφατα κάποιος:

“Για να δεις σε τι κατάσταση είναι μια κοινωνία, δες ποιο επάγγελμα πληρώνει καλύτερα και ποιο έχει μεγαλύτερο κύρος.

Τη δεκαετία του ’80 τους δημοσίους υπαλλήλους.

Τη δεκαετία του ’90 τους χρηματιστές.

Τη δεκαετία του 2000 τους μπάτσους.

Οι περισσότεροι γονείς σήμερα θέλουν τα παιδιά τους να γίνουν μπάτσοι.