227 χρόνια μετά, η οπισθοδρόμηση προς τη νέα Φεουδαρχία
του system failure
Ήταν 14 Ιουλίου του 1789 όταν οι εκπρόσωποι της αστικής τάξης στη Γαλλία υπόσχονταν έναν άλλο κόσμο. Και πράγματι, ο αυταρχισμός και η καταπίεση της Μοναρχίας και της Φεουδαρχίας έφερναν αβίαστα μια γνήσια επιθυμία για μια πιο δίκαιη κοινωνία. Το σύνθημα "Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη", δεν ήταν ένα απλό σλόγκαν που αναπαράγονταν μέχρι να καταντήσει κλισέ, αλλά, συμπύκνωνε την δίψα της πλειοψηφίας για μια μεγάλη αλλαγή.
128 χρόνια αργότερα, μια άλλη επανάσταση, στην Ρωσία αυτή τη φορά, υπόσχονταν να κάνει πράξη όλα όσα είχαν διακηρυχθεί τότε, καθώς η εργατική τάξη αποκτούσε ταξική συνείδηση, αλλά και η αστική τάξη είχε ήδη οπισθοχωρήσει απέναντι στις αρχικές διακηρύξεις της.
Ακολούθησαν αρκετές δεκαετίες σύγκρουσης μεταξύ δύο φαινομενικά διαφορετικών κόσμων. Από τη μια ο Σοβιετικός Κομμουνισμός που επέβαλε έναν άμεσο κρατικό αυταρχισμό και μια τερατώδη γραφειοκρατία, από την άλλη, ο έμμεσος αυταρχισμός των κρατών της Δύσης μέσω της προπαγάνδας και της ψυχολογικής βίας. Πάντα πίσω απ'όλα αυτά, μια κυρίαρχη μεγαλοαστική τάξη που με όπλο την οικονομική ισχύ κινούσε και κινεί τα νήματα.
