Η πρώτη ημέρα μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές ξεκίνησε με τη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Πάνο Καμμένο και την ανακοίνωση πως οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στον Αλέξη Τσίπρα, και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες θα συμμετέχουν στην κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-Ανεξάρτητων Ελλήνων θα έπρεπε να είχε προκύψει από τις εκλογές του 2012. Πριν η χώρα δεθεί για τα καλά από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.
Έχω γράψει αρκετές φορές πως πιστεύω -αν και δεν ψηφίζω ούτε ΣΥΡΙΖΑ ούτε Ανεξάρτητους Έλληνες- πως, στην κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα μετά την χρεοκοπία, η καλύτερη δυνατή λύση είναι μια κυβέρνηση Αριστεράς-Δεξιάς, χωρίς βέβαια εκείνους τους πολιτικούς οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την χρεοκοπία της χώρας.
Πιστεύω πως, στη σημερινή κατάσταση της χώρας, μόνο μια κυβέρνηση Αριστεράς-Δεξιάς, που θα έχει τη μαζική στήριξη αριστερών και δεξιών πολιτών, μπορεί να τα καταφέρει.
Στις 28 Απριλίου του 2012, οκτώ ημέρες πριν τις εκλογές, έγραφα:
«Παρακολουθώ τις οξύτατες αντιδράσεις των κομμάτων στη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα πως “αν εμείς, ως Αριστερά, καταθέσουμε πρόταση και χρειαζόμαστε πέντε ψήφους του Καμμένου -και αυτός τις δώσει ως ανοχή ή στήριξη- δεν θα του πούμε δεν τις θέλουμε”, και έχω πεθάνει στα γέλια.
Λύσσαξαν οι κομματικές ηγεσίες, λύσσαξαν και τα παπαγαλάκια των νταβατζήδων της διαπλοκής. Ούτε για τη χρεοκοπία της χώρας δεν λύσσαξαν τόσο πολύ – περίεργο. Ή όχι;
Ο Τσίπρας -κατά κύριο λόγο- και ο Καμμένος ξεβράκωσαν με μία κίνηση και τα κόμματα της Αριστεράς και τα κόμματα της Δεξιάς.
Αποδείχτηκαν παίκτες. Γεροί παίκτες.»
Στις 25 Οκτωβρίου του 2012, έγραφα:
«Οι πολίτες επέλεξαν Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, ενώ έβαλαν στη Βουλή και την Χρυσή Αυγή. Ο λαός εμίλησε.
Και δεν μπορεί να πει κάποιος πως δεν είχε επιλογές. Οι «αριστεροί» είχαν την επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ και οι «δεξιοί» τους Ανεξάρτητους Έλληνες.
