Φίλε Πιτσιρίκο, αφορμή για αυτές τις σκέψεις αποτέλεσε ένα άρθρο του οικονομολόγου Βασίλη Βιλάρδου, όπου συνέκρινε την χρεοκοπία της Ελλάδας με εκείνη του Πουέρτο Ρίκο, ενός μικρού νησιού της Καραϊβικής που δεν είναι ούτε ανεξάρτητο κράτος ούτε Πολιτεία των ΗΠΑ.
Στην πραγματικότητα, είναι μια ειδικού τύπου αποικία των ΗΠΑ από το 1898, όπου οι Πορτορικανοί μπορούν να κινούνται ελεύθερα στις ΗΠΑ χωρίς όμως να έχουν τα δικαιώματα του Αμερικανού πολίτη και φυσικά χρησιμοποιούν στις συναλλαγές τους ένα ξένο νόμισμα, το δολάριο των ΗΠΑ.
Κατά αντιστοιχία, η Ελλάδα χρησιμοποιεί το ευρώ, στερείται δημοσιονομικής, οικονομικής και πολιτικής αυτονομίας αλλά οι κάτοικοι της έχουν την ελευθερία να μετακινούνται μέσα στην ΕΕ.
Έχουν την ελευθερία δηλαδή να γίνονται οικονομικοί μετανάστες.
“West side story” against “East side story”. Διαλιέεεεχτε!
Επτά ολόκληρα χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας, 600.000 άνθρωποι –ως επί το πλείστον νέοι και με εξειδικευμένες γνώσεις– έχουν μεταναστεύσει, και οι υπόλοιποι έχουν μετατραπεί σε υπάκουους και απαθείς Λωτοφάγους.
Άνθρωποι που έχουν ξεχάσει τις έννοιες της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας, και που δείχνουν να μην ενοχλούνται καθόλου από την τωρινή τους κατάντια και την κατάσταση ανυποληψίας στην οποία έχουν περιέλθει.
Στο Πουέρτο Ρίκο, που έχει καταρρεύσει οικονομικά και το 50% του πληθυσμού βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας και με τους νέους να δραπετεύουν μαζικά από την χώρα, έγινε πρόσφατα –το 2012, λίγο πριν από την επίσημη χρεοκοπία– ένα δημοψήφισμα στο οποίο τέθηκαν δύο ερωτήσεις.
