Γιώργος Μητραλιάς
Όταν στις 14 του περασμένου Αυγούστου διαπιστώναμε την «κατάρρευση του αμερικανικού δικομματισμού» (1) σχεδόν κανένας δεν φάνηκε να παίρνει στα σοβαρά αυτή τη διαπίστωση και τις κατακλυσμικές πλανητικές συνέπειές της. Σήμερα, δηλαδή μόλις δυο μήνες αργότερα και λιγότερο από δύο εβδομάδες πριν από τις προεδρικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου, όχι μόνο αυτή η κατάρρευση βγάζει κυριολεκτικά μάτια, αλλά και μπορούμε πια άνετα να διαπιστώσουμε κάτι πολύ πιο σοβαρό και… πολλά υποσχόμενο: την χωρίς προηγούμενο –τουλάχιστον από την εποχή του μεγάλου κραχ του 1929- πολιτική αλλά και κοινωνική κρίση της βορειοαμερικανικής (αστικής) δημοκρατίας, που θα μπορούσε να οδηγήσει προσεχώς σε κοινωνικές εκρήξεις και πολιτικές ανατροπές ιστορικών διαστάσεων!
Και ιδού εντελώς συνοπτικά για τι πρόκειται. Από πρώτη άποψη, γινόμαστε εδώ και πολλούς μήνες μάρτυρες του φαινομένου της απόρριψης των δυο προεδρικών υποψηφίων από τη μεγάλη πλειοψηφία των συμπατριωτών τους, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δηλώνουν ότι θα τους ψηφίσουν με μισή καρδιά ή ακόμα και των ηγετικών στελεχών των δυο κομμάτων τους! Αν και αυτό το «φαινόμενο» είναι περίπου μοναδικό στην ιστορία, ωστόσο δεν περιγράφει όλη την σημερινή βορειοαμερικανική πραγματικότητα, που είναι ακόμα χειρότερη.
Αυτή η «χειρότερη» δεινή πραγματικότητα αποτυπώθηκε πιστά πριν από λίγες μέρες στη θεαματική ρήξη που επήλθε στις σχέσεις του Ρεπουμπλικανικού κόμματος με τον υποψήφιό του Ντόναλντ Τραμπ, και που οδηγεί τα αμερικανικά ΜΜΕ να κάνουν λόγο για έκρηξη «εμφυλίου πολέμου» στην αμερικανική δεξιά! Δεν μπορούμε να μαντέψουμε το μέλλον της πολιτικής καριέρας του ίδιου του κ. Τραμπ, αλλά το βέβαιο είναι πια ότι η υποψηφιότητά του πυροδότησε μια κατακλυσμική εξέλιξη που τον ξεπερνάει και, που κατά τα φαινόμενα, κυοφορούνταν εδώ και καιρό μέσα στην αγρίως κλυδωνιζόμενη αμερικανική κοινωνία: τη γένεση ενός μαζικού ακραία αντιδραστικού, σκοταδιστικού, ρατσιστικού, απομονωτικού και μισογυνικού κινήματος με έντονα φασιστικά χαρακτηριστικά!
Παρόλο που κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει για πρώτη φορά στην ιστορία των ΗΠΑ, είναι η μαζικότητα αυτού του σημερινού κινήματος σε συνδυασμό με την τρομακτική σε έκταση και ένταση απαξίωση του Ρεπουμπλικανικού κόμματος από τη βάση του που κάνουν το παρόν «φαινόμενο» να μην έχει ιστορικό προηγούμενο. Όμως, και στην αντιπέρα όχθη, στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών, η κατάσταση δεν είναι διόλου καλύτερη αν και από πρώτη άποψη, όλοι δείχνουν μονιασμένοι και συσπειρωμένοι γύρω από την Κα Κλίντον.
