Ανοιχτή επιστολή της «Νέας Σποράς» προς την ΚΕ του ΚΚΕ Από το κακό στο χειρότερο…

Αγαπητές συντρόφισσες, αγαπητοί σύντροφοι της ΚΕ του ΚΚΕ.


Αυτό που συμβαίνει αυτήν την περίοδο στο Κόμμα μας είναι πρωτοφανές! Μέσα από τον προσυνεδριακό διάλογο εμφανίστηκε μια πολύ ισχυρή και μαζική αμφισβήτηση των Θέσεων της ΚΕ και του προτεινόμενου Προγράμματος στο 19ο Συνέδριο.


Η αμφισβήτηση αυτή, παράλληλα, καταγράφει μια σθεναρή επιμονή μεγάλου τμήματος των κομματικών μελών στην υπεράσπιση του ισχύοντος Προγράμματος, που ψηφίστηκε στο 15ο Συνέδριο, με αξιοσημείωτα επιχειρήματα, που φανερώνουν υψηλό επίπεδο ιδεολογικοπολιτικής κατάρτισης. Θα μας επιτρέψετε να πούμε, μάλλον υψηλότερο από αυτό που διαθέτουν ορισμένα μέλη της ΚΕ του Κόμματος!

Ταυτόχρονα οι παρεμβάσεις των συντρόφων, που συμμετέχουν στο δημόσιο διάλογο, «βγάζουν» πόνο ψυχής και άφατη αγάπη για το Κόμμα τους, το ΚΚΕ, αλλά και στέρεη προσήλωση στα ιδανικά και τις θεμελιακές αρχές του Κομμουνισμού!

Εμείς το θεωρούμε υγιές αυτό το φαινόμενο, μια ακόμη απόδειξη πίστης των μελών και οπαδών του ΚΚΕ στον ιστορικό και επαναστατικό ρόλο του Κόμματος, γενικότερα, μια επίκαιρη υπενθύμιση των ισχυρών δεσμών του Κόμματος με την ελληνική κοινωνία.


Το γεγονός αυτό δημιουργεί μια νέα κατάσταση στο Κόμμα, που η ηγεσία του Κόμματος, τα μέλη της ΚΕ, δεν μπορείτε να την αγνοείτε, γιατί για πρώτη φορά στην ιστορία του Κόμματος εμφανίζεται και με τέτοια οξύτητα ένα ανάλογο φαινόμενο.

Και πράγματι δεν την αγνοείτε, όπως δείχνει η αντίδρασή σας, παρ’ όλο που, θα μας επιτρέψετε να σας το πούμε επί το λαϊκότερο, πιαστήκατε στην κυριολεξία «στον ύπνο», γιατί, όπως φάνηκε, δεν το αναμένατε! Απόδειξη πως η επαφή σας με την πραγματικότητα, όχι μόνο σε ότι αφορά στην κοινωνία αλλά και στο ίδιο το Κόμμα, είναι ανύπαρκτη! Το αποτέλεσμα ήταν να πανικοβληθείτε. Πολύ κακό σημάδι για την επαναστατική επαγρύπνηση και ετοιμότητα της ΚΕ!


Δυστυχώς, όμως, δεν είναι η πρώτη φορά. Θα σας αναφέρουμε άλλη μία, από τις πολλές που υπάρχουν, που, κατά τη γνώμη μας, ήταν καθοριστική για την πορεία του Κόμματος. Ήταν η περίπτωση της περιόδου πριν τις εκλογές της 6ης του Μάη του 2012, που και εκεί, κατά δική σας ομολογία, δεν πήρατε είδηση για την κατάρρευση του δικομματισμού, παρά τα σαφή μηνύματα που σας έστελνε η κομματική βάση, ακόμη και όλες οι αστικές δημοσκοπήσεις.


Το θέμα, όμως, μπροστά σε αυτήν την κατάσταση, είναι το πώς αντιδράτε και μάλιστα σε συνθήκες πανικού. Και ενώ στην περίπτωση των εκλογών του 2012 δείξατε, κακώς, το δάχτυλο στους εργαζόμενους και τους αποδώσατε κοινοβουλευτικές αυταπάτες, στην προκειμένη περίπτωση, αυτό που βλέπουμε είναι ότι καταφύγατε στο γνωστό μοτίβο του εσωτερικού εχθρού, που σε ρόλο πράκτορα εξυπηρετεί τον ταξικό αντίπαλο. Ξαναπαιγμένο έργο.

Αυτόν τον εσωτερικό εχθρό τον είχαμε γνωρίσει με άλλη μορφή με τα γνωστά σημειώματα περί «κομματικής αντιπολίτευσης», που «αξιοποιείται από τον αντίπαλο». Καταφύγατε, επίσης, στη συνέχεια, στο αναγκαίο για την πολιτική σας επιβίωση «Σκοπεύσατε… Πυρ…», για να πέσουν κατάχαμα οι «επώνυμοι» παραδομένοι στην καθοδηγημένη από «τα πάνω» κομματική σκύλευση!!!

Δηλαδή τι ακριβώς κάνατε…

Προχωρήσατε σε δημόσια, συντονισμένη και κατ’ επιλογήν διαπόμπευση και σπίλωση συντρόφων έξω και πέρα από κάθε τήρηση, στοιχειωδώς, των κανόνων του προσυνεδριακού διαλόγου και γενικότερα των κανόνων του Κόμματος.

Λάθος πορεία [Μπογιόπουλος προς ηγεσία ΚΚΕ: Λάθος Πορεία | Άρθρο του Νίκου Μπογιόπουλου στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου]

1) Αντιγράφω (Ντοκουμέντα 16ου Συνεδρίου, σελ. 71, σ. Παπαρήγα):

«Στο 15ο Συνέδριο ξεκαθαρίσαμε το εξής πράγμα: Οτι η συγκέντρωση δυνάμεων, η πολιτική συμμαχιών του Κόμματος χτίζεται πάνω στην αντίθεση μονοπώλια - ιμπεριαλισμός. (...). Τι είναι ο ιμπεριαλισμός; Το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού. Ομως, δεν μπορούμε να χτίσουμε συμμαχία στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός, γιατί σημαίνει συμμαχία για τη σοσιαλιστική επανάσταση και συμμαχία για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Αυτό δεν μπορούμε να το βάλουμε. Και δεν μπορούμε να το βάλουμε, γιατί είναι και λυμένο θεωρητικά, αλλά και η πείρα αυτό δείχνει». Κανένα νέο δεδομένο δεν επιτρέπει αναθεώρηση όσων θεωρητικά και εμπειρικά, κατά το 16ο Συνέδριο, είναι λυμένα. Εντούτοις στις Θέσεις γίνεται ακριβώς αυτό το λάθος: Προτείνεται οικοδόμηση πολιτικής συμμαχιών στην αντίθεση καπιταλισμός - σοσιαλισμός. Αλλά πάνω σε αυτή την αντίθεση, όπως σωστά διαπιστώναμε στο 16ο Συνέδριο, δεν χτίζεται η - στρατηγικής σημασίας για την Επανάσταση - πολιτική συμμαχιών.

2) Με αυτήν την (μη) πολιτική συμμαχιών «πλησιάζουμε» το σοσιαλισμό μόνο ως αντικατοπτρισμό. Η Λαϊκή Συμμαχία, που δεν είναι πολιτική, δεν συμμετέχει σε εκλογικές μάχες, που απορρίπτει όσους διαφοροποιούνται από το ΚΚΕ (Θέση 67), που «έχει μια ορισμένη μορφή διαμόρφωσης με τη δράση σε κοινό πλαίσιο των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ», είναι «συμμαχία» μόνο με τον εαυτό μας.

3) Η πολιτική γραμμή των Θέσεων ουσιαστικά εφαρμόζεται εδώ και χρόνια. Εχουμε ήδη δείγματα ότι δεν περπατάει: οργανωτική στασιμότητα, πτώση κυκλοφορίας «Ρ», επίπεδο ταξικού κινήματος, οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα. Ας σταθούμε στις εκλογές. Η σ. Παπαρήγα («Ρ», 22/3/2012) έλεγε: «Αντικειμενικά λοιπόν στην εκλογική μάχη το κριτήριο ψήφου προς το ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να είναι πάνω στη συνολική του στρατηγική». Δεν συνιστά απολυτότητα να λέμε ότι «επιβεβαιώθηκε» (Θέση 48) μια στρατηγική που την αναδείξαμε ως κριτήριο ψήφου, αλλά αντί να συγκεντρώσει δυνάμεις τις μείωσε στο μισό; Βέβαια, όποτε έρχεται η κουβέντα στο εκλογικό αποτέλεσμα επαναλαμβάνουμε τα περί «κοινοβουλευτικών αυταπατών». Οχι. Αυταπάτες δημιουργούνται όταν αρνούμαστε να ερμηνεύσουμε απροκατάληπτα την ζωντανή εμπειρία από κάθε πολιτική μάχη. Τέτοια μάχη είναι και οι εκλογές. Δεν σπέρνει «κοινοβουλευτικές αυταπάτες» ο Λένιν όταν ισχυρίζεται («Γράμματα στον Γκόργκι») ότι «απ' τα αποτελέσματα των εκλογών εξαρτάται κατά πολύ και η ανάπτυξη του κόμματος».