Το Νέο Προπτυχιακό
Πρόγραμμα Σπουδών (Ν.Π.Π.Σ.) για τη Σχολή μας παρουσιάστηκε σε αδρές γραμμές.
Συνοδευόμενο από πολλά μεγάλα λόγια περί «εκσυγχρονισμών», «κοινωνικής
υπευθυνότητας» και «κοινωνικής ανταπόκρισης» και άλλα παρόμοια.
Πρώτα απ’όλα να
θυμίσουμε ότι «το κράτος που έχουν ταχθεί οι Ιατρικές Σχολές να υπηρετήσουν»,
όπως αναφέρει η ανακοίνωση, είναι αυτό που κλείνει και συγχωνεύει νοσοκομεία,
τα αφήνει να λειτουργούν με ελάχιστο και εξουθενωμένο προσωπικό, χωρίς πολλές
φορές να τηρούνται στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής ή να υπάρχουν βασικοί
εξοπλισμοί και υλικά. Ότι αυτοί που είναι έτοιμοι να απευθυνθούν στην
ευαισθησία μας για να υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς τους, υπηρετούν πιστά ένα
σύστημα που με μια απλή βόλτα στα νοσοκομεία αρκεί να καταλάβεις πόσο
«κοινωνικά ευαίσθητο» είναι. Τόσο ώστε να αφήνει τον κόσμο άρρωστο χωρίς
ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, μιας και οι «συμμετοχές» σε φάρμακα και εξετάσεις
είναι συχνά απλησίαστες, μιας και πολύς κόσμος μένει ανασφάλιστος, μιας και
πολλά νοσοκομεία λειτουργούν μετά βίας και με άθλιες συνθήκες και για
εργαζόμενους και ασθενείς. Άρα ας δούμε την ουσία πίσω απ’ όλα αυτά.