Ότι είμαι αγράμματος και δεν μπορώ να βαστήσω ταχτική σειρά 'σ ταγραφόμενα, και...τότε φωτίζεται και ο αναγνώστης.Μπαίνοντας εις αυτό το έργον καιακολουθώντας ναγράφω...........(Μακρυγιάννης).......να γράφω δικά μου, να γράφω δικά σας, να γράφω και ξένα. Οπιανού και νάναι πάλι εγώ θα γράφω, ακόμα και αν δε μου αρέσουν αυτά που έχετε γραμμένα, απλά γιατί αρέσουν σε σας που τα γράψατε και σε σας που τα βλέπετε, κι αν σας πικράνω μη λησμονάτε τα λόγια του George Orwell ….. εάν σημαίνει κάτι τέλος πάντων η Ελευθερία, σημαίνει το δικαίωμα του να λες στους ανθρώπους αυτά που δεν θέλουν να ακούσουν.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παράλληλο Σύμπαν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παράλληλο Σύμπαν. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 27 Απριλίου 2016
Μεγάλη εβδομάδα, χώρα… επί ξύλου κρεμάμενη
Μεγάλη εβδομάδα, αλλά όπως τα κατάφερε η κυβέρνηση, η ζωή μάς τρολάρει… διαβολικά.
Μεγάλη Πέμπτη, τη μέρα που κατά την χριστιανική παράδοση εορτάζεται ο Μυστικός Δείπνος και κορυφώνεται το δράμα του Ιησού με το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου», συνέρχεται (αυτός είναι ο στόχος) το eurogroup!
Εδώ δεν ξέρουμε αν υπάρχει κάποιος Ιούδας να προδώσει. Πόντιοι Πιλάτοι ενδεχομένως να υπάρχουν, αλλά το ψυχόδραμα καθορίζεται κυρίως από μια χώρα απαράσκευη που στραγγίζει τις τελευταίες ρανίδες του χρόνου, σε σημείο ασφυξίας. Και όταν αρχίσει να τη νιώθει, παραδίδεται επί ξύλου κρεμάμενη.
Ο πρωθυπουργός όπως έγραψε το liberal και το Σάββατο, θα συνεχίσει τις τηλεφωνικές επαφές με ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους, ελπίζοντας -για πολλοστή φορά- σε αυτό που ατύχησε τις προηγούμενες, στην πολιτική διαπραγμάτευση, αφού πάλι η κυβέρνηση βρέθηκε ετεροχρονισμένη όσον αφορά τις απαιτήσεις των θεσμών.
Με ελπίδες στον «Μυστικό Δείπνο» του eurogroup
Αυτή τη φορά προσέρχεται στον «Μυστικό Δείπνο» με περισσότερες ελπίδες όσον αφορά το κλείσιμο της αξιολόγησης, αλλά και με χτυποκάρδι μήπως οι δανειστές επιμείνουν στο τέταρτο μνημόνιο των προληπτικών μέτρων.
Ενδιάμεσο στάδιο είναι (ήταν) η Μεγάλη Τρίτη, η κυβέρνηση ευελπιστεί να κλείσει επιτυχώς η συζήτηση με τους Θεσμούς - κατά συγκυρία στην εκκλησία γίνεται η καταδίκη των Φαρισαίων αλλά και διαβάζονται η Παραβολή των Δέκα Παρθένων ( όπου «πέντε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι» και είχαν πάρει μαζί με τα λυχνάρια τους και αρκετό λάδι, «πέντε ήσαν μωραί», τα λυχνάρια τους έσβησαν και δεν έγιναν δεκτές στο γαμήλιο δείπνο (σε αυτές θα ανήκε η… Ελλάδα).
Διαβάζεται επίσης και η Παραβολή των ταλάντων! Καθώς τα τάλαντα της χώρας στερεύουν, η κυβέρνηση ελπίζει να κλείσει με τους Θεσμούς την συμφωνία για τα 5,4 δισ., και να προσέλθει, επί ξύλου κρεμάμενη την Πέμπτη στις Βρυξέλλες, όπου θα νιώσει τα καρφιά των πιέσεων για τη θέσπιση και νομοθέτηση των προληπτικών μέτρων 3,6 δισ. ευρώ.
Το ΔΝΤ και ο Σόιμπλε επιμένουν ότι θα πρέπει να νομοθετηθούν εκ των προτέρων, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να πείσει ώστε να υπάρξει απόφαση η οποία θα προβλέπει εγγραφή στον προϋπολογισμό του 2018, καθώς κάπως βαρύ θα πέσει στους βουλευτές του κόμματος να ψηφίσουν δυο πακέτα συνολικού ποσού 9 δισ. ευρώ.
Ως τελευταία γραμμή άμυνας θέτει να υπάρξει απόφαση του eurogroup για αυτόματη λήψη μέτρων, εφόσον παρουσιαστεί απόκλιση των στόχων (κάτι που έχουν και άλλες χώρες, όπως Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, κλπ), και την ταυτόχρονη απόφαση για έναρξη της συζήτησης σχετικά με την διευκόλυνση, του χρέους – όποια μορφή και αν πάρει αυτή, αρκεί να φανεί «βιώσιμο». Πέραν της ουσίας - θεωρεί ότι μια τέτοια θα άρει τα εμπόδια προσέλευσης επενδύσεων – θα έχει και κάτι να θριαμβολογήσει στο πληγωμένο της ακροατήριο.
Επί τον τύπον των ήλων
Η απόφαση δεν είναι εύκολη ούτε αυτονόητη, γι’ αυτό και επιδιώκει να δημιουργήσει συμμαχίες. Ήδη το Μαξίμου με ανακούφιση διένειμε την Παρασκευή τις δηλώσεις του πρώην… αχώνευτου Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος έδωσε χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση, «κάνοντας σαφές - διότι στον ελληνικό τύπο γίνεται λόγος για 4ο μνημόνιο, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει». Ο επικεφαλής του eurogroup έδειξε και κατανόηση στην άρνηση της ελληνικής πλευράς να νομοθετήσει τα επί πλέον μέτρα, λέγοντας «Ασφαλώς υπάρχουν νομικοί περιορισμοί. Δεν μπορούμε, δεν πρόκειται - και ούτε καν επιθυμούμε- να υπερβούμε νομικούς περιορισμούς που υπάρχουν στην Ελλάδα».
Φαίνεται ότι το θέμα έχει ωριμάσει και οδεύουμε προς κάποιου είδους συμφωνία. Η ελληνική πλευρά κομπάζει ότι τα μέτρα αποφασίστηκαν με βάση τις δικές της προτάσεις.
Παράλληλα η Αθήνα βασίζεται σε μια διαφαινόμενη σύγκρουση ανάμεσα στους ευρωπαίους εταίρους και στον άξονα ΔΝΤ – Σόϊμπλε. Εξ αυτού θεωρεί εν δυνάμει υποστηριχτές στο θέμα των πρόσθετων μέτρων τον Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, τον Μάριο Νράγκι, τον Φρανσουά Ολάντ, τον Πιέρ Μοσκοβισί, και βέβαια τους Ντα Κόστα, Ματέο Ρέντσι, Μάρτιν Σούλτς. Ελπίζει να μην υπάρξει κάποιος Ιούδας εξ αυτών, ενώ άγνωστη παραμένει η στάση της γερμανίδας καγκελαρίου Α. Μέρκελ, αν και θεωρείται φιλική προς την κυβέρνηση.
Το πρόβλημα της χώρας ωστόσο δεν είναι μόνο να μην υποχρεωθεί να νομοθετήσει τα πρόσθετα εξισορροπητικά μέτρα. Ως μία εκ των μωρών παρθένων, της τελείωσε το λάδι της ρευστότητας καθώς μακρηγορούσε, και, καλώς εχόντων των πραγμάτων, η δόση θα εκταμιευτεί τον Ιούνιο. Ως τότε θα μαζεύει τις τελευταίες σταγόνες των ταμείων - αν φτάσουν…
Μεγάλη Πέμπτη, τη μέρα που κατά την χριστιανική παράδοση εορτάζεται ο Μυστικός Δείπνος και κορυφώνεται το δράμα του Ιησού με το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου», συνέρχεται (αυτός είναι ο στόχος) το eurogroup!
Εδώ δεν ξέρουμε αν υπάρχει κάποιος Ιούδας να προδώσει. Πόντιοι Πιλάτοι ενδεχομένως να υπάρχουν, αλλά το ψυχόδραμα καθορίζεται κυρίως από μια χώρα απαράσκευη που στραγγίζει τις τελευταίες ρανίδες του χρόνου, σε σημείο ασφυξίας. Και όταν αρχίσει να τη νιώθει, παραδίδεται επί ξύλου κρεμάμενη.
Ο πρωθυπουργός όπως έγραψε το liberal και το Σάββατο, θα συνεχίσει τις τηλεφωνικές επαφές με ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους, ελπίζοντας -για πολλοστή φορά- σε αυτό που ατύχησε τις προηγούμενες, στην πολιτική διαπραγμάτευση, αφού πάλι η κυβέρνηση βρέθηκε ετεροχρονισμένη όσον αφορά τις απαιτήσεις των θεσμών.
Με ελπίδες στον «Μυστικό Δείπνο» του eurogroup
Αυτή τη φορά προσέρχεται στον «Μυστικό Δείπνο» με περισσότερες ελπίδες όσον αφορά το κλείσιμο της αξιολόγησης, αλλά και με χτυποκάρδι μήπως οι δανειστές επιμείνουν στο τέταρτο μνημόνιο των προληπτικών μέτρων.
Ενδιάμεσο στάδιο είναι (ήταν) η Μεγάλη Τρίτη, η κυβέρνηση ευελπιστεί να κλείσει επιτυχώς η συζήτηση με τους Θεσμούς - κατά συγκυρία στην εκκλησία γίνεται η καταδίκη των Φαρισαίων αλλά και διαβάζονται η Παραβολή των Δέκα Παρθένων ( όπου «πέντε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι» και είχαν πάρει μαζί με τα λυχνάρια τους και αρκετό λάδι, «πέντε ήσαν μωραί», τα λυχνάρια τους έσβησαν και δεν έγιναν δεκτές στο γαμήλιο δείπνο (σε αυτές θα ανήκε η… Ελλάδα).
Διαβάζεται επίσης και η Παραβολή των ταλάντων! Καθώς τα τάλαντα της χώρας στερεύουν, η κυβέρνηση ελπίζει να κλείσει με τους Θεσμούς την συμφωνία για τα 5,4 δισ., και να προσέλθει, επί ξύλου κρεμάμενη την Πέμπτη στις Βρυξέλλες, όπου θα νιώσει τα καρφιά των πιέσεων για τη θέσπιση και νομοθέτηση των προληπτικών μέτρων 3,6 δισ. ευρώ.
Το ΔΝΤ και ο Σόιμπλε επιμένουν ότι θα πρέπει να νομοθετηθούν εκ των προτέρων, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να πείσει ώστε να υπάρξει απόφαση η οποία θα προβλέπει εγγραφή στον προϋπολογισμό του 2018, καθώς κάπως βαρύ θα πέσει στους βουλευτές του κόμματος να ψηφίσουν δυο πακέτα συνολικού ποσού 9 δισ. ευρώ.
Ως τελευταία γραμμή άμυνας θέτει να υπάρξει απόφαση του eurogroup για αυτόματη λήψη μέτρων, εφόσον παρουσιαστεί απόκλιση των στόχων (κάτι που έχουν και άλλες χώρες, όπως Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, κλπ), και την ταυτόχρονη απόφαση για έναρξη της συζήτησης σχετικά με την διευκόλυνση, του χρέους – όποια μορφή και αν πάρει αυτή, αρκεί να φανεί «βιώσιμο». Πέραν της ουσίας - θεωρεί ότι μια τέτοια θα άρει τα εμπόδια προσέλευσης επενδύσεων – θα έχει και κάτι να θριαμβολογήσει στο πληγωμένο της ακροατήριο.
Επί τον τύπον των ήλων
Η απόφαση δεν είναι εύκολη ούτε αυτονόητη, γι’ αυτό και επιδιώκει να δημιουργήσει συμμαχίες. Ήδη το Μαξίμου με ανακούφιση διένειμε την Παρασκευή τις δηλώσεις του πρώην… αχώνευτου Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος έδωσε χείρα βοηθείας στην κυβέρνηση, «κάνοντας σαφές - διότι στον ελληνικό τύπο γίνεται λόγος για 4ο μνημόνιο, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει». Ο επικεφαλής του eurogroup έδειξε και κατανόηση στην άρνηση της ελληνικής πλευράς να νομοθετήσει τα επί πλέον μέτρα, λέγοντας «Ασφαλώς υπάρχουν νομικοί περιορισμοί. Δεν μπορούμε, δεν πρόκειται - και ούτε καν επιθυμούμε- να υπερβούμε νομικούς περιορισμούς που υπάρχουν στην Ελλάδα».
Φαίνεται ότι το θέμα έχει ωριμάσει και οδεύουμε προς κάποιου είδους συμφωνία. Η ελληνική πλευρά κομπάζει ότι τα μέτρα αποφασίστηκαν με βάση τις δικές της προτάσεις.
Παράλληλα η Αθήνα βασίζεται σε μια διαφαινόμενη σύγκρουση ανάμεσα στους ευρωπαίους εταίρους και στον άξονα ΔΝΤ – Σόϊμπλε. Εξ αυτού θεωρεί εν δυνάμει υποστηριχτές στο θέμα των πρόσθετων μέτρων τον Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, τον Μάριο Νράγκι, τον Φρανσουά Ολάντ, τον Πιέρ Μοσκοβισί, και βέβαια τους Ντα Κόστα, Ματέο Ρέντσι, Μάρτιν Σούλτς. Ελπίζει να μην υπάρξει κάποιος Ιούδας εξ αυτών, ενώ άγνωστη παραμένει η στάση της γερμανίδας καγκελαρίου Α. Μέρκελ, αν και θεωρείται φιλική προς την κυβέρνηση.
Το πρόβλημα της χώρας ωστόσο δεν είναι μόνο να μην υποχρεωθεί να νομοθετήσει τα πρόσθετα εξισορροπητικά μέτρα. Ως μία εκ των μωρών παρθένων, της τελείωσε το λάδι της ρευστότητας καθώς μακρηγορούσε, και, καλώς εχόντων των πραγμάτων, η δόση θα εκταμιευτεί τον Ιούνιο. Ως τότε θα μαζεύει τις τελευταίες σταγόνες των ταμείων - αν φτάσουν…
Είχε προειδοποιήσει… ο Ματθαίος στην παραβολή των ταλάντων: «καὶ τὸν ἀχρεῖον δοῦλον ἐκβάλετε εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. ταῦτα λέγων ἐφώνει· ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω».
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016
Εκλογές ΗΠΑ, θα κερδίσει ο «λαός» ή η Νέα Τάξη;;;
Γράφει ο Δημήτρης Κιτσίκης
Πανικὸς ἐκδηλώνεται στὸ κατεστημένο τῶν ΗΠΑ μὲ τὴν ἀκάθεκτη ἐκλογικὴ ἄνοδο τοῦ Donald Trump στὴν πορεία του πρὸς τὸ προεδρικὸ ἀξίωμα τῆς χώρας. Εἶναι κανεὶς νὰ ἀπορῇ γιατὶ τέτοιος πανικός. Ὁ ἀμερικανικὸς οἰκονομικὸς παγκόσμιος κολοσσὸς τῶν τραπεζῶν φοβᾶται ποῖον;
Ἕναν αὐτοδημιούργητο κτηματομεσίτη, κατασκευαστὴ μεγάλου μεγέθους κτιρίων ποὺ ἡ περιουσία του ἔφθασε τὸ 2015 στὰ 4 δισεκατομμύρια δολλάρια καὶ ποὺ χρηματοδοτεῖ μόνος του τὴν ἐκλογική του ἐκστρατεία, κάτι σκανδαλῶδες γιὰ τὸν καπιταλισμὸ ποὺ πρέπει ἀπαραιτήτως νὰ χρηματοδοτῇ τοὺς πολιτικοὺς γιὰ νὰ τοὺς ἔχῃ στὸ χέρι του
Στὴν ἀρχαιότητα ὁ Σωκράτης ὠνόμαζε τὸ φαινόμενο Τράμπ, μὲ τὴν καλὴ ἔννοια τοῦ ὅρου, τυραννία καὶ τὴν ἀπεκάλει: «αὐτὸ τὸ εὐγενὲς πρᾶγμα». Σὲ μία καθαυτὸ δημοκρατικὴ κοινωνία λέγει ὁ Σωκράτης ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίες πολιτῶν.
Στὴν ἀρχαιότητα ὁ Σωκράτης ὠνόμαζε τὸ φαινόμενο Τράμπ, μὲ τὴν καλὴ ἔννοια τοῦ ὅρου, τυραννία καὶ τὴν ἀπεκάλει: «αὐτὸ τὸ εὐγενὲς πρᾶγμα». Σὲ μία καθαυτὸ δημοκρατικὴ κοινωνία λέγει ὁ Σωκράτης ὑπάρχουν τρεῖς κατηγορίες πολιτῶν.
Ἡ πρώτη κατηγορία εἶναι οἱ ζητιάνοι ποὺ εἶχαν παραμερισθῆ στὴν πλουτοκρατία. Αὐτοὶ οἱ ζητιάνοι καὶ ἄχρηστοι γίνονται στὴν δημοκρατία πολιτικοί. Τοὺς βλέπουμε σήμερα, στὸ ὄνομα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων,νὰ ὑποστηρίζονται ἀπὸ τοὺς σοσιαλδημοκράτες καὶ τοὺς κουλτουριάρηδες.
Ἡ δεύτερη κατηγορία κατὰ Σωκράτη, εἶναι οἱ ἔμποροι ποὺ συντηροῦν τοὺς ζητιάνους-πολιτικούς, «διότι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κάμνουν χρήματα οἱ κηφῆνες παίρνουν τὸ μέλι τους». Καλὴ ὥρα ὁ Σημίτης ἤ ὁ Καραμανλῆς. Ποῖος εἶπε ὅτι ἠμποροῦμε νὰ δίνωμε τὸ χέρι μας στοὺς πολιτικούς, χωρὶς νὰ κρατᾶμε μαζί μας ἕνα μαντήλι γιὰ νὰ τὸ σκουπίζουμε ὥστε νὰ μὴν κολλᾷ καὶ μολυνθοῦμε;
Ἡ δεύτερη κατηγορία κατὰ Σωκράτη, εἶναι οἱ ἔμποροι ποὺ συντηροῦν τοὺς ζητιάνους-πολιτικούς, «διότι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κάμνουν χρήματα οἱ κηφῆνες παίρνουν τὸ μέλι τους». Καλὴ ὥρα ὁ Σημίτης ἤ ὁ Καραμανλῆς. Ποῖος εἶπε ὅτι ἠμποροῦμε νὰ δίνωμε τὸ χέρι μας στοὺς πολιτικούς, χωρὶς νὰ κρατᾶμε μαζί μας ἕνα μαντήλι γιὰ νὰ τὸ σκουπίζουμε ὥστε νὰ μὴν κολλᾷ καὶ μολυνθοῦμε;
Καὶ πῶς ἐτόλμησε ὁ υἱὸς τοῦ κατοχικοῦ πρωθυπουργοῦ τοῦ 1943-1944, τοῦ Ἰωάννου Ῥάλλη, ὁ ὑπουργὸς Ἀσφαλείας Γεώργιος Ῥάλλης, ποὺ τὸν ἀνέτρεψε τὸ στρατιωτικὸ πραξικόπημα τῆς 21ηςἈπριλίου 1967 – αὐτὸς ὁ νέος Μανιαδάκης ποὺ ἐφυλακίσθη ἀπὸ τοὺς στρατιωτικοὺς μὲ βάση τοὺς νόμους ποὺ εἶχε ὁ ἴδιος συντάξει κατὰ τῶν κομμουνιστῶν- νὰ ἀναβαπτισθῇ ὡς πρότυπο μετριοπαθοῦς δημοκράτου καὶ τὸ 1971 νὰ γράψῃ τὸ βιβλίο Ἡ ἀλήθεια γιὰ τοὺς Ἕλληνες πολιτικούς, ἐπειδή, ὅπως ἔγραφε, «ἔγινε συνήθεια τὰ τελευταῖα χρόνια νὰ κατηγοροῦνται ὅλοι οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ ὡς φαῦλοι καὶ ἀνίκανοι».
Μετὰ τὸ 1974, αὐτοὶ οἱ ἴδιοι πολιτικοὶ ἐκυβέρνησαν μέχρι σήμερα τὴν δύστυχη πατρίδα καὶ ἀπέδειξαν γιὰ πολλοστὴ φορὰ πὼς ὁ Σωκράτης εἶχε δίκαιο. Ἤ μήπως ὁ Σωκράτης εἶχε ἄδικο καὶ ὁ Ῥάλλης «ὁμιλῶν ἐκ τοῦ τάφου»(τίτλος τῆς ἀπολογίας τοῦ δωσιλόγου πατέρα του) δίκαιο;
Ἡ τρίτη κατηγορία, μετὰ τοὺς κηφῆνες-πολιτικοὺς καὶ τοὺς ἐπιχειρηματίες ποὺ τοὺς χρηματίζουν, μᾶς λέγει ὁ Σωκράτης στὴν Πολιτεία τοῦ Πλάτωνος, εἶναι «αὐτοὶ ποὺ ἐργάζονται μὲ τὰ χέρια τους ποὺ δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ εἶναι κυρίως πτωχοί. Καὶ αὐτὴ ἡ τάξη σὲ μία δημοκρατία εἶναι ἡ πολυπληθέστερη καὶ ἡ σημαντικώτερη ὅταν εἶναι ἡνωμένη».
Μετὰ τὸ 1974, αὐτοὶ οἱ ἴδιοι πολιτικοὶ ἐκυβέρνησαν μέχρι σήμερα τὴν δύστυχη πατρίδα καὶ ἀπέδειξαν γιὰ πολλοστὴ φορὰ πὼς ὁ Σωκράτης εἶχε δίκαιο. Ἤ μήπως ὁ Σωκράτης εἶχε ἄδικο καὶ ὁ Ῥάλλης «ὁμιλῶν ἐκ τοῦ τάφου»(τίτλος τῆς ἀπολογίας τοῦ δωσιλόγου πατέρα του) δίκαιο;
Ἡ τρίτη κατηγορία, μετὰ τοὺς κηφῆνες-πολιτικοὺς καὶ τοὺς ἐπιχειρηματίες ποὺ τοὺς χρηματίζουν, μᾶς λέγει ὁ Σωκράτης στὴν Πολιτεία τοῦ Πλάτωνος, εἶναι «αὐτοὶ ποὺ ἐργάζονται μὲ τὰ χέρια τους ποὺ δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ εἶναι κυρίως πτωχοί. Καὶ αὐτὴ ἡ τάξη σὲ μία δημοκρατία εἶναι ἡ πολυπληθέστερη καὶ ἡ σημαντικώτερη ὅταν εἶναι ἡνωμένη».
Γι’ αὐτὸν τὸν λαό, ἡ δημοκρατία εἶναι ξένο παιχνίδι ποὺ δὲν τὸν ἀφορᾷ διότι δὲν ἀντιπροσωπεύει τὰ συμφέροντά του. Τὸ σύστημα ποὺ ὁ λαὸς ὑποστηρίζει, τὸ ὀνομάζει ὁ Σωκράτης, τυραννία.
Τὴν τυραννία ἠμποροῦμε σήμερα νὰ ὀνομάσουμε λαοκρατία ἤ λαϊκισμός, ὑποχρεωτικὰ συνδεδεμένη μὲ τὴν δημαγωγία. Ὁ τύραννος ἐξηγεῖ ὁ Πλάτων μέσῳ τοῦ Σωκράτους, εἶναι «ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ» καὶ προέρχεται ἀπὸ τὸν λαό. Ἀκριβῶς αὐτὸ εἶναι ὁ Τράμπ.
Τὸν ἀντιπρόσωπο αὐτὸ ποὺ ἀκυρώνει τὰ δάνεια καὶ διανέμει τὴν γῆ στὸν λαό (δηλαδὴ τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο τοῦ σοσιαλδημοκράτου Τσίπρα), ὁ λαὸς τὸν μετατρέπει «σὲ μεγάλο ἄνδρα» (σὰν τὸν Στάλιν, τὸν Μάο ἤ τὸν Πούτιν). Ἀλλὰ αὐτὸς ἐκτρέπεται ἀπὸ τὴν ἀποστολή του καὶ καταπιέζει τὸν λαό. Μὲ τὸ ὅπλο στὸ χέρι ἐπιδίδεται σὲ συνεχεῖς πολέμους.
Τρὰμπ καὶ Πούτιν εἶναι ἔτοιμοι νὰ βάλουν σὲ πράξη στὴν ἐξωτερικὴ πολιτική, τὴν Νέα Γιάλτα στὴν Μεσόγειο, βασισμένοι στὴν ἄνοδο τῶν φασιστικῶν κινημάτων σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη.
Ἐὰν λοιπὸν ὁ Τρὰμπ τελικὰ ἐκλεγῇ πρόεδρος, μία τέτοια ἀμερικανορωσικὴ συμμαχία θὰ στραφῇ ὑποχρεωτικὰ κατὰ τῆς Κίνας καὶ τοῦ ἰσλαμισμοῦ. Κίνα καὶ ἰσλαμισμὸς θὰ συμμαχήσουν κατὰ τῆς φασιστικῆς Εὐρώπης βασισμένης στὸν ἀμερικανορωσικὸ ἄξονα καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ μεγάλες εἶναι οἱ πιθανότητες νὰ κερδίσουν οἱ Ἀμερικανορῶσοι (δηλαδὴ ἡ Δύση καὶ ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχή) τὸν πλανητικὸ πόλεμο κατὰ τῆς Ἀνατολῆς, τὴν Κίνα.
Ἡ συνεχὴς ἀναφορὰ τοῦ συμβόλου τοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου, τῆς Χίλλαρυ Κλίντον, στὸν «χιτλερικό» Τράμπ, οὐσιαστικὰ ἀπευθύνεται στὸν «πουτινικό» Τράμπ.
Ἡ ἀντικομμουνίστρα Ῥωσίδα Νίνα Χρούστσεβα, καθηγήτρια Διεθνῶν Σχέσεων στὸ Πανεπιστήμιο TheNew School τῆς Νέας Ὑόρκης, ἔγραψε τὴν 1η Ἰανουαρίου 2016, τὰ ἑξῆς: «Ὁ Πούτιν σχεδιάζει νὰ παραμείνῃ στὴν ἐξουσία γιὰ τοὐλάχιστον ἄλλη μία δεκαετία. Ἐὰν οἱ ΗΠΑ ἐκλέξουν πρόεδρο τὸν Τράμπ, θὰ ἔχουν ἕναν φίλο στὴν Ῥωσία, ἄν καὶ σχεδὸν πουθενὰ ἀλλοῦ».
Ἐὰν πάλι δὲν ἐκλεγῇ ὁ Τράμπ, ἡ Ἀθήνα θὰ χάσῃ τὴν ὑψίστη εὐκαιρία νὰ ἐπιπλεύσῃ στὶς πλάτες μίας ῥωσοαμερικανικῆς συμμαχίας, ὑποχρεωτικὰ ὅμως στὰ πλαίσια μίας ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας μὲ κέντρο τὴν Κύπρο καὶ ἀνάδοχο τὸ Ἰσραήλ. Ἀντιθέτως, μὲ τὴν Χίλλαρυ Κλίντον θὰ ξαναζήσουμε τὸν ἐφιάλτη τοῦ Μποὺς τοῦ Νεωτέρου.
Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014
Νέα ριζοσπαστική θεωρία με παράλληλα σύμπαντα και τον τρόπο αλληλεπίδρασης τους με το δικό μας κόσμο
Όπως λέει ο καθηγητής Wiseman «όλες οι πιθανές εξελίξεις, όλα τα πιθανά σενάρια έχουν πραγματοποιηθεί. Σε μερικά σύμπαντα ο κομήτης που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους δε προσέκρουσε ποτέ στη γη. Σε άλλα η Αυστραλία αποικήθηκε απ' τους Πορτογάλους».
Η θεωρία που δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου διχάζει τον επιστημονικό κόσμο καθώς πολλοί είναι εκείνοι που έχουν μιλήσει εγκωμιαστικά για τη διάσταση που δίνει η θεωρία του Wiseman στο θέμα, όμως άλλοι τόσοι την έχουν απορρίψει.
Τα παράλληλα σύμπαντα για καιρό υπήρξαν μύθευμα της επιστημονικής φαντασίας. Όμως σύμφωνα με μια νέα ριζοσπαστική έρευνα της κβαντικής μηχανικής, που δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου, τα άλλα σύμπαντα είναι αληθινά και υπάρχουν σε μεγάλους αριθμούς.
Οι επιστήμονες πίσω απ' την έρευνα λένε πως τα άλλα σύμπαντα ασκούν μια αδιόρατη απωθητική δύναμη στο δικό μας σύμπαν. Χάρη σε αυτή τη δύναμη γεννιούνται όλα τα παράξενα της κβαντικής διάστασης, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
«Η οποιαδήποτε εξήγηση ενός κβαντικού φαινομένου θα είναι εκ των πραγμάτων περίεργη, καθώς τα πρότυπα της κβαντικής μηχανικής δεν προσφέρουν καμία εξήγηση. Εμείς απλά κάνουμε προβλέψεις για εργαστηριακά πειράματα» δήλωσε ο καθηγητής Howard Wiseman, φυσικός του πανεπιστημίου Griffith της Αυστραλίας και επικεφαλής της έρευνας. «Η εξήγηση που δίνουμε, όσο πιο απλά είναι δυνατόν, είναι ότι υπάρχουν παράλληλοι κόσμοι οι οποίοι αλληλεπιδρούν με το δικό μας».
Η θεωρία του Howard Wiseman και της ομάδας του ρίχνει φως σε νέες πτυχές της έρευνας κβαντικής μηχανικής που ξεκίνησε το 1950, με το όνομα «Η ερμηνεία πολλών κόσμων».
«Στη γνωστή στους κύκλους μας έρευνα «Η ερμηνεία πολλών κόσμων», κάθε σύμπαν διακλαδίζεται σε μια δέσμη νέων συμπάντων κάθε φορά που συντελείται μια κβαντική μέτρηση. Ως εκ τούτου όλες οι πιθανές εξελίξεις, όλα τα πιθανά σενάρια έχουν πραγματοποιηθεί. Σε μερικά σύμπαντα ο κομήτης που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους δε προσέκρουσε ποτέ στη γη.
Σε άλλα η Αυστραλία αποικήθηκε απ' τους Πορτογάλους. Οι επικριτές αυτής της θεωρίας λένε αμφισβητούν το κατά πόσο είναι αληθινά αυτά τα σύμπαντα καθώς δεν επηρεάζουν το δικό μας καθόλου. Σκεπτόμενοι αυτές τις απόψεις κάναμε τη δική μας τοποθέτηση η οποία διαφοροποιείται αισθητά από τις εκτιμήσεις του παρελθόντος» δήλωσε ο καθηγητής Wiseman.
Τα παράλληλα σύμπαντα για καιρό υπήρξαν μύθευμα της επιστημονικής φαντασίας. Όμως σύμφωνα με μια νέα ριζοσπαστική έρευνα της κβαντικής μηχανικής, που δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου, τα άλλα σύμπαντα είναι αληθινά και υπάρχουν σε μεγάλους αριθμούς.
Οι επιστήμονες πίσω απ' την έρευνα λένε πως τα άλλα σύμπαντα ασκούν μια αδιόρατη απωθητική δύναμη στο δικό μας σύμπαν. Χάρη σε αυτή τη δύναμη γεννιούνται όλα τα παράξενα της κβαντικής διάστασης, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
«Η οποιαδήποτε εξήγηση ενός κβαντικού φαινομένου θα είναι εκ των πραγμάτων περίεργη, καθώς τα πρότυπα της κβαντικής μηχανικής δεν προσφέρουν καμία εξήγηση. Εμείς απλά κάνουμε προβλέψεις για εργαστηριακά πειράματα» δήλωσε ο καθηγητής Howard Wiseman, φυσικός του πανεπιστημίου Griffith της Αυστραλίας και επικεφαλής της έρευνας. «Η εξήγηση που δίνουμε, όσο πιο απλά είναι δυνατόν, είναι ότι υπάρχουν παράλληλοι κόσμοι οι οποίοι αλληλεπιδρούν με το δικό μας».
Η θεωρία του Howard Wiseman και της ομάδας του ρίχνει φως σε νέες πτυχές της έρευνας κβαντικής μηχανικής που ξεκίνησε το 1950, με το όνομα «Η ερμηνεία πολλών κόσμων».
«Στη γνωστή στους κύκλους μας έρευνα «Η ερμηνεία πολλών κόσμων», κάθε σύμπαν διακλαδίζεται σε μια δέσμη νέων συμπάντων κάθε φορά που συντελείται μια κβαντική μέτρηση. Ως εκ τούτου όλες οι πιθανές εξελίξεις, όλα τα πιθανά σενάρια έχουν πραγματοποιηθεί. Σε μερικά σύμπαντα ο κομήτης που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους δε προσέκρουσε ποτέ στη γη.
Σε άλλα η Αυστραλία αποικήθηκε απ' τους Πορτογάλους. Οι επικριτές αυτής της θεωρίας λένε αμφισβητούν το κατά πόσο είναι αληθινά αυτά τα σύμπαντα καθώς δεν επηρεάζουν το δικό μας καθόλου. Σκεπτόμενοι αυτές τις απόψεις κάναμε τη δική μας τοποθέτηση η οποία διαφοροποιείται αισθητά από τις εκτιμήσεις του παρελθόντος» δήλωσε ο καθηγητής Wiseman.
Στην ερώτηση αν ο άνθρωπος θα μπορέσει συνειδητά να επηρεάσει άλλα σύμπαντα, ο Wiseman απαντά: «Δεν είναι μέρος της θεωρίας μας... Όμως η ιδέα της αλληλεπίδρασης με άλλα σύμπαντα δεν είναι πλέον αποκύημα επιστημονικής φαντασίας»
Πώς υποδέχτηκε ο επιστημονικός κόσμος τη θεωρία;
Ο Lawrence Krauss, θεωρητικός φυσικός του πανεπιστημίου της Αριζόνα δήλωσε επιφυλακτικός απέναντι στη θεωρία, ενώ διάσημος Τσέχος φυσικός ήταν επικριτικός και έγραψε στο blog του: «Ήταν ακόμα ένα παράδειγμα που επιβεβαιώνει ότι τέτοιες προσπάθειες αποτελούν επιχειρήσεις χωρίς ελπίδα και μια τεράστια σπατάλη χρόνου».
Αντίθετα ο Charles Sebens, φυσικός του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν καλωσόρισε την έρευνα δηλώνοντας, «ενθουσιασμένος από τη διάσταση που έδωσαν στο θέμα ο Wiseman και οι συνεργάτες του».
Πώς υποδέχτηκε ο επιστημονικός κόσμος τη θεωρία;
Ο Lawrence Krauss, θεωρητικός φυσικός του πανεπιστημίου της Αριζόνα δήλωσε επιφυλακτικός απέναντι στη θεωρία, ενώ διάσημος Τσέχος φυσικός ήταν επικριτικός και έγραψε στο blog του: «Ήταν ακόμα ένα παράδειγμα που επιβεβαιώνει ότι τέτοιες προσπάθειες αποτελούν επιχειρήσεις χωρίς ελπίδα και μια τεράστια σπατάλη χρόνου».
Αντίθετα ο Charles Sebens, φυσικός του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν καλωσόρισε την έρευνα δηλώνοντας, «ενθουσιασμένος από τη διάσταση που έδωσαν στο θέμα ο Wiseman και οι συνεργάτες του».
Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013
Όταν ο Castaneda «συνάντησε» τον ΟΜΗΡΟ
Κίρκη ......ονομαστή μάγισσα της αρχαιότητας
Σήμερα θα αναφερθώ στην Κίρκη, βαρέθηκα ότι ακούω και βλέπω γύρω μου, πιστεύοντας ότι είναι κάτι ουσιώδες, διαφορετικό και ιστορικά ευχάριστο. Θα δούμε το μέρος που ζούσε από πληροφορίες που μας δίνει ο Ομηρος. Έχω και μερικά ακόμα στοιχειά από τον Castaneda πάντα με «χαμηλό» ύφος για αυτά τα θέματα γνώσης .
Για να δούμε την Κίρκη πρέπει να πάμε στην Ραψωδία Κ της Οδύσσειας . Έξυπνο εύρημα του συγγραφέα η συνεχής αναφορά στα επιτεύγματα της εποχής τα οποία μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες για την εποχή εκείνη όσον αφορά το ιστορικό πλαίσιο .
Στην αρχή της ραψωδίας Κ 1-4 διαβάζουμε:
«Φτάσαμε σε πλεούμενο νησί, την Αιολία,
που κατοικούσε ο Αίολος, των αθανάτων φίλος.
Είχε ένα κάστρο χάλκινο κι απάτητο τριγύρω
και γλιστερές ανέβαιναν κι απότομες οι πέτρες».
Ο μόνος λόγος που αναφέρω αυτήν την λεπτομέρεια είναι η αναφορά στον Χαλκό για τον οποίο θα ξαναβρούμε παρακάτω στο Κ 261 :
« ....αμέσως κρέμασα στον ώμο το μεγάλο
χάλκινο ασημοκάρφωτο σπαθί και το δοξάρι,....»
είναι φανερό ότι βρισκόμαστε στην εποχή του Χαλκού, την χαλκολιθική περίοδο μιας και μετά θα ανακαλυφθεί ο σίδηρος ο οποίος θα οδηγήσει στην περίοδο του σιδήρου .
«χάλκινο ασημοκάρφωτο»
δηλαδή αμάλγαμα των δυο μετάλλων για σκλήρυνση . Όλα εδώ καλά και σύμφωνα με τις έρευνες έχουν αποδειχθεί σωστά ....Εδώ ξεκινά και η αντίφαση για το επίπεδο των πολιτισμών αυτής της
προιστορικής περιόδου, αφού αυτά που οι ερευνητές και οι αρχαιολόγοι δηλώνουν για τους πολιτισμούς της εποχής είναι σε εκ διαμέτρου αντίθετη θέση από τα ίδια τα γραπτά κείμενα του Ομήρου....
Ένα παράδειγμα βρίσκουμε στο:
Χαλκολιθική περίοδος Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
H Χαλκολιθική περίοδος (ετυμολογείται από τις λέξεις Χαλκός + λίθος), επίσης γνωστή ως Εποχή του Χαλκού, είναι μια φάση ανάπτυξης του ανθρώπινου πολιτισμού κατά την οποία εμφανίζονται πρώιμα μεταλλικά εργαλεία ταυτόχρονα με τη χρήση των λίθινων.
Η περίοδος είναι μεταβατική και δεν συνυπολογίζεται στο παραδοσιακό σύστημα τριών εποχών, ενώ εκτείνεται χρονικά ανάμεσα στην νεολιθική περίοδο και την Εποχή του Ορείχαλκου ή Χαλκού, όπως αναφέρεται συχνότερα. Φαίνεται ότι ο χαλκός δεν χρησιμοποιήθηκε εξαρχής ευρέως εξαιτίας της φυσικής του πλαστικότητας και οι προσπάθειες ανάμειξής του με ψευδάργυρο άρχισαν πολύ σύντομα, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την αναγνώριση των αμιγώς χαλκολιθικών πολιτισμών.
Ακριβώς εξαιτίας αυτού οι αρχαιολόγοι εφαρμόζουν τον όρο μόνον σε ορισμένες περιοχές, κυρίως την νοτιοανατολική Ευρώπη την Κεντρική και την Δυτική Ασία, όπου η αμιγής χρήση του χαλκού εμφανίζεται κατά το πρώτο μισό της τρίτης χιλιετίας Π.Κ.Ε.
Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός του Λάγυνου (Beaker people ή folk) θεωρείται συχνά χαλκολιθικός, όπως και οι πολιτισμοί που υιοθέτησαν πρώτοι την αστικοποίηση στην νοτιοδυτική Ασία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αρκετοί μεγάλιθοι ανηγέρθηκαν στην Ευρώπη και έχει προταθεί η υπόθεση ότι η πρωτο-ινδοευρωπαϊκή ομάδα γλωσσών ανάγεται στα ίδια περίπου χρόνια. O Ότζι, (Oetzi the Iceman) η αρχαιότερη μούμια που βρέθηκε πολύ καλά διατηρημένη μέσα στον πάγο ενός παγετώνα των Άλπεων του Τυρόλου και χρονολογήθηκε περί το 3300 Π.Κ.Ε., έφερε χάλκινο πέλεκυ και μαχαίρι.
Μεγάλιθοι πέλεκυς και μαχαίρι !!!
Δεν έχεις το πτυχίο αρχαιολογίας για να γράφεις τόσο κατάφωρα ψέματα . Είναι δυνατόν να γράφει στον 211
«.....Μες στο λαγκάδι βρήκανε της Κίρκης το παλάτι,
σε μια κορφούλα αγναντερή, με μάρμαρα χτισμένο,.......»
Ντροπή τέτοια ψέματα είπαμε! Οι άνθρωποι ζούσαν σε σπηλιές...........
Τελικά ζούμε στο Ονείρεμα και δεν είναι περίεργο που σήμερα δεν μπορούμε να τοποθετήσουμε την Αία στην θέση της στον Ατλαντικό γιατί άπλα αν εγώ πω τώρα ότι η Α'ι'τη είναι το βασίλειο του Αιήτη, άπλα και μόνο επειδή ο ανθρώπινος χωροχρόνος δεν είναι συμβατός με το μαγικό χώροχρονο του Ονειρέματος είναι φυσικό να μην μπορούμε να βρούμε τα ιστορικά στοιχεία και τις ομοιότητες....
....Όλοι ξέρουμε και αυτό χάριν στην Άγια Γραφή ότι η χώρα του Ώγυγου βρισκόταν στην σημερινή Ρωσία , γιατί κανένας δεν ενδιαφέρθηκε για την επιμονή του Ομήρου ότι είναι η Ωγυγία Νήσος;;;;;; Ποια η σχέση της Βαλτικής Θάλασσας με την Βαλτώδη θάλασσα που απέμεινε κατά τον Πλάτωνα , από τον καταποντισμό της Ατλαντίδος;;;;
Γιατί εκεί πάνω απαγορεύεται σε κάποια σημεία η έρευνα;;;;
Αυτά είναι ερωτήματα για να ξυπνήσουμε από το μαστούρωμα της ψεύτικης γνώσης που πουλάνε κάποιοι εξ επίτηδες ....
Θα επανέλθω τώρα στην Κίρκη της οποίας το όνομα και μόνο είναι για τους μυημένους εξόφθαλμα «ιερατικά».
Η Κίρκη ήταν κόρη της Εκάτης (της θεάς του Κάτω Κόσμου) και αδερφή του Αιήτη, θεία επομένως της Μήδειας αυτό και μονο μας δειχνη μια μαγικη γενια ανθρωπων η' μαγων το ονομα της παραπεμπει στο Κιρκος (γερακι) σημερα το ονομαζουμε κιρκινεζι .
Πέρα από το τοτεμικό έχω αναφερθεί αλλού στην σχέση του μονοπατιού του Χρυσού γερακιού (που στον Δον χουάν είναι ο δρόμος του Ναγουαλ ) με την Ενόραση και το ταξίδι στα Ονειρικα πεδια . Ένα σημείο της Ραψωδίας Κ είναι τόσο ίδιο με μια μαγική επίτευξη που συναντάμε στον ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΡΙΚΟ ΔΥΝΑΜΗΣ του Carlos Castaneda εκδοσεις Τηλορητης που δεν μιλάμε πια για απλή ομοιότητα αλλά ταυτοσημία στην μαγική πρακτική που αναφέρει πρώτος ο Όμηρος , και δεύτερος ο Καστανεδα. Να τονίσω εδώ αν και η αμύητη στο Ονείρεμα δεν θα το καταλάβουν την αναφορά στο όνομα
«"Εὐρύλοχος δ᾽ αἶψ᾽ ἦλθε θοὴν ἐπὶ νῆα μέλαιναν >> οποιος εχει ασχοληθει με το βουντου η με την μαυρη μαγεια η ' ακομα και πληροφοριακα εχει μια γνωση για τον Ευρυνομο μπορει να καταλαβει εδω σε ποιο σημειο και πιο επιπεδο Ονειρεματος βρισκεται η Κιρκη.....Αλλωστε στο 285 ο ιδιος ο Ερμης θα αναφερθει στις Μαυρες τεχνες της μαγισσας Κιρκης << ἔρχευ, ὅ κέν τοι κρατὸς ἀλάλκῃσιν κακὸν ἦμαρ.
πάντα δέ τοι ἐρέω ὀλοφώια δήνεα Κίρκης. >> -ἔμπα μ' ἐτοῦτο τὸ καλὸ βοτάνι στὰ παλάτια
τῆς Κίρκης, κι ἀπὸ τὴν κακὴ θὰ σὲ φυλάη τὴν ὥρα.
Ὅλες τὶς μαῦρες τέχνες της θὰ σοῦ τὶς πῶ ἐγὼ τώρα...... 290 τεύξει τοι κυκεῶ, βαλέει δ᾽ ἐν φάρμακα σίτῳ.
ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὣς θέλξαι σε δυνήσεται· οὐ γὰρ ἐάσει
φάρμακον ἐσθλόν, ὅ τοι δώσω, ἐρέω δὲ ἕκαστα.
ὁππότε κεν Κίρκη σ᾽ ἐλάσῃ περιμήκεϊ ῥάβδῳ,
δὴ τότε σὺ ξίφος ὀξὺ ἐρυσσάμενος παρὰ μηροῦ
295 Κίρκῃ ἐπαῖξαι, ὥς τε κτάμεναι μενεαίνων.
ἡ δέ σ᾽ ὑποδείσασα κελήσεται εὐνηθῆναι·
ἔνθα σὺ μηκέτ᾽ ἔπειτ᾽ ἀπανήνασθαι θεοῦ εὐνήν,
ὄφρα κέ τοι λύσῃ θ᾽ ἑτάρους αὐτόν τε κομίσσῃ·
300 μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο,
μή σ᾽ ἀπογυμνωθέντα κακὸν καὶ ἀνήνορα θήῃ.᾽ -
Χυλὸ θὰ φτιάξη, καὶ κακὸ βοτάνι θὰ τοῦ σμίξη,
μὰ τὸ καλὸ βοτάνι ποὺ σοῦ δίνω, δὲ θ' ἀφήση
νὰ πιάσουνε τὰ μάγια της· τώρ' ἂς σοῦ πῶ καὶ τ' ἄλλα.
Ἅμα ἔρθη ἡ Κίρκη μὲ μακρὺ ραβδὶ νὰ σὲ βαρέση,
ἀπ' τὸ πλευρό σου τράβα ἐσὺ τὸ κοφτερὸ σπαθί σου,
295 , καὶ ρίξου της σὰ νὰ ζητᾶς μ' αὐτὸ νὰ τὴ χτυπησεις,
Θὰ φοβηθῆ, καὶ θὰ σοῦ πῆ μαζί της νὰ πλαγιάσης.
Μὰ πρῶτα ἂς κάμη τῶν θεῶν τὸν ὅρκο τὸ μεγάλο,
300 .πὼς δὲ θὰ βάλη ἄλλο κακὸ στὸ νοῦ της, νὰ μὴν τύχη
κι ἄμα σὲ δῆ γυμνό, ἀντρειὰ καὶ δύναμη σοῦ πάρει .
«" Το Ναγουάλ μου είπε πως ήξερε χωρίς αμφιβολία ότι θα σου άρεσα σαν γυναίκα.
Ήταν θέμα να περιμένω την κατάλληλη στιγμή.
Το Ναγουάλ είπε ότι εσύ θα αυτοκτονούσες, μόλις αντιλαμβανόσουν ότι σου έκλεψα την δύναμη
σου. Αλλά σε περίπτωση που θα αποτύγχανα να στην κλέψω ή στην περίπτωση που εσύ δεν αυτοκτονούσες..... θα έπρεπε τότε να χρησιμοποιήσω την κορδέλα των μαλλιών μου για να σε στραγγαλίσω μέχρι θανάτου. Μου έδειξε ακόμα και το μέρος που θα έπρεπε να πετάξω το πτώμα σου,έναν απύθμενο λάκκο ένα ρήγμα στα βουνά, όχι πολύ μακριά από εδώ, που μέσα του χάνονται οι γίδες ...»
Όποιος διαβάσει ολόκληρο το κείμενο θα εκπλαγεί από την πιστή αντιγραφή της Ομηρικής αναφοράς ακόμα και στην χρήση βοτάνων και στην απόπειρα "βιασμού" και στην ύπαρξη ζώων, συμμάχων της μάγισσας .... Ίσως είναι μια σύμπτωση για κάποιους, ίσως μια πρακτική ίδια σε διαφορετικούς λαούς για άλλους.
Για εμένα είναι ένα σταθερό ονείρεμα .......»
Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2013
Η Φυλή των Υπαλλήλων
Είσαι Ελεύθερος και παρέδωσες την Ελευθερία σου, Είσαι Αθάνατος, μα πας και πεθαίνεις, όλη η Αφθονία του Σύμπαντος είναι δική σου και συ δουλεύεις σαν σκλάβος, Δεν έχεις ανάγκη από κανένα και τίποτα, αλλά εσύ οργανώνεσαι σε ομάδες, δουλειές, κόμματα, συλλόγους. - Τι επιτέλους Είσαι;
- Τι στο καλό Κάνεις;
Μόνο με την Σκέψη σου μπορείς να φτιάξεις -και φτιάχνεις-Σύμπαντα και Κόσμους και συ δεν μπορείς να φτιάξεις την δουλειά σου, την ζωή σου. Έπαψες να είσαι Άνθρωπος και έγινες υπάλληλος. Δεν είσαι πλέον ζωντανός, είσαι ήδη νεκρός, απλά είναι θέμα χρόνου να υλοποιηθεί και να το καταλάβεις. Έπαψες να είσαι άνθρωπος, έγινες Υπάλληλος, έγινες η Μαριονέτα της Ζωής.
Η μονιμότητα ενός εξοντωτικού ρόλου, η επανάληψη ενός άχαρου παιχνιδιού, η ρουτίνα του ατελείωτου τίποτα, η υποταγή στην εξάρτηση, η ανούσια υπομονή, η στωικότητα της αποδοχής στον πόνο, η αδιάκοπη παρέα με τον φόβο, όλα αυτά μαζί δημιούργησαν μια μεταλλαγμένη φυλή ανθρώπων. Την φυλή των υπαλλήλων-δούλων. Είναι ένα νέο είδος ανθρώπου, μια μαριονέτα, ένα ανδρείκελο. Είναι μια ιδιαίτερη φυλή μια νέα ράτσα ανθρώπων η φυλή των υπαλλήλων-δούλων. Άνθρωποι που κινούνται και ζουν επάνω σε μια κυλιόμενη περιστροφική ταινία, χωρίς δικαίωμα επιλογής, χωρίς δικαίωμα σκέψης, πρόβατα επί σφαγή. Άνθρωποι που με την δική τους απόφαση επέλεξαν να ανήκουν στην φυλή των νέο – σκλάβων, των δούλων, στην φυλή των Υπαλλήλων.
Μια βόλτα στα παλιά: Το παρελθόν θα φωτίσει καλύτερα την κατανόηση σου, ας κάνουμε λοιπόν μια αναδρομή. Την πολύ παλιά εποχή των κυνηγών, των τροφοσυλλεκτών, οι άνθρωποι ζούσαν σε φυλές. Σε αυτές τις φυλές όλοι ήταν ίσοι. Ακόμα και ο αρχηγός της φυλής ζούσε με τον ίδιο τρόπο και είχε την ίδια μεταχείριση με όλα τα υπόλοιπα μέλη της φυλής. Ο αρχηγός δεν είχε βίλα με πισίνες, γήπεδο τένις, γκολφ, ελικόπτερο για τις μετακινήσεις του, η χρυσά αλεξίπτωτα.
Η μονιμότητα ενός εξοντωτικού ρόλου, η επανάληψη ενός άχαρου παιχνιδιού, η ρουτίνα του ατελείωτου τίποτα, η υποταγή στην εξάρτηση, η ανούσια υπομονή, η στωικότητα της αποδοχής στον πόνο, η αδιάκοπη παρέα με τον φόβο, όλα αυτά μαζί δημιούργησαν μια μεταλλαγμένη φυλή ανθρώπων. Την φυλή των υπαλλήλων-δούλων. Είναι ένα νέο είδος ανθρώπου, μια μαριονέτα, ένα ανδρείκελο. Είναι μια ιδιαίτερη φυλή μια νέα ράτσα ανθρώπων η φυλή των υπαλλήλων-δούλων. Άνθρωποι που κινούνται και ζουν επάνω σε μια κυλιόμενη περιστροφική ταινία, χωρίς δικαίωμα επιλογής, χωρίς δικαίωμα σκέψης, πρόβατα επί σφαγή. Άνθρωποι που με την δική τους απόφαση επέλεξαν να ανήκουν στην φυλή των νέο – σκλάβων, των δούλων, στην φυλή των Υπαλλήλων.
Στην αυγή της νέας εποχής, ο άνθρωπος εξακολουθητικά βρίσκεται στην δυσάρεστη θέση μιας αλλαγής της εξέλιξης του, καθόλου δημιουργικής και ευχάριστης. Να είναι εξαρτώμενος από μια δουλειά για να είναι ευτυχισμένος, για να μπορεί να αγαπάει, να κάνει οικογένεια, να προσφέρει.
Παρέδωσε την Ελευθερία του και σε αντάλλαγμα πήρε γυάλινα καθρεφτάκια και το νερό που καίει. Δίνει την Ύπαρξη του και παίρνει θάνατο.
Μια βόλτα στα παλιά: Το παρελθόν θα φωτίσει καλύτερα την κατανόηση σου, ας κάνουμε λοιπόν μια αναδρομή. Την πολύ παλιά εποχή των κυνηγών, των τροφοσυλλεκτών, οι άνθρωποι ζούσαν σε φυλές. Σε αυτές τις φυλές όλοι ήταν ίσοι. Ακόμα και ο αρχηγός της φυλής ζούσε με τον ίδιο τρόπο και είχε την ίδια μεταχείριση με όλα τα υπόλοιπα μέλη της φυλής. Ο αρχηγός δεν είχε βίλα με πισίνες, γήπεδο τένις, γκολφ, ελικόπτερο για τις μετακινήσεις του, η χρυσά αλεξίπτωτα.
Όλοι απολάμβαναν την ζωή τους με ίσους όρους και ίσα σταθμά.
Στην αγροτική εποχή τώρα, προέκυψε μια φυλή ανθρώπων με δύο μέρη, Ο βασιλιάς και οι πλούσιοι φίλοι του βασιλιά από την μια και όλοι οι υπόλοιποι που δούλευαν για τον βασιλιά και τους φίλους του, από την άλλη. Η γη ανήκε στον βασιλιά και στους φίλους. Οι χωρικοί που δούλευαν την γη του βασιλιά πλήρωναν φόρο για να έχουν την ικανότητα να την δουλεύουν. Ανάλογα με τον βασιλιά και οι φόροι. Οι χωρικοί δεν είχαν τίποτα στην κατοχή τους και οι «ευγενείς» με τον βασιλιά είχαν τα πάντα. Ακριβώς όπως και σήμερα. Όπως γίνεται χιλιάδες χιλιάδων χρόνια τώρα.
“Από τα τέλη του 11ου αιώνα στην Ευρώπη εδραιώνεται το σύστημα της φεουδαρχίας. Αποτέλεσμα της αποδυνάμωσης των βασιλικών δυναστειών μετά τις τελευταίες βαρβαρικές εισβολές του 9ου και 10ου αιώνα, η φεουδαρχία χτίστηκε πάνω στην αγροτική κοινωνία και οικονομία (Γαγανάκης1999:41). Τα μέχρι τότε αποκλειστικά προνόμια της δημόσιας εξουσίας (δικαιοσύνη, επιβολή φόρων, επιβολή αναγκαστικής εργασίας, φρούρηση κ.α.), περνούν στο φεουδάρχη (Bernstein – Milza 1997:112), ο οποίος σε αντάλλαγμα καρπώνεται μεγάλο μέρος της αγροτικής παραγωγής.
Η χωροδεσποτική υποτέλεια εφαρμόζεται σε διάφορους βαθμούς, με κύριο χαρακτηριστικό την εκμετάλλευση της εργασίας των υποτελών του άρχοντα και τη διαβίωση τους στα όρια της επιβίωσης. (Le Goff 1991:314)
Στη διάρκεια του 11ου αιώνα αναπτύχθηκαν από την Εκκλησία τα κινήματα της Ειρήνης του Θεού (Paix de Dieu) και Εκεχειρίας του Θεού (Treve de Dieu), που έθεσαν τους πρώτους κανόνες στη διεξαγωγή των πολεμικών συρράξεων, σε μια προσπάθεια να χαλιναγωγήσουν την αυθαιρεσία των πολεμιστών και να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη λειτουργία των αγροτικών εργασιών. Εξέλιξη, η οποία συνέφερε φυσικά και την Εκκλησία αφού στο πέρασμα των αιώνων και μέσα από δωρεές, είχε καταστεί κάτοχος γαιών τεράστιας αξίας τις οποίες και εκμεταλλευόταν σαν φέουδα.
Τα κινήματα αυτά, λειτούργησαν νομιμοποιητικά ως προς την εντατικοποίηση των φεουδαλικών σχέσεων εκμετάλλευσης, αφού αυτές αποτελούσαν το αναπόφευκτο τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν οι υποτελείς σαν αντάλλαγμα της προσφερόμενης ασφάλειας και ειρήνης. Συνέβαλαν επίσης στην εδραίωση του τριμερούς διαχωρισμού της κοινωνίας σε oratores (κληρικούς), bellatores (πολεμιστές) και laboratores (εργαζόμενους), αναθέτοντας «ελέω Θεού», τη συντήρηση των δύο πρώτων στους τελευταίους. Η εκκλησία επίσης κατέστη σκόπελος οικονομικής ανάπτυξης, αφού καταδίκαζε ως τοκογλυφία, χρηματιστικές πρακτικές, που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν τη βελτίωση της παραγωγής. (Le Goff 1991:313) @ Le Goff, J. (1991) “Ο Πολιτισμός της Μεσαιωνικής Δύσης.“
Η χωροδεσποτική υποτέλεια εφαρμόζεται σε διάφορους βαθμούς, με κύριο χαρακτηριστικό την εκμετάλλευση της εργασίας των υποτελών του άρχοντα και τη διαβίωση τους στα όρια της επιβίωσης. (Le Goff 1991:314)
Στη διάρκεια του 11ου αιώνα αναπτύχθηκαν από την Εκκλησία τα κινήματα της Ειρήνης του Θεού (Paix de Dieu) και Εκεχειρίας του Θεού (Treve de Dieu), που έθεσαν τους πρώτους κανόνες στη διεξαγωγή των πολεμικών συρράξεων, σε μια προσπάθεια να χαλιναγωγήσουν την αυθαιρεσία των πολεμιστών και να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη λειτουργία των αγροτικών εργασιών. Εξέλιξη, η οποία συνέφερε φυσικά και την Εκκλησία αφού στο πέρασμα των αιώνων και μέσα από δωρεές, είχε καταστεί κάτοχος γαιών τεράστιας αξίας τις οποίες και εκμεταλλευόταν σαν φέουδα.
Τα κινήματα αυτά, λειτούργησαν νομιμοποιητικά ως προς την εντατικοποίηση των φεουδαλικών σχέσεων εκμετάλλευσης, αφού αυτές αποτελούσαν το αναπόφευκτο τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν οι υποτελείς σαν αντάλλαγμα της προσφερόμενης ασφάλειας και ειρήνης. Συνέβαλαν επίσης στην εδραίωση του τριμερούς διαχωρισμού της κοινωνίας σε oratores (κληρικούς), bellatores (πολεμιστές) και laboratores (εργαζόμενους), αναθέτοντας «ελέω Θεού», τη συντήρηση των δύο πρώτων στους τελευταίους. Η εκκλησία επίσης κατέστη σκόπελος οικονομικής ανάπτυξης, αφού καταδίκαζε ως τοκογλυφία, χρηματιστικές πρακτικές, που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν τη βελτίωση της παραγωγής. (Le Goff 1991:313) @ Le Goff, J. (1991) “Ο Πολιτισμός της Μεσαιωνικής Δύσης.“
Αργότερα στην βιομηχανική εποχή το σύστημα με τον βασιλιά και τους φίλους του δεν μπορούσε να δουλεύει, και “επέτρεψαν και έγινε” μια μεγάλη επανάσταση, Γαλλική, Αμερικάνικη, Ελληνική, Ινδική, Κινέζικη, αδιάφορο, αλλά τους λαούς, τους χωρικούς, τους σκλάβους, τους επέτρεψαν ή τους προέτρεψαν, να επαναστατήσουν, ενάντια στον βασιλιά και στους φίλους του.
Τι έκαναν;
Τους αντικατέστησαν, με τον πρόεδρο της κυβέρνησης και τους φίλους του. Αυτή κι αν ήταν πρωτοτυπία!!! Εξακολουθητικά η Γη, η αφθονία και ο πλούτος ανήκει στην άρχουσα τάξη και ο χωρικός έγινε, υπάλληλος. Αλλά υπάρχει μια μικρή διαφορά από τον παλιό χωρικό. Μια μικρή αλλά και μεγάλη διαφορά που κάνει τον παλαιό χωρικό πιο έξυπνο από τον νέο-σκλάβο.
ΣΤΟΧΑΣΟΥ βλέποντας την εικόνα...............................
Παλιός – Χωρικός vs. Νέο –Υπάλληλος: Ο χωρικός είχε επίγνωση της θέσης του στο σύνολο της τότε κοινωνίας. Δούλευε και ζούσε για τον βασιλιά και τους πλούσιους φίλους του. Ο Σημερινός υπάλληλος Δεν το ξέρει πως δουλεύει για την άρχουσα τάξη και τους φίλους της, θεωρεί κατόπιν της προπαγάνδας των ΜΜΕ πως είναι ελεύθερος σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα (!!!). Ακόμη και αν το ξέρει ή το υποψιάζεται, είναι τόσο πολύ ποτισμένος από την υπαλληλική μπόχα που δεν μπορεί να την πετάξει από πάνω του. Έχει φράξει κάθε παράθυρο στο φως, στην επίγνωση και στην Ελευθερία.
Αλλά μπορεί και να το ξέρει –όσο σφαλιστό και να είναι το παράθυρο μια ακτίνα φωτός περνάει- πως είναι δούλος στους άρχοντες του πλανήτη, αλλά κάνει πως το ξεχνάει για να συνεχίσει να έχει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας και μια κάποια ψευδή αξία. Γιατί είναι αλλιώς – νομίζει ο δούλος- να νοιώθει διευθυντής ή ποιμενάρχης σε ένα τσούρμο πρόβατα και άλλο να έχει την Επίγνωση πως είναι άλλος ένας δούλος για τους αφεντάδες. Στην δεύτερη περίπτωση, αν έχει αυτή την επίγνωση και ελάχιστη αξιοπρέπεια θα πρέπει να δραστηριοποιηθεί, να ενεργήσει, να κάνει, να δράσει, για να πάψει να ανήκει στην φυλή των υπαλλήλων.
Αυτό είναι ζόρικο και θέλει ΚΟΤΣΙΑ που δεν διαθέτει και ΜΑΓΚΙΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ, που ούτε κατά διάνοια δεν ξέρει τι είναι. Ελάχιστα πράγματα “ξέρει” ή “ γνωρίζει”, συνήθως ο υπάλληλος- δούλος, “πιστεύει” ή “δεν πιστεύει”.
ΣΤΟΧΑΣΟΥ βλέποντας την εικόνα...............................
Παλιός – Χωρικός vs. Νέο –Υπάλληλος: Ο χωρικός είχε επίγνωση της θέσης του στο σύνολο της τότε κοινωνίας. Δούλευε και ζούσε για τον βασιλιά και τους πλούσιους φίλους του. Ο Σημερινός υπάλληλος Δεν το ξέρει πως δουλεύει για την άρχουσα τάξη και τους φίλους της, θεωρεί κατόπιν της προπαγάνδας των ΜΜΕ πως είναι ελεύθερος σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα (!!!). Ακόμη και αν το ξέρει ή το υποψιάζεται, είναι τόσο πολύ ποτισμένος από την υπαλληλική μπόχα που δεν μπορεί να την πετάξει από πάνω του. Έχει φράξει κάθε παράθυρο στο φως, στην επίγνωση και στην Ελευθερία.
Αλλά μπορεί και να το ξέρει –όσο σφαλιστό και να είναι το παράθυρο μια ακτίνα φωτός περνάει- πως είναι δούλος στους άρχοντες του πλανήτη, αλλά κάνει πως το ξεχνάει για να συνεχίσει να έχει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας και μια κάποια ψευδή αξία. Γιατί είναι αλλιώς – νομίζει ο δούλος- να νοιώθει διευθυντής ή ποιμενάρχης σε ένα τσούρμο πρόβατα και άλλο να έχει την Επίγνωση πως είναι άλλος ένας δούλος για τους αφεντάδες. Στην δεύτερη περίπτωση, αν έχει αυτή την επίγνωση και ελάχιστη αξιοπρέπεια θα πρέπει να δραστηριοποιηθεί, να ενεργήσει, να κάνει, να δράσει, για να πάψει να ανήκει στην φυλή των υπαλλήλων.
Αυτό είναι ζόρικο και θέλει ΚΟΤΣΙΑ που δεν διαθέτει και ΜΑΓΚΙΑ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ, που ούτε κατά διάνοια δεν ξέρει τι είναι. Ελάχιστα πράγματα “ξέρει” ή “ γνωρίζει”, συνήθως ο υπάλληλος- δούλος, “πιστεύει” ή “δεν πιστεύει”.
Γι αυτό και προτιμάει τα ίχνη αξιοπρέπειας που του απέμειναν και τα σκοτώνει, να τα εξοντώνει στις πλατείες παίζοντας τον αγανακτισμένο, με κύριο όπλο του, το καλαμάκι του φραπέ. Το κυριότερο χαρακτηριστικό της ράτσας του υπαλλήλου είναι η ικανότητα να δέχεται με υπομονή τον αβάσταχτο πόνο της εξάρτησης. Τον βραχνά της ρουτίνας και της επανάληψης. Αυτό είναι ένας ζωντανός θάνατος, που αναπαράγεται με ευλάβεια και επιτυχία από γενιά σε γενιά.
Αυτή είναι η κυρίαρχη φυλή της σημερινής κοινωνίας. Η φυλή των υπαλλήλων-δούλων-σκλάβων.
Το χειρότερο δε όλων είναι πως δεν παρατηρεί τις αλυσίδες που είναι δεμένος. Γιατί ο Πολεμιστής που έχει την ικανότητα και την τέχνη να παρατηρεί τον εαυτό του, γελάει μαζί του. Δεν πέφτει σε κατάθλιψη. Ο Παρατηρητής, ο Πολεμιστής, είναι Ελεύθερος, ποτέ δεν μπορεί να είναι υπάλληλος, ακόμη κι όταν εργάζεται σαν υπάλληλος. Η αληθινή σκλαβιά του υπαλλήλου είναι η ταύτιση του με τον έξω κόσμο. Νομίζει πως ο κόσμος που ζει είναι πραγματικός, πως υπάρχει, προσπαθεί να τον αλλάξει, να τον κάνει καλύτερο, πιο υποφερτό για να αφήσει κάτι στα παιδιά του, στις επόμενες γενιές, έτσι λέει. Αυτό είναι μια μεγάλη υποκρισία γιατί αν ήθελε να αλλάξει τον κόσμο στ’ αλήθεια, μπορούσε να αλλάξει τον εαυτό του και ο κόσμος θα άλλαζε. Αλλά δεν θέλει. Έχει βολευτεί στον ακριβό καναπέ μπροστά στην τεράστια πλάσμα τηλεόραση, στις βόλτες με το πανάκριβο κόκκινο αυτοκίνητο, που όλα τα πήρε με δανεικά. Εξαντλεί την όποια επαναστατική του δράση -αν υπάρχει- διεκδικώντας και απαιτώντας στις πορείες, στις πλατείες, με όπλο του το γνωστό καλαμάκι.
Όση ελευθερία, δικαιώματα, αξιοπρέπεια, έχει ένας σκλάβος, άλλη τόση έχει και όποιος ανήκει στην φυλή των υπαλλήλων.
SOS: Αν τώρα σου έρχεται στον Νου ακούγοντας την λέξη υπάλληλος, ο κάθε άνθρωπος που βλέπεις να δουλεύει στην τράπεζα, ή στο μουσικό μέγαρο, ή στο τεράστιο πολυώροφο πολυκατάστημα, ενώ εσύ είσαι ‘επιχειρηματίας’ και έχεις δική σου δουλειά, είσαι δηλαδή μανάβης, βιβλιοπώλης, δικηγόρος, φυσικός, ιατρός, Ξανά Σκέψου το.
Αυτό που ξεχωρίζει την υπάλληλο από την Ελεύθερο άνθρωπο είναι η ελευθερία του χρόνου.
Αν δεν έχεις ελευθερία χρόνου είσαι σκλάβος του ρολογιού, τότε είσαι ένας υπάλληλος. Μπορεί απλά να πληρώνεις μόνος σου τον εαυτό σου. Αλλά ανήκεις στην φυλή των υπαλλήλων.
Είναι μια μεγάλη αυταπάτη να πιστεύει ο υπάλληλος πως πληρώνεται για κάτι που προσφέρει, Γιατί αυτό που προσφέρει είναι η Ελευθερία του και αυτό που προσφέρει δεν πληρώνεται.
Είναι μια μεγάλη αυταπάτη να πιστεύει ο υπάλληλος πως πληρώνεται για κάτι που προσφέρει, Γιατί αυτό που προσφέρει είναι η Ελευθερία του και αυτό που προσφέρει δεν πληρώνεται.
Δεν προσφέρει την αξία του, τον χρόνο του προσφέρει, τον χρόνο του.
Αλλά πως μπορεί να προσφέρει κάτι που δεν υπάρχει;
Στην πραγματικότητα αυτό που παίρνεις ως αμοιβή είναι ένα γυάλινο καθρεφτάκι για να παραδώσεις την Αθανασία σου, την Ενέργεια σου, την Ζωή σου. Η ίδια η κοινωνία που κάποτε αποδεχόταν τους σκλάβους σήμερα αποδέχεται την φυλή των υπαλλήλων, με την ίδια άνεση και ευκολία πουλάει και αγοράζει ανθρώπινες ψυχές. Αλλά πλέον με ευπρέπεια και αβρότητα το ονομάζει στέλεχος επιχείρησης. Διευθύνων σύμβουλος, προϊστάμενος μάρκετινγκ, χρυσώνοντας το χάπι του θανάτου.
«Όποιος χρειάζεται με τα χέρια του να κερδίζει την ζωή του, δεν μπορεί να είναι πολίτης των Αθηνών. Ανήκει στους σκλάβους.»
Σωκράτης
Ακόμη και στα ζώα φαίνεται αυτή η μετάλλαξη, αυτά που είναι τα λεγόμενα κατοικίδια και έχουν χάσει την σφριγηλότατα την ζωντάνια τους, την ζωή τους. Από την στιγμή που έπαψαν να είναι κυρίαρχα και ελεύθερα αλλά εξαρτώνται από κάποιον άλλο για να έχουν τροφή και επιβίωση, έγιναν ευνουχισμένα.
Ακόμη και στα ζώα φαίνεται αυτή η μετάλλαξη, αυτά που είναι τα λεγόμενα κατοικίδια και έχουν χάσει την σφριγηλότατα την ζωντάνια τους, την ζωή τους. Από την στιγμή που έπαψαν να είναι κυρίαρχα και ελεύθερα αλλά εξαρτώνται από κάποιον άλλο για να έχουν τροφή και επιβίωση, έγιναν ευνουχισμένα.
Έχεις δει λιοντάρι στο κλουβί;
Τίγρη;
Είναι για λύπηση. Για την ίδια λύπηση είναι και ο υπάλληλος, που σέρνεται μέρα με την μέρα, λεπτό με το λεπτό στον τροχό της ρουτίνας του θανάτου.
Χαρακτηριστικά Των μεταλλαγμένων ανθρώπων που ανήκουν στην φυλή των υπαλλήλων;
Η κατάθλιψη, το μόνιμο άγχος, οι αρρώστιες, η λιπαρότητα, στο σώμα και στις σκέψεις, η ανασφάλεια, ο φόβος, η αγωνία, η πλαδαρότητα του σώματος, η χοντρή κοιλιά σε ένα αδύνατο σώμα, το κιτρίνισμα και η τραχύτητα του δέρματος, η σμίκρυνση του σώματος και των άκρων, η πρόωρη γήρανση. Όλα δείχνουν έναν άνθρωπο μαριονέτα, τυλιγμένο με σχοινιά, είναι πολύ εύκολο να τον χρησιμοποιήσεις να τον χειριστείς κατά βούληση, τα σχοινιά είναι ήδη εκεί.. Αν πιστεύεις πως σου ανήκει οτιδήποτε υλικό ή πνευματικό κι αν κατέχεις, ανήκεις κι ΕΣΥ σε αυτή την φυλή των υπαλλήλων-σκλάβων.
Αυτή η πίστη σου πως έχεις ίχνος Ελεύθερης Βούλησης, πως σου ανήκει το σπίτι σου, το αυτοκίνητο σου, παρ ότι έχεις δουλέψει σκληρά για να το αποκτήσεις, είναι που σε κατατάσσει στην κυρίαρχη φυλή των νέο-σκλάβων. Αυτή η πίστη, πως υπάρχει κάποιος θεός-μπαμπάς, που όταν πεθάνεις, – ΝΕΚΡΟΣ- θα σε σώσει και ΕΣΥ το μόνο που χρειάζεται να κάνεις – ΖΩΝΤΑΝΟΣ- είναι να υπακούς και να είσαι ταπεινό πρόβατο, ευσυνείδητος υπάλληλος και πειθήνιος σε κάθε νόμο και εντολή των αρχόντων σου, αυτή η ΠΙΣΤΗ είναι που σε κατατάσσει αυτόματα στην φυλή των υπαλλήλων.
Αυτή η πίστη σου πως έχεις ίχνος Ελεύθερης Βούλησης, πως σου ανήκει το σπίτι σου, το αυτοκίνητο σου, παρ ότι έχεις δουλέψει σκληρά για να το αποκτήσεις, είναι που σε κατατάσσει στην κυρίαρχη φυλή των νέο-σκλάβων. Αυτή η πίστη, πως υπάρχει κάποιος θεός-μπαμπάς, που όταν πεθάνεις, – ΝΕΚΡΟΣ- θα σε σώσει και ΕΣΥ το μόνο που χρειάζεται να κάνεις – ΖΩΝΤΑΝΟΣ- είναι να υπακούς και να είσαι ταπεινό πρόβατο, ευσυνείδητος υπάλληλος και πειθήνιος σε κάθε νόμο και εντολή των αρχόντων σου, αυτή η ΠΙΣΤΗ είναι που σε κατατάσσει αυτόματα στην φυλή των υπαλλήλων.
Πάψε να πιστεύεις και άρχισε να ΞΕΡΕΙΣ, να ΓΝΩΡΙΖΕΙΣχρησιμοποιώντας το δικό σου μυαλό και μετά…. θα δεις τι θα κάνεις μετά !!!
Αν ΟΛΟΙ οι πολίτες ήταν Άνθρωποι, θα προτιμούσαν να ζουν ήσυχες και ολιγαρκείς ζωές κοντά στη φύση ή με φυσικούς τρόπους.Επέλεξαν (ή τους επέλεξαν) όμως να είναι μαζοποιημένοι, προβατοποιημένοι, σκλάβοι και κατ επέκταση χειρίσιμοι, ελεγχόμενοι, δουλικοί, υποτελείς, Επέλεξαν να διαμένουν εντός απάνθρωπων μεγαλουπόλεων, σε κουτιά περιτυλιγμένα από σωλήνες και ηλεκτρικά καλώδια που αποκαλούν σπίτια, να δουλεύουν –οι δούλοι- σε συνθήκες πνευματικής, ψυχικής και ενίοτε και πρακτικής σκλαβιάς, εντός εταιριών που διευθύνονται, ΣΚΟΠΙΜΑ, από βλακώδεις πρακτικές διοίκησης, να μην έχουν τις στοιχειώδεις Ανθρώπινες αξιώσεις, ελευθεριών και να περνούν τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τους καθηλωμένοι σε έναν καναπέ, μπροστά σε ένα κουτί.
Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013
«Metropolis» η ταινία σταθμός και τα μυστικά της
Οι αποκρυφιστικοί συμβολισμοί της ταινίας «Metropolis» και οι επιρροές της στον σύγχρονο καλλιτεχνικό κόσμο.
Η ταινία του Fritz Lang, “Metropolis” (1927) αποτελεί μία από τις κλασσικές κινηματογραφικές ταινίες που αντέχουν στο χρόνο. Αν και κάποιος θα περίμενε ότι η ταινία θα ήταν σήμερα πεπερασμένη και ξεχασμένη, το “Metropolis” γίνεται ολοένα και πιο επίκαιρη, καθώς πολλά από αυτά που δείχνει προμηνύουν πολλές πτυχές της σύγχρονης πραγματικότητας και κάποιες από αυτές τις βιώνουμε ήδη. Θα εξετάσουμε λοιπόν το αποκρυφιστικό μήνυμα της ταινίας και τη χρήση του σαν πηγή έμπνευσης από πολλούς καλλιτέχνες, όπως οι Lady Gaga, Madonna, Beyonce, Kylie Minogue και άλλοι. Ας διαβάσουμε την ανάλυση του the Vigilant Citizen
Το Metropolis είναι μία βουβή ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1927, γυρισμένη από τον μαιτρ του είδους Γερμανό εξπρεσιονιστή Fritz Lang.
Το Metropolis είναι μία βουβή ταινία επιστημονικής φαντασίας του 1927, γυρισμένη από τον μαιτρ του είδους Γερμανό εξπρεσιονιστή Fritz Lang.
Η υπόθεση εξελίσσεται σε μία φουτουριστική δυστοπία, η οποία είναι διαιρεμένη σε δύο ξεχωριστές και διακριτές τάξεις:
τους σκεπτόμενους (αυτούς που σκέπτονται)
και
τους εργάτες (αυτούς που δουλεύουν).
Η ταινία περιγράφει τον ανταγωνισμό που αναπτύσσεται ανάμεσα σε αυτές τις αντίπαλες οντότητες. Γνωρίζοντας ότι γυρίστηκε το 1927, παρακολουθώντας σήμερα την ταινία κάποιος μπορεί να απολαύσει την ίδια εμπειρία με τις σύγχρονες ταινίες επιστημονικής φαντασίας, αφού το σενάριο είναι τρομακτικά κοντά στην πραγματικότητα. Το Metropolis παρουσιάζει μία κοινωνία όπου η «Νέα Τάξη Πραγμάτων» έχει ήδη επιβληθεί και μία επιλεγμένη ελίτ ζει μέσα στην πολυτέλεια, ενώ παράλληλα υπάρχει μία αποκτηνωμένη μάζα ανθρώπων που ζουν και δουλεύουν κάτι από συνεχή και στενή παρακολούθηση.
Έχει παρατηρηθεί ότι κομμάτια της ταινίας έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το σύγχρονο καλλιτεχνικό κόσμο και ειδικά τη μουσική βιομηχανία. Είτε με τη μορφή βίντεο-κλιπ ή φωτογραφιών οι καλλιτέχνες συχνά ποζάρουν σαν την ηρωίδα της ταινίας, Μαρία, ένα ανθρωποειδές-ρομπότ προγραμματισμένο να διαφθείρει τα ήθη των εργαζομένων και να υποκινήσει μια εξέγερση, δίνοντας στην ελίτ μια δικαιολογία για να χρησιμοποιήσει για την καταστολή της βία. Μήπως κατά ένα ανάλογο τρόπο σήμερα οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούνται από την ελίτ για να διαβρώσουν το ήθος των μαζών;
Ανάλυση της ταινίας
Αυτοί που δουλεύουν: Η ταινία ξεκινάει δείχνοντας τους εργάτες και την πόλη που ζουν, η οποία βρίσκεται βαθιά, κάτω από την επιφάνεια της γης. Όλοι φορούν τα ίδια ρούχα, περπατούν συγχρονισμένα με σκυμμένα τα κεφάλια δείχνοντας υποταγή, παραίτηση και απελπισία. Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας το ανθρώπινο κοπάδι παρουσιάζεται εξουθενωμένο σωματικά και πνευματικά, ιδιαίτερα ευαίσθητο. Με λίγα λόγια θα λέγαμε ότι συμπεριφέρεται σαν πνευματικά καθυστερημένο.
Σαν ένα κοπάδι από πρόβατα, οι εργάτες μετακινούνται σε ομάδες, επηρεάζονται με το παραμικρό και μπορείς να τους ξεγελάσεις πανεύκολα. Αυτή η περιγραφή των μαζών ταιριάζει με αυτές του Αμερικανού στοχαστή Walter Lippmann που πέντε χρόνια πριν στο έργο του Public Opinion είχε παρομοιάσει τη μάζα με μία «αμήχανη αγέλη» που δεν είναι σε θέση να πάρει στα χέρια της την ίδια της την τύχη. Τα λόγια του επικεφαλής της Ναζιστικής προπαγάνδας Joseph Goebbels συνάδουν με την παραπάνω εικόνα που δίνει η ταινία. Ο Χίτλερ είχε πει χαρακτηριστικά «πόσο τυχεροί είναι οι ηγέτες των οποίων οι υπήκοοι δεν σκέφτονται.»
Οι εργάτες δουλεύουν σε μία τερατώδη μηχανή, ένα εφιαλτικό βιομηχανικό συγκρότημα όπου πρέπει να εκτελούν αυστηρά επαναλαμβανόμενες και απάνθρωπες εργασίες. Σε κάποιο σημείο το συγκρότημα παρομοιάζεται με τον Μoλώχ, μία αρχαία σημιτική θεότητα που η λατρεία της απαιτούσε ανθρωποθυσίες. Σε κάποιο άλλο σημείο της ταινίας, ένας από τους ήρωες βλέπει την μηχανή να μεταμορφώνεται στον Μολώχ και τους εργάτες να προσφέρονται τον “θεό” ανθρωποθυσίες. Ο Μολώχ, ο θεός Βάαλ, ο Ταύρος του Ήλιου λατρευόταν ευρέως στην αρχαία Μ. Ανατολή έως εκεί που υπήρχαν φοινικικές επιρροές. Συνήθως είχε τη μορφή ενός μοσχαριού ή του βοδιού ή ενός άνδρα με κεφάλι ταύρου. Οι θυσίες γίνονταν «μέσα στην κοιλιά του τέρατος.»
Έχει παρατηρηθεί ότι κομμάτια της ταινίας έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το σύγχρονο καλλιτεχνικό κόσμο και ειδικά τη μουσική βιομηχανία. Είτε με τη μορφή βίντεο-κλιπ ή φωτογραφιών οι καλλιτέχνες συχνά ποζάρουν σαν την ηρωίδα της ταινίας, Μαρία, ένα ανθρωποειδές-ρομπότ προγραμματισμένο να διαφθείρει τα ήθη των εργαζομένων και να υποκινήσει μια εξέγερση, δίνοντας στην ελίτ μια δικαιολογία για να χρησιμοποιήσει για την καταστολή της βία. Μήπως κατά ένα ανάλογο τρόπο σήμερα οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούνται από την ελίτ για να διαβρώσουν το ήθος των μαζών;
Ανάλυση της ταινίας
Αυτοί που δουλεύουν: Η ταινία ξεκινάει δείχνοντας τους εργάτες και την πόλη που ζουν, η οποία βρίσκεται βαθιά, κάτω από την επιφάνεια της γης. Όλοι φορούν τα ίδια ρούχα, περπατούν συγχρονισμένα με σκυμμένα τα κεφάλια δείχνοντας υποταγή, παραίτηση και απελπισία. Σε όλη τη διάρκεια της ταινίας το ανθρώπινο κοπάδι παρουσιάζεται εξουθενωμένο σωματικά και πνευματικά, ιδιαίτερα ευαίσθητο. Με λίγα λόγια θα λέγαμε ότι συμπεριφέρεται σαν πνευματικά καθυστερημένο.
Σαν ένα κοπάδι από πρόβατα, οι εργάτες μετακινούνται σε ομάδες, επηρεάζονται με το παραμικρό και μπορείς να τους ξεγελάσεις πανεύκολα. Αυτή η περιγραφή των μαζών ταιριάζει με αυτές του Αμερικανού στοχαστή Walter Lippmann που πέντε χρόνια πριν στο έργο του Public Opinion είχε παρομοιάσει τη μάζα με μία «αμήχανη αγέλη» που δεν είναι σε θέση να πάρει στα χέρια της την ίδια της την τύχη. Τα λόγια του επικεφαλής της Ναζιστικής προπαγάνδας Joseph Goebbels συνάδουν με την παραπάνω εικόνα που δίνει η ταινία. Ο Χίτλερ είχε πει χαρακτηριστικά «πόσο τυχεροί είναι οι ηγέτες των οποίων οι υπήκοοι δεν σκέφτονται.»
Οι εργασίες που εκτελούν οι εργάτες είναι καθαρά μηχανικές, δεν χρειάζεται καθόλου να χρησιμοποιήσουν το μυαλό τους και δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από μία προέκταση της ίδιας της μηχανής, γεγονός που τους απογυμνώνει από κάθε τι ανθρώπινο.
Σε μία από τις καρτέλες που αφηγούνται την ιστορία (προσέξτε την πυραμιδοειδή διάταξη των λέξεων) διαβάζουμε: «Όπως βρίσκεται βαθιά η πόλη των εργατών κάτω από τη γη, έτσι ψηλά από πάνω δέσποζε το συγκρότημα που λέγεται «η Λέσχη των Υιών» με αίθουσες διδασκαλίας και βιβλιοθήκες, με τα θέατρα της και τα στάδιά της.»
Σε αυτό λοιπόν βλέπουμε μία όχι και τόσο συγκεκαλυμμένη αναφορά στο γνωστό ερμητικό αξίωμα «όπως πάνω, έτσι και κάτω.» Με τον ίδιο τρόπο η ταινία αντικατοπτρίζει δύο αντίθετα περιβάλλοντα όπου ζουν οι στοχαστές και οι εργάτες αντίστοιχα. Η ερμητική Σφραγίδα του Σολόμωντα απεικονίζει τον παραπάνω αξίωμα και παρουσιάζει τις αντίθετες ενέργειες να αντικατοπτρίζουν η μία την άλλη ώστε να πετύχουν την τέλεια ισορροπία. Ο κόσμος του Fritz Lang αναπαριστά τέλεια αυτή την ιδέα.
Οι πρωταγωνιστές
Joh Fredersen, ο ημίθεος: Η πόλη ιδρύθηκε, χτίστηκε και διοικείται από τον αυταρχικό Joh Fredersen. Ως ο δημιουργός και ο μόνος ηγεμών της Μητρόπολης, ο Fredersen απηχεί τον δημιουργό της Γνωστικής παράδοσης, έναν ημίθεο που είναι ο δημιουργός και ο ηγέτης του κόσμου της ύλης. Στην φωτογραφία βλέπετε τον Joh Federsen να καταστρώνει την επόμενη κίνησή του. Κρατάει έναν διαβήτη θυμίζοντας στους θεατές τον ρόλο του σαν ο «μέγας αρχιτέκτονας» της Μητρόπολης.
Ο ποιητής και ζωγράφος ανάμεσα στα άλλα, William Blake παρουσιάζει στον πίνακα αυτό τον γνωστικό δημιουργό και ηγεμόνα της κατώτερης και ατελούς σφαίρας της ύπαρξης όπου η αμαρτία και η δυστυχία κυριαρχούν. Η παρουσία του διαβήτη δανείζεται τον μασονικό συμβολισμό που παρουσιάζει το Θεό σαν τον «Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος.»
Ο γιος του Joh Fredersen λέγεται Freder, που όπως όλα τα παιδιά των αφεντικών απολαμβάνει μία πολυτελή ζωή και ανακαλύπτει την σκληρή πραγματικότητα των εργατών που ζουν κάτω από τη γη. Θέλοντας να γνωρίσει από πρώτο χέρι τον κόσμο των εργατών, ο Freder κατεβαίνει στα κατώτερα επίπεδα και αλλάζει θέση με έναν εργάτη. Ο Freder γίνεται κατά κάποιον τρόπο σαν μία Μεσσιανική φιγούρα, ενός σωτήρα που κατεβαίνει προς τα κάτω. Επίσης ερωτεύεται τη Μαρία, μία αγία νεαρή γυναίκα από το προλεταριάτο.
Joh Fredersen, ο ημίθεος: Η πόλη ιδρύθηκε, χτίστηκε και διοικείται από τον αυταρχικό Joh Fredersen. Ως ο δημιουργός και ο μόνος ηγεμών της Μητρόπολης, ο Fredersen απηχεί τον δημιουργό της Γνωστικής παράδοσης, έναν ημίθεο που είναι ο δημιουργός και ο ηγέτης του κόσμου της ύλης. Στην φωτογραφία βλέπετε τον Joh Federsen να καταστρώνει την επόμενη κίνησή του. Κρατάει έναν διαβήτη θυμίζοντας στους θεατές τον ρόλο του σαν ο «μέγας αρχιτέκτονας» της Μητρόπολης.
Ο ποιητής και ζωγράφος ανάμεσα στα άλλα, William Blake παρουσιάζει στον πίνακα αυτό τον γνωστικό δημιουργό και ηγεμόνα της κατώτερης και ατελούς σφαίρας της ύπαρξης όπου η αμαρτία και η δυστυχία κυριαρχούν. Η παρουσία του διαβήτη δανείζεται τον μασονικό συμβολισμό που παρουσιάζει το Θεό σαν τον «Μέγα Αρχιτέκτονα του Σύμπαντος.»
Ο γιος του Joh Fredersen λέγεται Freder, που όπως όλα τα παιδιά των αφεντικών απολαμβάνει μία πολυτελή ζωή και ανακαλύπτει την σκληρή πραγματικότητα των εργατών που ζουν κάτω από τη γη. Θέλοντας να γνωρίσει από πρώτο χέρι τον κόσμο των εργατών, ο Freder κατεβαίνει στα κατώτερα επίπεδα και αλλάζει θέση με έναν εργάτη. Ο Freder γίνεται κατά κάποιον τρόπο σαν μία Μεσσιανική φιγούρα, ενός σωτήρα που κατεβαίνει προς τα κάτω. Επίσης ερωτεύεται τη Μαρία, μία αγία νεαρή γυναίκα από το προλεταριάτο.
Η Μαρία: Η Μαρία είναι μία χαρισματική γυναίκα που χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από τους εργάτες που δουλεύουν μαζί της. Καταλαβαίνει τη δυστυχία τους και την απελπισία τους καθώς και ότι μία επανάσταση προετοιμάζεται. Η Μαρία βγάζει λόγους για την ειρήνη και για την υπομονή, προφητεύοντας τον ερχομό ενός «διαμεσολαβητή,» που θα γίνει «η καρδιά μεταξύ του κεφαλιού (στοχαστές) και του χεριού (εργάτες).» Σε Κάποιο σημείο, η Μαρία αφηγείται την ιστορία του Πύργου της Βαβέλ όπου υπογραμμίζει ότι: «Μέγας είναι ο Κόσμος και ο Δημιουργός του. Και μέγας είναι Άνθρωπος!»
Αυτή η δήλωση έχει μια βαθιά απήχηση στις Μυστικιστές Σχολές που διδάσκουν ότι οι άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να γίνουν θεοί μέσω της φώτισης. Μέσα στους αιώνες αρχιτεκτονικά μνημεία χρησιμοποιήθηκαν για να μεταδώσουν τις αρχές των Μυστηρίων και να δοξάσουν την υπεροχή του ανθρωπίνου νου. Εν μέρει για αυτούς τους λόγους λοιπόν υπάρχουν αρκετές κοινές αναφορές μεταξύ του Ελευθεροτεκτονισμού και του Πύργου της Βαβέλ.
“Όσον αφορά τη Μασονία, η Βαβέλ φυσικά αντικατοπτρίζει ένα Τεκτονικό έργο και πρώτοι εκφραστές της αποκόμισα όλα τα δυνατά οφέλη από την ιστορία αυτή. Θυμούνται ότι οι άνθρωποι που «μοιράζονται μία γλώσσα και έναν λόγο» ταξίδεψαν από την Ανατολή στη Δύση, όπως εκείνοι που δοκιμάστηκαν και επιβεβαιώθηκαν σαν Δάσκαλοι Τέκτονες. Όταν έφθασαν στο συμφωνημένο μέρος στη γη Shinar, επιβεβαιώνεται ότι εγκαταστάθηκαν εκεί σαν Noachide, το πρώτο όνομα των Μασόνων. Ήταν εκεί που έχτισαν και τον ψηλό τους πύργο, αυτόν της σύγχυσης. Από το κακό έρχεται όμως το καλό και η σύγχυση των γλωσσών έδωσε τη θέση της «στην αρχαία πρακτικών των Μασόνων να επικοινωνούν χωρίς τη χρήση προφορικού λόγου.» από το βιβλίο του Arthur Edward Waite, A New Encyclopedia of Freemasonry and of Cognate Instituted Mysteries: Their Rites, Literature and History.
Ωστόσο, η Μαρία αναφέρει ότι «οι έπαινοι για έναν άνδρα γίνονται για άλλον άνδρα κατάρα.» Με άλλα λόγια , το μνημείο δοξάζοντας το μεγαλείο του ανθρώπινου πνεύματος χτίστηκε με το αίμα και τον ιδρώτα των εργατών που δεν γνώριζαν τίποτα από το μεγάλο όραμα του Στοχαστή. Και στην ταινία, επαναλαμβάνεται το ίδιο πράγμα από την αρχή. Το όνομα του αρχηγείου του ημίθεου Joh Fredersen; Μα φυσικά … ο Πύργος της Βαβέλ.
Rotwang, ο εφευρέτης: Ο Rotwang είναι ο εφευρέτης της Μητρόπολης και το σήμα κατατεθέν του είναι το μηχανικό του δεξί χέρι που έχει αντικαταστήσει αυτό που έχασε κατά τη διάρκεια κάποιων πειραμάτων του. Άραγε αυτή η εικόνα υποδηλώνει ότι ο εφευρέτης έχει επιλέξει το “μονοπάτι του αριστερού χεριού;”
Μαθαίνοντας ότι οι εργάτες σχεδιάζουν επανάσταση, ο Joh Federsen ζητά τη βοήθεια του εφευρέτη και τρελού επιστήμονα Rotwang. Αν και η δουλειά του επικεντρώνεται στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών στην ταινία υπάρχουν αρκετά στοιχεία που δείχνουν ότι είναι επίσης γνώστης του μυστικισμού για να δημιουργήσει νέες εφευρέσεις. Λέγεται ότι ζει «σε ένα μικρό σπίτι ξεχασμένο από τους αιώνες,» που δηλώνει συμβολικά ότι η παράδοση του επιστήμονα, κατάγεται και πάει πίσω σε αρχαίες μυστικιστικές παραδόσεις. Το υπόγειο του σπιτιού του έχει μία μυστική πόρτα που οδηγεί σε κατακόμβες 2000 ετών παλιές γεγονός που θυμίζει για άλλη μία φορά τις αρχαίες και μυστικές καταβολές του Rotwang. Επιπλέον στην μπροστινή πόρτα του σπιτιού του υπάρχει το σύμβολο της πεντάλφα, παραπέμποντας στους Πυθαγορείους, στον μυστικισμό και στον Ελευθεροτεκτονισμό.
Γνωρίζουμε ότι οι μαθητές του Πυθαγόρα χάραζαν αυτό το σύμβολο στην πόρτα του σπιτιού τους σαν ένα μυστικό σύμβολο ώστε να αναγνωρίζονται μεταξύ τους. Τόσο το σύμβολο όσο και η σημασία του παραμένουν μυστικά παρόλο ότι χρησιμοποιείται σήμερα ευρέως γιατί μόνο αυτοί που ήταν μυημένοι στην Πυθαγόρεια γεωμετρία μπορούσαν να το σχεδιάσουν σωστά και να εκτιμήσουν το βαθύτερο νόημά του σαν ένα σύμβολο και πύλη για αυτά τα μυστήρια.
Αν θέλουμε να προχωρήσουμε τη σκέψη μας στο δικό μας κόσμο, ο Rotwang είναι για τον Joh Fredersen, ότι ήταν ο John Dee για τη Βασίλισσα Ελισάβετ της Αγγλίας: ένας αγαπητός σύμβουλος βυθισμένος στον κόσμο της επιστήμης, της μαγείας, της αστρολογίας και της Ερμητικής φιλοσοφίας. Αν ο Fredersen αντικατοπτρίζει τους σημερινούς ηγέτες, τότε ο Rotwang είναι σαν το κρυφό εκκρεμές των αποφάσεων, μία μυστική ύπαρξη για το ευρύ κοινό, αλλά ιστορικά πάντα παρούσα.
Ο εφευρέτης παρουσιάζει γεμάτος υπερηφάνεια τη νέα του εφεύρεση στον Fredersen, τον Άνθρωπο-Μηχανή, τον οποίο θεωρεί ότι είναι «ο Άνθρωπος του Μέλλοντος.»Το ανθρωποειδές έχει την ικανότητα της επικοινωνίας όπως κάθε άλλος άνθρωπος και ο Rotwang αναφωνεί ότι «κανείς δεν θα μπορεί να διακρίνει τον Άνθρωπο-Μηχανή από έναν θνητό!» Το διανθρωπιστικό όραμα είναι ήδη παρόν από τις αρχές λοιπόν της δεκαετίας του 1920! (έχουμε γράψει επανειλημμένως για τις “Οργανικές Πύλες”)
Ο Fredersen λέει τότε στον Rotwang να κάνει τον Άνθρωπο-Μηχανή να μοιάζει με τη Μαρία, ώστε να χρησιμοποιήσει την αξιοπιστία της και το χάρισμά της για να σπείρει τη διχόνοια ανάμεσα στους εργάτες. Η Μαρία ξαπλώνει όσο ό Rotwang κάνει το ανθρωποειδές να μοιάζει με αυτή. Προσέξτε στην εικόνα την ανεστραμμένη πεντάλφα πάνω δεξιά από το κεφάλι του Ανθρώπου-Μηχανή. Αν η όρθια πεντάλφα αντιπροσωπεύει την θεραπεία, τη μαθηματική τελειότητα, τα πέντε στοιχεία, η ανεστραμμένη αντιπροσωπεύει τη διαφθορά αυτών των αξιών και τη μαύρη μαγεία.
Έτσι λοιπόν τι κοινό έχουν οι καλλιτέχνες με αυτό το ανθρωποειδές που προγραμματίζεται από τους κυρίαρχους μαζί με ένα μείγμα επιστήμης μαζί με μυστικισμό;
Έτσι λοιπόν τι κοινό έχουν οι καλλιτέχνες με αυτό το ανθρωποειδές που προγραμματίζεται από τους κυρίαρχους μαζί με ένα μείγμα επιστήμης μαζί με μυστικισμό;
Πίσω στην ταινία τώρα, όταν το ανθρωποειδές έχει τελειώσει ο Rotwang του λέει: «Θέλω να κατεβείς στα βάθη για να καταστρέψεις τη δουλειά της γυναίκας της οποίας δημιουργήθηκες κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση!» Και η Μαρία-ρομπότ ανταποκρίνεται κλείνοντας το ένα μάτι και με ένα διαβολικό μειδίαμα. Πιθανόν γνωρίζεται τη σημασία του ενός οφθαλμού και το πόσο το χρησιμοποιούν απροκάλυπτα σαν εικόνα οι καλλιτέχνες. Το Ρομπότ-Μαρία στέλνεται τότε σε ένα ανδρικό κλάμπ, το Yoshiwara όπου χορεύει εξωτικούς χορούς. Σε έναν από αυτούς παρουσιάζεται σαν τη Βαβυλώνα, τη Μεγάλη Πόρνη της Αποκαλύψεως. Σας θυμίζει κάτι αυτή η εικόνα; Μήπως μία αντίστοιχη σκηνή από ένα άλλο μουσικό βίντεο-κλιπ της Madonna στο τραγούδι Material Girl, όπου και εκεί παίζει το ρόλο της Βαβυλώνας;
Η «προγραμματισμένη» Μαρία εκτελεί μεθυστικούς χορούς μπροστά σε ένα άπληστο κοινό οδηγώντας τους άνδρες σε καυγάδες, σε λαγνεία, σε ζήλια και σε όλα τα υπόλοιπα θανάσιμα αμαρτήματα. Όταν βρίσκεται μαζί με τους συναδέλφους της, η Μαρία ενεργεί σαν «πράκτορας-προβοκάτορας», προκαλώντας τους εργάτες να επαναστατήσουν και δίνοντας με αυτόν τον τρόπο λόγο στον Joh Fredersen να χρησιμοποιήσει βία εναντίον τους. Στην πραγματικότητα ενεργεί ενάντια στα συμφέροντα των ανθρώπων και για τον συμφέρον της ελίτ.
Θα σας πω μόνο ότι η ταινία τελειώνει με τα εξής λόγια:
«Ο διαμεσολαβητής ανάμεσα στο κεφάλι και τα χέρια πρέπει να είναι η καρδιά.» Αυτό είναι το «ηθικό δίδαγμα της ιστορία» που είναι βασικά ένα μήνυμα για την ελίτ. Δηλαδή για να κρατήσεις τις μάζες υπό έλεγχο, για να κρατήσεις τους καταπιεσμένους θα πρέπει να παγιδεύσεις την καρδιά τους. Και αυτό κάνουν τα Μέσα Μαζικής Αποβλάκωσης.
Αυτό κάνει η ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ
Τώρα λοιπόν που τα παρουσιάσαμε αντιλαμβάνεστε ότι η ταινία είναι ιδιαιτέρως «ελιτίστικη» δεδομένου ότι εξακολουθεί να υποστηρίζει την ύπαρξη μίας ξεχωριστής ομάδας ανθρώπων που θα ελέγχουν τις περισσότερες πηγές πλούτου και θα διευθύνουν μία εργατική τάξη. Στο τέλος, οι εργάτες—και ο Freder—εξαπατήθηκαν πιστεύοντας ότι η θέση τους θα αλλάξει. Στην πραγματικότητα, όλα έμειναν όπως πριν και ο Joh κατάφερε να κάνει τον αφελή γιο του να παρουσιάσει το φιλικό πρόσωπο της ελίτ, ενώ ταυτόχρονα έδινε αναφορά σε όλα όσα συνέβαιναν κάτω από τη γη οδηγώντας σε έναν πιο σφικτό έλεγχο και παρακολούθηση.
Ποιος έχει σήμερα το ρόλο του Freder στην εργατική τάξη;
Τα Μέσα Μαζικού Ελέγχου - Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Τα ΜΜΕ είναι ο διαμεσολαβητής και αυτή είναι η λειτουργία τους.
Τα ΜΜΕ ελέγχουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα των μαζών σε καθημερινή βάση ξεγελώντας τους ώστε να επιδιώκουν και να αγαπούν την καταπίεση υπό την οποία βρίσκονται. Η βιομηχανία της διασκέδασης είναι ένα κομμάτι των ΜΜΕ και η μουσική είναι ένας ευχάριστος τρόπος για να μεταδίδονται τα μηνύματα της ελίτ στη νεολαία. Η αναφορές στην ταινία Metropolis στα τραγούδια δεν είναι παρά αστείες για όσους γνωρίζουν, σαν να λένε «αυτός ο καλλιτέχνης δουλεύει για εμάς.» Έτσι λοιπόν, ορίστε μπορείτε να είστε ανίδεοι, ένας εκφυλισμένος και υλιστής άνθρωπος όπως αυτά που παρουσιάζονται στα βίντεο-κλιπ….έτσι ακριβώς σας θέλουν.
Συμπερασματικά: Το Metropolis είναι στην κυριολεξία μία ταινία «από τη ελίτ, για την ελίτ.» Ασχολείται με τις ανησυχίες εκείνων που διαχειρίζονται τον κόσμο και παρουσιάζει μια λύση-αντίδραση που δεν θα διαταράξει το ισχύον καθεστώς. Η ταινία είναι, επίσης, διαποτισμένη με Τεκτονικό συμβολισμό και περιέχει πολλά σύμβολα που αναφέρονται σε αρχαία μυστήρια που προορίζονται για να αποκωδικοποιηθούν από κατάλληλα μυημένους. Με άλλα λόγια, η ταινία ήταν κατά κύριο λόγο με στόχο την άρχουσα τάξη. Οι καλλιτέχνες αντιγράφουν την Μαρία της ταινίας, το προγραμματισμένο ανθρωποειδές μέσω των πράξεών τους και εκτελώντας τις ίδιες λειτουργίες. Για ποιο λόγο ντύνονται όπως αυτή;
Γιατί οι τραγουδιστές την αγαπούν τόσο πολύ; Πιθανόν δεν την αγαπούν τόσο όσο εκείνοι που βρίσκονται στα παρασκήνια, οι σκηνοθέτες και οι image-makers, όσοι έχουν τη δύναμη στη μουσική βιομηχανία. Εκείνοι αποφασίζουν τι θα κάνουν οι σταρ και τι αντιπροσωπεύουν. Και σήμερα η βιομηχανία θεάματος είναι ελιτιστική και διαποτισμένη με τους συμβολισμούς των Illuminati προωθώντας την ηθική κατάπτωση και τον εξευτελισμό των παραδοσιακών αξιών. Αν οι καλλιτέχνες αντιπροσωπεύουν την απόλυτη ελευθερία και δημιουργικότητα, τότε γιατί οι τραγουδιστές παίζουν τον ρόλο ενός νοητικά ελεγχόμενου ρομπότ; (Ακόμα και από πολιτικές και παραταξιακές πλατφόρμες στις οποίες αν δε δηλώση πιστός ακόλουθος και υποταγή, το λαμπρό μέλλον γίνεται παρελθόν) Για τον λόγο ότι, απλούστατα αυτό είναι.
Το Metropolisείναι όντως μία εξαιρετική ταινία, σε τέτοιο βαθμό που είναι επίκαιρη ακόμα και πάνω από 80 χρόνια μετά την πρώτη προβολή της. Αν η ελίτ κάνει αυτό που θέλει εδώ και τόσο καιρό, το Metropolis θα γίνει ακόμα περισσότερο επίκαιρο στα επόμενα χρόνια που θα έρθουν.
Αν θέλετε μπορείτε να δείτε την ταινία εδώ
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=TraX8i6a_UY
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=RK_hTPyK50w
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=m3x9-zyj8tI
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)