ΕΧΟΥΜΕ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ; ΝΑΙ (;), ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΟΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ;

Άρθρο του Maurizio Blondet 
Μετάφραση – επιμέλεια: Ιωάννης Αυξεντίου

Η ισλαμική τρομοκρατία δεν υπήρχε 'πριν'

Υπήρχε ισλαμική τρομοκρατία όταν το Αφγανιστάν ήταν υπό κομμουνιστική κυβέρνηση, το Ιράκ υπό τον Σαντάμ, η Αίγυπτος κυβερνιόταν από τον Μουμπάρακ, η Συρία από την οικογένεια του Ασάντ και η Λιβύη από τον Καντάφι; Όχι. Ποιος έριξε αυτά τα καθεστώτα χρησιμοποιώντας μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις αποσταθεροποιώντας τις χώρες τους, ρίχνοντάς τες στο χάος και στους εσωτερικούς πολέμους; 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής: επικεφαλής των δυτικών συνασπισμών, στους οποίες συμμετείχαν η Μ. Βρετανία, η Γαλλία, χώρες μέλη του ΝΑΤΟ ή όχι , όπως η Αυστραλία.

Για ποιο λόγο η δύση υπό την Αμερικανική καθοδήγηση έριξε στο χάος αυτές τις χώρες;

Διότι εκτελούσε το ισραηλινό σχέδιο (το λεγόμενο σχέδιο Yinon) που από το 1982 υποστήριζε τον διαμελισμό αυτών των χωρών ''σύμφωνα με τις εθνοτικές και θρησκευτικές διαχωριστικές γραμμές τους''. Το εβραϊκό περιοδικό Kivunim, είχε γράψει: “Το Ιράκ, πλούσιο σε πετρέλαιο και εσωτερικά διχασμένο, είναι σίγουρα ένας υποψήφιος των στόχων του Ισραήλ. Η διάλυση του είναι ακόμη πιο σημαντική για εμάς από εκείνη της Συρίας. Το Ιράκ είναι πιο ισχυρό από την Συρία… Κάθε αραβική εσωτερική αντιπαράθεση θα μας βοηθήσει βραχυπρόθεσμα και θα συντομεύσει τον δρόμο στον πιο σημαντικό στόχο, το σπάσιμο του Ιράκ σε τομείς, όπως η Συρία και ο Λίβανος. Στο Ιράκ, είναι δυνατή η διαίρεση σε επαρχίες κατά μήκος των εθνικών-θρησκευτικών γραμμών, όπως στη Συρία κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου. Έτσι, θα υπάρχουν τουλάχιστον τρία κράτη γύρω από τις τρεις μεγάλες πόλεις: Βασόρα, Βαγδάτη και Μοσούλη, και οι Σιϊτικές περιοχές στο νότο θα διαχωριστούν από το Σουνιτικό και Κουρδικό Βορρά. ... Το σύνολο της αραβικής χερσονήσου είναι ένας φυσικός υποψήφιος για διάλυση υπό των εσωτερικών και εξωτερικών πιέσεων...''

Αλλά γιατί οι ΗΠΑ προσχώρησαν σε αυτό το σχέδιο;

Επειδή συνέκλιναν με αυτό τα πετρελαϊκά συμφέροντα (πχ. Dick Cheney, ο πρόεδρος της Halliburton)και το στρατιωτικό- βιομηχανικό συγκρότημα. Στο σχέδιο συμμετείχε και η Σαουδική Αραβία η οποία ήθελε να κυριαρχήσει ο βαχαμπισμός και να καταστρέψει τους σιίτες και το Ιράν.

Πότε ακούστηκε να ομιλούν για 'ισλαμική τρομοκρατία' για πρώτη φορά;

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, όταν οι ΗΠΑ δεχτήκαν επίθεση από μία ομάδα τρομοκρατών οι οποίοι έριξαν αεροπλάνα πάνω στους Δίδυμους Πύργους και στο πεντάγωνο. Οι τρομοκράτες καθοδηγούντο από τον Osama Bin Laden.

Ποιος ήταν ο Osama Bin Laden;

Robin Cook

Ήταν ένας Σαουδάραβας δισεκατομμυριούχος του οποίου η οικογένεια ήταν φίλη και επιχειρηματικός εταίρος με την οικογένεια Bush. Βοήθησε τους αμερικάνους να ανατρέψουν το κομμουνιστικό καθεστώς στο Αφγανιστάν την δεκαετία του’80. Στρατολόγησε χιλιάδες μαχητές για να τους στείλει να διώξουν τους σοβιετικούς και να εγκαθιδρύσει ένα θρησκευτικό καθεστώς, αποτελούμενο από τους Ταλιμπάν (ισλαμιστές φοιτητές που προετοιμαστήκαν στο Πακιστάν). Αυτή η οργάνωση υπό τον αμερικανικό έλεγχο ονομάστηκε Al Qaeda (δηλαδή "η βάση''- ο κατάλογος των στρατολογημένων: Κι ας θυμηθούμε τώρα το εξης: τέσσερις εβδομάδες πριν το θάνατο του, ο Robin Cook, Yπουργός Εξωτερικών του Η. Βασιλείου, προκάλεσε σάλο με το άρθρο στη στήλη του στον Guardian όταν απεκάλεσε την Al Qaeda ως το προϊόν των δυτικών μυστικών υπηρεσιών. Επίσης πως ο Bin Laden ήταν το παράγωγο ενός μνημειώδους λάθος υπολογισμου των δυτικών υπηρεσιών ασφαλέιας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, εξοπλίστηκε από τη CIA και χρηματοδοτήθηκε απο τους Σαουδάραβες, με σκοπό να κάνει ιερό πόλεμο (Jihad) κατά της ρωσικής κατοχής του Αφγανιστάν. Η Al Qaeda, στην κυριολεξία η "βάση δεδομένων" ήταν αρχικά ένα αρχείο υπολογιστή με τους χιλιάδες Mujahideen που είχαν στρατολογηθεί και εκπαιδευτεί με τη βοήθεια της CIA για να νικήσουν τους Ρώσους.

Πότε ο Bin Laden έγινε εχθρός των ΗΠΑ;

Ξαφνικά στις 9 Σεπτεμβρίου 2001, δύο άτομα (που παρίσταναν τους δημοσιογράφους) σκότωσαν τον στρατηγό Massoud, το αποκαλούμενο ''λιοντάρι του Panjshir''. Ο τελευταίος ήταν αντιπαθής στους αμερικανούς διότι θα μπορούσε - ως εθνικός ήρωας - να ενώσει και να σταθεροποιήσει το Αφγανιστάν. Η εφημερίδα ''Figaro'' έγραψε ότι ο σταθμάρχης της CIA πήγε να επισκεφτεί τον Bin Laden στο αμερικανικό νοσοκομείο του Dubai τον Ιούλιο, όπου και νοσηλευόταν. Η πληροφορία εδόθη στην εφημερίδα από τις γαλλικές μυστικές υπηρεσίες. Οπότε στις 9 Σεπτεμβρίου ήταν ακόμη φίλος, και στις 21 είχε γίνει εχθρός των ΗΠΑ.


Κάποιος αναγνώστης μπορεί να ισχυριστεί: "όλα αυτά φαίνονται ως συνωμοσιολογικές υποθέσεις, που δεν μπορούν να αποδειχθούν!"
Και όμως, όλα αυτά τα είπε ο στρατηγός Wesley Clark, που ήταν ο αρχηγός του ΝΑΤΟ κατά την διάρκεια της επέμβασης στο Κόσσοβο. Δέκα ημέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου, πήγε στο Πεντάγωνο και ένας φίλος του αξιωματικός, ο οποίος είχε μόλις μιλήσει με τον τότε Donald Rumsfeld, τον κάλεσε στο γραφείο του, έκλεισε την πόρτα και του ψιθύρισε : ''Πηγαίνουμε να κτυπήσουμε 7 χώρες μέσα σε πέντε χρόνια. Θα αρχίσουμε με το Ιράκ, μετά με την Συρία, Λίβανο, Λιβύη, Σομαλία, Σουδάν και μετά το Ιράν''. Η συνέντευξη στον στρατηγό Clark υπάρχει εδώ.

Ο αναγνώστης απαντά: "Σύμφωνοι, όμως η ισλαμική θρησκεία αποδέχεται την βία, την jihad, τον αναγκαστικό προσηλυτισμό."
Βεβαίως. Όμως ήταν μία αδρανής διάσταση η οποία συγκρατούνταν από τις κοσμικές κυβερνήσεις του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης. Αυτή η αποτρόπαιη πτυχή του Ισλάμ ξύπνησε και υποκινήθηκε ηθελημένα. Ομάδες φανατικών οπλίστηκαν και εκπαιδευτήκαν επίτηδες.
Ο αναγνώστης απαντά: "Και αυτή είναι μία συνωμοσιολογική θεωρία χωρίς καμία απόδειξη!"
Πάντα ο στρατηγός Wesley Clark (εβραϊκής καταγωγής)– θυμίζω, πρώην ανώτατος διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη -είπε στο CNN στις 21 Φεβρουαρίου 2015: “Στρατολογήσαμε ζηλωτές και εξτρεμιστές takfiri”, δημιουργήσαμε έναν 'Φρανκενστάιν'. Σε εκείνη την συνέντευξη εξήγησε επίσης: ''το ISIS δημιουργήθηκε από τους συμμάχους μας [Σαουδική Αραβία] για να κτυπήσουν την Hezbollah”.

Ο αναγνώστης ρωτά: "Λοιπόν οι ΗΠΑ δημιούργησαν ή άφησαν να δημιουργηθούν τα τζιχαντιστικά κινήματα, για να τα κτυπήσουν μετά; Είναι παράλογο! Για ποιο σκοπό;"

Samuel Huntington

Σύμφωνα με τον Samuel Huntington, που υπήρξε ο κυριότερος αμερικανός πολιτικός επιστήμονας, αυτό είναι χρήσιμο για την αμερικανική εξουσία. Ο ίδιος έγραψε το 1996 μία μελέτη με τίτλο: 'Η σύγκρουση των πολιτισμών και η νέα παγκόσμια τάξη', στην οποία προφήτευσε ότι η κύρια πηγή συγκρούσεων στον κόσμο μετά την εποχή του ψυχρού πολέμου, θα είναι οι πολιτιστικές και θρησκευτικές ταυτότητες. Δεν θα υπάρχουν πια πόλεμοι μεταξύ χωρών αλλά μεταξύ πολιτισμών. Ο Huntington σκέφθηκε ότι μετά την πτώση της σοβιετικής ένωσης, έπρεπε να βρεθεί ένας κοινός εχθρός, που θα κρατά ενωμένη την Δύση υπό την αμερικανική καθοδήγηση. Η σύγκρουση των πολιτισμών, ο αγώνας εναντίον του Ισλάμ, ήταν η λύση. Μία λύση που άρεσε και στο ιουδαϊκό λόμπι των ΗΠΑ.

Ο αναγνώστης αναρωτιέται: "Όμως τώρα το ISIS στέλνει τους τρομοκράτες του στην Ευρώπη."
Το ISIS; Είδαμε ότι πρόκειται για μία αμερικανό-σαουδαραβική δημιουργία. Οι Ισραηλινοί το υποστηρίζουν στη Συρία, και νοσηλεύουν τους τραυματισμένους μαχητές του στα νοσοκομεία τους (υπάρχουν πολλά ντοκουμέντα που το αποδεικνύουν), οι Αμερικάνοι βάζουν εμπόδια στις ρωσικές επεμβάσεις στην Συρία. Πάντως, το ISIS είναι πολύ απασχολημένο στην προσπάθεια του να αμυνθεί, δεν έχει χρόνο για να στέλνει τρομοκράτες στην Ευρώπη.

Ο αναγνώστης απαντά: 

"Αλλά αναλαμβάνει (το ISIS) την ευθύνη για όλες τις ισλαμικές επιθέσεις που συμβαίνουν όλο και πιο συχνά στην Ευρώπη."

Rita Katz

Είστε απόλυτα σίγουρος ότι είναι το ISIS που αναλαμβάνει την ευθύνη; 

Εξάλλου αυτοί οι ισχυρισμοί του ISIS διαδίδονται από την ιστοσελίδα: Ιntelligence Group Enterprise, (Σημ. Θεόδ.: η πληροφορία πως η ανάληψη των επιθέσεων παρουσιάζεται μόνο από τη συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι υπό έλεγχο) μία εβραϊκή εταιρεία που διοικείται από την Rita Katz. Κατά πάσα πιθανότητα είναι όλοι ψεύτικοι ή δημιουργημένοι επίτηδες.

Ο αναγνώστης ρωτά: "Όμως οι τζιχαντιτες σκοτώνουν αληθινά! Στην Νίκαια στην Γαλλία και αλλού σφάζουν τον κόσμο! Δεν είναι αυτός πόλεμος των θρησκειών;" 

Είναι σύγκρουση των πολιτισμών, όπως ήθελε ο Huntington. Είναι η στρατηγική της έντασης: κάποιοι θέλουν να κρατούν τους ευρωπαίους σε κατάσταση φόβου. Εξάλλου κάποιοι ισραηλινοί έχουν δηλώσει πως: "είναι καλό οι ευρωπαίοι να δοκιμάσουν εκείνο που δοκιμάζουμε εμείς, που όταν πηγαίναμε στο εστιατόριο δεν είμαστε σίγουροι ότι θα επιστρέψουμε στο σπίτι μας."Επίσης κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μπορεί να βρίσκουν χρήσιμο το να κρατούν τους υπηκόους τους μέσα στον φόβο και στην ένταση, στον συνεχή αγώνα εναντίον του 'Ισλαμικού Εχθρού' , που είναι 'ανάμεσα μας' και μπορεί να κτυπήσει παντού.

Όπως έγραψε ο Orwell στο '1984': "θα υπάρχουν συνεχή και αδικαιολόγητα τρομοκρατικά κτυπήματα με τυχαίους στόχους. Θα χρησιμεύουν στο κράτος για να περιορίζει την ελευθερία των πολιτών.''

Ο αναγνώστης απορεί: "Αλλά δεν θα υποστηρίξετε ότι είναι οι ίδιες οι κυβερνήσεις που υποκινούν τους νεαρούς ισλαμιστές να αποκεφαλίζουν; αυτοί το κάνουν αυθόρμητα στο όνομα του ISIS."

Βεβαίως. Είναι ένας μηχανισμός που εμείς οι ιταλοί τον γνωρίζουμε καλά. Την εποχή της 'έντασης' οι Ερυθρές Ταξιαρχίες έπρατταν δολοφονίες. Λοιπόν, όσο περισσότερες έκαναν, τόσο μεγαλύτερη εύνοια έβρισκαν στα εργοστάσια, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια από τις ομάδες των αριστερών φοιτητών. Πολλοί νέοι ήθελαν να στρατολογηθούν στις Ερυθρές Ταξιαρχίες, είχε δημιουργηθεί μία ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ας το πούμε απλά , ένα είδος μόδας. Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι Ερυθρές Ταξιαρχίες είχαν γίνει αντικείμενο 'διαχείρισης' από μυστικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ. Έτσι λοιπόν, στις ημέρες μας, οι νεαροί ισλαμιστές του περιθωρίου 'κολλούν' αυτήν την ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, η οποία διαχέεται εντέχνως από εκείνα τα 'μέσα- κέντρα' που διαδίδουν τα υποτιθέμενα μηνύματα του ISIS.

Ο αναγνώστης απαντά: "Δεν με πείσατε…"

Το ξέρω. Γνωρίζω ότι εσείς βρίσκεστε υπό την επίδραση της ψυχο-συγκινησιακής κατάστασης που δημιουργεί εκείνο το συλλογικό ασυνείδητο, που μας προκαλεί τον τρόμο: 'Το Ισλάμ μας επιτίθεται!' 'Είναι πόλεμος των θρησκειών!' Ναι, … αλλά υποκινούμενος από κέντρα που έκαναν τα πάντα για να τον προκαλέσουν. Αυτά τα κέντρα θέλουν να καταστρέψουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό, όπως θέλησαν την καταστροφή της Παλμύρας στη Συρία.

Ο αναγνώστης ρωτά: "Γιατί;"

Πάνθεον, Ρώμη

Διότι ο ευρωπαϊκός, ελληνο-ρωμαϊκός και χριστιανικός πολιτισμός, διαμόρφωνε ελεύθερους ανθρώπους, και η πλανητική εξουσία δεν μας θέλει ελεύθερους αλλά καταναλωτές. Γιατί μισούν τον Χριστό και τον πολιτισμό του. Γιατί εκείνα τα κέντρα- ας πούμε οι 'τοκογλύφοι'- δεν είχαν ποτέ την ικανότητα να οικοδομήσουν έναν Παρθενώνα, ένα Πάνθεον. Δεν παρήγαγαν τίποτε που να θυμίζει , έστω από μακριά, κάτι από Φειδία ή Καραβάτζιο, ούτε ανάμεσα τους γεννήθηκε ένας Ντοστογιέφσκι, ή ένας Σαίξπηρ ή ένας Δάντης. Η τέχνη τους είναι εκείνη του MOMA της Νέας Υόρκης, μια ασχήμια που την πωλούν και την αγοράζουν μεταξύ τους σε στρατοσφαιρικές τιμές. Ασχήμια που συνοδεύεται αναγκαστικά από το ψέμα και το μίσος για την Αλήθεια: Αλήθεια και Ομορφιά είναι το ίδιο πράγμα, έλεγαν οι αρχαίοι φιλόσοφοι.

Θέλουν να καταντήσουμε σαν και αυτούς .Τρομαγμένοι και γεμάτοι μίσος και ζήλεια για το ανθρώπινο γένος.

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Παιδί μου φύγε όσο είναι καιρός…Αυτό που έρχεται δεν θα το αντέξεις…

Γράφει η Ιόλη Πιερίδη

Η φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού ακούγονταν ιδιαίτερα προστατευτική για τον Αλέξη Τσίπρα. Η συμβολή θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν από καρδιάς.

Ο συνομιλητής του πρωθυπουργού επέλεξε να απομακρύνει την οικογένειά του από την Ελλάδα παρότι διατηρεί πολύ καλή προσωπική σχέση με τον Αλέξη Τσίπρα. 

Κι αυτό που έρχεται δεν θα'χει προηγούμενο στην νεότερη ευρωπαϊκή ιστορία. Η Ελλάδα θα είναι το επίκεντρο ενός σύγχρονου οικονομικού ολοκαυτώματος. Αυτό έρχεται-τίποτε λιγότερο.
Θα είναι τέτοιο το πλιάτσικο στην φτωχοποιημένη Ελλάδα που όμοιό του δεν θα έχει υπάρξει. Αφού να σκεφθείς ακόμη και η Χίλαρυ βιάζεται να εκλεγεί πλανητάρχης για να ρεφάρει ο γαμπρός της τα λεφτά που έχασε στην Ελλάδα.

Στην λεωφόρο Συγγρού έχει εγκατασταθεί ήδη πολυεθνική εισπρακτική εταιρεία η οποία χρησιμοποιεί τους χάρτες και το street view της Google και δημιουργεί αρχείο με ακίνητα φιλέτα οι ιδιοκτήτες των οποίων δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν το δάνειό τους.

Είναι μία από τις πολλές που κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά. Εντοπίζουν τα ακίνητα φιλέτα που θα αρπάξουν πρώτα.


Οι γνωρίζοντες υποστηρίζουν κάτι τρομακτικό: Θα κατασχεθούν ακόμη και πλοία του πολεμικού μας στόλου από τους δανειστές!

Την ίδια στιγμή εντός της χώρας τράπεζες και εφορίες θα κατάσχουν ότι βρούν στο διάβα τους από τα ελληνικά νοικοκυριά με τα 220 δις ευρώ κόκκινα δάνεια. Πάνω από 1,3 δις ευρώ αυξάνεται το χρέος των Ελλήνων στην Εφορία κάθε μήνα. Στο τέλος του 2017 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογουμένων προς το ελληνικό δημόσιο θα ξεπερνούν τα 100 δις ευρώ. Στο μεταξύ το διεφθαρμένο και φαύλο κράτος δεν θα βρίσκει σάλιο στους λογαριασμούς για να κατασχέσει.

Στις τράπεζες οι φάκελοι των κόκκινων και επισφαλών δανείων είναι περισσότεροι από3 εκατομμύρια σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας. Δάνεια ύψους 110 δις ευρώ είναι κόκκινα και πάνω από 482.000 στεγαστικά δάνεια πάνε για πλειστηριασμούς!
Ποιος Τσίπρας μπορεί να αντέξει 500.000 σπίτια να βγαίνουν σε πλειστηριασμούς;

Λάβετε υπόψη σας ότι η ανοχή της κυβέρνησης Τσίπρα στον αφελληνισμό των τραπεζών θα έχει τεράστιο κόστος για τα ελληνικά νοικοκυριά. Ακόμη και καλοπροαίρετοι να είναι όσοι ξένοι αναλάβουν τις διοικήσεις των ελληνικών τραπεζών, ώσπου να μάθουν την ελληνική πραγματικότητα δεν θα έχει μείνει ούτε η παράγκα του Θωμά σε ελληνική οικογένεια με κόκκινο δάνειο. Τα ξένα funds δεν θα ρωτήσουν ούτε καν τις τράπεζες.

Μπορεί να το αντέξει αυτό το δράμα ο Αλέξης Τσίπρας, ο Πάνος Καμμένος ή ο Βασίλης Λεβέντης.

Οργή, δάκρυα, πόνος, αίμα. Φυσικά στους πρώτους 6 μήνες θα έχει σαρωθεί και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την λαίλαπα που θα κατακαίει τις περιουσίες των ανθρώπων.

Ο Τσίπρας εάν επιλέξει να παραμείνει γατζωμένος στην εξουσία θα έχει ένα πολιτικό τέλος που ακόμη και στους πιο μαύρους εφιάλτες του δεν μπορεί να φανταστεί…

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Ἀπό την πίσω πόρτα ὁ «μεγάλος άδελφός»;

Του Γιάννη Β. Κωβαίου από το Aντίφωνο


-Ὑπάρχει ὁ Μεγάλος Ἀδελφός ὅπως ὑπάρχω ἐγώ;
-Ἐσύ δέν ὑπάρχεις.


Μετά τήν 11η Σεπτεμβρίου 2001, τό φάντασμα τῆς Ὠκεανίας τοῦ Orwell πλανᾶται ἀνεξέλεγκτο πιά πάνω ἀπό τήν Οἰκουμένη. Πεποίθησή μου τά τελευταῖα χρόνια εἶναι ὅτι τό κράτος τοῦ Μεγάλου Ἀδελφοῦ ὑπάρχει πρό πολλοῦ, ἁπλῶς δέν συνίσταται σέ μιά ἐπίσημη θεσμική ὀντότητα ὅπως τίς γνωρίζουμε ἀνέκαθεν, ἀφοῦ ἀκόμη καί καθεστῶτα τύπου Βόρειας Κορέας φροντίζουν νά τηροῦν τά προσχήματα. Αὐτό, λοιπόν, πού θεωρῶ ὡς ὑπαρκτό καί ἰσχυρότερο Big Brother σήμερα εἶναι ἡ Τρομοκρατία κάθε τύπου καί ἐμβέλειας –τοπικῆς, ἐθνικῆς ἤ, πρωτίστως, διεθνοῦς.

Ἡ Τρομοκρατία δρᾶ ὑπεράνω καί τῶν πλέον στοιχειωδῶν κανόνων ἐθνικοῦ ἤ διεθνοῦς Δικαίου, ἐνεργεῖ σάν κράτος ἐν κράτεσι. Εἰδικά αὐτή τοῦ αὐτοαποκαλούμενου «ἰσλαμικοῦ κράτους» ἔχει ἀναγάγει τόν ἑαυτό της σέ Αὐτοκρατορία τοῦ Ἀλλάχ καί ἐπιβάλλει ὅπου γῆς τή sharia διά τῆς τυφλῆς βίας τοῦ jihad καί ἀδιακρίτως, ἄλλοτε βάσει σχεδίου καί ἐντολῶν ἀπό ἡγέτες –θρησκευτικούς ἤ παραστρατιωτικῶν ὁμάδων– καί ἄλλοτε ἀπό πρωτοβουλίες μεμονωμένων πιστῶν, πού ἀποφασίζουν νά μεταβοῦν μιά ὥρα ἀρχύτερα στόν παράδεισο, ὅπως οἱ τρεῖς ἔνοπλοι πού προκάλεσαν πρό μηνῶν τό μακελειό μέ τούς 14 νεκρούς σέ ἵδρυμα ἀτόμων μέ εἰδικές ἀνάγκες στήν Καλλιφόρνια. Ἡ θεολογία, φυσικά, ἀνήμπορη ἀπό καιρό ἐμπρός στόν κατά κράτος θρίαμβο τῆς ψυχοπαθολογίας…

Ὁ Μεγάλος Ἀδελφός, λοιπόν, βρίσκεται καί κινεῖται «φυσιολογικά» ἀνάμεσά μας ἐδῶ καί δεκαετίες, μέ τό εἰδεχθέστερο μάλιστα πρόσωπο στήν Ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου γένους, ἀφοῦ μ π ο ρ ε ῖ νά ἐργάζεται στό διπλανό μας γραφεῖο στίς Βρυξέλλες, νά συγκατοικεῖ στήν πολυκατοικία μας τοῦ Καΐρου, νά διδάσκει τά παιδιά μας στό Ρόουντ Ἄιλαντ ἤ νά στέκεται στήν ἀπέναντι ἀποβάθρα τοῦ μετρό ὁποιασδήποτε ἄλλης πόλης τοῦ κόσμου καί σέ λίγα λεπτά ἤ μεθαύριο νά μᾶς ἔχει ἀφανίσει μαζί μέ ἑκατοντάδες ἄλλους· δίχως αἰτία, δίχως πρόκληση, δίχως ἐξήγηση, δίχως κάν τή ματαιοπονία νά ψάχνουμε γιά «δίχως»...

Εἴπαμε, μ π ο ρ ε ῖ· δηλαδή (σέ προσωπική σύνταξη) ἔχει τή δυνατότητα καί (σέ ἀπρόσωπη) ἐνδέχεται, εἶναι πιθανόν νά…  Διότι, παρά τά ἀσύλληπτα ἐπιστημονικά καί τεχνικά μέσα πού διαθέτουν πιά οἱ Ἀρχές Ἀσφαλείας καί τά δρακόντεια μέτρα πού λαμβάνουν παντοῦ, προκαλώντας μας ἀσφυξία, ἀγανάκτηση καί συχνά ἰδεολογικές ἀντιστάσεις, ἀποδεικνύεται ὅτι στίς μέρες μας, ὁποιοιδήποτε –ὡς ἄτομα ἤ ὡς ὁμάδες, ἀργά ἤ γρήγορα ἀφότου τό μεθοδεύσουν, μέ μεγάλη ἤ μέ μικρή «εὐστοχία»– ἔχουν τή δυνατότητα, μποροῦν, νά προξενήσουν ἕνα αἱματοκύλισμα! Καί, ἀντίστοιχα, ἀκριβῶς γι’ αὐτό, ἡ ἀνασφάλεια, ἡ καχυποψία καί ὁ τρόμος παγιώθηκαν πιό στέρεα ἀπό ποτέ στίς ψυχές μας, καθώς οἱ πιθανότητες νά ἐμπλακοῦμε ἀπρόσμενα ὡς θύματα ὁποιουδήποτε καί ὁπουδήποτε αὐξάνονται πλέον δραματικά! Σημειολογικά, ὁ Μεγάλος Ἀδελφός «νέου τύπου», ἔτσι ὅπως τόν σκιαγραφήσαμε, μᾶς συναντᾶ στήν εἴσοδο τῆς πολυκατοικίας καί μᾶς ψιθυρίζει μέ ἕναν εὐγενικό χαιρετισμό «ἐσύ δέν ὑπάρχεις!».

Ἑπομένως, γεννᾶται τό ἐρώτημα ὄχι ἄν καλῶς τέθηκε ὁ τίτλος μας ἐδῶ ὑπό μορφήν ἐρωτήματος, ἀλλά ἁπλῶς ἄν αὐτό πρέπει νά θεωρηθεῖ ρητορικό ἤ ἀπαιτεῖ ἀπάντηση. Θά ἀποτελοῦσε, ὡστόσο, ὑπεκφυγή νά τό χαρακτηρίσουμε ρητορικό καί νά ἀφήσουμε τόν ἀναγνώστη στό βόλεμα μιᾶς πρόχειρης κατάφασης, τοῦ τύπου «μά καί βέβαια βρίσκεται ἀνάμεσά μας ὁ Μεγάλος Ἀδελφός», ἤ ἔστω μιᾶς πιό… τεκμηριωμένης ἀπάντησης, ὅπως «προφανῶς μπῆκε ἀπό τήν πίσω πόρτα, ἀφοῦ τά ἐπίσημα κράτη κινοῦνται σέ μιά νομιμοφάνεια, ἀλλά καί δείχνουν νά κάνουν τό πᾶν γιά τήν πάταξη τῆς τρομοκρατίας». Τό ἐρώτημα χρειάζεται πιό ἐπίπονες ἀλλά καί ἐπώδυνες προσεγγίσεις.

Ἡ Τρομοκρατία κάθε λογῆς καί ἐμβέλειας εἶναι ὡς γνωστόν καινοφανής μορφή ἐγκληματικότητας καί… ἄσκησης πολιτικῆς. Κυοφορήθηκε σχεδόν ἀποκλειστικά στόν Δυτικό Κόσμο τίς τελευταῖες 3 μέ 4 δεκαετίες, ἀλλά ἐκδηλώνεται ἔκτοτε σέ κάθε σημεῖο τοῦ πλανήτη. Ἀποτελεῖ, ὅσο κι ἄν ἀκούγεται ἀκραῖο ὀξύμωρο, τό «Βατερλώ» καί τόν θρίαμβο τῆς Δημοκρατίας! Τό πρῶτο αὐτονόητο, μά ὀφείλω ἐξηγήσεις γιά τό δεύτερο: Εἶναι τό μόνο πολίτευμα πού ἀνέχεται καί τούς πολέμιούς του καί τούς παρέχει ἐν πολλοῖς τά περιθώρια νά ἀπεργάζονται ἀκόμη καί τήν ἐξόντωσή του. Αὐτή, ἄλλωστε, ἡ ἀντιφατική ποιότητά της καθιστᾶ τή Δημοκρατία τό πιό ἀρεστό στά λόγια καί πιό ἀντιπαθές καί δυσεφάρμοστο στήν πράξη κοινωνικοπολιτικό (μέ αὐτή τή σειρά τά δύο συνθετικά) σύστημα ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Κλεισθένη.

Ὑπό τό πρίσμα αὐτό, ὁ Μεγάλος Ἀδελφός «νέου τύπου» παρεισφρέει στίς «Ζωές τῶν Ἄλλων», δηλαδή τίς δικές μας, σταδιακά καί κατά κυριολεξία δολοφονικά· ὄχι πιά σέ ἐπίπεδο παρακολούθησης ἤ κατασκοπείας, ὅπως στήν ὁμότιτλη ταινία, ἀλλά μέ λόγο ἀποφασιστικό, πάνω σέ καμβά διεστραμμένα φασιστικό, γιά τήν ἴδια τή ζωή ἤ τόν θάνατό μας! Τό ὀξύμωρο τῶν κατά τό δυνατόν δημοκρατικῶν χωρῶν προσλαμβάνει ἔτσι ἄγριες διαστάσεις, ἐφόσον ἡ ἀνεκτικότητα ἔφθασε ἕως τά ἄκρα μέ τήν κατάργηση τῆς θανατικῆς ποινῆς σχεδόν σέ ὅλες, ἐνῶ ἀκολούθως τόν ρόλο τοῦ δημίου οἰκειοποιήθηκαν οἱ τυχάρπαστοι τρομοκράτες, ἰδίως ἐκεῖνοι πού σπέρνουν ἀδιακρίτως καί μαζικά τόν θάνατο ἐναντίον ὅλων ὅσους προγράφουν σάν «ἀπίστους» ἤ «ἐχθρούς τοῦ λαοῦ»! Στήν Ἑλλάδα, μάλιστα, τῆς πληθωριστικῆς –στούς ἰδεόληπτους ἐγκεφάλους κάποιων, πού τούς ξεβολεύει πάντα ἡ προειδοποίηση τοῦ Ρήγα στόν Θούριο «ἡ ἀναρχία ὁμοιάζει τήν σκλαβιά»– Δημοκρατίας, πετύχαμε καί τό ἀμίμητο: Καταργήσαμε, στήν πράξη ἀπό τό 1972 καί νομοθετικά ἀπό τό 1993, τίς «ἐκτελέσεις», τό νά ἐκτελεῖται δηλαδή μιά τελεσίδικη εἰς θάνατον δικαστική ἀπόφαση, ὅπως ἐκτελεῖται καί κάθε ἄλλη ἀπόφαση, π.χ. ἡ φυλάκιση γιά μιά ἀπάτη ἤ τό χρηματικό πρόστιμο γιά μιά τροχαία παράβαση, καί εὖγε μας! Ἀλλά κατόπιν ἐθίσαμε τό συλλογικό μας ἀσυνείδητο νά ἀποκαλοῦμε «ἐκτέλεση» κάθε ἐν ψυχρῶ δολοφονία καί «ἐκτελεστές» τούς στυγνούς δολοφόνους, συνήθως τούς τρομοκράτες, παρέχοντας ἰδεολογικό καί συνειδησιακό ἄλλοθι στούς κακούργους, σάν νά ἐπρόκειτο γιά δικαστές καί συγχρόνως ἐκτελεστικά ὄργανα τῆς δικῆς τους ἐτυμηγορίας… Οὐκ ὀλίγοι, πάντως, σέ περιπτώσεις πολιτικῶν κυρίως δολοφονιῶν, ἀφήνουν νά αἰωρεῖται καί μιά αἰθαλομίχλη συναίνεσης…

Ἰδού, συνεπῶς, πῶς ἐξυφαίνεται τό παρακράτος τοῦ Μεγάλου: Παθητικά ἤ πιό ἐνεργά, ἀπό σκοπιμότητα ἤ ἀπό ἰδιωτεία, τοῦ μισανοίγουμε στήν ἀρχή τίς κουρτίνες, γιά νά ἀποκτήσει ὁρατότητα καί δικαιώματα… Μετά ἀνοίγουμε καί παράθυρα ν’ ἀφουγκράζεται… καί στό τέλος τήν πίσω πόρτα. Ἀπό κάποια στιγμή κι ἔπειτα, ἔχει πλέον ἀποκτήσει ἐρήμην μας τόν πλήρη ἔλεγχο· αὐτό πού ἀποκαλοῦμε ὁλοκληρωτισμό. Ἐννοεῖται ὅτι τή βραδυφλεγῆ βόμβα τοποθετεῖ πρίν ἀπό τά μαζοποιημένα «ἀδελφάκια» τό διεφθαρμένο οἰκονομικοπολιτικό (ἐδῶ μέ αὐτή τή σειρά τά δύο συνθετικά) σύστημα, ὁ «ἔσω ἀπό ’δῶ» μέ ὅλα τά «ποδάρια» του –πού ὡς γνωστόν δέν εἶναι καί λίγα. Προσφέρει ἀφειδῶς τροφή καί λαβές σέ συμπλέγματα καί ἀπωθημένα, τά ὁποῖα κατά κανόνα τό ἴδιο γέννησε, γιά «ἡρωισμούς» ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς στή δημοκρατία καί τήν ἔναρξη ἀδιέξοδων φαύλων κύκλων βίας - καταστολῆς - περισσότερης βίας - περισσότερης καταστολῆς κ.ο.κ.

Ἄν, τέλος, καταπιαστοῦμε μέ τόν παγκόσμιο τρόμο τοῦ jihad, στόν ὁποῖο κυρίως ἑστιάσαμε ἐξαρχῆς σάν τόν πιό διάχυτο, ἀνεξέλεγκτο καί ἐπικίνδυνο πιά, ἀξίζει νά θίξουμε δύο παραμέτρους: Ἄς μήν ξεχνᾶμε, κατ’ ἀρχάς, ὅτι τό Ἰσλάμ διανύει σήμερα ἱστορικά τόν δικό του «μεσαίωνα», μέ ὅλα τά συμπαρομαρτοῦντα πού γνώρισε καί ὁ χριστιανικός κόσμος τήν ἀντίστοιχη περίοδο, καθότι ἡ διάδοση τῆς θρησκείας τοῦ Μωάμεθ ἄρχισε τόν 7ο αἰώνα, ὁπότε τηρουμένων –ἔστω μέ ἀρκετή δόση αὐθαιρεσίας– τῶν ἀναλογιῶν βρίσκεται ἀκόμη ἰδεολογικά, κοινωνικά καί πολιτισμικά στόν «14ο» αἰώνα του. Οἱ ἡγεσίες του, ὡστόσο, κατέχουν ὑψηλή τεχνογνωσία, τεχνολογία καί ὁπλισμό, σέ συνδυασμό μέ τόν ἔλεγχο καί τή διαχείριση σοβαρῶν πλουτοπαραγωγικῶν πηγῶν, τά ὁποῖα πλησίστιες θέτουν στήν ὑπηρεσία τοῦ «ἱεροῦ πολέμου». Θυμόμαστε, γιά παράδειγμα, ὅλοι τόν Μπίν Λάντεν καί τόν μηχανισμό του. Καί ἐδῶ, προβάλλει τό δεύτερο δεδομένο, πού ἐπίσης δέν ἐπιτρέπεται νά μᾶς διαφεύγει. Ποιοί ἐκπαίδευαν, ὀργάνωναν, ἐξόπλιζαν καί μέχρι κάποιο διάστημα κατηύθυναν τούς ποικίλους ταλιμπάν, ἀλ κάιντα, τζιχαντιστές καί τούς παρόμοιους; Οἱ ἀπαντήσεις εἶναι πασίγνωστες πλέον καί στούς μαθητές μου τοῦ Γυμνασίου, ἀπό τούς ὁποίους τό ἀκούω ἀρκετά συχνά.

Αὐτά ὅλα σημαίνουν ὅτι τό καταστατικό ἐρώτημα τοῦ τίτλου μας μπορεῖ νά πάρει μιά ἄλλη χροιά καί νά ἑρμηνευτεῖ ὡς ἑξῆς: Ἄραγε, ἀπό τήν πίσω πόρτα διείσδυσε ὁ Μεγάλος Ἀδελφός πού μᾶς ποδηγετεῖ σήμερα, πού καθορίζει ποῦ καί ἄν θά ταξιδέψουμε, ποῦ καί πῶς θά διασκεδάσουμε, τί θά διδαχτοῦν τά παιδιά μας, ἄν θά ἔχουμε φέτος πετρέλαιο γιά τή θέρμανσή μας; Ἤ μήπως μπῆκε εὐθυτενής ἀπό τήν κυρία εἴσοδο καί, μάλιστα, τόν προσκαλέσαμε καί τόν ἀκριβοπληρώσαμε κι ἀπό πάνω –σέ χρῆμα, σέ ὅπλα, σέ σπουδές, σέ τεχνολογία, μά τουλάχιστον ἐκεῖνον πού ἀνατράφηκε καί ἀνδρώθηκε στίς δυτικές χῶρες καί σέ ἐ λ ε υ θ ε ρ ί α;

Νά εἶναι διαβολική σύμπτωση τό παραλήρημα τοῦ Δυτικοῦ Κόσμου γιά τό τελευταῖο, 7ο κατά σειρά, κινηματογραφικό ἐπεισόδιο τοῦ Star Wars «Ἡ Δύναμη Ξυπνάει»; Ἀπό τά συντρίμμια τῆς Αὐτοκρατορίας (τοῦ 6ουἐπεισοδίου) ἔχει ἐνσκήψει τό τυραννικό καθεστώς τῆς Πρώτης Τάξης. Καί τούς νέους ἥρωες τῆς Ἀντίστασης ἀποτελοῦν ἕνας… Ἀφροαμερικανός, μιά γυναίκα καί ἕνας Λατίνος, πού ἐκπροσωποῦν τή νέα ἀντισεξιστική καί πολυφυλετική ἐποχή τοῦ «Star Wars». Εἶναι διαβολική σύμπτωση ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Πρόεδρος τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καί οἱ ἐπιτελεῖς τοῦ Λευκοῦ Οἴκου διαφήμισαν τήν ταινία, ἐνῶ ἡ ἐπίδοξη Πρόεδρος ἔκλεισε τήν τηλεμαχία τῶν Δημοκρατικῶν ὑποψηφίων γιά τό χρίσμα μέ τήν πιό ἐμβληματική ἀτάκα τοῦ ἔργου “may the force with you” καί ὑποσχέθηκε, ἄν ἐκλεγεῖ, νά ἀνοίξει τά ἀπόρρητα ἀρχεῖα γιά τούς ἐξωγήινους; Μήπως μᾶς προετοιμάζουν γιά «ἡρωική ἀπόδραση» (δική τους) ἀπό τή Γῆ καί ἀπό τόν τελειωτικό ἐναγκαλισμό τοῦ Μεγάλου, πού οἱ ἴδιοι ἐξέθρεψαν; Κι ἐμεῖς; Μά… ὑπάρχουμε;

πρώτη έντυπη δημοσίευση ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ, τχ. 35, Λευκωσία 2016.
Η εικαστική κατασκευή που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του ισπανού Julian Garcia Flaquer.

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Ο θρίαμβος του μικροελλαδισμού ή το σύνδρομο της ψωροκώσταινας

Του  Αντώνη Λαμπίδη

Στο άρθρο αυτό συνεχίζουμε τον προβληματισμό που αναπτύξαμε σε προηγούμενα κείμενα μας. Και αυτό γιατί το ελληνικό δράμα δείχνει να μην έχει τέλος. Λίγες φωνές διαμαρτυρίας, κάποιοι ψίθυροι αλλά και κραυγές απόγνωσης για την αθλιότητα που κυριαρχεί στα ελληνικά πράγματα πέφτουν στο κενό, δεν συγκινούν πια κανένα. Ο καταιγισμός των δυσμενών εξελίξεων στην οικονομία, με τραγικά θύματα την παιδεία, την υγεία, τα δικαιώματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων έχει παραλύσει κάθε απόπειρα αντίδρασης.
Εν έτει 2016 γυρίσαμε στην εποχή των σπηλαίων, όπου το αίσθημα αυτοσυντήρησης του ατόμου κυριαρχεί σε μια ζούγκλα θηρίων. Οι πολίτες της πατρίδας μας έχουν απολέσει τη συλλογικότητα και ενεργούν ως μεμονωμένα άτομα που προσπαθούν ασύντακτα να περισώσουν ότι δεν έχει καταστραφεί από τη ζωή τους.

Σε παλαιότερο άρθρο μας είχαμε επισημάνει ότι «οι Έλληνες πολιτικοί προσκολλημένοι σε μια δουλόφρονα συμπεριφορά διαιώνισαν τα συμπλέγματα του χαρακτήρα που διαμόρφωσε η οθωμανοκρατία στη χώρα μας. Η εθνική μας ανεξαρτησία, με τα οράματα και τις επιδιώξεις της επανάστασης του ΄21, όχι μόνο δεν πραγματώθηκε αλλά και διολίσθησε στην εξάρτηση και την υποτέλεια».
Σταθερή επιδίωξη της εξουσίας είναι να κρατήσει το λαό απαίδευτο και ακαλλιέργητο. Εξ ου και οι αλλεπάλληλες και ατελέσφορες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις (διάβαζε απορρυθμίσεις), με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση στην εκπαιδευτική και μαθητική κοινότητα αλλά και συνεχής υποβάθμιση της Παιδείας.

Το ελληνικό εκπαιδευτικό οικοδόμημα, όταν θεμελιώθηκε με την ίδρυση του ελληνικού κράτους, αγνόησε τις μέχρι τότε γόνιμες ελληνικές εμπειρίες και καταστάσεις. Αντίθετα, αποτέλεσε πιστότατη μίμηση αντίστοιχων γερμανικών -ουσιαστικά πρωσικής έμπνευσης- προτύπων μέσα στο πνεύμα του συγκεντρωτισμού εξουσιών και της γραφειοκρατικής οργάνωσης της διοίκησης, προσηλωμένο στην ομοιομορφία και τη μονολιθικότητα. Το γεγονός αυτό οδήγησε την εκπαίδευση σε αδιέξοδα που διαιωνίζονται μέχρι τις μέρες μας. Το σχολείο ποτέ δεν ενεθάρρυνε τους μαθητές να γνωρίσουν τους πνευματικούς δημιουργούς, τους ποιητές μας, τους λογοτέχνες, αυτούς ακριβώς που άνοιξαν τους δρόμους για τα υψηλά ιδανικά.

Ήδη από την Επανάσταση του ΄21 είμαστε δέσμιοι της Προστασίας με τις πολυποίκιλες ονομασίες και μεταμφιέσεις της. Οι κυβερνήσεις διαδέχονται η μια μετά την άλλη, πάντοτε υποσχόμενες «εθνικά υπερήφανη εξωτερική πολιτική» και άλλα συναφή πομπώδη προς κατανάλωση, πλην όμως όλες είναι εντολοδόχοι των ξένων. Φοβία, αίσθημα μειονεξίας, έλλειψη φρονήματος ; Όπως και να χαρακτηρισθεί η εξωτερική πολιτική, κοινός παρονομαστής όλων είναι η υποτέλεια, η οποία σύντομα θα οδηγήσει στην πλήρη εξαφάνισή μας.

Σήμερα, μετά από κάποιες ελάχιστες αναλαμπές του έθνους, βρισκόμαστε σε τροχιά δραματικής παρακμής. Τα πάντα έχουν ευτελισθεί. Οι κυβερνώντες, προσποιούμενοι τους αριστερούς και ευρισκόμενοι σε ιδεολογική σύγχυση, καταρράκωσαν κάθε έννοια αξιοπρέπειας, ηθικής και εντιμότητας.
Για να συγκαλύψουν την παταγώδη αποτυχία τους σε όλους τους τομείς των δημόσιων πραγμάτων και έχοντας χάσει την ψυχραιμία τους, διολισθαίνουν σε αυταρχικές θέσεις ακυρώνοντας κάθε κριτική που τους ασκείται.

Ας μη μιλήσουμε για εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης. Αν οι προηγούμενες κυβερνήσεις χαρακτηρίζονταν από ενδοτικότητα και ηττοπάθεια, πιστές στο δόγμα της «Μικράς Ελλάδος», η σημερινή παίζει το ρόλο του θεατή, τη στιγμή που οι γειτονικές χώρες προκαλούν και αποθρασύνονται. Δυστυχώς, η χώρα μας βρίσκεται στο περιθώριο των εξελίξεων με τραγικές συνέπειες.

Φως και ελπίδα δεν διαφαίνεται στο βάθος του ορίζοντα. Η «αριστερή» κυβέρνηση δολίως καταβαράθρωσε τις αξίες που πρέσβευε η γνήσια Αριστερά με τα όποια σφάλματα και λάθη της. Θεωρούμε ότι αυτό το γεγονός δεν είναι τυχαίο αλλά σκοπίμως μεθοδευμένο. Οι μάσκες έπεσαν, οι «αγωνιστές» έδειξαν τη γύμνια τους και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να κρατηθούν στην εξουσία, θυσιάζοντας την ίδια τους την πατρίδα.

Αυτές οι σκέψεις ίσως σε κάποιους να φαίνονται υπερβολικές ή και απαισιόδοξες. Τούτο βέβαια είναι εύκολο να εξηγηθεί διότι είναι τέτοιας έκτασης και βάθους η νοητική σύγχυση των πολιτών ως αποτέλεσμα της διεξαγόμενης πλύσης εγκεφάλου, ώστε αυτοί να αδυνατούν να αντικρίσουν την τραγική πραγματικότητα.

Ο ρόλος μας δεν είναι να καταγγέλλουμε ούτε να προτείνουμε λύσεις. Όμως, αντί να αναζητούμε άνωθεν και έξωθεν την ιδανική πολιτεία, ας ρυθμίσουμε πρώτα το πολίτευμα της ψυχής μας…

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Παιδεία Ώρα Μηδέν

Του Ανδρέα Σταλίδης

Η κυβέρνηση Σημίτη παρήγγειλε τη συγγραφή περίπου 150 σχολικών βιβλίων με εκσυγχρονιστικό χαρακτήρα. Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο τα ενέκρινε και τα παρέδωσε στην κυβέρνηση Καραμανλή. Τελικά ενσωματώθηκαν στη σχολική ύλη γύρω στο 2005-07. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ένα από αυτά: το βιβλίο Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού. Ήταν όμως μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Ας ρίξουμε μια ματιά στα υπόλοιπα εγχειρίδια.

Στο τετράδιο εργασιών του βιβλίου Γλώσσας Α Γυμνασίου (σ. 16) υπάρχει κείμενο με τίτλο «Οσάκις», αλλά θα του ταίριαζε και ο τίτλος «εισαγωγή στην παιδεραστία». Το κείμενο περιγράφει έναν δάσκαλο που επαναλάμβανε τη λέξη «οσάκις», στο άκουσμα της οποίας τα παιδιά χασκογελούσαν. Ρώτησε και έμαθε ο δάσκαλος ότι «ο Σάκης» ήταν ένας «ηλεκτρολόγος 20-25 ετών και τα είχε φτιάξει με μια από τις μαθήτιρες, την Αλέκα. Ο πρώτος έρωτας της τάξης».

Στο βιβλίο Γλώσσας Γ Γυμνασίου (σ. 116) ο Νίκος Δήμου γράφει ξεκάθαρα ότι η Ελλάδα καταπιέζει «τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, τους Σλαβόφωνους και τους Μουσουλμάνους» και κακώς διαμαρτυρόμαστε όταν αυτά καταγγέλονται από το «Παρατηρητήριο του Ελσίνκι» στο οποίο «είναι υπερήφανος που ανήκει».

Στο ίδιο βιβλίο (σ. 65) ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης γράφει για την «χωρίς απήχηση ελληνική και χριστιανική παράδοση» της Ελλάδας.

Στη σελ. 73 του τετραδίου εργασιών του ιδίου μαθήματος, κείμενο του αστρολόγου Κώστα Λεφάκη διδάσκει στα παιδιά ότι «ο Άρης θα εμπνεύσει πολύ κόσμο», ότι «εργασία, πολιτική, οικονομία, αθλητισμός, διοίκηση και τεχνολογία είναι τομείς που η πρόθεση του Άρη θα τους αγγίξει» και «αυτόν τον μήνα οι συμπτώσεις θα ενισχύσουν τις ερωτικές σχέσεις».

Το μοναδικό ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη σε ολόκληρη τη σχολική ύλη είναι το ποίημα «Άλφα Ρομέο» στη σελ. 10 του βιβλίου Γλώσσας της Γ Γυμνασίου: «Όμως σήμερα το λέω, βρίσκω το καλό κι ωραίο, σε μια σπορ Alfa Romeo». Αυτό επέλεξαν να τον εκπροσωπεί.

Το μοναδικό απόσπασμα του Γρηγόρη Ξενόπουλου επίσης σε όλη τη σχολική ύλη είναι ένα κείμενο στη Νεοελληνική Λογοτεχνία Α Γυμνασίου (σ. 222) στο οποίο μία γάτα αφήνει τις ακαθαρσίες της στην «Αγία Πρόθεση» ενός ναού. Τι διδακτικό νόημα έχει άραγε;

Στο Δημοτικό τα πράγματα δεν είναι καλύτερα: προσευχή της Θέτιδος Χορτιάτη(;), κείμενα για τον Άγιο Βασίλη (όχι τον Άγιο, αλλά το ξωτικό των δώρων). Δεν υπάρχει πουθενά η φράση «Χριστός Ανέστη», όπως και καμία αναφορά σε ονομαστική γιορτή, παρά μόνο σε γενέθλια. Η διδακτική της προστακτικής παλαιότερα γινόταν με μύθο του Αισώπου, σήμερα γίνεται με οδηγίες συναρμολόγησης καφετιέρας (Στ’ Δημοτικού). Ο μουσουλμάνος Νορτνίν επισκέπτεται την «Εκκλησία του χριστιανού Αλλάχ» και δυσφορεί με τους «άσχημους γέρους με τις μακριές γενειάδες».

Αυτά τα 150 βιβλία ήταν μία μεγάλη κατραπακιά. Η επερχόμενη λαίλαπα του τριγώνου Φίλη-Αναγνωστοπούλου-Λιάκου θα είναι το τελειωτικό χτύπημα της παιδείας. Αν βλέπουμε όλα αυτά για 10 χρόνια και αδιαφορούμε, τι άλλο να περιμένουμε; Λίγα δευτερόλεπτα αφού ο υπουργός χαρακτήρισε «παρά φύσιν» τη διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής στο Γυμνάσιο καθώς και ότι «κοπανάει στο κεφάλι τους μαθητές», μνημόνευε τον Γληνό για να αιτιολογήσει την άποψή του. Θυμίζω ότι ο Γληνός πρότεινε τρεις λύσεις για τη γλώσσα: 

1) απλοποίηση της ορθογραφίας 

2) φωνητική ορθογραφία 

3) εισαγωγή λατινικού αλφάβητου. 

Πρόκρινε την τρίτη. Εκεί στοχεύει και ο υπουργός;

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Οι καιροί απαιτούν Πατροκοσμάδες

Του Δημήτρη Νατσιού
δάσκαλου-Κιλκίς

«Εάν όμως ο λόγος και η υπόθεσις είναι περί Πίστεως και των παραδόσεων της Εκκλησίας μας, τότε και ο πλέον ειρηνικός και ήσυχος πρέπει να πολεμή υπέρ αυτών πλην όχι με ταραχήν της καρδίας, αλλά με ένα θυμόν ανδρείον και σταθερόν, κατ’ εκείνο το του Ιωήλ “εκεί ο πραΰς έστω μαχητής». 

(Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, «Αόρατος Πόλεμος»).

Τα χρόνια που έγραφε ο Άγιος Νικόδημος τα παραπάνω, το Γένος βρισκόταν εν αιχμαλωσία, στο σκοτάδι της Τουρκοκρατίας. Δεν υπήρχε πατρίδα, κράτος. Αν ζούσε σήμερα θα προσέθετε και «περί πατρίδος». Έχουμε όμως τον σύγχρονο Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη που μας κανοναρχεί “επόμενος τοις θείοις πατράσι”: «Στα θέματα της Πίστεως και της Πατρίδος δεν χωράνε υποχωρήσεις πρέπει να είναι κανείς αμετακίνητος, σταθερός». (Λόγοι Ε’, «Πάθη και Αρετές», σελ. 277). 

Πιάνουμε τις μύτες μας τούτες τις ημέρες από τις αναθυμιάσεις που αναδίδει ο γνωστός οχετός, ο εσμός των άθεων προοδομανών.
Να καταργηθούν οι παρελάσεις, η προσευχή, τα θρησκευτικά, η ορθόδοξη αγωγή στα σχολεία. «Παρά φύσιν», χαρακτήρισε ο κυρ-Φίλης την διδασκαλία των αρχαίων στο γυμνάσιο.
(Όταν ονομάζεις «παρά φύσιν» την αρχαία ελληνική, πέραν των άλλων υπονοείς ότι και η γλώσσα του Ευαγγελίου, ο λόγος του Θεού είναι «παρά φύσιν», διότι αυτό γράφτηκε σ’ αυτήν την γλώσσα. Θα απαντηθεί αυτή η προσβολή «με θυμόν ανδρείον και σταθερόν» από την εκκλησιαστική ηγεσία ή θα περιοριστεί και πάλι σε ανώδυνους και κομψότατους ελέγχους του τύπου «κούρασε και κουράστηκε ο υπουργός»;).
Βεβαίως τίποτε «παρά φύσιν» δεν υπάρχει στην εξαίσια γλώσσα μας. Γλώσσες «παρά φύσιν» δεν υπάρχουν, άνθρωποι «παρά φύσιν» υπάρχουν και από αυτούς κινδυνεύουμε, όπως έχω ξαναγράψει. Όμως, διορθώνω, υπάρχουν στην εκπαίδευση όντως διεστραμμένα πράγματα, τα οποία παρεισέφρησαν στα σχολικά βιβλία τάχα και Γλώσσας.
Κείμενα που απευθύνονται σε παιδιά δημοτικού και γυμνασίου και περιέχουν όντως «παρά φύσιν», επικίνδυνα και καταστρεπτικά για την ηλικία τους μηνύματα. Δεν ακούσαμε τον κ. Λιάκο να τα καταγγέλει! Η πρωινή προσευχή, ας γνωρίζει ο απύθμενου θράσους εκκλησιομάχος, δεν είναι μία τυπική διαδικασία. Κάνοντας τα παιδιά το πρωί τον σταυρό τους, παρατεταγμένα κατά τμήματα, ομολογούν την πίστη τους στο Χριστό πρωτίστως και συνειδητοποιούν ότι ανήκουν σε μία ομόγλωσση, ομότροπη και ομόπιστη κοινότητα, σ’ ένα έθνος που απελευθερώθηκε ακριβώς γιά να μπορεί να διαλαλεί τις πολυτίμητες αξίες του. Πόσοι και πόσοι περίοικοι του σχολείου μας, ηλικιωμένοι, που μένουν στα σπίτια τους τα πρωινά, ακούν με συγκίνηση, από τα μεγάφωνα του σχολείου, την δροσερή παιδική φωνή, να απαγγέλει το «Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι…», ή το «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς».

Θυμίζω, λοιπόν, κάποια «παρά φύσιν» κείμενα, για τα οποία πρέπει να αντιδράσουν κυρίως οι γονείς των παιδιών. Να σημειώσω, ότι όλα αυτά τα τσιράκια της Νέας Τάξης εδώ και δεκαετίες έχουν αλώσει τις πανεπιστημιακές σχολές, κυρίως τα τμήματα εκπαίδευσης και συγγράφουν επιδοτούμενα τα σχολικά βιβλία. Πρώην θαμώνες του πασοκικού σταύλου, οσμίστηκαν την μετατόπιση των οπαδών του…κινήματος και κίνησαν για τον νέο πόλο εξουσίας.
Ζητωκραυγαστές πια του ΣΥΡΙΖΑ επιβραβεύτηκαν για τους ανθελληνικούς τους «αγώνες», «αιχμαλωτίζοντας» και το υπουργείο αντεθνικής παιδείας. Από εκεί ξερνούν ανενόχλητοι τις εθνοκτόνες ιδεοληψίες τους. «Το έθνος ημών υφίσταται πολιτικήν τινά ζύμωσιν, καθ’ ην τα ακαθαρτότερα στοιχεία ανέρχονται και επιπλέουσιν, εν είδει εξαφρίσματος (=αφρού), επί της επιφανείας» έγραφε το 1877 ο δηκτικός Εμ. Ροΐδης.

Επανερχόμαστε όμως στα «παρά φύσιν» των βιβλίων. Υπενθυμίζω:

«Ο καθηγητής της φιλολογίας έριχνε κάθε μέρα το μπαλάκι. Όλη η τάξη το έπιανε σαν ένα γαργαλιστικό μήνυμα. Το πετούσε ο ένας στον άλλον. Χαράς ευαγγέλια.

«Οσάκις…» άρχιζε τη φράση του ο φιλόλογος.

«Ναι. Ναι. Ο Σάκης! Ο Σάκης!» φώναζαν όλες μαζί οι μαθήτριες γελώντας.

Κι ο καθηγητής τρελαινόταν.

«Οσάκις…» επαναλάμβανε τονίζοντας τη λέξη σαν να έλεγε «σκάστε».

«Ο Σάκης! Ο Σάκης!» ακουγόταν πάλι από κάτω και το γέλιο έδινε και έπαιρνε.

Ο καθηγητής δεν μπορούσε να ξεχωρίσει ποιες από τις μαθήτριες ήταν οι δράστες. Η λέξη-μπαλάκι κυλούσε ακαριαία σε κλάσμα δευτερολέπτου μέσα από τα χείλια τους που ήταν κρυμμένα στο κάτω μέρος του σκυμμένου τους κεφαλιού. Νόμιζε πως απλώς επαναλάμβαναν τη λέξη. Πώς τις ερέθιζε αυτή η λέξη.Δεν ήταν όμως έτσι. Άλλο πράγμα το «Οσάκις» κι άλλος άνθρωπος «Ο Σάκης».

Ο Σάκης ήταν ηλεκτρολόγος με μαγαζί. Μεγαλύτερός τους, 25 ετών. Τα είχε φτιάξει με την Αλέκα. Μία από τις μαθήτριες της τάξης. Ψηλή κι αδύνατη, με κοντά ξανθά μαλλιά και μεγάλα καστανά μάτια, μακρύ λαιμό και μακριά χέρια και πόδια, κάπως ξερακιανή, αλλά ζόρικη. Στα 15-16, όπως όλες τους. Η πρώτη που έβγαινε ραντεβού μήνες τώρα. Ο Σάκης την περίμενε το μεσημέρι στην άλλη γωνία κι οι άλλες μαθήτριες έτρεχαν από πίσω της να τον δούνε. Τα σχόλια έδιναν κι έπαιρναν. Ήταν ο πρώτος έρωτας της τάξης.

Ο καθηγητής φώναξε την πρώτη μαθήτρια, τη Μαρία, στο γραφείο του και τη ρώτησε.

«Τι συμβαίνει με το «Οσάκις»; Γιατί αυτή η αντίδραση;»

«Δεν ξέρω, κύριε. Στο δικό μου θρανίο δεν ξέρουμε τίποτα. Το πήραν έτσι φαίνεται και το διασκεδάζουν» του απάντησε.

Ρώτησε κι άλλες μαθήτριες. Μερικές δεν κρατήθηκαν και γελούσαν. Ο καθηγητής προσπάθησε να βγάλει από το λεξιλόγιό του τη λέξη «Οσάκις».

Αυτή όμως αντιστεκόταν. Του έβγαινε αυθόρμητα, έστω και με κάποια καθυστέρηση. Τότε, όμως, γινόταν πανζουρλισμός. Σαν να την είχε στερηθεί η τάξη και ξεσπούσε «Ο Σάκης! Ο Σάκης!», φώναζαν ακόμα πιό δυνατά και γελούσαν με την καρδιά τους. Γιατί ήταν υπόθεση καρδιάς και όχι γραμματικής».

(Νεοελληνική Γλώσσα, Α’ Γυμνασίου, τετ. εργασιών, σελ. 16).
Άλλο χαρακτηριστικό μάθημα είναι το: «Το θέλγητρο της Ανδαλουσίας» (Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Α’ Γυμνασίου). Γράφει: «Η Ανδαλουσία είναι μία γυναίκα του λαού, κρουστή και μελαψή, με κόκκινα χείλια και φλογερό βλέμμα, που αγαπάει τη ζωή, το χορό και το τραγούδι, μία γυναίκα όλη χυμούς και ζωτικότητα… δίνει ερωτικές συνεντεύξεις μέσα στις εκκλησιές» (σελ.114). «Ανδαλουσία! Ανδαλουσία… Ανθισμένος τόπος… που ρυθμίζουν τους ηδονικούς χορούς των τσιγγάνων… θρησκευτικές λιτανείες που περιφέρουν γλυκερές Παναγίες ντυμένες σαν κούκλες και γεμάτες δαντέλες και μαργαριτάρια, ακολουθούμενες από μετανοούντες που κρύβουν το πρόσωπό τους μέσα σε κουκούλες μοναχών και που, όταν περνάν κάτω από τα παράθυρα της αγαπημένης τους γυναίκας, χτυπούν το κορμί τους με βίτσες…» (σελ. 115).

Στο ίδιο βιβλίο, σελ. 124, διαβάζουμε έναν «εξαιρετικό» ορισμό της πατρίδας μας: «…ήταν η Ελλάδα μία γυναίκα τόσο προκλητική σεξουαλικά που έπρεπε να την ερωτευτώ σωματικά κι απελπισμένα…», κάποιου Άγγλου συγγραφέα.

Μάθημα «Νεοελληνική Γλώσσα» (σελ. 148). Εδώ εμφιλοχώρησε ένα τραγούδι, το οποίο μπορεί να το ακούσει κάποιος τις μεταμεσονύκτιες ώρες σε κάποιο ξενυχτάδικο για χασομέρηδες, αλλά σε σχολική τάξη ουδείς σοβαρός παιδαγωγός θα το παρουσίαζε και μάλιστα σε βιβλίο. Κείμενο:

«Αμα ξυπνήσεις και έχει βγάλει ουρά/αν κοιταχτείς και έχεις βγάλει βυζιά…/Don’t worry be happy/Άμα η κόρη σου σε λέει μπαμπά ενώ ο γυιός σου/ σε φωνάζει μαμά…/Don’t worry be happy» και λοιπά και λοιπά.

Ερώτηση: Καθηγητής που θα διαβάσει τον στίχο «αν κοιταχτείς και έχεις…. δεν κινδυνεύει με οριστική απώλεια της σοβαρότητάς του; Από πότε η χυδαιότητα και η αισχρολογία ανήκουν στα γνωστικά πεδία του σχολείου;

Δρέπουμε τους καρπούς μιάς Παιδείας, μιάς αγωγής που προβάλλει, «διδάσκει» την διαφθορά, την λαγνεία. Ας τα σεκφτούν αυτά οι γονείς, ας τα διαβάσει αυτά κάποιος Εισαγγελέας.

Και ένα τελευταίο σκύβαλο. Στο Τετράδιο Εργασιών Γ’ Γυμνασίου, σελ. 73, σε κείμενο με τίτλο «Παρα πλανητικά», οι μαθητές μυούνται και στην αστρονομία, τα ζώδια και τα ωροσκόπια από τον «μέγα παιδαγωγό» Κώστα Λεφάκη, τον γνωστό τηλεαστρολόγο. Διαβάζω: «Ο Άρης θα εμπνεύσει πολύ κόσμο πάνω σε νέους σκοπούς. Οι σκοποί αυτοί ίσως να είναι ερωτικοί… Αυτόν τον μήνα οι συμπτώσεις θα ενισχύσουν τις ερωτικές σχέσεις…». Λεφάκη βρίσκεις σ’ αυτά τα βιβλία! Που είναι όμως τα μεγάλα πνευματικά αναστήματα του τόπου;

Το θέμα είναι τι κάνουμε; Ο άγιος Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης στο βιβλίο του «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο» (σελ.307), έλεγε: 

«Το έργο του δασκάλου είναι ιερό. Έχει μεγάλη ευθύνη και, αν προσέξη, μπορεί να πάρη μεγάλο μισθό από τον Θεό. Να φροντίζη να διδάσκη στα παιδιά τον φόβο του Θεού. Πρέπει να βρουν τρόπο οι εκπαιδευτικοί να περνάνε κάποια μηνύματα στα παιδιά για τον Θεό και για την Πατρίδα. Ας σπείρουν αυτοί τον σπόρο, και ας μην τον δουν να βλαστάνη. Τίποτε δεν πάει χαμένο, κάποια στιγμή θα πιάση τόπο».

Υπάρχει ελπίδα αλλά, πρώτον «θέλει μελτέμι γερό, γεννημένο στην Τήνο, που να ‘ρθει με την ευχή της Παναγίας να καθαρίσει τον τόπο απ’ όλων των λογιώ της Τουρκιάς και της γηραιάς Ευρώπης τα απομεινάρια». (Ελύτης).

Και δεύτερον «απ’ έξω μαυροφόρ’ απελπισιά και χειροπιαστό σκοτάδι»: 

Κρυφό Σχολειό. Ένα σε κάθε ενορία, στα οποία θα διδάσκουν δάσκαλοι με ψυχή και Χριστό. Η Εκκλησία πάντα στάθηκε ελληνοσώτειρα. 

Οι άμβωνες να σταματήσουν τις ιερές μουρμούρες. 

Η Πατρίδα χάνεται, το ποίμνιο ποδοπατείται. Οι καιροί απαιτούν Πατροκοσμάδες και επισκόπους Γερμανούς που σηκώνουν λάβαρα.

Την Πατρίδα το ’21 δεν την ελευθέρωσε η Ευρώπη και οι…θεσμοί της. Την ανέστησε η μαγιά, τα πνευματικοπαίδια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, των Δασκάλων του Γένους, των Νεομαρτύρων.

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Κύπρος .......... τέλος;;;;;;;;;;;

Μόλις 24 ώρες άντεξε στην πίεση της Δύσης ο πρόεδρος της Κύπρου – Δυστυχώς από ηγέτης, δειλός πολιτικάντης

Του Χρήστου Καλογερόπουλου – Βαλκάνιου

Στρατηγικού Αναλυτή
Εξειδικευμένου σε Θέματα Διεθνούς Ασφάλειας

στη ΝΑ Μεσόγειο.
Ήταν αναμενόμενο, ο Πρόεδρος της Κύπρου μετά την γενναία στάση που κράτησε απέναντι στον ΟΗΕ και την Τουρκία, αποχωρώντας δεικτικά από το Παγκόσμιο Φόρουμ για την Ανθρωπιστική Κρίση στην Κωνσταντινούπολη, όταν με συνωμοτικό τρόπο θελήσανε οι επιτήδειοι να αναδείξουν τον κατοχικό ηγέτη Ακιντζι σε αρχηγό κράτους, να δεχθεί τεράστια πίεση, για να πάρει πίσω την απόφαση του να διακόψει τις συνομιλίες για το Κυπριακό. Τότε για αυτή τη στάση του κ. Αναστασιάδη νοιώσαμε Εθνικά υπερήφανοι και μάλιστα τον είχαμε προτρέψει να μην επανέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να θέσει σκληρούς όρους προκειμένου να το κάνει, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία. Δηλαδή να απαιτήσει προ κάθε συζήτησης την άμεση αποχώρηση όλων των κατοχικών στρατευμάτων και την άμεση αντικατάσταση του Φιλότουρκου, ειδικού διαπραγματευτή του ΟΗΕ κ. Αϊντα που τόσο σκοτεινό ρόλο έπαιξε στη σκευωρία που στήθηκε σε βάρος της Κύπρου στην Κωνσταντινούπολη αλλά και στις ευρύτερες μέχρι τώρα προσεγγίσεις του, όπως άλλωστε έχουμε αναφερθεί αναλυτικά και στο παρελθόν, στις συζητήσεις για τα επιμέρους θέματα μιας ενδεχόμενης λύσης. Όμως δυστυχώς μείναμε με τη χαρά καθώς δεν πέρασαν 24 ώρες πίεσης και ο κ. Αναστασιάδης ενέδωσε και μάλιστα με το χειρότερο τρόπο. Συμφώνησε να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις χωρίς να κερδίσει απολύτως τίποτα, μάλιστα θα λέγαμε είναι και σε δυσμενέστερη θέση αφού ο ΓΓ του ΟΗΕ δικαίωσε πλήρως για τη στάση του τον κ. Αϊντα !!!!! κάτι που δέχθηκε ο Πρόεδρος της Κύπρου.
Έτσι, τα τηλεφωνικά συγχαρητήρια του Τζο Μπάιντεν δέχθηκε χθες το βράδυ ο κ. Αναστασιάδης για την απόφαση του να επανέλθει στις συνομιλίες. Συγκεκριμένα σε ανάρτηση στο προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter, ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης, αναφέρει: “Ο Αντιπρόεδρος (Μπάιντεν) μίλησε με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη για να εκφράσει την έντονη υποστήριξη του για την απόφαση του Προέδρου Αναστασιάδη να επαναλάβει και να δώσει νέα ώθηση στις διαπραγματεύσεις για την επίλυση του Κυπριακού”. Ενώ σε δηλώσεις του ο Κύπριος Πρόεδρος, οδηγώντας τα πράγματα προς εκτόνωση, ανέφερε ότι, «Ναι, νομίζω ότι μετά τη δήλωση του ΓΓ του ΟΗΕ επανορθώνονται κάποιες απόπειρες που είχαν γίνει και θέλω να ευελπιστώ, όπως είχα τονίσει και το πρωί, ότι δεν θα επαναληφθούν ανάλογα φαινόμενα και από κανέναν που εμπλέκεται στη διαδικασία». Όμως δυστυχώς για τον κ. Πρόεδρο οι δηλώσεις Μπάν όχι μόνο δεν θα έπρεπε να εκτονώσουν την κατάσταση αλλά να την επιδεινώσουν, διότι όπως και να μεταφράσουμε τις δηλώσεις του, η ουσία όσων είπε είναι ότι, δεν έχει αλλάξει η πολιτική του Οργανισμού για την Κύπρο και μάλιστα εξέφρασε ισχυρότατη υποστήριξη προς τον ειδικό σύμβουλο του Έσπεν Μπαρθ Άιντα, ο οποίος δημιούργησε την προβοκάτσια εναντίον του κ. Αναστασιάδη, σε συνεργασία με τους Τούρκους.
Θεωρούμε τελικά ότι πρόκειται για ένα τεράστιο πολιτικό και διπλωματικό ολίσθημα του Κύπριου Πρόεδρου, που ενώ στάθηκε αρχικά με γενναιότητα απέναντι στην απαράδεκτη συμπεριφορά της Τουρκίας και του ΟΗΕ, δεν είχε τα κότσια στη συνέχεια να σταθεί πιστός στην απόφαση του. Κρίμα γιατί ενώ του δόθηκε η ευκαιρία να αποτελέσει έναν πραγματικό ηγέτη, μετατρέπεται σε ένα δειλό πολιτικάντη.

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Ψευδοκράτος της Δυτικής Θράκης ορέγονται τα στελέχη του τουρκόφρονου ΚΙΕΦ!!!

Του Λευτέρη Γλερίδη

Το διατυπώνουν πλέον ανοιχτά.......

Μακάρι ο Αλή Τσαβούς να γίνει ο Ντενκτάς της Θράκης (!!!!), είπε ο Αχμέτ Μέτε ενώ ο πρόεδρος του κόμματος αφού κατηγόρησε το ελληνικό κράτος ως «δολοφόνο» δήλωσε με νόημα «να πάρουμε στα χέρια μας τη σημαία. Πλέον ήρθε η ώρα να κατεβούμε στις πλατείες»

Με προκλητικές δηλώσεις οι οποίες περιελάμβαναν μέχρι και έμμεσες αμφισβητήσεις των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στη Θράκη πραγματοποιήθηκε το 4ο τακτικό Συνέδριο του τουρκόφρονου Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ) στα νέα γραφεία του κόμματος στην Κομοτηνή.
Σε ένα συνέδριο – παρωδία, στο οποίο οι ομιλούντες περιορίστηκαν γύρω από ένα κλεμμένο αυτοκίνητο και όχι στον τρόπο επίλυσης των πραγματικών προβλημάτων των μελών της μειονότητας, τα στελέχη του ΚΙΕΦ έκαναν για ακόμη μια φορά επίθεση στο «κακό» ελληνικό Κράτος αλλά και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος «δεν μπορεί να πλάθει όπως θέλει την μειονότητα».

Προκλητικότερος όλων και πάλι, όπως ήταν αναμενόμενο, ο ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ εξέφρασε την επιθυμία του για τη δημιουργία του κράτους της «Δυτικής Θράκης» καθώς ευχήθηκε να γίνει κάποια μέρα ο πρόεδρος του ΚΙΕΦ, Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο «Ντενκτάς της Θράκης»!!!
Στο ίδιο προκλητικό μήκος κύματος και ο ίδιος ο πρόεδρος του ΚΙΕΦ, Μουσταφά Αλή Τσαβούς, ο οποίος προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα δεν δίστασε, με αφορμή μια κλοπή αυτοκινήτου (!!!), να κατηγορήσει το ελληνικό Κράτος ως «δολοφόνο του Αχμέτ Σαδίκ». «Πήραν όμως και το αυτοκίνητο στο οποίο ξεψύχησε ο ηγέτης μας» είπε για να προσθέσει «παρά το ότι πέρασαν έξι μήνες από τότε, οι αρμόδιες αρχές δεν παρουσίασαν καμία πρόοδο σε αυτό το σημείο. Η μειονότητα τώρα σκέφτεται ένα μόνο πράμα. Το ποια χέρια πήραν αυτό το αυτοκίνητο. Αυτό το ρωτώ στους αρμόδιους Έλληνες. Παίρνοντας το από εδώ τους έπεσαν κλειδιά, αλλά και από εκεί κανένα αποτέλεσμα δεν βγαίνει. 

Τι αναμένεται ακόμη; Εμείς ως μειονοτικοί γνωρίζουμε πολύ καλά το ποιος μπορεί να το έκανε και το ποια χέρια μπορεί να το έπραξαν. Ζητάμε πίσω εκείνο το όχημα που έχει μεγάλη πνευματική αξία για εμάς. Όπως το πήρατε, παρακαλώ πολύ να το επιστρέψετε στην θέση του. Εάν εκείνο το αυτοκίνητο δεν επιστραφεί, τότε εγώ από εδώ δηλώνω χωρίς φόβο και δισταγμό πως δολοφόνος του Σαδίκ Αχμέτ είναι το ελληνικό κράτος» είπε χαρακτηριστικά.
Από τα «πυρά» του Μουσταφά Αλή Τσαβούς δεν ξέφυγε ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, για τον οποίον είπε ότι «δεν μπορεί να πλάθει την μειονότητα όπως θέλει» ενώ καταλήγοντας εξέφρασε τη βούληση του να γίνει μέχρι και «μάρτυρας» καλώντας τα στελέχη του κόμματος «να πάρουμε στα χέρια μας την σημαία. Να κάνουμε μια πορεία, τουλάχιστον από τα γραφεία μας μέχρι τα νεκροταφεία. 

Μια πορεία περηφάνιας, Να είναι μια πορεία με αίτημα την απόδοση των δικαιωμάτων μας. Ας είναι μια πορεία με την οποία θα ζητείται πίσω το αυτοκίνητο του αείμνηστου ηγέτη μας. Πλέον να μην στεκόμαστε. 

Πλέον να μην σωπαίνουμε. Ήρθε πια ο καιρός να βγούμε στις πλατείες. Δήθεν θα μας εκφόβιζαν. Εγώ απευθύνομαι στους Έλληνες αξιωματούχους. Εγώ είμαι έτοιμος να δώσω την ψυχή μου. Ο ηγέτης μας έγινε μάρτυρας. Εάν επιτρέψει ο Αλλάχ ας γίνουμε και εμείς μάρτυρες σε αυτό τον δρόμο».

Το θρησκευτικό συναίσθημα των μουσουλμάνων επιχείρησε να προσεγγίσει στην ομιλία της η σύζυγος του ιδρυτή του κόμματος, Ισίκ Σαδίκ Αχμέτ. Αφού πρώτα εξήρε την μεγάλη προσωπικότητα και την ηγετική φυσιογνωμία του Σαδίκ Αχμέτ τόνισε πως «θα γίνει ότι λέει ο Αλλάχ. Δεν φοβόμαστε κανένα και θα βιώσουμε ότι επιτρέψει ο δημιουργός μας» καλώντας παράλληλα το ελληνικό Κράτος να βρει το κλεμμένο αυτοκίνητο καθώς «είναι υποχρέωση του από τη στιγμή που φορολογεί για να προστατεύει τη ζωή και την περιουσία μου».

Παρών στο συνέδριο και ο Αντιπεριφερειάρχης ΑΜ-Θ της παράταξης του Γιώργου Παυλίδη και νέος «εκλεκτός», σύμφωνα με πληροφορίες, του Προξενείου κ. Μουσταφά Κατραντζί ο οποίος αρκέστηκε να πει πως «προς το παρόν έχουμε φίλους στην ενεργή πολιτική που βρίσκονται σε διαφορετικά κόμματα, αλλά οι καρδιές μας βρίσκονται εδώ (στο ΚΙΕΦ)».

Σε ηπιότερους τόνους κυμάνθηκε ο αντιπρόεδρος του κόμματος, Οζάν Αχμέτογλου, ο οποίος σημείωσε ότι «είμαστε το ίδιο ή περισσότερο πατριώτες και από τον πιο πατριώτη Έλληνα πολίτη». «Εμείς η κοινότητα των 150 χιλιάδων της τουρκικής κοινότητας Δυτικής Θράκης, όπως πάντα θα παραμείνουμε πιστοί στην δημοκρατία και στον νόμο. Ποτέ δεν καταφύγαμε και δεν πρόκειται να καταφύγουμε σε ακρότητες. Οι μητέρες, πατέρες και οι παππούδες μας, μας δίδαξαν να μην προδίδουμε αυτή την πατρίδα. Εμείς είμαστε το ίδιο ή και περισσότερο πατριώτες με τον πιο πατριώτη Έλληνα πολίτη. Είμαστε πιστοί σε αυτό το κράτος και σε αυτή την σημαία, αγαπάμε αυτό το κράτος , αλλά ζητάμε και από αυτό να μας αγαπήσει κι εκείνο. Προσδοκούμε από το κράτος σεβασμό για την ταυτότητα, τον πολιτισμό, τον τουρκισμό και τον μουσουλμανισμό της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης. Δεν προσδοκούμε πιέσεις και διακρίσεις στην μειονοτική εκπαίδευση» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στο συνέδριο εκτός των ανωτέρω συμμετείχαν μεταξύ άλλων ο επιχειρηματίας Λεβέντ Σαδίκ, ο πρόεδρος της «Ένωσης Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης» Σαμί Τοραμάν, η Αντιδήμαρχος Κομοτηνής Σιμπέλ Μουσταφάογλου, ο δημοτικός σύμβουλος Ριντβάν Μολλά Ισά, οι περιφερειακοί σύμβουλοι Οντέρ Μουμίν και Αχμέτ Ιμπράμ, ο πρόεδρος της «Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής» Κοράι Χασάν, ο πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων ΕΠΑΘ Ροδόπης – Έβρου Σαλίχ Αχμέτ, ο πρόεδρος του Συλλόγου Αποφοίτων ΕΠΑΘ Ξάνθης Νουρετίν Κιγιτζί, o πρόεδρος της κοινότητας αποφοίτων και μελών μεντρεσέδων Ασίμ Τσαβούσογλου και ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης Αχμέτ Καρά. Μετά τις ομιλίες πραγματοποιήθηκε και η εκλογή για τον πρόεδρο του κόμματος, θέση την οποία κατέλαβε εκ νέου και ως το 2019 ο Μουσταφά Αλή Τσαβούς ως μοναδικός υποψήφιος.

Φωνή της Ροδόπης

Συνεχίζεται......... »

ΚΙΕΦ: «Διαφωνούμε με τον Παυλόπουλο, είμαστε Τούρκοι»

Παράλογες απαιτήσεις του ΚΙΕΦ:
Εκλογή μουφτήδων, δίγλωσσα νηπιαγωγεία, αναγνώριση τουρκικής μειονότητας, προσλήψεις στο δημόσιο (και εκτός ΑΣΕΠ) τα αιτήματα του τουρκόφρονου κόμματος

Ενοχλημένοι από τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου, που έκανε από την Κομοτηνή εμφανίζονται οι παράγοντες του τουρκόφρονου κόμματος ΚΙΕΦ, οι οποίοι μέσω ανακοίνωσης τους επισημαίνουν τη διαφωνία τους.
Το παράδοξο της ανακοίνωσης είναι ότι την ίδια στιγμή που το ΚΙΕΦ επικαλείται τη Συνθήκη της Λωζάννης ταυτόχρονα την αναιρεί καθώς απαιτεί μέχρι και αναγνώριση «τουρκικής» μειονότητας, η οποία όμως δεν αναφέρεται και δεν προβλέπεται πουθενά από τη συνθήκη αυτή. 

Παράλληλα, το τουρκόφρονο κόμμα ζητάει ευθαρσώς αναλογικές προσλήψεις (!!!) στο δημόσιο για τα μέλη της μειονότητας αγνοώντας επιδεικτικά το νόμο του ΑΣΕΠ και ζητώντας επί τη ουσίας ευνοϊκότερη μεταχείριση έναντι των υπολοίπων Ελλήνων πολιτών. Αναλυτικά, η ανακοίνωση του ΚΙΕΦ έχει ως εξής:
«Θέλουμε να επισημάνουμε ότι δεν συμφωνούμε με τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Κ. Προκόπη Παυλόπουλου που έκανε στην Κομοτηνή κατά την ημέρα του εορτασμού της ένταξης της Κομοτηνής στην Ελλάδα.
Μακάρι να ήταν τόσο αισιόδοξη η εικόνα της Ελλάδας στο θέμα της μειονότητας και της ισοπολιτείας, όπως την περιέγραψε ο αξιότιμος Πρόεδρός μας. Εμείς ως Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης απαιτούμε να αναγνωριζόμαστε με τη δική μας ταυτότητα, να ιδρύσουμε μη κυβερνητικές οργανώσεις στο όνομα των οποίων να αναγράφεται η δική μας ταυτότητα και να ξανανοίξουν σύμφωνα με τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, οι ιστορικοί και νόμιμοι σύλλογοί μας που έκλεισαν μονάχα επειδή στο όνομά τους υπήρχε η λέξη Τούρκος η οποία δηλώνει τη δική μας ταυτότητα.

• Εμείς, απαιτούμε να ανοίξουν δίγλωσσα νηπιαγωγεία που θα παράσχουν εκπαίδευση στα Τουρκικά-Ελληνικά και να ανοίξουν δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια επειδή υπάρχει ανάγκη λόγω ανεπάρκειας αριθμού.
• Εμείς, απαιτούμε να αναγνωριστούν οι μουφτήδες τους οποίους εξέλεξε η μειονότητα και να υπάρχει σεβασμός στην ελεύθερη βούληση της μειονότητας.
• Εμείς, απαιτούμε να έχουμε πλήρη δικαιώματα στην ίδρυση των βακουφίων που αποτελούν κειμήλια των προγόνων μας και πλήρη δικαιώματα πάνω σε όλη την περιουσία των βακουφίων που ανήκουν στη μειονότητά μας.
• Εμείς, απαιτούμε να ξαναπάρουν υπηκοότητα τα μέλη της μειονότητας από τους οποίους αφαιρέθηκε η υπηκοότητα με βάση το καταργηθέν άρθρο 19 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας.
• Εμείς, απαιτούμε να ληφθούν τα μέτρα που θα βελτιώσουν την ποιότητα της εκπαίδευσης στα σχολεία μας.
• Εμείς, απαιτούμε να λάβουμε μέρος στο δημόσιο σε αναλογία με τον πληθυσμό μας και να εξυπηρετήσουμε τη χώρα μας.
• Εμείς, απαιτούμε να καλυφθεί η οικονομική καθυστέρηση και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης.
• Εμείς, απαιτούμε να μην γίνει επίθεση τα μεσάνυχτα στο Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας μονάχα για ψυχολογικό εκφοβισμό και να μην γίνει κλοπή του τρακαρισμένου αυτοκινήτου του αείμνηστου ιδρυτή μας από τη γωνία-μουσείο που δημιουργήθηκε από το κόμμα μας.

Είναι δυνατόν να επεκτείνουμε τις απαιτήσεις μας. Ξέρουμε ότι είναι γνώστης αυτών των απαιτήσεών μας και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας. Η Συνθήκη της Λωζάνης είναι πολύ ξεκάθαρη. Οι απαιτήσεις μας είναι στα πλαίσια αυτής της Συνθήκης. Ανακοινώνουμε με τιμή σε όλο το κοινό ότι περιμένουμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τη χώρα μας-μέλος της Ε.Ε. να φέρουν επειγόντως στη ζωή τροποποιήσεις και εφαρμογές που θα καταστήσουν δυνατό το να ωφεληθούμε από όλα τα κύρια δικαιώματα και τις ελευθερίες στα πλαίσια όσο των διμερών και διεθνών συμφωνιών τόσο και των οικουμενικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Φωνή της Ροδόπης

Συνεχίζεται......... »

ΑΡΙΣΤΕΡΑ: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ

Του Θεόδωρου Λάσκαρη

Οι συμβολισμοί που αποδίδονται στις έξι κατευθύνσεις του χώρου, πάνω- κάτω, εμπρός- πίσω, δεξιά - αριστερά, είναι τόσο παλαιοί όσο και ο ανθρώπινος πολιτισμός. Το ον, τόσο στην υλική όσο και στην υπερβατική του διάσταση, δεν υπάρχει μόνο του, ούτε η συνείδηση και η αντίληψη του αναδιπλώνονται μονίμως εντός του, αλλά σχετίζεται με άλλα όντα και με τις ''καταστάσεις-ποιότητες'' που αυτά δημιουργούν. Έτσι λοιπόν, το ον ΚΟΙΤΑΖΕΙ για να αντιληφθεί που βρίσκεται το ''άλλο'', από πού έρχεται και τι αυτό ''φέρνει μαζί του'', ποιες είναι δηλαδή, οι ''ποιότητες'' που το συνοδεύουν: Ο «κάτω κόσμος» είναι ο Άδης, ο χώρος των σκιών και της θλίψης, ο «πάνω κόσμος», είναι ο τόπος των ουρανίων υπάρξεων και του φωτός. «…Ο μεν δίκαιος ληστής ευρίσκεται «εκ δεξιών» του Κυρίου, έχει την όψιν ήμερον και παρακαλεστικήν, ο δε κακός ληστής, οπού είναι σταυρωμένος «εξ αριστερών» του Κυρίου, έχει την όψιν ηγριωμένην…». Οι Πυθαγόρειοι συσχέτιζαν το εμπρός με την δεξιά και το πίσω με την αριστερά. Αρχετυπικά λοιπόν, οι έξι κατευθύνσεις του χώρου έχουν ''χρωματιστεί'' θετικά ή αρνητικά ανάλογα με ποια από αυτές επέλεξε (αρχεγονικά) μία συγκεκριμένη ποιότητα για να φανερωθεί και να εκφραστεί.

Σιτουασιονιστές:"Η ομορφιά είναι στο δρόμο"

Θα ξεκινήσουμε αυτή την μικρή εργασία, στηριζόμενοι σε μία παραδοχή την οποία είχαμε αναφέρει σε ένα παλαιότερο άρθρο: Ο ραββίνος Jacob Taubes, ο οποίος υπήρξε καθηγητής θρησκειολογίας στο πανεπιστήμιο του Harvard (ιδεολογικά τοποθετημένος στην άκρα αριστερά) στο γνωστό έργο του Abendlandische Eschatologie (= "Δυτική εσχατολογία", που ήταν η διδακτορική του διατριβή), στο πρώτο κεφάλαιο εξετάζει τον γνωστικισμό και την σχέση του με τα σύγχρονα πολιτικά ρεύματα της αριστεράς. Γράφει λοιπόν τα εξής: «Και...το ότι εδώ δεν πρόκειται για μία παραξενιά της γνώσης, αλλά για ένα βασικό στοιχείο της γνωστικής εξέγερσης (όπως γενικά λέγεται το ριζικό ΠΑΘΟΣ της επανάστασης) φαίνεται καθαρά από τη σύγκριση με τις σύγχρονες τάσεις που διεκδικούν τον όρο «αριστερά» - παρόλο που, ή μάλλον ακριβώς διότι ότι σε όλες τις γλώσσες αυτός ο όρος έχει μία δυσοίωνη και αρνητική έννοια. Είναι αυτονόητο ότι δεν [είναι λόγω] εξωτερικών και τυχαίων αιτίων, όπως για παράδειγμα η θέση των εδράνων στο κοινοβούλιο, που τα σύγχρονα ρεύματα διάλεξαν για τον εαυτό τους το λάβαρο της αριστεράς. Το κάνουν διότι δέχονται θετικά όλα αυτά που ο κόσμος απορρίπτει σαν αριστερά ακριβώς με την γρουσούζικη έννοια που έχει ο όρος.»
Πράγματι, σε όλες τις γλώσσες ο όρος ''αριστερά'' έχει μία δυσοίωνη έννοια: Στα ιταλικά, "cose sinistre" (αριστερά πράγματα) σημαίνει ''καταχθόνια πράγματα''• έντονο αρνητικό χαρακτήρα έχει και στα γαλλικά και στα αγγλικά: η αντίστοιχη λέξη: sinistré και sinister. Ο καθηγητής Φυσιολογίας Franco Fabbro σημειώνει: Οι όροι που αναφέρονται στην αριστερά δεν προέρχονται μόνον από μία γλωσσική ρίζα, αλλά από πολλές διαφορετικές λέξεις, που παρουσιάζουν μία περιορισμένη γεωγραφική επέκταση και μία σημαντική αστάθεια στον χρόνο. Η πολλαπλότητα και η αστάθεια των όρων που αναφέρονται στην αριστερά, εξαρτώνται από τα συναισθήματα ανησυχίας και αποστροφής που εμφανίζουν όλοι οι πολιτισμοί για την αριστερή πλευρά. Μην μπορώντας να εξαλείψουν ή να μεταβάλλουν την αριστερά, γίνεται μία σταθερή προσπάθεια αλλαγής του ονόματος , με την ελπίδα να εξαλειφθεί ή να μειωθεί το κακό. Οι αρχαίοι όροι: ''λαιός'' στα ελληνικά, ''laevus'' στα λατινικά αναφέρονται σε κάτι άσχημο και δυσοίωνο. Ο Σοφοκλής, για παράδειγμα, αποδίδει το όνομα Λάιος, από το ''λαιός'', στον βασιλιά της Θήβας που είχε την άσχημη μοίρα να σκοτωθεί από τον γιό του Οιδίποδα. Για να καλυφθεί ο φόβος προς την αληθινή φύση της αριστεράς, σε πολλούς πολιτισμούς επιλέχτηκαν λέξεις που φαινομενικά δηλώνουν κάτι το ευνοϊκό (δηλ. κατ’ ευφημισμό). Για παράδειγμα, οι δύο πιο πρόσφατοι ελληνικοί όροι που δείχνουν την αριστερά, είναι ''ευώνυμος'' που σημαίνει ευτυχής, και ''αριστερός'' (άριστος) που σημαίνει ''ο καλύτερος''.

Ο Οιδίποδας σκοτώνει τον Λάιο

Αντίθετα με τον όρο αριστερά, στο μεγαλύτερο μέρος των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών η λέξη ''δεξιά'' προέρχεται από μία γλωσσική ρίζα (dek̑s) που παρουσιάζει μία μεγάλη γεωγραφική επέκταση και μεγάλη σταθερότητα στον χρόνο, επειδή υπέστη ελάχιστες μεταβολές κατά το πέρασμα των αιώνων. Σε όλες αυτές τις γλώσσες η λέξη ''δεξιά'' χρησιμεύει για να εκφράσει τις έννοιες της φυσικής δύναμης, της διανοητικής εντιμότητας, της ηθικής αρτιότητας, της ευτυχίας και της ομορφιάς.
Αλλά ας επιστρέψουμε στο θέμα μας: Όπως λοιπόν μας λέγει ο Εβραίος (αριστερός) θρησκειολόγος, «η αριστερά δέχεται θετικά όλα αυτά που ο πολύς κόσμος απορρίπτει σαν ''αριστερά'' ακριβώς με την γρουσούζικη έννοια που έχει ο όρος.» (είναι χαρακτηριστικό της γνωστικής νοοτροπίας να σνομπάρει τον ''πολύ κόσμο'' ο οποίος δεν κατέχει την ''γνώση της αριστερής ελίτ'').
Ας δούμε λοιπόν την εφαρμογή στην πράξη αυτής της θέσης, δηλαδή όσα πράττουν, για παράδειγμα, οι πολιτικοί σχηματισμοί της ''Νέας Αριστεράς'' τα οποία ο κόσμος τα θεωρεί γρουσούζικα και απεχθή:

• Θέλουν να μετατρέψουν τον ομολογιακό χαρακτήρα του μαθήματος των θρησκευτικών σε απλή ιστορία των θρησκειών.
• Εμποδίζουν την προσέλευση ιερέων στα σχολεία.
• Θεσμοθετούν το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ ομοφυλόφιλων ατόμων.
• Αφήνουν τα σύνορα ανεξέλεγκτα, με αποτέλεσμα να γεμίσει η χώρα από ξένους με άλλα ήθη και άλλες θρησκείες.
• Οι νεολαίες αυτών των κομμάτων υποστηρίζουν την απελευθέρωση ναρκωτικών ουσιών όπως το χασίς. Η πλέον "προοδευτική" έκφραση τους υποστηρίζει πλέον και την νεκροφιλία και την παιδοφιλία...

Αυτά είναι μόνον μερικά παραδείγματα από την γενικότερη στάση των Νέο-αριστερών κομμάτων σε θέματα ηθών, θρησκείας και παράδοσης, τα οποία παραδείγματα αποδεικνύουν ότι ο Eβραίος θρησκειολόγος, λόγω της γνώσης που του παρέχει η εμπειρία του μέσα σε εκείνο το χώρο που αποκαλείται εβραϊκή γνωστική παράδοση - με όλες τις πολιτικές εκφάνσεις της -είχε απόλυτο δίκιο: πράγματι, εκείνος γνωρίζει τις αληθινές καταβολές του αριστερού πνεύματος, κάτι που οι ίδιοι οι αριστεροί αγνοούν πλήρως.

Και η ερώτηση είναι εύλογη: γιατί αυτή η ''αριστερή γνώση'' θεωρεί θετικά όλα όσα ο παραδοσιακός άνθρωπος θεωρεί απεχθή και γρουσούζικα;

Η αναζήτηση της απάντησης σε αυτό το ερώτημα , κοιτάξτε σύμπτωση, θα μας οδηγήσει σε εκείνη την εποχή και τον τόπο, όπου συνέβη αυτό που ο υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Φίλης χαρακτήρισε ως ''εθνοκάθαρση'' και όχι γενοκτονία: θα βρεθούμε δηλαδή στην Μικρά Ασία στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν την εξουσία στην Τουρκία την έχουν καταλάβει οι απόγονοι των εβραίων Ντονμέδων, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Κεμάλ.

Μικρά Ασία: ο γεωγραφικός χώρος που άνθησε το γνωστικό- παραβατικό κίνημα των ντονμέδων, των οπαδών δηλαδή του Σαμπετάι Σεβί (1626 – 1676) ο οποίος διακήρυττε: «ο μαθητής (της γνώσης) πρέπει να γευθεί όλα τα απαγορευμένα», «η λύτρωση θα έλθει μόνον όταν όλα βυθιστούν στην άβυσσο».

Θεία Κωμωδία του Gustave Dore

Τότε ήταν που αναγεννήθηκε ο αρχαίος γνωστικισμός, ο οποίος σταδιακά, διαμέσου των αιώνων, διοχέτευσε το αντινομιστικό πνεύμα του στα αριστερά κινήματα. "Την γεύση όλων των απαγορευμένων", αυτό ακριβώς είναι που επιθυμεί η αριστερά, και το δείχνει σε κάθε της απόφαση και πράξη. Ο αντινομισμός είναι η κυρίαρχη ιδεολογία της. Ο αντινομισμός των γνωστικών(είναι γνωστό, για παράδειγμα, ότι πολλές σέκτες λάτρευαν το αρχέτυπο του Κάιν και άρα, κάθε παραβατικό) οφειλόταν στην απόλυτη εναντίωση τους προς την δημιουργημένο κόσμο, και στην ελπίδα ότι με αυτή την άρνηση τους θα βρεθούν εκτός αυτού του κόσμου, και έτσι θα ενωθούν με τον ''φέροντα το φως της αυγής'', τον Εωσφόρο, την ''υπέρτατη γνώση''.
Η αριστερά, ως εκκοσμικευμένη έκφανση του γνωστικισμού, ας προσέξει πολύ διότι όταν «όλα βυθιστούν στην άβυσσο», δεν θα έλθει ούτε η λυτρωτική εξέγερση, ούτε θα λάμψει το ''φως της αυγής'', αλλά θα αντηχήσουν απόκοσμα, τα λόγια του Δάντη Αλιγκέρι:

Στεναγμοί μέσα εκεί και κλάματα και θρήνοι

ηχολογούσαν στον αέρα δίχως άστρα,

ώστ' ευθύς στην αρχή μ' εκάμαν να δακρύσω.

Πολυδιάφορες γλώσσες, φοβερές βλαστήμιες,

λόγια του πόνου,

οργής κραυγές, αποσβησμένες

και μεγάλες φωνές, και χεριών χτύποι αντάμα,

μια χλαλοή σηκώναν π' άκοπα γυρίζει

σ' εκείνον τον αιώνια σκοτεινόν αέρα…

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

Α)  Άραγε υπάρχει μία σαφής και αδιαμφισβήτητη ιστορική καταγραφή, που να δηλώνει τι πραγματικά περίμενε η εβραϊκή αριστερά από τον Μαρξισμό; Η απάντηση είναι ναι , υπάρχει και είναι χαρακτηριστική: Ο Μoses Hess, σημαντική φιγούρα του γερμανικού εβραϊσμού, ο επονομαζόμενος ''κόκκινος ραββίνος'', διότι ήταν αυτός που μύησε στις κομμουνιστικές θεωρίες τον Μαρξ και τον Έγκελς, σε μία επιστολή του προς τον εβραίο φίλο του Berthold Auerbach γράφει: «To είδωλο μου ονομάζεται Δρ. Μαρξ, και είναι ακόμα νέος, μόλις 24 ετών. Αυτός θα δώσει την χαριστική βολή στην μεσαιωνική Θρησκεία και πολιτική( ...) Φανταστείτε τον Ρουσσώ, τον Βολταίρο, τον Χόλμπαχ, τον Λέσινγκ, τον Χάινε και τον Χέγκελ να συγκεντρώνονται σε ένα άτομο, και θα έχετε τον Καρλ Μαρξ. » Πιο σαφές δεν γίνεται… Δια του λόγου το ασφαλές εδώ, σελ. xii.

Β)  Επειδή πολλοί γνωρίζουν μόνον τα αριστερά-μαρξιστικά-σοσιαλιστικά ρεύματα που αναπτύχθηκαν μετά την Γαλλική επανάσταση, πρέπει να σημειώσουμε ότι την ίδια περίπου περίοδο (1800-1850) εμφανίστηκε μία άλλη μορφή σοσιαλιστικής θεωρίας η οποία αποκαλέστηκε, περιφρονητικά, από τους μαρξιστές ως ''φεουδαλικός'' ή ''αντιδραστικός'' σοσιαλισμός, ο οποίος συνδύαζε τα παλαιά αριστοκρατικά ιδεώδη με την σοσιαλιστική οικονομία. Φυσικά η λαίλαπα του εβραϊκού αριστεροστροφισμού δεν επέτρεψε την ανάπτυξη και διάδοση αυτού του πολιτικού ρεύματος.

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Αδρανή υλικά...

Του Κώστα Μαντατοφόρου 

Είναι πράγματι άβυσσος η διαφορά που χωρίζει όταν εξαναγκάζεσαι να κάνεις κάτι παρά την θέλησή σου, με το να υπερασπίζεσαι εκ των υστέρων αυτό το κάτι σαν το πιό σωστό, και να υπερθεματίζεις πως σωστά ''εξαναγκάστηκες''.

Αυτήν την άβυσσο βέβαια την γεφύρωσαν με πολύ ευφυή τρόπο εκεί στην κυβέρνηση, βάζοντας τις 153 καρέκλες τους πάνω απ' το κενό, καλύπτοντας έτσι το χάος που χωρίζει τους ανθρώπους απ' τα τομάρια.
Σήμερα και μετά την ομολογία του τσαλακωμένου μέσα κι έξω, στα ρούχα και στην ψυχή, πως πράγματι παραχωρήθηκε (ξεπουλήθηκε) η εθνική περιουσία για 100 χρόνια...
(100 χρόνια! Παραχώρησαν τον εθνικό πλούτο για 100 χρόνια με υπογραφές 153 απατεώνων φιλοτομαριστών. 100 χρόνια! Δεν θα ζουν ούτε τα παιδιά μας και πιθανόν και ούτε τα εγγόνια μας)
Δικαιούμαστε κι εμείς να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα.

Πρώτον: Όχι πιά στις τομάτες, τα αβγά, τα γιαουρτάκια και στα λογής άλλα εδώδιμα. Είναι αντιοικονομικό. Οι εποχές που ζούμε είναι δύσκολες και τα τρόφιμα θα χρειαστούν για να θρέψουν αυτούς που πεινάνε και όχι για άλλες χρήσεις.

Δεύτερον: Ναι στα αδρανή υλικά. Πέτρες, τούβλα, χαλίκια, ασβέστης, είναι υλικά που βρίσκονται πιό εύκολα, είναι τα περισσότερα δωρεάν και το κυριότερο: είναι ανακυκλώσιμα. Τα μαζεύεις από κάτω και τα ξαναχρησιμοποιείς.

Τρίτον: Καμία ευαισθησία. Σαν νάχεις μπροστά σου σκυλί λυσσασμένο. Σαν φίδι έτοιμο να δαγκώσει. Σαν ταλιμπάν ζωσμένο εκρηκτικά. Σαν έναν απ' τους 153. Να μην βρούνε στον ήλιο μοίρα. Ούτε καφέ να πιούν, ούτε να φάνε, ούτε να χασουνε που λέει ο λόγος.

Τέταρτον: Το Σύνταγμα έχει ολοκληρωτικά εκπέσει. Το μόνο που απομένει σε ισχύ από αυτό είναι το ακροτελεύτιο άρθρο-εντολή προς τους πολίτες.

Πέμπτον: Δεν υπάρχει πιά μία Ελλάδα. Υπάρχουν η Ελλάδα τους, κι η Ελλάδα μας.

Ο πιό βαθύς διχασμός είναι πλέον γεγονός.

Ο εμφύλιος έχει ήδη αρχίσει.

Ή εμείς ή αυτοί!...

πηγη

Συνεχίζεται......... »

Η παρτίδα τους και η πατρίδα μας

Του Γεωργίου Μιχαήλ

Και να λοιπόν που φτάσαμε και στο αδιανόητο. Στην πλήρη κατάλυση του Συντάγματος, στην αυτοαναίρεση της κυβέρνησης από τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντά της, στην κατάργηση του κυβερνητικού συμβουλίου, αλλά και του Κοινοβουλίου. Αυτό ψήφισαν, εν ολίγοις και συν τοις άλλοις οι «περιλάλητοι δημοκράτες και τα λοιπά φληναφήματα που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της σύγχρονης πολιτικής αλήτ.

Με ένα νόμο κι ένα άρθρο, με 7.000 σελίδες (έπονται και άλλες) τελείωσαν την Ελλάδα οι ληστοσυμμορίτες που απολαμβάνουν την αισχρή εξουσία τους, καταπατώντας το σύνολο των πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών, διαλύοντας το Σύνταγμα της χώρας η οποία μετατρέπεται και επισήμως σε χώρο, όπου τα πάντα δεν πωλούνται αλλά… χαρίζονται, με αντάλλαγμα μερικούς ακόμη μήνες ακόμη στην εξουσία των πλέον επικίνδυνων τυχοδιωκτών που πέρασαν ποτέ από αυτή την χώρα.
Και πήγαν σήμερα και ξανακαθίσαν στα γραφεία τους, στις ματωμένες τους καρέκλες, χωρίς την δικαιολογία, πια, πως κάτι κάνουν... Και δεν φεύγουν, γιατί όλα τα κάνανε για τις καρέκλες, το χρήμα και το "χάδι" του αφεντικού τους...

Αδιαφορώντας για την επόμενη ημέρα και την ιστορική τους καταγραφή (φαίνεται πως είναι πεπεισμένοι ότι τα αφεντικά τους θα τους διασώσουν), τιποτένιοι ριψάσπιδες επέλεξαν να τελειώσουν με την παρτίδα τους, καταστρέφοντας την πατρίδα μας, η οποία τελεί υπό επίσημη κατοχή μετά τον ένα νόμο και ένα άρθρο που οι αισχροί ψηφίσαν. Και δώσανε μεστοί ικανοποίησης οι πόρνες της εξουσίας την Ελλάδα ως αντικείμενο προς εκμετάλλευση στους νεοναζί, τους τοκογλύφους και τους απατεώνες όλου του κόσμου. Ενενήντα εννέα χρόνια επίσημης κατοχής, με δικαίωμα ανανέωσης εκ μέρους της διεθνούς συμμορίας…, υπογράφοντας μάλιστα πως αυτό το αίσχος είναι δικής τους… έμπνευσης…!

Ίσως κάποιοι να μην έχουν καταλάβει, ακόμη, πως από σήμερα δεν έχουν σπίτι, δεν έχουν περιουσία, δεν έχουν τίποτε. Δεν έχουν ούτε τάφο να ταφούν, αφού όλα πρόκειται να πωληθούν για να γεμίσουν τα ταμεία τους οι «φίλοι», οι «εταίροι» και οι «σύμμαχοί» μας, με την ψήφο και την υπογραφή των «αριστερών δημοκρατών» και ολετήρων.
Ίσως κάποιοι να μην κατάλαβαν, ακόμη, πως οι ζωές των ίδιων και των παιδιών τους μπήκανε στους πάγκους των διεθνών εμπόρων, για να μπορέσουν να παρατείνουν την εξουσία τους και τον μύθο τους οι άθλιοι και οι τιποτένιοι.
Ίσως κάποιοι να μην κατάλαβαν, ακόμη, πως οι έπεσαν οι μάσκες των τοιούτων που έκλεψαν και εμπορεύτηκαν την δική μας ζωή, την δική μας πατρίδα… Έπεσαν οι μάσκες και φάνηκαν τώρα ποιοι δειλοί πολεμούσαν αυτή την ευλογημένη χώρα.

Κι ήρθε η ώρα να σηκωθούμε.
Να βαδίσουμε προς τα πάνω τους…
Να περάσουμε από πάνω τους…
Για να συναντήσουμε και να τακτοποιήσουμε τους λογαριασμούς μας με τα αφεντικά τους…

Επειδή τίποτε άλλο δεν μας μένει πια να κάνουμε αν θέλουμε να ζήσουμε και να πεθάνουμε λεύτεροι. Γιατί τον άνθρωπο ο Θεός τον έπλασε λεύτερο και όχι δούλο. Και οι βουλές Του πλάστη μας είναι αιώνιες και ισχυρότερες των δαιμόνων που γέμισαν τον ουρανό της πατρίδας μας σπρώχνοντάς μας μακριά Του και στην απελπισία.

Ετούτη η ράτσα φτιάχτηκε για να χορεύει με τους αγγέλους στ’ άστρα…
Ετούτος ο λαός φτιάχτηκε για να τον σέβεται κι ο Χάρος…
Όλοι εμείς γεννηθήκαμε για να σπάμε τις αλυσίδες και να δείχνουμε τον τρόπο και τον δρόμο της αιώνιας ζωής…
Όσοι δεν μπορούν, κακό δεν είναι, να μεριάσουν και να σωπάσουν…
Κι όσοι μπορούν να σταθούν απέναντι στους δαίμονες ας ετοιμάζονται για το ύστατο προσκλητήριο…
Γιατί ο δικός μας αγώνας, η δική μας μάχη, τώρα αρχίζει…

πηγη

Συνεχίζεται......... »