Ότι είμαι αγράμματος και δεν μπορώ να βαστήσω ταχτική σειρά 'σ ταγραφόμενα, και...τότε φωτίζεται και ο αναγνώστης.Μπαίνοντας εις αυτό το έργον καιακολουθώντας ναγράφω...........(Μακρυγιάννης).......να γράφω δικά μου, να γράφω δικά σας, να γράφω και ξένα. Οπιανού και νάναι πάλι εγώ θα γράφω, ακόμα και αν δε μου αρέσουν αυτά που έχετε γραμμένα, απλά γιατί αρέσουν σε σας που τα γράψατε και σε σας που τα βλέπετε, κι αν σας πικράνω μη λησμονάτε τα λόγια του George Orwell ….. εάν σημαίνει κάτι τέλος πάντων η Ελευθερία, σημαίνει το δικαίωμα του να λες στους ανθρώπους αυτά που δεν θέλουν να ακούσουν.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τεχνολογία Επιστήμη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τεχνολογία Επιστήμη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 6 Απριλίου 2016
Έλληνας μαθηματικός λύνει τον γρίφο Nash που για 60 χρόνια προσπαθούσαν να λύσουν όλοι οι μαθηματικοί του κόσμου!!!
Εξαιρετική η διάκριση του 30χρονου μαθηματικού Κωνσταντίνου Δασκαλάκη, που στα 27 του έγινε επίκουρος καθηγητής στο ΜΙΤ, και τρία χρόνια αργότερα – τώρα – έλυσε την εξίσωση John Forbes Nash που επί 60 χρόνια προσπαθούσαν να λύσουν όλοι οι μαθηματικοί του κόσμου!!Αλλά ποιος ήταν ο John Forbes Nash; Αμερικανός μαθηματικός που βραβεύτηκε το 1994 με το βραβείο Νόμπελ στα Οικονομικά για την πρωτοπόρα εργασία του που ξεκίνησε αρχικά από το 1950, των μαθηματικών στη θεωρία των παιχνιδιών. Το βραβείο Νόμπελ το μοιράστηκε με τον οικονομολόγο John C. Harsanyi και τον μαθηματικό Reinhard Selten.
Το 1948 ο Νας πήρε το πτυχίο και το μεταπυχιακό του στα μαθηματικά στο Carnegie Institute of Technology στο Pittsburgh. Δυο χρόνια αργότερα σε ηλικία 22 ετών τελείωσε το διδακτορικό του στο Princeton University και δημοσίευσε την εργασία του στο επιστημονικό περιοδικό Annals of Mathematics. Το 1951 έγινε μέλος της σχολής Massachusetts Institute of Technology αλλά παραιτήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950, μετά από διάγνωση ψυχικής ασθένειας.Τι λέει το θεώρημα Nash;
Γνωστό σαν θεώρημα του Νας (Nash solution ή Nash equilibrium στα αγγλικά), είναι μια θεωρητική έννοια ενός παιχνιδιού που περιλαμβάνει δυο ή περισσότερους παίχτες, κατά τον οποίο κάθε παίχτης υποθέτεται ότι ξέρει τις στρατηγικές που φέρνουν την ισορροπία των άλλων παιχτών, και ότι κανένας παίχτης δεν έχει τίποτα να κερδίσει με το να αλλάξει μόνο την δική του στρατηγική. Αν κάθε παίχτης έχει μια επιλεγμένη στρατηγική κανένας παίχτης δεν μπορεί να κερδίσει με το να αλλάξει την δική του στρατηγική ενώ οι υπόλοιποι παίχτες διατηρούν αναλλοίωτη την δική τους στρατηγική, τότε η επικρατούσα κατάσταση της επιλογής των στρατηγικών και το αντίστοιχο κέρδος από αυτές αποτελούν το θεώρημα του Νας.
Το θεώρημα του Νας χρησιμοποιήθηκε κυρίως για να αναλύσει το αποτέλεσμα της στρατηγικής αλληλεπίδρασης πολλαπλών ατομικών αποφάσεων. Με άλλα λόγια είναι ένας τρόπος για να προβλέψουμε τι πρόκειται να γίνει αν πολλοί άνθρωποι ή πολλοί οργανισμοί παίρνουν αποφάσεις ταυτόχρονα και η απόφαση του κάθε ενός στηρίζεται στην απόφαση των υπολοίπων. Η πιο απλή εξήγηση της διορατικότητας του Νας, έγκειται στο ότι δεν μπορούμε να προβλέψουμε το αποτέλεσμα όταν πολλά άτομα παίρνουν αποφάσεις αν αναλύσουμε μόνο τις αποφάσεις. Αντιθέτως, πρέπει να ρωτήσουμε τι πρόκειται να κάνει κάθε παίχτης, λαμβάνοντας υπόψη την απόφαση των υπολοίπων.Που βρίσκει εφαρμογή;
Βρίσκει χρήση στην ανάλυση εμπόλεμων καταστάσεων (Prisoner’s dilemma)μέχρι και την πρόβλεψη της τροχαίας κίνησης (Wardrop’s principle), πως να διοργανωθεί μια δημοπρασία (Auction theory) ακόμη και για τα πέναλτυ στο ποδόσφαιρο (Matching pennies).
Η ταινία A Beautiful Mind (2001) είναι βασισμένη στη ζωή του Νας και τον δείχνει να παλεύει να νικήσει την σχιζοφρένεια του.
Κωνσταντίνος Δασκαλάκης
Απόφοιτος του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με βαθμό 9,98 στα 10, με μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, καθηγητής πληροφορικής στο MIT, ο Κωνσταντίνος Δασκαλάκης θεωρείται ένα από τα πιο λαμπρά μυαλά διεθνώς.
Οι γνώσεις και ικανότητές του αδιαμφισβήτητες, ωστόσο, αυτό που εκτόξευσε τη δημοτικότητά του στην επιστημονική κοινότητα, ήταν το επίτευγμά του – το 2009 – να ξεδιαλύνει έναν δύσκολο γρίφο της πληροφορικής, που έμενε άλυτος από το 1950.
Η διδακτορική του διατριβή μελετά το Θεώρημα του Νας, στη θεωρία των παιγνίων, θεώρημα για το οποίο το 1994 ο Νας κέρδισε το Νόμπελ Οικονομίας.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν από ένα χρόνο στα ΝΕΑ, ο Κ. Δασκαλάκης σημείωνε χαρακτηριστικά, ότι«Την επιστήμη μου την ενδιαφέρει κυρίως το Ίντερνετ. Πρόκειται για ένα μέσο που χρησιμοποιείται από εκατομμύρια χρήστες και ελέγχεται από διάφορες εταιρείες, οργανισμούς και κράτη. Όλοι όμως έχουν διαφορετικά συμφέροντα, που μερικές φορές επηρεάζουν την ελεύθερη κίνηση της πληροφορίας. Έτσι, αυτό που καλούμαστε να κάνουμε είναι να σχεδιάσουμε ένα «γερό» Ίντερνετ, όπου η πληροφορία θα ταξιδεύει όσο πιο γρήγορα γίνεται με ασφάλεια, ενώ παράλληλα θα προστατεύεται η ελευθερία του λόγου».
Ο ίδιος δεν είχε κρύψει τότε την αντίθεσή του στο να εγκαταλείψει την ακαδημαϊκή του καριέρα στις ΗΠΑ προκειμένου να επιστρέψει στην Ελλάδα, εκτιμώντας ότι λόγω αντικειμένου, στη χώρα μας δεν θα είχε τη δυνατότητα να συνεχίσει τις έρευνές του.
Ωστόσο και παρά το ότι δεν προγραμματίζει επιστροφή στην πατρίδα, παραδέχεται ότι επιθυμεί να δώσει «πίσω στην Ελλάδα, γιατί κι αυτή του έδωσε τις βάσεις για να φτάσει ως εδώ».
Η επίλυση του γρίφου του Nash
O K. Δασκαλάκης, χρειάστηκε περίπου ένα χρόνο για να καταφέρει αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο, αναγκάζοντας τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα να υποκλιθεί στις ικανότητές του.
Την επίλυση του γρίφου του ΝΑS δηλαδή, ο οποίος τη δεκαετία του ΄50 έφτιαξε ένα απλοποιημένο σύστημα των σχέσεων και των ενεργειών κάποιων ανθρώπων που βρίσκονταν σε καταστάσεις με διαφορετικά συμφέροντα, όπως το να είναι αντίπαλοι σε ένα «παιχνίδι».
Σε συνεργασία με τους καθηγητές του, Χρίστο Παπαδημητρίου από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ και τον καθηγητή Πολ Γκόλντμπεργκ του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, κατάφεραν να αποδείξουν, ότι δεν υπάρχει τρόπος για να προβλεφθεί η ισορροπία.
Οι γνώσεις και ικανότητές του αδιαμφισβήτητες, ωστόσο, αυτό που εκτόξευσε τη δημοτικότητά του στην επιστημονική κοινότητα, ήταν το επίτευγμά του – το 2009 – να ξεδιαλύνει έναν δύσκολο γρίφο της πληροφορικής, που έμενε άλυτος από το 1950.
Η διδακτορική του διατριβή μελετά το Θεώρημα του Νας, στη θεωρία των παιγνίων, θεώρημα για το οποίο το 1994 ο Νας κέρδισε το Νόμπελ Οικονομίας.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν από ένα χρόνο στα ΝΕΑ, ο Κ. Δασκαλάκης σημείωνε χαρακτηριστικά, ότι«Την επιστήμη μου την ενδιαφέρει κυρίως το Ίντερνετ. Πρόκειται για ένα μέσο που χρησιμοποιείται από εκατομμύρια χρήστες και ελέγχεται από διάφορες εταιρείες, οργανισμούς και κράτη. Όλοι όμως έχουν διαφορετικά συμφέροντα, που μερικές φορές επηρεάζουν την ελεύθερη κίνηση της πληροφορίας. Έτσι, αυτό που καλούμαστε να κάνουμε είναι να σχεδιάσουμε ένα «γερό» Ίντερνετ, όπου η πληροφορία θα ταξιδεύει όσο πιο γρήγορα γίνεται με ασφάλεια, ενώ παράλληλα θα προστατεύεται η ελευθερία του λόγου».
Ο ίδιος δεν είχε κρύψει τότε την αντίθεσή του στο να εγκαταλείψει την ακαδημαϊκή του καριέρα στις ΗΠΑ προκειμένου να επιστρέψει στην Ελλάδα, εκτιμώντας ότι λόγω αντικειμένου, στη χώρα μας δεν θα είχε τη δυνατότητα να συνεχίσει τις έρευνές του.
Ωστόσο και παρά το ότι δεν προγραμματίζει επιστροφή στην πατρίδα, παραδέχεται ότι επιθυμεί να δώσει «πίσω στην Ελλάδα, γιατί κι αυτή του έδωσε τις βάσεις για να φτάσει ως εδώ».
Η επίλυση του γρίφου του Nash
O K. Δασκαλάκης, χρειάστηκε περίπου ένα χρόνο για να καταφέρει αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο, αναγκάζοντας τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα να υποκλιθεί στις ικανότητές του.
Την επίλυση του γρίφου του ΝΑS δηλαδή, ο οποίος τη δεκαετία του ΄50 έφτιαξε ένα απλοποιημένο σύστημα των σχέσεων και των ενεργειών κάποιων ανθρώπων που βρίσκονταν σε καταστάσεις με διαφορετικά συμφέροντα, όπως το να είναι αντίπαλοι σε ένα «παιχνίδι».
Σε συνεργασία με τους καθηγητές του, Χρίστο Παπαδημητρίου από το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ και τον καθηγητή Πολ Γκόλντμπεργκ του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, κατάφεραν να αποδείξουν, ότι δεν υπάρχει τρόπος για να προβλεφθεί η ισορροπία.
Σάββατο 19 Μαρτίου 2016
«Μεγάλη επιστημονική ανακάλυψη».......στην Σαουδική Αραβία
Δεν είναι δυνατόν οι «άνθρωποι τα «έσπασαν» επιστημονικά. Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ «κλίνει ευλαβικά το γόνυ» στο ατελείωτο πνευματικό μεγαλείο του ΙΣΛΑΜ. Πανηγυρίστε και εσείς γιατί ...................................................
Οι γυναίκες είναι θηλαστικά και έχουν ίσα δικαιώματα με τα ζώα!
Επιστήμονες από την Σαουδική Αραβία έκαναν μία "εκπληκτική" και "απροσδόκητη" ανακάλυψη, αφού διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες είναι θηλαστικά και έτσι πρέπει να έχουν ίσα δικαιώματα με τα ζώα. Πρόκειται, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο Sputnik, για ένα θέμα που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, έχοντας γίνει viral, αφού οι συγκεκριμένοι Σαουδάραβες "επιστήμονες" διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες δεν είναι πράγματα για το σπίτι αλλά θηλαστικά.
Αυτή η "ιστορική" κοινωνική ανακάλυψη από τους Σαουδάραβες είναι μία μικρή... πρόοδος στο κομμάτι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην χώρα, με ακτιβίστριες να θεωρούν, όσο και αν ακούγεται περίεργο, θετική αυτή την εξέλιξη.
Δευτέρα 11 Μαΐου 2015
Η NASΑ στη καθημερινότητά μας
Ο αμερικανικός οργανισμός που εστιάζει στην εξερεύνηση του διαστήματος, όσο παράξενο και αν ακούγεται, έχει καταφέρει να αναπτύξει την καθημερινότητα μας, εφοδιάζοντας την με σημαντικές ανακαλύψεις. Πως όμως ο πιο… απρόσιτος οργανισμός για τον μέσο άνθρωπο, ο οργανισμός που σε πολλές περιπτώσεις πραγματεύεται αντικείμενα μη αντιληπτά ακόμα και για τους περισσότερους επιστήμονες, έχει καταφέρει να εισχωρήσει στην καθημερινή μας ζωή;
Οι εφευρέσεις που έχουν ανακαλυφθεί μέσα στα γραφεία της NASA, με πρωταρχικό στόχο να εξοπλίσουν τους αστροναύτες στις απίθανες τους αποστολές, με τον καιρό έχουν κυκλοφορήσει στην αγορά.
Δείτε κάποιες από τις εφευρέσεις του αμερικανικού οργανισμού που μας κάνουν να νιώθουμε λίγο περισσότερο… αστροναύτες.
Αξονικός τομογράφος
Μια από τις πιο σύγχρονες και βασικές μεθόδους εξέτασης του ανθρώπινου σώματος, εισήχθη στον χώρο της ιατρικής μέσω της NASA. Με χρήση ακτίνων Χ η συσκευή μπορεί να απεικονίσει σε κάθετες τομές ολόκληρο το σώμα, αποκαλύπτοντας κάθε τι που βρίσκεται μέσα του.
Μια παρόμοια συσκευή με τον αξονικό τομογράφο είχε δημιουργηθεί στα εργαστήρια του αμερικανικού οργανισμού, με στόχο να διευκολυνθούν οι προσεδαφίσεις πάνω στην σελήνη. Το σκανάρισμα του εδάφους της σελήνης ήταν κάτι το πρωτοποριακό, ενώ δεν άργησε να δημιουργηθεί μια συσκευή που έκανε ένα αντίστοιχο έλεγχο στο ανθρώπινο σώμα.
Θερμόμετρο αυτιού
Ενα αντικείμενο που πλέον βρίσκεται σε κάθε νοσοκομείο, αλλά και σε αρκετά σπίτια, είχε εντελώς διαφορετική χρήση όταν ανακαλύφθηκε από τους επιστήμονες της NASA. Θέλοντας να ανιχνεύσουν την ύπαρξη αλλά και την γέννηση νέων αστεριών, οι επιστήμονες δημιούργησαν μια συσκευή ανίχνευσης θερμοκρασίας.
Η ίδια τεχνική χρησιμοποιήθηκε μεταγενέστερα ώστε να κυκλοφορήσει ένα σύγχρονο θερμόμετρο, πολύ πιο αποτελεσματικό και γρήγορο από τα παραδοσιακά. Μετρώντας την ενέργεια που εκπέμπεται από το ανθρώπινο αυτί, το θερμόμετρο μπορεί να δώσει την ακριβή θερμοκρασία του σώματος μόλις σε 2 δευτερόλεπτα.
Δορυφορική τηλεόραση
Αρκετά πριν κυκλοφορήσει η δορυφορική τηλεόραση, η NASA είχε ήδη χρησιμοποιήσει δορυφορικά συστήματα ώστε να επικοινωνεί με τα διαστημόπλοια. Οι αστροναύτες είχαν την δυνατότητα να στέλνουν μηνύματα στην Γη, ενώ οι επιστήμονες μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να διορθώνουν το σήμα εκπομπής τους.
Η χρήση των δορυφόρων με τον καιρό διευρύνθηκε, για να φτάσουμε στην ύπαρξη της δορυφορικής τηλεόρασης που είναι ικανή να μεταδώσει εικόνα και ήχο από κάθε σημείο του κόσμου.
Φακοί ανθεκτικοί σε γρατζουνιές
Πριν από μερικές δεκαετίες οι φακοί των γυαλιών ήταν πολύ πιο ευάλωτοι σε γρατζουνιές, αφού με το παραμικρό χτύπημα σχεδόν αχρηστεύονταν. Μόνο οι αστροναύτες είχαν το προνόμιο να εξοπλίζονται με γυαλιά τα οποία δεν καταστρέφονταν από την πρώτη επαφή με κάποιο τραχιά επιφάνεια.
Πλέον τόσο τα γυαλιά οράσεως όσο και τα γυαλιά ηλίου που κυκλοφορούν στην αγορά περιέχουν τέτοιου είδους φακούς. Ενισχυμένοι από ένα πανίσχυρο στρώμα, το οποίο έχει σύσταση ανάλογη με του διαμαντιού, οι φακοί που βρίσκονται σήμερα στα ράφια των οπτικών είναι σχεδόν αδύνατο να αποκτήσουν γρατζουνιές.
Σύγχρονα υλικά μόνωσης
Οι διαφορές στην ηχομόνωση μεταξύ των νέων και των παλιών πολυκατοικιών είναι παραπάνω από εμφανείς. Αυτό το γεγονός οφείλεται σε μια ακόμα ανακάλυψη των επιστημόνων της NASA. Τα μονωτικά που χρησιμοποιούνται σήμερα, είναι παρόμοιας κατασκευής με αυτά που υπάρχουν στα διαστημόπλοια του θρυλικού οργανισμού.
Κατασκευασμένα από ένα πυρήνα προπυλενίου, ενισχυμένο από ένα επιμεταλλωμένο φύλλο, τα μονωτικά της NASA προστατεύουν τα διαστημικά σκάφη από την ακτινοβολία και την μεγάλη αύξηση θερμοκρασίας, ενώ παράλληλα διαφυλάσσουν τα… αυτιά των αστροναυτών από τους ισχυρούς ήχους που προκαλούνται μέσα στο σκάφος.
Ανιχνευτές καπνού
Ενα από τα βασικότερα συστήματα πυρανίχνευσης και πυρασφάλειας, που βρίσκεται σήμερα σε κάθε κτίριο, εφευρέθηκε από τους… πολυμήχανους ερευνητές της NASA. Οι ανιχνευτές καπνού, με χρήση του ραδιενεργού στοιχείου που ονομάζεται αμερίκιο-241, εντοπίζουν καπνό ή επιβλαβή αέρια στον χώρο.
Προειδοποιούν μέσω συναγερμού, πριν προλάβουν να αυξηθούν σημαντικά οι ποσότητες των βλαβερών αερίων. Το σύστημα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα διαστημικά σκάφη, με στόχο να τα προστατεύσει από τα ανεξερεύνητα περιβάλλονται που υπάρχουν εκτός της ατμόσφαιρας.
Φίλτρα νερού
Το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ένας αστροναύτης είναι να αρρωστήσει κατά την διάρκεια μιας σημαντικής διαστημικής αποστολής. Για αυτό το λόγο η NASA φρόντισε να δημιουργήσει φίλτρα νερού με την ικανότητα να «καθαρίζουν» πλήρως το νερό που θα έπαιρναν μαζί τους οι αστροναύτες, αλλά και να το διατηρούν καθαρό.
Η τεχνική των φίλτρων άνθρακα και των ιόντων αργύρου, που χρησιμοποιούν τα σύγχρονα φίλτρα νερού, χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την NASA .
Joystick
Οι αποστολές του αμερικανικού οργανισμού, για όσους δεν δουλεύουν στην NASA, είναι κάτι σαν βιντεοπαιχνίδι επιστημονικής φαντασίας. Το joystick είναι ένα εργαλείο που… βγήκε μέσα από τα διαστημόπλοια για να εντυπωσιάσει τους gamers όλου του κόσμου.
Η NASA χρησιμοποίησε joystick για πρώτη φορά στις αποστολές Apollo. Αρκετά χρόνια μετά από τις θρυλικές αποστολές, ανάλογες συσκευές κυκλοφόρησαν στην αγορά για να χρησιμοποιηθούν σε βιντεοπαιχνίδια αλλά και σε υπολογιστές.
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015
Το ταξίδι στο σύμπαν έγινε πραγματικότητα
Θα γίνουμε μάρτυρες του Κόσμου έξω από τον δικό μας που περιέχει περίπου 100 δισεκατομμύρια άστρα μόνο στον Γαλαξία μας, και κατά προσέγγιση 125 δισεκατομμύρια γαλαξίες . Έναν Κόσμο που έχει διάμετρο περίπου 40 δισεκατομμύρια έτη φωτός, ενώ το παρατηρήσιμο Σύμπαν είναι μόνο 13.7 δισ. έτη φωτός. Άρα μπορούμε να δούμε ένα απειροελάχιστο μόνο κομμάτι του Σύμπαντος.
Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2014
Νέα ριζοσπαστική θεωρία με παράλληλα σύμπαντα και τον τρόπο αλληλεπίδρασης τους με το δικό μας κόσμο
Όπως λέει ο καθηγητής Wiseman «όλες οι πιθανές εξελίξεις, όλα τα πιθανά σενάρια έχουν πραγματοποιηθεί. Σε μερικά σύμπαντα ο κομήτης που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους δε προσέκρουσε ποτέ στη γη. Σε άλλα η Αυστραλία αποικήθηκε απ' τους Πορτογάλους».
Η θεωρία που δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου διχάζει τον επιστημονικό κόσμο καθώς πολλοί είναι εκείνοι που έχουν μιλήσει εγκωμιαστικά για τη διάσταση που δίνει η θεωρία του Wiseman στο θέμα, όμως άλλοι τόσοι την έχουν απορρίψει.
Τα παράλληλα σύμπαντα για καιρό υπήρξαν μύθευμα της επιστημονικής φαντασίας. Όμως σύμφωνα με μια νέα ριζοσπαστική έρευνα της κβαντικής μηχανικής, που δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου, τα άλλα σύμπαντα είναι αληθινά και υπάρχουν σε μεγάλους αριθμούς.
Οι επιστήμονες πίσω απ' την έρευνα λένε πως τα άλλα σύμπαντα ασκούν μια αδιόρατη απωθητική δύναμη στο δικό μας σύμπαν. Χάρη σε αυτή τη δύναμη γεννιούνται όλα τα παράξενα της κβαντικής διάστασης, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
«Η οποιαδήποτε εξήγηση ενός κβαντικού φαινομένου θα είναι εκ των πραγμάτων περίεργη, καθώς τα πρότυπα της κβαντικής μηχανικής δεν προσφέρουν καμία εξήγηση. Εμείς απλά κάνουμε προβλέψεις για εργαστηριακά πειράματα» δήλωσε ο καθηγητής Howard Wiseman, φυσικός του πανεπιστημίου Griffith της Αυστραλίας και επικεφαλής της έρευνας. «Η εξήγηση που δίνουμε, όσο πιο απλά είναι δυνατόν, είναι ότι υπάρχουν παράλληλοι κόσμοι οι οποίοι αλληλεπιδρούν με το δικό μας».
Η θεωρία του Howard Wiseman και της ομάδας του ρίχνει φως σε νέες πτυχές της έρευνας κβαντικής μηχανικής που ξεκίνησε το 1950, με το όνομα «Η ερμηνεία πολλών κόσμων».
«Στη γνωστή στους κύκλους μας έρευνα «Η ερμηνεία πολλών κόσμων», κάθε σύμπαν διακλαδίζεται σε μια δέσμη νέων συμπάντων κάθε φορά που συντελείται μια κβαντική μέτρηση. Ως εκ τούτου όλες οι πιθανές εξελίξεις, όλα τα πιθανά σενάρια έχουν πραγματοποιηθεί. Σε μερικά σύμπαντα ο κομήτης που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους δε προσέκρουσε ποτέ στη γη.
Σε άλλα η Αυστραλία αποικήθηκε απ' τους Πορτογάλους. Οι επικριτές αυτής της θεωρίας λένε αμφισβητούν το κατά πόσο είναι αληθινά αυτά τα σύμπαντα καθώς δεν επηρεάζουν το δικό μας καθόλου. Σκεπτόμενοι αυτές τις απόψεις κάναμε τη δική μας τοποθέτηση η οποία διαφοροποιείται αισθητά από τις εκτιμήσεις του παρελθόντος» δήλωσε ο καθηγητής Wiseman.
Τα παράλληλα σύμπαντα για καιρό υπήρξαν μύθευμα της επιστημονικής φαντασίας. Όμως σύμφωνα με μια νέα ριζοσπαστική έρευνα της κβαντικής μηχανικής, που δημοσιεύτηκε στις 23 Οκτωβρίου, τα άλλα σύμπαντα είναι αληθινά και υπάρχουν σε μεγάλους αριθμούς.
Οι επιστήμονες πίσω απ' την έρευνα λένε πως τα άλλα σύμπαντα ασκούν μια αδιόρατη απωθητική δύναμη στο δικό μας σύμπαν. Χάρη σε αυτή τη δύναμη γεννιούνται όλα τα παράξενα της κβαντικής διάστασης, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
«Η οποιαδήποτε εξήγηση ενός κβαντικού φαινομένου θα είναι εκ των πραγμάτων περίεργη, καθώς τα πρότυπα της κβαντικής μηχανικής δεν προσφέρουν καμία εξήγηση. Εμείς απλά κάνουμε προβλέψεις για εργαστηριακά πειράματα» δήλωσε ο καθηγητής Howard Wiseman, φυσικός του πανεπιστημίου Griffith της Αυστραλίας και επικεφαλής της έρευνας. «Η εξήγηση που δίνουμε, όσο πιο απλά είναι δυνατόν, είναι ότι υπάρχουν παράλληλοι κόσμοι οι οποίοι αλληλεπιδρούν με το δικό μας».
Η θεωρία του Howard Wiseman και της ομάδας του ρίχνει φως σε νέες πτυχές της έρευνας κβαντικής μηχανικής που ξεκίνησε το 1950, με το όνομα «Η ερμηνεία πολλών κόσμων».
«Στη γνωστή στους κύκλους μας έρευνα «Η ερμηνεία πολλών κόσμων», κάθε σύμπαν διακλαδίζεται σε μια δέσμη νέων συμπάντων κάθε φορά που συντελείται μια κβαντική μέτρηση. Ως εκ τούτου όλες οι πιθανές εξελίξεις, όλα τα πιθανά σενάρια έχουν πραγματοποιηθεί. Σε μερικά σύμπαντα ο κομήτης που εξαφάνισε τους δεινοσαύρους δε προσέκρουσε ποτέ στη γη.
Σε άλλα η Αυστραλία αποικήθηκε απ' τους Πορτογάλους. Οι επικριτές αυτής της θεωρίας λένε αμφισβητούν το κατά πόσο είναι αληθινά αυτά τα σύμπαντα καθώς δεν επηρεάζουν το δικό μας καθόλου. Σκεπτόμενοι αυτές τις απόψεις κάναμε τη δική μας τοποθέτηση η οποία διαφοροποιείται αισθητά από τις εκτιμήσεις του παρελθόντος» δήλωσε ο καθηγητής Wiseman.
Στην ερώτηση αν ο άνθρωπος θα μπορέσει συνειδητά να επηρεάσει άλλα σύμπαντα, ο Wiseman απαντά: «Δεν είναι μέρος της θεωρίας μας... Όμως η ιδέα της αλληλεπίδρασης με άλλα σύμπαντα δεν είναι πλέον αποκύημα επιστημονικής φαντασίας»
Πώς υποδέχτηκε ο επιστημονικός κόσμος τη θεωρία;
Ο Lawrence Krauss, θεωρητικός φυσικός του πανεπιστημίου της Αριζόνα δήλωσε επιφυλακτικός απέναντι στη θεωρία, ενώ διάσημος Τσέχος φυσικός ήταν επικριτικός και έγραψε στο blog του: «Ήταν ακόμα ένα παράδειγμα που επιβεβαιώνει ότι τέτοιες προσπάθειες αποτελούν επιχειρήσεις χωρίς ελπίδα και μια τεράστια σπατάλη χρόνου».
Αντίθετα ο Charles Sebens, φυσικός του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν καλωσόρισε την έρευνα δηλώνοντας, «ενθουσιασμένος από τη διάσταση που έδωσαν στο θέμα ο Wiseman και οι συνεργάτες του».
Πώς υποδέχτηκε ο επιστημονικός κόσμος τη θεωρία;
Ο Lawrence Krauss, θεωρητικός φυσικός του πανεπιστημίου της Αριζόνα δήλωσε επιφυλακτικός απέναντι στη θεωρία, ενώ διάσημος Τσέχος φυσικός ήταν επικριτικός και έγραψε στο blog του: «Ήταν ακόμα ένα παράδειγμα που επιβεβαιώνει ότι τέτοιες προσπάθειες αποτελούν επιχειρήσεις χωρίς ελπίδα και μια τεράστια σπατάλη χρόνου».
Αντίθετα ο Charles Sebens, φυσικός του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν καλωσόρισε την έρευνα δηλώνοντας, «ενθουσιασμένος από τη διάσταση που έδωσαν στο θέμα ο Wiseman και οι συνεργάτες του».
Τρίτη 8 Απριλίου 2014
Το αρχαίοτερο δελτίο καιρού βρέθηκε στην Αίγυπτο και πιστεύεται ότι αναφέρεται στην έκρηξη της Σαντορίνης.
Μια λίθινη επιγραφή ηλικίας 3.500 ετών που ανακαλύφθηκε στην Αίγυπτο αποτελεί ένα από τα παλαιότερα δελτία καιρού στον κόσμο και θα μπορούσε να προσφέρει νέα στοιχεία σχετικά με τη χρονολογική σειρά των γεγονότων στην αρχαία Μέση Ανατολή. Πρόκειται για ένα κείμενο 40 γραμμών χαραγμένο σε ένα κομμάτι ασβεστίτη ύψους σχεδόν 2 μέτρων που ονομάζεται «Τρικυμία Στέλα» και περιγράφει τη βροχή, το σκοτάδι και τον «ουρανό σε θύελλα, χωρίς διακοπή».
Ερευνητές από το Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Οριεντάλ του Σικάγο που μετέφρασαν πρόσφατα το κείμενο, πιστεύουν ότι οι ασυνήθιστες καιρικές συνθήκες που περιγράφονται στην πλάκα ήταν το αποτέλεσμα της τεράστιας έκρηξη ηφαιστείου της Σαντορίνης στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Επειδή οι εκρήξεις του ηφαιστείου μπορεί να είχαν ευρύτερες επιπτώσεις στον καιρό , η έκρηξη της Θήρας πιθανότατα θα προκάλεσε σημαντικές αναταραχές στην Αίγυπτο.
Οι ερυνητές διαπίστωσαν ότι το γεγονός συμπίπτει με τη βασιλεία του Αιγύπτιου Φαραώ Αχμοσε, του πρώτου Φαραώ της 18ης δυναστείας, η εποχή του οποίου φαίνεται να βρίσκεται πιο κοντά στην έκρηξη της Θήρας από όσο προηγουμένως νομίζαν, ένα εύρημα που θα μπορούσε να αλλάξει την κατανόηση των ακαδημαϊκών για μια κρίσιμη καμπή στην ανθρώπινη ιστορία όπως η Εποχή του Χαλκού, επαναπροσδιορίζοντας τις χρονολογίες των αυτοκρατοριών.
Το εύρημα εντοπίστηκε στο Λούξορ, όπου βρίσκεται και ο τάφος του Αχομσέ και παρόλο που η επιτύμβια στήλη δεν περιγράφει τις συνέπειες της καταστροφής της Θήρας, η επαναχρονολόγηση της θα μπορούσε να ανατρέψει τα δεδομένα για τη βασιλεία του Αχμοσε, που μέχρι σήμερα πίστευαν ότι χρονολογείται το 1550 π.Χ., όμως θα μπορούσε πραγματικά να είναι 30 έως 50 χρόνια νωρίτερα.
«Αυτό είναι σημαντικό για τους μελετητές της αρχαίας Εγγύς Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου , σε γενικές γραμμές , καθώς η χρονολόγηση που χρησιμοποιούν οι αρχαιολόγοι βασίζεται στα ευρήματα στο Λούξορ, και τα νέα αυτά στοιχεία θα μπορούσαν να προσαρμόσουν τις ημερομηνίες αυτές», δήλωσε ο Μόελερ, επίκουρος καθηγητής της αιγυπτιακής αρχαιολογίας στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Οριεντάλ.
Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014
Μία νέα περιοχή του ανθρώπινου εγκεφάλου, ανακαλύφθηκε!
ΜΕΤΩΠΙΑΙΟΣ ΠΟΛΟΣ, ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ; Πώς μπορούμε να διορθώνουμε τα λάθη μας;
Μία νέα περιοχή του εγκεφάλου, μάλλον μοναδική στους ανθρώπους, έχουν ανακαλύψει Βρετανοί επιστήμονες, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Neuron, στις 28 Ιανουαρίου. Κατά τους ειδικούς, θεωρείται ζωτικής σημασίας για τις ανώτερες διαδικασίες σκέψης και κυρίως, για την αναγνώριση των λαθών μας.Η νέα περιοχή του εγκεφάλου, η οποία μπορεί να είναι μοναδική στους ανθρώπους, με κόκκινο χρώμα (Credit: University of Oxford)
Η νέα περιοχή του ανθρώπινου εγκεφάλου ονομάζεται πλευρικός μετωπιαίος πόλος. Σύμφωνα με τον ψυχολόγο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και εκ των συγγραφέων της μελέτης, Matthew Rushworth, είναι πολύ πιθανό να συνδέεται με τις διαδικασίες που μας επιτρέπουν να μπορούμε να προγραμματίζουμε δράσεις και να έχουμε γνωστική ευελιξία, αλλάζοντας τις αποφάσεις μας.
Πρόκειται για σφαιρική περιοχή, μέρος του μετωπιαίου φλοιού – ενός μεγαλύτερου τμήματος του εγκεφάλου, το οποίο μελέτες έχουν συνδέσει με την ανώτερη σκέψη. Η μοναδικότητά της έγκειται στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με άλλες περιοχές του εγκεφάλου, αναλύει αποφάσεις που δεν έχουμε πάρει, οι οποίες ίσως να ήταν καλύτερες, επισημαίνοντάς μας την κακή επιλογή μας.
MRI σε ανθρώπους και πιθήκους
Για τη μελέτη τους, ο Rushworth και οι συνάδελφοί του ανέλυσαν τις μαγνητικές τομογραφίες (MRI) 25 ατόμων ηλικίας 20 ετών, χαρτογραφώντας με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από ποτέ τις συνδέσεις μεταξύ των διαφόρων περιοχών του μετωπιαίου φλοιού και χωρίζοντάς τον σε 12 περιοχές, κοινές σε όλους τους συμμετέχοντες.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν την χαρτογραφημένη περιοχή των ανθρώπινων εγκεφάλων με την αντίστοιχη περιοχή του εγκεφάλου 25 πιθήκων του είδους Μακάκος ο μουλάττος. Όπως φάνηκε, οι εγκέφαλοι των μαϊμούδων ήταν εντυπωσιακά παρόμοιοι με τους ανθρώπινους, όσον αφορά σε 11 από τις 12 περιοχές που είχαν αναγνωριστεί από τους επιστήμονες.
Όμως, η δωδέκατη περιοχή, ο πλάγιος μετωπιαίος πόλος, απουσίαζε από τον εγκέφαλο των 25 Μακάκων. Επιπροσθέτως, ο μετωπιαίος φλοιός στους ανθρώπους βρέθηκε να είναι περισσότερο συνδεδεμένος με τα ακουστικά μέρη του εγκεφάλου, σε σχέση με τους Μακάκους. Γεγονός που πιθανότατα σχετίζεται με την ικανότητά μας να μιλάμε και την αντίστοιχη ανικανότητα των πιθήκων.
Βρήκαμε την περιοχή του εγκεφάλου που αναγνωρίζει τις κακές αποφάσεις;
Η νέα περιοχή έχει το μέγεθος και το σχήμα ενός λάχανου Βρυξελλών και σύμφωνα με τους ειδικούς, φαίνεται ότι είναι εκείνη που βοηθά τους ανθρώπους να αναγνωρίζουν αν έχουν πάρει κακές αποφάσεις και είναι, επομένως, ζωτικής σημασίας για το είδος της σκέψης που μας επιτρέπει να επιλέγουμε διορθωτικές κινήσεις ή ένα διαφορετικό τρόπο δράσης.
Συγκεκριμένα, όσο άλλες περιοχές του εγκεφάλου παρακολουθούν πόσο καλά δουλεύουν για εμάς οι αποφάσεις μας, αυτή η νέα δομή μάς επιτρέπει να σκεφτόμαστε “τι διαφορετικό θα μπορούσαμε να κάνουμε” σε κάθε περίπτωση. Με απλά λόγια, αυτή η περιοχή αξιολογεί πόσο καλές είναι οι αποφάσεις που δεν πήραμε.
Μπορεί να φαίνεται άσκοπο να υπάρχει περιοχή του εγκεφάλου που μας ενημερώνει για το πόσο καλές είναι οι επιλογές που δεν έχουμε κάνει. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Rushworth στον Guardian, για να κάνουμε κάτι αποτελεσματικά, καλό είναι να αναλύουμε τους υπόλοιπους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να το κάνουμε. Έτσι, διορθώνουμε ενδεχόμενα λάθη μας.
Ή μήπως πρόκειται για την (τυχαία) ανακάλυψη της συνείδησης;
Πάντως, υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο πλάγιος μετωπιαίος πόλος είναι, απλώς, ένα άλλο όνομα για τη …συνείδηση! Όπως ο συντάκτης του Independent, John Walsh, ο οποίος, σε ένα μάλλον χιουμοριστικό άρθρο, χαρακτηρίζει τη νέα περιοχή του εγκεφάλου σαν “το αγγελάκι και το διαβολάκι που κάθονται στους ώμους του και ψιθυρίζουν στα αυτιά του”.
Στηρίζει, μάλιστα, την παρομοίωσή του στο γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουμε δύο πλευρικούς μετωπιαίους πόλους, έναν πάνω και πίσω από κάθε φρύδι. Και συνεχίζει, επισημαίνοντας ότι αυτό που έχει χρησιμοποιηθεί από τις θρησκείες σαν κάτι υπερφυσικό, το οποίο μας έχει παραχωρηθεί από τον Θεό, για να ξεχωρίζουμε την αμαρτία από το καλό, έχει πλέον βρεθεί.
Όπως σημειώνει, η ανακάλυψη των Βρετανών ερευνητών “δεν είναι κάποια μικρή επανάσταση της γνωστικής νευροεπιστήμης”. “Αυτό έχει να κάνει με το καλό και το κακό, το σωστό και το λάθος. Αυτό έχει να κάνει με τη σύνδεση του εγκεφάλου στην ηθική. Αυτό σημαίνει ότι οι επιστήμονες της Οξφόρδης, χωρίς προφανώς να συνειδητοποιούν τι έχουν κάνει, έχουν εντοπίσει τη συνείδηση”.
Για τη μελέτη τους, ο Rushworth και οι συνάδελφοί του ανέλυσαν τις μαγνητικές τομογραφίες (MRI) 25 ατόμων ηλικίας 20 ετών, χαρτογραφώντας με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από ποτέ τις συνδέσεις μεταξύ των διαφόρων περιοχών του μετωπιαίου φλοιού και χωρίζοντάς τον σε 12 περιοχές, κοινές σε όλους τους συμμετέχοντες.
Στη συνέχεια, οι ερευνητές συνέκριναν την χαρτογραφημένη περιοχή των ανθρώπινων εγκεφάλων με την αντίστοιχη περιοχή του εγκεφάλου 25 πιθήκων του είδους Μακάκος ο μουλάττος. Όπως φάνηκε, οι εγκέφαλοι των μαϊμούδων ήταν εντυπωσιακά παρόμοιοι με τους ανθρώπινους, όσον αφορά σε 11 από τις 12 περιοχές που είχαν αναγνωριστεί από τους επιστήμονες.
Όμως, η δωδέκατη περιοχή, ο πλάγιος μετωπιαίος πόλος, απουσίαζε από τον εγκέφαλο των 25 Μακάκων. Επιπροσθέτως, ο μετωπιαίος φλοιός στους ανθρώπους βρέθηκε να είναι περισσότερο συνδεδεμένος με τα ακουστικά μέρη του εγκεφάλου, σε σχέση με τους Μακάκους. Γεγονός που πιθανότατα σχετίζεται με την ικανότητά μας να μιλάμε και την αντίστοιχη ανικανότητα των πιθήκων.
Βρήκαμε την περιοχή του εγκεφάλου που αναγνωρίζει τις κακές αποφάσεις;
Η νέα περιοχή έχει το μέγεθος και το σχήμα ενός λάχανου Βρυξελλών και σύμφωνα με τους ειδικούς, φαίνεται ότι είναι εκείνη που βοηθά τους ανθρώπους να αναγνωρίζουν αν έχουν πάρει κακές αποφάσεις και είναι, επομένως, ζωτικής σημασίας για το είδος της σκέψης που μας επιτρέπει να επιλέγουμε διορθωτικές κινήσεις ή ένα διαφορετικό τρόπο δράσης.
Συγκεκριμένα, όσο άλλες περιοχές του εγκεφάλου παρακολουθούν πόσο καλά δουλεύουν για εμάς οι αποφάσεις μας, αυτή η νέα δομή μάς επιτρέπει να σκεφτόμαστε “τι διαφορετικό θα μπορούσαμε να κάνουμε” σε κάθε περίπτωση. Με απλά λόγια, αυτή η περιοχή αξιολογεί πόσο καλές είναι οι αποφάσεις που δεν πήραμε.
Μπορεί να φαίνεται άσκοπο να υπάρχει περιοχή του εγκεφάλου που μας ενημερώνει για το πόσο καλές είναι οι επιλογές που δεν έχουμε κάνει. Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο Rushworth στον Guardian, για να κάνουμε κάτι αποτελεσματικά, καλό είναι να αναλύουμε τους υπόλοιπους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαμε να το κάνουμε. Έτσι, διορθώνουμε ενδεχόμενα λάθη μας.
Ή μήπως πρόκειται για την (τυχαία) ανακάλυψη της συνείδησης;
Πάντως, υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ο πλάγιος μετωπιαίος πόλος είναι, απλώς, ένα άλλο όνομα για τη …συνείδηση! Όπως ο συντάκτης του Independent, John Walsh, ο οποίος, σε ένα μάλλον χιουμοριστικό άρθρο, χαρακτηρίζει τη νέα περιοχή του εγκεφάλου σαν “το αγγελάκι και το διαβολάκι που κάθονται στους ώμους του και ψιθυρίζουν στα αυτιά του”.
Στηρίζει, μάλιστα, την παρομοίωσή του στο γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουμε δύο πλευρικούς μετωπιαίους πόλους, έναν πάνω και πίσω από κάθε φρύδι. Και συνεχίζει, επισημαίνοντας ότι αυτό που έχει χρησιμοποιηθεί από τις θρησκείες σαν κάτι υπερφυσικό, το οποίο μας έχει παραχωρηθεί από τον Θεό, για να ξεχωρίζουμε την αμαρτία από το καλό, έχει πλέον βρεθεί.
Όπως σημειώνει, η ανακάλυψη των Βρετανών ερευνητών “δεν είναι κάποια μικρή επανάσταση της γνωστικής νευροεπιστήμης”. “Αυτό έχει να κάνει με το καλό και το κακό, το σωστό και το λάθος. Αυτό έχει να κάνει με τη σύνδεση του εγκεφάλου στην ηθική. Αυτό σημαίνει ότι οι επιστήμονες της Οξφόρδης, χωρίς προφανώς να συνειδητοποιούν τι έχουν κάνει, έχουν εντοπίσει τη συνείδηση”.
Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2014
Χρόνος αυτός ο άγνωστος«Χ»
Η διαφορετική αντίληψη για τον χρόνο
Όσο πιο «φρέσκος» είναι κάποιος στη ζωή, τόσο περισσότερες πρωτόγνωρες πληροφορίες και ερεθίσματα δέχεται και τραβούν την προσοχή του, λένε οι επιστήμονες.
Σχεδόν κάθε 30άρης θα σου πει ότι ο χρόνος περνάει όλο και πιο γρήγορα, και ορόσημα της εβδομάδας, όπως το βράδυ της Κυριακής ή του έτους, όπως τα Χριστούγεννα, φαίνεται να φτάνουν ολοένα και πιο γρήγορα βδομάδα με τη βδομάδα ή χρόνο με το χρόνο. Γιατί o χρόνος λοιπόν φαίνεται να πατάει γκάζι όσο μεγαλώνουμε;
Μια από τις πιο γνωστές προσεγγίσεις στηρίζεται καθαρά στα μαθηματικά. Όπως εξηγεί η Κλόντια Χάμοντ, συγγραφέας του βιβλίου «Time Warped» ή Χρόνος Παραμορφωμένος:
«Στην ηλικία των 40 ετών, μια χρονιά αποτελεί το ένα τεσσαρακοστό της ζωής μας, ενώ στην ηλικία των οκτώ ετών, μια χρονιά καταλαμβάνει ένα πολύ μεγαλύτερο μέρος της».
Γνωστή ως θεωρία των αναλογιών, ο Γάλλος φιλόσοφος του 19ου αιώνα Πολ Ζανέ αναφέρεται σε αυτή λέγοντας:
«Αναπολώντας τα οκτώ ή δέκα τελευταία χρόνια στο σχολείο, νομίζεις ότι διήρκεσαν έναν αιώνα, ενώ τα τελευταία οκτώ ή δέκα χρόνια της ζωής σου, φαίνεται να διήρκεσαν μία ώρα».
Είναι όμως μόνο αυτό που κάνει ένα καλοκαίρι της παιδικής μας ηλικίας να φαντάζει σαν μια ολόκληρη ζωή;
Μια εξήγηση αποδεκτή από μεγάλο κομμάτι των επιστημόνων που ασχολούνται με το ζήτημα της αντίληψης του χρόνου έρχεται από τον χώρο της ψυχολογίας. Τα παιδιά καλούνται να ανακαλύψουν τον κόσμο. Όσο πιο «φρέσκος» είναι κάποιος στη ζωή τόσο περισσότερες πρωτόγνωρες πληροφορίες και ερεθίσματα δέχεται και τραβούν την προσοχή του. Στριμώχνοντας λοιπόν πολλά ερεθίσματα σε έναν περιορισμένο χρόνο, δίνεται η αίσθηση ότι μία μέρα, μία εβδομάδα ή ένα καλοκαίρι διαρκούν πολύ περισσότερο από όσο στην πραγματικότητα, γιατί περισσότερες πληροφορίες αποθηκεύονται στη μνήμη μας.Ενώ αυτό φαίνεται να έχει κάποια λογική βάση, τα επιστημονικά δεδομένα που θα μπορούσαν να επιβεβαιώσουν κάτι τέτοιο είναι ακόμα λίγα και αποσπασματικά. «Θυμάμαι το 2009, όταν διορθώναμε με κάποιους συναδέλφους ένα επιστημονικό άρθρο σχετικά με το πώς ο εγκέφαλος επεξεργάζεται τον χρόνο. Καλέσαμε τότε 14 ερευνητές για να το συζητήσουμε και καταλήξαμε με δέκα διαφορετικές θεωρίες πάνω στο τραπέζι», λέει ο Μαρκ Βίτμαν, ερευνητής στο Ινστιτούτο Ψυχολογίας και Ψυχικής Υγείας IGPP, του Φράιμπουργκ της Γερμανίας, και ειδικός σε θέματα αντίληψης χρόνου.
Μια νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε τον προηγούμενο μήνα στο επιστημονικό περιοδικό «Animal Behaviour», φαίνεται να δίνει μια νέα διάσταση στο ζήτημα της αντίληψης του χρόνου βάζοντας στο παιχνίδι την επιστήμη της βιολογίας.
- Μήπως δεν είναι μόνο τα μαθηματικά και οι μνήμες μας, που κάνουν τα παιδικά μας χρόνια να φαντάζουν αιώνας;
- Μήπως από κατασκευής τους τα παιδιά έχουν διαφορετική αντίληψη του χρόνου;
«Η έμπνευση ήρθε σε έναν σταθμό τρένου, μια μέρα που πήγαινα στη δουλειά. Η προσοχή μου ήταν καρφωμένη πάνω σε δύο μικρά παιδιά που φάνταζαν στα μάτια μου σαν να ζουν σε έναν κόσμο ο οποίος εξελίσσεται με πιο γρήγορους ρυθμούς», λέει ο καθηγητής Ζωολογίας Αντριου Τζάκσον. Η σκέψη αυτή τον συνόδεψε σε ολόκληρη τη διαδρομή μέχρι το εργαστήριό του στο Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου Τρίνιτι, της Ιρλανδίας. Αν παιδιά και ενήλικοι βιώνουν τον χρόνο σε διαφορετικές ταχύτητες, τότε τι συμβαίνει μεταξύ των διαφορετικών ζωικών ειδών, αναρωτήθηκε ο Τζάκσον.
Δύο από τους διδακτορικούς του φοιτητές ανέλαβαν αμέσως να το διερευνήσουν. Οι Κέβιν Χίλι και Λουκ ΜακΝάλι συγκέντρωσαν, ανέλυσαν και συνέκριναν στοιχεία από έρευνες πάνω σε ζώα και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα μικρόσωμα ζώα, με γρήγορους ρυθμούς μεταβολισμού, αντιλαμβάνονταν τον χρόνο να κυλάει πιο αργά σε σύγκριση με μεγαλόσωμα ζώα με πιο αργούς ρυθμούς μεταβολισμού.
Το πείραμα
Πώς όμως «ρωτάς» ένα ζώο πώς αντιλαμβάνεται το πέρασμα του χρόνου; Το πείραμα περιλαμβάνει έναν φακό που αναβοσβήνει με όλο και πιο γρήγορο ρυθμό. Μέχρι ενός σημείου το μάτι μπορεί να διακρίνει ότι το φως είναι διακοπτόμενο, ενώ από μια ταχύτητα και πάνω το μάτι δεν βλέπει εναλλαγές του φωτός, αλλά συνεχές φως. Από έρευνες σε ανθρώπους, και συγκεκριμένα σε αθλητές, έχει παρατηρηθεί ότι αυτοί που μπορούν να διακρίνουν το άναψε-σβήσε του φωτός όταν ο ρυθμός εναλλαγής φωτός-σκότους είναι πολύ γρήγορος ανέφεραν ότι βλέπουν τις μπάλες να τους πλησιάζουν σε πιο αργή κίνηση, δηλαδή είχαν πιο «ξεχειλωμένη» αντίληψη του χρόνου.
Όταν οι Χίλι και ΜακΝάλι έκαναν το ίδιο πείραμα σε ζώα διαπίστωσαν ότι, για παράδειγμα, ένας σκίουρος μπορεί να διακρίνει πιο γρήγορες εναλλαγές φωτός σε σύγκριση με έναν σκύλο, κάτι που σύμφωνα με τους Ιρλανδούς ερευνητές συνεπάγεται ότι ο σκίουρος βλέπει τη ζωή σε πιο αργή κίνηση.
«Tα παιδιά έχουν πράγματι την ικανότητα να διακρίνουν πιο γρήγορες εναλλαγές φωτός-σκότους από τους ενήλικες και με αυτό τον τρόπο προσλαμβάνουν μεγαλύτερο όγκο οπτικών πληροφοριών», λέει ο Τζάκσον. «Παρότι τα παιδιά είναι πιο μικρόσωμα από τους ενηλίκους, είναι πιθανότερο η παραπάνω παρατήρηση να συνδέεται με τον υψηλότερο ρυθμό του μεταβολισμού των μικρών παιδιών, ο οποίος μειώνεται με την πάροδο των ετών», εξηγεί.
Για να εξαχθεί όμως ένα ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με το αν ο αυξημένος ρυθμός μεταβολισμού των παιδιών είναι αυτός που τα κάνει να βλέπουν τον κόσμο σε αργή κίνηση, θα χρειαστούν περισσότερες και στοχευμένες έρευνες.
Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2013
Έρχεται αποτελεσματικό εμβόλιο για τον προστάτη
Ένα βήμα πιο κοντά βρίσκεται ένα εμβόλιο το οποίο θα ανακόπτει την πορεία του καρκίνου του προστάτη, μετά την ανακάλυψη μιας πρωτεΐνης που σταματά την ανάπτυξη των όγκων στο 90% των περιπτώσεων.
Το ανοσοποιητικό «σβήνει» τον καρκίνο
Ερευνητές του Πανεπιστημίου Notting Trent είδαν ότι εγχέοντας τμήμα μιας ογκοπρωτεΐνης στα κύτταρα που περιβάλλουν τους όγκους καταφέρνουν να θέσουν σε υπερλειτουργία το ανοσοποιητικό σύστημα. Το αποτέλεσμα είναι ότι το ανοσοποιητικό επιτίθεται στους όγκους και αποτρέπει την περαιτέρω ανάπτυξή τους «σβήνοντας» έτσι τον καρκίνο.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το εμβόλιο αυτό μπορεί να είναι αποτελεσματικό σε εννέα στις δέκα περιπτώσεις όγκων του προστάτη, όπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «European Journal of Immunology».
«Η ανάπτυξη εμβολίων για τον καρκίνο τα οποία θα βάζουν ‘φρένο’ στην ικανότητα των όγκων να ξεφεύγουν από το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη νέων θεραπειών ενάντια στις επιθετικές μορφές της νόσου» ανέφερε η δρ Στέφανι ΜακΑρντλ, επικεφαλής της μελέτης και προσέθεσε: «Σε ό,τι αφορά το εμβόλιο που εμείς αναπτύξαμε διαθέτει χαρακτηριστικά προστασίας ενάντια στους όγκους. Μπορεί να προκαλέσει ανοσολογική επίθεση ενάντια στα καρκινικά κύτταρα του προστάτη και να προστατεύσει από τους ήδη υπάρχοντες όγκους στον αδένα».
Το μόνο εμβόλιο που υπάρχει αυτή τη στιγμή για τον καρκίνο του προστάτη βασίζεται σε χρήση αίματος του ασθενούς. Οι ειδικοί «εκπαιδεύουν» το αίμα ώστε να αναγνωρίζει τα καρκινικά κύτταρα προτού το επανεγχύσουν στον οργανισμό του πάσχοντος. Ωστόσο τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα είναι «φτωχά», καθώς το εμβόλιο φαίνεται να παρατείνει τη ζωή κατά μόλις τέσσερις μήνες.
Φθηνότερο και απλούστερο στη χορήγηση
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Notting Trent αναφέρουν ότι το δικό τους εμβόλιο θα είναι πιο φθηνό στην παραγωγή ενώ θα μπορεί να χορηγηθεί στους ασθενείς με σχετικώς απλό τρόπο.
Παρ’ότι μέχρι στιγμής το εμβόλιο έχει δοκιμαστεί μόνο σε ποντίκια, οι επιστήμονες ελπίζουν ότι θα ξεκινήσουν σύντομα κλινικές δοκιμές της θεραπείας.
Πέντε "νόμιμοι" τρόποι υποκλοπής προσωπικών δεδομένων
Η Jumio, μια εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες πληρωμών και επαλήθευσης στοιχείων μέσω κινητού τηλεφώνου, κυκλοφόρησε μια έκθεση με τίτλο
«Το Εγχειρίδιο των Απατεώνων».
Για την έκθεση η Jumio συνεργάστηκε με αναμορφωμένους πρώην απατεώνες καθώς και επαγγελματίες εγκληματολόγους και στελέχη των σωμάτων ασφαλείας.
Σύμφωνα με το fortunegreece, αυτοί είναι οι συνηθέστεροι τρόποι με τους οποίους γίνεται υποκλοπή προσωπικών δεδομένων.
1. Στήσιμο ψεύτικων δικτύων Wi-Fi
Ο υποκλοπέας απλά στήνει ένα ξεχωριστό δίκτυο Wi-Fi με το ίδιο όνομα με το πραγματικό δίκτυο, και ο χρήστης εσφαλμένα εισέρχεται στο ψεύτικο. Στη συνέχεια, με χρήση κακόβουλου λογισμικού, ο υποκλοπέας αποκτά πρόσβαση στον υπολογιστή του χρήστη και κλέβει τις πληροφορίες του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και των τραπεζικών λογαριασμών. Από εκείνο το σημείο και μετά ξεχάστε το απόρρητο των δεδομένων σας.
2. Προσποίηση απογραφής
Ορισμένοι απατεώνες πηγαίνουν στα σπίτια και προσποιούνται ότι εκτελούν απογραφή και συλλέγουν στοιχεία. Ζητούν το όνομά σας, τη διεύθυνση, την ημερομηνία γέννησης ή τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αν φαίνεστε ιδιαίτερα αφελείς, μπορεί να ζητήσουν επιπλέον πληροφορίες.
Ένας πρώην απατεώνας που αναφέρεται στην έκθεση της Jumio εκμυστηρεύθηκε ότι έβαζε στόχο σπίτια με ακριβά αμάξια παρκαρισμένα απέξω. Άλλοι καλούσαν τα θύματά τους για να ζητήσουν προσωπικές πληροφορίες ώστε «να επαληθεύσουν μια αγορά» ή «να επιβεβαιώσουν τον αριθμό ενός λογαριασμού».
3. Έρευνα σε προφίλ μέσων κοινωνικής δικτύωσης
Οι υποκλοπείς προσωπικών δεδομένων εντοπίζουν προφίλ με δημόσιες πληροφορίες και αποστέλλουν στοχευμένες προσφορές -όπως πρόσκληση σε ένα αγαπημένο εστιατόριο ή προσφορά από κατάστημα λιανικής που επισκέφθηκε πρόσφατα ο χρήστης. Αν είναι τυχεροί, το θύμα θα πειστεί να παρέχει δεδομένα σχετικά με τους τραπεζικούς του λογαριασμούς ή τον αριθμό πιστωτικής του κάρτας.
4. Ψεύτικες διαφημίσεις εκπτώσεων
Ένας υποκλοπέας προσωπικών δεδομένων μπορεί να προσποιηθεί ότι καλεί από κάποια τοπική επιχείρηση και να προσφέρει έκπτωση για την επόμενή σας αγορά. Στη συνέχεια λέει ότι για να δικαιούστε την έκπτωση πρέπει να κάνετε μια μικρή πληρωμή και να δώσετε προσωπικά στοιχεία. Αν το κάνετε αυτό, τότε του έχετε αποκαλύψει όλα όσα ήθελε να ξέρει – και έχετε χάσει τα λεφτά σας.
5. Αγορά τραπεζικών δεδομένων πελατών
Υπάρχει μια «μαύρη» αγορά για προσωπικά δεδομένα όπου οι υποκλοπείς πωλούν στοιχεία πιστωτικών καρτών σε άλλους εγκληματίες έναντι 100 ή 200 δολαρίων, αναφέρει η Jumio.
Οι αριθμοί πιστωτικών καρτών συχνά κατακλύζουν την αγορά μετά από μεγάλες ηλεκτρονικές παραβιάσεις των προσωπικών δεδομένων πελατών μεγάλων επιχειρήσεων και τραπεζών. Οι αγοραστές αυτών των δεδομένων χρησιμοποιούν τακτικές για να εντοπίσουν τις πιστωτικές κάρτες με τα υψηλότερα πιστοληπτικά όρια ή τα μεγαλύτερα υπόλοιπα – συχνά αναζητούν συγκεκριμένους κωδικούς λογαριασμών που υποδηλώνουν ότι ο λογαριασμός έχει δημιουργηθεί πριν πολλά χρόνια, καθώς οι παλαιότεροι πελάτες είναι πιθανότερο να έχουν μεγαλύτερα πιστοληπτικά όρια.
Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013
«Μια ψηφιακή βόλτα στην Αρχαία Αθήνα»
Η εταιρία δημιουργίας τρισδιάστατων μοντέλων και οπτικών εφέ Whiskytree, που έχει κατασκευάσει τα εφέ για τις ταινίες Thor, The Hunger Games, Elysium, Captain America και The Avengers δημιούργησε ένα εκπληκτικό βίντεο και… ανοικοδόμησε την αρχαία Αθήνα.Στο βίντεο του Siggraph 2013 ο θεατής βλέπει βήμα-βήμα την ανέγερση της αρχαίας Αθήνας, σε ένα βίντεο που αποτελεί την ψηφιακή αναπαράσταση της πόλης εκείνη την εποχή.
Θαυμάστε το εντυπωσιακό βίντεο…
Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013
Brazuca «η στρογγυλή θεά» του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Βραζιλία
Brazuca η επίσημη μπάλα του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 στη Βραζιλία…
Υπερήφανη που κατασκευάζει τη μπάλα του Μουντιάλ για 12η συνεχόμενη διοργάνωση, η Adidas δίνει πλέον στη δημοσιότητα τον τρόπο κατασκευής της Brazuca.
Τα σημεία-κλειδιά της Brazuca όπως τα παρουσιάζει η Adidas, είναι τα εξής:
- Έξι πάνελ πολυουρεθάνης ασφαλισμένα πλήρως ώστε η μπάλα να έχει το ίδιος βάρος και την ίδια σφαιρικότητα ακόμη και σε καταρρακτώδη βροχή.
- Το πρωτοποριακό σχήμα των πάνελ που δημιουργούν το εξωτερικό στρώμα της μπάλας φέρνει την αλλαγή στο ποδόσφαιρο, προσφέροντας μεγαλύτερη ταχύτητα και εξαιρετική σφαιρικότητα
- Η σαμπρέλα της είναι φτιαγμένη αποκλειστικά από λάτεξ και προσφέρει άψογη αναπήδηση
- Η μπάλα έχει εξαιρετική υφή και μοιάζει με την Final 13, μπάλα της Adidas για τον τελικό του Champions League, σαφώς πιο εξελιγμένη από την Jabulani, μπάλα του Μουντιάλ του 2010
- Η Brazuca διαθέτει πολλά χρώματα, όπως αρμόζει σε μια χώρα σαν τη Βραζιλία και είναι η πιο πολύχρωμη μπάλα στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Δείτε τα στο βίντεο που ακολουθεί...........:
Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013
Ανακάλυψαν τον μεγάλο θείο του Τυραννόσαυρου Ρεξ
Τον «μεγάλο θείο» του Τυραννόσαυρου Ρεξ ανακάλυψαν Αμερικανοί παλαιοντολόγοι.
Τα απολιθώματα του δεινοσαύρου εντοπίστηκαν το 2009 από εργαζόμενους του Ομοσπονδιακού Γραφείου Διαχείρισης Γης στην ανατολική Γιούτα και παρουσιάστηκαν την Τετάρτη στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Σολτ Λέικ.
Ο τρομερός θηρευτής ονομάστηκε Lythronax argestes, που σημαίνει «βασιλιάς του αίματος».
Με μήκος που έφτανε τα 7,3 μέτρα ήταν ελαφρώς μικρότερος από τον Τ. Ρεξ (12 μέτρα) αλλά και δέκα εκατομμύρια χρόνια μεγαλύτερος.
Ο Lythronax έζησε την ίδια περίοδο με τον Deinosuchus, που, με μήκος 12 μέτρων, είναι ο μεγαλύτερος αλιγάτορας που εμφανίστηκε ποτέ στη Γη.
Αν και κορυφαίος θηρευτής, πιθανότατα ο Lythronax απέφευγε τον αλιγάτορα προτιμώντας τα μικρότερα θηράματα.
Σε ό,τι αφορά τα χαρακτηριστικά του, αυτά ήταν παρόμοια με του Τ. Ρεξ: μεγάλο σώμα, μικροσκοπικά μπροστινά άκρα, ογκώδες κρανίο και μάτια που εξασφάλιζαν στερεοσκοπική όραση.
Το πιο ισχυρό του όπλο ήταν τα κοφτερά του δόντια, με άκρες σαν μαχαίρια, που σε συνδυασμό με τα δυνατά του σαγόνια του επέτρεπαν να κόβει ολόκληρα κομμάτια από τα θηράματά του. Το βάρος του υπολογίζεται ότι έφτανε τους τρείς τόνους.
Τα απολιθώματα του Lythronax βρέθηκαν ανάμεσα σε στρώματα ηφαιστειακής στάχτης, κάτι που έδωσε τη δυνατότητα στους επιστήμονες να καθορίσουν την ηλικία του, μελετώντας τους κρυστάλλους στάχτης.
Η ανακάλυψη θεωρείται πολύ σημαντική γιατί θα βοηθήσει τους επιστήμονες να συγκεντρώσουν περισσότερα στοιχεία για το οικοσύστημα την εποχή της βασιλείας του μεγάλου θηρευτή.
Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013
Μανιτάρια, οι ελεγκτές του καιρού
Τα μανιτάρια αλλάζουν τον καιρό
Τα μανιτάρια έχουν την εκπληκτική ικανότητα να ελέγχουν τον καιρό, σύμφωνα με νέα έρευνα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) και του Κολεγίου Τρίνιτι στο Κονέκτικατ, που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής (American Physical Society).
Τα φυτά διασπείρουν τους σπόρους τους μέσω της βαρύτητας, των ζώων, των ανέμων, του νερού, ακόμα και εκτοξεύοντάς τους. Τα μανιτάρια πάντα θεωρούνταν παθητικοί διασπορείς, καθώς η γενική αντίληψη ήταν ότι η διασπορά των σπόρων τους εξαρτιόταν από τα ρεύματα του αέρα.
Ωστόσο, η νέα έρευνα αντικρούει αυτή τη θεωρία υποστηρίζοντας πως τα μανιτάρια μπορούν να διασπείρουν τους σπόρους τους σε μια ευρεία περιοχή ακόμα και όταν επικρατεί νηνεμία, δημιουργώντας το δικό τους καιρικό σύστημα.
Στο πλαίσιο της έρευνας οι Αμερικανοί επιστήμονες χρησιμοποίησαν εξελιγμένες κάμερες, φώτα λέιζερ και μαθηματικά μοντέλα για να μελετήσουν πώς διάφορα είδη μανιταριών διασπείρουν τους σπόρους τους.
Μεταξύ άλλων μελέτησαν το μανιτάρι Πλευρώτους οστρεώδης (Pleurotus ostreatus), το δηλητηριώδες μανιτάρι Αμανίτης ο μυγοκτόνος (Amanita muscaria) και το εδώδιμο μανιτάρι Σιτάκε (Lentinula Edodes), .
Όπως προέκυψε, τα μανιτάρια δημιουργούν ροή αέρα αφήνοντας την υγρασία τους να εξατμιστεί.
«Στην ουσία τα μανιτάρια δεν κάνουν τίποτα για να εμποδίσουν το νερό τους να εξατμιστεί», δήλωσε ο ερευνητής Marcus Roper από το UCLA.
Αυτή η εξάτμιση ψυχραίνει τα μανιτάρια, αφού η αλλαγή φάσης από υγρό νερό σε υδρατμούς καταναλώνει θερμότητα.
Ο ψυχρός αέρας είναι πυκνότερος από τον θερμό και έχει την τάση να εξαπλώνεται. Στο μεταξύ η εξάτμιση δημιουργεί υδρατμούς, οι οποίοι έχουν χαμηλότερη πυκνότητα από τον αέρα. Οι δυο αυτές δυνάμεις μεταφέρουν τους σπόρους έξω από τα μανιτάρια και τους ανασηκώνουν ελαφρώς. Με την ώθηση αυτή τα μανιτάρια μεταφέρονται ως και δέκα εκατοστά οριζοντίως και καθέτως.
Τα μανιτάρια φυτρώνουν κυρίως στο έδαφος, κάτω από κορμούς δέντρων, όπου δεν φυσούν άνεμοι. Η ικανότητα των μανιταριών να δημιουργούν τους δικούς τους ανέμους βοηθά τους σπόρους να βρουν νέες κατάλληλες τοποθεσίες για να φυτρώσουν.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ενδεχομένως όλα τα είδη μανιταριών μπορούν να επιτελέσουν τη συγκεκριμένη διαδικασία. Τεχνικά το μανιτάρι είναι το σαρκώδες σώμα ενός μύκητα. Κάθε μανιτάρι παράγει ως και εκατομμύρια σπόρους και κάποιοι εξ αυτών είναι πιθανό να βρουν κατάλληλη τοποθεσία για να αναπτυχθούν.
«Η έρευνά μας δείχνει πως τα μανιτάρια ελέγχουν το τοπικό περιβάλλον και δημιουργούν ανέμους όταν δεν φυσά στη φύση», δήλωσε η Δρ. Emilie Dressaire, καθηγήτρια μηχανικής των υγρών στο Κολέγιο Τρίνιτι.
Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2013
Το μεγαλείο του Αμαζονίου
Στο δάσος του Αμαζονίου, το μεγαλύτερο σε έκταση δάσος στον κόσμο, υπάρχουν 390 δισεκατομμύρια δέντρα από 16.000 διαφορετικά είδη, σύμφωνα με μια πρώτη καταμέτρηση που πραγματοποιήθηκε έπειτα από δέκα χρόνια έρευνας. Όμως τα μισά από αυτά τα δέντρα ανήκουν σε 227 είδη, διευκρινίζουν οι συντάκτες της έρευνας που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό Science.
Περισσότεροι από εκατό ειδικοί από 88 ιδρύματα σε όλο τον κόσμο συνέβαλαν στην κατάρτιση 1.170 καταλόγων, που καλύπτουν το σύνολο του δάσους του Αμαζονίου και δίνουν απαντήσεις σε ερωτήσεις-κλειδιά για την βιοποικιλότητά του. Η τεράστια έκταση του Αμαζονίου και οι δυσκολίες που παρουσιάζει το έδαφός του είχαν εμποδίσει μέχρι στιγμής μια ταξινόμηση των δέντρων που περιλαμβάνονται στο δάσος αυτό που εκτείνεται στη Βραζιλία, το Περού, την Κολομβία, την Γκουάνα και το Σουρινάμ.
Η έλλειψη αυτών των βασικών πληροφοριών για τα δέντρα του Αμαζονίου και για την υπόλοιπη χλωρίδα του δυσχέραιναν το έργο των επιστημόνων και τις προσπάθειες προστασίας του, εξηγούν οι συντάκτες της έρευνας.
Περισσότερα εδώ......
Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2013
Ένα νησί γεννήθηκε.... δείτε το από ψηλά
Πηγή: CNES / Astrium Services / Spot Image
Το μυστηριώδες νησάκι που αναδύθηκε από τη Θάλασσα της Αραβίας μετά το σεισμό των 7,7 βαθμών στο Πακιστάν φωτογραφήθηκε από γαλλικό δορυφόρο, επιτρέποντας στους γεωλόγους να μετρήσουν τις διαστάσεις του.
Επίσης ομάδα Πακιστανών επιστημόνων και αξιωματικών του πολεμικού ναυτικού επισκέφθηκε το νησί, περιγράφοντας μια μάζα ύψους 18 μέτρων, πλάτους 30 και μήκους 76 μέτρων - ελαφρώς μεγαλύτερη από ένα γήπεδο του τένις.Το νεογέννητο νησί, το οποίο βαφτίστηκε «Ζαλζάλα Κοχ» αποτελείται από λασπώδη ιζήματα και βράχια και η επιφάνειά του είναι αρκετά σταθερή ώστε να μπορεί κανείς να περπατήσει πάνω της.
Συνδέουν άμεσα την εμφάνισή του με το σεισμό της προηγούμενης ημέρας, στον οποίο έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 285 άνθρωποι. «Εκείνη η μεγάλη δόνηση κάτω από τη γη προκάλεσε μεγάλη αναταραχή», δήλωσε στο Associated Press ο διευθυντής του Πακιστανικού Κέντρου Παρακολούθησης Σεισμών. Aλλοι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ανάδυση νησιού από σεισμό δεν είναι και τόσο σπάνιο φαινόμενο, καθώς παρόμοια περιστατικά καταγράφηκαν το 2011, το 2001 και το 1945, ενώ ορισμένοι εμφανίζονται δύσπιστοι ως προς τις αναφορές για μεθάνιο. «Τα αποθέματα μεθανίου που γνωρίζουμε ότι υπάρχουν στην περιοχή βρίσκονται σε μεγαλύτερα βάθη και πιο μακριά από τις ακτές», δήλωσε στο Associated Press ο Ρομπ Μέλορς από το αμερικανικό εθνικό εργαστήριο Λόρενς Λίβερμορ. «Θα μπορούσε να είναι διοξείδιο του άνθρακα ή κάποιο υγρό στο έδαφος, όχι απαραίτητα μεθάνιο.» Ο ίδιος προειδοποίησε ότι η νησίδα κατά πάσα πιθανότητα θα βυθιστεί και πάλι σε διάστημα μερικών εβδομάδων, όπως συνέβη με τα υπόλοιπα νησιά από λάσπη και βράχους που «γεννήθηκαν» μετά από μεγάλες σεισμικές δονήσεις.
Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου 2013
H θεραπευτική δύναμη του νου
Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για τη δύναμη του ανθρώπινου και πάνω στο κατά πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να αυτοθεραπευτεί ή ακόμα και να θεραπεύσει άλλους ανθρώπους. Τέτοια θέματα η σύγχρονη επιστήμη τα αντιμετωπίζει με σκεπτικισμό καθώς δεν μπορεί να «δει» μια ξεκάθαρη αλληλεπίδραση νου-σώματος. Τον τελευταίο καιρό όμως, πληθαίνουν οι περιπτώσεις επιστημόνων που ενισχύουν με τις θεωρίες τους αλλά και με πειραματικά δεδομένα την πεποίθηση ότι, η δύναμη του νου είναι τόση ώστε μπορεί να επηρεάσει άμεσα την ανθρώπινη υγεία.
Μια τέτοια περίπτωση είναι του χημικού David Hamilton, ο οποίος εργάζονταν για πολλά χρόνια σε μία φαρμακευτική εταιρεία, προσπαθώντας να συνθέσει φαρμακευτικές ουσίες προκαλώντας μετατροπές στη μοριακή δομή διάφορων φυσικών ουσιών. Με άλλα λόγια προσπαθούσε να «βελτιώσει» το έργο της φύσης.
Όμως μέσα απ’ τη δουλειά του ο κ. Hamilton άρχισε να συνειδητοποιεί ότι αυτή η προσέγγιση της δεν είναι απαραίτητα και η πιο σωστή. Ο ίδιος βρέθηκε πολλές φορές μπροστά στη διαπίστωση του γνωστού στους επιστήμονες σαν φαινόμενο “placebo”, το οποίο προκύπτει όταν οι επιστήμονες προσπαθούν να διαπιστώσουν αν ένα φάρμακο πάνω στο οποίο πειραματίζονται κάνει όντως τη δουλειά για την οποία προορίζεται.
Στα πλαίσια αυτών των πειραμάτων το φάρμακο δοκιμάζεται σε κάποιους ασθενείς, ενώ παράλληλα σε κάποιους άλλους ασθενείς δίνεται κάποια ουσία που δεν έχει καμία σχέση με τη φαρμακευτική ουσία που δοκιμάζεται (π.χ. ζάχαρη).
Ο Hamilton λοιπόν παρατήρησε ότι, στα στατιστικά δεδομένα τέτοιων πειραμάτων υπήρχε ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών (κυμαίνονταν από 30% έως 90%) που ανάρρωνε παρόλο που έπαιρναν την ουσία “placebo” (τη ζαχαρίτσα τους δηλαδή). Άρα ο ίδιος ασθενής προκαλούσε την ίασή του !!!
Πώς;
Απλά αλλάζοντας τη νοητική του στάση και βλέποντας τα πάντα πιο αισιόδοξα και ελπιδοφόρα.
Τελικά ο Hamilton έφτασε να διοργανώσει μια τεράστια συγκέντρωση χιλιάδων ατόμων στο στάδιο Hampden της Γλασκόβης, που πίστευαν στη δύναμη της θετικής σκέψης ή ήθελαν να την γνωρίσουν. Επιπλέον, το σύνολο της εμπειρίας του έχει ήδη αρχίσει να το καταγράφει σε ένα βιβλίο με τίτλο “It’s The Thought That Counts” («Η Σκέψη είναι που μετράει»), το οποίο κυκλοφορήσε μέσα στο 2005 απ’ τις εκδόσεις “Hamilton Press”.
Το σπουδαίο στην όλη προσπάθεια του Hamilton είναι ότι υποστηρίζει την πεποίθησή του για την άμεση σχέση νοητικής λειτουργίας και σωματικής υγείας με πλήθος επιχειρημάτων που έχουν προκύψει από την επιστημονική έρευνα. Μάλιστα, στην προσπάθειά του αυτή, έρχονται να συμβάλλουν και άλλοι σύγχρονοι επιστήμονες που και αυτοί έχουν να παρουσιάσουν έναν ικανοποιητικό αριθμό στοιχείων προς το ίδιο συμπέρασμα.
Ο Hamilton υποστηρίζει ότι έχει συγκεντρώσει περίπου 500 επιστημονικές εργασίες που αποδεικνύουν ότι το συναίσθημα, η σκέψη και η πίστη σχετίζονται άμεσα με τη σωματική υγεία.
Το εντυπωσιακό είναι ότι πολλά στοιχεία συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι το αίσθημα ευτυχίας, αισιοδοξίας και η καλλιέργεια θετικών σκέψεων μπορεί στην ουσία να αλλάξει το ανθρώπινο
DNA ! Αν και το 99, 9% των γονιδίων είναι ίδια σε όλους τους ανθρώπους, η νοητική μας στάση μπορεί να καθορίσει ποια από αυτά θα ενεργοποιηθούν και ποια όχι, κάνοντας έτσι τη διαφορά!
Στο ίδιο συμπέρασμα με τον Hamilton έχει φτάσει και ο Eric Kandel, κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ιατρικής του 2000, ο οποίος διαπίστωσε ότι κάποια γονίδια ενεργοποιούνται και κάποια όχι σε σχέση με το κοινωνικό περιβάλλον που κινείται ένας άνθρωπος.
Με βάση αυτά τα δεδομένα έχει τελευταία δημιουργηθεί ένας νέος κλάδος της Ιατρικής που ονομάζεται «Ψυχο-νευρο-ανοσολογία», η οποία μελετάει τα αποτελέσματα της σκέψης στη βιοχημεία του ανθρώπινου οργανισμού, η οποία συνδέεται άμεσα με τη δομή και τη λειτουργία του DNA μας.
Τελικά, όλο και πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η επιστήμη φτάνει με αργά αλλά σταθερά βήματα στο συμπέρασμα ότι «Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ», κάτι που τόνιζαν εδώ και χιλιάδες χρόνια οι φιλόσοφοι όλων των πολιτισμών.
Στο ίδιο συμπέρασμα με τον Hamilton έχει φτάσει και ο Eric Kandel, κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ιατρικής του 2000, ο οποίος διαπίστωσε ότι κάποια γονίδια ενεργοποιούνται και κάποια όχι σε σχέση με το κοινωνικό περιβάλλον που κινείται ένας άνθρωπος.
Με βάση αυτά τα δεδομένα έχει τελευταία δημιουργηθεί ένας νέος κλάδος της Ιατρικής που ονομάζεται «Ψυχο-νευρο-ανοσολογία», η οποία μελετάει τα αποτελέσματα της σκέψης στη βιοχημεία του ανθρώπινου οργανισμού, η οποία συνδέεται άμεσα με τη δομή και τη λειτουργία του DNA μας.
Τελικά, όλο και πληθαίνουν οι ενδείξεις ότι η επιστήμη φτάνει με αργά αλλά σταθερά βήματα στο συμπέρασμα ότι «Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΜΑΣ», κάτι που τόνιζαν εδώ και χιλιάδες χρόνια οι φιλόσοφοι όλων των πολιτισμών.
O αρχαιότερος χάρτης χρονολογείται από το 500 πριν. και είναι γραμμένος στα Ελληνικά!!
O αρχαιότερος χάρτης στον δυτικό κόσμο χρονολογείτε από το 500π.χ. και βρέθηκε στη νότια Ιταλία. Πρόκειται για μία απεικόνιση της χερσονήσου της Απουλίας, σε ένα κομμάτι λουστραρισμένου πήλινου βάζου, με μέγεθος λίγο μεγαλύτερο ενός γραμματοσήμου.
Ο χάρτης της Σολέτο,όπως ονομάζεται, ανακαλύφθηκε από τον Βέλγο αρχαιολόγο Τιερί βαν Κόμπερνολ, από το πανεπιστήμιο του Μονπελιέ, αλλά η ύπαρξή του παρέμεινε κρυφή, εώς ότου διεξαχθούν οι απαραίτητες μελέτες. Ο συγκεκριμένος χάρτης θεωρείτε εξαιρετικά σημαντικός από τους ειδικούς .
Στον χάρτη έχουν χαραχτεί τα ονόματα πόλεων με ελληνικούς χαρακτήρες, και μια κουκίδα υποδεικνύει τα σημεία όπου βρισκόταν, όπως και στους σύγχρονους χάρτες. Στην δυτική πλευρά της Απουλίας σημειώνεται η ελληνική λέξη Τάρας, ο σημερινός κόλπος του Τάραντα, ενώ οι ονομασίες των πόλεων είναι στην αρχαία διάλεκτο που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής, αλλά έχουν καταγραφεί με ελληνικούς χαρακτήρες.
Οι θάλασσες γύρω από την χερσόνησο- το Ιόνιο δηλαδή και η Αδριατική- υποδηλώνονται με δύο παράλληλες, κυματοειδείς γραμμές. Αρκετές από τις 13 πόλεις που σημειώνονται στον χάρτη, όπως η Οτράντο, η Σολέντο, η Ουγκέντο και η Λεύκα (η σημερινή Σάντα Μαρία ντι Λεύκα), υπάρχουν εώς σήμερα.
Ήταν γνωστό από την αρχαία ελληνική γραμματεία οτι οι Έλληνες είχαν κατανοήσει την ανάγκη για αποτύπωση των γεωγραφικών χαρακτηριστικών μιας περιοχής και ότι κάποιοι είχαν σχεδιάσει χάρτες, αλλά μέχρι πρότινος δεν είχε βρεθεί μια κάποια τέτοια αποτύπωση.
Έτσι, ο χάρτης του Σολέτο, πέραν από ότι αποτελεί τον αρχαιότερο γεωγραφικό χάρτη της κλασικής αρχαιότητας, είναι και η πρώτη απόδειξη ότι οι αρχαίοι Έλληνες κατασκεύαζαν χάρτες πριν τούς Ρωμαίους. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι ο χάρτης του Σολέτο είναι σύγχρονος του Πυθαγόρα, ο οποίος είχε ιδρύσει μία φιλοσοφική σχολή στον Κρότωνα, στην σημερινή Καλαβρία, από την άλλη μεριά του κόλπου του Τάραντα.
Αν και οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να συνδέσουν τον χάρτη με την σχολή, εντούτοις ο Πυθαγόρας λέγεται ότι πρώτος παρατήρησε ότι η θέση ορισμένων άστρων στον ουράνιο θόλο διέφερε από περιοχή σε περιοχή και πρότεινε την σφαιρικότητα της Γης, υπόθεση που αποτέλεσε την βάση της σύγχρονης χαρτογραφίας.
Ο χάρτης της Σολέτο,όπως ονομάζεται, ανακαλύφθηκε από τον Βέλγο αρχαιολόγο Τιερί βαν Κόμπερνολ, από το πανεπιστήμιο του Μονπελιέ, αλλά η ύπαρξή του παρέμεινε κρυφή, εώς ότου διεξαχθούν οι απαραίτητες μελέτες. Ο συγκεκριμένος χάρτης θεωρείτε εξαιρετικά σημαντικός από τους ειδικούς .
Στον χάρτη έχουν χαραχτεί τα ονόματα πόλεων με ελληνικούς χαρακτήρες, και μια κουκίδα υποδεικνύει τα σημεία όπου βρισκόταν, όπως και στους σύγχρονους χάρτες. Στην δυτική πλευρά της Απουλίας σημειώνεται η ελληνική λέξη Τάρας, ο σημερινός κόλπος του Τάραντα, ενώ οι ονομασίες των πόλεων είναι στην αρχαία διάλεκτο που χρησιμοποιούσαν οι κάτοικοι της περιοχής, αλλά έχουν καταγραφεί με ελληνικούς χαρακτήρες.
Αν και οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να συνδέσουν τον χάρτη με την σχολή, εντούτοις ο Πυθαγόρας λέγεται ότι πρώτος παρατήρησε ότι η θέση ορισμένων άστρων στον ουράνιο θόλο διέφερε από περιοχή σε περιοχή και πρότεινε την σφαιρικότητα της Γης, υπόθεση που αποτέλεσε την βάση της σύγχρονης χαρτογραφίας.
Τρίτη 20 Αυγούστου 2013
Τα 8 θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμού μας
Τα 8 θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμού μας:Απειλείται ο πολιτισμός μας και ο άνθρωπος σαν είδος από αφανισμό; Πότε και πώς ξεφύγαμε από τη φυσική πορεία;
Με βαθύ ενδιαφέρον, ο δημιουργός της νέας επιστήμης, της ηθολογίας και κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ, Κόνραντ Λόρεντς, ερευνά με το βιβλίο του «Τα 8 θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμού μας», τους οχτώ βασικούς κινδύνους που οδηγούν τον άνθρωπο στη γενετική φθορά και στις τρομακτικές συνέπειες που απορρέουν από μια τέτοια πορεία.
Η ηθολογία είναι ο κλάδος της ζωολογίας που μελετά τη συμπεριφορά των ζώων. Εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1930 με τις εργασίες των ζωολόγων Κόνραντ Λόρεντς, Καρλ φον Φρις και Nikolaas Tinbergen, οι οποίοι απέσπασαν το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής και Φυσιολογίας το 1973 για τις ηθολογικές μελέτες τους για τις ανακαλύψεις τους αναφορικά με την οργάνωση και την εξακρίβωση των ατομικών και κοινωνικών τρόπων συμπεριφοράς.
Αντικείμενο έρευνας της ηθολογίας είναι η εξήγηση της συμπεριφοράς των ζώων, κυρίως στο φυσικό τους περιβάλλον και η μελέτη του τρόπου με τον οποίο η συμπεριφορά τους συμβάλλει στην επιβίωση τους. Η ηθολογία μελέτα επομένως τα ερεθίσματα των ζώων, με τα οποία αυτά αντιδρούν στις διάφορες αλλαγές στο περιβάλλον, τις συνήθειες που κληρονομούνται και που αποκτώνται με την πάροδο του χρόνου και τη συσσώρευση των εμπειριών. Επιχειρεί επίσης να ερμηνεύσει το σύστημα επικοινωνίας που χρησιμοποιούν τα ζώα, ακόμα και το βαθμό κατανόησης που διαθέτουν.
Ο Κόνραντ Λόρεντς (Konrad Lorenz) (1903-1989) ήταν Αυστριακός ζωολόγος, ηθολόγος και ορνιθολόγος που γεννήθηκε στην Βιέννη και έκανε σημαντκές μελέτες σχετικά με την συμπεριφορά των ζώων. Πραγματοποίησε έναν μεγάλο αριθμό πειραμάτων και παρατηρήσεων για το ένστικτο και την ικανότητα μάθησής τους, καθώς και την ερωτροπία, την αναπαραγωγή και την φροντίδα των μικρών. Η θεωρία, όμως που τον έκανε διάσημο ήταν εκείνη της εγχάραξης (imprinting), δηλαδή η διαδικασία που διενεργείται μόλις λίγες ώρες μετά την γέννηση, και μέσω της οποίας ένας νεοσσός νιώθει ενστικτωδώς την έλξη προς την μητέρα του ή το άτομο που θα δει πρώτα μπροστά του.
Επιπλέον, μελέτησε την επιθετικότητα ως μέσο που βοηθά στην επιβίωση των ειδών του ζωικού βασιλείου. Το πιο γνωστό του βιβλίο είναι το: « Μιλούσα με τα θηρία, τα ψάρια και τα πουλιά », τίτλος εμπνευσμένος από τον μύθο σύμφωνα με τον οποίο ο βασιλιάς Σολομώντας, με την βοήθεια ενός δαχτυλιδιού, μιλούσε με τα ζώα. Ο Λόρεντς υποστήριζε πως μπορούσε να τους μιλήσει χωρίς να χρειάζεται το δαχτυλίδι. Το 1973, μοιράστηκε με τους συναδέλφους του, Καρλ φον Φρις και Νικολάας Τίνμπεργκεν, το βραβείο Νόμπελ Ιατρικής ή Φυσιολογίας.
Το ουσιαστικό πρόβλημα για τον Λόρεντς που ερευνά με το βιβλίο του «Τα 8 θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμού μας» είναι ότι: «η ανθρώπινη γνώση για τον εξωτερικό κόσμο έχει καλπάσει πολύ πιο μπροστά από τη φυσική ικανότητα της συμπεριφοράς να προσαρμοστεί σε νέες καταστάσεις». Τα 8 θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμού μας επιγραμματικά είναι …:
1) Ο υπερπληθυσμός: Ο Λόρεντς δεν εστιάζει στο πληθυσμιακό πρόβλημα κάποιων χωρών (Κίνα, Ινδία κλπ), αλλά το αντιμετωπίζει ως παγκόσμιο φαινόμενο το οποίο έχει διαστρεβλώσει την ανθρώπινη συμπεριφορά εν γένει. Η πιο καταστροφική έκφανση αυτού του προβλήματος είναι η υπέρμετρη αστικοποίηση. Ο συνωστισμός – συγκεντρωτισμός στις τσιμεντουπόλεις και η αστική ανωνυμία που τους συνοδεύει «όχι μόνο οδηγεί έμμεσα σε απάνθρωπες ανήθικες και παράλογες πράξεις, που προκαλούνται από την εξάντληση και την προοδευτική εξαφάνιση των επαφών, αλλά αποτελεί την άμεση αιτία μιας ολόκληρης επιθετικής συμπεριφοράς.»Καθημερινά στις πόλεις συναντάμε τόσους πολλούς ανθρώπους, βλέπουμε τόσα πολλά πρόσωπα, που καταλήγουμε να μη δίνουμε σημασία σε κανέναν. Τις περισσότερες φορές είναι μόνο ένα εμπόδιο που στέκεται μπροστά μας στην τράπεζα, στο σούπερ-μάρκετ, στο λεωφορείο και κουτουλάμε επάνω τους τρέχοντας να προλάβουμε … τι άραγε; Οι άνθρωποι από όντα της φύσης, κατάντησαν φυλακισμένοι σε κλουβιά τσιμέντου, όπως κάθε φυλακή, ζώντας με την ψευδαίσθηση της «ελευθερίας»
Στο οικοδομικό τετράγωνο όπου είναι το κλουβί-σπίτι σου, ζουν χίλιοι ακόμη άνθρωποι. Σκεφτείτε πόσους γνωρίζετε από αυτούς και σε πόσους λέτε έστω μια καλημέρα. Αντίθετα σε ένα χωριό χιλίων κατοίκων όλοι γνωρίζονται –ακόμα και αν δεν συμπαθιούνται ιδιαίτερα. Σίγουρα υπάρχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να σας βοηθήσει ο συγχωριανός σας παρά κάποιος που ζει στην παρακάτω πολυκατοικία-φυλακή. Κι αν κάποιοι υποστηρίζουν ότι η ζωή στην πόλη είναι ό,τι καλύτερο, θα πρέπει να μας εξηγήσουν γιατί όποιος «ανεβαίνει» στην κοινωνική κλίμακα μετακομίζει προς λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές.
Αν κλείσεις εκατό ποντίκια σε ένα κλουβί για δέκα, αυτά θα αρχίσουν να αλληλοεξοντώνονται, ακόμα κι αν έχουν τροφή και καλές συνθήκες διαβίωσης !!! Επομένως αυτοί που ελέγχουν το κοπάδι των ανθρώπων ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ! Αλλωστε ο ΧΩΡΟΣ μαζί με τον ΧΡΟΝΟ δημιουργούν και συντηρούν τα υλικά δημιουργήματα που βλέπουμε γύρω μας.
«Ο άνθρωπος, από τη φυλογένεση του δεν είναι κατασκευασμένος όπως ο τερμίτης ή το μυρμήγκι, ώστε να μπορεί να ανέχεται τη μετατροπή του σε στοιχείο ανώνυμο και απόλυτα εναλλάξιμο, ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλα, απολύτως ομοιόμορφα, άτομα.» Ο άνθρωπος των πόλεων αλλοτριώνεται γιατί ζει σε ένα περιβάλλον στο οποίο είναι αποκομμένος από τη φύση. «Η ομορφιά της φύσης είναι αναγκαία για την ψυχική και ηθική υγεία του ανθρώπινου όντος.»
Δεν είναι τυχαίο ότι με την πρώτη ευκαιρία «εκδράμουμε στας εξοχάς» όπου αναπνέουμε για λίγο με όλη τη δύναμη των πνευμόνων μας, αγαλλιάζοντας στη θέαση του τοπίου, πριν επιστρέψουμε στη μιζέρια των σύγχρονων ανθρωποτροφείων, των διαμερισμάτων και στην ασχήμια της ζωής μας, έτσι όπως την έχουμε αποδεχτεί.
Το άγχος μήπως μας ξεπεράσουν οι άλλοι, το άγχος μήπως δεν καταφέρουμε να αποκτήσουμε όλα όσα «μπορούμε» να αποκτήσουμε, το άγχος μήπως αποτύχουμε, συμβάλλει στην αποστέρηση του ανθρώπου από τις βαθύτερες ιδιότητες του. Μία από αυτές είναι η βαθιά και ουσιαστική σκέψη. Οι άνθρωποι υποφέρουν από νευρική και ψυχική υπερένταση, που τους επιβάλλει ο ανταγωνισμός με τους ομοίους του. Η καθημερινότητα είναι τόσο τρομακτική, τόσο ανταγωνιστική, που δεν υπάρχει χρόνος για περισυλλογή.
«Ακόμα κι αν δεχτούμε», έγραφε προφητικά ο Λόρεντς το 1973, «με αδικαιολόγητη αισιοδοξία, ότι ο πληθυσμός της Γης δε θα συνεχίσει να αυξάνεται με τον ρυθμό που γνωρίζουμε σήμερα, θα πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι ο οικονομικός ανταγωνισμός της ανθρωπότητας με τον εαυτό της θα αρκέσει για να τον οδηγήσει στον αφανισμό»
Η Φυλή των Υπαλλήλων
Φωτογραφίες Finding Vivian Maier
4) Αισθητηριακή εντροπία: Το καταναλωτικό μοντέλο ζωής, έτσι όπως έχει επικρατήσει να αποκαλούμε τη συμπεριφορά του homo consumer, προωθεί την άμεση ικανοποίηση όλων των αναγκών, με έμφαση στις πλασματικές ανάγκες. Η ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία έχει μετουσιωθεί σε «ανάγκη» για το τελευταίο μοντέλο κινητού τηλεφώνου και την απαιτούμενη τηλεφωνική σύνδεση, με την οποία μπορείς να «μιλάς συνέχεια» !
Ο άνθρωπος πρέπει να έχει (έτσι έχει συμφωνήσει ο ίδιος) άμεσα ότι θέλει να έχει (ό,τι τον έχουν πείσει ότι θέλει να έχει). Αν του στερήσεις αυτό το «δικαίωμα» αισθάνεται μειονεκτικός .
«Προκαλείται έτσι μια ανυπόμονη απαίτηση για άμεση ικανοποίηση κάθε επιθυμίας. Η λαχτάρα αυτή ευνοείται από μια κοινωνία, όπου οι παραγωγοί σπρώχνουν το κοινό προς την κατανάλωση. Και είναι εκπληκτική η διαπίστωση ότι οι καταναλωτές δεν αντιλαμβάνονται μέχρι ποιο βαθμό έγιναν σκλάβοι των ευκολιών πληρωμής του συστήματος της εξόφλησης με δόσεις .»
Την ίδια στιγμή η υπερπληθώρα ερεθισμάτων και πιθανών στόχων τον οδηγεί στην αποχαύνωση. Ο καταιγισμός πληροφοριών από την τηλεόραση και το διαδίκτυο προσφέρει πολύ λιγότερα από την ανάγνωση ενός βιβλίου. Η δυνατότητα να αποθηκεύσεις στο σκληρό σου δίσκο όλη τη δισκογραφία του αγαπημένου σου καλλιτέχνη δεν σου εξασφαλίζει και το χρόνο για να την ακούσεις.
Ο ίδιος ο άνθρωπος δεν παράγει τίποτα με τα χέρια του (ούτε το φαγητό του), παρά μόνο χρήματα για να αγοράσει όσα «χρειάζεται». Και με αυτά τα αντικείμενα το συναισθηματικό δέσιμο είναι μηδενικό, αφού με την πρώτη ευκαιρία θα τα πετάξει για να αγοράσει κάτι καινούριο. «Κατασκευάστε προϊόντα που να είναι ήδη παλιά», είναι το σύνθημα των εταιριών τεχνολογίας.
Μπορείτε να δείτε με πόσο περισσότερη ευχαρίστηση ένας άνθρωπος θα φορέσει το κασκόλ που έπλεξε μόνος του ή θα φάει την ντομάτα που καλλιέργησε στον κήπο του. Ο κόπος που χρειάζεται για να παραχθεί ένα αντικείμενο είναι ευθέως ανάλογος της ευχαρίστησης που νιώθει ο παραγωγός.(ΠΑ-ΓΗ-ΔΑ: Η Φυσική Ιστορία του Αφύσικου)
Την ίδια στιγμή πασχίζουμε να εκμηδενίσουμε κάθε δυσάρεστο συναίσθημα, όχι καταπολεμώντας την αιτία του, αλλά φυγοπονώντας. Δεν είναι μόνο τα αντικαταθλιπτικά που πλέον είναι πιο συνήθη από τα αντιπυρετικά. Μια ολόκληρη βιομηχανία ευεξίας έχει στηθεί στη γρήγορη και χωρίς κόπο απώθηση κάθε δυσάρεστης σκέψης.
Για να εξασφαλίσει μεγαλύτερο μερίδιο τροφής, ένας χιμπαντζής, συχνά καταφεύγει στην απάτη. Όμως ποτέ δε θα κρατήσει όλη την τροφή για τον εαυτό του, καταδικάζοντας έτσι τα αδύναμα μέλη της ομάδας σε θάνατο από ασιτία.
Τα πρωτεύοντα γνωρίζουν ότι η επιβίωση τους βασίζεται στη συνοχή της ομάδας, έτσι δεν ξεπερνάνε τα όρια –σκοτώνοντας ένα άλλο μέλος της.
Στους ανθρώπους αυτός ο μηχανισμός επιβίωσης και αυτοσυντήρησης έχει ατροφήσει ή μάλλον έχει υπερκεραστεί εξαιτίας της εφευρετικότητας του. Η νοημοσύνη του τον κάνει να συμπεριφέρεται πιο ηλίθια από τους λιγότερο νοήμονες «συγγενείς» του.
Είναι πολύ πιο εύκολο να σκοτώσεις κάποιον εξ’ αποστάσεως παρά με τα χέρια σου. Οι δολοφονίες με στραγγαλισμό είναι εκατομμύρια φορές πιο σπάνιες από τις δολοφονίες με όπλο. Πόσο μάλλον όταν εξοντώνεις τον άλλον οικονομικά, όχι μόνο χωρίς να τον αγγίζεις, αλλά χωρίς να τον γνωρίζεις. Κάποιοι θα πουν ότι πάντα ο άνθρωπος ήταν λύκος για το συνάνθρωπο του, όμως δεν είναι λύση να αποδεχόμαστε την εγκληματική συμπεριφορά ως ιστορική αναγκαιότητα και μετά να καταδικάζουμε την βία απ όπου κι αν προέρχεται !!
Ο Λόρεντς, παρότι επιστήμονας, πιστεύει ότι τα μη ορθολογικά πολιτισμικά αποθέματα γνώσεων πρέπει να διατηρηθούν και να μελετηθούν. «Όποιος αρνείται συστηματικά κάθε αξία της σοφίας των παλαιότερων και κάθε έννοια της παράδοσης, υποπίπτει στο σοβαρό σφάλμα να πιστέψει ότι η επιστήμη είναι ικανή να δημιουργήσει από το μηδέν, και μόνο με τη λογική, έναν πλήρη πολιτισμό, με όλα όσα περιλαμβάνει.»
Ως ζώα και ως άνθρωποι είμαστε προϊόντα της φυσικής εξέλιξης και της πολιτιστικής εξέλιξης . Μέρος της πολιτιστικής συνέχειας είναι η γλώσσα κάθε λαού και οι ιδιωματισμοί, τα ήθη και τα έθιμα, οι παραδόσεις, η θρησκεία (ακόμα κι αν είσαι άθρησκος), η ιστορία, οι μύθοι, η μαγειρική, η μουσική, οι δεισιδαιμονίες και οι ενδυμασίες. Διαγράφοντας το παρελθόν χάνουμε την ουσία του παρόντος, αφού ένας άνθρωπος χωρίς ρίζες δεν είναι τίποτα άλλο από έρμαιο των εκάστοτε εξωτερικών πιέσεων και καταστάσεων.
Η ισοπεδωτική παγκοσμιοποίηση, όπου όλοι οι άνθρωποι αναπαράγουν μοντέλα συμπεριφοράς νεόδμητα, τα οποία δεν έχουν καμία αναφορά και καμία σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε λαού, δεν δημιουργεί «πολίτες του κόσμου», αλλά ομοιόμορφα –και εύκολα στο χειρισμό- όντα. Αυτή η ομοιομορφία, η έλλειψη ποικιλότητας και προσωπικότητας, ταιριάζει φυλογενετικά στα μυρμήγκια, αλλά όχι στους ανθρώπους.
Πρώτον, γιατί είναι πιο εύκολο να αποδεχτείς άκριτα τις προκατασκευασμένες ιδέες παρά να τις αξιολογήσεις. Το να ζητωκραυγάζεις και να καταδικάζεις απαιτεί μικρότερη νοητική προσπάθεια από το να σκέφτεσαι.
Δεύτερον, γιατί οι άνθρωποι –όπως όλα τα ζώα- έχουνε ανάγκη να ανήκουνε σε ομάδες. Ο άνθρωπος, μετά από χιλιάδες χρόνια θρησκευτικής κατήχησης -καταπίεσης, πιστεύει ότι του λένε … Πιστεύει ό,τι κατέχει –μόνος αυτός ανάμεσα στα υπόλοιπα ζώα- δύο ειδικά, αποκλειστικά ανθρώπινα, χαρακτηριστικά: Ψυχή και ελευθερία επιλογής.
Το πρώτο, η ψυχή, δεν μπορούμε να το αμφισβητήσουμε και δεν έχει να κάνει με κανέναν θεό. Το αν έχουν όλοι οι άνθρωποι ψυχή, ούτε κι αυτό είναι προς συζήτηση, μια καλή παρατήρηση του ΟΛΟΦΑΝΕΡΟΥ, πείθει και τον πλέον δύσπιστο και σκεπτικιστή, πως υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι και «άνθρωποι» και Οργανικές Πύλες.
Όσοι νομίζουν ότι μπορούν να αποδείξουν την ύπαρξη ή την έλλειψη θεού με τη λογική και τα μπλα μπλα, δεν γνωρίζουν τίποτα για τη φύση του έμψυχου ανθρώπου –πόσο μάλλον για τη φύση της Ψυχής και αυτός είναι ένας λόγος που μπερδεύοουν την Ψυχή με το Πνεύμα.
Το δεύτερο, η ελευθερία επιλογής, είναι ένα φιλοσοφικό ζήτημα που η γενετική το έχει ήδη λύσει. Πάντα όμως μας αρέσει να θέτουμε το ερώτημα…
Οι αποφάσεις και οι πεποιθήσεις διαμορφώνουν τις καταστάσεις ή μήπως οι καταστάσεις μας διαμορφώνουν;
Συνήθως η αποδοχή της «γραμμής» ενός δόγματος έρχεται μετά την απάντηση σε αυτό το ερώτημα, αν και υπάρχουν κάποια στοιχεία που μας προδιαθέτουν να αποδεχτούμε ένα δόγμα και όχι το αντίθετο ή κάποιο παρόμοιο.Ένας έφηβος, για παράδειγμα, θα ενταχτεί σε μια χριστιανική – ναζιστική – κομμουνιστική οργάνωση για λόγους που δεν σχετίζονται με τη ιδεολογία τους, ίσως επειδή του αρέσουν τα χρυσά, τα μαύρα ή τα κόκκινα ρούχα και η παραφιλολογία της βίας και του φόβου ή επειδή θέλει να έρθει σε αντίθεση με το περιβάλλον του «να κάνει την επανάσταση του». Μέσα στην ομάδα όμως θα ενστερνιστεί το δόγμα και θ’ αρχίσει να σκέφτεται, να μιλάει, να συμπεριφέρεται όπως οι δημαγωγοί, τα πρότυπα της ομάδας.
Αυτό ισχύει για κάθε κομματική οργάνωση, θρησκευτική ή επιστημονική κοινότητα. Ο κομμουνιστής θα χρησιμοποιεί τους όρους του διαλεκτικού υλισμού, ο Μάρτυρας του Ιεχωβά θα μοιράζει φυλλάδια και ο ψυχίατρος θα χλευάζει τους ψυχολόγους κλπ κλπ (Προσωπική Επιλογή κι Ανάληψη Ευθύνης και Έχεις Ελεύθερη Βούληση;)
Όλοι πιστεύουν ότι πράττουν ελεύθερα, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι η «ελευθερία» τους είναι δογματική και υπαγορεύσιμη, και δεν αναφέρομαι καν σε μεθόδους ελέγχου.
Το υπέρτατο παγκόσμιο δόγμα όμως, έτσι όπως δεν έχει ξανασυμβεί στην ανθρωπότητα, είναι η πεποίθηση ότι ο μόνος ορθολογικός τρόπος συμπεριφοράς είναι αυτός που συνδέεται με το ανταγωνιστικό/καταναλωτικό πρότυπο, που αναφέραμε προηγουμένως. Όποιος άνθρωπος αντιταχτεί ή θελήσει να μην απορροφηθεί από το σύγχρονο τρόπο ζωής θεωρείται γραφικός ή άρρωστος ή επικίνδυνος.
Τι θα σκεφτόσασταν για έναν άνθρωπο ο οποίος καλλιεργεί μόνος την τροφή του, κατασκευάζει τα έπιπλα του σπιτιού του, το οποίο έχει κτίσει μόνος και ζει χωρίς τηλεόραση, τηλέφωνο και ηλεκτρικό ρεύμα;
«Η απειλή αυτή, είναι ευκολότερο να αποτραπεί. Φτάνει να μην κατασκευάσουμε τη βόμβα ή να μην την ρίξουμε. Αν λάβουμε όμως υπόψη την απίστευτη συλλογική βλακεία της ανθρωπότητας, τότε καταλαβαίνουμε ότι ακόμα κι αυτό είναι αρκετά δύσκολο για να το πετύχουμε».
Σε έναν μικρό πρόλογο που συμπεριέλαβε αργότερα λέει πως:
«Κάθε κίνδυνος παύει να είναι τρομακτικός από τη στιγμή που γνωρίζουμε τα αίτια του» ή που παύουμε να του δίνουμε την προσοχή μας δηλ. παύουμε να συμφωνούμε στην ύπαρξη του.
Όμως ο μεγάλος φιλόσοφος Νίτσε δίνει λύση για το πως μπορεί ο άνθρωπος να ξεφύγει απ τα δεσμά του Όταν ο Ζαρατούστρα μίλησε για τον Υπεράνθρωπο !
Όταν ο Ζαρατούστρα έφτασε στην πιο κοντινή πόλη που συνόρευε με το δάσος, βρήκε πολλούς ανθρώπους μαζεμένους στην αγορά, επειδή είχε ανακοινωθεί ότι ένας σχοινοβάτης θα έκανε επίδειξη και ο Ζαρατούστρα μίλησε έτσι στους ανθρώπους:
«Σας διδάσκω τον Υπεράνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι κάτι που πρόκειται να ξεπεραστεί.
Τι έχετε κάνει για να ξεπεράσετε τον άνθρωπο;
Όλα τα όντα μέχρι τώρα έχουν δημιουργήσει κάτι πέρα από τον εαυτό τους:
κι εσείς θέλετε να είστε η άμπωτη αυτής της μεγάλης παλίρροιας, και θα προτιμούσαμε να ξαναγυρίσετε στο κτήνος παρά να ξεπεράσετε τον άνθρωπο;
Τι είναι ο πίθηκος προς τον άνθρωπο;
Ένα περιγέλασμα, ένα επόνειδο πράμα.
Και το ίδιο ακριβώς θα είναι ο άνθρωπος προς τον Υπεράνθρωπο:
ένα περιγέλασμα, ένα πράμα της ντροπής.
Έχετε προχωρήσει από το σκουλήκι στον άνθρωπο, και πολύ ακόμα μέσα σας είναι του σκουληκιού.
Κάποτε ήσασταν πίθηκοι, κι όμως ακόμα ο άνθρωπος είναι περισσότερο πίθηκος από οποιονδήποτε πίθηκο.
Ακόμα κι οι πιο σοφοί ανάμεσά σας είναι μόνο μια δυσαρμονία και μείγμα φυτού και φαντάσματος.
Σας ζητάω όμως να γίνεται φυτά και φαντάσματα;
Σταθείτε, σας διδάσκω τον Υπεράνθρωπο!
Ο Υπεράνθρωπος είναι το νόημα της γης.
Αφήστε τη βούλησή σας να πει:
Ο Υπεράνθρωπος είναι το νόημα της γης!
Σας εξορκίζω, αδελφοί μου, μείνετε αληθινοί στη γη, και μην πιστεύετε αυτούς που σας μιλάνε για υπεργήινες ελπίδες!
Δηλητηριαστές είναι, είτε το ξέρουνε είτε όχι. Καταφρονητές της ζωής είναι, παρακμάζοντες και δηλητηριασμένοι οι ίδιοι, τους οποίους έχει βαρεθεί η γη: έτσι αφήστε τους να πάνε!
Κάποτε βλασφημία ενάντια στο Θεό ήταν η μεγαλύτερη βλασφημία. Αλλά ο Θεός πέθανε, και μαζί και εκείνοι οι βλάσφημοι. Το να βλασφημήσεις τη γη είναι τώρα η πιο τρομερή αμαρτία, και το να επιτιμήσεις την καρδιά του μη γνωστού υψηλότερο κι απ’ το νόημα της γης!
Κάποτε η ψυχή κοίταζε με περιφρόνηση το σώμα, και τότε αυτή η περιφρόνηση ήταν το ανώτερο πράγμα:
η ψυχή επιθυμούσε το σώμα να είναι αδύναμο, χλωμό, και πεινασμένο.
Έτσι σκέφτηκε να ξεφύγει από το σώμα κι απ’ τη γη.
Ω, αυτή η ψυχή ήταν η ίδια αδύναμη, χλωμή, και πεινασμένη, και σκληρότητα ήταν η απόλαυση αυτής της ψυχής!
Αλλά εσείς, επίσης, αδελφοί μου, μου λέτε:
Τι λέει το σώμα σου για την ψυχή σου;
Δεν είναι η ψυχή σου φτώχεια και μόλυνση και ελεεινή αυταρέσκεια;
Αληθινά, ένα μολυσμένο ρέμα είναι ο άνθρωπος.
Κάποιος πρέπει να είναι θάλασσα, για να δεχτεί ένα μολυσμένο ρέμα χωρίς να μολυνθεί ο ίδιος.
Σταθείτε, σας διδάσκω τον Υπεράνθρωπο:
αυτός είναι εκείνη η θάλασσα, σ’ αυτόν μπορεί η μεγαλύτερη περιφρόνησή σας να βυθιστεί».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)