Χρίστος Σενέκης

Όποιος παρακολουθεί από κοντά την εν εξελίξει διαδικασία που αφορά την έγκριση των πέντε νομοσχεδίων για το "πλαίσιο αφερεγγυότητας" και συνακόλουθα την ενεργοποίηση του νέου ρυθμιστικού πλαισίου περί εκποιήσεων, διαπιστώνει ότι υπάρχει ένα "αόρατο χέρι", που κατευθύνει την όλη διαδικασία. Και, βεβαίως, δεν αναφερόμαστε στο "αόρατο χέρι", στο οποίο προσέφυγε το 1776 ο μεγάλος σκοτσέζος οικονομολόγος Άνταμ Σμιθ στο μνημειώδες βιβλίου του "Ο Πλούτος των Εθνών", για να θεμελιώσει την ξακουστή θεωρία του για την "ικανότητα" της αγορά να οδεύει προς τα "επιθυμητά αποτελέσματα", που συνάδουν με το κοινό συμφέρον. Αναφερόμαστε στο κερδοσκοπικό "αόρατο χέρι" του νέου μεγαλομετόχου της Τράπεζας Κύπρου, του Γουίλμπουρ Ρος. Να θυμίσουμε ότι στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Κύπρου, τον Αυγούστου του 2014, ο Ρος απέκτησε τον έλεγχο του 19% της τράπεζας, επενδύοντας 400 εκ. ευρώ. Η "παγίδα" στη...

Η μεγαλύτερη απειλή που απορρέει από το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο περί εκποιήσεων είναι η μαζική και καταχρηστική χρήση τους από τις τράπεζες. Γι’ αυτό, όλες οι ελπίδες για τη μη μετατροπή τους σε μέσο μαζικής εξόντωσης των μικρομεσαίων, δηλαδή αυτών που πλήγηκαν περισσότερο από την κρίση, εναποτέθηκαν στο περιβόητο «πλαίσιο αφερεγγυότητας» και ειδικότερα στο πέμπτο νομοσχέδιο του «πλαισίου» που αφορά την υποχρέωση που θα υπέχουν οι εγγυητές μετά την εκποίηση της υποθηκευμένης περιουσίας του πρωτοφειλέτη. Η μη απαλλαγή των εγγυητών μετά τις εκποιήσεις, όπως θα δείξουμε παρακάτω, θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου και οι τράπεζες θα αποκτήσουν διπλό κίνητρο να προχωρήσουν άμεσα σε μαζικές εκποιήσεις.   Σήμερα, τα πλείστα τραπεζικά ιδρύματα αντιμετωπίζουν δύο σοβαρά προβλήματα: Το πρώτο πρόβλημα αφορά τον τεράστιο όγκο μη εξυπηρετούμενων δανείων, γεγονός που τις αναγκάζει να καταγράφουν μεγάλες ζημιές στους ισολογισμούς τους υπό τη μορφή «προβλέψεων». Το δεύτερο πρόβλημα αφορά τα μ...

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε στις καταστροφικές συνέπειες που θα έχει η νομοθετική κατοχύρωση του δικαιώματος των τραπεζών να προχωρούν σε μαζικές εκποιήσεις υποθηκευμένων περιουσιών. Επειδή, όμως, μόνιμη επωδός των κυβερνώντων αποτελεί το επιχείρημα ότι δήθεν δεν προτάσσονται ρεαλιστικές λύσεις και αντιπροτάσεις για να αντιμετωπιστεί ο "βραχνάς" των μη εξυπηρετούμενων δανείων, επανερχόμαστε με συγκεκριμένη εισήγηση - λύση: Τη δημιουργία μιας κρατικής "κακής τράπεζας" που θα εξαγοράσει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που λήφθηκαν από πολίτες για την αγορά μόνιμης κατοικίας και για τη λειτουργία μικρομεσαίων επιχειρήσεων και αποδεδειγμένα αδυνατούν να εκπληρώσουν τις δανειακές υποχρεώσεις τους λόγω δραστικής μείωσης των εισοδημάτων τους. Και για να προλάβουμε το επιχείρημα περί ανεφάρμοστου, να σημειώσουμε ότι αυτός ήταν ο τρόπος με τον οποίο λύθηκε ο "γόρδιος δεσμός" των μη εξυπηρετούμενων δανείων στην Ιρλανδία και αυτή φαίνεται να είναι η λύση που ...

  Παρά τις πολλαπλές προεκλογικές και μετεκλογικές δεσμεύσεις περί του αντιθέτου, έφτασε, δυστυχώς, η ώρα των μαζικών εκποιήσεων ακινήτων. Αυτή είναι η πιο κρίσιμη ώρα της μνημονιακής διαδρομής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο υψηλός δείκτης ιδιοκατοίκησης σε συνάρτηση με το υψηλότερο ιδιωτικό χρέος ανά νοικοκυριό στην ΕΕ δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που απειλεί συθέμελα την κοινωνική συνοχή. Η Κυβέρνηση, υπό τη δαμόκλειο σπάθη τής μη έγκρισης της επόμενης δόσης, ετοίμασε ένα νομοσχέδιο με στόχο να αντιμετωπίσει το κολοσσιαίο πρόβλημα του τεράστιου όγκου μη εξυπηρετούμενων δανείων και συνεπώς να αποτρέψει -σε θεωρητικό επίπεδο- την κατάρρευση των τραπεζών και του Συνεργατισμού. Δυστυχώς, όμως, το νομοσχέδιο θα φέρει με μαθηματική ακρίβεια το αντίθετο αποτέλεσμα, ενώ «παράπλευρες απώλειες» θα είναι μερικές χιλιάδες συμπολίτες μας που θα μείνουν στους πέντε δρόμους. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, που ετοιμάστηκε από την Κυβέρνηση, από την 1η Ιανουαρίου 2015 θα επιτραπεί στα τραπ...