Χρίστος Σενέκης

Οι έκνομες δραστηριότητες της Τουρκίας στην κυπριακή ΑΟΖ και η επιθετική ρητορική της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν βασική στόχευση να σύρουν την πλευρά μας σε διαπραγμάτευση με αποκλειστικό αντικείμενο τη διαχείριση του φυσικού πλούτου της κυπριακής ΑΟΖ. Η Τουρκία επιχειρεί να καθίσει σε ένα τέτοιο τραπέζι διαπραγμάτευσης από θέση ισχύος και δια της συγκατάθεσής μας να αποκτήσει λόγο και ρόλο στους ενεργειακούς σχεδιασμούς της Ανατολικής Μεσογείου, στους οποίους μέχρι στιγμής είναι αποκλεισμένη. Η εξεύρεση συμφωνίας στο Κυπριακό δεν φαίνεται να είναι στην ατζέντα της τουρκικής διπλωματίας, αλλά και αν ακόμα υπάρχει είναι πολύ χαμηλά στη λίστα. Η Τουρκία δεν θεωρεί, πλέον, ότι ο συντομότερος δρόμος προς το θαλάσσιο πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου περνάει μέσα από μια -έστω τουρκικών προδιαγραφών- συμφωνία στο Κυπριακό. Φαίνεται πεπεισμένη ότι μπορεί να πετύχει μια συμφωνία ανεξάρτητη από τη συνολική διευθέτηση του Κυπριακού, η οποία να αφορά αποκλειστικά την αξιοποί...

Στη σκακιέρα της διπλωματίας υπάρχει πολυπλοκότητα, η οποία είναι ευθέως ανάλογη του αριθμού των διεθνών δρώντων, της ανισότητα ισχύος μεταξύ τους και της σημασίας του διακυβεύματος. Ένα πεδίο με μεγάλη πολυπλοκότητα είναι αυτό της Ανατολικής Μεσογείου, γιατί ακριβώς εμπλέκονται πολλοί διεθνείς δρώντες, με σημαντική ανισότητα ισχύος μεταξύ τους και με διακύβευμα την αξιοποίηση και εκμετάλλευση σημαντικών αποθεμάτων υδρογονανθράκων. Σε σχέση με τους άλλους διεθνείς δρώντες στην περιοχή, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει την πλέον περιορισμένη στρατιωτική ισχύ, αλλά υπολογίσιμη διπλωματική ισχύ, πρωτίστως, ως κράτος μέλος της ΕΕ. Συνεπώς, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να αξιοποιεί αποτελεσματικά τη διπλωματική ισχύ της και να ενισχύει σταδιακά τη στρατιωτική. Η διπλωματία είναι αποτελεσματικότερη όταν ασκείται προληπτικά. Με τα όσα, όμως, λαμβάνουν χώρα, σήμερα, στην κυπριακή ΑΟΖ, με την έξαρση της τουρκικής προκλητικότητας, η κυπριακή Κυβέρνηση πιάστηκε, κυριολεκτικώς, υπνώττουσα. Οφεί...

  Υπό το βάρος της κατάρρευσης της πολιτικής του στο Κυπριακό, αλλά και την παρότρυνση του κ. Έιντε για «κίνηση προσέγγισης» με στόχο την επανέναρξη των συνομιλιών, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποδέχτηκε τη συζήτηση του θέματος των υδρογονανθράκων στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων . Εντούτοις, παρά την «κίνηση προσέγγισης» του κ. Αναστασιάδη, η άμεση απάντηση της Τουρκίας ήταν η ανανέωση της NAVTEX και ως εκ τούτου η συνέχιση της αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μια απάντηση που είναι, βεβαίως, πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη διαχρονική πολιτική της Τουρκίας, αν αναλογιστούμε τη συμπεριφορά της μετά από συμφωνίες όπως της «Λωζάννης» το 1923 και της «Τρίτης Βιέννης» το 1975.   Είναι πλέον πρόδηλο ότι το διακηρυχθέν ως «γεωστρατηγικό πλεονέκτημα», που απέκτησε η ε/κ πλευρά με τον εντοπισμό φυσικού αερίου εντός της κυπριακής ΑΟΖ, θυσιάζεται στο βωμό της πολιτικής του «καλού παιδιού» και των «γενναιόδωρων προσφορών», που υιοθετήθηκε από το 2008...

  Η ιστορική απόφαση της Βουλής να απορρίψει την πρώτη συμφωνία Αναστασιάδη - Γιούρογκρπουπ έδωσε την ευκαιρία και το χρόνο στην κυπριακή κυβέρνηση να επαναξιολογήσει γεωπολιτικο-οικονομικά τη στρατηγική της. Αντί αυτού, δυστυχώς, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν έπραξε τα δέοντα και κλεισμένος στο Προεδρικό Μέγαρο ανέμενε με τάσεις ρεβανσισμού την επόμενη συνεδρία του Γιούρογκρουπ . Ενώ, μετά την αποτυχημένη αποστολή Σαρρή στη Ρωσία, οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης παρέλασαν από τα ΜΜΕ και χαιρέκακα ειρωνεύονταν όλους όσοι πίστεψαν σε λύση εκτός Τρόικας. Όμως, τα εγκληματικά λάθη στους χειρισμούς για εξεύρεση εναλλακτικής λύσης, μεταξύ πρώτου και δεύτερου Γιούρογκρουπ, καθόρισαν τις εξελίξεις και αποδυνάμωσαν ακόμα περισσότερο την κυπριακή διαπραγματευτική θέση.   Κατ’ αρχήν, η αποστολή στη Μόσχα τού κ. Σαρρή, ο οποίος αποτέλεσε τον αρχιτέκτονα της πρώτης συμφωνίας Αναστασιάδη - Γιούρογκρουπ και που ουσιαστικά προσέδενε εσαεί την Κύπρου στο τροϊκάνό μπλοκ, αφαιρούσε από τη...

Μέσα στη δίνη του προεκλογικού πυρετού, υπήρξε μια πρόταση που άναψε λίγο φως στο βάθος του τούνελ, γέννησε ελπίδα και δημιούργησε την προοπτική ν’ απεγκλωβιστούμε από την προδιαγεγραμμένη πορεία των διαδοχικών μνημονίων, που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσουν στην εξαθλίωση του λαού μας (βλ. περίπτωση Ελλάδας). Η μόνη, λοιπόν, ουσιαστική και τεκμηριωμένη πρόταση που τέθηκε στον προεκλογικό διάλογο ήταν η άμεση αξιοποίηση μέρους του φυσικού αερίου από το «οικόπεδο 12». Προσωπικώς, δεν θα εστιαστώ στην επιστημονική τεκμηρίωση της συγκεκριμένης πρότασης. Στο κομμάτι αυτό τοποθετήθηκαν καταρτισμένοι και διεθνώς αναγνωρισμένοι ακαδημαϊκοί στον τομέα της Ενέργειας, όπως ο δρ Μιχάλης Οικονομίδης και ο δρ Νίκος Λυγερός, αλλά και διαπρεπείς οικονομολόγοι όπως ο δρ Στέλιος Πλατής κ.α. Αυτό που προκαλεί ενδιαφέρον είναι η λυσσαλέα αντίδραση κατά της συγκεκριμένης πρότασης, με σκοπό να την σκοτώσουν εν τη γενέσει της. Το πλέον οξύμωρο, δε, είναι ότι η αντίδραση προήλθε από αυτούς πο...