Χρίστος Σενέκης

Ο ΕΚΜ είναι μια αναγκαιότητα, γιατί εξασφαλίζει ένα μίνιμουμ αξιοπρεπούς διαβίωσης των εργαζομένων και αποκαθιστά μερικώς το χάσμα στη διαπραγματευτική ισχύ μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων. Ένα χάσμα που δυστυχώς έχει διευρυνθεί ακόμα περισσότερο από τις διαδοχικές κρίσεις. Προς την κατεύθυνση της θεσμοθέτησης ΕΚΜ δείχνει και η ΕΕ, εξ ου και 21 από τα 27 κράτη μέλη έχουν ήδη προχωρήσει στην καθιέρωση ΕΚΜ. Περαιτέρω, η ΕΕ, δια του αντιπροέδρου της Κομισιόν, δίνει και το πλαίσιο υπολογισμού του ΕΚΜ, στο 60% του μέσου μισθού κάθε κράτους μέλους. Στη βάση αυτής της κατευθυντήριας οδηγίας, ο ΕΚΜ θα έπρεπε να είναι λίγο πάνω από τα 1000 ευρώ. Η θεσμοθέτηση ΕΚΜ γίνεται επ' ωφελεία του συνόλου της κοινωνίας. Για παράδειγμα, μελέτες έχουν δείξει ότι όσο χαμηλότερο είναι το βιωτικό επίπεδο ενός πολίτη τόσο περισσότερο ευάλωτος είναι σε συχνές ασθένειες, που επιβαρύνουν το δημόσιο σύστημα υγείας. Συνεπώς, υψηλότερες απολαβές συνεπάγονται χαμηλότερο κόστος ανά πολίτη για τη δημόσια υγεία. Ιστ...

Όπως η βουβωνική πανώλη (ο λεγόμενος Μαύρος Θάνατος) διέβρωσε τα θεμέλια της φεουδαρχικής οργάνωση των κοινωνιών, κυρίως, της Δυτικής Ευρώπης, στα μέσα του 14ου αιώνα, έτσι και η πανδημία του νέου κορωνοϊού δοκιμάζει την καπιταλιστική κανονικότητα του λεγόμενου Δυτικού Κόσμου. Το σημαντικότερο ίσως προπύργιο του Καπιταλισμού, η Νέα Υόρκη, δέχεται το ισχυρότερο πλήγμα, αφού πλέον μετράει τα περισσότερα κρούσματα και θανάτους από όλες τις άλλες χώρες, με νεκρούς να θάβονται σε ομαδικούς τάφους στο Χαρντ Άιλαντ. Την ίδια ώρα στρατιές εκατομμυρίων νέων ανέργων στις πλείστες αμερικανικές πολιτείες βλέπουν το άμεσο μέλλον τους να εξαρτάται από το πενιχρό επίδομα ανεργίας, για να συντηρούν στοιχειωδώς την κατανάλωση και όχι τις βασικές ανάγκες τους.  Το βάρος της υγειονομικής κρίσης σε όλες τις χώρες σήκωσε ο δημόσιος τομέας της υγείας, ενώ εκκωφαντική ήταν η απουσία του ιδιωτικού τομέα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Δυστυχώς, μεγάλο μέρος του ιδιωτικού τομέα παρέμεινε προσκολλημέν...