Χρίστος Σενέκης

Όποιος παρακολουθεί από κοντά την εν εξελίξει διαδικασία που αφορά την έγκριση των πέντε νομοσχεδίων για το "πλαίσιο αφερεγγυότητας" και συνακόλουθα την ενεργοποίηση του νέου ρυθμιστικού πλαισίου περί εκποιήσεων, διαπιστώνει ότι υπάρχει ένα "αόρατο χέρι", που κατευθύνει την όλη διαδικασία. Και, βεβαίως, δεν αναφερόμαστε στο "αόρατο χέρι", στο οποίο προσέφυγε το 1776 ο μεγάλος σκοτσέζος οικονομολόγος Άνταμ Σμιθ στο μνημειώδες βιβλίου του "Ο Πλούτος των Εθνών", για να θεμελιώσει την ξακουστή θεωρία του για την "ικανότητα" της αγορά να οδεύει προς τα "επιθυμητά αποτελέσματα", που συνάδουν με το κοινό συμφέρον. Αναφερόμαστε στο κερδοσκοπικό "αόρατο χέρι" του νέου μεγαλομετόχου της Τράπεζας Κύπρου, του Γουίλμπουρ Ρος. Να θυμίσουμε ότι στην αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Κύπρου, τον Αυγούστου του 2014, ο Ρος απέκτησε τον έλεγχο του 19% της τράπεζας, επενδύοντας 400 εκ. ευρώ. Η "παγίδα" στη...

Η νέα ιδέα που έπεσε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων (δυστυχώς, από τη δική μας πλευρά) με την Τρόικα και αφορά στο διαχωρισμό της Τράπεζας Κύπρου σε «Εμπορική» και «Κτηματική», δεν αποτελεί τίποτε άλλο από μια εκλεπτυσμένη παραλλαγή του διαχωρισμού της Λαϊκής Τράπεζας σε «Καλή» και «Κακή». Εφαρμόζοντας, λοιπόν, την ίδια συνταγή και στην Τράπεζα Κύπρου αποτελεί σχιζοφρενικό παραλογισμό να θεωρεί κάποιος ότι η κατάληξη θα είναι διαφορετική. Όμως, στην περίπτωση της Τράπεζας Κύπρου οι συνέπειες θα είναι ακόμα πιο τραγικές.   Προφανώς, τα «λαμπρά μυαλά», που προτείνουν τη λύση του διαχωρισμού της Τράπεζας Κύπρου σε «Εμπορική» («Καλή») και «Κτηματική» («Κακή»), θέλουν να επιταχύνουν τη διαδικασία εκποίησης περιουσιών που αποτελούν εγγυήσεις σε «προβληματικά» δάνεια, ούτως ώστε να απαλλάξουν από αυτά τα βαρίδια (βλ. «προβληματικά» δάνεια) την «Εμπορική». Αλλιώς, γιατί να γίνει αυτός ο διαχωρισμός; Επίσης, είναι αυτονόητο ότι η γιγαντιαία υποχρέωση στον EL A (που κληρονομήθηκ...