Χρίστος Σενέκης

Κατά τις διαβουλεύσεις για τη σύναψη της Σύμβασης για το δίκαιο της Θάλασσας (ΣΔΘ) διαμορφώθηκαν δύο παρατάξεις, όσον αφορά στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Η μια παράταξη, στην οποία συμπεριλαμβανόταν και η Ελλάδα, υποστήριζε ότι πρέπει να καθιερωθεί η αρχή της μέσης γραμμής , ενώ η άλλη παράταξη, στην οποία συμπεριλαμβανόταν και η Τουρκία, υποστήριζε την καθιέρωση της αρχής της ευθυδικίας - επιείκειας . Τελικώς, τόσο για την υφαλοκρηπίδα (άρθρο 83 της ΣΔΘ) όσο και για την ΑΟΖ (άρθρο 74 της ΣΔΘ) υιοθετήθηκε ενιαία διατύπωση ότι « η οριοθέτηση … πρέπει να πραγματοποιείται με συμφωνία που θα συνάπτεται με βάση το διεθνές δίκαιο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 38 του Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ΔΔΧ) προς το σκοπό της επίτευξης δίκαιης λύσης ». Σημειώνεται, εδώ, ότι το άρθρο 38 του Καταστατικού του ΔΔΧ ορίζει πως το ΔΔΧ εκδικάζει συμφώνως προς το διεθνές δίκαιο, εφαρμόζοντας τις διεθνείς συμβάσεις, τα διεθνή έθιμα, τις γενικές αρχές του δικαίου, καθώς και τις (πρ...

Το Καταστατικό Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ΔΔΧ) αποτελεί Παράρτημα του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ) και συνεπώς όλα τα κράτη μέλη των ΗΕ είναι, αυτοδικαίως, μέλη του Καταστατικού του ΔΔΧ (άρθρα 92 - 95 του Χάρτη των ΗΕ). Όμως, από δικονομική άποψη, το ΔΔΧ δεν δεσμεύει τα κράτη ως προς το μηχανισμό επίλυσης διαφορών, ο οποίος βασίζεται στην εκδήλωση της βούλησης των κρατών. Γι’ αυτό, υπάρχουν τέσσερις τρόποι με τους οποίους το ΔΔΧ μπορεί να αποκτήσει δικαιοδοσία. Ο πρώτος τρόπος είναι μέσω κατάθεσης δήλωσης αποδοχής της δικαιοδοσίας του ΔΔΧ από τα κράτη για μελλοντικές προσφυγές, συμφώνως προς το άρθρο 36.2 του Καταστατικού του ΔΔΧ. Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν προβεί σε σχετική δήλωση, υπό τον όρο της αμοιβαιότητας, ενώ η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν κάνει σχετική δήλωση. Ο δεύτερος τρόπος είναι με την υπογραφή συνυποσχετικού από τα διάδικα κράτη, με το οποίο απονέμεται δικαιοδοσία στο ΔΔΧ για μία ή περισσότερες διαφορές που δηλώνονται σε αυτό (π.χ. Υπόθεση της Συ...

   Στο παρά πέντε της έναρξης μιας   νέας διαδικασίας επίλυσης του Κυπριακού   θα προσπαθήσουμε να αναδείξουμε την αναγκαιότητα της   προσεκτικής προετοιμασίας , ούτως ώστε να αποφύγουμε λάθη που θα   παγιδεύσουν   μελλοντικά την ελληνοκυπριακή πλευρά. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα προς αποφυγή αποτελεί το « Συμφωνητικό της Βέρνης », το οποίο είναι ίσως το   σημαντικότερο βαρίδιο   της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης στην προσπάθεια   οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο   και τη   μετέπειτα αξιοποίηση του πιθανού ενεργειακού πλούτου της .   Ως γνωστόν, το   αντικείμενο της διαφοράς   στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο έγκειται στο γεγονός ότι η   ελληνική πλευρά   θεωρεί πως, σύμφωνα με το άρθρο 1(β) της τέταρτης Σύμβασης της Γενεύης του 1958 για την Υφαλοκρηπίδα και το άρθρο 121(2) της Σύμβασης του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας, τα νησιά του Αιγαίου έχουν υφαλοκρηπίδα και συνεπώς...