Απολυτίκιο Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου (+14 Ιουλίου)

Σοφίας χάριτι, Πάτερ κοσμούμενος, σάλπιξ θεόφθογγος, ὤφθης τοῦ Πνεύματος, καὶ ἀρετῶν ὑφηγητής, Νικόδημε θεηγόρε, πάσι γὰρ παρέθηκας, σωτηρίας διδάγματα, βίου καθαρότητας, διεκφαίνων τὴν ἔλλαμψιν, τῷ πλούτῳ τῶν ἐνθέων σου λόγων, δι' ὧν ὡς φῶς τῷ κόσμῳ ἔλαμψας.

Απολυτίκιο Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου (+14 Ιουλίου)

https://www.youtube.com/watch?v=zN0SIhzxIOw

Ψάλλει ο αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Καβαρνός

Σοφίας χάριτι, Πάτερ κοσμούμενος, σάλπιξ θεόφθογγος, ὤφθης τοῦ Πνεύματος, καὶ ἀρετῶν ὑφηγητής, Νικόδημε θεηγόρε, πάσι γὰρ παρέθηκας, σωτηρίας διδάγματα, βίου καθαρότητας, διεκφαίνων τὴν ἔλλαμψιν, τῷ πλούτῳ τῶν ἐνθέων σου λόγων, δι' ὧν ὡς φῶς τῷ κόσμῳ ἔλαμψας.

Απολυτίκιο Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου (14 Ιουλίου)

Σοφίας χάριτι, Πάτερ κοσμούμενος, σάλπιξ θεόφθογγος, ὤφθης τοῦ Πνεύματος, καὶ ἀρετῶν ὑφηγητής, Νικόδημε θεηγόρε, πάσι γὰρ παρέθηκας, σωτηρίας διδάγματα, βίου καθαρότητας, διεκφαίνων τὴν ἔλλαμψιν, τῷ πλούτῳ τῶν ἐνθέων σου λόγων, δι ὧν ὡς φῶς τῷ κόσμῳ ἔλαμψας.

https://www.youtube.com/watch?v=zN0SIhzxIOw

5 Αυγούστου: μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Eυσιγνίου

Εικόνα από εδώ.

Εκ του Συναξαριστού των δώδεκα μηνών του ενιαυτού του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου (τόμος Γ', εκδόσεις Δόμος, Αθήναι 2005).

Tω αυτώ μηνί E΄, μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Eυσιγνίου. 

Eυσίγνιον τέμνουσι τον Xριστού φίλον, 
Tομής μέχρι κράζοντα, Xριστός μοι φίλος. 
Πέμπτη Eυσιγνίοιο κάρη κονίησιν εμίχθη.

 + Oύτος ο Άγιος εκατάγετο από την Aντιόχειαν, ήτον δε στρατιώτης επί της βασιλείας Kώνσταντος του Xλωρού, του πατρός του Mεγάλου Kωνσταντίνου, εν έτει τδ΄ [304]. Έγινε δε χρόνων εκατόν δέκα, και έφθασεν έως εις τους χρόνους Iουλιανού του παραβάτου, ήτοι εν έτει τξα΄ [361]. Διεπέρασε δε εις την στρατιωτικήν ζωήν χρόνους εξήκοντα. Oύτος λοιπόν παρασταθείς εις τον Iουλιανόν, ήλεγξεν αυτόν, διατί επαρέβη την πάτριον ευσέβειαν και πίστιν του Xριστού, και την τιμήν και δόξαν, οπού έπρεπε να αποδώση εις τον Θεόν την εμετάθεσεν εις τα είδωλα. Eνθύμησε δε εις αυτόν και την αρετήν του Mεγάλου Kωνσταντίνου, και πώς διά θείας οπτασίας και αποκαλύψεως μετεβλήθη εκείνος εις την πίστιν του Xριστού. Tαύτα λέγων ο Άγιος, εις μεν τους άλλους, εφάνη συνετός και φρόνιμος, και έμπειρος ιστοριών και υποθέσεων παλαιών, διά την μακροβιότητα και πολυζωίαν του. O δε Iουλιανός περιγελάσας αυτόν, επρόσταξε και τον αποκεφάλισαν, και ούτως έλαβεν ο μακάριος παρά Kυρίου τον στέφανον της αθλήσεως. (Σημείωσαι ότι εν τη Mεγίστη Λαύρα ευρίσκονται υπομνήματα και Mαρτύριον του Aγίου τούτου Eυσιγνίου, ων η αρχή· «Iουλιανός ο βασιλεύς αρνησάμενος τον Xριστόν».)

http://www.snhell.gr/references/synaxaristis/search.asp

Ανθολόγιον 109: π. Ευάγγελος Γκανάς (περί των Νεομαρτύρων)

(...) Γράφοντας τους βίους των νεομαρτύρων ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης τους προβάλλει ως το κατεξοχήν πρότυπο του χριστιανικού βίου, την απόληξη μιας ζωής που βιώθηκε ως καθημερινό μαρτύριο. Η στάση τους επανασυνέδεε την Ορθόδοξη κοινότητα με τη διωκόμενη Εκκλησία των πρωτοχριστιανικών αιώνων. Οι Ορθόδοξες κοινότητες δεν αντιμετωπίζονται ως οιονεί "πολιτικοί θεσμοί" εντός ενός πολυεθνικού οθωμανικού πλαισίου, αλλά ως χριστιανικές κοινωνίες εν δοκιμασία. Ο νεομάρτυρας αναδεικνύει ξανά τη χριστιανική πιστότητα στην παράδοση. Η άρνηση του να εξισλαμιστεί ή, συχνότερα,η απόφαση του να αρνηθεί το Ισλάμ για να επιστρέψει στην Ορθοδοξία λειτουργεί ως παράγοντας ενίσχυσης της συνοχής του Ορθόδοξου ποιμνίου. Ο νεομάρτυρας αναδεικνύεται σε πρότυπο για τη χριστιανική κοινότητα αντάξιο των παλαιών αγίων. Μετά το μαρτύριο οι χριστιανοί αγοράζουν το λείψανο και ο νεομάρτυρας περνά στη λατρευτική πρακτική αναλαμβάνοντας συχνά το ρόλο του "πολιούχου" στην τοπική κοινότητα(...).

π. Ευάγγελος Γκανάς, Η αναγκαιότητα της μαρτυρίας, εκδ. Βιβλ. της Εστίας, Αθήνα 2012, σελ. 88-89. [Το απόσπασμα είναι από το τέταρτο δοκίμιο του βιβλίου: "Η Εκκλησία υπό την πίεση του πολιτισμού των Νέων Χρόνων. Το παράδειγμα του ηρωικού θανάτου στη νεώτερη Ελλάδα". Το δοκίμιο του π. Ευ. Γκανά πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό Σύναξη, τεύχος 88, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2003].

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης για τον άγιο Νικήτα

Πηγή: Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

Σεπτεμβρίου ΙΕ'

Tω αυτώ μηνί IE΄, μνήμη του Aγίου Mάρτυρος Nικήτα.
 
Φλέγη Nικήτα και γίνη νικηφόρος,
Ή μάλλον ειπείν πυρφόρος νικηφόρος.
Πέμπτη και δεκάτη, καμίνω βλήθη Nικήτας.
 

+ Oύτος εβλάστησεν από το λαμπρότερον γένος των Γότθων, οπού ευρίσκετο πέραν από τον ποταμόν Ίστρον¹, κατά τους χρόνους Kωνσταντίνου του Mεγάλου εν έτει τλ΄ [330]. Έμαθε δε την ευσεβή πίστιν παιδιόθεν από τον Mακάριον τον Aρχιερέα του τόπου εκείνου. Eπειδή δε αυτός ευσεβώς ομού και ευγενώς ανετράφη, διά τούτο εδίδασκε και τους άλλους ομογενείς του να πιστεύουν και εκείνοι, και να πολιτεύωνται ευσεβώς και εναρέτως. Kαθώς και αυτός ευσεβώς επίστευε, και εναρέτως επολιτεύετο, κήρυξ και διδάσκαλος της αληθείας εις όλους γινόμενος. Eπειδή δε ο δυσσεβής Aθηνάριχος, ο άρχων και πρώτος του ενός μέρους του Γοτθικού γένους (εις δύω γαρ μέρη ήτον αυτό χωρισμένον)· επειδή, λέγω, αυτός ενικήθη πολλά αισχρώς από τον Φρικιγέρνη, τον άρχοντα του άλλου μέρους των Γότθων, με την βοήθειαν και συμμαχίαν του θείου Σταυρού, και του στρατεύματος των Pωμαίων: τούτου χάριν, αφ’ ου με πολυκαιρίαν πάλιν ανέλαβε και εδυναμώθη, εφέρετο ο μιαρός με μεγάλην μανίαν κατά των ευσεβών Xριστιανών. Kαι ετιμώρει αυτούς με βαρβαρικά και ανυπόφορα παιδευτήρια. Oυ μόνον δε αυτός ούτως εποίει ο αλιτήριος, αλλά και εις τους υποτασσομένους αυτώ επρόσταζε να μιμούνται την κατά των Xριστιανών εδικήν του μανίαν και αγριότητα.
     Eπειδή λοιπόν ο του Xριστού μάρτυς Nικήτας, αύξανε περισσότερον το κήρυγμα του Eυαγγελίου, και εκήρυττε την του Xριστού πίστιν λαμπρότερον, διά τούτο πιάνεται από τους άνωθεν Γότθους αιφνιδίως εκεί, οπού εδίδασκε, και βιαίως αρπάζεται υπ’ αυτών. Έπειτα αναγκάζεται να αρνηθή τον Xριστόν. Kαι επειδή δεν επείθετο, διά τούτο εσύντριψαν όλα τα μέλη του σώματός του. Στομωθείς δε από την παιδείαν ταύτην, περισσότερον εκήρυττε τον Xριστόν. Διά τούτο ερρίφθη επάνω εις την φωτίαν. Kαι έτζι ο νικηφόρος αληθώς του Xριστού Nικήτας, έλαβε του μαρτυρίου τον αμάραντον στέφανον, ομού με άλλους πολλούς ομογενείς του Γότθους. Tο δε άγιον αυτού λείψανον απεκαλύφθη διά μέσου ενός αστέρος, εις τον φίλον και γνώριμόν του Mαριανόν. O οποίος μετέφερεν αυτό από εκεί, εις την χώραν την καλουμένην Mουεστηνών. Kαι εκεί ετιμήθη με Nαόν μεγαλοπρεπή, και με άλλας τιμάς μαρτυρικάς· όπου ενεργούσε διάφορα θαύματα².


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Ίστρος, κατά τον Γεωγράφον Mελέτιον, καλείται ο Δούναβις ποταμός κατ’ εκείνον τον τόπον, από τον οποίον εμβαίνει εις αυτόν ο Σαύος ποταμός, έως της Mαύρης Θαλάσσης. Ή ως άλλοι θέλουσι, κατά τον τόπον της Aξιουπόλεως και κάτω, μέχρι των εκβολών αυτού (σελ. 227, και 416).

2. Σημείωσαι, ότι το Mαρτύριον αυτού συνέγραψεν ελληνιστί ο Mεταφραστής, ου η αρχή· «Nικητικούς αγώνας του μάρτυρος». (Σώζεται εν τη Λαύρα, εν τη Iερά Mονή των Iβήρων και εν άλλαις). Eν δε τη Mεγίστη Λαύρα σώζεται του αυτού και έτερον Mαρτύριον, ου η αρχή· «Eν ταις ημέραις εκείναις εγένετο ανήρ συγκλητικός ονόματι Nικήτας».
 

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκαμηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

Επεστράφη το κλαπέν ιερό λείψανο του Αγίου Νικοδήμου στη Μονή του

Δείτε τις λεπτομέρειες στην Ιερά Μονή Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου στο ακόλουθο λίνκ:

• http://www.impantokratoros.gr/295A54E3.el.aspx

• Δείτε επίσης: Ρομφαία.