ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΚΑΝΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΟΒΟΥΜΑΙ ΓΙΑ ΟΣΑ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ

Πλήρης εωσφορικής αλαζονείας, αρμενίζων σε πελάγη αρχοντοχωριάτικου ναρκισσισμού, αθεράπευτα προσκολλημένος στην ξύλινη (και γι αυτό σαρακοφαγωμένη και σαθρή) κομματικοσυνδικαλιστική εκφορά «λόγου», ο πολιτικός πατέρας του εξαμβλώματος, που κατ’ ευφημισμόν απεκλήθη «Καλλικράτης», έδωσε στη δημοσιότητα «στοιχεία» για να «αποδείξει» την επιτυχία του φρανκεσταϊνικού πειράματός του, μπροστά στο οποίο ωχριούν τα όργια της Οθωνικής Αντιβασιλείας.  Μειώθηκε ο αριθμός των Δήμων, εξαφανίστηκαν οι Κοινότητες, καταργήθηκαν οι Νομαρχίες, περιορίστηκε δραστικά το πλήθος των (σφόδρα δυσφημισθεισών) δημοτικών επιχειρήσεων…  Τα «επιτεύγματα» της Κυβέρνησης του Μνημονίου εδράζονται στα πήλινα πόδια των στατιστικών εντυπώσεων:  είχαμε, χοντρικά, 1000 Δήμους (του «Καποδίστρια»), και τώρα, με τις υποχρεωτικές και βεβιασμένες και πρόχειρες και μίζερες συνενώσεις (του «Καλλικράτη»), έχουμε 300 (για την ακρίβεια 325).  Άρα «επιτύχαμε» μείωση κοντά στο 70%! – θριαμβολογεί το θαυμαστό παιδί του κομματικού σωλήνα...
Μέσα σ’ αυτή την πλαστή ευημερία των αριθμών τοπικές κοινωνίες ασφυκτιούν, ορδές λαθρομεταναστών αλωνίζουν, αυτοδιοικητικές παραδόσεις στραγγαλίζονται, προνοιακές δομές διαλύονται, οικονομικές δραστηριότητες καταρρέουν, πτωχοί και πένητες πολλαπλασιάζονται, - αλλά και σχέδια «περίεργα» εξυφαίνονται.
         Πράγματι:  ενώ ο κυβερνητικός αυτοθαυμασμός και αυτοϊκανοποίηση αγγίζουν την κορύφωση, εξυφαίνονται σχέδια, που όταν αρχίσουν να αποδίδουν καρπούς πολλοί «μαϊντανοί» έντρομοι θα μιλούν για «καταστάσεις μη αναστρέψιμες» - ενώ ο δράστης του «αρχιτεκτονήματος» θα έχει ήδη πορευθεί, στην καλύτερη περίπτωση, για τον «αγρόν του κεραμέως».
Μια ελάχιστη, ενδεικτική πτυχή αυτών των σχεδίων φανερώνει το μέγεθος της (στην καλύτερη περίπτωση) απρονοησίας των αυλικών του Γιωργάκι.
Εκεί ψηλά, κοντά στην πινέζα του χάρτη (σε μέρη μακρινά κι απρόσιτα για τις Αντουανέτες του Υποκράτους), ακριβώς στα σύνορα με τη Βουλγαρία, ο διαβόητος «Καλλικράτης», με καποδιστριακή μαγιά, συνένωσε ούτε ένα, ούτε δυο, ούτε τρία, ούτε δέκα, ούτε είκοσι, αλλά πενήντα επτά (!!!), ναι: 57!!!, χωριά, και «δημιούργησε» ένα μειονοτικό Δήμο (Αρριανών), με έκταση 770.000 στρέμματα, και πληθυσμό πάνω από 18.000 κατ., με την απογραφή του 2001 (και σίγουρα πολυπληθέστερο με την πρόσφατη -ο Θεός να την κάνει!- απογραφή).
           Πόσο σκόπιμο είναι να έχεις, σε τέτοιες ευαίσθητες περιοχές, τόσο μεγάλους και, κατά τις κυβερνητικές εξαγγελίες, διοικητικά αυτοδύναμους και ισχυρούς Δήμους;  Η «σκοπιμότητα» φαίνεται και από τις προτεραιότητες του τοπικού άρχοντα, που, αξιοποιώντας τα πληθυσμιακά και άλλα μεγέθη με τα οποία τον προίκισε ο «Καλλικράτης», μπορεί, κατά την απόλυτη προσωπική επιλογή του, να προσλάβει, εκτός ΑΣΕΠ, ειδικούς συνεργάτες για να τον υποστηρίζουν στο έργο του.  Και σε ποια πρόσληψη προβαίνει;  Μήπως κάποιου μηχανικού, κάποιου γεωπόνου, κάποιου δασολόγου, κάποιου οικονομολόγου, κάποιου κοινωνικού λειτουργού, κάποιου πληροφορικάριου, κάποιου τέλος πάντων που θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάπτυξη του τόπου;  Όχι!  Προσλαμβάνει Δημοσιογράφο-Επικοινωνιολόγο, πτυχιούχο του «Πανεπιστημίου Αιγαίου (Σμύρνη Τουρκίας)» (ναι για! Έτσι γράφει η εγκριτική απόφαση του αρμόδιου κρατικού εκπροσώπου). Τα σχόλια, οι συνειρμοί, οι απορίες, οι αναστεναγμοί ας μην γραφτούν εδώ.  Εδώ ας καταγραφεί απλώς το γεγονός.  Με την αυτονόητη υποσημείωση ότι ο εκλεγμένος τοπικός άρχων δεν πράττει τίποτε περισσότερο ή τίποτε λιγότερο απ’ ό,τι πράττουν οι υπόλοιποι καλλικρατικοί συνάδελφοί του.  Ο τοπικός δήμαρχος είναι απολύτως νόμιμος και -από τη δική του σκοπιά- μπράβο του!  Όμως υπάρχει και η άλλη σκοπιά.  Υπάρχουν κι αυτά που κυοφορούνται «μυστικά», αυτά που ζυμώνονται, αυτά που έρχονται…  Άραγε τα αντιλαμβάνονται, ή έστω τα ψυλλιάζονται τα καλόπαιδα του Γιωργακιστάν;  Αν όχι, είναι ανίκανοι να κρατούν το τιμόνι και πρέπει να αποσυρθούν πάραυτα.  Αν ναι, είναι επικίνδυνοι και 222 χρόνια* μετά πολλά μπορεί να (ξανα)συμβούν…
--------------------
* όπως είναι (;) γνωστό, το διάστημα Ιουνίου-Ιουλίου 1789 ήταν πολύ οδυνηρό για μιαν άλλη αυλή… Για όσους δεν θυμούνται, το όνομα Αντουανέτα σίγουρα θα τους φρεσκάρει την μνήμη.  Ενδεχομένως δε, συνειρμικά, να οδηγηθούν και μέχρι την γκιλοτίνα.
filotimia
olympia

Μοιραστείτε

Ο "Καλλικράτης" και οι γρήγορες αρπαχτές (fast track)

ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Με απλά λόγια και πολύ παραστατικά αποκαλύπτει όλη την εφιαλτική φιλοσοφία του «Καλλικράτη».
Ας το διαβάζουν, κάποιοι δήθεν πολέμιοι της Νέας Τάξης που ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝ με τη συμμετοχή τους στην εκλογική απάτη και αυτόν τον εφιάλτη (επ’ αυτού θα επανέλθουμε).
 

Από ΣΑΝΤΟΡΙΝΙΟ
  

 Τι είναι όμως πραγματικά το σχέδιο Καλλικράτης και πως συνδέεται με την τακτική του fast track η οποία εφαρμάζεται από κράτη μπανανίες;

Το σχέδιο «Καλλικράτης» δεν αποδυναμώνει την κεντρική εξουσία υπέρ μιας δήθεν αποκέντρωσης των περιφερειών.

Στην πραγματικότητα έχει στόχο να δυναμώσει τον αντικοινωνικό χαρακτήρα της κεντρικής εξουσίας, απαλλάσσοντάς την από την υποχρέωσή της να ασκεί εθνική πολιτική υγείας, παιδείας, πρόνοιας και υποδομών.

Έτσι οι περιφέρειες θα πρέπει να κόψουν τον λαιμό τους να βρούνε χρήματα για να ασκήσουν πολιτικές υγείας, παιδείας, πρόνοιας και για να επενδύσουν σε αναγκαίες υποδομές.

Με αυτόν τον τρόπο η κεντρική εξουσία θα απομείνει ένας καθαρός φοροεισπρακτικός μηχανισμός χωρίς κοινωνικές ή εθνικές υποχρεώσεις.

Στον διεθνή οικονομικό Τύπο δημοσιεύονται όλο και περισσότερες πληροφορίες για συμφωνίες που βρίσκονται στα σκαριά σχετικά με ορισμένες περιφέρειες της χώρας. Ιδίως για εκείνες με υψηλή τουριστική ανάπτυξη, όπως π. χ. είναι τα Δωδεκάνησα, αλλά και για περιοχές ιδιαίτερου στρατηγικού ενδιαφέροντος, όπως π. χ. είναι η Θράκη.

Ο «Καλλικράτης» έχει σχεδιαστεί για να διευκολύνει τέτοιου είδους συμφωνίες. Διαμελίζει το ενιαίο της ελληνικής επικράτειας, της ασκούμενης εθνικής κυριαρχίας, και διευκολύνει έτσι την αποδέσμευση εθνικού εδάφους πρώτα και κύρια για οικονομικούς λόγους.

Η διεθνής πρακτική έχει δείξει ότι οι «τοπικές κυβερνήσεις», ιδίως των ακριτικών περιφερειών, προκειμένου να βρούνε τα αναγκαία χρήματα, είναι πιο επιρρεπείς και ανοιχτές σε συμφωνίες αυτού του είδους.

Ο "Καλλικράτης" θα φροντίσει να υλοποιήσει την ιδιωτικοποίηση ολόκληρων περιφερειών της χώρας, όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια σε μια σειρά υπερχρεωμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, όπου εκχωρείται σε πολυεθνικές ή σε διεθνείς οίκους η διαχείριση και εκμετάλλευση περιοχών ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την παγκόσμια αγορά.

Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η περίφημη αξιοποίηση των «πράσινων νησιών» του κ. Παπανδρέου.

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που η κυβέρνηση βιάζεται να προωθήσει το σχέδιο «Καλλικράτης», μιας και η επιβολή καθεστώτος περιφερειακής αυτονομίας ή ημιαυτονομίας – «τοπικών κυβερνήσεων» – υπήρξε πάντα το πρώτο βήμα γι’ αυτού του είδους τις ιδιωτικοποιήσεις.

Αυτό σημαίνει για την τσέπη μας νέα χαράτσια. Για την Ελλάδα, σημαίνει προετοιμάσια για τον μελλοντικό διαμελισμό της, μέσο ανεξαρτητοποίησης κάποιων περιφερειών της, οι οποίες θα νιώθουν οικονομικά δυνατότερες από κάποιες άλλες.

Το διαίρει και βασίλευε θα εφαρμοστεί όχι μόνο μεταξύ επαγγελματικών ομάδων όπως γίνεται σήμερα αλλά και μεταξύ των περιφερειών.

Αυτό είναι το έργο που θα παιχτεί τα επόμενα χρόνια και ας φαίνεται τώρα μακρινό σενάριο.

Όσο για το αν υπάρχει άλλος δρόμος πέρα απο το μνημόνιο, υπάρχει αλλά μην λέμε πάλι τα ίδια, πάνω από όλα οι πιστωτές μας και τα λεφτάκια τους. Μην τους αγχώσουμε και τους χάσουμε και από... προμήθειες...

Καλημέρα σας
Αναγνώστης



Μοιραστείτε

Μνημόνιο και Καλλικράτης: Ραγδαίος Εκφασισμός

 

Συγγραφέας: Γιώργος Καραμπελιάς
Βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε μια νέα εκλογική «αναμέτρηση», για μια ακόμα φορά με τα ζάρια πειραγμένα. Στις εκλογές που έγιναν πριν ένα χρόνο πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη εξαπάτηση των Ελλήνων –από τις «αυξήσεις» που τους είχαν υποσχεθεί, προκάλεσαν τη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή μετά τον πόλεμο· στις εκλογές που θα γίνουν σε έναν μήνα, με το νέο νομοθετικό πλαίσιο του Καλλικράτη, χαλκεύονται νέα ανεπίγνωστα δεσμά για τους Έλληνες. Και το σημαντικότερο είναι πως κανένα κόμμα δεν βγήκε να τον καταγγείλει, ως έναν νεοταξικό μηχανισμό που στοχεύει στην ολοκληρωτική εξουθένωση της κοινωνίας και της εθνικής ταυτότητας.
Κατ’ αρχάς αλλοιώνεται και φαλκιδεύεται κάθε έννοια τοπικότητας και τοπικής διακυβέρνησης. Οι οργανισμοί αυτοδιοίκησης μεταβάλλονται σε ανοικτούς ιμάντες μεταβίβασης των κελευσμάτων της κεντρικής εξουσίας και των μεγάλων κομμάτων, που μόνο αυτά μπορούν στην ουσία να παρέμβουν σε αυτούς.

Ακόμα χειρότερα, οι περιφέρειες που αποκτούν μεγάλες δικαιοδοσίες, μεταβάλλονται σε οιονεί αυτόνομες περιφέρειες, που θα συνομιλούν απευθείας με τις Βρυξέλλες, παρακάμπτοντας το εθνικό κράτος και ολοκληρώνοντας την αποσύνθεσή του. Διότι δεν πρόκειται για περιφέρειες ενταγμένες σε μια εθνική στρατηγική, αλλά στη γερμανική λογική της «Ευρώπης των περιφερειών», που στοχεύει στην αποσύνθεση των εθνικών ταυτοτήτων της Ευρώπης.
Επιπλέον, οι περιφέρειες για να επιβιώσουν θα συνδεθούν με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και αντί για συνεργασία μεταξύ τους, θα οδηγηθούν σε ανταγωνισμό για την απόσπαση πόρων.
Όταν δε ακολουθήσει και η επόμενη «μεταρρύθμιση» του ΓΑΠ, δηλαδή η αλλαγή του εκλογικού συστήματος των γενικών εκλογών, με μονοεδρικές περιφέρειες και δοτούς βουλευτές, θα έχει επιταθεί ο εκφασισμός του ελληνικού κράτους. Κατά τον ίδιο τρόπο που στη διάρκεια του μεσοπολέμου το σύστημα σε όλη την Ευρώπη, για να αντιμετωπίσει την κρίση του προχώρησε παντού σε περιστολή των ελευθεριών, εκφασισμό των θεσμών, εντέλει ακόμα και ανοικτές δικτατορίες, σήμερα ο ΓΑΠ και η συμμορία των προθύμων του αλλοιώνει σε βάθος τους δημοκρατικούς και κρατικούς θεσμούς, χωρίς μάλιστα κανένα κόμμα να καταγγέλει αυτό το άνευ προηγουμένου colpo grosso...
Και είναι φυσικό, η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε απόλυτη σύγχυση και εν πολλοίς συμμερίζεται τα ίδια ιδεολογήματα, παρά τις επιμέρους αντιδράσεις του Σαμαρά, τουλάχιστον για το προτεινόμενο εκλογικό σύστημα. Όμως για τον Καλλικράτη δεν μπόρεσε να αρθρώσει καμιά συνολική πρόταση.
Το ΚΚΕ, οπαδός της λογικής «τη νύχτα όλα τα χρώματα είναι ίδια», δεν ενδιαφέρεται για το πώς συγκεκριμενοποιείται ο εκφασισμός της δημόσιας ζωής στο πεδίο της τοπικής αυτοδιοίκησης και των περιφερειών, αρκεί που καταγγέλλει την «πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου» και των μεγάλων κομμάτων, άσχετα με την ίδια τη φύση των θεσμών που διαμορφώνονται. Η κασέτα είναι στερεότυπη: Οι εκλογές είναι πολιτικές και επιλέγουμε «μεταξύ του κεφαλαίου και του… ΚΚΕ». Όλα τα άλλα είναι παραπλανητικά! Το εάν δηλαδή θα μπορούν οι πολίτες να αποφασίζουν ή όχι, τουλάχιστον για κάποια θέματα της ζωής τους που τους ενδιαφέρουν άμεσα, κρίνεται αδιάφορο από το «κόμμα της εργατικής τάξης»· και μάλιστα όταν είναι γνωστό πως η αυτοδιοίκηση αποτελούσε κάποτε προνομιακό πεδίο για την Αριστερά, όπου είχε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό απ’ ό,τι στις γενικές εκλογές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο αριστερισμός, στην πλειοψηφία τους δεν αντέδρασαν ουσιαστικά, όχι μόνο γιατί βρίσκονται σε γενικευμένη κρίση και αποσύνθεση, αλλά και διότι η λογική των περιφερειών και της διάλυσης του έθνους-κράτους τους βρίσκει απολύτως σύμφωνους, παρόλο που μπροστά στην οικονομική κρίση αρκετοί από αυτούς προτείνουν να αντισταθούμε με όπλο μας το έθνος-κράτος! Ένα έθνος-κράτος που καθημερινά καθυβρίζουν και κάνουν ό,τι μπορούν να το αποδυναμώσουν. Οι δε περιβόητοι «Οικολόγοι-Πράσινοι», έχουν ως προμετωπίδα τους την «Ευρώπη των περιφερειών» και τη διάλυση των εθνικών κρατών.
Όσο για το ΛΑΟΣ, πρόκειται μάλλον για… περίπλοκες σκέψεις που δεν απασχολούν τον κονφερανσιέ αρχηγό του, ο οποίος εξάλλου έχει και ρητή εντολή να συναινεί σε ό,τι υποστηρίζει ο επικεφαλής στην… επετηρίδα.
Μετά από όλα αυτά δεν είναι καθόλου περίεργο πως, ένα εγχείρημα τέτοιων διαστάσεων και σημασίας, πέρασε κυριολεκτικά αντουφέκιστο, μέσα στη σύγχυση την οποία επέτεινε η οικονομική κρίση. Καθόλου τυχαία βέβαια, η κυρία Μπακογιάννη, η φράου Τρέμη και λοιποί πρακτορίσκοι των πρωινών εκπομπών, είναι φανατικοί υποστηρικτές αυτών των «μεγάλων μεταρρυθμίσεων».
Τι θα κάνουμε στις εκλογές

Έτσι έμεινε για τους πολίτες ως σχεδόν αποκλειστικό διακύβευμα των εκλογών μόνο το εάν θα ταχθούν υπέρ ή κατά των υποστηρικτών του μνημονίου. Βεβαίως και αυτό είναι σημαντικό, και δυστυχώς πλέον μόνον εκεί μπορούμε να επικεντρωθούμε. Δηλαδή στο να συμβάλουμε, τουλάχιστον στις περιφερειακές εκλογές, καθώς και στους κεντρικούς δήμους, στο να δοθεί ένα ηχηρό χαστούκι στις δυνάμεις των υποστηρικτών του μνημονίου, εξέλιξη που πιθανώς θα δρομολογήσει εξελίξεις εξασθένισης της νομιμοποίησης της κυβέρνησης κατοχής.
Παράλληλα, καταλαβαίνουμε πως πάρα πολλοί φίλοι μας απεχθάνονται, και δικαίως, την πλειοψηφία, αν όχι και όλους τους υποψηφίους που κατεβαίνουν, προπαντός σε πολλές μεγάλες περιφέρειες και δήμους. Υπάρχει και η αποχή, το λευκό, το άκυρο, ιδιαίτερα στον πρώτο γύρο. Θα κυκλοφορήσουμε μάλιστα και ένα κείμενο θέσεων για τον Καλλικράτη, που θα μπορούμε να το διακινήσουμε αντί άκυρου.
Είναι προφανές πως εάν δεν έμπαινε ζήτημα μνημονίου, η γενικευμένη αποχή ή άκυρο στις περιφερειακές εκλογές θα ήταν η ενδεδειγμένη λύση. Δυστυχώς έχουμε ταυτόχρονα δύο στόχους: να αποκαλύψουμε –όσο μπορούμε πλέον– την υφή του Καλλικράτη και να υποστηρίξουμε, όπου είναι δυνατό, ψηφοδέλτια που αντιστρατεύονται τις φασιστικές και εθνοαποδομιστικές κατευθύνσεις του και παράλληλα να δώσουμε ένα πολιτικό μάθημα στους «μνημονιακούς», με πιθανές γενικότερες πολιτικές παρενέργειες.
Ταυτόχρονα, όπου μπορούμε και όπου υπάρχουν στοιχειώδεις αντιστάσεις και ψηφοδέλτια αντίστασης, που κάποτε μάλιστα καταγγέλλουν και τις θηριώδεις πλευρές του Καλλικράτη, εκεί μπορούμε και πρέπει να τα υποστηρίξουμε.
McManus

Μοιραστείτε

«Καλλικράτης»: Το προπαρασκευαστικό στάδιο της παράδοσης!

• Του Βάϊου Φασούλα

«Καταφέραμε να κρατήσουμε την Ελλάδα όρθια στις πιο δύσκολες συνθήκες των τελευταίων δεκαετιών…» ανέφερε ο Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου, Πρόεδρος του Πασόκ, στη ΔΕΘ Θεσσαλονίκης 2010 στο νέο υπουργικό ΤΟΥ συμβούλιο. Πρόεδρος της διεθνούς σοσιαλιστικής, (ξεπέρασε όλους τους ευρωατλαντικούς – «νεοκλασικούς» λαϊκούς και σοσιαλιστές, Κλίντον, Μπλέρ, Σρέντερ και άλλους, – πρωτεργάτες της σφαγής της Παγκόσμιας Κοινότητας), υποψήφιος, ακούμε, για ακόμα μεγαλύτερα… πόστα, θα πάρει και το γερμανικό βραβείο στις αρχές Οκτωβρίου στη Γερμανία (βραβείο Quadriga «Τέθριππον» που θα του απονεμηθεί από το «Εργαστήρι της Γερμανίας»-Βερολίνο, πρόσφατα έχουμε αναφερθεί σ’ αυτό) ακριβώς γιατί… έσωσε την Ελλάδα από τη χρεοκοπία!!

Παράλληλα με τα σκληρά μέτρα, σπίλωσε και τη μνήμη του Αρχαίου Έλληνα Καλλικράτη, τον μάντρωσε στα πράσινα κιτάπια του και αμόλησε τα «σοσιαλιστικά» στελέχη του στη μάχη για την επικράτηση της πασοκικής συμφοράς στη νέα χωροταξική απορρύθμιση, ακριβώς για να κρατήσουν την Ελλάδα όρθια!!

Τρομάρα μας, λέμε εμείς, που τυγχάνει να είμαστε κι εμείς σοσιαλιστές. Μόνο που ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν είναι σοσιαλιστής. Μη λέμε τρελά πράγματα, Πολίτες. Μη μας εκπλήσσει ο πότε παροδικός και ήπιος λόγος του, ο πότε υποκριτικός και αλληγορικός και άλλοτε αυταρχικός και καταστροφικός, αφού με το λόγο του και κυρίως με τα ενδεκάμηνα «έργα» του, έδεσε την Ελλάδα και σέρνεται στα άρματα του ΔΝΤ, του καταδικαστικού μνημονίου, της τραγουμανίστηκης τρόικας, υποπροϊόντα κατάπτυστης κατηγορίας του καπιταλισμού που σερβιρίστηκαν στον ελληνισμό, γηγενή και απόδημο με τους πιο ξεδιάντροπους τρόπους.

Κατά τ’ άλλα, περιμέναμε την τρέχουσα κατάσταση, ίσως να μην την περιμέναμε σε αυτό το σημείο κι αυτό, διότι, προεκλογικά άλλα έλεγε ο «σοσιαλιστής» Πρωθυπουργός, «ότι υπάρχουν λεφτά» και αποδεικνύεται πως είχε δίκιο!! Μόνο που δεν είχε την τόλμη και το θάρρος μήτε και την ελληνική λεβεντιά (πρέπει να είναι κανείς και λίγο Έλληνας για να μπορεί τέτοια προνόμια να τα κρατάει ψηλά και πολύ περισσότερο να είναι λεύτερος που να μ π ο ρ ε ί και να θ έ λ ε ι να εργάζεται για τη Χώρα του, προσόντα που, δυστυχώς, κατά την άποψή μας, δεν διαθέτει) να έλεγε, λοιπόν, πως τα λεφτά θα τα πάρουνε από το γδάρσιμο της ελληνικής κοινωνίας για να σωθούμε… όπως και έγινε, δυστυχώς.

Με όλα τα παραπάνω, που δεν είναι παρά κόκκοι της διπολικής, αμερικανόφιλης τριάντα εξάχρονης «σοσιαλδημοκρατικής» δυναστείας, οδηγηθήκαμε στο χάος, απ’ το οποίο η σημερινή κυβέρνηση προσπαθεί να μας… βγάλει. Ένα χάος, που με τη βούλα του «Καλλικράτη» που (για όσους δεν γνωρίζουν ελληνικά), «Καλλικράτης» ελληνικά σημαίνει: Προπαρασκευαστικό στάδιο τελικής παράδοσης! Μάλιστα, καλά διατυπώθηκε. Μόνο που αυτό το προπαρασκευαστικό στάδιο έχει ημερομηνία λήξεως!...

Στη δίνη του ληστρικού και απάνθρωπου εκατοντάδων σελίδων ευρωμνημόνιο, στον τρόμο της τρόικας που θα εισβάλει και στα σπίτια μας, στις φασιστικές ευρωφατρίες της «ΕΕ», στη μέγγενη του διεθνούς καπιταλισμού, στα σκληρά μέτρα των αλαζόνων, ψευτών και υποκριτών «ελλήνων πολιτικών» και στο κερασάκι της αυταρχικής «Καλλικρατικής» κυριαρχίας, η σημερινή «πράσινη» κυβέρνηση έχει τοποθετήσει τον τελευταίο άσσο της προκειμένου να σταθεί στα πόδια της. Η άνευ όρων παράδοση της ελληνικής επικράτειας και των Πολιτών της στην κυριαρχία του κεφαλαίου, είναι πλέον δεδομένη. Παράλληλα, πρέπει να επισημάνουμε και την απόλυτη αποτυχία των κομμάτων, ιδιαίτερα της Κοινοβουλευτικής Αριστεράς, ότι είναι επίσης δεδομένη. Η συγκυρία, η οποία υπάρχει για πρώτη φορά, βρίσκει την Αριστερά διαλυμένη, αποπροσανατολισμένη και διχασμένη (κι αυτό σημαίνει ότι εργάστηκε για τη συντήρηση και παραμονή των κομμάτων εξουσίας στο σβέρκο του λαού) και τα κόμματα εξουσίας, έτσι και αλλιώς, από το ξεκίνημά τους ήταν αποτυχημένα. Δείτε το σημερινό κατάντημα.

Ένα μόνο μένει: Οι Πολίτες, όλοι οι Πολίτες και προπάντων οι ψηφοφόροι της σημερινής κυβέρνησης αλλά και της προηγούμενης που θέλουν να ζουν με αξιοπρέπεια τι κάνουν; Το «Καλλικρατικό» προπαρασκευαστικό στάδιο παράδοσης όπου να ’ναι τελειώνει. Την αυταρχική λειτουργία της κεντρικής εξουσίας το κομματικό κράτος την έχει μεταφέρει σε ολόκληρη την περιφέρεια. Οι Δήμοι δεν λειτουργούν ή ελάχιστοι υπολειτούργησαν αναγκαστικά κάτω από την πίεση των Πολιτών ή το δικό τους ηθικό ανάστημα. Τώρα στη δίνη της καπιταλιστικής κρίσης το κομματικό κράτος μέσω «Καλλικράτη» θα δουλέψει περισσότερο το ψαλίδι. Όλα τα έργα κόβονται απ’ τα ψαλίδια των κούρων, η «ανάπτυξη» μεγαλουργεί και θα βρεθούμε αντιμέτωποι σ’ ένα ξεχωριστώ αλαλούμ και, εμάς δηλαδή, τους άνεργους, τους συνταξιούχους, τους μικρομεσαίους, πράσινους, κόκκινους, γαλάζιους και παρδαλούς θα μας πάρει ο διάολος τον πατέρα.

Η μόνη λύση, ελπίδα αν θέλετε, είναι η συγκρότηση Πρωτοβουλιών Ενεργών Πολιτών που ήδη άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά και όχι μόνο σε τοπικά επίπεδα αλλά σε ολόκληρη τη Χώρα. Η μόνη ελπίδα, αν μπορούμε να μιλούμε για ελπίδα, είναι η παρέμβαση των Ενεργών Πολιτών για την ανατροπή αυτού του κυβερνητικού σχήματος, για την ανατροπή του μνημονίου, το διώξιμο της τρόικας και βεβαίως τον αποκλεισμό των εγκλωβισμένων στα κόμματα υποψηφίους δημάρχους. Καιρός να καταλάβουμε τη σημασία και αξία της Τ.Α. όταν αυτή πάψει να λειτουργεί κάτω από τις ορέξεις των κομματικών μεγιστάνων. Όμως αυτό θα το δούμε μόνον όταν η Τ.Α. απελευθερωθεί δια παντός από τον έλεγχο του κομματικού κράτους.

Ο ενεργός και ελεύθερος Πολίτης οφείλει να γνωρίζει πως: Η πολιτική μιας Χώρας περνά μέσα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ως εκ τούτου καλείται και υποχρεούται να μαυρίσει τα ψηφοδέλτια των υποψηφίων περιφερειαρχών με καραμπογιά που χρησιμοποιούσαν παλιά στα κάρα, να μαυρίσει όλους τους υποταγμένους στο χαώδες κομματικό Κράτος-σύστημα και να αναδείξει τον δικό του και άσπιλο Τοπικό Άρχοντα.

tonoikaipnevmata - kostasxan


Μοιραστείτε

Ο κύριος Παπανδρέου θεσμοθετεί τον ακρωτηριασμό της Ελλάδος

Σε συζήτηση εντός της βουλής ο κ. Παπανδρέου απαντώντας στον κ.Τσίπρα (γνωστόν αστέρα του ροζουλί συνονθυλεύματος) ανέφερε πως η κυβέρνηση του θα φέρει νομοσχέδιο προς ψήφιση σχετικά με το ζήτημα των νομοσχεδίων.

Εδώ και καιρό οι bloggers και εκατοντάδες πολίτες ζητούσαν την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. Το ΠΑΣΟΚ αγνόησε τις φωνές και την αίσθηση που είχε προκαλέσει αυτή η πρωτοβουλία των πολιτών του διαδικτύου γιατί ήθελε να νοθεύσει το εκλογικό χάρτη της Ελλάδος πράγμα που έκανε αλλά… ξαφνικά τώρα ο κ. Παπανδρέου θυμήθηκε τις υποσχέσεις περί δημοκρατικής ηγεσίας και νέου μοτίβου πολιτικής ανάπτυξης μέσω της διεξαγωγής δημοψηφισμάτων!!!

Ως γνωστόν το αλλοιωμένο Σύνταγμα προβλέπει την διεξαγωγή 2 δημοψηφισμάτων τον χρόνο εάν και εφόσον συναινέσουν τα 2/3 τις βουλής. Γνωρίζοντας πως ο κ. Παπανδρέου διαχειρίζεται τα Εθνικά θέματα με μυστικότητα και μυστικές συμφωνίες επιζήμιες για τον τόπο (βλ Μακεδονία του Βαρδάρη), ότι τα εργασιακά και το ασφαλιστικό ρυθμίστηκαν , και κυρίως γνωρίζοντας πως δεν θα απαλλαγούμε σύντομα από το μνημόνιο (εκτός συγκλονιστικού απροόπτου εκλογών και πτώχευσης) ποιος ο λόγος θεσμοθέτησης δημοψηφισμάτων. Από την στιγμή που ο κ. Παπανδρέου υποθήκευσε εσκεμμένα την χώρα μας ως εντολοδόχος των υπερατλαντικών συμφερόντων δεν υπάρχει λόγος διεξαγωγής δημοψηφισμάτων. Γιατί πολύ απλά δεν πρόκειται για δημοψηφίσματα εθνικά αλλά περιφερειακά-τοπικά.

Με αλλά λόγια δεδομένου ότι ο Καλλικράτης έχει εγκριθεί , οι περιφέρειες λαμβάνουν αρμοδιότητες μικρών κρατών. « Ένας νόμος που θα τους παραχωρούσε το δικαίωμα διεξαγωγής δημοψηφισμάτων για διάφορα θέματα θα ενίσχυε των ρόλο τους(περιφερειων) και την επαφή τους με τον πολίτη» θα ακούσουμε σύντομα από τα χείλη του υπουργού Εσωτερικών. Η ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου θα είναι το ουσιαστικό τέλος της Ελλάδος. Τα δημοψηφίσματα για την απόσχιση από το εθνικό κορμό θα γίνονται το ένα μετά το άλλο. Θράκη Μακεδονία, Ήπειρος, Κέρκυρα και Κρήτη θα οδεύουν ολοταχώς προς τοπικούς εμφυλίους πολέμους.

Στην αναμπουμπούλα όμως αυτός που χαίρεται είναι ο λύκος. Στην δικιά μας περίπτωση ο λύκος κουβαλάει τα δώρα του νέο-οθωμανισμού.

regimechangeingreece

Μοιραστείτε

Η Πέμπτη φάλαγγα σε πλήρη κινητικότητα, προετοιμάζεται...

• Ένας τάφος ενός νέου έλληνα στρατιώτη, που έχασε τη ζωή του (εφονεύθη) στην περιοχή των Ιμίων, σε διατεταγμένη υπηρεσία (εντεταλμένη αποστολή). Μήπως ο κύριος Παπανδρέου μπορεί να διαφωτίσει τους έλληνες πολίτες τι συνέβη;

Σαν χώρα, αλλά και σαν πολίτες που καλούμαστε πάντα να βγάζουμε «τα κάστανα από τη φωτιά», πρέπει κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά συμβαίνει γύρω μας και που μας οδηγούν κάποιοι (καθοδηγούμενοι και οι ίδιοι) μέσα στην σύγχρονη ιστορική ̵και οικονομική- πραγματικότητα.
Η Ελλάδα πάσχει από δυο μάστιγες. Η πρώτη, η εσωτερική, είναι το φαινόμενο του ΠΑΣΟΚ. Έχει επαρκώς νομίζω αναλυθεί ο ρόλος του συγκεκριμένου κόμματος και έχω την εντύπωση πως, ιδιαίτερα σήμερα, οι έλληνες πολίτες έχουν κατανοήσει πλήρως πως η ακολουθούμενη πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου ουδόλως απέχει από πρακτικές μικροαπατεώνων που ευελπιστούν σε ό,ποια οφέλη, μέχρι τη στιγμή της σύλληψής τους. Η λύση, πάντα κατά την άποψή μου, είναι η ανελέητη σύγκρουση των υγιώς σκεπτόμενων δυνάμεων του έθνους και ο μηδενικός συμβιβασμός, με τελικό στόχο την οριστική εξάλειψη του φαινομένου των πατριδοκάπηλων πολιτικών που στοχεύουν σε οτιδήποτε άλλο εκτός της ευημερίας των ελλήνων…
Όπως έχει λεχθεί, η αβροφροσύνη δοκιμάστηκε και απέτυχε παταγωδώς. Γιατί; Επειδή οι μάστιγες δεν αντιμετωπίζονται με ευγένεια. Επομένως, επιτρέπονται όλα τα μέσα για την συντριβή του καρκινώματος μέσα στο οποίο φωλιάζει, σε συντριπτική πλειοψηφία, το χειρότερο πρόσωπο της “γενιάς του πολυτεχνείου”, και που κυρίως αυτό ξεζούμισε επί δεκαετίες την χώρα οικονομικά, αλλά και ηθικοκοινωνικά (είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε και αυτή την παράμετρο). Είναι επιβεβλημένες οι κατά μέτωπο συγκρούσεις απέναντι σε τέτοια φαινόμενα.
Αποκλείεται μόνο η χρήση βίας και η εμφύλια σύγκρουση, καθώς πρόκειται για κόμμα απαρτιζόμενο από έλληνες πολίτες. Εκτός αυτού, κατά την άποψή μου, όλα πρέπει να επιτρέπονται και να μην έχει καμία ηθική αναστολή ο κάθε έλληνας πολίτης και ο κάθε Σαμαράς. Γιατί; Μα επειδή, πολύ απλά, καμία ηθική αναστολή δεν έχουν ούτε οι πεμπτοφαλαγγίτες κυβερνώντες…
Ας μη ξεγελιούνται κάποιοι από το δήθεν νέο φρέσκο πρόσωπο της ηγεσίας του “κινήματος”. Η ιστορία έχει επαναληφθεί πολλές φορές. Οι δομές και οι βάσεις αυτού του κόμματος πάντα θα παραμένουν “αντρεϊκές” και “Τριτοκοσμικές”, γι αυτό εξάλλου πραγματοποιείται και η ξαφνική εμφάνιση αφισών του Αντρέα στην πρώτη δυσκολία που συναντούν.
Η δεύτερη μάστιγα, η εξωτερική, είναι ο εξ ανατολών αιώνιος εχθρός, ο οποίος από το 1453 δημιουργεί συνεχεία καταπίεση στον ελληνισμό και τον έχει εξοβελίσει από κυρίαρχη δύναμη της περιοχής (ελέω «χαρισματικών» ηγετών που ξέχασαν τις ευθύνες τους απέναντι στο χώρα που υποτίθεται πως εξελέγησαν να προστατεύουν), επιχειρώντας να τον αφανίσει και να τον αντικαταστήσει.
Κι εδώ, ως μάστιγα, η αντιμετώπιση πρέπει να είναι η ανάλογη. Δηλαδή αυτή που ίσχυσε το ‘21 και θριάμβευσε η Ελλάδα. Επιβάλλεται συμμαχία ακόμα και με το διάβολο (σχήμα λόγου), χωρίς ιδεοληψίες, για τον αφανισμό της εξ ανατολών απειλής και την εκ νέου κυριαρχία του ελληνισμού στην περιοχή. Δηλαδή την σιγουριά και την ευημερία (υλική και πνευματική) νέων γενεών ελλήνων μακροχρόνια στο χώρο στον οποίο κινούνται επί χιλιετίες.
Ειδικότερα σε αυτήν την περίπτωση, επιβάλλεται η εκμηδένιση πάσης ηθικής αναστολής, κάθε συναισθηματισμού (για τον οποίο δεν υφίσταται και ρεαλιστικά λόγος από τη στιγμή που ο ελληνισμός έχει υποστεί πάμπολλες καταστροφές και γενοκτονίες από τους «φίλους» τούρκους) και ακόμα ειδικότερα αδίστακτο πνεύμα. Αν δεν έχουμε συμβιβαστεί με την ιδέα να καταλήξουμε μια νέα Πολωνία στα δόντια ανατολίτη Γερμανού, καλό θα ήταν να προετοιμαζόμαστε και να προλάβουμε οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη.
Η Ελλάδα πρέπει πλέον να ασχοληθεί με τα του οίκου της. Το άθλιο νομοσχέδιο του Καλλικράτη – αποτελεί ντροπή και μόνο να δίνουν αυτό το όνομα στο σχέδιο ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΥ της χώρας – θα τιμωρεί τους δημάρχους με αποκλεισμό από τις δημοτικές εκλογές αν δεν εντάσσουν αγράμματους κυριολεκτικά εθνικά μετανάστες των τοπικών κοινωνιών στους δημοτικούς συνδυασμούς.
Ήδη στη Λάρισα οι περισσότεροι μετανάστες ασχέτως προέλευσης έχουν πάρει γραμμή να συνασπιζονται γύρω από αλβανικό συνδυασμό διοτι οι αλβανοι λέει δεν περνάνε καλά στην Ελλάδα και ζητουν αλβανικό κομμα στο Ελληνικό κοινοβουλιο. Ο Καλλικράτης κάνει και ένα άλλο ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ: έχει βάλει στο στόχαστρο κοινότητες που φέρουν ελληνικά ιστορικά ονοματα, π.χ. Πελλάνα Λακωνίας και άλλους, για να τους εξαφανίσει θάβοντάς τους κάτω απο δήμους με άλλα πιο ουδέτερα και μοντέρνα ονοματα… Το ίδιο κάνουν και με την κοινότητα Νυμφαίου την οποία θάβουν επίσης.
Εξάλλου, η φωτογραφία και το ερώτημα που την ακολουθεί, μπορούν ευκολότατα να απαντήσουν και να απογυμνώσουν τους πεμπτοφαλαγγίτες και τους αίφνης φίλους γείτονές μας. Κύριε Παπανδρέου, μήπως μπορείτε να μας εξηγήσετε τι σημαίνει αυτή η φωτογραφία και σε τι αναφέρεται η απώλεια ενός 20χρονου στην περιοχή των Ιμίων, κατά τη διάρκεια εκτέλεσης διαταγής; Μην πείτε πως δεν γνωρίζετε, γιατί ήσασταν υπουργός του ΠΑΣΟΚ (τότε και κάθε φορά που το κόμμα σας έπαιρνε την εξουσία κατείχατε θέση υπουργού, σαν να σας την είχαν «καπαρωμένη»).

Αναγνώστης

Μοιραστείτε

Μία προσπάθεια εμβάθυνσης στον εθνομηδενισμό του «καλλικράτη»

ΤΩΝ «ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ» ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΤΡΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ:

«Διαλύοντας ο καλλικράτης τις κοινότητες –σαν να λέμε τις ιδιότυπες μέσα στο χρόνο πόλεις –κράτη-οδηγεί τους ανθρώπους σε μία ξεχωριστή μαζοποίηση, έλλειψης ταυτότητας, σε ένα κόσμο όπου η λήθη του ξεχωριστού τόπου και καταγωγής θα οδηγήσει όλοι να προσδιορίζονται με βάση το πόσο απέχουν από το κέντρο της εκάστοτε πρωτεύουσας και όχι με βάση τον τόπο τους που μπορεί να είναι και φορέας μεγάλης και ένδοξης παράδοσης. Άρα ο καλλικράτης δημιουργεί μία χώρα σύνολο μαζοποιημένων ατόμων τα οποία έχοντας χάσει την γνώση του δικού τους μικρόκοσμου χάνονται μέσα σε διευρυμένες περιφέρειες όπου η καθημερινότητα χωρίς αίσθηση της ιστορικότητας κυριαρχεί.»

Φθάνοντας προς τις παραμονές του Εθνικοαπελευθερωτικού αγώνος του 1821 παρατηρούμε ότι από τους πρώτους μήνες του Αγώνα και ως το Φθινόπωρο του 1821 συγκροτήθηκαν τοπικοί οργανισμοί (Πράξη των Καλτεζών, που εξελίχθηκε σε Οργανισμό της Πελοποννησιακής Γερουσίας, Προσωρινή Διοίκηση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος κ. α.) με σκοπό βέβαια την καλύτερη οργάνωση και διεκπεραίωση του Αγώνα. Κυρίαρχη θέση μέσα σε όλη αυτή τη δομική κινητοποίηση είχαν ως φορείς της κοινοτικής διοίκησης οι πρόκριτοι και οι αρχιερείς.

Η πρώτη λοιπόν επισήμανση έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι κοινότητες, διατηρούν ως μήτρα την παράδοση και την ιστορία του τόπου που αντιπροσωπεύουν, και έχουν θαυμαστά ιστορικά αντανακλαστικά ώστε όταν χρειάζεται να πολεμούν για την συνέχεια στο χρόνο της πολύτιμης πολιτιστικής ταυτότητάς τους. Μέσα από τη γνώση του χώρου και των ανθρώπων οι κοινότητες αντέχουν στο χρόνο και ως κιβωτός μεταφέρουν τα υψηλότερα μηνύματα συνέχειας της ιστορικής ταυτότητάς τους. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Δημοσθένης-σε άλλη εποχή-μπροστά στο φάσμα της μαζοποίησης της Ελληνιστικής εποχής φώναξε και διαμαρτυρήθηκε διότι έβλεπε ότι το πρόσωπο της ξεχωριστής πόλεως –κράτους θα γινόταν ο μαζάνθρωπος των Ελληνιστικών χρόνων-από το ίδιο σημείο εξάλλου αφορμάται και ο Καβάφης ο οποίος έντονα αποδοκιμάζει τη βαρβαρότητα των Ελληνιστικών χρόνων, όταν όλοι ξαφνικά απέκτησαν το όνομα Έλλην-όχι όμως την ουσία του.

Διαλύοντας λοιπόν πανέξυπνα ο Kαλλικράτης τις κοινότητες –σαν να λέμε τις ιδιότυπες μέσα στο χρόνο πόλεις –κράτη-οδηγεί τους ανθρώπους σε μία ξεχωριστή μαζοποίηση, έλλειψης ταυτότητας, σε ένα κόσμο όπου η λήθη του ξεχωριστού τόπου και καταγωγής θα οδηγήσει όλοι να προσδιορίζονται με βάση το πόσο απέχουν από το κέντρο της εκάστοτε πρωτεύουσας και όχι με βάση τον τόπο τους που μπορεί να είναι και φορέας μεγάλης και ένδοξης παράδοσης. Άρα ο καλλικράτης δημιουργεί μία χώρα σύνολο μαζοποιημένων ατόμων τα οποία έχοντας χάσει την γνώση του δικού τους μικρόκοσμου χάνονται μέσα σε διευρυμένες περιφέρειες όπου η καθημερινότητα χωρίς αίσθηση της ιστορικότητας κυριαρχεί. Σε ένα κόσμο λοιπόν όπου το ξεχωριστό λησμονείται ,κυριαρχεί σιγά-σιγά η αχανής συγκέντρωση ανθρώπων-ατόμων τα οποία έχοντας χάσει τις ρίζες τους απλά διαβιούν. Θύματα των σημερινών πολιτιστικών δημοκόπων οι οποίοι πωλούν τον πολιτισμό της ύλης και τίποτε άλλο. Όσοι θέλουν γίνονται και Έλληνες αφ΄ ής στιγμής μέσα σε ένα κόσμο όπου έχει χαθεί η ταυτότητα του ξεχωριστού κανείς δεν χρειάζεται να θυμάται και να ξέρει τίποτε-για τον τόπο του,τις παραδόσεις του κ.λ.π.

Ο Δ.Α. Ζακυνθινός μας αναφέρει ότι το νομικό πρόσωπο της κοινότητας διοικείτο από Επιτρόπους, δημογέροντες, προεστούς και κοτζαμπάσηδες. Αυτοί οι άνθρωποι ήξεραν τον τόπο τους και ένοιωθαν ένα μαζί τους. Οι κοινότητες διαφύλαξαν την αγάπη του ανθρώπου για το ξεχωριστό, είμαστε όλοι Έλληνες αλλά ο δικός μας τόπος έχει ένα άλλο τρόπο να είναι Ελληνικός. Οι ηγέτες της κοινότητας ήταν άνθρωποι που είχαν αποδείξει ότι ήξεραν τον τόπο τους και ήταν δεμένοι μαζί του λογικά αλλά και συναισθηματικά μέσα από δεσμούς αίματος. Με αυτόν τον τρόπο το σώμα της Ελλάδας είχε γερά κύτταρα ώστε η λειτουργία του όλου να μην παρουσιάζει προβλήματα.

Σήμερα ο καλλικράτης φέρει τον κοινωνικό καρκίνο στην κοινοτική διοίκηση της χώρας διαλύοντας τα κύτταρα των κοινοτήτων, οδηγώντας λοιπόν το ευρύτερο σώμα της Ελλάδας στον ιστορικό θάνατο-είναι ο απώτερος σκοπός του. Ας σκεφθούμε τι κάνει ο καρκίνος στο ανθρώπινο σώμα. Πολλαπλασιάζει τα κύτταρα και ο οργανισμός δεν αντέχει αυτή την καινούργια κατάσταση. Πώς φθάσαμε στον καλλικράτη. Η απάντηση είναι με τη διαδικασία που φθάνει ο καρκίνος και διαλύει το ανθρώπινο σώμα. Η λέξη έθνος θεωρήθηκε μιασματικό φώνημα. Οι επί μέρους αυτοδιοικητικοί μηχανισμοί γεμάτοι από λαθρομετανάστες έκριναν καλό ότι θα έπρεπε να αναλωθούν σε πολλές εκδηλώσεις ενάντια σε ξενοφοβία και ρατσισμό που μόνο κάποια ανθελληνικά μυαλά ανακάλυψαν.

Η Ελλάδα ,οι δήμοι της και οι κοινότητές της σιγά-σιγά έχασαν την ταυτότητά τους,ξέχασαν την ιστορία τους, στα σχολεία τα βιβλία δεν λένε τίπτοε για τον Παύλο Μελά, στις 29 Μαϊου κανένα σχολείο δεν κάνει μνεία στον Μαρμαρωμένο βασιλιά. Όλα άρχισαν να οργανώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να μην θιγούν οι λαθρομετανάστες και τα σύγχρονα κέντρα εξουσίας. Η τελευταία έκθεση της διεθνούς αμνηστίας ,γεμάτη ψεύδη για τη χώρα μας, πέρασε απαρατήρητη από τους Έλληνες. Κάποιοι όμως ανθέλληνες πολύ την υπολογίζουν για τα επόμενα βήματά τους.

Αυτή η κατάσταση αλλοίωσε τα κοινοτικά κύτταρα της πατρίδας με αποτέλεσμα οι δήμοι και οι κοινότητες να δουλεύουν κάποιες φορές σε λάθος κατευθύνσεις διαλύοντας ουσιαστικά την πρωτογενή εθνική αποστολή τους. Αυτός ο λάθος προσανατολισμός οδήγησε στον καρκίνο, στην διάλυση των κοινοτικών κυττάρων. Ο καλλικράτης είναι απλά η γνωμάτευση του ιατρού και τίποτε άλλο. Ας αναρωτηθούμε όλοι μας ,όλα αυτά τα χρόνια ,τι ιστορικά αντανακλαστικά δραστηριοποιήσαμε ώστε να μην οδηγηθούμε στον καλλικράτη. Επίσημος άρχοντας είπε ότι το Βυζάντιο είναι τόπος συνάντησης πολιτισμών. Μέγα λάθος. Το Βυζάντιο είναι ο τόπος που παρήγαγε τον ένδοξο Ελληνο-χριστιανικό πολιτισμό με ιδιαίτερη έμφαση στον φιλοσοφικό ανθρωπισμό. Η μαζοποίση των πάντων είναι μέθοδος του καλλικράτη ιδιαίτερα αποτελεσματική. Θεωρήθηκε διαφήμιση για τον τόπο της Λέσβου το συμβάν με τους ομοφυλόφιλους αντί όλοι να θυμηθούμε τι πραγματικά ιστορικό συμπέρασμα για εμάς και τα παιδιά μας εξάγεται μέσα από την ορθολογική ανάγνωση της ιστορίας των Σοδόμων και Γομόρων.

Διαβάζω ότι Έλληνες Αρχιερείς τρέχουν να πάρουν την τουρκική υπηκοότητα για να έχουν το δικαίωμα να εκλεγούν Πατριάρχες. Τελικά μήπως ο καλλικράτης είναι μία απλή κερκόπορτα σε όσα εθνοδιαλυτικά, σε όσα προσωποδιαλυτικά και ανθρωπομηδενιστικά θα ακολουθήσουν.

Όλοι έχουμε δεί ανθρώπους δυστυχείς στα τελευταία στάδια των ασθενειών τους. Μήπως εσωτερικά ως ψυχικά και ιστορικοπνευματικά όντα είμαστε και εμείς το ίδιο. Μήπως εάν ενεργοποιήσουμε τα μάτια του εσωτερικού μας εαυτού θα ιδούμε τον καθρέπτη και θα φοβηθούμε με το θέαμα; Μπροστά στην έλλειψη ταυτότητας, στη μαζοποίηση, στην αλόγιστη ένωση των πάντων κάτω από ανύπαρκτα κριτήρια πρέπει να θυμηθούμε, να μάθουμε και να πράξουμε. Η ζωή μας δεν έχει σημασία καμμία για αυτή την εξουσία αυτού του κόσμου.

Ο Πλάτων όμως, ο Σωκράτης, ο Πλήθων, μας μίλησαν για ένα κόσμο όπου η ζωή μας θα έχει σημασία. Ο Χάϊντεγγερ όταν είδε την ύπαρξη ως μέριμνα και ως οδό διέκρινε την πιο υψηλή ανθρώπινη αποστολή προς το τέλειο. Το τέλειο ο κάθε ένας το ορίζει διαφορετικά. Φθάνει να κλείσει τα μάτια του σε κάθε καλλικράτη και να τα ανοίξει σε θεάσεις άλλων κόσμων που υπήρξαν και θα υπάρξουν. Σύμφωνα με τον μαιευτικό Σωκράτη μέσα μας έχουμε το δρόμο διά του οποίου ήλθαμε στη γη. Αν τον δούμε αντίστροφα είναι ο ίδιος δρόμος που οδηγεί στον ουρανό. Όταν η κατηφόρα γίνεται ανηφόρα το άπειρο ,το αιωνίως υπάρχον είναι ανοικτό σε όλους μας.

Β.Δ.Μ.



Μοιραστείτε

ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ: Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

...ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΕΙ ΑΝΟΙΚΤΑ ΤΗΝ ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

FILOUMENOS



Μοιραστείτε