Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μ.ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μ.ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011

Στη «Σπίθα» το πρόβλημά τους είναι οι… «Ελληναράδες»!

Σε κακόγουστη φάρσα έχει εξελιχθεί η προσπάθεια των αριστεριστών, πρώην και νυν, που στελεχώνουν τη «Σπίθα» του Μίκη Θεοδωράκη και τις τοπικές τις επιτροπές, οι οποίες εξαπλώνονται αλά ΚΚΕ, σε διάφορες γειτονιές, να πείσουν ότι έχουν «πατριωτική» λογική. Συγκέντρωση των επιτροπών της Σπίθας στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη, στην οδό Πειραιώς το περασμένο Σάββατο, εξελίχθηκε σε φαρσοκωμωδία, με ομιλητές να εκφέρουν διεθνιστικά φληναφήματα και τύπους από κάτω, όπως ο γνωστός Γιώργος Καραμπελιάς, να ακούνε ατάραχοι το εθνομηδενιστικό δηλητήριο να ρέει.
Σε αιτίαση του κοινού να εστιάσουν οι ομιλητές της εκδήλωσης στην ελληνική κρίση, έλαβαν απάντηση περί αλληλεγγύης των λαών και όταν επέμειναν, αποκλήθηκαν από μικροφώνου... «Ελληναράδες»! Όσοι λοιπόν ανησυχούν για τα εν Ελλάδι τεκταινόμενα και δεν ψάχνουν για «λύσεις» στα «διεθνιστικά» μονοπάτια, είναι «Ελληναράδες»...
Σύμφωνα με πληροφορίες του «ΕΚ», στο περιβάλλον του μουσικοσυνθέτη υπάρχουν ανησυχίες ότι το μόρφωμά τους έχει... διαβρωθεί εντελώς από το ΚΚΕ, καθώς είναι φανερή, όπως λένε, η διείσδυση στελεχών του προαναφερόμενου κόμματος στις κατά τόπους «Σπίθες». Με λίγα λόγια, το ΚΚΕ, προσπαθεί δια της «Σπίθας», να εξαπατήσει πατριώτες. Τι άλλο θα δούμε... Η φαρσοκωμωδία συνεχίζεται, με την παρουσίαση σήμερα το απόγευμα βιβλίου του Γιώργου Καραμπελιά, σε θέατρο της οδού Βουκουρεστίου...
elkosmos.gr


Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

H ιδεολογική κατεύθυνση της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών

Την ιδεολογική κατεύθυνση της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών ανέλυσε προχθές το βράδυ ο Μίκης Θεοδωράκης, μιλώντας στην πρώτη δημόσια εμφάνιση της Προσωρινής Συμβουλευτικής Επιτροπής που πλαισιώνει την Κίνηση. Το πολιτιστικό Κέντρο Αργυρούπολης, όπου έγινε η συγκέντρωση, ήταν ασφυκτικά γεμάτο από εκπροσώπους των μικρών ομάδων («Σπιθών») ανεξάρτητων πολιτών από όλη την Αττική, από τη Λάρισα, τα Χανιά, το Ηράκλειο και την Κύπρο.
Ο Μίκης Θεοδωράκης παρουσίασε τα μέλη της Προσωρινής Συμβουλευτικής Επιτροπής: Γ. Κασιμάτη καθ. πανεπιστημίου, Δ. Αλευρομάγειρο αντιστράτηγο ε.α., Ν. Κούνδουρο σκηνοθέτη, Β. Φίλια καθηγητή – πρώην πρύτανη Παντείου, Γ. Καραμπελιά συγγραφέα, Στέφ. Ληναίο ηθοποιό, Κ. Ζουράρι καθηγητή Πανεπιστημίου Παρισίων -  πολιτειολόγο, Δ. Κωνσταντακόπουλο δημοσιογράφο – συγγραφέα, Δ. Καζάκη οικονομολόγο, Διον. Τόδουλο πολιτικό μηχανικό. Εκτός του Μ. Θεοδωράκη μίλησαν επίσης 5 μέλη της Επιτροπής, εκπρόσωποι όλων των «Σπιθών» και αρκετοί πολίτες που προσήλθαν αυθόρμητα. Η «Ε» δημοσιεύει  σήμερα ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του Μ. Θεοδωράκη.
Η σύγχρονη διεθνής κατάσταση χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια δημιουργίας συνθηκών που θα οδηγήσουν μέσω της παγκοσμιοποίησης της Αγοράς σε μια παγκοσμιοποιημένη Κοινωνία Υπερεθνικού χαρακτήρα υπό την αιγίδα της Υπερδύναμης.
Στον δρόμο για την ολοκλήρωση αυτού του στόχου τα ισχυρότερα εμπόδια είναι έως σήμερα τα Κράτη – Εθνη των οποίων οι ιστορικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες αμύνονται στην προσπάθεια της Υπερδύναμης να θρυμματίσει τον κοινωνικό τους ιστό, που εκτός από την ιστορία και τον πολιτισμό του κάθε λαού, τον αποτελούν και οι κάθε είδους κατακτήσεις ειδικά στον κοινωνικό, εργασιακό και μορφωτικό τους τομέα.
Επομένως το Κράτος-Εθνος αποτελεί σήμερα το τελευταίο στάδιο άμυνας των ελεύθερων λαών. Το έσχατο φρούριο που εμποδίζει τον τελικό στόχο της πολιτικής του σοκ και του δέους, στρατιωτικού και οικονομικού, να μεταβάλει τους πολίτες σε απλά νούμερα ανίκανα να αντισταθούν στις ανάγκες και τους κανόνες της Νέας Τάξης...
Με τον τρόπο αυτό η βασική διεθνής αντίθεση ανάμεσα στις δυνάμεις του Κακού και του Καλού περνά κάθετα μέσα σε κάθε Κράτος-Εθνος και γίνεται η κυρίαρχη αντίθεση που χωρίζει τους «Κακούς» της κάθε χώρας, δηλαδή το σύνολο των δυνάμεων της εξάρτησης από την Υπερδύναμη, από τους «Καλούς», δηλαδή τους ανεξάρτητους πολίτες της κάθε χώρας που δεν δέχονται και αντιστέκονται στον νέο ολοκληρωτισμό που απειλεί το σύνολο της ανθρωπότητας. Κάθε άλλου είδους αντίθεση που χώριζε έως τώρα τις κοινωνίες των Κρατών-Εθνών που βρίσκονται στο στόχαστρο, εξακολουθεί μεν να υπάρχει, αποκτά όμως δευτερεύουσα σημασία μπροστά σ’ αυτή τη βασική αντίθεση που η έκβασή της θα σημάνει το τέλος είτε ένα νέο ξεκίνημα του κάθε λαού.
Περισσότερα:www.enet
antinews


Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

Μ.Θεοδωράκης: "Θα έπρεπε να είχαν συλληφθεί οι εκπρόσωποι της τρόϊκας"

H εμβληματική φυσιογνωμία της ελληνικής Αριστεράς, ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης μιλώντας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στο Real FM, χαρακτήρισε το Μνημόνιο ως «πραξικόπημα» και υποστήριξε ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου "θα έπρεπε να είχε δώσει εντολή σύλληψης των εκπροσώπων της τρόικας". «Αισθάνομαι μόνος. Έχω το ίδιο και χειρότερο αίσθημα όπως και επί δικτατορίας» τόνισε O Μίκης Θεοδωράκης μιλώντας στον Real fm και συνέχισε  «Είμαι στην απέναντι μεριά γιατί δεν έχω θέση μέσα σε αυτό το σύστημα» είπε στον Νίκο Χατζηνικολάου και πρόσθεσε: «Έχω ακριβώς το ίδιο και χειρότερο αίσθημα όπως είχα και επί χούντας. Τότε ο κόσμος ακόμη και υπό τον φόβο της τυραννίας είχε το θάρρος να εκδηλώνει την συμπάθειά του προς τους αντιστασιακούς».

«Δεν είναι δυνατόν μία τέτοια συμφωνία να μην περνάει από τη βουλή με αυξημένη πλειοψηφία ή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να υπογράφεται μόνο από έναν υπουργό», είπε ο Μίκης Θεοδωράκης.
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr



Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

Το σκηνοθετημένο σώου του Μίκη. Η θέση του Ρεσάλτο για το «Κίνημα των Ανεξάρτητων Πολιτών»

Χάσαμε την ψυχραιμία μας και θα μιλήσουμε σκληρά. Σκληρά εναντίον όλων αυτών των απελπισμένων «προβάτων» που τρέχουν να βρούνε τσοπάνο σε Καίσαρες…
Η ιστορική ρήση «άρτον και θεάματα» ανήκει στο ρωμαϊκό καισαρισμό. Στις ρωμαϊκές φιέστες παραγόταν το έργο της απάτης…
Σήμερα η ίδια συνταγή εφαρμόζεται από τους Καίσαρες της εποχής μας: Πιο μακάβρια, πιο ολοκληρωτική, πιο τελετουργική και με αχαλίνωτη, ειδωλολατρική φρενοβλάβεια, πολυεδρικότητα και θεαματικότητα.
Ο Μίκης είναι ένα από τα είδωλα αυτής της καθεστωτικής συνταγής, ένα από τα σκηνικά αυτής της φρενοβλάβειας του καθεστωτικού θεάματος…

Μέρες τώρα βομβαρδιζόμαστε από παντού (καθεστωτικά ΜΜΕ, ιστολόγια, ιμέηλ κ.λπ) για το «Κίνημα των Ανεξάρτητων Πολιτών» που θα ιδρύσει ο Μίκης.

Εξ αρχής γίνεται μια πλύση εγκεφάλου, για την παγίδευση των απελπισμένων «προβάτων», για την «ίδρυση κινήματος» από το θεϊκό είδωλο: Μίκης.

Δηλαδή ο Μεσσίας αποφάσισε να ιδρύσει «Κίνημα»: Άκρως καθεστωτική, ολοκληρωτικά καθεστωτική, αντίληψη περί «Κινημάτων»...

Τα λαϊκά κινήματα βρίσκονται στον αντίποδα αυτών των «ειδώλων» οι οποίοι συμπεριφέρονται σα να είναι Θεοί και που με ένα νεύμα τους ή μια απόφασή τους θα γεννήσουν λαϊκό κίνημα.

Τα λαϊκά κινήματα συγκροτούνται μέσα από τις δυνάμεις και τα αγωνιστικά ρυάκια της κοινωνίας, κόντρα στα είδωλα και στους αυτό-αναγορευμένους Μεσσίες.

Οι ηγέτες βγαίνουν μέσα από την πρακτική των λαϊκών κινημάτων και δεν αυτό-αναγορεύονται, ως ηγέτες-Μεσσίες, σε αίθουσες τελετουργικών σώου.

Ξευτελίζεται η έννοια του «λαϊκού κινήματος» με τέτοιου είδους φιέστες που ο Μεσσίας, σαν νέος Μωυσής, παραδίδει τις εντολές του Θεού…

Από την αρχή, λοιπόν, όλη αυτή η προπαγανδιστική νεροποντή για το «Κίνημα» που θα δημιουργήσει ο Μίκης ήταν τελετουργικό και σκηνοθετημένο θέαμα απάτης.

Δεν είναι, ίσως, τυχαίο και τούτο: Αμέσως μετά την ίδρυση του κόμματος της Ντόρας (κίνημα το βάπτισε και αυτή) αναγγέλλεται και υλοποιείται και το «Κίνημα» του Μίκη.

Ούτε, ίσως, είναι τυχαίες οι εκπομπές, στην «υγεία των κορόιδων» στην ΕΡΤ με το Μίκη και το κακό συναπάντημα. Εκπομπές γυρισμένες παλιά και παρουσιασμένες στην κατάλληλη στιγμή…

Διαβάστε εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=5147

Είναι, επίσης, τυχαίο, ότι τα κρατικά ΜΜΕ κάλυψαν με ύμνους την ίδρυση αυτού «Κινήματος»;

Ας έρθουμε τώρα στο σημερινό πολιτικό σώου της «ίδρυσης» του Κινήματος.

Έρχεται, λοιπόν, ο Μίκης, βγάζει ένα λόγο, μοιράζει μια «μπροσούρα» και ιδρύει «Κίνημα»!!!

Αυτό είναι ανέκδοτο χωρίς ιστορικό προηγούμενο!!!

Και το ανέκδοτο αποκτάει διαστάσεις ιλαρότητας και σώου πολιτικής αθλιότητας όταν ο «Θεός» δίνει τη σπίθα (εντολή) για «Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών», και ταυτόχρονα δηλώνει κατηγορηματικά:

«Με την εξαγγελία για την δημιουργία ενός Κινήματος Ανεξάρτητων Πολιτών δεν αποσκοπώ στον σχηματισμό ενός κόμματος ούτε ενός οργανωμένου λαϊκού κινήματος με οργανώσεις, μέλη και ηγεσία…»

Εδώ πλέον η πολιτική επιστήμη και η Ιστορία σηκώνουν τα χέρια ψηλά.

Εξαγγέλλω τη δημιουργία «Κινήματος», «εγώ ο Μεσσίας», δίχως καμία οργανωτική επένδυση!!!

Υπάρχει κίνημα χωρίς ιδεολογία, πολιτική και οργάνωση;

Φαίνεται ότι στο κεφάλι του Μίκη υπάρχει!!!

Όταν μιλάς για «ΚΙΝΗΜΑ» έξω από τις πολιτικές ζυμώσεις του λαού και τα οργανωτικά έμβρυα αυτών των ζυμώσεων, ΕΞΩ από Πολιτική και Οργάνωση, έτσι στον αέρα και σαν Μεσσίας, ΤΟΤΕ δεν αερολογείς απλώς, δεν παίζεις απλώς ένα κακόγουστο σώου, αλλά ετοιμάζεις το έδαφος αυτό το «Κίνημα» να επενδυθεί οργανωτικά από καθεστωτικές προσωπικότητες και υπαλλήλους των «νταβάδων» (διεθνών και ντόπιων).

Ο Μίκης έδωσε ένα πολιτικό σώου για να ξεπλύνει, με τις αντιπολιτευτικές του κορώνες, τα πολιτικά του ολισθήματα και να προλειάνει, ίσως το έδαφος, για ένα «Κίνημα προσωπικοτήτων» και ποικίλων λαμογιών.

Τα απελπισμένα «πρόβατα» είναι πολλά και έτοιμα, σε κάθε «σπίθα» απατηλής ελπίδας, να μαντρωθούν…

Και φυσικά όλοι ουρλιάζουν για το Κίνημα του Μίκη, με κλειστά τα μάτια ή διατεταγμένα.

Κανένας δεν μας λέει τι «ΚΙΝΗΜΑ» είναι αυτό που δημιουργείται με «εντολή» ενός προσώπου, χωρίς πολιτικό και οργανωτικό σκελετό και χωρίς ΚΑΜΙΑ ρίζα μέσα στο λαό: «Κίνημα» θεάματος…

Και κανένας δεν αναφέρεται ούτε στις θέσεις του Μίκη που έξω από το λίπος της αντικυβερνητικής και «αντικαθεστωτικής» ρητορείας είναι θέσεις ολοκληρωτικά καθεστωτικές και κυβερνητικές.

Για κυβέρνηση προσωπικοτήτων μιλάει ο Μίκης και για αξιοποίηση της Δημόσιας και Εκκλησιαστικής περιουσίας για να ξοφλήσουμε το χρέος: Να παραδώσουμε δηλαδή στους διεθνείς τοκογλύφους τμήματα της Δημόσιας και Εκκλησιαστικής περιουσίας!!!!

Για τέτοιο «Κίνημα» της Νέας Τάξης μας μιλάει ο Μίκης με ρητορείες κατά της Νέας Τάξης…

Αύριο θα αναλύσουμε αυτές τις άκρως καθεστωτικές θέσεις αυτού του κινήματος που γεννήθηκε με τα λόγια, μέσα σε μια αίθουσα…



Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Κάλεσμα Μ. Θεοδωράκη για ανυπακοή στις κυβερνητικές αποφάσεις

Ο κ. Θεοδωράκης κάλεσε τους πολίτες σε «ανυπακοή» απέναντι στις κυβερνητικές αποφάσεις, οι οποίες, όπως υποστήριξε, προέρχονται από τις ΗΠΑ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ενωση, και «εκχωρούν τα εθνικά μας κυριαρχικά δικαιώματα στις ξένες δυνάμεις».Αναπτύσσοντας τις θέσεις του Κινήματος, τόνισε, μεταξύ άλλων, πως δεν αποσκοπεί να μετατραπεί σε πολιτικό κόμμα, αλλά, όπως σημείωσε, «θέλω να βοηθήσω να δημιουργηθεί ένα κίνημα ζύμωσης ιδεών με επίκεντρο τον ανεξάρτητο πολίτη που έχει ανάγκη να εκφράσει την αντίδρασή του στην κρίση που μας οδήγησε η παγκόσμια οικονομική κρίση».Πιο αναλυτικά, επισήμανε πως οι αντιδράσεις των Ελλήνων απέναντι στα μέτρα που προωθεί και εφαρμόζει η κυβέρνηση με τις εντολές της τρόικας πρέπει να έχουν τα χαρακτηριστικά απελευθερωτικού αγώνα...
«Βάζω εγώ σήμερα μια σπίθα», είπε, «και περιμένω να ακολουθήσουν κι άλλες. Μέχρι η σπίθα να φουντώσει και να γίνει η καθαρτήρια φωτιά που θα μας σώσει», ενώ κάλεσε τον ελληνικό λαό σε «ανυπακοή» στα όσα εφαρμόζει η κυβέρνηση, καθώς, όπως υποστήριξε, δεν έχει την ηθική νομιμοποίηση να εφαρμόζει τέτοια σκληρά μέτρα.Ο Μίκης Θεοδωράκης επέρριψε ευθύνες και στους Έλληνες πολιτικούς, που, όπως ανέφερε, συμμετέχοντας είτε ενεργητικά, είτε παθητικά, από το 1974 και μετά, οδήγησαν στον κατήφορο τη δημόσια ζωή και στην κατάρρευση της χώρας.Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι ενώ ανέλαβε την εξουσία για να οδηγήσει τη χώρα στην ανάπτυξη, την οδήγησε στην κηδεμονία των ΗΠΑ και της ΕΕ. «Όχι μόνο δεν είχαν πρόγραμμα ανάπτυξης, αλλά δεν είχαν ούτε καν σχέδιο», τόνισε και επισήμανε ότι «οι υπουργοί είναι άπειροι, χωρίς κανέναν συντονισμό».
Παράλληλα κατηγόρησε τον πρωθυπουργό και το οικονομικό επιτελείο λέγοντας ότι «αντί η κυβέρνηση με το που ανέλαβε την εξουσία να δανειστεί για να καλύψει τις ανάγκες της χώρας, οι κύριοι Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Προβόπουλος δήλωναν παντού ότι είμαστε φτωχοί με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν τα spread. Πέρασαν μήνες χωρίς να κάνουν τίποτα, οδηγώντας μας στο δίλλημα πτώχευση ή ΔΝΤ», ενώ επισήμανε ότι «το δίλλημα το προκαλέσαμε εμείς οι ίδιοι και με αυτό το πρόσχημα η χώρα βρίσκεται κάτω από την αυστηρή επιτήρηση του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης».Είπε ακόμη ότι για τη σημερινή κυβέρνηση τα συμφέροντα των ΗΠΑ είναι πάνω από τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, ενώ κατηγόρησε τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου ότι αυτές οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση.
Από τα πυρά του κ. Θεοδωράκη δεν ξέφυγε ούτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τον οποίο κατηγόρησε για «παθητική στάση», απέναντι στα όσα διαδραματίζονται στη χώρα.Είπε ακόμη ότι η Ελλάδα είναι ο καλύτερος πελάτης των ΗΠΑ, της Γαλλίας και της Γερμανίας, καθώς από τις χώρες αυτές αγοράζει τα οπλικά συστήματα και κάλεσε την κυβέρνηση να σταματήσει να αγοράζει όπλα από αυτές και να στραφεί σε άλλες χώρες όπως τη Ρωσία και την Κίνα, όχι μόνο για την προμήθεια οπλικών συστημάτων αλλά και για τη σύναψη νέων δανείων με ευνοϊκότερους όρους, αλλά και αναπτυξιακών συνεργασιών.
Ο κ. Θεοδωράκης αναφέρθηκε και στα εθνικά θέματα, (σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, την Αλβανία, την πΓΔΜ, το Κυπριακό), λέγοντας ότι «μόνο ένας ανεξάρτητος και υπεύθυνος λαός μπορεί να αντιμετωπίσει τα εθνικά θέματα» και πρότεινε την εκπόνηση ενός νέου εθνικού αμυντικού δόγματος, εκτός του σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.Πρότεινε επίσης τη σύσταση Εθνικής Αντιπροσωπείας, η οποία θα συζητήσει με τις κυβερνήσεις ξένων χωρών για την εξεύρεση λύσεων προς όφελος της χώρας και του ελληνικού λαού.
Όσον αφορά την οργάνωση του Κινήματος ο κ. Θεοδωράκης είπε ότι στο προσεχές διάστημα οι πολίτες θα πρέπει να οργανώσουν ανεξάρτητες επιτροπές πρωτοβουλίας με σκοπό την ενημέρωση και την ανάπτυξη δράσεων και σε ένα επόμενο βήμα οι επιτροπές αυτές θα έρθουν σε επαφή για την εφαρμογή συντονισμένων δράσεων.πηγη

Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2010

Μίκης Θεοδωράκης: Μοναδικός πλέον δρόμος για το Λαό είναι η ανυπακοή - 8 Νοε 10



«...και η οργάνωση ενός μαζικού λαϊκού κινήματος. Η χώρα από χθές κυβερνάται από μια μικρή μειοψηφία. Νέες ηγεσίες θα βγούν από το Λαό. Αυτοί που πρόδωσαν θα πρέπει να τιμωρηθούν».
Δηλώσεις του Μίκη Θεοδωράκη που έγιναν στις 8 Νοεμβρίου 2010 -την επομένη ακριβώς των εκλογών- στα πλαίσια συνάντησής του με μέλη των Επιτροπών εργαζομένων και ανέργων του κινήματος ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ στο θέατρο ΑΛΦΑ, όπου παίζεται το έργο του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω τίποτα...» από το θίασο του Στέφανου Ληναίου και της Έλλης Φωτίου. 



Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2010

ΜΙΚΗΣ: Μια κουταλιά πίσσα μπορεί να καταστρέψει ένα βαρέλι μέλι!

Αυτή η ρήση έχει γίνει σήμερα η «συνταγή» της καθεστωτικής πονηρίας και ιδιαίτερα των ΜΜΕ και των «αρίστων» της πολιτικής πονηρίας.
Οι «πονηροί», λοιπόν της καθεστωτικής απάτης κτυπούν με οξύτητα τους πλέον «μισητούς» στο λαό, τους πλέον χρεοκοπημένους, αυτούς που έχουν σηκώσει πελώρια κύματα οργής, για να αποκτήσουν το άλλοθι (γεμίζουν το βαρέλι της κριτικής με μέλι) και μετά πετάνε την πίσσα για να περάσει απαρατήρητη…

Έχουμε γράψει πολλές φορές ότι ο ΓΑΠ θα γίνει η κολυμπήθρα του Σιλωάμ για τη νέα συγκρότηση (αναπαλαίωση) του σάπιου καθεστωτικού τοπίου.
ΟΛΟΙ, λοιπόν, κατεδαφίζουν την καταρρέουσα και μισητή κυβέρνηση, μας γεμίζουν με το «μέλι» της καλόηχης στα αυτιά μας κριτικής, για να αποκρύψουν την πίσσα της καθεστωτικής πολιτικής και των σάπιων οργάνων και θεσμών του καθεστώτος.

Την ίδια συνταγή των «αρίστων» της καθεστωτικής απάτης χρησιμοποίησε και ο Μίκης.

Εξαπέλυσε μύδρους ο Μίκης εναντίον της κυβέρνησης, πασαλείφοντάς μας με μέλι, για να περάσει απαρατήρητα η καθεστωτική πίσσα.
Κτυπά με ηθικά αναθέματα την κυβέρνηση αλλά:

α). «...Αυτές οι αλλαγές που κάνει το ΠΑΣΟΚ ήταν απαραίτητο να γίνουν…»

Ξέχασε ο Μίκης ότι αυτές οι «αλλαγές που κάνει το ΠΑΣΟΚ» ΥΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΑΝ και μάλιστα ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΑ (κατοχικά) από την ΕΕ, την τρόικα και τις διεθνείς συμμορίες του χρήματος!!!
Κτυπάει ο Μίκης την κυβέρνηση και δέχεται τα «συμβόλαια θανάτου» που εκτελεί η κυβέρνηση και αυτούς που τα επέβαλαν και τα επιβάλλουν δικτατορικά.
ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ την πολιτική των υπερεθνικών ελίτ και τα ιδεολογήματα του καθεστώτος και δημαγωγεί για το κυβερνητικό πτώμα που αποσυντίθεται!!!


β). Η δεύτερη μπαμπεσιά, η άλλη δόση της πίσσας, είναι ότι αυτοανακηρύσσεται σε αφετηριακό κέντρο δημιουργίας νέου κόμματος «ανεξαρτήτων» και «αρίστων»!!!

Αρχικά, κόμματα που αναγγέλλονται σε συγκεντρώσεις και μάλιστα στο Κολωνάκι είναι αστεία υπόθεση και καθαρά εκλογικού χαρακτήρα. Δηλαδή δεν έχουν, ΚΑΜΙΑ, ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΜΙΑ, σχέση με την επιστημονική θεωρία και πρακτική ίδρυσης ενός νέου κόμματος και μάλιστα κόμματος με βάση και οργάνωση εργατική και λαϊκή.

Επειδή, όμως, αυτά είναι ψιλά γράμματα, σήμερα, για κάθε καθεστωτικό υπάλληλο και ειδικά «άριστο», «εκλεκτό» και «επώνυμο» (αυτοί πέραν από τον αφαλό τους δεν βλέπουν τίποτα άλλο), θα σταθούμε μόνο στην καθεστωτική φιλοσοφία των «εκλεκτών» και των «αρίστων» που ασπάζεται, με ένθερμο ζήλο, και ο Μίκης (γι’ αυτό προφανώς βρισκόταν στο Κολωνάκι και ο άλλος θιασώτης των «αρίστων», ο Γιανναράς).
ΣΗΜΕΡΑ, το καθεστώς σύσσωμο, μέσω των διαύλων της προπαγάνδας του (ΜΜΕ), στουπώνει τα κρανία των Ελλήνων πολιτών με την ΑΠΑΤΗ των «αρίστων», των «ανεξάρτητων», των «εντίμων» και δε συμμαζεύεται.

Κεντρική στρατηγική πολιτική επιδίωξη είναι η αναπαλαίωση του σάπιου καθεστώτος, μέσω μια κατάστασης «έκτακτης ανάγκης», δηλαδή κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας».

Τα διεθνή και εγχώρια κέντρα εξουσίας διακρίνουν καθαρά ότι η κυβέρνηση αυτή, αφού εκτέλεσε με δικτατορική συνέπεια, βιασύνη και ζήλο τις εντολές, δεν αντέχει άλλο και καταρρέει.


ΠΡΕΠΕΙ να προετοιμαστεί η διάδοχη κατάσταση που να διασφαλίζει τα Νεοταξικά «κεκτημένα» και να τα επεκτείνει. Ταυτόχρονα πρέπει να δημιουργηθούν και οι πολιτικοί όροι της ΑΝΑΠΑΛΑΙΩΣΗΣ της καθεστωτικής απάτης.

Η Θεωρία, λοιπόν, των «αρίστων», των «ανεξάρτητων» και CIA βρίσκεται στην ημερησία διάταξη: Είναι αυτοί που θα αποτελέσουν το «ΟΧΗΜΑ» των νέων καθεστωτικών εξελίξεων.

Η παταγώδης κατάρρευση του ανδρείκελου πρωθυπουργού βάζει σε πυρετική κίνηση αυτή τη «θεωρία» και σε υστερική κινητοποίηση τους καθεστωτικούς μέντορες των «αρίστων», καθώς και τους «αρίστους».

ΟΛΟΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ μια θέση στο «νέο» καθεστωτικό στερέωμα της «έκτακτης ανάγκης» και ειδικά οι «άριστοι»…

Σε αυτά τα καθεστωτικά αγκίστρια είναι πιασμένος και ο Μίκης.

Διεκδικεί και αυτός ο «άριστος» μια θέση στο πάνθεο των «αρίστων» του καθεστώτος, στη ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ αναπαλαίωσης του σκηνικού.


Δεν είναι καθόλου τυχαίες αυτές οι ομοβροντίες περί «αρίστων», ούτε η ξαφνική ενεργοποίηση του Μίκη για νέο κόμμα!!!

ΟΠΩΣ δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όλες οι δημοσιογραφικές πόρνες, αλλά και τα κόμματα, μία εβδομάδα πριν από τις περιφερειακές εκλογές, θορυβούν και ουρλιάζουν για τις κοινοβουλευτικές εκλογές που έρχονται…

Αλλά γι’ αυτή την αχαλίνωτη εκλογολογία θα μιλήσουμε σε άλλο άρθρο…


Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2010

Η Ελλάδα θύμα μιας διεθνούς συνωμοσίας... Μεγάλες -πικρές- αλήθειες από τον Μίκη θεοδωράκη

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ
Αθήνα, 9.8.10
Αγαπητέ μου Γιώργο

Επειδή μου έκανες την τιμή και μου πρόσφερες τη χαρά με την αναφορά σου στην εορταστική συναυλία στον Λυκαβηττό προβάλλοντας και σχολιάζοντας τη φοβερή λέξη «Κατοχή» που εξεστόμισα εκεί, με προκαλείς να εκφράσω δυο-τρεις σκέψεις που δύσκολα βρίσκουν (για ανεξήγητους λόγους εδώ και καιρό) φιλόξενο χώρο στις «καθώς πρέπει» εφημερίδες, με την κρυφή ελπίδα μήπως και η στήλη σου αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.
Δεν είπα όμως μόνο τη λέξη «Κατοχή» αλλά και απηύθυνα προς κάθε κατεύθυνση την προειδοποίηση ότι με βάση την ιστορική πείρα «ο Έλληνας όταν στριμώχνεται, καθώς είναι πολυμήχανος, υποχωρεί, με τη σκέψη ότι τελικά κάτι θα γίνει για να αποφύγει το κόστος της αναμέτρησης. Υποχωρεί, υποχωρεί λοιπόν έως ότου τον αναγκάσουν να βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Τότε μη έχοντας άλλη διαφυγή, θα γίνει είτε ήρωας είτε ραγιάς».
Είναι λοιπόν φρόνιμο, για τους εκάστοτε δυνατούς, να μη ξεγελιώνται από την υπομονή, την παθητικότητα και την υποχωρητικότητα του ελληνικού λαού αγνοώντας είτε υποτιμώντας το γεγονός ότι ο ίδιος έχει θέσει λόγω της ιδιομορφίας του χαρακτήρα του την κόκκινη γραμμή, όπου η «σύνεση» μεταβάλλεται σε κείνο το γνωστό ΟΧΙ, χάρη στο οποίο άλλωστε η έννοια «ελληνικότητα» από αρχαιοτάτων χρόνων είναι συνυφασμένη με υπεράνθρωπες θυσίες με καταστροφικές για τον ίδιο συνέπειες, που όμως τελικά μας χαλυβδώνουν το ήθος και μας επιτρέπουν να βαδίζουμε όρθιοι με το κεφάλι ψηλά. Κι αυτός είναι ο λόγος που αγάπησα με τόσο πάθος την Ελλάδα και τους Έλληνες, ενώ πρέπει να ομολογήσω ότι η καθημερινότητά τους με απωθεί σε σημείο που να αποζητώ την απομόνωση...
Γνωρίζω όμως και κάτι άλλο: ότι ο Έλληνας με τους καλούς γίνεται καλλίτερος, ενώ με τους κακούς χειρότερος. Γι' αυτό και το σύνθημα «η Ελλάδα στους Έλληνες» τον ομόρφυνε και τον συστράτευσε, γιατί πίσω απ' αυτό έβλεπε ότι κάποιοι δυνατοί θέλουν να παλέψουν μαζί του για κείνο που αγαπά περισσότερο: την εθνική ανεξαρτησία! Κοίταξε όμως πόσο παράξενος σκηνοθέτης είναι η ζωή, ώστε ύστερα από τριάντα χρόνια να βρεθεί ένας «κλώνος» εκείνου που ανέμισε το σύνθημα αυτό πάνω από τα κεφάλια των Ελλήνων, να πει το ακριβώς αντίθετο! Ότι δηλαδή είμαστε υποχρεωμένοι να παραχωρήσουμε ένα μέρος από την εθνική μας ανεξαρτησία. Υποχρεωμένοι από ποιους; Και τι είναι η εθνική ανεξαρτησία για να την παραχωρείς και μάλιστα εθελοντικά πιστεύοντας και διαλαλώντας ότι έτσι σώζεις τον λαό;
Όμως η εθνική ανεξαρτησία είναι η ψυχή, η πνοή, η ίδια η ζωή ενός ελεύθερου λαού. Χωρίς αυτήν ο λαός είναι ουσιαστικά νεκρός. Μιας και η ψυχή δεν είναι ένα φτηνό πανί που το κόβεις για να δώσεις ένα κομμάτι εδώ κι ένα κομμάτι εκεί. Είναι ένα ΟΛΟΝ, ομοούσιο και αδιαίρετο. Και μου προκαλεί αληθινό πόνο το γεγονός ότι τόσοι πολλοί και αξιόλογοι, ξεκινώντας από τον Γιώργο Παπανδρέου, λησμόνησαν τις θυσίες αυτού του λαού για την υπεράσπιση της εθνικής του ανεξαρτησίας.
Θα ΄θελα εδώ να υπενθυμίσω ότι ο Ιταλός πρεσβευτής στις 28 Οκτωβρίου του 1940 ζήτησε από τον Ιωάννη Μεταξά την άδεια να χρησιμοποιήσουν οι Ιταλοί ορισμένα λιμάνια και αεροδρόμια. Και εκείνος είπε ΟΧΙ εκφράζοντας την θέληση ολόκληρου του ελληνικού λαού. Δεν δήλωσε «για να γλιτώσω την χώρα από την καταστροφή ενός ενδεχομένου πολέμου "παραχώρησα ένα μέρος της εθνικής μας ακεραιότητας"». Και ρωτώ: συγκριτικά ποια παραχώρηση είναι πιο σημαντική για την ανεξαρτησία ενός λαού; Ο έλεγχος 2-3 λιμανιών ή η καθολική υποταγή της οικονομίας; Με άλλα λόγια ποια θα ήταν βαρύτερη μορφή ξένης κατοχής; Η πρώτη ή η δεύτερη;
Και κάτι ακόμη: Πιστεύω και μπορώ να το αποδείξω, ότι δεν είναι η οικονομική μας κρίση που οδήγησε την Τρόϊκα στη χώρα μας αλλά ότι αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας διεθνούς συνωμοσίας με όργανα τρεις Τράπεζες, μια Αμερικανική και δυο Ευρωπαϊκές. Το πώς και το γιατί, όπως φαίνεται, ο ελληνικός λαός θα το δει μόνο όταν βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Και τότε θα πονέσει πολύ. Πάρα πολύ...

Όσο για τον ρόλο του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης θέλω να εκφράσω μόνο μια ευχή: Ότι έχουν πέσει θύματα της πρωτοφανούς συκοφαντικής εκστρατείας που κάποιοι ενορχήστρωσαν κατά της χώρας και του λαού μας με καταστροφικές βλέψεις για το μέλλον μας, που άλλωστε δεν τις κρύβουν και που για ανεξήγητους λόγους δεν φαίνεται να τις έχουν αντιληφθεί ακόμα τόσοι και τόσοι αξιόλογοι άνθρωποι, των οποίων την ευθύνη και τον πατριωτισμό κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.
Όμως και μόνο το γεγονός αυτό αποτελεί κατά την ταπεινή μου γνώμη μέγιστη τραγωδία, δεδομένου ότι γίνονται έτσι άθελά τους ο καλλίτερος αγωγός -σε σχέση με την κομματική γεωγραφία της χώρας μας- για να επιβληθεί η πιο σατανική και καταστρεπτική επίθεση από όσες έχει δεχθεί ο ελληνικός λαός μέχρι σήμερα. Γιατί χτυπούν ταυτόχρονα το σώμα και την ψυχή μας αποβλέποντας στην ολοκληρωτική μας διάλυση.
Με θερμούς χαιρετισμούς,
Μίκης Θεοδωράκης
*Γιώργο Λακόπουλο, στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ



Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Σάββατο 15 Μαΐου 2010

ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Απόσπασε και την «υπογραφή» του Μίκη!

Οφείλουμε να βγάλουμε το καπέλο μας στον Τούρκο ηγέτη Ερντογάν. Είναι ηγέτης μεγάλης πνοής: Με σαφείς στρατηγικούς προσανατολισμούς για την οικοδόμηση ενός ισχυρού «νέο-οθωμανικού», ιμπεριαλιστικού κράτους και με μεγαλοφυείς τακτικούς ελιγμούς.

Ο Τούρκος ηγέτης αξιοποίησε, με την απαράμιλλη εκείνη μαεστρία που χαρακτηρίζει τους ηγέτες μιας ανερχόμενης δύναμης, την κρίση του πλανητικού ιμπεριαλισμού και τον ανταγωνισμό των ισχυρών δυνάμεων για να:

α). Έρθει στην Ελλάδα σαν κυρίαρχος Σουλτάνος.

β). Βάλει την τελική σφραγίδα στην κατοχή του μισού Αιγαίου και την οικονομική συνδιαχείριση των πετρελαίων του Αιγαίου υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ.

Δηλαδή ήρθε σε ένα ΝΑΤΟϊκό προτεκτοράτο, σε μια κατεχόμενη Ελλάδα από το ΔΝΤ, ως ανεξάρτητη και ισχυρή ιμπεριαλιστική δύναμη και ΟΧΙ ως κατεχόμενη από τους Αμερικανούς, όπως η Ελλάδα!!!

γ). Ανοίξει, καταλυτικά, το δρόμο για τη μελλοντική «τουρκοποίηση» και «αρπαγή» της Θράκης!!!


δ). Υπογράψει στρατηγικές παραγωγικές επενδύσεις με τη μεγάλη δύναμη της Ρωσίας, εκμεταλλευόμενος, κατά τον καλύτερο τρόπο τους διεθνείς ανταγωνισμούς, αδιαφορώντας για δυσαρέσκειες και τις αντίθετες βουλές των Αμερικανών.

Η κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου με τους Ρώσους είναι ιστορικό γεγονός καταλυτικής σημασίας που δείχνει το πόσο δυναμισμό κρύβει μέσα της η ιμπεριαλιστική Τουρκία και πόσο ισχυρό πολιτικό ηγέτη έχει αυτός ο ιμπεριαλισμός…

Και μόνο αυτά δείχνουν το ιστορικό βεληνεκές του Ερντογάν, το τεράστιο ηγετικό του μέγεθος, καθώς και το μικρό μέγεθος των σάπιων και ιστορικά χρεοκοπημένων αστικών ηγετίσκων της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης.

Φυσικά, οι μεγάλοι ηγέτες γνωρίζουν να σφετερίζονται και να εμπορεύονται τα πάντα: Ακόμα και τα ιστορικά σου σύμβολα, τις λαϊκές, αγωνιστικές περγαμηνές, στο όνομα πάντα της «φιλίας» και της «ειρήνης» (χιλιάδες τα παραδείγματα).

Αυτό έκανε ο Ερντογάν και με το Μίκη. Ζήτησε να αποσπάσει τη συμβολική υπογραφή του στην επέλασή του στη χώρα μας ΚΑΙ το πέτυχε.

Στήθηκε και το ανάλογο συμβολικό τελετουργικό:
Φωτογραφίες και όλα τα ΜΜΕ για να αποθανατίσουν το Μίκη μεταξύ του Σουλτάνου και του πρωθυπουργού της κατοχής μας!!!

Αυτός ο θεαματικός, τελετουργικός συμβολισμός είναι τεράστιας ιστορικής σημασίας.

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ο Μίκης νομιμοποιεί και επικυρώνει στην πράξη το ΕΓΚΛΗΜΑ που διαπράχτηκε εναντίον της Ελλάδας, στο όνομα μια μεγάλης απάτης: Της «ελληνοτουρκικής φιλίας» και της «ειρήνης στο Αιγαίο»!!!

Απάτη πολλαπλή:   

ΠΡΩΤΗ ΑΠΑΤΗ:

  Η φιλία μεταξύ του ελληνικού και τούρκικου λαού δεν περνάει ΠΟΤΕ μέσα από το ΝΑΤΟ και από τα καπιταλιστικά κατεστημένα της Τουρκίας και της Ελλάδας: Αυτά τα κατεστημένα δολοφονούν τους λαούς, τους αφιονίζουν με εθνικιστικά μίση αλληλοσπαραγμού τους, τους εξαπατούν, τους εξοντώνουν οικονομικά και κοινωνικά, τους εξαθλιώνουν κακουργηματικά για να τους χρησιμοποιούν, όταν κρίνουν, τον ένα λαό εναντίον του άλλου.

Αν είναι δυνατόν να μη το γνωρίζει αυτό ο Μίκης και να ζητεί τη φιλία των λαών από τα χέρια του θηριώδους εκφραστή του τούρκικου ιμπεριαλισμού, Ερντογαν, καθώς και από το «πιόνι» των Αμερικανών, τον Πρωθυπουργό που οδήγησε συνειδητά την Ελλάδα στη δικτατορία του ΔΝΤ…

Αν είναι δυνατόν να ευλογεί ο Μίκης την κατοχή της Ελλάδας και το ΝΑΤΟϊκό προτεκτοράτο, στο όνομα της «φιλίας των λαών»: ΤΟ ΝΑΤΟ σπέρνει παντού σφαγές, αλληλοσφαγές, πτώματα και στάχτες…

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΑΤΗ:

«Ειρηνικό Αιγαίο» δεν μπορεί ποτέ να υπάρξει, κάτω από την μπότα του ΝΑΤΟ, όταν η Ελλάδα έχει παραχωρήσει τα εθνικά της κυριαρχικά δικαιώματα συνολικά στο ΝΑΤΟ και κατά το ήμισυ στην Τουρκία.

Όταν μιλάει ο Ερντογάν και ο δικός μας δούλος για «ειρηνικό Αιγαίο» εννοούν, ως «ειρήνη», την απρόσκοπτη εκμετάλλευση του Αιγαίου, εννοούν, την καταστροφή του Αιγαίου: Την «ειρήνη» εξόρυξης και εκμετάλλευσης, από τους διεθνείς ληστές, του Πετρελαίου…

Ο Μίκης παγιδεύτηκε (ο παμπόνηρος Ερντογάν τον παγίδευσε) και έγινε «σκηνικό» στη σκηνοθεσία της μεγάλης απάτης και των ιστορικών εγκλημάτων κατά της Ελλάδας.

Πριν από λίγες ημέρες, έγραφε, μεταξύ άλλων, ο Μίκης εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=4437



«Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού…»

Άλλαξε τίποτα από όλα αυτά και ευλόγησε ο Μίκης την «ελληνοτουρκική φιλία» του Ερντογάν, του Γιωργάκη και των Αμερικανών;

Και γιατί, αφού δέχτηκε την πρόσκληση Ερντογάν, δεν τα κατάγγειλε μπροστά του, όλα αυτά που έγραψε πριν από λίγες ημέρες;

Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ είναι μεγάλη…

resaltomag

Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

Μίκης Θεοδωράκης: Προμήνυμα μεγάλων συμφορών

Δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη:

Με τον κοινό νου που διαθέτω, δεν μπορώ να εξηγήσω και ακόμα περισσότερο να δικαιολογήσω την ταχύτητα με την οποία κατρακύλησε η χώρα μας από τα επίπεδα του 2009 σε τέτοιο σημείο, ώστε με το ΔΝΤ να απολέσουμε ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας και να τεθούμε σε καθεστώς κηδεμονίας.
Και είναι περίεργο ότι κανείς έως τώρα δεν ασχολήθηκε με το πιο απλό, δηλαδή την οικονομική μας διαδρομή με αριθμούς και στοιχεία από τότε έως τώρα, ώστε να καταλάβουμε κι εμείς οι αδαείς τους πραγματικούς λόγους αυτής της πρωτοφανούς και ιλιγγιώδους εξελίξεως, που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια της εθνικής μας αυτοτέλειας και μαζί της την διεθνή ταπείνωση.
Ακούω για το χρέος των 360 δισεκατομμυρίων, όμως συγχρόνως βλέπω ότι τα ίδια και μεγαλύτερα χρέη έχουν πολλές άλλες χώρες. Άρα δεν μπορεί να είναι αυτή η βασική αιτία της κακοδαιμονίας. Επίσης με προβληματίζει το στοιχείο της υπερβολής στα διεθνή χτυπήματα με στόχο την χώρα μας, μαζί με ένα τόσο καλά εναρμονισμένο συντονισμό εναντίον μιας...
...ασήμαντης οικονομικά χώρας, που καταντά ύποπτος. Έτσι οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι κάποιοι μας ντρόπιασαν και μας φόβισαν, για να μας οδηγήσουν στο ΔΝΤ, που αποτελεί βασικό παράγοντα της επεκτατικής πολιτικής των ΗΠΑ και όλα τα άλλα περί ευρωπαϊκής αλληλεγγύης ήταν στάχτη στα μάτια μας, για να μη φανεί ότι πρόκειται για μια καθαρά αμερικανική πρωτοβουλία, για να μας ρίξει σε μια εν πολλοίς τεχνητή οικονομική κρίση, ώστε να φοβηθεί ο λαός μας, να φτωχύνει, να χάσει πολύτιμες κατακτήσεις και τέλος να γονατίσει, έχοντας δεχθεί να τον κυβερνούν ξένοι. Όμως γιατί; Για να εξυπηρετηθούν ποια σχέδια και ποιοι στόχοι;
Παρ’ ό,τι υπήρξα και παραμένω οπαδός της ελληνοτουρκικής φιλίας, εν τούτοις πρέπει να πω ότι με φοβίζει αυτή η αιφνίδια σύσφιξη των κυβερνητικών σχέσεων, οι επαφές υπουργών και άλλων παραγόντων, οι επισκέψεις στην Κύπρο και η έλευση του Ερντογκάν. Υποψιάζομαι ότι πίσω απ’ αυτά κρύβεται η αμερικανική πολιτική με τα ύποπτα σχέδιά της, που αφορούν τον γεωγραφικό μας χώρο, την ύπαρξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, το καθεστώς της Κύπρου, το Αιγαίο, τους βόρειους γείτονές μας και την αλαζονική στάση της Τουρκίας, με μόνο εμπόδιο την καχυποψία και την εναντίωση του ελληνικού λαού.
Όλοι γύρω μας, ποιος λίγο ποιος πολύ, είναι δεμένοι στο άρμα των ΗΠΑ. Η μόνη παραφωνία εμείς, που από την επιβολή της Χούντας και την απώλεια του 40% της Κύπρου ως τους εναγκαλισμούς με τα Σκόπια και τους υπερεθνικιστές Αλβανούς, δεχόμαστε συνεχώς χτυπήματα δίχως να βάλουμε μυαλό.
Θα έπρεπε λοιπόν να καταργηθούμε ως λαός και αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα. Καλώ τους οικονομολόγους, πολιτικούς, αναλυτές να με διαψεύσουν. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη λογικοφανής εξήγηση παρά το γεγονός ότι υπήρξε μια διεθνής συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν και οι Ευρωπαίοι φιλοαμερικανοί τύπου Μέρκελ, η ευρωπαϊκή Τράπεζα, ο διεθνής αντιδραστικός τύπος, που όλοι μαζί συνωμότησαν για το «μεγάλο κόλπο» της υποβάθμισης ενός ελεύθερου Λαού σε υποτελή. Τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να δώσω καμμία άλλη εξήγηση. Παραδέχομαι όμως ότι δεν διαθέτω ειδικές γνώσεις αλλά μιλώ βασισμένος στον κοινό νου. Ίσως και πολλοί άλλοι να σκέφτονται όπως εγώ κι αυτό ίσως το δούμε στις μέρες που θα ‘ρθουν.
Πάντως θα ήθελα να προετοιμάσω την κοινή γνώμη και να τονίσω ότι εάν η ανάλυσή μου είναι ορθή, τότε η οικονομική κρίση (που όπως είπα μας επεβλήθη) δεν είναι παρά μόνο το πρώτο πικρό ποτήρι στο λουκούλειο γεύμα που θα ακολουθήσει και που αυτή τη φορά θα αφορά ζωτικά και κρίσιμα εθνικά μας θέματα, που δεν θα ήθελα ούτε να φανταστώ πού θα μας οδηγήσουν.

Μακάρι να έχω άδικο.

*Η δήλωση του Μίκη Θεοδωράκη έγινε στο Περιοδικό Ρεσάλτο



Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010

Μίκης Θεοδωράκης: ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ!

Διαβάζω στον Τύπο ότι σε λίγο θα εγκατασταθεί ένα ..."Διευθυντήριο" στη χώρα μας, που ουσιαστικά θα μας κυβερνά με δικτατορικό τρόπο.
Τα μέλη του θα παίρνουν μόνα τους όλες τις καίριες αποφάσεις, οι οποίες θα έχουν το χαρακτήρα τελεσιγράφων, που θα πρέπει η χώρα μας να εφαρμόζει χωρίς δικαίωμα γνώμης.
Τα σκληρά οικονομικά μέτρα που πρόκειται να λάβουν, θα βυθίσουν τις κοινωνικές τάξεις -τη μια μετά την άλλη- σε απόγνωση, που τελικά θα γενικευθεί και θα μας οδηγήσει σε δραματικές κοινωνικές συνθήκες και καταστάσεις.
Το χειρότερο είναι ότι δεν πρόκειται τίποτα να διορθωθεί.
Γιατί οι αιτίες του ΚΑΚΟΥ δεν βρίσκονται στους αριθμούς αλλά στους ανθρώπους.
Που οι πάντες εν γνώσει τους οδήγησαν τη χώρα εκεί που την οδήγησαν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους και όλοι μαζί...
Κι εμείς που τους ψηφίζουμε, παρακολουθούμε την κατάσταση πληγωμένοι γιατί μας ξεγέλασαν ΟΛΟΙ ΟΛΟΥΣ, καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη ΟΛΟΙ ΟΛΩΝ και χάσαμε τον εαυτό μας και την πατρίδα μας.
Δεν αγαπάμε τον εαυτό μας, δεν αγαπάμε τη χώρα μας και γι’ αυτό τίποτα δεν μας σώζει.
Έτσι εκεί που φτάσαμε, τουλάχιστον ας μην ευτελιζόμαστε μπροστά στους ξένους...
Είναι ντροπή ένας λαός με πληθυσμό 10 εκατομμυρίων να μην έχει 10 ικανούς ανθρώπους και να χρειάζεται τη βοήθεια των ξένων...
ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ!
Αθήνα, 17.2.2010 - Μίκης Θεοδωράκης


Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010

Ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΚΑΙ Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Συντάκτης: Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Σε κάθε ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα νομοθετήματα όπως το προτεινόμενο περί μαζικής ελληνοποιήσεως μεταναστών καθώς και η τοποθέτηση σε δημόσιες θέσεις προσώπων που αμφισβητούν την ιστορική συνέχεια του έθνους, θα προκαλούσαν μία ζωντανή συζήτηση με πολλές και διαφορετικές απόψεις.

Στη χώρα μας, όμως, ορισμένοι αυτοαποκαλούμενοι «προοδευτικοί» προσπαθούν να φιμώσουν κάθε αντίθετη φωνή χαρακτηρίζοντας τις αντιρρήσεις σαν ακροδεξιές και ρατσιστικές τοποθετήσεις. Οι διανοούμενοι αυτοί προσφέρουν πολύ κακή υπηρεσία στη δημοκρατία, αλλά και στην ίδια την κυβέρνηση, την οποία υποτίθεται ότι θέλουν να προστατεύσουν.

Τα θέματα που άπτονται της εθνικής ταυτότητας και της πολιτιστικής ιδιοπροσωπίας κάθε λαού πρέπει να συζητούνται δημοσίως χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς ιδεολογική τρομοκρατία.

Γι’ αυτό θεωρώ εξόχως χρήσιμη και κρίσιμη την παρέμβαση του διεθνούς φήμης μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, η οποία εγράφη στις 21-12-2009 και διαδόθηκε μέσω του Διαδικτύου σε όλο τον Ελληνισμό. Ο Μίκης παρεμβαίνει για να αφυπνίσει τους Έλληνες σε τρεις τομείς: Στο Κυπριακό, στο Μακεδονικό και στην καταγγελία εκείνων που θέλουν να κατεδαφίσουν την ελληνικότητά μας.

Στο Κυπριακό ο Μ. Θεοδωράκης εκφράζει
την αντίθεσή του στην προσπάθεια νέας επιβολής του Σχεδίου Ανάν, το οποίο θεωρεί αντίθετο προς τα συμφέροντα της Κύπρου και του Ελληνικού Έθνους.

Στο ζήτημα των Σκοπίων καταγγέλλει το προσβλητικό κατά της χώρας μας παραλήρημα της σκοπιανής ηγεσίας και απορρίπτει κάθε σύνθετη ονομασία, διότι τελικά αυτό που θα μείνει είναι το όνομα «Μακεδονία».

Στον ζωτικό και πολυσυζητημένο τομέα της εθνικής μας ταυτότητας ο Θεοδωράκης καταγγέλλει διεθνείς οργανώσεις
, οι οποίες προωθούν τη Μεγάλη Αλβανία και τη «Μακεδονία του Αιγαίου» εις βάρος της Ελλάδος. Επιμένει πολύ στο θέμα της παιδείας στηλιτεύοντας όσους κτυπούν την ελληνικότητα, παραμορφώνουν τη νεώτερη και σύγχρονη ιστορία μας και θέλουν να εξαλείψουν τον ελληνικό πολιτισμό.

Σε μία εποχή κατά την οποία ορισμένοι επιχειρούν σχεδόν να μας απαγορεύσουν να προβάλλουμε το έθνος, την εθνική συνείδηση και τη συνέχεια του Ελληνισμού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η θαρραλέα φωνή του Μίκη Θεοδωράκη δίνει μία αγωνιστική μαρτυρία υπέρ της πραγματικής δημοκρατίας και του γνήσιου πατριωτισμού.

Πηγή: www.diktyo21.gr


Μοιραστείτε

Share/Bookmark

Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2010

Επιστολή - καταπέλτης του Μίκη Θεοδωράκη στην Δραγώνα

Με επιστολή της στο Μίκη Θεοδωράκη η κα. Θάλεια Δραγώνα διαμαρτύρεται για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον της. Ο Μίκης, με δική του επιστολή, ξεκαθαρίζει τα πράγματα.
Ακολουθεί στο τέλος και η επιστολή της.
Η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη
Αγαπητή κυρία Δραγώνα,
Έλαβα την επιστολή και τα βιβλία σας και σας ευχαριστώ. Διάβασα επίσης στο «Βήμα» και τα «Νέα» τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς».
Τρόμος που φτάνει σε σημείο να προκαλεί συμπτώματα της «Λύσσας-Σόρος» σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σʼ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη σε σημερινό (9.1.10) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας.
Επειδή τυχαίνει να είμαι ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της εκστρατείας για την ενημέρωση του ελληνικού λαού με ρίζες βαθειές στην αληθινή ελληνική Αριστερά από την εποχή του ΕΑΜ, θα ήμουν ο τελευταίος που θα επέτρεπα στον οποιονδήποτε να καπηλευτεί την λέξη και την έννοια «πατρίδα».
Το ΕΑΜ και το τότε ΚΚΕ κατέκτησε την εμπιστοσύνη του 70% του λαού μας για την πίστη του και τους αγώνες του για τη Λευτεριά της ελληνικής πατρίδας και την αναγέννηση του ελληνικού έθνους. Με την πεποίθηση ότι υπηρετούμε τα ιδεώδη των Ελλήνων για την ελευθερία και την δημοκρατία από τα βάθη των αιώνων και φτάνοντας ως το «Ελευθερία ή θάνατος» του Κολοκοτρώνη, ορθώσαμε το ανάστημά μας και αναμετρηθήκαμε με το όπλο στο χέρι, με την πιο φονική δύναμη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: την χιτλερική Βέρμαχτ, τα ναζιστικά Ες-Ες και την Γκεστάπο, με αμέτρητες θυσίες σε αίμα, βασανισμούς και διώξεις. Ενώ παράλληλα και μέσα σ΄ εκείνες τις σκληρές συνθήκες τιμούσαμε και τρεφόμαστε με τον ελληνικό πολιτισμό για τον οποίο είμαστε περήφανοι και συγχρόνως οραματιζόμαστε τη μελλοντική κοινωνία της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της «πανανθρώπινης λευτεριάς».
Αυτή υπήρξε ως σήμερα η γνήσια και μοναδική Αριστερά, όπου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια, έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.
Όμως η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων αψηφώντας όλα τα εμπόδια εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γιʼ αυτό και η αντίθεση στην συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας, είναι καθολική και δεν συνδέεται με την α΄ ή την β΄ πολιτική παράταξη αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθειά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος.
Κι ακόμα γνωρίζει καλά -γιατί τα βιώνει, ποια είναι τα βασικά ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία που μας διέπλασαν από το ΄21 έως σήμερα.
Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα,με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είνʼ η Πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.
Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις, τα «πιστεύω», σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν τον λαό μας. Όμως αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του ΄21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση. Δεν θα υπήρχε ο Άρης Βελουχιώτης. Και όχι μονάχα αυτός, γιατί σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας, δεν θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας.
Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. Δεν θα υπήρχαν ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Καλομοίρης,ο Καζαντζάκης, o Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης, ο Χατζιδάκις, ο Εγγονόπουλος,ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο Παρθένης, ο Καμπανέλλης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Κουν, ο Μινωτής, ο Κακογιάννης, ο Αγγελόπουλος. Όπως δεν θα υπήρχαν οι διανοητές, οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες από τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο ωε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα κινήματα όπως των δημοτικιστών και των φοιτητών. Δεν θα υπήρχε το κίνημα για την Κύπρο ούτε οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τα σημερινά θύματα του επιθετικού ιμπεριαλισμού, την Γιουγκοσλαυία, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και δεν θα συνέβαιναν προ παντός εκείνες οι πράξεις, που αποδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του λαού μας, που τόσο επίμονα σαρκάζετε, όπως το ΟΧΙ το 1940 και η μάχη της Κρήτης, καθώς και το ότι ανάμεσα σε όλους τους ευρωπαίους, μονάχα η Ελλάδα αρνήθηκε να ντύσει τα παιδιά της με την στολή της Βέρμαχτ και να τα στείλει στο ανατολικό μέτωπο. Χάρη στις μοναδικές μέσα στην κατεχόμενη Ευρώπη παλλαϊκές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και εκτοπισμένους σε στρατόπεδα θανάτου.
Κι αυτό γιατί οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι.
Για όλα αυτά έχετε να πείτε μια μόνο λέξη: εθνοκεντρισμός, δηλαδή ότι είναι ασυγχώρητη υπερηφάνεια για ένα λαό να θαυμάζει τα επιτεύγματά του, φτάνοντας στο σημείο να προτείνετε να εκλείψει από τα σχολικά βιβλία, γιατί αυτό επιτάσσει η σύγχρονη επιστήμη για την αναθεώρηση της ιστορίας. Με άλλα λόγια επιχειρείτε έναν γενικευμένο ευνουχισμό σε ό,τι πολυτιμότερο και πιο ελληνικό πέτυχε ο λαός μας έως τώρα, με τελικό αποτέλεσμα την μετατροπή μας σε έναν άλλο λαό, προσαρμοσμένο στις συνταγές του καμουφλαρισμένου αφελληνισμού, που κοσμούν κάθε σελίδα του εν λόγω βιβλίου σας.
Κι αυτό γιατί διαφωνείτε με την ύπαρξη και την αξία των βασικών πυλώνων πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν οι ιδέες, οι πράξεις, οι αγώνες, οι θυσίες και τα έργα, πνευματικά και άλλα.
Βαφτίζετε εθνοκεντρισμό την ξεχωριστή πίστη, ακόμα και θαυμασμό που μπορεί να έχει ένας λαός για την ιστορία και τον εαυτό του. Τις ξένες επεμβάσεις, που αλλοίωσαν την εθνική μας ζωή, τις θεωρείτε σχεδόν ανύπαρκτες και πρόσχημα για να καλύψουμε τις δικές μας -υπαρκτές βεβαίως- αδυναμίες.
Την ιδιαιτερότητα των αγώνων μας, ειδικά στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο την αποκαλείτε σωβινισμό, πράξη εχθρική προς τους άλλους και την θεωρείτε γενεσιουργό αιτία ξενοφοβίας.
Την υπερηφάνεια μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη. Δηλαδή θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός». Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων επιστημόνων βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του, να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας.
Όπως το επιχείρησε χθες η φίλη σας κ. Ρεπούση -ανεπιτυχώς- ενώ σήμερα, με τον αέρα μάλιστα της κρατικής συμπαράστασης το επεκτείνετε εσείς με νέα έφοδο για τον ευνουχισμό της μαθητικής μας νεολαίας από κρατικό μάλιστα πόστο!
Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα, ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα … ακροδεξιό. Προς το παρόν μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Όμως σʼ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επεχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και την μουσική μου, είχαν … κακά γεράματα. Όπως ίσως ξέρετε ή θα έχετε ακούσει, η ζωή και το έργο μου στηρίχθηκε επάνω σε τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Και όλοι μου οι αγώνες έγιναν μόνο και μόνο για να τις υπερασπίσω με κάθε θυσία. Το ίδιο κάνω και τώρα.
Σήμερα εσείς και οι φίλοι σας, με διαφορετικό τρόπο απʼ ό,τι οι προηγούμενοι, επιχειρείτε να κατεδαφίσετε τις ιδέες, τις πράξεις και τα έργα που συμβολίζουν αυτές οι τρεις λέξεις, που όπως είπα, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις γενιές των νεοελλήνων, για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.
Μια κορυφαία στιγμή στην νεότερή μας ιστορία υπήρξε και η Εθνική μας Αντίσταση, τότε που έλαμψαν αυτές οι τρεις λέξεις οδηγώντας τα νιάτα εκείνης της εποχής σε ανυπέρβλητες θυσίες. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα. Τι μας οδηγούσε τότε; Όλα αυτά που καταδικάζονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας, για να ανοίξει ο δρόμος σε μια γενικευμένη αλλοίωση του εθνικού μας χαρακτήρα ξεκινώντας με δήθεν επιστημονικό τρόπο από τα τρυφερά μας νιάτα.
Άλλωστε αυτή η προσπάθεια που γίνεται μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, έχει αφετηρία γνωστά σε όλους διεθνή κέντρα, που επιδιώκουν την διάλυση των εθνών-λαών με εθνικές ιδιαιτερότητες, συμφέροντα και «αρχές» που οδηγούν σε αντιστάσεις μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και γιʼ αυτό με τη διάλυση των εθνών επιδιώκουν την μετατροπή των ανθρώπων σε ανυπεράσπιστες μονάδες χωρίς μνήμη και ενοχλητικές ιδιαιτερότητες.
Eίναι δυνατόν να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να γιατί με βρίσκετε και θα με βρίσκετε πάντοτε αντίθετο, γιατί πιστεύω ότι η γενιά η δική μου έχει αποδείξει στην πράξη, με έργα και όχι μόνο με λόγια, ότι σʼ αυτή τη γωνιά της γης κατοικούν άνθρωποι που είναι Έλληνες με όλη την ιστορική σημασία αυτής της λέξης και τίποτε -απολύτως τίποτε- δεν μπορεί να αμαυρώσει και πολύ περισσότερο να αλλοιώσει.
Τέλος οφείλω να σας πω ότι:
Από την ανάγνωση του βιβλίου σας «Τι είνʼ η Πατρίδα μας;» έχω συναγάγει ορισμένα συμπεράσματα, που πιστοποιούν θεμελιακές διαφορές από τις απόψεις σας. Θα αρκεστώ προς το παρόν σε μερικά παραδείγματα:
«Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και την εθνική ταυτότητα, με βάση την οποία οι πολιτικές εξουσίες στην Ευρώπη αλλά και έξω από αυτήν οργανώνουν το διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου, είναι ακόμη σήμερα σε μεγάλο βαθμό η αντίληψη που κληρονόμησε ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία το έθνος αποτελεί οικουμενική, «φυσική» οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο, και η εθνική ταυτότητα, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Οι εθνικές ιστοριογραφίες προέρχονται από αυτή την παράδοση και δίνουν έμφαση στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της. Στο σχολείο η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν την εθνική συνέχεια στο χρόνο και στο χώρο». (σελ. 31)
Είναι φανερό ότι θεωρείτε ότι το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι «κληρονομιά του ρομαντισμού του 19ου αιώνα [και δεν] αποτελεί «φυσική» οντότητα ανεξάρτητη από τον χρόνο και τον χώρο, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση εθνικής ομοψυχίας και συνοχής».
Φαίνεται ακόμη ότι δεν είσθε σύμφωνη με την έμφαση που δίνεται στο σχολείο «στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της». Καθώς και στο γεγονός ότι «η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν τη συνέχεια στο χρόνο και στον χώρο».
Θα ήθελα ειλικρινά να μου λέγατε, αν η παράγραφος αυτή αναφέρεται θετικά ή αρνητικά στον τρόπο που το σχολείο αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά. Μιας και δεν το λέτε φανερά. Όμως αφήνετε να υπονοηθεί, ότι όλες αυτές οι ιδέες περί έθνους και εθνικής ταυτότητας αποτελούν σύμπτωμα που μας επιβλήθηκε από την «ρομαντική αντίληψη της ιστορίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Άρα ξεπερασμένες και αντιεπιστημονικές σύμφωνα με την οπτική γωνία τη δική σας και των υπολοίπων συνεργατών σας που συμμετέχουν στην συγγραφή του εν λόγω βιβλίου.
Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης. Και μόνο μʼ αυτή την παράγραφο, μου ζητάτε να απαρνηθώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου, τις ιδέες και το έργο μου. Και όχι μόνο από εμένα αλλά όπως αποδεικνύεται από τις πράξεις και τα έργα τους, ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους νεοέλληνες, ανώνυμους και επώνυμους που από το 1821 έως σήμερα πίστεψαν ακριβώς σʼ αυτά που θεωρείτε ότι κακώς διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό σχολείο. Άλλωστε αμέσως μετά διευκρινίσατε ότι «στις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες για το εθνικό φαινόμενο η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής… Οι σύγχρονες θεωρήσεις (…) συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο» και παρακάτω αποκαλείτε «φανταστική κοινότητα» του έθνους που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση (ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον όρο) υπαρκτών κοινών χαρακτηριστικών» και όλα αυτά τα προσφέρει «η εθνική ταυτότητα» (που ήρθε) «να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».
«Καθώς διευρύνεται το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημών για το εθνικό φαινόμενο, η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής τα τελευταία χρόνια. Οι σύγχρονες θεωρήσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές τους ως προς την προέλευσή τους, συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο και μπορούμε επομένως να κάνουμε την ιστορία της: πιο συγκεκριμένα η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα διμορφώθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνών-κρατών (Noiriel 1991). Η εθνική ταυτότητα ήρθε να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης και να προσφέρει στα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών νέα βάση κοινωνικής συνοχής μέσα από τη δημιουργία της «φαντασιακής κοινότητας» του έθνους, που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση υπαρκτών κοινών πολιτισμικών χαρακτηριστικών». (σελ. 31)
Γιατί τάχα πολύπλοκες εγκεφαλικές αναλύσεις για αυτονόητα γεγονότα, όπως είναι η συνεχής ανανέωση των μορφών της κοινωνικής συγκρότησης, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έθνος αποτελεί μια «φανταστική κοινότητα»; Αλήθεια, τι θα πει αυτό; Το έθνος σε σχέση με την κοινωνία είναι η ψυχή σε σχέση με το σώμα. Κι εδώ είναι πιστεύω, το λάθος της σύγχρονης κοινωνικής επιστήμης, που επαγγέλλεσθε. Γιατί επιχειρεί να αναλύσει και να εξηγήσει μορφές και λειτουργίες που αφορούν την κοινωνία-σώμα και όχι το έθνος-ψυχή. Που δεν αναλύεται ούτε εξηγείται, γιατί όπως και τα φαινόμενα της θρησκείας και της τέχνης, ανάγεται στην μεταφυσική και στην υπέρβαση. Στο υπερλογικό και ανεξήγητο.
Αν και για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, πέραν του γεγονότος ότι για την παμψηφία θα έλεγα των νεοελλήνων -ανωνύμων και επωνύμων- δεν αποτελούσε και αποτελεί μόνο ένα είδος θρησκευτικής πίστης (άκρως αντιεπιστημονικής βεβαίως για σας) υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι ορισμένοι βασικοί άξονες του πνευματικού κόσμου των αρχαίων Ελλήνων κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν ως τις μέρες μας. Λ.χ. είναι πασίγνωστη η διάρκεια της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι όμως γνωστή η διάρκεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής μέσω των βασικών μουσικών κλιμάκων, που παρέμειναν αναλλοίωτες, καθώς οι αρχαίοι μουσικοί τρόποι πέρασαν ατόφιοι στη Βυζαντινή μουσική με το νέο όνομα «ήχοι» κι από κει δια μέσου της αραβικής μουσικής και με καινούριο όνομα, «δρόμοι», δημιούργησαν το ρεμπέτικο τραγούδι από το οποίο προήλθε τόσο η σύγχρονη λαϊκή μας μουσική όσο και η έντεχνη-λαϊκή μουσική, μέσα στην οποία συνενώθηκε η μουσική με την ποίηση. Δηλαδή το φαινόμενο που χαρακτήριζε την αρχαία μουσική, δεδομένου ότι τότε με τον όρο «μουσική» εννοούσαν αποκλειστικά την σύζευξη Μουσικής και Λόγου.
Ένα άλλο σημαντικό δημιούργημα των αρχαίων, υπήρξε ως γνωστόν και η Δημοκρατία και μάλιστα η άμεση Δημοκρατία. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους και σχεδόν έως σήμερα στην Ευρώπη κυριάρχησαν συστήματα συγκεντρωτικά, βασιλείες αυτοκρατορίες, δικτατορίες, σοσιαλιστικές εξουσίες. Η χώρα μας κατακτήθηκε για τέσσερις αιώνες από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Εν τούτοις και κάτω από αυτές τις καταλυτικές συνθήκες οι ελληνικές κοινότητες, μέσα και έξω από τον γεωγραφικό μας χώρο, κυβερνήθηκαν με δημοκρατικό τρόπο. Οι κάτοικοι λ.χ. ενός χωριού εξέλεγαν τακτικά με καθολική ψηφοφορία την διοικητική και τη δικαστική τους εξουσία. Κι αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα της Επιδαύρου, μέσα στο οποίο ρητώς αναφέρεται ότι απαγορεύονται οι «τίτλοι ευγενείας». Άλλωστε αυτό το δημοκρατικό φρόνημα μπορούμε να πούμε ότι παραμένει έως σήμερα βασικό γνώρισμα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Κι αυτό σε πείσμα των προσπαθειών των ξένων δυνάμεων να επιβάλουν τις γνωστές δυναστείες των Βαυαρών και των Γλύξμπουργκ. Γεγονός που αρνείσθε πεισματικά να παραδεχτείτε. Δηλαδή το γεγονός των συνεχών παρεμβάσεων των ξένων στην χώρα μας, που υπήρξαν πρόξενοι των μεγαλυτέρων εθνικών μας καταστροφών. Όπως της Μικρασιατικής, του Εμφυλίου, της Κύπρου και τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας.
Συμφωνώ μαζί σας στην παράγραφο της σελ. 33, ότι τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται ένα έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορίες, μνήμες.
«Όπως χαρακτηριστικά δείχνουν οι παραπάνω έρευνες, τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται το έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορικές μνήμες. Τα πολιτισμικά αυτά κριτήρια, που θεωρούνται κοινά, προσδιορίζουν τον συμβολικό και τον φυσικό χώρο του έθνους. Οτιδήποτε διαφορετικό θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το έθνος και συνήθως απορρίπτεται. Έτσι τα έθνη έχουν προσδιοριστεί ιστορικά κατά κύριο λόγο μέσα από τις διαφορές τους από και σε σύγκριση με άλλα έθνη. Αυτή τη συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με καθετί έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Όμως διαφωνώ με την άποψή σας πως «ό,τι είναι διαφορετικό, θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το Έθνος, συνήθως απορρίπτεται». Και ακόμα ότι «η συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με κάθε τι έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Χωρίς ίσως να το θέλετε, φορτώνετε με αρνητικές ιδιότητες το Έθνος και την εθνική ταυτότητα, μιας και για να υπάρξουν κατά τη γνώμη σας, πρέπει πρώτον να ετεροπροσδιορισθούν και δεύτερον να «απορρίψουν» δηλαδή να κλειστούν στο καβούκι τους. Συμφωνούν άρα γε αυτές οι διαπιστώσεις με το ελληνικό έθνος; (Για να αρκεστούμε στη δική μας ιστορική εμπειρία). Γιατί όλα τείνουν να αποδείξουν ότι ο,τιδήποτε καλό και θετικό έγινε ως τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε και έχουμε ανοιχτές θύρες (τουλάχιστον ως προς τον πολιτισμό) και προς Ανατολάς και προς Δυσμάς όπως και προς Βορρά. Έτσι ό,τι υπήρξε και ό,τι υπάρχει, αποτελεί δημιουργική πρόσμιξη διαφόρων ιδεών και πολιτισμών, ακόμα και τρόπων ζωής.
Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά.
Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σʼ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απʼ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απʼ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια», τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα, ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιον λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;
Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είνʼ η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σʼαυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί, δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα…
Γιʼ αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπʼ όψιν την μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.
Σας χαιρετώ,
Μίκης Θεοδωράκης
ΥΓ. Επειδή θεωρώ ότι με την απάντησή μου αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω ορισμένα ουσιαστικά επιχειρήματα στην προσπάθειά μου να διαφωτίσω όσο γίνεται πληρέστερα τον ελληνικό λαό για τα κίνητρά μου στον αγώνα που ξεκίνησα και συνεχίζω, είμαι υποχρεωμένος να την δημοσιεύσω στο διαδίκτυο, όπως έκανα έως τώρα, δεδομένου ότι τα ισχυρά ΜΜΕ προς το παρόν αποφεύγουν ακόμα και να αναφερθούν στις απόψεις μου καταφεύγοντας ως συνήθως σε ύβρεις…Αυτό θα πει ελευθερία τύπου!

Η επιστολή της κα. Δραγώνα:
2 Ιανουαρίου 2010
Αγαπητέ Μίκη Θεοδωράκη,
Κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες στο διαδίκτυο επιστολή σας προς τον Στέφανο Ληναίο με πολύ απαξιωτικά σχόλια για το πρόσωπό μου και παραθέματα από το δημοσιευμένο έργο μου που είναι όλα παντελώς ψευδή και κατασκευασμένα.
Σας ενημερώνω ότι δεν είμαι ιστορικός και δεν γράφω ιστορικά βιβλία. Λόγος σαν «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από το 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», δεν βρίσκεται πουθενά στο δημοσιευμένο έργο μου και δεν χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή και κοινοβουλευτική μου πορεία. Τέτοιου είδους κατασκευάσματα είναι μιας συκοφαντικής εκστρατείας εναντίον μου.
Είμαι κοινωνική ψυχολόγος, ερευνώ και γράφω πάνω στις κοινωνικές ταυτότητες έχω δώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου για την υπεράσπιση των αρχών της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης σε αυτόν τόπο.
Σας στέλνω μέρος των δημοσιεύσεων μου για να κρίνετε εάν όσα παρατίθενται στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Εάν διαπιστώσετε ότι είναι κατασκευασμένες φράσεις, σας παρακαλώ πολύ να βρείτε μια ευκαιρία να το δηλώσετε.
Σας γράφω επειδή θαυμάζω την αστείρευτη δημιουργικότητά σας και τους αγώνες σας για τη δημοκρατία και είμαι σίγουρη ότι η αναζήτηση της αλήθειας και η προάσπιση των δημοκρατικών αρχών έχει πρώτιστη σημασία για σας.
Με εκτίμηση,
Θάλεια Δραγώνα
ΥΓ. Σας επισυνάπτω και 2 πρόσφατες συνεντεύξεις μου όπου θα βρείτε και όλα τα παραποιημένα παραθέματα
resaltomag

kostasxan

Μοιραστείτε

Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Του Μίκη Θεοδωράκη

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ στο ΡΕΣΑΛΤΟ

Σ’ αυτή την ιστορική καμπή που βρισκόμαστε, τρία είναι τα κύρια μέτωπα στα οποία οφείλουμε να πάρουμε σαφή στάση:

Το πρώτο αφορά την Κύπρο και το σχέδιο Ανάν. Το δεύτερο αφορά τα Σκόπια και το όνομα «Μακεδονία». Και το τρίτο την υπεράσπιση της ελληνικότητας μπροστά στην επίθεση που δέχεται από ελληνικές και διεθνείς οργανωμένες δυνάμεις.

1) Κύπρος: Παρά το ότι ο ελληνοκυπριακός λαός απέρριψε το Σχέδιο Ανάν με μεγάλη πλειροψηφία (70%), εν τούτοις τόσο μέσα στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα υπάρχουν πρόσωπα και δυνάμεις που συνωμοτούν, ώστε με την δημιουργία καταλλήλων συνθηκών να το επιβάλουν τελικά, μιας και η επικράτησή του εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στόχο της πολιτικής των ΗΠΑ, που θέλουν μ’ αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν ένα σημαντικό στρατηγικό έρεισμα για τα άμεσα και μακροπρόθεσμα σχέδιά τους στην Μέση Ανατολή.

Είναι ανάγκη λοιπόν να βρεθεί ένας τρόπος, ώστε να ακουστεί η φωνή της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που δεν συμφωνεί στην εφαρμογή αυτού του Σχεδίου, το οποίο είναι αντίθετο με τα συμφέροντα της Κύπρου και ειδικότερα των Ελληνοκυπρίων, που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του Ελληνικού Έθνους.

2) Σκόπια: Δεν θα πρέπει να έχει για μας καμμιά απολύτως σημασία το γεγονός ότι τα έχουν ήδη αναγνωρίσει με το όνομά τους πολλά κράτη δια διάφορους εμφανείς λόγους. Στην πραγματικότητα όσοι το κάνουν, αγνοούν ή και περιφρονούν την ιστορική αλήθεια. Άγνοια ασυγχώρητη, που οδηγεί στην ουσιαστική γελοιοποίησή τους. Το γεγονός και μόνο ότι έτσι θα νομίζουν ότι με την επιλογή τους αυτή θα συνυπάρχουν με τα τρισέγγονα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα αποτελεί γι’ αυτούς αιτία χλευασμού και υποτίμησης της σοβαρότητάς τους. Και υποθέτουμε ότι είναι περιττό να επαναλάβουμε εδώ τα λόγια του ίδιου του πρώην Προέδρου των Σκοπίων κ. Γκλιγκόρωφ, ότι δηλαδή οι Σκοπιανοί είναι Σλαύοι , η εθνικότητά τους Σλαυική και η γλώσσα τους ένα μείγμα Σλαυικής και Βουλγαρικής διαλέκτου.

Εκείνο όμως που θα πρέπει να μας αφορά ως Έλληνες, είναι το γεγονός ότι ορισμένοι ηγέτες των Σκοπιανών αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν το όνομα «Μακεδονία», ανακηρύσσοντας τους εαυτούς τους ως μοναδικούς απογόνους-κληρονόμους της αρχαίας Μακεδονίας, του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου και με το εύρημα της «Μακεδονίας του Αιγαίου» να διεκδικούν χωρίς ντροπή τα εδάφη της σημερινής ελληνικής Μακεδονίας από δύση σε ανατολή χαράζοντας σαν σύνορα στον νότο τις παρυφές του Ολύμπου! Φτάνουν στο σημείο μάλιστα να διατείνονται ότι η Θεσσαλονίκη, που την προορίζουν ως πρωτεύουσά τους, βρίσκεται σήμερα υπό ελληνική κατοχή!

Πρόκειται για ένα βλακώδες, αισχρό και προσβλητικό παραλήρημα, απέναντι στο οποίο το μόνο που ταιριάζει σ’ έναν υπεύθυνο λαό και ένα υπεύθυνο κράτος είναι η απόλυτη περιφρόνησή. Που σημαίνει ότι δεν δεχόμαστε καμμιά σχέση και ακόμα πιο πολύ καμμιά συζήτηση μαζί τους. Είτε μόνοι μας είτε με τη μεσολάβηση του
ΟΗΕ όπως γίνεται σήμερα. Και το μόνο που οφείλουμε να πράξουμε είναι να δηλώσουμε καθαρά ότι εμείς δεν πρόκειται ποτέ να τους χαρίσουμε το όνομα «Μακεδονία» και ότι δεν θέλουμε να έχουμε καμμιά σχέση οικονομική και διπλωματική μαζί τους.

Κλείνουμε τα σύνορα. Και δεν καταδεχόμαστε ούτε να τους εμποδίσουμε να μπουν στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης, που τόσο πολύ επιθυμεί την παρουσία ανάμεσά τους των γνήσιων απογόνων του … Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ας τους χαίρονται λοιπόν, μιας και στην πραγματικότητα απολαμβάνουν την πλήρη εύνοια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, που έχουν ήδη μεταβάλει μαζί με το Κόσοβο και τα μισά Σκόπια σε μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές τους βάσεις στον κόσμο. Με άλλα λόγια αποτελούν ήδη ένα στρατηγικής σημασίας προτεκτοράτο των ΗΠΑ και για τον λόγο αυτόν οι απειλές τους με στόχο τα εδάφη μας θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπ’ όψιν.

Μετά από όλα αυτά η συμμετοχή μας στις διαδικασίες που μας επιβάλλονται άνωθεν για δήθεν σύνθετες ονομασίες για όλες τις χρήσεις και πράσινα άλογα -γιατί αυτό που θα γίνει τελικά είναι να παραμείνει το όνομα «Μακεδονία»- αποτελεί απαράδεκτη υποχώρηση, που θίγει την σοβαρότητα και την αξιοπρέπειά μας. Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ότι.η στάση αυτή δεν ταιριάζει σε λαούς όπως ο δικός μας, που είχε το θάρρος να αντιταχθεί στους ισχυρούς σε δύσκολες και κρίσιμες περιόδους προστατεύοντας την ιστορία του, την τιμή και την υπερηφάνεια του.

3) Το τρίτο και σημαντικότερο εθνικό πρόβλημα που θα πρέπει να μας απασχολήσει, είναι η αποκάλυψη και καταγγελία στον ελληνικό λαό των κύκλων, ομάδων και οργανώσεων που σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς επιδιώκουν την κατεδάφιση της ελληνικότητας.


Μεταξύ των διεθνών οργανώσεων πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε το «Ίδρυμα Σόρος», που συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων των δυνάμεων που αποφάσισαν την διάλυση της Γιουγκοσλαυίας, τον πόλεμο στην Γεωργία και την αποσύνθεσή της, την υποταγή στη Δύση της Ουκρανίας και που σήμερα αναμοχλεύουν τους εθνικισμούς στην Αλβανία προετοιμάζοντας το όραμα για την Μεγάλη Αλβανία με τη δημιουργία του Κοσόβου και με στόχο την Ήπειρο (Τσαμουριά) αλλά και στα Σκόπια με την ενίσχυση της προβολής της «Μακεδονίας του Αιγαίου».

Όσον αφορά τη χώρα μας, με στόχο το χτύπημα της ελληνικότητας αποβλέπουν στην αποδιοργάνωση της συνοχής του ελληνικού έθνους ξεκινώντας από την παραμόρφωση ιδιαίτερα της σύγχρονης ιστορίας μας -πριν, κατά και μετά την επανάσταση του 1821- και την εξάλειψη του ελληνικού πολιτισμού, παραδοσιακού και σύγχρονου.

Ορισμένοι Έλληνες, ουσιαστικοί πράκτορες αυτών των ύποπτων διεθνών οργανώσεων εργάζονται εδώ και πολύ καιρό συστηματικά. Έχουν διεισδύσει μέσα στους πλέον σημαντικούς και ευπαθείς τομείς της κοινωνικής μας ζωής, όπως η Παιδεία, η εξωτερική πολιτική, τα ΜΜΕ, καθώς και στους κομματικούς χώρους έχοντας ήδη κατορθώσει να σταθεροποιήσουν ένα σημαντικό προγεφύρωμα με την οικονομική ενίσχυση των ξένων και στηριζόμενοι στην άγνοια των πολλών και στην αποσιώπηση εκ μέρους των οπορτουνιστών έχουν ήδη προξενήσει μεγάλες βλάβες στην παραδοσιακή συνοχή του λαού μας τουλάχιστον ως προς τις παραδοσιακές του αξίες, που τον έκαναν να είναι αυτός που είναι. Σε πείσμα όλων των δεινών που κατά καιρούς δοκιμάζουν την αντοχή του.

Επομένως η καλλιέργεια του πατριωτισμού αποτελεί σήμερα την μοναδική απάντηση, ώστε ο λαός μας να μπορέσει να αποκρούσει ενημερωμένος, ενωμένος και άγρυπνος αυτό το σατανικό σχέδιο ξεσκεπάζοντας και απομονώνοντας τους εχθρούς του, όποιοι και αν είναι και όπου κι αν βρίσκονται.

Αρκετά κοιμηθήκαμε έως τώρα. Καιρός να ξυπνήσουμε, να εγερθούμε, να εξεγερθούμε και ενωμένοι να αντιμετωπίσουμε όπως αρμόζει τους μεγάλους κινδύνους που απειλούν την ιστορία, τον πολιτισμό, το ήθος, τις παραδόσεις και τελικά την ακεραιότητά μας.

Αθήνα, 21.12.2009

Τα κείμενο εστάλη στο Στέφανο Ληναίο, μαζί με τις δύο παρακάτω επιστολές:

Αγαπητέ μου Στέφανε,

Προχτές το βράδυ στην ΝΕΤ ο Νίκος Δήμου στην εκπομπή «Στα άκρα» επαναλάμβανε τις γνωστές απόψεις Ρεπούση-Λιάκου-Κουλούρη-Άννας Φραγκουδάκη και του νέου «φρούτου», της κ. Δραγώνα, βουλευτού του ΠΑΣΟΚ και «ειδικής γραμματέως του Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού
Σχεδιασμού Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων» δηλαδή στην καρδιά της διαμόρφωσης της σκέψης, των γνώσεων και του ήθους των Ελλήνων του μέλλοντος. Στην συμμορία συμμετέχει και ο κ. Νίκος Μουζέλης, σύζυγος της κ. Θ. Δραγώνα, καθηγητής του LSE (?) και επιστημονικός υπεύθυνος του «Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ»!!! Άλλο ένα πόστο-κλειδί. Το 1999 συναντάμε την κ. Δραγώνα μαζί με τους «επιφανέστερους Έλληνες αναθεωρητές ιστοριογράφους» σε διεθνές συνέδριο στην Χάλκη του CDRSEE (Κέντρο για την Δημοκρατία και την Συμφιλίωση στην Νοτιοανατολική Ευρώπη) και του ΕΛΙΑΜΕΠ (έδρα του κ. Βερέμη) με θέμα την «Εθνική Μνήμη» (δηλ. λέω εγώ, «πώς θα καταργήσουμε την εθνική μας μνήμη»). Η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είν’ η πατρίδα μας;» πιάνει τον … ταύρο από τα κέρατα (θαύμασε ύφος γραφής): «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων». (Τρέμετε άθλιοι «κονομάκηδες» Σεφέρη και Ελύτη, που στην ομιλία σας κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ υμνήσατε την συνέχεια του ελληνικόυ έθνους από τον Όμηρο έως σήμερα). Στο εν λόγω βιβλίο της η σύμβουλος της κ. Άννας Διαμαντοπούλου αναφέρει σχετικά: «Η αρχαιότητα χρησιμοποιείται σαν πρότυπο υπεριστορικό (!) με αποτέλεσμα να «αποδεικνύει» την αναξιότητα της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της».

Επίσης το Έθνος περιγράφεται ως «οντότητα υπερχρονική και στατική» με αποτέλεσμα να ναρκοθετείται η έννοια της εξέλιξης και να καλλιεργούνται αντίθετα με τις αξίες της εποχής μας εθνοκεντρισμός και ξενοφοβία».


Ο μόνος που απάντησε δημοσίως σ’ αυτά απ’ ό,τι γνωρίζω, είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε τελευταίο άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο οποίος προς τιμήν του
απαντώντας σε σχετικό με τα παραπάνω άρθρο της κ. Άννας Φραγκουδάκη, στενής φίλης και ομοϊδεάτισσας της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας: «Η κ. Φραγκουδάκη θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό, έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και σχεδόν φασιστική πολιτική (…). Έτσι καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν θετικούς χαρακτηρισμούς ως έννοιες «πατρίδα», «έθνος». Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολομού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνο εις την Ελυθερίαν» στις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος». Αν δεν γίνεται να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί. Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και μάλιστα δημοσίως το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελισθούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες» (…). Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή κλπ. κλπ.»

Όπως καταλαβαίνεις, μπροστά σ’ αυτή την βαρυχειμωνιά που μας προέκυψε ξαφνικά, ένας μονάχα κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη. Εκτός πια κι αν όλοι οι Έλληνες, ανώνυμοι και επώνυμοι, έχουν περιπέσει σε χειμερία νάρκη ή έχουν (έχουμε) χάσει τα ανακλαστικά μας ως Έλληνες πατριώτες…

Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός, πρώτον να ενημερώσουμε όσο γίνεται πιο πλατειά, πιο υψηλά και πιο βαθειά τους Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από μόρφωση, ιδιότητα, ειδικότητα, επάγγελμα και αξίωμα. Δεύτερον να αποκαλύψουμε τη συνωμοσία και τους συνωμότες έναν-έναν, να αποκαλύψουμε τις απόψεις, τις προσπάθειες, τις πράξεις και τα έργα τους και κυρίως αυτούς που κρύβονται πίσω τους, που φαίνεται ότι είναι τόσο ισχυροί και επικίνδυνοι, ώστε να έχουν ως τώρα κατορθώσει να τους προωθήσουν στα νευραλγικότερα σημεία της εθνικής μας ζωής και ειδικά στην Παιδεία, στα ΜΜΕ, ακόμα και στο Κέντρο όπου σχεδιάζεαι η εξωτερική μας πολιτική, στο Υπουργείο Εξωτερικών! Τρίτον, να προβάλουμε τις λεπτομερείς αποκαλύψεις του «ΑΡΔΗΝ» για την ΕΛΙΑΜΕΠ, που φαίνεται ότι παίζει τον ρόλο της ραχοκοκκαλιάς απ’ όπου εκπορεύονται οι ειδικευμένες ομάδες των συνωμοτών. Τέταρτον, να περάσουμε όσο γίνεται περισσότερο στην αντεπίθεση, αφού πρώτα πεισθούν όλοι ότι η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στην ιστορία της, γιατί αυτή τη φορά προέρχεται από τα μέσα και όχι από έξω, όπως έως τώρα.

Δεν αντιμετωπίζουμε εχθρικούς στρατούς με όπλα που τραυματίζουν και σκοτώνουν τα σώματα αλλά την ψυχή μας! Γιατί έχουμε μέσα στο σώμα μας έναν καρκίνο, που αν τον αφήσουμε να γενικευθεί, το αποτέλεσμα θα είναι να καταστραφούν τα ευαίσθητά μας «όργανα», δηλαδή οι αξίες, πάνω στις οποίες στηρίζεται η ίδια η ζωή του «σώματος», που είναι η ελληνική κοινωνία, η ελληνική πατρίδα και το ελληνικό έθνος, που κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και γίναμε αυτοί που είμαστε -καλοί, κακοί αλλά είμαστε εμείς και όχι κάποιοι απρόσωποι, όπως επιχειρούν ως φαίνεται να μας κάνουν, ξένοι και ντόπιοι συνωμότες, για τα δικά τους συμφέροντα.

Επειδή γνωρίζω ότι συμφωνείς μ’ αυτές τις απόψεις, σου στέλνω μαζί με το γράμμα αυτό (που αν νομίζεις μπορεί να πάρει δημοσιότητα), μια προσωπική έκκληση προς τους συμπατριώτες μας, με τον τίτλο «Για την υπεράσπιση της εθνικής μας συνείδησης».

Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως στην εποχή της Εθνικής Αντίστασης ο κύριος στόχος ήταν η Ελευθερία της πατρίδας και τον καιρό της Αντίστασης κατά της Χούντας η Δημοκρατία, σήμερα που προβάλλουν όλο και πιο πολύ οι κίνδυνοι, τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί, για την ακεραιότητα της πατρίδας μας (κάθε μορφής), ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός.

Σε χαιρετώ με αγάπη,

Μίκης Θεοδωράκης




Η δεύτερη επιστολή:
Προς: κ. Στέφανο Ληναίο

Αθήνα, 22.12.2009



Αγαπητέ μου Στέφανε,



Η φιλοδοξία μου αυτή τη στιγμή είναι να ξεκινήσουμε μιαν αληθινή εκστρατεία για τα θέματα αυτά που τα θεωρώ εξ ίσου σημαντικά και κρίσιμα με τον κίνδυνο της Δικτατορίας. Τουλάχιστον αυτό μου λέει η πείρα και η διαίσθησή μου.

Μακάρι να συμφωνείς μαζί μου. Όλα αυτά τα χρόνια μας προωθείς κείμενα συναφή καταγγέλλοντας το μαράζι που ροκανίζει την χώρα και τον λαό μας.

Πιστεύω πως ήρθε η ώρα. Το κείμενο αυτό, αν σε βρίσκει σύμφωνο, πρέπει να πάει παντού.

Στην αρχή σκέφτηκα να βρω διάφορους επώνυμους. Όμως τελικά βρίσκω τον «ηλεκτρονικό» τρόπο δημοκρατικότερο κα ασφαλέστερο. Εξ άλλου μας ενδιαφέρουν οι χιλιάδες απλοί πολίτες, που σίγουρα υποφέρουν όπως εμείς.

Γι’ αυτό προτείνω στο τέλος του κειμένου (εννοώ και τις αποκαλύψεις του ΑΡΔΗΝ) να μπει μια σχετική έκκληση προς τον κόσμο που συμφωνεί, να υπογράψει στην δική σου ηλεκτρονική διεύθυνση, προσθέτοντας αν το επιθυμεί τα δικά του σχόλια και προτάσεις.

Για όλα αυτά σε παρακαλώ να έχουμε μια τακτική επαφή και όταν χρειαστεί, να περάσεις να τα πούμε και δια ζώσης…
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,

Μίκης Θεοδωράκης