Τα ταπεινά λυχνάρια της Α΄ Λυκείου...

...δίνουν φως από τη φλόγα τους και μας φέρνουν τις "συνεντεύξεις" που πήραν τα κορίτσια από το Γεώργιο Δροσίνη και τα αγόρια από το Δημήτριο Βικέλα.
(Οι παρουσιάσεις φτιαγμένες από τα παιδιά, με λίγες γλωσσικές διορθώσεις)

Drosinhs_Vikelas

View more presentations or Upload your own.

Μπράβο σας, παιδιά, για τη "θαλασσοθεμέλιωτη" και "ηλιόσκεπη" δουλειά σας!

"Συνεντεύξεις" από το Δροσίνη και το Βικέλα

Συνεχίζοντας το project των "συνεντεύξεων" από λογοτέχνες και ιστορικά πρόσωπα, όπως έγινε με τον Κάλβο και το Μακρυγιάννη, η Α΄ Λυκείου, στα πλαίσια της Νεοελληνικής Γραμματείας,

χωρίστηκε σε δύο ομάδες, οι οποίες θα πάρουν "συνέντευξη" από δύο λογοτέχνες: τον ποιητή Γεώργιο Δροσίνη (φέτος, στις 3 Ιανουαρίου, συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από το θάνατό του)

και τον πεζογράφο Δημήτριο Βικέλα (έγραψε το αριστούργημα "Λουκής Λάρας").

Και για μεγάλα νοήματα
μικρό τραγούδι φτάνει.

Σπίθες στη στάχτη


Μη θα εγίνετο ποτέ ουδαμού επανάστασις, εάν δεν υπήρχαν της νεότητος η τόλμη και η απειρία;

Λουκής Λάρας


Το διάγραμμα δημιουργημένο με το CmapTools

Και: "οι στίχοι του απλοί, μουσικοί, ξάστεροι στο στοχασμό, χωρίς στόμφο και ρητορία, μιλάνε στην καρδιά μας" ....
http://www.drossinismuseum.gr/Eter.htm


Και το αφιέρωμα στο Δροσίνη συνεχίζεται, παίρνοντας τη σκυτάλη τα δευτεράκια...

Θάματα και Οράματα σε Γράμματα Απελέκητα

Λίγα λόγια...Λίγα μονοπάτια...Λίγα θάματα...και οράματα...Λίγα κεντήματα με πινέλα...Λίγα γράμματα απελέκητα...για ένα γνήσιο άνθρωπο, μια λαϊκή ψυχή με χαρίσματα και αδυναμίες.

Μακρυγιάννης

Σύγχρονος του Κάλβου, δίνει τη "συνέντευξή" του, με τη δική του φωνή, μέσα από τα Απομνημονεύματά του. Ο Μακρυγιάννης.
Ο Κάλβος αγωνίστηκε με την ιδιόμορφη λυρική καλλιεργημένη πένα του, ο Μακρυγιάννης αγωνίστηκε με τα όπλα και τη λαϊκή εκφραστική απελέκητη πένα του.

Κύριε Κάλβε...

Μια "συνέντευξη" που μας ..παραχώρησε ο ευαίσθητος και γνήσιος ποιητής των "Ωδών", Ανδρέας Κάλβος,
στο Λάουθ της Αγγλίας,
κάπoια ημέρα του 1869.

Κύριε Κάλβε

Τα Ηφαίστεια
[έτσι ονομάζονται τα πυρπολικά - και οι μπουρλοτιέρηδες, Ήφαιστοι ή Ηφαιστίωνες (Μ.Γ.Μερακλής, Ανδρέας Κάλβος)]

α΄
Xλωρά, μοσχοβολούντα
νησία του Αιγαίου πελάγους,
ευτυχισμένα χώματα
όπου η χαρά κ' η ειρήνη
πάντα εκατοίκουν.

β΄
Tι τα θαυμάσια εγίνηκαν
κοράσια σας οπ' είχαν
ψυχήν 'σάν φλόγα, χείλη
'σάν δροσισμένα ρόδα,
λαιμόν 'σάν γάλα;

γ΄
Στα πλούσια περιβόλια σας
βασιλικός και κρίνοι
ματαίως ανθίζουν· έρημα,
ουτ' ένα χέρι ευρίσκεται
'να τα ποτίζη.

Αυγεριναί του ηλίου ακτίνες τι προβαίνετε;



κθ΄
Όποιος την δάφνην θέλει
αθάνατον της δόξης,
όποιος δάκρυα δια τ' έθνος του
έχει, δια δε την μάχην
νουν και καρδίαν·

λ΄
ας έκβη αυτός. ― Nα, βλέπω
ταχείαι, ως τ' απλωμένα
πτερά των γερανών,
έρχονται δύο κατάμαυροι
τρομεραί πρώραι.

λθ΄
Kανάρι! ― και τα σπήλαια
της γης εβόουν, Kανάρι. ―
Kαι των αιώνων τα όργανα
ίσως θέλει αντηχήσουν
πάντα Kανάρι.